Το παιχνίδι των λυγμών

Περιμένατε ότι θα είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής σας. Όμως, το χρονικό διάστημα μετά τον τοκετό, το μόνο που σκέφτεστε είναι πόσο απροετοίμαστη ήσασταν για όλα αυτά. Έχετε τη φυσιολογική επιλόχειο μελαγχολία ή μήπως πάσχετε από επιλόχεια κατάθλιψη;


«Όταν έμεινα έγκυος, ήμουν 27 ετών. Ο γάμος μου είχε κάποια προβλήματα, τα οποία όμως δεν τα θεωρούσα αρκετά σημαντικά ώστε να πιστέψω ότι θα είχαν αντίκτυπο στην απόφασή μου να κάνω ένα παιδί. Η εγκυμοσύνη μου ήταν δύσκολη, ωστόσο ευτυχώς η σχέση μου με το σύζυγο μου πήγαινε όλο και καλύτερα. Όταν γύρισα στο σπίτι από το μαιευτήριο, και συγκεκριμένα μετά από δύο - τρεις εβδομάδες, άλλαξε σχεδόν όλη μου η διάθεση. Η κούρασή μου ήταν μεγάλη, δεν μπορούσα να ελέγξω τα νεύρα μου, δεν είχα διάθεση για τίποτα και δεν έβρισκα χαρά πουθενά. Έφτασα στο σημείο να κλαίω καθημερινά, παρακαλώντας να βρεθεί κάποιος τρόπος να «ξεφορτωθώ» αυτό το μωρό. Καταλαβαίνω ότι ακούγεται σκληρό, όμως έτσι ένιωθα τότε. Αυτό που με ταρακούνησε και με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν είμαι καλά, ήταν όταν μια μέρα πάνω στα νεύρα και στην απελπισία μου πέταξα το μωρό μου με δύναμη πάνω στο κρεβάτι φωνάζοντας: «Δεν σε θέλω πια»…
Η ιστορία της Κατερίνας μπορεί να φαίνεται δραματική, όμως αυτό δεν την κάνει μια «κακή» μάνα ή μια σπάνια περίπτωση. Μετά τη γέννηση του παιδιού τους, πολλές μαμάδες παρουσιάζουν συναισθηματικές μεταπτώσεις. Η απόλυτη ευτυχία και χαρά για το ευχάριστο αυτό γεγονός μετατρέπονται σε άγχος, εκνευρισμό, απελπισία, αρνητικές σκέψεις, ακόμα και αποστροφή. Όλα αυτά σε πολλές περιπτώσεις είναι συμπτώματα επιλόχειας κατάθλιψης. Η επιλόχειος κατάθλιψη δεν είναι μια απλή ιδιοτροπία ή καπρίτσιο της νέας μαμάς, αλλά μια ασθένεια που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Εμφανίζεται περίπου σε μία στις δέκα μητέρες και εκδηλώνεται μέσα σε ένα μήνα από τον τοκετό. Το ανησυχητικό είναι ότι, επειδή δεν είναι «κοινωνικά αποδεκτό» μια μητέρα να μην είναι πλημμυρισμένη από ευχάριστα συναισθήματα μετά τη γέννηση του παιδιού της, πολλές γυναίκες με επιλόχειο κατάθλιψη δεν το παραδέχονται και υποφέρουν σιωπηλά μόνες τους, με τραγικά αποτελέσματα καμιά φορά.

Οι αιτίες
Αν και τα αίτια της επιλόχειας κατάθλιψης μπορεί να ποικίλλουν, ένας κοινός παρανομαστής είναι η αλλαγή στα επίπεδα των ορμονών που συμβαίνει κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης -τα οποία αυξάνονται κατά τη διάρκεια της κύησης- μειώνονται δραματικά μετά τη γέννα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ψυχολογική διάθεση της λεχώνας, η οποία έχει ήδη εξαντληθεί από τη γέννα, την αϋπνία και την κούραση. Επιπλέον, το άγχος που δημιουργούν οι απότομες ευθύνες αλλά και ενδεχομένως η προδιάθεση της νέας μαμάς σε τάσεις κατάθλιψης, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχολογία της. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν πρόκειται για μια διαταραχή που οφείλεται στο γεγονός ότι η νέα μαμά δεν είναι «καλή μητέρα». Οι μητέρες που υποφέρουν από επιλόχειο κατάθλιψη δεν προξενούν σκόπιμα κακό στα παιδιά τους ή και στον εαυτό τους, παρότι στις περισσότερες από αυτές περνούν τέτοιες σκέψεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επιλόχειος κατάθλιψη υποχωρεί μέσα σε ένα διάστημα που κυμαίνεται από μερικές εβδομάδες έως δύο περίπου χρόνια, αλλά αυτό διαφέρει σε κάθε γυναίκα. Συνήθως, όσες έχουν πιο έντονα συμπτώματα ή είχαν καταθλιπτικά επεισόδια ή κατάθλιψη στο παρελθόν, συνήθως χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Ωστόσο, η επιλόχειος κατάθλιψη αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά τόσο ψυχοθεραπευτικά όσο και μέσω φαρμακευτικής αγωγής, και δεν πρέπει μια μητέρα να υποφέρει χωρίς να αναζητά βοήθεια.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Περίπου το 20-40% των λεχώνων παρουσιάζουν μετά τον τοκετό επιλόχεια μελαγχολία, που προκαλεί στη μητέρα μελαγχολική διάθεση η οποία συνοδεύεται από συγκινησιακά ξεσπάσματα (π.χ. αναίτιο κλάμα) και συναισθηματικές διακυμάνσεις - συμπτώματα που συνήθως αποκαλούνται «baby blues». Εκδηλώνεται άμεσα, είναι ήπιας μορφής και δεν διαρκεί πάνω από δέκα ημέρες. Στην περίπτωση που η μελαγχολία παρατείνεται και τα συμπτώματα γίνονται εντονότερα, τότε γίνεται λόγος για επιλόχειο κατάθλιψη. Συνήθως τα συμπτώματα της επιλόχειου κατάθλιψης είναι η «πεσμένη» διάθεση κατά τη διάρκεια όλης της μέρας, η αδυναμία της μητέρας να ικανοποιηθεί με οτιδήποτε, η απώλεια του ενδιαφέροντος για τον εαυτό της και το μωρό της, η συχνή διάθεσή της να κλαίει, ο εκνευρισμός, τα συναισθήματα ενοχής, απόρριψης ή ανεπάρκειας, η αδυναμία συγκέντρωσης, η μειωμένη ενεργητικότητα, οι διαταραχές στον ύπνο, η αυξημένη ή η μειωμένη όρεξη για φαγητό, η μειωμένη σεξουαλική διάθεση, οι σκέψεις να κάνει κακό στον εαυτό της ή στο μωρό της. Παράλληλα, παρατηρούνται διαταραχές στη συμπεριφορά της, που δεν πρέπει να αγνοούνται. Η σκέψη της διακατέχεται από αρνητισμό και απαισιοδοξία. Νιώθει ανάξια και δυσκολεύεται να αντλήσει ευχαρίστηση από τη ζωή της, ενώ φαντάζεται το μέλλον «σκοτεινό». Όλο αυτό που βιώνει, την κάνει να αποσύρεται σιγά-σιγά, να αδρανεί και να παραμελεί τον εαυτό της.

