Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλλεργίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλλεργίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Μαΐ 2012

Αλλεργίες, οι ενοχλητικές!

Σκόνη, γύρη, ακόμη και τέφρα προκαλούν σε πολλά παιδιά δυσάρεστα συμπτώματα, όπως καταρροή και φτέρνισμα. Καλωσήρθατε στον κόσμο των αλλεργιών! Πως μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας;

Συνήθως οι αλλεργίες ταλαιπωρούν τα παιδιά την άνοιξη και το καλοκαίρι και αυτό γιατί τα περισσότερα φυτά ανθίζουν την άνοιξη. Λόγω της έντονης ανθοφορίας, η γύρη εκτινάσσεται σε υψηλά επίπεδα στην ατμόσφαιρα, μεταφέρεται από τον άνεμο και τα έντομα πολύ μακριά και δημιουργεί τα αλλεργικά συμπτώματα. Τι πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζετε για τις αλλεργίες;

Το γνωρίζατε;
Περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες πάσχουν από κάποια μορφή αλλεργικής πάθησης. Οι αλλεργικές παθήσεις μπορεί να παρουσιαστούν σε κάθε ηλικία και η κληρονομικότητα παίζει βασικό ρόλο στο ποιος θα τις αναπτύξει. Αν ο ένας γονέας πάσχει από αλλεργική πάθηση, ο κίνδυνος να παρουσιαστεί στο παιδί υπολογίζεται σε 48%, ένα ποσοστό που εκτοξεύεται στο 70% όταν και οι δύο γονείς είναι αλλεργικοί.

Τι είναι η αλλεργία;
Αλλεργία είναι η υπερβολική αντίδραση του αναπνευστικού/ανοσοποιητικού συστήματος σε ουσίες όπως η γύρη, σκόνη ή τροφές, οι οποίες είναι αβλαβείς για τους περισσότερους ανθρώπους. Οι αλλεργικές αντιδράσεις πιο συχνά εκδηλώνονται στους πνεύμονες, τη μύτη, τα μάτια, το δέρμα και το γαστρεντερικό σωλήνα. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν απειλητική για τη ζωή αναφυλακτική αντίδραση. Οι αλλεργίες μπορεί να είναι εποχικές, εάν πχ σχετίζονται με την ανθοφορία των φυτών, ή χρόνιες, όπως αυτή που οφείλεται στη σκόνη του δωματίου.
Οι πιο συνηθισμένες αλλεργικές παθήσεις είναι η αλλεργική ρινίτιδα (φλεγμονή των παραρρίνιων κόλπων, των κούφιων κοιλοτήτων, οι οποίες βρίσκονται μέσα στα ζυγωματικά, γύρω από τα μάτια) και η μέση ωτίτιδα (που συχνά οφείλεται στην αλλεργική ρινίτιδα και το μπούκωμα της μύτης που φέρνει), ατοπική δερματίτιδα ή έκζεμα και η κνίδωση (εξάνθημα στο δέρμα που χαρακτηρίζεται από κοκκινίλες).

Πως μπορώ να την καταλάβω;
Μύτη που τρέχει, μάτια που τσούζουν, βήχας που δεν σταματά, δυσκολία στην αναπνοή που εκδηλώνεται με ένα "γουργούρισμα" στο στήθος και ενίοτε εξάνθημα. Αυτά είναι τα τυπικά συμπτώματα αλλεργίας που μπορεί να μοιάζει και με άλλες ασθένειες όπως το κρυολόγημα. Πως, λοιπόν, ξεχωρίζουμε την αλλεργία;
Οι ειδικοί έχουν παρατηρήσει ότι τα παιδιά που πάσχουν από αλλεργίες είναι πολύ χλωμά ή είναι πιο αδύναμα σε σχέση με τα συνομήλικα τους. Αυτό βέβαια δεν είναι ασφαλής ένδειξη ότι το παιδί είναι αλλεργικό. Βήχας και συνάχι που επιμένει, ειδικά όταν δεν κυκλοφορούν ιώσεις, συνήθως είναι μια ένδειξη ώστε οι γονείς να διερευνήσουν το ενδεχόμενο κάποιας αλλεργίας. Επίσης, υπάρχει μια σειρά ακόμη συμπτωμάτων που θα πρέπει να σας υποψιάσουν:

  • Κουρασμένα μάτια: Μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια του παιδιού, όταν δεν υπάρχει προφανής λόγος κούρασης, είναι μια ένδειξη αλλεργίας, κι αυτό γιατί δυσχεραίνεται η κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή κάτω από τα μάτια εξαιτίας του μπουκώματος της μύτης  στην αλλεργική ρινίτιδα.
  • Τρίψιμο της μύτης: Συχνά τα παιδιά που πάσχουν από αλλεργία τρίβουν με την παλάμη τους τη μύτη τους χωρίς προφανή λόγο.
  • Ρυτίδες: Αν παρατηρήσετε γραμμές γύρω από τα μάτια του παιδιού σας ρυτίδες ή έξτρα στρώματα δέρματος στα βλέφαρα, αυτές συνήθως σχετίζονται με αλλεργίες του αναπνευστικού.
  • Ξηρότητα: Εάν το παιδί έχει κάποια αλλεργία ή τάση για έκζεμα ψάξτε για ξηρό και τραχύ δέρμα στα μάγουλα, τα χέρια και το στήθος.
  • Τικ στο πρόσωπο: Πολλά παιδιά με αλλεργίες του ανώτερου αναπνευστικού, αναπτύσσουν τικ στο πρόσωπο, καθώς συχνά προσπαθούν να καταπολεμήσουν την αίσθηση να ξύσουν τη μύτη τους. Όλα αυτά τα συμπτώματα, βέβαια, μπορεί να συνυπάρχουν ή να μην υπάρχουν καθόλου. Για αυτό η παρατηρητικότητα των γονιών παίζει μεγάλο ρόλο. Σε κάθε περίπτωση οποιοδήποτε σύμπτωμα σας φαίνεται ύποπτο, και κυρίως συνάχι και βήχας, που επιμένουν, πρέπει να αναφέρονται στον παιδίατρο.
Το γνωρίζατε;
Η εποχή της ανθοφορίας διαρκεί συνήθως από Φεβρουάριο έως Οκτώβριο και προκαλεί τριών ειδών αλλεργικό συνάχι:
1. Αλλεργικό συνάχι άνοιξης (Φεβρουάριος-Απρίλιος): Την περίοδο αυτή τα δέντρα έχουν ανθίσει. Η γύρη της σημύδας, της φουντουκιάς, της βελανιδιάς, της φτελιάς και του σφενδάμου θεωρούνται τα κυριότερα αλλεργιογόνα του αλλεργικού συναχιού.
2. Καλοκαιρινό αλλεργικό συνάχι (Μάιος-Ιούλιος): είναι η εποχή που ανθοφορούν το γρασίδι, οι καλλιέργειες και τα σιτηρά. Η γύρη της σίκαλης είναι εξαιρετικά ενοχλητική.
3. Φθινοπωρινό αλλεργικό συνάχι (Αύγουστος-Οκτώβριος): Τα αλλεργιογόνα του φθινοπώρου περιλαμβάνουν τη γύρη από τσουκνίδα, πεντάνευρο, λεβιθόχορτο και αμβροσία.

Αντιμετώπιση
Εφόσον ο παιδίατρος υποψιάζεται αλλεργία, καταρχάς θα χορηγήσει αγωγή για να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα του παιδιού. Παράλληλα, όμως, θα πρέπει να γίνει και ειδικός αλλεργιολογικός έλεγχος με δερματικά τεστ, ώστε να μάθετε τι είναι αυτό που προκαλεί αλλεργία στο παιδί. Σε γενικές γραμμές οι αλλεργίες αντιμετωπίζονται ως εξής:
  • Αποφυγή του αλλεργιογόνου: Από τη στιγμή που βρεθεί το αίτιο της αλλεργίας του παιδιού θα πρέπει να αποφεύγεται να έρχεται σε επαφή με αυτό. Έτσι, ένα παιδί που είναι αλλεργικό στη γύρη πρέπει να την αποφεύγει την εποχή της ανθοφορίας, αν είναι αλλεργικό στις γάτες αντίστοιχα κ.ο.κ. Επίσης, πρέπει να πλένει καλά τα χέρια του για να απομακρύνει τυχόν αλλεργιογόνα. Ο αλλεργιολόγος θα εξηγήσει σε εσάς και την οικογένεια σας τι είναι αυτό που πρέπει να αποφεύγει το παιδί αλλά και τι πρέπει να προσέχετε μέσα στο σπίτι για να το προστατέψετε ανάλογα με το είδος της αλλεργίας. 
  • Ανοσοθεραπεία: Η διαδικασία της ανοσοθεραπείας χρειάζεται να γίνεται κάτω από ιατρική παρακολούθηση, δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις περιπτώσεις και ενδέχεται να χρειαστεί να περάσουν μήνες για να φανούν τα αποτελέσματα. Λειτουργεί περίπου όπως τα εμβόλια, δηλαδή σταδιακά αυξανόμενη χορήγηση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου, με σκοπό την τελική απόκτηση ανοχής σε αυτό και με επιπλέον πλεονέκτημα ότι υπάρχει και η δυνατότητα αναχαίτισης της εξέλιξης της αλλεργίας. Η διαδικασία αυτή γίνεται με χορήγηση υποδόριων ενέσεων στο ιατρείο ή με σταγόνες υπογλώσσια από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι του.
Πρόληψη
Από τη στιγμή που θα μάθετε ότι το παιδί σας είναι αλλεργικό σε κάτι υπάρχουν κάποια μέτρα που μπορείτε να λάβετε, ανάλογα πάντα με το είδος της αλλεργίας από την οποία πάσχει:
  • Εάν το παιδί έχει αλλεργία στη γύρη των φυτών, τις ώρες που η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη αλλεργιογόνα καλό είναι να κλείνετε τα παράθυρα του σπιτιού. Αυτή η ώρα εντοπίζεται κυρίως μεταξύ 8-10 το πρωί και 7-9 το βράδυ.
  • Εάν το παιδί είναι αλλεργικό στη σκόνη θα πρέπει να διατηρείτε το σπίτι σας πολύ καθαρό, σκουπίζοντας και ξεσκονίζοντας μόνο με ηλεκτρική σκούπα. Καλό θα είναι όλα τα υφάσματα του σπιτιού να είναι υποαλλεργικά και ειδικά το στρώμα του παιδιού. Επίσης, θα πρέπει να αερίζετε καθημερινά παπλώματα, μαξιλάρια, ρούχα αλλά και τα δωμάτια.
  • Η χρήση κλιματιστικού μηχανήματος ή ιονιστή μπορεί να βοηθήσει στο να διατηρείται η ατμόσφαιρα καθαρότερη, χωρίς σκόνη.
  • Το νέφος των μεγαλουπόλεων κάνει τα παιδιά πιο ευάλωτα στα αναπνευστικά προβλήματα. Καλό είναι να τα προστατεύετε από αυτό.
Κάντε κλικ!
Μάθετε τα πάντα για τις αλλεργίες στο site της "Άνοιξης", μιας αστικής εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που στόχο έχει να συμβάλει στην καταπολέμηση των αλλεργιών και του άσθματος μέσω της ενημέρωσης, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής παρουσίας και της έρευνας.

