Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαμά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαμά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Μαρ 2012

Όταν μεγαλώσω, θα παντρευτώ τον μπαμπά!

Δεν τον χάνει απ' τα μάτια της, θέλει να κοιμηθεί ανάμεσα σας στο κρεβάτι και σας διαβεβαιώνει ότι όταν μεγαλώσει θα παντρευτεί τον μπαμπά.... ουφ! Είναι μια άκρως φυσιολογική φάση.
Αλλά οφείλετε να προσγειώνετε τη μικρή σας όταν το παρακάνει.....

Επιμένει ότι θα τον παντρευτεί
Η μικρούλα σας τον κοιτάει με μάτια γεμάτα πάθος, σκαρφαλώνει στα γόνατα του μόλις γυρίζει από τη δουλειά, επιχειρεί να μονοπωλεί το ενδιαφέρον του, του επαναλαμβάνει συνεχώς ότι είναι ο πιο όμορφος μπαμπάς του κόσμου και ότι θα τον παντρευτεί όταν μεγαλώσει.

Τι να κάνετε
Ο μπαμπάς πρέπει να δείξει στην κόρη του την ευχαρίστηση του για τη λατρεία που του έχει, αλλά πρέπει επίσης να της δείξει ποια είναι η πραγματική της θέση στην οικογένεια: δεν είναι η μικρή του γυναίκα, αλλά η μικρή του κόρη. Μπορεί να της πει το εξής: "Παντρεύτηκα τη μαμά σου επειδή την αγαπούσα πολύ κι από αυτή την αγάπη έχουμε εσένα, και τώρα σε αγαπάω πάαααρα πολύ! Όμως, πρέπει να ξέρεις ότι θα είμαι πάντα ο μπαμπάς σου κι εσύ θα είσαι πάντα το αγαπημένο μου κοριτσάκι κι ένας μπαμπάς δεν παντρεύεται ποτέ την κόρη του, ακόμα κι αν την αγαπάει πολύ". Είναι πολύ βασικό να γίνει αυτό, γιατί το κοριτσάκι σας αρχίζει να συντονίζεται με την αλήθεια. Στην ηλικία των 3-4 ετών περίπου, τα παιδιά πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη και σε ότι λένε οι γονείς τους. Είναι πεπεισμένα ότι εκείνοι έχουν δίκιο. Και αργότερα, η μεγάλη διάψευση! Εξαπατήθηκε από τον πρώτο άντρα της ζωής της! Το παιδί ίσως να ελπίζει ότι κάποια στιγμή οι φαντασιώσεις του θα γίνουν πραγματικότητα. Αυτό όμως μπορεί να έχει αντίκτυπο στην ενήλικη ζωή του όσον αφορά τις ερωτικές αλλά και τις οικογενειακές του σχέσεις.

Τα χάδια της μερικές φορές είναι φορτικά
Μερικές φορές, η πιτσιρίκα σας καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να είναι μαζί με τον μπαμπά της. Ονειρεύεται να κάνει μπάνιο με τον μπαμπά της και να απλώνει τα χεράκια της παντού, και ρωτάει με αθωότητα: "Μπαμπά, μπορώ να κοιμηθώ ανάμεσα σε σένα και τη μαμά;" Οι γονείς οφείλουν να βάζουν όρια, ώστε να βοηθήσουν το παιδί τους να αυτονομηθεί. Το ζήτημα του ύπνου συχνά έχει να κάνει και με πρακτικά ζητήματα, πχ με το φόβο για το σκοτάδι, κι αυτό το φόβο του παιδιού θα πρέπει οι γονείς να καταπραϋνουν.