Ποιες γυναίκες παθαίνουν επιλόχειο κατάθλιψη;
Οι γυναίκες που είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν επιλόχειο κατάθλιψη είναι εκείνες που παρουσιάζουν κάποια χαρακτηριστικά τα οποία συχνά συσχετίζονται με την επιλόχειο κατάθλιψη, όπως:
• Προηγούμενη επιλόχειο κατάθλιψη.
• Κατάθλιψη που, όμως, δεν συνδέεται με την εγκυμοσύνη.
• Υπερκόπωση και έλλειψη ύπνου.
• Ορμονικές διαταραχές.
• Κάποιο συγκλονιστικό γεγονός που προκαλεί στη μητέρα έντονη θλίψη, π.χ. αν μια μητέρα χάσει το πρώτο της παιδί, είναι πιθανό μετά τη γέννηση του δεύτερου να «ξαναζήσει» τη γέννηση και το θάνατο του πρώτου, ή προβλήματα με το σύζυγο, π.χ. έλλειψη κατανόησης και επικοινωνίας.
• Σοβαρά οικογενειακά προβλήματα (π.χ. υγείας) ή ένα διαζύγιο.
• Οι ανύπαντρες μητέρες βιώνουν αφενός την εγκατάλειψη και αφετέρου ενοχές, άγχος και έντονη ανησυχία για το κοινωνικό στίγμα, με αποτέλεσμα να φορτίζονται πολύ περισσότερο συναισθηματικά.
• Τελειομανία: Γυναίκες που έχουν συνηθίσει να είναι άψογες στις οικογενειακές, κοινωνικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις τους, είναι δύσκολο να δεχτούν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό μετά τη γέννα.
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση.
• Δυνατά συμπτώματα του συνδρόμου προεμμήνου ρύσης (PMS).
• Μικρός οικογενειακός ή φιλικός κύκλος, στον οποίο να μπορεί να βασιστεί και να μιλήσει.
• Έλλειψη υποστήριξης από το σύζυγο και το ευρύτερο οικείο περιβάλλον.
Συμπαράσταση από τον μπαμπά
• Συντονίστε το πρόγραμμά σας με τη νέα πραγματικότητα.
• Οπλιστείτε με υπομονή και προσπαθήστε να δείξετε κατανόηση.
• Δείξτε περισσότερο ενδιαφέρον για εκείνη. Με απλά πράγματα που δεν μπορείτε να φανταστείτε, μπορείτε να κάνετε τη σύντροφό σας να νιώσει σημαντική, κάτι που έχουν ανάγκη οι γυναίκες σε αυτή τη φάση.
• Βοηθήστε τη μητέρα, ξεκουράστε τη με όποιον τρόπο μπορείτε.
• Συμβουλευτείτε έναν ειδικό, που αφενός θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα την κατάσταση και αφετέρου θα σας παρέχει βοήθεια στην αντιμετώπισή της.
• Αποφύγετε συμβουλές του τύπου: «Δεν είσαι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που της συμβαίνει αυτό» ή «Πώς τα καταφέρνουν οι άλλες γυναίκες;» ή «Μήπως είσαι λίγο υπερβολική;». Όχι μόνο δεν την βοηθάτε, το πιθανότερο είναι να την αγχώσετε και να την απογοητεύσετε περισσότερο.
• Δείξτε στη γυναίκα σας ότι τη βλέπετε σαν σύντροφο και φίλη και όχι μόνο σαν τη μητέρα του παιδιού σας.

Βοηθήστε τον εαυτό σας:
• Ενημερωθείτε σχετικά με την κατάσταση που λέγεται επιλόχειος κατάθλιψη. Αυτό θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε έγκαιρα τα συμπτώματα, ώστε να ενημερώσετε το γιατρό σας.
• Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να προσαρμοστεί, και να είστε σίγουρες πως θα ξαναβρείτε τις ισορροπίες σας.
• Μην είστε αυστηρές με τον εαυτό σας. Δεν χρειάζεται όλα να είναι τέλεια.
• Αποφύγετε να πάρετε κρίσιμες αποφάσεις για σημαντικά θέματα της ζωής σας τις μέρες γύρω από τον τοκετό και κρατηθείτε μακριά από εντάσεις του περιβάλλοντός σας.
• Προσπαθήστε να είστε κοντά με ανθρώπους που ξέρετε ότι σας αγαπούν, σας νοιάζονται και ότι θα είναι δίπλα σας ουσιαστικά όταν τους χρειαστείτε.
• Εάν το οικογενειακό σας περιβάλλον θεωρήσει ότι χρειάζεστε υποστήριξη από κάποιον ειδικό, μην το αρνηθείτε. Θα είναι για το καλό τόσο το δικός σας όσο και της οικογένειάς σας.
• Μιλήστε με το γιατρό σας και ίσως μπορέσει να σας συστήσει κάποιον ψυχολόγο ή ανάλογα εκπαιδευμένο άτομο το οποίο μέσω της εμπειρίας του θα σας βοηθήσει σίγουρα.
• Εάν ο γιατρός σας θεωρεί ότι πρέπει να ακολουθήσετε μια φαρμακευτική αγωγή, ακολουθήστε την, παραμερίζοντας το φόβο σας για το ότι τα αντικαταθλιπτικά χάπια θα σας εθίσουν.
• Στην περίπτωση της φαρμακευτικής αγωγής, δώστε βάρος στη σωστή πληροφόρηση και διασταυρώστε, εάν είναι δυνατόν, γνώμες γιατρών.
• Προσπαθήστε να εξωτερικεύσετε το πρόβλημα που σας απασχολεί. Μην απογοητευτείτε, όμως, αν ο σύζυγος ή η φίλη σας έχουν δυσκολία να σας καταλάβουν.
• Η παρακολούθηση ομάδας υποστήριξης μητέρων μπορεί να κάνει θαύματα. Μιλώντας με άλλες γυναίκες με παρόμοιες εμπειρίες, θα νιώσετε λιγότερο μόνη και θα γίνουν τα πράγματα πιο εύκολα.
• Προσέξτε τη διατροφή σας. Η ποιοτική διατροφή έχει αποδειχτεί ότι συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη διάθεση.
• Η επιλόχειος κατάθλιψη είναι συχνά ένα γεγονός που δεν θα περάσει «από μόνο του»! Χρειάζεται υποστήριξη από κάποιον ειδικό, ίσως και φαρμακευτική αγωγή και υποστήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον της μητέρας.

Το πιο σημαντικό σε ό,τι αφορά την επιλόχειο κατάθλιψη είναι η άμεση επαφή με το μαιευτήρα και με έναν ψυχολόγο ο οποίος θα σας συμπαρασταθεί και θα σας συμβουλεύσει ανάλογα.

Ξέρατε ότι…
... και οι μπαμπάδες μπορεί να βιώσουν μια κατάσταση παρόμοια με την επιλόχειο κατάθλιψη μετά τον τοκετό, αλλά σε ποσοστό μικρότερο (περίπου 10%) με τα ίδια συμπτώματα και την ίδια αντιμετώπιση;


Πηγή: kids.in.gr

Δείτε επίσης:
Η επιλόχειος κατάθλιψη επηρεάζει αρνητικά το μητρικό θηλασμό
Ο πελαργός και η...... κατάθλιψη

Read More [...]