Πηγή: περιοδικό "Γονείς εν δράση!"



10 Ιουν 2011

Αλλεργίες στα παιδιά την καλοκαιρινή περίοδο


Καμιά εποχή του χρόνου δε μπορεί να θεωρηθεί εντελώς «ακίνδυνη» από πλευράς αλλεργιών. Η εποχή, η ηλικία και ο τρόπος ζωής καθορίζουν τις τάσεις για την εμφάνιση κάποιου αλλεργικού συμβάντος.  

Οι καλοκαιρινές αλλεργίες μπορούν να είναι:


  • Αναφυλακτικές αντιδράσεις από τσιμπήματα εντόμων.
  • Κνίδωση από το κρύο νερό της θάλασσας ή με την ηλιακή ακτινοβολία.
  • Εξ’ επαφής αλλεργικές δερματίτιδες από επαφή με φύκια, διάφορα φυτά (συκιά) ή με θαλάσσιους οργανισμούς.
  • Ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε τροφές (ψάρια, θαλασσινά, καλοκαιρινά φρούτα κ.ά.).Αναπνευστικές αλλεργίες όπως ρινίτιδα και άσθμα από χλώριο σε πισίνες, επαφή με επιθήλια ζώων και ακάρεα.

Οι αλλεργίες στα τσιμπήματα μέλισσας και σφήκας μπορεί να οδηγήσουν σε απειλητικές καταστάσεις για τη ζωή σε ανυποψίαστα άτομα με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό. Πολλές φορές υπάρχουν αναφορές για παρόμοια συμβάματα στην οικογένεια και τότε πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Τα έντονα χρώματα στα ρούχα και οι έντονες μυρωδιές μπορούν να αποτελέσουν πόλο έλξης για τις μέλισσες και θα πρέπει να αποφεύγονται από αλλεργικά άτομα. Κατά την περίπτωση που μετά από τσίμπημα εντόμου εμφανίζεται δυσκολία στην αναπνοή, βράχνιασμα ή λιποθυμική τάση, αυτοενιέμενη αδρεναλίνη μπορεί να αναστείλει τα χειρότερα. Πρέπει όμως να έχει συνταγογραφηθεί από ειδικό γιατρό και να έχουν δοθεί λεπτομερείς οδηγίες. Τα τσιμπήματα κουνουπιών μπορεί να προκαλέσουν έντονες τοπικές αντιδράσεις και συνήθως δεν είναι δυνητικά θανατηφόρα. Πάντως, η επικινδυνότητα να κάνει κάποιο παιδί αναφυλακτική αντίδραση σε τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας, είναι αυξημένη σε μεγαλύτερες ηλικίες και σε άτομα που στο περιβάλλον υπάρχουν μελισσοκόμοι.

Η κνίδωση από κρύο νερό, το νερό της θάλασσας στην περίοδο του καλοκαιριού ή κάποιας λίμνης, εμφανίζεται σαν εξάνθημα μετά το μπάνιο, που χαρακτηρίζεται από κνησμό και περνάει μόνο του ή με τη βοήθεια αντιισταμινικών. Αν και πρόκειται για σπάνιο φαινόμενο, έχει παρατηρηθεί σε παιδιά και έχει καλή ανταπόκριση στην προληπτική χορήγηση αντιισταμινικού  πριν τα θαλάσσια μπάνια.

Ανάλογα, εξανθήματα μπορεί να προκαλέσει η παρατεταμένη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Και αυτά όμως παρέρχονται με δροσερό μπάνιο και αντιισταμινικό.

Λόγω των δραστηριοτήτων τους τα παιδιά είναι εκτεθειμένα περισσότερο από τους ενήλικες σε αλλεργιογόνες ουσίες του φυσικού περιβάλλοντος. Τέτοιες είναι το «γάλα» από τις συκιές, καθώς και τα φύλλα διαφόρων φυτών του αγρού και της θάλασσας. Το εξάνθημα στις περιπτώσεις αυτές μοιάζει με έκζεμα, έχει φυσαλίδες και προκαλεί έντονο κνησμό.

Στις παραπάνω περιπτώσεις η αντιμετώπιση μπορεί να περιλάβει και χορήγηση αντιβιοτικών από το στόμα.

Αλλεργικές δερματίτιδες μπορεί να προκαλέσουν καλλυντικά που χρησιμοποιούνται σαν αντηλιακά καθώς και ενυδατικά έλαια, ή εντομοαπωθητικά όπως η σιτρονέλλα.

Τέλος, τροφές που μπορούν να προκαλέσουν αναφυλακτικό επεισόδιο είναι τα ψάρια και τα θαλασσινά, σε άτομα με σχετικό ιστορικό. Καλοκαιρινά φρούτα όπως το σύκο, το κεράσι, το ροδάκινο, προκαλούν συνήθως ήπιες αντιδράσεις, αλλά γενικώς τα αποφεύγουμε στα παιδιά κάτω των δύο ετών.

Παγωτά μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή αλλεργία σε παιδιά αλλεργικά στο αυγό και στους ξηρούς καρπούς.

Αναπνευστικά συμπτώματα μπορεί να παρουσιαστούν από παρατεταμένη επαφή με το χλώριο της πισίνας καθώς ακόμη και από τα παιχνίδια με αδέσποτα ζώα που τόσο αγαπούν τα παιδιά.