Τι να κάνετε
Αυτό που θα καθορίσει την αντίδραση του μπαμπά είναι τα δικά του συναισθήματα όσον αφορά την κατάσταση. Αν οι αντιδράσεις του παιδιού απέναντι στον πατέρα του είναι πολύ φορτικές, τότε δε θα πρέπει να διστάσει να του μιλήσει ξεκάθαρα. Η κόρη του έχει το δικαίωμα να θέλει να της πιάσει τα "μεμέ" και να της βάλει κρέμα παντού. Έχει όμως και ο μπαμπάς δικαίωμα να αρνηθεί και να της το πει αμέσως. Δε θέλει, και τελείωσε. Πρέπει όμως να της μιλήσει με θάρρος και ευγενικό και ήρεμο τρόπο. Από την άλλη, θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον πατέρα ότι ορισμένες συμπεριφορές δεν είναι ερωτικές, αλλά πρόκειται για επιθυμίες πρακτικού τύπου. Όπως η μαμά κάνει μπάνιο την κόρη, έτσι μπορεί να την κάνει κι ο μπαμπάς. Όταν ο μπαμπάς δεν αφήνει πονηρά υπονοούμενα σχετικά με την ανάπτυξη του μικρού παιδιού και κρατάει την αλληλεπίδραση στο "εδώ και τώρα" της παιδικότητας, δεν υπάρχει ψυχολογικός κίνδυνος παρανόησης από την πλευρά της κόρης του. Αν συμπεριφερθεί έτσι δε θα χαλάσει η σχέση τους και θα υπάρχει η αναγκαία απόσταση μεταξύ τους, όπως λένε οι παιδοψυχολόγοι.

Της αρέσει να παίζει τη μοιραία γυναίκα
Κάποιες φορές, η θέα της αγάπης του συντρόφου σας μπροστά στην κόρη σας μπορεί να της προκαλέσει τσιμπήματα ζήλιας: "Μήπως ο μπαμπάς δεν με αγαπάει αρκετά;" είναι ένας συνηθισμένος φόβος. Για αυτό ακριβώς το λόγο η κορούλα σας τρεκλίζει πάνω στα τακούνια σας (τα οποία βούτηξε κρυφά από την ντουλάπα σας) και πασαλείβεται με το κραγιόν και τις σκιές σας, για να τραβήξει την προσοχή του μπαμπά.....

Τι να κάνετε
Πρώτα από όλα μην την κοροϊδέψετε. Η συμπεριφορά της δεν είναι καθόλου παράξενη ούτε επικίνδυνη. Όλα τα μικρά κορίτσια αυτής της ηλικίας περνάνε από αυτή τη φάση. Το κάνατε κι εσείς αυτό, αλλά δεν το θυμάστε (είναι η σωστή λειτουργία του υποσυνείδητου). Πρόκειται για το διάσημο πλέον οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Θυμηθείτε, λοιπόν, ότι κι εσείς η ίδια αγαπούσατε πολύ τον μπαμπά σας (τον παππού της), ώσπου μια ωραία πρωία γνωρίσατε τον μπαμπά της. Αργότερα, θα συμβεί το ίδιο και στη μικρή σας. Επωφεληθείτε του γεγονότος για να της δείξετε το άλμπουμ με τις οικογενειακές φωτογραφίες και πείτε της ποιος παντρεύτηκε με ποιον. Έτσι, θα καταλάβει καλύτερα ότι ο μπαμπάς και η μαμά δεν είναι αδέρφια, αλλά ζευγάρι. Μπορείτε ακόμα να ευαισθητοποιήσετε και τον άντρα σας, ώστε να μην της φερθεί πολύ αυστηρά και να την αφήσετε να μεγαλώσει σιγά σιγά. Αυτός πρέπει να θέσει τα όρια, τα οποία βέβαια πρέπει να γίνουν κατανοητά και να εισακουστούν.

Με τη μαμά βιώνει μία σχέση αγάπης-μίσους
Αυτή την εποχή, η μικρή σας δεν έχει μάτια παρά μόνο για τον μπαμπά, και η ζήλια απέναντι σας είναι ολοφάνερη. Από την άλλη, όμως, πέφτει μέσα στην αγκαλιά σας για να βρει την τρυφερότητα και σας μιμείται σε κάθε τομέα για να σας μοιάσει.