Posted in αιτίες, βρέφος, γυναίκα, επιλόχεια κατάθλιψη, μητέρα, συμπτώματα, τοκετός

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός (Μέρος 4ο)

Εξειδικευμένες εξετάσεις

Η ανάπτυξη του εμβρύου μπορεί να ελέγχεται βήμα προς βήμα χάρη σε μια σειρά κλινικών εξετάσεων που κρατούν υπό έλεγχο την κατάσταση. Υπάρχουν επίσης ειδικοί έλεγχοι που συστήνονται μόνο σε περίπτωση ανάγκης.

Το υπερηχογράφημα

Αντιπροσωπεύει το ιδανικό εργαλείο ελέγχου για να παρακολουθείται συνεχώς η πορεία της εγκυμοσύνης. Είναι μια διαγνωστική τεχνική που χρησιμοποιεί τους υπέρηχους για να κάνει ορατά σε μια οθόνη τη θέση, το σχήμα και τις διαστάσεις του εμβρύου και του πλακούντα. Μπορεί να πραγματοποιηθεί σε διάφορες φάσεις της εγκυμοσύνης και οι ενδείξεις αλλάζουν ανάλογα με την εποχή στην οποία διεξάγεται.

Σε τι χρησιμεύει

Στο πρώτο τρίμηνο ενδείκνυται ιδιαίτερα για να καθορίσουμε με ακρίβεια την ύπαρξη της εγκυμοσύνης, να καταλάβουμε πότε ξεκίνησε, να διαπιστώσουμε τις εξωμήτριες κυήσεις ή και τις δίδυμες.

Στον πέμπτο μήνα χρειάζεται για να βλέπουμε που είναι ο πλακούντας και για να ανακαλύψουμε πιθανές ανατομικές δυσμορφίες στο έμβρυο.

Στον έβδομο μήνα χρειάζεται για να ελέγχουμε την πορεία της ανάπτυξης του εμβρύου, την κατάσταση διαφόρων οργάνων του και την ποσότητα του αμνιακού υγρού.

Στο τέλος της εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται κυρίως για την επαλήθευση της θέσης και των διαστάσεων του παιδιού που πρόκειται να γεννηθεί.

Το υπερηχογράφημα πραγματοποιείται επίσης πριν την εξέταση για τροφοβλάστη του εμβρύου και την αμνιοπαρακέντηση ώστε να εισαχθεί η βελόνα στο πιο ασφαλές σημείο.

Πως γίνεται

Είναι μια πολύ απλή εξέταση η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί στο ιατρείο του γιατρού εφόσον διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό, σε κάποιο εξειδικευμένο κέντρο ή στο νοσοκομείο.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να γίνει το υπερηχογράφημα: στον πρώτο εισάγεται στον κόλπο μία κυλινδρική ράβδος (δεν προκαλεί κανένα πόνο), ενώ στο δεύτερο η ράβδος στηρίζεται απλώς στην κοιλιά. Στην αρχή της εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται κυρίως ο πρώτος, διότι επιτρέπει να δούμε καλύτερα το έμβρυο παρόλο που είναι πολύ μικρό.

Εάν το υπερηχογράφημα πρέπει να γίνει με τη ράβδο στην κοιλιά, η γυναίκα ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι με γυμνή την κοιλιά. Η κοιλιά αλείφεται με ένα τζελ, το οποίο διασφαλίζει την καλύτερη μετάδοση των υπερήχων. Μετά μια μικρή κυλινδρική ράβδος, που είναι συνδεδεμένη με την κατάλληλη συσκευή, τοποθετείται σε διάφορα σημεία της κοιλιάς ενώ ο γιατρός ελέγχει την εικόνα που παίρνει σιγά σιγά σχήμα στην οθόνη. Μπορείτε να του ζητήσετε να σας εξηγήσει τις εικόνες, έτσι ώστε να μπορέσετε να καταλάβετε αυτό που βλέπετε. Μερικές φορές, εφόσον το ζητήσετε, μπορείτε να πάρετε την εκτύπωση μιας από τις εικόνες του υπερηχογραφήματος, που στην ουσία αντιπροσωπεύει την πρώτη "φωτογραφία" του παιδιού που θα γεννηθεί ή ακόμα και το σύνολο των εικόνων που κατέγραψε το μηχάνημα σε dvd. Το υπερηχογράφημα στο σύνολο του διαρκεί μεταξύ 15 και 30 λεπτών.

Εξέταση με έγχρωμο Doppler

Είναι μια ανώδυνη εξέταση  και παρέχει περαιτέρω στοιχεία για να εκτιμηθεί η καλή κατάσταση του εμβρύου. Πραγματοποιείται, όταν είναι απαραίτητο, κατά τη διάρκεια ενός φυσιολογικού υπερηχογραφήματος. Ο γιατρός απλώς εξάγει από τον υπολογιστή ένα στοιχείο παραπάνω, για τη γυναίκα δεν αλλάζει τίποτα.

Σε τι χρησιμεύει

Η μέτρηση της ποσότητας της αλφαφετοπρωτεϊνης χρησιμεύει για την προγεννητική διάγνωση των κρανιακών και εγκεφαλικών δυσπλασιών ή των δυσμορφιών της σπονδυλικής στήλης. Στις μέρες μας χρησιμοποιείται λίγο δεδομένης της διαγνωστικής αξιοπιστίας του υπερηχογραφήματος.

Η ποσότητα της αλφαφετοπρωτεϊνης

Η αλφαφετοπρωτεϊνη είναι μια ουσία που παράγεται από το ήπαρ και από τα κύτταρα του εντέρου του εμβρύου. Είναι παρούσα στο αίμα του εμβρύου, στο αμνιακό υγρό και στο αίμα της μητέρας όπου η ποσότητα της αυξάνεται συνεχώς έως την τριακοστή δεύτερη εβδομάδα οπότε και αρχίζει σταδιακά να μειώνεται.

Σε τι χρησιμεύει

Η μέτρηση της ποσότητας της αφλαφετοπρωτεϊνης χρησιμεύει για την προγεννητική διάγνωση των κρανιακών και εγκεφαλικών δυσπλασιών ή των δυσμορφιών της σπονδυλικής στήλης. Στις μέρες μας χρησιμοποιείται λίγο δεδομένης της διαγνωστικής αξιοπιστίας του υπερηχογραφήματος.

Πως γίνεται

Είναι μια απλή εξέταση αίματος: η λήψη θα πρέπει να γίνει περίπου στην δέκατη έκτη εβδομάδα, αργότερα δεν έχει πια νόημα.

Μπορεί επίσης να διεξαχθεί και στο αμνιακό υγρό, σε περίπτωση που πρόκειται για αμνιοπαρακέντηση.

Το tri-test ή alpha-test

Είναι μια απλή εξέταση αίματος, που πραγματοποιείται στη δέκατη έκτη εβδομάδα, στην οποία μετρούνται τρεις ορμόνες: η βήτα χοριακή γοναδοτροπίνη (Beta GGH), η οιστριόλη και αλφαφετοπρωτεϊνη.

Σε τι χρησιμεύει

Βοηθά στο να διαπιστώσουμε εάν το παιδί έχει πολλές πιθανότητες να είναι επηρεασμένο από το σύνδρομο Down (άλλα όχι άλλες χρωμοσωμικές ασθένειες). Η εξέταση δεν διαγιγνώσκει με βεβαιότητα την ασθένεια, απλώς καθιστά μεγαλύτερη ή μικρότερη την πιθανότητα να είναι παρούσα στο έμβρυο. Εάν αυτή η πιθανότητα προκύπτει μεγάλη (κίνδυνος μεγαλύτερος από 1/350) τότε θα συστηθεί μία περαιτέρω εξέταση, πολύ ακριβής αλλά πιο σοβαρή: η αμνιοπαρακέντηση.