Τέλος, τα ακάρεα, κατ’ εξοχήν αλλεργιογόνα των κλειστών χώρων, είναι παρόντα σε παλιά σπίτια κλειστά από καιρό και μπορεί να προκαλέσουν τόσο εξανθήματα όσο και άσθμα στην καρδιά του καλοκαιριού.

Προσοχή λοιπόν στους κρυφούς κινδύνους του καλοκαιριού, για να έχουμε ασφαλείς και ευχάριστες διακοπές!

Πηγή: www.babyzone.gr

26 Απρ 2011

Οι αλλεργίες της άνοιξης

Στην αλλεργία παθολογικές καταστάσεις όπως το άσθμα, η ρινίτιδα, η κνίδωση, η αναφυλαξία, εκδηλώνονται ως αποτέλεσμα υπερευαισθησίας του οργανισμού σε ουσίες του περιβάλλοντος που ονομάζονται αλλεργιογόνα. Στην Ελλάδα, λόγω της αυξημένης κυκλοφορίας της γύρεως στην ατμόσφαιρα και άλλων αλλεργιογόνων κατά την άνοιξη, οι αλλεργίες είναι ιδιαίτερα συχνές κατά την εαρινή περίοδο.
Οι συνήθεις αλλεργίες της άνοιξης, διαιρούνται σε αλλεργική ρινίτιδα, κνίδωση και αγγειοίδημα, άσθμα, επιπεφυκίτιδα, αναφυλαξία.


 Αλλεργική ρινίτιδα
Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φτάρνισμα, μπούκωμα, έκκριση από τη μύτη, φαγούρα και δακρύρροια. Εμφανίζεται συχνά σε ατοπικά άτομα, δηλαδή άτομα με οικογενειακό ιστορικό σχετικών αλλεργιών. Η εποχική αλλεργική ρινίτιδα, έχει εποχικό χαρακτήρα και οφείλεται σε αλλεργιογόνα που αφορούν συγκεκριμένη εποχή όπως είναι η αλλεργική ρινίτιδα που προκαλείται από την γύρη κατά την περίοδο της ανθοφορίας την άνοιξη. Η χρόνια αλλεργική ρινίτιδα εμφανίζεται όλο τον χρόνο και οφείλεται σε αλλεργιογόνα που επιδρούν ανεξαρτήτως εποχής, όπως είναι τα ακάρεα της σκόνης και τα απολεπιζόμενα επιθηλιακά κύτταρα του δέρματος των ζώων.
Η τροφική αλλεργία είναι ασυνήθης αιτία αλλεργικής ρινίτιδας. Η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να επιπλακεί και με μικροβιακές ή ιογενείς επιμολύνσεις. Η μελέτη της αλλεργικής ρινίτιδας γίνεται με ειδικές εξετάσεις, η θεραπεία είναι φαρμακευτική ή με κατάλληλα spray, ενώ 'ειδικά εμβόλια' χορηγούνται σε σοβαρότερες περιπτώσεις.


Αλλεργικό άσθμα
Εκδηλώνεται με παροξυσμική δύσπνοια, βήχα και συριγμό, που συνήθως εμφανίζονται κατά κρίσεις. Κατά την έναρξη της κρίσης ο ασθενής αισθάνεται συχνά συσφιγκτικό άλγος στο στήθος και υπάρχει ξηρός βήχας, ενώ η λήξη του ασθματικού παροξυσμού σηματοδοτείται με βλεννώδη απόχρεμψη και υποχώρηση του βρογχόσπασμου.
Το αλλεργικό άσθμα πολλές φορές συνυπάρχει με άλλους τύπους άσθματος, όπως το άσθμα που προκαλείται από ιούς. Το αλλεργικό άσθμα συχνά σχετίζεται με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό αλλεργικών νοσημάτων, με θετικές δερματοαντιδράσεις στη διαδερμική έγχυση παραγώγων των αεροδιαλυτών αντιγόνων ή αυξημένα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης ΙgE στο αίμα. Εμφανίζει συχνά εποχιακή κατανομή, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που τα αλλεργιογόνα επιδρούν όλο τον χρόνο, όπως οι περιπτώσεις που οφείλονται σε πούπουλα, τρίχωμα ζώων, ακάρεα σκόνης, μύκητες. Η μελέτη του αλλεργικού άσθματος γίνεται με ειδικές εξετάσεις, η θεραπεία είναι φαρμακευτική ή με κατάλληλα spray, ενώ η ανοσοθεραπεία επιφυλάσσεται σε ειδικές περιπτώσεις.


Αλλεργική κνίδωση και αγγειοίδημα
Η αλλεργική κνίδωση και το αγγειοίδημα, είναι δερματικές αλλεργικές καταστάσεις που μπορεί να εμφανιστούν μαζί ή ξεχωριστά. Η κνίδωση αφορά μόνο την επιπολής στιβάδα του χορίου και εμφανίζεται με καλώς περιγεγραμμένους πομφούς, με ερυθηματώδη υπεγερμένα ερπητικά όρια και λευκάζοντα κέντρα. Το αγγειοίδημα είναι καλώς περιγεγραμμένο τοπικό οίδημα που αφορά τα βαθύτερα στρώματα του δέρματος συμπεριλαμβανομένου και του υποδόριου ιστού.
Παρόμοιες αλλοιώσεις μπορεί να συμβούν σε βλεννογόνιες επιφάνειες των ανώτερων αναπνευστικών οδών ή του γαστρεντερικού βλεννογόνου. Τα υποτροπιάζοντα επεισόδια μπορεί να είναι σημαντικής διάρκειας, άνω του εξαμήνου (π.χ. χρόνια κνίδωση). Η εποχική αλλεργική κνίδωση και το αγγειοίδημα που αφορούν εποχιακά αλλεργιογόνα όπως η γύρη είναι σχετικώς σπάνια σε σύγκριση με την κνίδωση και το αγγειοίδημα που εκλύονται μετά από κατανάλωση τροφίμων, όπως ορισμένων νωπών φρούτων και λαχανικών οστρακόδερμων ψαριών γαλακτοκομικών προϊόντων σοκολάτας ξηρών καρπών ή φαρμάκων. Τα συμπτώματα είναι κνησμώδη εξανθήματα. Η προσβολή της ανώτερης αναπνευστικής οδού μπορεί να οδηγήσει σε δυσχέρεια αναπνοής, ενώ του γαστρεντερικού μπορεί να εμφανίσει κοιλιακό κολικό με έμετο και ναυτία. Η θεραπεία περιλαμβάνει ειδικά φάρμακα.