Τι να κάνετε
Προσπαθήστε να μπείτε στη θέση της. Δεν είναι ότι η κορούλα σας λατρεύει τον μπαμπά της και μισεί εσάς ή σας αγαπά λιγότερο. Στην πραγματικότητα, είναι διχασμένη από τα αντιφατικά συναισθήματα της και είναι αληθινά φοβισμένη μήπως χάσει την αγάπη σας. Νιώθει ενοχές απέναντι σας επειδή εσείς τη γεννήσατε. Καθησυχάστε τη, μείνετε τρυφερή και πείτε της ότι την αγαπάτε κι ότι είστε περήφανη για αυτή. Μην ανησυχείτε, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα θα την εγκαταλείψει στην ηλικία των 5-6 ετών. Θα το ξεπεράσει πολύ πιο εύκολα και ανώδυνα από εσάς (και τον μπαμπά και τη μαμά). Εσείς πρέπει να παίξετε το ρόλο σας με ειλικρίνεια και στοργικότητα.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ".

16 Δεκ 2009

Ο μύθος της τέλειας μαμάς





Υπάρχουν κάποιες μαμάδες που σε κάνουν να θέλεις να κρυφτείς σε ένα λαγούμι και να μείνεις εκεί για πάντα.





Καμιά μας δεν φέρνει ένα παιδί στον κόσμο με στόχο να το μισο-προστατέψει, να το περίπου-μεγαλώσει, να το ας-πούμε-καθοδηγήσει. Όλες ανεξαιρέτως θέλουμε να γίνουμε οι καλύτερες μαμάδες του κόσμου, να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις, να αφιερώσουμε όλο μας το είναι για να κάνουμε τα πάντα σωστά. Διαβάζουμε βιβλία, παρακολουθούμε dvd, πηγαίνουμε σε σεμινάρια, μαθαίνουμε από τα λάθη των μαμάδων μας, ρωτάμε, ψάχνουμε. Και μετά, η πραγματικότητα σε χτυπάει στο κεφάλι μέχρι να πεις «επισκληρίδιος». Οι ατέλειωτες πάνες, η εξάντληση, η πιπίλα που δεν κατάφερες να αποτάξεις, η δουλειά που δεν μπορείς να αφήσεις για να αφοσιωθείς όσο θέλεις στο μωρό σου, τα γαριδάκια και η «Μαρία η άσχημη» που ορκιζόσουν ότι δεν θα καταπιεί ποτέ το μυαλό του δικού σου παιδιού, τα λάθη που έτσι κι αλλιώς θα κάνεις, αφού ο νόμος της φύσης δεν υπάρχει περίπτωση να σε εξαιρέσει. Κι εκεί που είσαι έτοιμη να αποδεχτείς ότι πάνω απ’ όλα είσαι άνθρωπος, τα λάθη σου θα τα κάνεις, αρκεί να αγαπάς πολύ το παιδί σου, έρχονται «αυτές». Σαν τις συζύγους του Στέπφορντ, οι τέλειες μαμάδες ρομπότ που υπάρχουν μόνο και μόνο για να σου θυμίζουν ότι εσύ δεν είσαι σαν εκείνες. Δεν είσαι τέλεια.