Η αμνιοπαρακέντηση

Μέχρι πριν είκοσι χρόνια ήταν αδύνατο να διαγνώσουμε τις ανωμαλίες του εμβρύου που οφείλονται σε αλλοιώσεις των χρωμοσωμάτων, όπως είναι το σύνδρομο Down ή "μογγολισμός". Σήμερα αυτό είναι δυνατό ήδη από την 15η-16η εβδομάδα, χάρη στην αμνιοπαρακέντηση. Η αμνιοπαρακέντηση συνιστάται όταν η μέλλουσα μητέρα είναι πάνω από 35 ετών ή όταν έχει ήδη ένα παιδί με χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή με γενετικές ασθένειες που συνδέονται με το φύλο. Επίσης, γίνεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, και στην περίπτωση που το alpha-test δείξει αυξημένη πιθανότητα για τέτοιου ανωμαλία. Ο κίνδυνος της αυτόματης αποβολής μετά την αμνιοπαρακέντηση είναι περίπου στο 0,5-1%.

Σε τι χρησιμεύει

Η πρόωρη διάγνωση των χρωμοσωμικών ασθενειών του εμβρύου επιτρέπουν στη μητέρα και το γιατρό να διαπίστωσουν αν το έμβρυο έχει σοβαρές ανωμαλίες. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αμνιοπαρακέντηση θα μπορούσε να γίνει και στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης για να διαγνώσει το βαθμό ωρίμανσης των πνευμόνων του εμβρύου και τις πιθανότητες επιβίωσης του σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη να προκληθεί η γέννηση του πριν την προβλεπόμενη ημερομηνία. Επίσης, χρησιμεύει στον έλεγχο του βαθμού αναιμίας του εμβρύου και στην πιθανή ανάγκη για ενδομήτριες μεταγγίσεις.

Πως γίνεται

Πραγματοποιείται με την εισαγωγή μιας βελόνας, διαμέσου της κοιλιάς και της μήτρας κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο, ώστε να ληφθεί μια μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, στο εσωτερικό του οποίου περιέχονται κύτταρα εμβρυϊκής προέλευσης. Σε αυτά τα κύτταρα γίνεται η προγεννητική χρωμοσωμική ανάλυση καθώς και οι εξετάσεις που προβλέπονται για την αμνιοπαρακέντηση που συστήνεται στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Εάν ζητείται η προγεννητική χρωμοσωμική ανάλυση, το εργαστήριο θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ειδικευμένο.

Η αμνιοπαρακέντηση γίνεται στο νοσοκομείο και πραγματοποιείται μέσω του υπερηχογραφήματος το οποίο βοηθά στο να καταλάβουμε ποιο είναι το καλύτερο σημείο για την εισαγωγή της βελόνας και τη διαδρομή της, ώστε να μην τραυματιστεί το έμβρυο. Δεν πρόκειται για εξέταση που προκαλεί πόνο, αν και προκαλεί κάποια ενόχληση όταν εισάγεται η βελόνα. Η εισαγωγή της βελόνας διαρκεί περίπου ένα λεπτό, η εξέταση καθαυτή διαρκεί περίπου 10-20 λεπτά, αλλά μετά η έγκυος χρειάζεται για λίγη ώρα ξεκούραση, ενώ συνιστάται να αποφεύγει τις άσκοπες κινήσεις για μερικές ημέρες. Τα αποτελέσματα της χρωμοσωμικής εξέτασης βγαίνουν σε είκοσι μέρες.

Εξέταση τροφοβλάστης του εμβρύου

Είναι μια διαγνωστική τεχνική που επιτρέπει, όπως και η αμνιοπαρακέντηση, την διεξαγωγή της χρωμοσωμικής προγεννητικής ανάλυσης. Στη θέση του αμνιακού υγρού λαμβάνεται μια πολύ μικρή ποσότητα χοριοειδών λαχνών, δηλαδή μέρος του πλακούντα. Διεξάγεται ήδη από τη 10η-14η εβδομάδα της εγκυμοσύνης και τα αποτελέσματα βγαίνουν μέσα σε 7-10 ημέρες.

Ο κίνδυνος για αυτόματη αποβολή μετά από αυτήν την εξέταση είναι περίπου 1-2%.

Πως γίνεται.

Πραγματοποιείται στο νοσοκομείο και μόνο σε κάποια κέντρα γιατί απαιτούνται ιδιαίτεροι εξοπλισμοί και αρμοδιότητες.

Η λήψη των λαχνών γίνεται κατά τη διάρκεια ενός πολύ προσεκτικού υπερηχογραφήματος που επιτρέπει να εντοπίσουμε τέλεια τον εμβρυϊκό σάκο στο εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας. Στον πλακούντα φτάνουμε με μια βελόνα διαμέσου της κοιλιάς και της μήτρας. Μετά λαμβάνονται μερικά χιλιοστά χοριοειδών λαχνών, στα οποία θα διεξαχθεί η χρωμοσωμική ανάλυση.

Η ενόχληση που αισθάνεται η έγκυος είναι παρόμοια με ένα τσίμπημα.

Ο έλεγχος των καρδιακών παλμών του εμβρύου

Πρόκειται για την καταγραφή των καρδιακών παλμών του εμβρύου που πραγματοποιείται με μια ειδική συσκευή (τον καρδιοτοκογράφο) η οποία χρησιμοποιεί τους υπέρηχους.

Σε τι χρησιμεύει

Είναι η πιο σημαντική εξέταση για τον έλεγχο της καλής κατάστασης του εμβρύου από την τριακοστή εβδομάδα της εγκυμοσύνης και έπειτα. Χρησιμοποιείται πολύ νωρίς στις επαπειλούμενες εγκυμοσύνες, ενώ χρησιμεύει στις εγκυμοσύνες μετά την 40η εβδομάδα για να εξετάζεται το έμβρυο. Κατά τη διάρκεια των ωδίνων χρειάζεται για να εκτιμήσουμε πως ανταποκρίνεται το έμβρυο στις συσπάσεις και να καταλάβουμε εάν είναι σε θέση να αντέξει την πίεση ενός φυσιολογικού τοκετού.

Πως γίνεται

Δεν είναι καθόλου επικίνδυνη και δεν προκαλεί πόνο Συνήθως διεξάγεται όταν η έγκυος είναι ήδη στο μαιευτήριο για τον τοκετό, αλλά γενικώς δεν απαιτεί νοσηλεία. Η μέλλουσα μητέρα ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι ή κάθεται σε μια πολυθρόνα με γυμνή την κοιλιά. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια μιας ζώνης, τοποθετείται στην κοιλιά ένα μικρό εργαλείο (κεφαλή) το οποίο μεταδίδει και λαμβάνει υπερήχους και καταγράφει τους παλμούς του εμβρύου. Με μια δεύτερη ζώνη τοποθετείται επίσης ένας αποδέκτης των συστολών της μήτρας. Όλη η διαδικασία διαρκεί περίπου μισή ώρα.