 Αλλεργική επιπεφυκίτιδα
Εμφανίζεται με πρήξιμο, ερυθρότητα, φαγούρα στο μάτι. Η θεραπεία περιλαμβάνει ειδικά κολλύρια ή φάρμακα.


Αναφυλαξία
Οι αναφυλακτικές αντιδράσεις στα ευαίσθητα άτομα εμφανίζονται άμεσα μετά την χορήγηση του αλλεργιογόνου, συνήθως με ένεση και σπανιότερα μετά από κατάποση και εκδηλώνονται με την ανάπτυξη αναπνευστικής δυσχέρειας, οιδήματος λάρυγγα, βρογχόσπασμου, δερματικών εξανθημάτων ακολουθούμενων συχνά από αγγειακή κατάρρευση, φαινόμενα που μπορεί να οδηγήσουν ταχέως, εντός λεπτών ή ωρών στο θάνατο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν βήχα, βράχνιασμα, βάρος στο θώρακα, γαστρεντερικές εκδηλώσεις (όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κοιλιακό πόνο). Οι ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν επικίνδυνες αναφυλακτικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν ορμόνες (π.χ. ινσουλίνη, αγγειοπιεσίνη, παραθορμόνη), ένζυμα (π.χ. θρυψίνη, χυμοθρυψίνη), εκχυλίσματα γύρης, τριχώματος ζώων, ακάρεων, τροφών (π.χ. γάλα, θαλασσινά, ξηροί καρποί, κόκκοι από δημητριακά, φασόλια, ζελατίνη), αντιορούς (π.χ. αντιλεμφοκυτταρική γ σφαιρίνη), πρωτεΐνες σχετικές με το επάγγελμα (π.χ. latex), δηλητήρια από υμενόπτερα (π.χ. μέλισσες σφήκες), πολυσακχαρίτες (π.χ. ορισμένα συντηρητικά εμβολίων), φάρμακα (π.χ. πενικιλίνη), βιταμίνες (π.χ. φυλλικό οξύ), ουσίες χρησιμοποιούμενες για διαγνωστικούς σκοπούς (πχ. ορισμένα σκιαγραφικά), χημικές ουσίες(πχ αιθυλενοξείδιο).
Η θεραπεία περιλαμβάνει την άμεση χορήγηση ειδικής ενέσιμης θεραπείας, ενδοφλέβιου καθετήρα, χορήγηση οξυγόνου. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις απαιτείται προληπτική ανοσοθεραπεία.
Απλά γενικά μέτρα μετριασμού και πρόληψης των αλλεργικών συμπτωμάτων είναι τα εξής:

  • Απομάκρυνση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου
  • Αποφυγή χώρων με καπνό, τσιγάρο, σκόνη, εισπνεόμενα χρώματα
  • Πρώιμη ιατρική εξέταση προ της εμφάνισης των συμπτωμάτων έτσι ώστε να εφαρμοστεί προληπτική θεραπεία σε εποχικές αλλεργίες.
Για την πρόληψη επικίνδυνων αναφυλακτικών αντιδράσεων κατά την παραμονή στο ύπαιθρο:
  • Απαγορεύεται το περπάτημα χωρίς παπούτσια
  • Απαγορεύεται η χρήση αρωμάτων, αρωματικών γαλακτωμάτων σώματος ή αντιηλιακών που μπορεί να προσελκύσουν τα υμενόπτερα
  • Δεν πρέπει να εκτίθενται τα τρόφιμα στον αέρα
  • Δεν συνιστάται η πραγματοποίηση δραστηριοτήτων ιδιαιτέρως με γυμνά χέρια, όπως το κλάδεμα, το κόψιμο χόρτων, η αποκομιδή σκουπιδιών και πεσμένων φρούτων
  • Τα ευαίσθητα άτομα πρέπει να έχουν μαζί τους ενέσεις αμέσου ανάγκης. 

Πηγή: www.iatronet.gr

3 Δεκ 2009

Τροφική αλλεργία ή τροφική δυσανεξία;







Αν και τα συμπτώματα τους μερικές φορές μοιάζουν, πρόκειται για δυο διαφορετικές παθήσεις. Μάθετε πως να τις ξεχωρίζετε, αλλά και τι να κάνετε στην κάθε περίπτωση.



Ο αριθμός των ατόμων που αντιμετωπίζουν τροφικές αλλεργίες διαρκώς μεγαλώνει, ενώ "και στη χώρα μας η εισαγωγή και η κατανάλωση εξωτικών τροφίμων, σε συνδυασμό με την αύξηση της περιβαλλοντολογικής μόλυνσης, έχουν τετραπλασιάσει το πρόβλημα", λέει ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών κ. Χρήστος Ιατρού. "Όμως και η τροφική δυσανεξία σήμερα αποτελεί αντικείμενο μελετών, αφού περίπου το 40-50% του πληθυσμού παγκοσμίως υποφέρει από αυτήν". Ωστόσο, υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ της τροφικής αλλεργίας και της τροφικής δυσανεξίας. Οι περισσότεροι τις μπερδεύουν, αλλά στην πραγματικότητα οφείλονται σε διαφορετικά αίτια.