Ζουν ανάμεσά μας



Τις βλέπω παντού, στο σούπερ μάρκετ, με ένα μωρό στο μάρσιπο κι ένα –πλήρως πειθαρχημένο μπροστά στο ψυγείο με τα παγωτά– πεντάχρονο, να κυκλοφορούν στους διαδρόμους χαμογελώντας σαν διαφήμιση. Είναι συνήθως πρόεδροι στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων για να δίνουν μάχες για το δικαίωμα των παιδιών στο χαρτί υγείας στις σχολικές τουαλέτες και τα ποτηράκια μιας χρήσης για τις βρύσες της αυλής. Στον παιδίατρο συμπληρώνουν με σχολαστικότητα πρωταθλητή του sudoku τη λίστα με τα εμβόλια του παιδιού τους. Στις σχολικές γιορτές τις βλέπεις με μαλλιά κομμωτηρίου να έχουν στηθεί στην πρώτη σειρά, αφού περίμεναν με τις ώρες να βιντεοσκοπήσουν το καλοσιδερωμένο και φρεσκολουσμένο παιδάκι τους. Τα κορίτσια καριέρας ίσως και να μετανιώνουν που δεν αντάλλαξαν τις σπουδές τους με αυτή την εικόνα της τέλειας ευτυχίας. Πάντως εγώ όταν τις βλέπω αισθάνομαι τουλάχιστον σαν την Μπρίτνεϊ Σπίαρς την ώρα που την έπιασαν να οδηγεί μεθυσμένη με το βρέφος της στο τιμόνι. Ναι, προσπαθώ να είμαι τέλεια μαμά. Η αλήθεια όμως είναι πως στις σχολικές γιορτές φτάνω τελευταία. Μια φορά, μάλιστα, προκειμένου να μη χάσω τα πέντε λεπτά του γιου μου πάνω στη σκηνή, έφυγα τρέχοντας από το σπίτι και πήγα με φόρμα γυμναστικής που τελεί και χρέη πιτζάμας. Αποτέλεσμα; Ο γιος μου δεν ήρθε να με φιλήσει αφού είπε το ποίημά του, γιατί ντρεπόταν για μένα. Στις συγκεντρώσεις γονέων και κηδεμόνων δεν πηγαίνω, αφού γίνονται το μεσημέρι, την ώρα που πνίγομαι στη δουλειά. Μερικές φορές χάνω και τη μηνιαία ενημέρωση από τη δασκάλα του, έχασα και τρία από τα υποχρεωτικά εμβόλιά του, στα πρώτα του γενέθλια τη βγάλαμε με κέικ, αφού δεν πρόλαβα να του πάρω τούρτα και τα περισσότερα ρούχα του είναι σιδερωμένα μόνο όταν έχουν μόλις αγοραστεί. Επίσης, του έχω δώσει γαριδάκια για βραδινό. Εντάξει, δεν είμαι τελικά η τέλεια μαμά που πίστευα πάντα ότι θα γίνω, και αυτές οι άψογες μηχανές παραγωγής τύψεων είναι εκεί για να μου το θυμίζουν καθημερινά. Είμαι σίγουρη ότι το σπίτι τους είναι επίσης άψογο, οι κάλτσες των παιδιών τους σε ζευγάρια και το φαγητό πάντα καλομαγειρεμένο, με τα καρότα κομμένα σε σχήμα τριαντάφυλλου.





Τεστ μητρότητας



«Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν τη μαμά του Γιάννη;», μου είπε με παράπονο το παιδί μου εκείνη τη φορά στη σχολική γιορτή. Κάποτε πίστευα ότι έχω να μάθω πολλά από αυτές τις τέλειες μαμάδες. Τις θαύμαζα κι εγώ, ήταν το πρότυπό μου. Μέχρι που αποφάσισα να τις γνωρίσω από κοντά, για να μάθω πώς λειτουργούν, να κλέψω λίγη από τη σοφία τους, να γίνω κι εγώ σαν τη μαμά του Γιάννη. Τις πλησίασα σε αθώους παιδότοπους, τους χαμογέλασα στην ουρά του σούπερ μάρκετ, τις κολάκεψα στο self service με τις ζάχαρες στο Starbucks. Η μαμά στο σούπερ μάρκετ με κοίταξε σαν να είχε δει πρόσφατα τη φωτογραφία μου στο λεξικό στο λήμμα «αποτυχία». Αυτή που καθόταν δίπλα μου στον παιδότοπο κοίταξε τις βρόμικες κάλτσες του παιδιού μου κουνώντας το κεφάλι της. Κι εκείνη στα Starbucks με απέφυγε με τακτ όταν με είδε να δίνω στο γιο μου μια γουλιά καφέ. Αισθάνθηκα άσχημα και στις τρεις περιπτώσεις. Όπως και όταν στα πρώτα παιδικά πάρτι του σχολείου προσπάθησα να τις συναναστραφώ, αλλά εκείνες μου γύρισαν την πλάτη όταν άκουσαν ότι «δεν κάνουμε γερμανικά-φλογέρα-σαξόφωνο-πιάνο-κινέζικα». Ή εκείνη τη φορά στον παιδίατρο όταν απάντησα «δεν θυμάμαι» στην ερώτηση-ιερά εξέταση μιας από αυτές: «Αντιτετανικό πότε κάνατε;» Τότε πίστευα, όπως και τώρα, ότι δεν χρειάζεται να έχω αποστηθίσει τα εμβόλια του γιου μου, αρκεί να θυμάμαι πότε πρέπει να τα κάνει. Ότι τα παιδιά των έξι ετών πρέπει να παίζουν και όχι να έχουν μαύρους κύκλους από το στρες. Ότι, αν ο δεκάχρονος γιος σου θέλει να μάθει επιτέλους τι γεύση έχει αυτό το μυρωδάτο ρόφημα που απολαμβάνει η μαμά του, μια γουλιά δεν θα του κάνει κακό. Όπως κακό δεν θα του κάνει αν η μαμά του δουλεύει τόσο πολύ που δεν πρόλαβε να πλύνει τις κάλτσες του –αν κατάφερε ποτέ να τις βάλει σε ζευγάρια. Βασανίστηκα για αρκετό καιρό. Αρχικά με έφαγαν οι τύψεις, στη συνέχεια ήρθε το μίσος. Θύμωνα με αυτές τις μαμάδες που τα ξέρουν όλα, που δεν τους ξεφεύγει τίποτα, που τα κάνουν όλα σωστά. Αφού όμως βαρέθηκα να θυμώνω, άρχισα σιγά σιγά να τις απομυθοποιώ, να τις μικραίνω και τελικά κατάφερα να τις δω στις πραγματικές τους διαστάσεις και γι’ αυτό ακριβώς που είναι.