Στο μεταξύ οι σφυγμοί του εμβρύου καταγράφονται σε μια λωρίδα χαρτιού (όπως και στο ηλεκτροκαρδιογράφημα) και μπορούν να γίνουν "απευθείας" αντιληπτοί, ακόμη και από την ίδια την έγκυο, χάρη σε έναν ενισχυτή που επιτρέπει να ακούγονται οι καρδιακοί παλμοί του εμβρύου. Στην οθόνη φαίνονται επίσης ένα φωτεινό σημείο και κάποιοι αριθμοί που ανάβουν σε μια οθόνη σημειώνοντας τη στιγμή και τη συχνότητα των σφυγμών και των συστολών.

Η αμνιοσκόπηση

Πρόκειται για έναν έλεγχο του αμνιακού υγρού που χρησιμεύει για να παρακολουθείται η κατάσταση του εμβρύου από την τεσσαρακοστή δεύτερη εβδομάδα και έπειτα. Το αμνιακό υγρό πρέπει να είναι καθαρό και διαυγές. Εάν αντίθετα είναι πρασινωπό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα στο έμβρυο. Σήμερα σε πολλά κέντρα η αμνιοσκόπηση αντικαταστάθηκε από τον έλεγχο της ποσότητας του αμνιακού υγρού μέσω πολλών υπερηχογραφημάτων.

Πως γίνεται

Η τεχνική της αμνιοσκόπησης είναι απλή και δεν προκαλεί πόνο. Αφού ξαπλώσει η έγκυος στη γυναικολογική θέση, ο γιατρός εισάγει μέσω του κόλπου και του τραχήλου της μήτρας ένα σωληνάκι που έρχεται σε επαφή με τον αμνιακό σάκο. Φωτίζοντας με μια μικρή λάμπα και βλέποντας διαμέσου του σωλήνα μπορεί να ελέγχει το χρώμα του αμνιακού υγρού. Η εξέταση προκύπτει αρνητική (δηλαδή όλα πάνε καλά) εάν το υγρό είναι καθαρό και διαυγές. Προκύπτει αντίθετα θετική (συνεπώς κάτι δεν πάει καλά) εάν είναι χρωματιστό, σημάδι ότι ίσως να υπάρχει κάποιο πρόβλημα στο έμβρυο. Η αμνιοσκόπηση πραγματοποιείται από τον μαιευτήρα και μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε 5 λεπτά περίπου.

Η παρακέντηση του ομφάλιου λώρου

Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται περισσότερο για την πραγματοποίηση λήψεων ή μεταγγίσεων στο έμβρυο. Συνίσταται στο τσίμπημα ενός από τα αιμοφόρα αγγεία του ομφάλιου λώρου με μία βελόνα που οδηγείται μέσω υπερηχογραφήματος.

Σε τι χρησιμεύει

Χρησιμεύει για τη διάγνωση μολύνσεων στο έμβρυο (ερυθρά, τοξοπλάσμωση κλπ), γενετικών ασθενειών (σύνδρομο Down, τρισωμία κλπ), αιματολογικών ασθενειών (αιμοφιλία, αναιμία από ασυμβατότητα του παράγοντα Rh) και για να εκτιμήσουμε το βαθμό οξυγόνωσης του αίματος σε περίπτωση που υπάρχει υποψία για σοβαρό πρόβλημα στο έμβρυο.

Χρησιμεύει επίσης για την πραγματοποίηση μεταγγίσεων αίματος στο έμβρυο.

Πως γίνεται

Πραγματοποιείται εισάγοντας μέσω της κοιλιάς και της μήτρας μια βελόνα με σκοπό να φτάσει και να αγγίξει τη φλέβα του ομφάλιου λώρου, έτσι ώστε να ληφθεί αίμα από το έμβρυο (που θα εξεταστεί για τη διάγνωση μολύνσεων, γενετικών ή αιματολογικών ασθενειών του εμβρύου) ή να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες μεταγγίσεις.

Η βελόνα κατευθύνεται προς το σωστό σημείο χάρη στο υπερηχογράφημα. Όπως και η αμνιοπαρακέντηση, δεν προκαλεί πόνο, δεν απαιτεί αναισθησία και πραγματοποιείται σε κέντρα με μεγάλη ειδίκευση.

Η εμβρυοσκόπηση

Είναι μια από τις τεχνικές για την προγεννητική διάγνωση του συγγενών ανωμαλιών διάπλασης του εμβρύου. Πραγματοποιείται με γενική αναισθησία μεταξύ της δέκατης έκτης και της εικοστής εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Απαιτεί πάντα την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Τώρα πια πραγματοποιείται πολύ σπάνια επειδή δεν είναι εντελώς αθώα: είναι μια μικρή χειρουργική επέμβαση που στο 3-15% των περιπτώσεων μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή.

Σε τι χρησιμεύει

Δεδομένου ότι είναι μια αρκετά περίπλοκη εξέταση, ενδείκνυται μόνο στην περίπτωση που υπάρχει μεγάλος φόβος για δυσπλασίες που δεν φαίνονται καθαρά στο υπερηχογράφημα ή για ανωμαλίες που διαπιστώνονται μόνο με τη λήψη πολύ μικρών κομματιών από το δέρμα ή το ήπαρ του εμβρύου.

Πως γίνεται

Συνίσταται στην άμεση εικονοποίηση του εμβρύου μέσω ενός οπτικού εργαλείου που εισάγεται στη μήτρα διαμέσου μιας μικρής τομής στο τοίχωμα της κοιλιάς.

Πριν από την εμβρυοσκόπηση πραγματοποιείται ένα υπερηχογράφημα για να διαπιστωθεί με ακρίβεια η θέση του εμβρύου και του πλακούντα. Έπειτα, στη γενική αναισθησία γίνεται μια μικρή τομή στην κοιλιά διαμέσου της οποίας εισάγεται ένα άκαμπτο σωληνάκι το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα σύστημα οπτικών ινών που επιτρέπει να παρακολουθούμε απευθείας το μέρος του εμβρύου για το οποίο υπάρχει η υποψία δυσπλασίας. Χάρη σε αυτό το σωληνάκι είναι δυνατό να εισαχθεί μια μακριά λεπτή βελόνα που χρησιμεύει για τη λήψη δείγματος από το δέρμα και το ήπαρ του εμβρύου, το οποίο στη συνέχεια θα αναλυθεί.

Πηγή: Κέντρο Σπουδών Prenatal

Read More [...]

Posted in γυναίκα, εγκυμοσύνη, εξετάσεις, τοκετός

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός (Μέρος 3ο)

Ο έλεγχος του βάρους και της αρτηριακής πίεσης
Το βάρος και η πίεση είναι άλλες δύο απαραίτητες παράμετροι για να εκτιμηθεί η κατάσταση της υγείας της μέλλουσας μητέρας και τους μωρού της. Σε κάθε επίσκεψη στο γυναικολόγο, ο γιατρός θα πραγματοποιεί και τους ακόλουθους ελέγχους.