Η ταυτότητα της τροφικής αλλεργίας.



Τι είναι: Πρόκειται για μια κατάσταση όπου το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στην κατανάλωση ορισμένων τροφίμων, μεταξύ των οποίων συνήθως είναι τα αβγά, τα ψάρια, τα θαλασσινά, οι ντομάτες, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, η σοκολάτα, το σιτάλευρο και πολλές φορές το αγελαδινό γάλα.



Πότε εμφανίζεται: Όπως επισημαίνει και η παθολόγος-αλλεργιολόγος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας κ. Καλλιόπη Κόντου-Φίλη: "Σε πολλά άτομα η αλλεργική αντίδραση σε ένα ή περισσότερα τρόφιμα ελαττώνεται μετά την ηλικία των 5-6 ετών. Αυτό, όμως, εξαρτάται από το είδος της τροφής που δημιουργεί την αλλεργία".



Οι πιο συχνές: "Οι αλλεργίες στο ψάρι και στους ξηρούς καρπούς είναι από τις πιο επίμονες. Τα φιστίκια, μάλιστα, έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να προκαλέσουν επικίνδυνη αντίδραση ακόμα και για τη ζωή ενός ατόμου".



Αναγνωρίστε την! Η τροφική αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί με εξάνθημα και έντονη φαγούρα, αλλά και με προβλήματα πεπτικής φύσεως (διάρροι, πόνους στην κοιλιά, εμετό). Συχνά εμφανίζεται και με δυσκολία στην αναπνοή ή πρήξιμο στα βλέφαρα, στα χείλη και τη γλώσσα, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει και αναφυλακτικό σοκ.



Σε τι διαφέρει η τροφική δυσανεξία.



Τι είναι: Τροφική δυσανεξία χαρακτηρίζεται κάθε αντίδραση του οργανισμού σε ένα χημικό ή τοξικό ερέθισμα, το οποίο προκαλείται με την κατανάλωση κάποιας τροφής. Συνήθως οφείλεται στην έλλειψη ενζύμων στο κατώτερο πεπτικό σύστημα, με επακόλουθο την αδυναμία του εντέρου να αφομοιώσει ορισμένες τροφές.



Οι πιο συχνές: Αρκετοί ενήλικοι αλλά και παιδιά παρουσιάζουν δυσανεξία στο γάλα. Στην περίπτωση αυτή ένας υδατάνθρακας που περιέχεται στο γάλα, η λακτόζη, δεν απορροφάται καλά από το έντερο, με αποτέλεσμα η χώνεψη να συνοδεύεται από "φουσκώματα", πόνο στην κοιλιά, διάρροια κλπ. Επίσης, τελευταία πολύς λόγος γίνεται για την "κοιλιοκάκη", που στην ιατρική ορολογία σημαίνει δυσανεξία στην γλουτένη (μια πρωτεϊνη που υπάρχει στο σιτάρι, το κριθάρι, τη βρώμη και τη σίκαλη). Τα τυπικά συμπτώματα της περιλαμβάνουν χρόνια διάρροια ή-σπανιότερα-δυσκοιλιότητα.



Προλάβετε το αλλεργικό σοκ



Αν έχετε πράγματι αλλεργία σε κάποιες τροφές και έχετε πάθει ήδη μια φορά αναφυλαξία, οι γιατροί συμβουλεύουν να έχετε πάντα πρόχειρη μια ένεση αδρεναλίνης, την οποία θα πρέπει να κάνετε χωρίς καθυστέρηση, όταν τα συμπτώματα αρχίσουν να χειροτερεύουν. Όταν δηλαδή, μέσα σε λίγα λεπτά από την εισβολή του μοιραίου αλλεργιογόνου, εμφανιστεί ζαλάδα, βήχας, βραχνάδα στη φωνή και πρήξιμο στο λαιμό με τάσεις ασφυξίας. Η αδρεναλίνη δρα αμέσως και είναι σωτήρια για αυτές τις περιπτώσεις.



Έχετε ακούσει για την κυάμωση;



Πρόκειται για μια σπάνια αντίδραση του οργανισμού στα κουκιά με σοβαρότατες συνέπειες και παρουσιάζεται σε παιδιά που έχουν έλλειψη στο ένζυμο G6PDH (glucose-6-phosphate dehydrogenase). Σήμερα, ωστόσο, δεν κινδυνεύει κανένα παιδί, καθώς εξετάζονται όλα τα νεογνά πριν βγουν από το μαιευτήριο και οι γονείς ειδοποιούνται μόνο στην περίπτωση που διαπιστωθεί έλλειψη του ενζύμου. Επομένως, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάστε πλέον τα κουκιά-που κατά τα άλλα είναι ωφέλιμα και θρεπτικά.