Σε ξέρω από κάπου;



Είναι τα ίδια κορίτσια που μισούσα στο σχολείο, οι απουσιολόγοι που μας κάρφωναν όταν κάναμε κοπάνα, οι φοιτήτριες που δεν έχαναν παράδοση και δεν άφηναν ποτέ μάθημα για την εξεταστική του Σεπτέμβρη. Είναι αυτές οι γυναίκες που τα κάνουν όλα σωστά, κανονικά και με το γράμμα του νόμου. Απλά κάποτε γίνονται και μαμάδες. Είτε δουλεύουν είτε όχι, έχουν πρόγραμμα: Δύο ώρες για τη στοίχιση των εσωρούχων, μία για το σιδέρωμα, άλλη μία για το φακέλωμα των διαφόρων γραφειοκρατικών (εμβόλια, εξετάσεις, έλεγχοι), μία για το μαγείρεμα, άντε, άλλη μία για αυτά τα ρημαδοκαρότα σε σχήμα τριαντάφυλλου. Δεν είμαι εναντίον των τέλειων μαμάδων, θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι μια απ’ αυτές. Είμαι όμως εναντίον όποιου ακολουθεί ένα δρόμο σαν σταυροφόρος που αφορίζει όποιον και ό,τι δεν εφαρμόζει στη δική του κοσμοθεωρία. Όταν βλέπω αυτές τις τέλειες μαμάδες, τις σκέφτομαι όταν ήταν τέλειες μαθήτριες, τέλειες κόρες, άψογες και άμεμπτες. Και θυμάμαι τη γιαγιά μου που έλεγε ότι η τέλεια εικόνα κρύβει χάλια περιεχόμενο. Το νόημα της ζωής μου και όσων μαμάδων γνωρίζω βρίσκεται στο παιδί τους. Όμως η δική σου αξία ως ανθρώπου δεν κρίνεται από το πόσο τέλεια φαίνεσαι εσύ και το παιδί σου. Οι καλύτερες αναμνήσεις μου από τη δική μου μαμά είναι από τη φορά που με είχε πάρει μαζί της στη δουλειά, από εκείνη τη άλλη φορά που ήταν πολύ κουρασμένη να μαγειρέψει και φάγαμε πίτσα και τη φορά που φτάνοντας σε μια επίσκεψη μου ζήτησε να πω ότι έσκισα το καλσόν μου φτάνοντας εκεί, για να μην καταλάβει κανείς ότι απλά μου φόρεσε το πρώτο καλσόν που βρήκε μπροστά της. Η καλύτερη ανάμνησή μου δεν είναι από την εποχή που την είχε πιάσει το σύνδρομο της τέλειας μαμάς και μας είχε ράψει ασορτί φορέματα-στολές για τα Χριστούγεννα, επειδή θα πηγαίναμε στο σπίτι των θείων μας. Τώρα που το σκέφτομαι αυτή είναι μια από τις χειρότερες. Επίσης, μην ξεχάσω να σας πω ότι η Αντζελίνα Τζολί δίνει κι αυτή γαριδάκια στα παιδιά της όταν πεινάνε. Το έχω δει σε φωτογραφία.