Το βάρος
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να είναι υπό έλεγχο: οι γυναίκες που παίρνουν υπερβολικό βάρος όχι μόνο έχουν να δώσουν σκληρή μάχη για να επανακτήσουν τη χαμένη τους γραμμή, αλλά ακόμη περισσότερο μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία τόσο τη δική τους όσο και του παιδιού. Η υπερβολική αύξηση του βάρους καθιστά πιο πιθανές τις επιπλοκές της εγκυμοσύνη, αλλά και του τοκετού.
Κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών δεν θα πρέπει να πάρετε περισσότερα από 10-14 κιλά και η αύξηση του βάρους πρέπει να είναι σταδιακή.
Έως τον τέταρτο μήνα, το βάρος αυξάνεται κυρίως λόγω της συσσώρευσης υγρών και λίπους στους μητρικούς ιστούς. Εάν σε αυτή τη περίοδο καταφέρετε να παχύνετε λίγο, θα είναι καλύτερα. Μόνο από τον πέμπτο μήνα και έπειτα η μεγαλύτερη αύξηση οφείλεται στη μήτρα, στον πλακούντα, στο αμνιακό υγρό και, φυσικά, στο έμβρυο. Εάν ήσαστε υπέρβαρες πριν την εγκυμοσύνη, είναι πιθανό ο γιατρός να σας συστήσει κάποια δίαιτα ή να ζητήσει να είστε περισσότερο προσεκτικές, στην περίπτωση που διαπιστώσει κατά το μηνιαίο έλεγχο υπερβολική αύξηση βάρους.

Η αρτηριακή πίεση
Η αρτηριακή πίεση ελέγχεται πάντοτε κατά τις επισκέψεις στο γιατρό. Εάν δεν είσαστε υπερτασική πριν την έναρξη της εγκυμοσύνης και εάν δεν υπάρχει προδιάθεση στην οικογένεια για υπέρταση, αυτοί οι έλεγχοι είναι αρκετοί. Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, ο γιατρός μπορεί να σας συμβουλέψει να μετράτε μόνη σας την πίεση μία ή περισσότερες φορές την ημέρα.
Χρειάζεται να θυμάστε ότι η πίεση πρέπει να μετράται χωρίς βιασύνη, σε μια στιγμή που είστε ήρεμες και αναπαυμένες, διαφορετικά αυτή σας η ανησυχία θα δώσει εσφαλμένα αποτελέσματα.

Ειδικοί έλεγχοι
Εάν αντιμετωπίζετε πρόβλημα όρασης, είναι καλύτερα να πραγματοποιήσετε έναν ειδικό έλεγχο στην αρχή της εγκυμοσύνης. Επιπλέον, επειδή στην εγκυμοσύνη τα ούλα και τα δόντια υφίστανται πιο εύκολα τις αλλαγές όλου του οργανισμού, αξίζει τον κόπο να κάνετε έναν οδοντιατρικό έλεγχο τουλάχιστον δύο φορές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Τα μάτια
Μερικές φορές συμβαίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, να προκαλείται εμφάνιση προβλημάτων της όρασης-κυρίως μυωπίας-ή επιδείνωση προβλημάτων που ήδη υπήρχαν, που οφείλεται στην αύξηση του περιεχομένου του υγρού του κρυστάλλου (δηλαδή, του οφθαλμικού φακού που επιτρέπει στην εστίαση). Μετά τον τοκετό, όλα θα πρέπει να γίνουν όπως πριν. Καλό θα ήταν πάντως να πάρετε κάποιες προφυλάξεις τις οποίες θα σας συστήσει ο οφθαλμίατρος.
Επίσης, η χρήση των φακών επαφής μπορεί να γίνει ενοχλητική και να σας αναγκάσει να επιστρέψετε και πάλι στα γυαλιά.

Τα δόντια
Κάποτε έλεγαν "κάθε παιδί κι ένα δόντι λιγότερο", φράση η οποία στο παρελθόν δεν ήταν εντελώς λανθασμένη. Πράγματι, πολλές γυναίκες δεν είχαν τη δυνατότητα να τρέφονται σωστά και να καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες σε ασβέστιο, οι οποίες αυξάνονται σημαντικά στην περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Το ασβέστιο είναι βασικό για την υγεία των δοντιών και εάν η ανεπάρκεια είναι σημαντική, είναι αναπόφευκτο ότι αυτά θα προσβληθούν. Σήμερα ο κίνδυνος τείνει να μειωθεί, αν και μέχρι και το τέλος του θηλασμού καλό είναι να είστε ιδιαίτερα προσεκτικές με τη στοματική υγεία. Επίσης, τα ούλα σας μπορεί να ματώνουν πιο εύκολα. Συνιστάται, συνεπώς, να κάνετε μια επίσκεψη στον οδοντίατρο στην αρχή της εγκυμοσύνης και μια στο τέλος.

Σημείωση: αποδείχτηκε ότι η τοπική αναισθησία είναι αθώα τόσο για την έγκυο όσο και για το έμβρυο. Είναι απαραίτητο πάντως να ενημερώσετε τον οδοντίατρο για το στάδιο της εγκυμοσύνης σας ώστε να επιλέξει το πιο κατάλληλο προϊόν για την αναισθησία.

Πηγή: Κέντρο Σπουδών Prenatal

Επίσης:
Η έγκυος και ο οδοντίατρος
Εγκυμοσύνη και καλοκαιρινές διακοπές
Αναιμία στην κύηση: Γιατί εμφανίζεται, πως αντιμετωπίζεται

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, τοκετός

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός (Μέρος 2ο)

Οι αναλύσεις αίματος και ούρων

Οι εργαστηριακές αναλύσεις αίματος και ούρων είναι απαραίτητες καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Όταν αισθάνεστε καλά, μπορεί να σας φαίνεται υπερβολικό να τις κάνετε κάθε τόσο, αλλά χάρη σε αυτές ο γιατρός έχει τη δυνατότητα να επέμβει έγκαιρα.
Όπως πάντα, έτσι και στην εγκυμοσύνη, το είδος και η συχνότητα των αναλύσεων αποφασίζονται από τον γιατρό κατά πάσα περίπτωση και σύμφωνα με τις ανάγκες. Υπάρχει όμως μια σειρά ελέγχων ρουτίνας που ζητούνται απ' όλες τις εγκύους, ακόμη και από τις πιο υγιείς.

Η λήψη του αίματος
Συνήθως το αίμα λαμβάνεται το πρωί με άδειο στομάχι από την φλέβα στο εσωτερικό του αγκώνα. Το αίμα πρέπει να είναι αρκετό ανάλογα βέβαια και με τον αριθμό των αναλύσεων που προβλέπονται. Είναι πολύ δύσκολο μια απλή αιμοληψία να προκαλέσει λιποθυμία ή ζάλη. Όταν συμβαίνει αυτό, συνήθως οφείλεται στο γεγονός ότι το στομάχι είναι άδειο καθώς και σε μια μικρή δόση φόβου παρά στην αιμοληψία καθεαυτή. Πάντως δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε: αν ξαπλώσετε για λίγο και φάτε κάτι θα νιώσετε αμέσως καλύτερα.

Προσδιορισμός της ομάδας αίματος και του παράγοντα Rh
Εάν δεν γνωρίζετε ήδη την ακριβή ομάδα αίματος, αυτή η εξέταση θα σας ζητηθεί στην αρχή της εγκυμοσύνης. Μετά θα πρέπει να έχετε πάντα μαζί σας, για κάθε ενδεχόμενο, την καρτέλα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων του εργαστηρίου ή του νοσοκομείου όπου τις πραγματοποιήσατε.
Εάν ο παράγοντας Rh (ρέζους) είναι αρνητικός, γίνεται αποφασιστικής σημασίας να μάθουμε τον παράγοντα Rh του πατέρα. Εάν και ο δικός του είναι αρνητικός τότε δεν υπάρχουν προβλήματα. Αντίθετα, εάν είναι θετικός, η μητέρα θα πρέπει να πραγματοποιεί κάθε μήνα μια εξέταση αίματος (το έμμεσο τεστ του Coombs) ώστε να αναγνωριστούν εγκαίρως οι πιθανότητες επιπλοκών.