Πως θα καταλάβω αν το πρόβλημα είναι αλλεργικό;



Μια τακτική είναι η εφαρμογή της "δίαιτας του αποκλεισμού". Θα αφαιρέσετε από το διαιτολόγιο σας για μερικές μέρες όλες τις "ένοχες" κατά τη γνώμη σας τροφές και μετά θα τις ξαναβάλετε μια μια, έτσι ώστε να εξακριβωθεί τελικά ποια είναι η υπεύθυνη. Στην περίπτωση της αλλεργίας οι αντιδράσεις εμφανίζονται 1-3 ώρες μετά την κατανάλωση της "ένοχης" τροφής. Σε ότι αφορά τη δυσανεξία, οι αντιδράσεις εμφανίζονται συνήθως 6-24 ώρες μετά. Επίσης, θα βοηθήσετε στον εντοπισμό της τροφής που δημιουργεί πρόβλημα κρατώντας ένα αρχείο με το ποιες πιθανόν τροφές σας δημιουργούν αντιδράσεις. Σημειώνετε, δηλαδή, το είδος της αντίδρασης καθώς και το χρόνο που μεσολαβεί από τη λήψη της τροφής έως την εμφάνιση της.



Το νου σας στις ετικέτες.



Τα διάφορα πρόσθετα τροφίμων (πχ χρωστικές ουσίες, συντηρητικά, βελτιωτικά της γεύσης) μπορούν να προκαλέσουν (σε περίπτωση υπερευαισθησίας) μια μορφή τροφικής αλλεργίας ή δυσανεξίας. Εκτός λοιπόν από το να αποφεύγετε την τροφή που δημιουργεί το πρόβλημα, πρέπει να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες σε όλα τα βιομηχανικά προϊόντα (σνακ, έτοιμα φαγητά, γλυκά), ώστε να αποκλείσετε όσα περιέχουν στη σύνθεση τους ουσίες της συγκεκριμένης τροφής.



Παραδείγματα

  • Αν ένα άτομο είναι αλλεργικό στο αβγό, δεν πρέπει να τρώει έτοιμα φαγητά και γλυκά που περιέχουν μαρέγκες, ούτε και τυποποιημένα προϊόντα που γράφουν στην ετικέτα τη λέξη λεκιθίνη.

  • Παιδιά και ενήλικοι με αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα πρέπει να αποφεύγουν και τα προϊόντα που αναγράφουν στη συσκευασία τους τις λέξεις καζεϊνη, λακτόζη, γαλακτοαλβουμίνη, γιατί είναι παράγωγα του γάλακτος.

  • Επίσης, τα άτομα με δυσανεξία στη γλουτένη πρέπει να διαβάζουν τις ετικέτες τροφίμων.



Πως γίνεται η διάγνωση των τροφικών αλλεργιών;



Οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι για την ανίχνευση τροφικών αλλεργιών είναι τα παρακάτω τεστ:

  • Τα δερματικά τεστ: γίνονται στο χέρι με μια βελόνα που τσιμπά το δέρμα, διοχετεύοντας μερικές σταγόνες των αλλεργιογόνων ουσιών, ή και στην πλάτη (όπου τοποθετούνται μικρά αυτοκόλλητα με τις αλλεργιογόνες ουσίες). Τα τεστ αυτά έχουν δυστυχώς περιορισμένη διαγνωστική αξία, γιατί πολλά άτομα δίνουν θετικό αποτέλεσμα στο δερματικό τεστ για κάποια συγκεκριμένη τροφή, αλλά δεν παρουσιάζουν αλλεργική αντίδραση στην ίδια την τροφή.

  • Τα αιματολογικά τεστ: αξιοποιούν την πηγή πληροφοριών που παρέχει το αίμα, ανιχνεύοντας την ανοσοσφαιρίνη, που δημιουργείται όταν κάποια τροφή είναι "βλαβερή" για τον οργανισμό. Η διαδικασία είναι μια απλή εξέταση αίματος. Όταν ολοκληρωθεί, τα αποτελέσματα της αναγράφονται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στη συνέχεια δίνεται ένα διατροφικό πρόγραμμα θεραπείας.



Τεστ για τις δυσανεξίες.



Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την τροφική δυσανεξία είναι συνήθως τα "αναγνωριστικά" τεστ που γίνονται σε κάποια ειδικά κέντρα.

  • Η διάγνωση της δυσανεξίας στη γλουτένη γίνεται αποκλειστικά από γαστρεντερολόγους αρχικά με αιματολογικές εξετάσεις και ολοκληρώνεται με βιοψία του λεπτού εντέρου.

  • Για τη δυσανεξία στο γάλα υπάρχουν: η "δοκιμασία ανοχής λακτόζης" (αιματολογική εξέταση που ανιχνεύει τα επίπεδα γλυκόζης έπειτα από λήψη λακτόζης) καθώς και η "δοκιμασία εκπνοής λακτόζης" 



Κοντά στη δημιουργία εμβολίου



Την πλήρη αντιμετώπιση των τροφικών αλλεργιών υπολογίζουν πως θα πετύχουν μέχρι το 2010 οι επιστήμονες. Αυτή η αισιόδοξη εκτίμηση διατυπώθηκε πρόσφατα στο Παγκόσμιο Συνέδριο Αλλεργιολογίας από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και θα πραγματοποιηθεί χάρη στα γενετικώς τροποποιημένα εμβόλια, τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται στις κλινικές δοκιμές και θα δρουν στο ανοσοποιητικό σύστημα.



Πηγή: περιοδικό Αρμονία

18 Αυγ 2009

Εποχιακές και άλλες… αλλεργίες



Εποχιακές αλλεργίες… Φταίει η άνοιξη, γιατρέ; Στην πραγματικότητα, δεν είναι η άνοιξη που ευθύνεται για τις αλλεργίες των παιδιών, αλλά η κληρονομικότητα. Αν το μικρούλι μας είναι αλλεργικό, την ευθύνη φέρουν τα γονίδια που κληρονόμησε από εμάς τους γονείς τους ή από τον παππού και τη γιαγιά. Άρα λοιπόν, η άνοιξη και τα λουλούδια που ανθίζουν δεν είναι παρά η αφορμή.