Πηγή: in.gr

23 Ιουλ 2009

Ινομυώματα & εγκυμοσύνη, ΓΙΝΕΤΑΙ;





Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες γυναίκες αντιμετωπίζουν το παραπάνω πρόβλημα. Πολλές από αυτές, μάλιστα, καταφεύγουν σε ειδικές θεραπείες προκειμένου να αποκτήσουν ένα παιδάκι. Σε ποιο βαθμό, όμως, τα ινομυώματα εμποδίζουν τις νέες γυναίκες να τεκνοποιήσουν; Οι ειδικοί επισημαίνουν πως στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρός ο αριθμός των γυναικών οι οποίες δυσκολεύονται να εγκυμονήσουν ή αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους εξαιτίας των ινομυωμάτων.







Τι είναι τα ινομυώματα;

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που εντοπίζονται στην περιοχή της μήτρας. Η ύπαρξη τους δεν θα πρέπει να προκαλεί ιδιαίτερο φόβο, αφού οι πιθανότητες να αλλοιωθούν και να γίνουν κακοήθεις οι όγκοι είναι ελάχιστες. Πρόκειται για άσπρους και στρογγυλούς όγκους που φέρουν τη μορφή μανιταριού ή καρυδιού, ανάλογα με τη φάση ανάπτυξης στην οποία βρίσκονται, αλλά και τη φυσική κατάσταση της γυναίκας. Δύναται να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία της γυναίκας (σπάνια όμως πριν κλείσει το 20ο έτος της ηλικίας της). Συγκεκριμένα τα ινομυώματα αναπτύσσονται και εξαπλώνονται όπως ακριβώς τα μανιτάρια και ενδέχεται να εμφανιστούν στο κυρίως τμήμα της μήτρας, στην εξωτερική της επιφάνεια, στον τράχηλο ή στην περιοχή του μίσχου. Υπάρχει περίπτωση όσο περνάει ο καιρός να διογκώνονται αλλά ευτυχώς μειώνονται μετά την εμμηνόπαυση. Μέχρι στιγμής δεν έχει εξακριβωθεί τι προκαλεί την εμφάνιση τους, όμως αναπτύσσονται και εξαπλώνονται χάρη στις ορμόνες και σχετίζονται άμεσα με τα επίπεδα των οιστρογόνων στην κάθε γυναίκα που "ασθενεί".





Γιατρέ να ανησυχήσω;

Γενικότερα τα ινομυώματα δεν φέρουν κάποια συμπτώματα που μας βεβαιώνουν για την ύπαρξη τους. Έχει διαπιστωθεί μάλιστα, ότι πολλές γυναίκες, στις οποίες έπειτα από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι στην περιοχή της μήτρας είχαν παρουσιαστεί ινομυώματα, δεν είχαν καταλάβει τίποτα, αφού δεν είχαν συμπτώματα. Να κάποια από τα συμπτώματα που χρειάζεται να σας κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου!

  • Έντονη πίεση στην περιοχή της κοιλιάς ή έντονο αίσθημα ότι το στομάχι είναι πρησμένο και σχεδόν πάντοτε φουσκωμένο.

  • Γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία (20-35 ετών περίπου) ενδέχεται να παρουσιάσουν περισσότερη από τη φυσιολογική ροή αίματος κατά τη διάρκεια της έμμηνης ρύσης, που κάποιες φορές συνοδεύεται από αποβολή θρόμβων αίματος.

  • Ασταθής κύκλος και ιδιαίτερα όταν παρουσιάζεται αίμα στο ενδιάμεσο των δύο έμμηνων ρύσεων.