Εξέταση για ερυθρά
Χρειάζεται να ελεγχθεί εάν έχετε ανοσία στην ερυθρά. Είναι μια εξέταση που πρέπει να γίνει αμέσως μόλις διαγνωσθεί η εγκυμοσύνη, γιατί κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών διατρέχετε τον μεγαλύτερο κίνδυνο εάν προσβληθείτε από την ασθένεια. Αυτή η εξέταση πρέπει να γίνεται σε κάθε εγκυμοσύνη, εκτός και αν έχει προηγηθεί εξέταση με θετικό αποτέλεσμα ώστε να εγγυάται ότι διαθέτετε τα απαραίτητα αντισώματα (σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να έχετε μαζί σας τα αποτελέσματα αυτής της εξέτασης όταν θα πραγματοποιήσετε την πρώτη σας επίσκεψη στο γυναικολόγο).
Κάνοντας το τεστ, οι πιθανότητες είναι τρεις:

• το αποτέλεσμα είναι θετικό και δεν αφήνει αμφιβολίες: σημαίνει ότι έχετε ανοσία και το τεστ δεν πρέπει να επαναληφθεί.
• το αποτέλεσμα είναι θετικό, αλλά μας αφήνει να υποθέσουμε μια πρόσφατη ερυθρά: είναι μια κατάσταση η οποία θα αξιολογηθεί κατά περίπτωση από τον γιατρό.
• το αποτέλεσμα είναι αρνητικό: σε αυτή την περίπτωση το τεστ πρέπει να πραγματοποιηθεί τουλάχιστον τρεις φορές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (μία κάθε τρεις μήνες)

Τοξοπλάσμωση

Χρειάζεται να ελεγχθεί εάν έχετε ανοσία στην τοξοπλάσμωση. Και αυτή η εξέταση, επίσης, πρέπει να γίνει αμέσως μόλις διαγνωσθεί η εγκυμοσύνη.

Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό σημαίνει ότι έχετε ανοσία και δεν χρειάζεται να το επαναλάβετε. Εάν, αντιθέτως, είναι αρνητικό είναι απαραίτητο να το επαναλάβετε τουλάχιστον τρεις φορές μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης.

Η αντίδραση Wassarman ή V.D.R.L.

Είναι αναλύσεις που χρειάζονται για να ανακαλύψετε την τυχόν μετάδοση ή ύπαρξη της σύφιλης. Μία από τις δύο θα σας ζητηθεί στην πρώτη γυναικολογική εξέταση.

Δεν πρέπει να εκπλαγείτε αλλά και ούτε να προσβληθείτε εάν σας τις συστήσει ο γιατρός: η σύφιλη είναι ένα αφροδίσιο νόσημα πολύ πιο διαδεδομένο απ' όσο πιστεύεται και ακριβώς για αυτό η επιβεβαίωση μιας πιθανής μετάδοσης στην αρχή της εγκυμοσύνης έχει γίνει μια συνηθισμένη πρακτική. Εκτός των άλλων, τα αρχικά της συμπτώματα δεν είναι φανερά, συνεπώς μπορεί να την έχετε χωρίς να το γνωρίζετε.

Εάν η σύφιλη διαγνωσθεί και θεραπευτεί εγκαίρως (πριν από τον τέταρτο μήνα), μπορεί να γιατρευτεί τελείως και με μεγάλη ευκολία. Εάν αντιθέτως δεν θεραπευτεί εγκαίρως, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Εάν η ανάλυση δώσει αρνητικό αποτέλεσμα, δεν είναι απαραίτητο να την επαναλάβετε, εκτός και αν έχετε την υποψία μιας μεταγενέστερης μετάδοσης. Εάν αντίθετα το αποτέλεσμα είναι θετικό, ο γιατρός θα σας ζητήσει κι άλλες αναλύσεις πριν σας συστήσει τη θεραπεία.

Γενική εξέταση αίματος

Χρειάζεται για να ελέγχεται ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των λευκών αιμοσφαιρίων και η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης που υπάρχει στο αίμα. Ελέγχεται, επίσης, η διάσταση των ερυθρών αιμοσφαιρίων ώστε να απορριφθεί η ύπαρξη της μεσογειακής αναιμίας ή θαλασσαιμίας. 

Κατά την εγκυμοσύνη, η ποσότητα του αίματος που κυκλοφορεί αυξάνεται σημαντικά και αυτή η αύξηση προκαλεί πάντα μια διαφορετική ισορροπία μεταξύ των μερών που την απαρτίζουν: πρακτικά το αίμα διαλύεται. Συνεπώς, είναι απόλυτα φυσιολογικό σε μια έγκυο γυναίκα (ειδικά εάν η εγκυμοσύνη είναι προχωρημένη) να υπάρχει ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, δηλαδή μια μορφή αναιμίας.
Μπορεί να συμβεί όμως ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων να κατέβει κάτω από το όριο ασφαλείας και συνεπώς η αναιμία να επιδεινωθεί και να γίνει επικίνδυνη.
Για να ανακαλύψετε γρήγορα αν συμβαίνει αυτό, είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνετε αυτή την εξέταση κάθε τρεις μήνες ή με μεγαλύτερη ακόμη συχνότητα εάν η αναιμία προϋπήρχε της εγκυμοσύνης.
Τα είδη της αναιμίας μπορεί να διαφέρουν όπως διαφέρουν και τα αίτια που την προκαλούν.

Η σιδηροπενία και το ποσοστό της μη κεκορεσμένης τρανσφερίνης
Πρόκειται για δύο εξετάσεις που επιτρέπουν να διαπιστώσετε πιθανή έλλειψη σιδήρου. Στον οργανισμό ο σίδηρος χρησιμεύει ώστε τα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν το οξυγόνο, για αυτό, εάν η ποσότητα του είναι ανεπαρκής, αυτά δεν μπορούν να επιτελέσουν σωστά τη λειτουργία τους. Πρακτικά, η γενική αίματος μας δείχνει αν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι επαρκής, ενώ αυτές οι δύο εξετάσεις μας δείχνουν αν είναι σε θέση να λειτουργούν σωστά. Σε αντίθετη περίπτωση, το αποτέλεσμα δείχνει για άλλη μια φορά αναιμία. Ανάμεσα στα διάφορα είδη της αναιμίας, εκείνη που οφείλεται στην έλλειψη σιδήρου είναι μία από τις πιο συχνές στην εγκυμοσύνη. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να πραγματοποιήσετε αυτές τις αναλύσεις από την αρχή για να ελέγξετε ότι όλα είναι εντάξει και μετά να τις επαναλαμβάνετε ανά τακτά χρονικά διαστήματα εάν τα πρώτα αποτελέσματα δεν ήταν απόλυτα ικανοποιητικά. Σε αντίθετη περίπτωση πρέπει να επαναληφθούν οπωσδήποτε τον όγδοο μήνα, γιατί εάν σε αυτό το σημείο της εγκυμοσύνης η αναιμία είναι πολύ έντονη, ο γιατρός θα συστήσει τα απαραίτητα συμπληρώματα σιδήρου τα οποία θα σας επιτρέψουν να φτάσετε στον τοκετό (με τις αναπόφευκτες απώλειες αίματος) και στον θηλασμό με τις καλύτερες συνθήκες.