Αλλεργία είναι η υπερβολική ευαισθησία ενός ατόμου σε συνθήκες και περιβάλλοντα που είναι ανεκτά και ακίνδυνα για τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ο ανοσοποιητικός μηχανισμός του αλλεργικού ατόμου διαφέρει από των υπολοίπων και δεν έχει τις άμυνες να αντιμετωπίσει ουσίες που βρίσκονται σε ένα περιβάλλον, με αποτέλεσμα αυτή η αδυναμία τελικά να προκαλεί ασθένεια. Το ίδιο άτομο μπορεί να πάσχει από μια μεμονωμένη αλλεργία ή από ένα συνδυασμό αλλεργιών. Αυτό εξαρτάται από την ηλικία, τη χρονιότητα της νόσου, το περιβάλλον του κλπ.











ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑ

Τι θα πρέπει να κάνετε πριν το πάτε στο γιατρό:

  • Πρώτα θα πρέπει να πείσετε το παιδί να μην τρίβει τα μάτια του, κάτι πραγματικά δύσκολο.

  • Να μειώσετε το αίσθημα της φαγούρας με δροσερό νερό ή κομπρέσες.

  • Να του φοράτε καπελάκι όταν είναι έξω από το σπίτι και να αποφεύγετε τη βόλτα ή τη θάλασσα το καλοκαίρι κατά τις ώρες που παρουσιάζεται έντονη ηλιοφάνεια.

  • Τα παιδιά που υποφέρουν από χρόνιες επιπεφυκίτιδες επιβάλλεται να φορούν γυαλιά ηλίου.



ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ: ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

  • Τα είδη αλλεργιών

  • Οι αλλεργίες του αναπνευστικού συστήματος (ρινίτιδα, άσθμα).

  • Οι αλλεργίες των ματιών (επιπεφυκίτιδες).

  • Οι αλλεργίες του δέρματος (ατοπική δερματίτιδα-έκζεμα, κνίδωση/αγγειοοίδημα κλπ).

  • Οι φαρμακευτικές αλλεργίες. Εκδηλώνονται από διάφορα φάρμακα, μέσω του αναπνευστικού συστήματος ή του δέρματος. Μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και αλλεργικό σοκ.

  • Οι αλλεργίες που προκαλούνται από τσιμπήματα εντόμων. Εμφανίζουν μεγάλη τοπική αντίδραση μέχρι και αλλεργικό σοκ.



ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ ΕΠΟΧΗΣ…

Από αυτές τις αλλεργίες, εποχιακές χαρακτηρίζονται εκείνες του αναπνευστικού συστήματος, οι οφθαλμικές αλλεργίες, οι αλλεργίες του δέρματος και φυσικά οι αλλεργίες που σχετίζονται με τα έντομα. Τα συμπτώματα όλων αυτών των αλλεργιών διαφέρουν κατά περίπτωση.



  • Το βρογχικό άσθμα: Εκδηλώνεται με παράταση εκπνοής, βήχα ή δύσπνοια. Προκαλείται από τα ακάρεα της σκόνης και κυρίως από τα περιττώματα τους, τη γύρη, την αλλαγή θερμοκρασίας ή του καιρού κι από δέντρα όπως η ελιά, ο πλάτανος, λεύκα, το κυπαρίσσι και το πεύκο. Αντιμετωπίζεται με αντιισταμινικό φάρμακο ή κορτιζονούχο, σε δυσκολότερες περιπτώσεις.

  • Η αλλεργική ρινίτιδα: Συμπτώματα της είναι: φτάρνισμα, μπούκωμα, καταρροή της μύτης, φαγούρα στη μύτη, πόνος στο λαιμό και σφύριγμα της αναπνοής. Ισχύουν οι ίδιοι αλλεργικοί παράγοντες με εκείνους του άσθματος.

  • Οι αλλεργίες των ματιών: Τις λέμε και επιπεφυκίτιδες. Συνοδεύονται από έντονη φαγούρα και κοκκίνισμα ή, σε βαρύτερες καταστάσεις, από φωτοφοβία. Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά να δυσκολεύονται να ανοίξουν τα μάτια τους και να αναζητούν κλειστούς και σκοτεινούς χώρους. Ταυτόχρονα, εμφανίζονται εκκρίσεις που τρέχουν σαν λεπτές άσπρες κλωστές και επιδεινώνουν την κατάσταση. Το συνεχόμενο τρίψιμο των ματιών δημιουργεί φαύλο κύκλο στο πρόβλημα. Ενοχοποιούνται η σκόνη, η γύρη, τα δέντρα και το φως του ήλιου.

  • Αλλεργίες του δέρματος: Οι δερματικές αλλεργίες προκαλούνται από τσιμπήματα εντόμων, από την επαφή του σώματος με διάφορες ουσίες, από τις τροφές με συντηρητικά, από το άγχος, αλλά κι από την επαφή με λουλούδια ή με ένα ροδάκινο ή ακτινίδιο. Συγκεκριμένα, η ατοπική δερματίτιδα είναι μια χρόνια δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από κνησμό και εξάνθημα. Εκδηλώνεται σε ποσοστό 60% τον πρώτο χρόνο της ζωής και 85% πριν από τον πέμπτο χρόνο. Η διατήρηση ενυδατωμένου δέρματος αποτελεί την κυριότερη φροντίδα. Η συστηματική θεραπεία περιλαμβάνει χορήγηση αντιισταμινικών φαρμάκων, φωτοχημειοθεραπεία και τροποποίηση της δίαιτας με την προσθήκη απαραίτητων λιπαρών οξέων.