  • Τα ινομυώματα ασκούν πίεση σε παρακείμενα όργανα, όπως στην ουροδόχο κύστη προκαλώντας συχνοουρία.

Σωστή διάγνωση!

Η διάγνωση των ινομυωμάτων πριν την εγκυμοσύνη, πλέον, αποτελεί μια εξέταση ρουτίνας. Συγκεκριμένα γίνεται με υπερηχογράφημα στην περιοχή της πυέλου. Σε περίπτωση που η ύπαρξη ινομυωμάτων δεν γίνει γνωστή πριν την εγκυμοσύνη, τότε η διάγνωση τους γίνεται με αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορεί να διαγνωστεί το σχήμα της μήτρας αλλά και το μέγεθος των ινομυωμάτων.





Επηρεάζουν την κύηση;

Τα ινομυώματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μαλακώνουν και μεγαλώνουν. Οπότε όσο ήταν μικρά και αδιάγνωστα μπορεί τώρα να διαγνωστούν ακόμη πιο εύκολα. Και παρόλο που η ύπαρξη τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν συνιστά εμπόδιο στην ομαλή της έκβαση, η αύξηση των ορμονών στον οργανισμό της μέλλουσας μαμάς αποτελεί "τροφή" για την ανάπτυξη τους. Συνεπώς δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τη μέλλουσα μαμά, αρκεί να ακολουθεί πιστά τις οδηγίες του γιατρού της. Αυτό που πιθανόν ο γιατρός σας συστήσει σε περίπτωση που έχει διαγνωστεί η ύπαρξη ινομυωμάτων είναι η παραμονή σας στο κρεβάτι, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες κύησης, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος αποβολής. Υπάρχει, ωστόσο, το ενδεχόμενο η πάσχουσα και μέλλουσα μαμά να γεννήσει πρόωρα. Βέβαια δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αφού αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε εγκυμονούσα.





Είναι πιθανόν σε μια μέλλουσα μαμά στην οποία έχει διαγνωστεί η ύπαρξη ινομυωμάτων, να μην μπορεί η μήτρα να συσπαστεί και έτσι μετά τον τοκετό να ατονήσει και προκληθεί αιμορραγία. Συχνά, μάλιστα, εμποδίζουν το έμβρυο να λάβει τη σωστή θέση, με αποτέλεσμα την αυξημένη συχνότητα "ανώμαλων" προβολών του εμβρύου (πχ λοξό σχήμα, κάθετο ισχιακό).





Πρόβλημα από την παρουσία ινομυωμάτων ενδέχεται να εμφανιστεί και στη διάρκεια του τοκετού, είτε λόγω του μεγέθους τους είτε λόγω ελαττωματικής δυνατότητας σύσπασης των μυών της μήτρας. Έτσι, σε περίπτωση που τα ινομυώματα βρίσκονται στο κατώτερο τμήμα της μήτρας, μπορεί ο φυσιολογικός τοκετός να είναι ανέφικτος.









  • Σε περίπτωση κατά την οποία η ύπαρξη ινομυωμάτων στέκεται εμπόδιο στη σύλληψη ή προκαλεί συνεχείς αποβολές, επιβάλλεται η εκπυρήνωση τους (δηλαδή η αφαίρεση τους), ώστε μελλοντικά να αυξηθούν οι πιθανότητες σύλληψης.

  • Πολλοί επιστήμονες είναι επιφυλακτικοί ως προς τη χειρουργική αντιμετωπίση των ινομυωμάτων, καθώς είναι δυνατόν να εξελιχθεί ομαλά η εγκυμοσύνη, ακόμη και όταν υπάρχουν πολλά ή και μεγάλα ινομυώματα.

  • Ακόμη και σε περιπτώσεις που παρουσιάζεται κάποια φλεγμονή, συνιστάται από τους ειδικούς ανάπαυση.

  • Σε περίπτωση που τα ινομυώματα εντοπιστούν στο κατώτερο τμήμα της μήτρας και ο κολπικός τοκετός είναι ανέφικτος, πιθανότατα ο γιατρός να καταφύγει σε καισαρική τομή.

  • Μετά τον τοκετό και συγκεκριμένα στις λεχώνες στις οποίες έχει διαγνωστεί η ύπαρξη ινομυωμάτων, συνιστάται να σηκώνονται συχνά από το κρεβάτι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο θρόμβωσης.

  • Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των ινομυωμάτων εξαρτώνται κατά πολύ από την ηλικία της γυναίκας και την επιθυμία της να κάνει παιδιά, το μέγεθος τους, καθώς και από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, για παράδειγμα, που δεν παρουσιάζουν ενοχλήσεις και τα ινομυώματα είναι μικρά σε μέγεθος, αρκεί η παρακολούθηση με τη βοήθεια τακτικών υπερηχογραφημάτων.



Προστατεύει το μικρό



Η διάρκεια του κάθε ταϊσματος διαφέρει από παιδί σε παιδί και από μαμά σε μαμά. Εξαρτάται από την ταχύτητα που μεταφέρεται το γάλα από το στήθος σας στο στόμα του μωρού-πράγμα που μόνο το μωρό σας ξέρει! Ο θηλασμός μπορεί να κρατά από λίγα λεπτά έως μια ώρα.

Μόνο το μωρό σας ξέρει πόσο πρωτόγαλα (το πρώτο κιτρινωπό γάλα, πλούσιο σε πρωτεϊνες, που παράγεται και εκκρίνεται από το στήθος σας τις πρώτες μέρες) ή γάλα έχει πιει. Τις πρώτες μέρες που βρίσκεστε στο νοσοκομείο, αν έχετε το μωράκι σας στο δωμάτιο και θηλάζετε όποτε σας αναζητά με το στόμα του, δηλαδή ίσως και κάθε μισή ώρα, βάζετε το σε διαφορετικό στήθος σε κάθε τάϊσμα. Αν το μωρό είναι σε θάλαμο νεογνών και το παίρνετε κάθε 3 ώρες, βάλτε το να θηλάσει και από τα δύο στήθη για να ερεθίσετε την έκκριση γάλακτος, περίπου 10 λεπτά από κάθε πλευρά.





Όταν πάτε στο σπίτι πρέπει να θηλάζετε το μωρό σας από ένα στήθος σε κάθε τάϊσμα και όχι 10 λεπτά από κάθε μαστό, για να παίρνει το παχύ γάλα που βγαίνει μετά τα δέκα λεπτά από τον ίδιο μαστό. Αν αλλάζετε στήθος, το μωρό και εσείς ξεβολεύεστε και το μωρό παίρνει και από τις δύο πλευρές το αραιό γάλα, με αποτέλεσμα να κάνει εμετούς και σίγουρα να μην παίρνει το βάρος που του δίνει το παχύ γάλα.



Ιδανική στιγμή για να ρευτεί το μωρό και για να του αλλάξετε πάνα είναι όταν απομακρύνεται από το στήθος.

Το πόσο συχνά θα ταϊζετε το μωρό εξαρτάται από την ηλικία του. Τα νεογέννητα (μέχρι 24 ωρών) συνήθως θηλάζουν πάρα πολλές φορές. Το φυσιολογικό είναι περίπου κάθε μισή ώρα. Η συχνότητα αυτή μπορεί να μειωθεί λίγο μέσα στις επόμενες ημέρες, καθώς το γάλα σας θα αρχίσει να τρέχει και το μικρό θα μεγαλώνει και δεν θα κουράζεται τόσο.

Στο τέλος της πρώτης ως και την τρίτη εβδομάδα θα πρέπει να θηλάζετε οκτώ με δώδεκα φορές το εικοσιτετράωρο. Τα διαστήματα ανάμεσα στα ταϊσματα μπορεί για λίγο καιρό να είναι ακανόνιστα, παρότι, αν είστε τυχερή, το μεγαλύτερο θα είναι στη διάρκεια της νύχτας. Βάζετε το μωρό σας στο στήθος κάθε φορά που σας αναζητά με τα χειλάκια του κάνοντας κινήσεις θηλασμού. Μην περιμένετε να αρχίσει να τρώει τις γροθιές του ή να κλαίει για να το θηλάσετε.