Η ουρία και η κρεατινίνη στο αίμα
Χρησιμεύουν για να εκτιμήσετε τις ποσότητες της ουρίας και της κρεατινίνης που υπάρχουν στο αίμα. Οι ουσίες αυτές είναι παράγωγα των αποβλήτων του οργανισμού και θα πρέπει να φιλτράρονται και να αποβάλλονται από τα νεφρά. Εάν αποδειχτεί ότι υπάρχουν στο αίμα σε ποσότητα μεγαλύτερη από την κανονική, σημαίνει ότι τα νεφρά δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα νεφρά πρέπει να προσαρμόζονται στη διύλιση μιας ποσότητας αίματος πολύ μεγαλύτερης από τη συνηθισμένη. Από την ικανότητα προσαρμογής τους εξαρτώνται κατά πολύ οι ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ του νερού και των μεταλλικών αλάτων που παρακρατούνται στο αίμα και εκείνων που αποβάλλονται με τα ούρα. Αν χαλάσουν αυτές οι ισορροπίες μπορεί να παρουσιαστούν πολύ σοβαρά προβλήματα. Ανάλογα με τα πρώτα αποτελέσματα, αυτές οι εξετάσεις ίσως χρειαστεί να πραγματοποιηθούν ξανά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Σάκχαρο αίματος
Χρησιμεύει για τη μέτρηση της συγκέντρωσης της γλυκόζης στο αίμα. Πρακτικά, η γλυκόζη είναι ένα σάκχαρο που αντιπροσωπεύει τα καύσιμα του οργανισμού: μέρος αυτού κυκλοφορεί ελεύθερα στο αίμα, σαν άμεση πηγή ενέργειας, ενώ το υπόλοιπο συσσωρεύεται σαν απόθεμα, έτοιμο να μπει στην κυκλοφορία όταν παραστεί ανάγκη. Αν αυτός ο περίπλοκος κανονιστικός μηχανισμός δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε (στην εγκυμοσύνη είναι πιο εύκολο να συμβεί αυτό), η γλυκόζη που υπάρχει στο αίμα αυξάνεται πολύ περισσότερο από το κανονικό και ο οργανισμός "δηλητηριάζεται".
Ο έλεγχος του σακχάρου χρησιμεύει για να ανακαλύψετε εγκαίρως κάθε πιθανή ανωμαλία πριν μετατραπεί σε κανονική ασθένεια. Γίνεται στην αρχή της εγκυμοσύνης σε όλες τις γυναίκες κι αν τα αποτελέσματα είναι φυσιολογικά, ανάμεσα στην 26η και 28η εβδομάδα γίνεται η εξέταση "καμπύλη ανοχής γλυκόζης". Για τις γυναίκες με ιστορικό διαβήτη ή που παρουσίασαν διαβήτη σε προηγούμενη εγκυμοσύνη τους, το τεστ πρέπει να γίνει νωρίτερα, στον 3ο μήνα.

Η χολερυθρίνη και οι τρανσαμινάσες
Χρησιμεύουν για να εκτιμήσετε τη λειτουργία του ήπατος. Η χολερυθρίνη δεν είναι απαραίτητη ανάλυση και δεν την ζητούν όλοι οι γιατροί, αλλά συνιστάται ούτως ή άλλως να πραγματοποιείται στην αρχή της εγκυμοσύνης. Από την άλλη, η ανάλυση για τις τρανσαμινάσες είναι απαραίτητη από το πρώτο κιόλας τρίμηνο, αλλά αν είναι όλα φυσιολογικά δεν χρειάζεται να την επαναλάβετε.
Το συκώτι δεν είναι ένα από τα όργανα που επηρεάζονται από την εγκυμοσύνη, μπορεί ωστόσο να παρουσιάσει κάποιο πρόβλημα. Το πιο συχνό είναι ο ίκτερος: μια απρόσμενη κίτρινη απόχρωση του δέρματος που οφείλεται σε μια συγκεκριμένη αδυναμία του ήπατος.
Εάν στη διάρκεια της εγκυμοσύνης εμφανιστούν κάποιες ενοχλήσεις του ήπατος, οι δύο εξετάσεις θα πρέπει να επαναληφθούν και σε αυτήν την περίπτωση τα πρώτα αποτελέσματα θα χρησιμεύσουν στη σύγκριση.

Η ανίχνευση του Αυστραλιανού αντιγόνου (HBsAg)
Είναι μια εξέταση αίματος που αποκαλύπτει εάν είστε "υγιής φορέας" του ιού της ηπατίτιδας Β. Το να είστε "υγιής φορέας" σημαίνει ότι, χωρίς να έχετε την ασθένεια, ο ιός υπάρχει στο αίμα και για αυτό υπάρχει, μεταξύ άλλων, η πιθανότητα να τον μεταδώσετε στο παιδί κατά τον τοκετό ή κατά τον θηλασμό. Το να γνωρίζετε από πριν εάν το παιδί διατρέχει τέτοιο κίνδυνο είναι σημαντικό, ώστε να του χορηγηθεί μόλις γεννηθεί η κατάλληλη θεραπεία και να προληφθεί η ανάπτυξη της αρρώστιας (εμβολιασμός κλπ)

Πρωτεϊνες αίματος
Πρόκειται για άλλη μια εξέταση που δεν είναι απαραίτητη αλλά συνιστάται. Χρησιμεύει για να εκτιμηθούν οι πρωτεϊνες που υπάρχουν στο αίμα. Αυτό το στοιχείο είναι χρήσιμο για να γίνουν γνωστές πιθανές ασθένειες του ήπατος της μητέρας ή υπερβολικές απώλειες πρωτεϊνών με τα ούρα που μπορεί να αποτελέσουν σύμπτωμα τοξιναιμίας της εγκυμοσύνης.

Εξέταση κολπικής βλέννας
Γύρω στην 35η εβδομάδα ζητείται στη γυναίκα να κάνει αυτή την ανώδυνη εξέταση, ταμπονάροντας τον κόλπο με λίγο βαμβάκι. Χρησιμεύει στο να διαπιστωθεί η ενδεχόμενη ύπαρξη στροπτόκοκκου Βήτα Αιμολυτικού, που μπορεί να μολύνει το μωρό κατά τον τοκετό. Αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, ακολουθείται μια αντιβιοτική θεραπεία.

Η γενική εξέταση ούρων
Με την εξέταση αυτή λαμβάνονται με ευκολία πολλές πληροφορίες που αφορούν τόσο σε ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος όσο και στη γενική κατάσταση του οργανισμού. Ακριβώς για αυτό, είναι πολύ χρήσιμο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να επαναλαμβάνεται αυτή η εξέταση κάθε μήνα. Για να πραγματοποιήσετε αυτή την εξέταση, αρκεί να μεταφέρετε στο εργαστήριο ένα δείγμα ούρων που έχουν συλλεχθεί με διάφορους τρόπους και ποικίλλουν ανάλογα με το τι θέλει να εκτιμήσει ο γιατρός. Σε γενικές γραμμές ο γυναικολόγος ενδιαφέρεται κυρίως για τρία στοιχεία: το λεύκωμα, το σάκχαρο και τα λευκοκύτταρα. Το λεύκωμα είναι μια πρωτεϊνη που δεν θα πρέπει να υπάρχει στα ούρα. Εάν υπάρχει σε μικρές ποσότητες μπορεί να εξαρτάται από μια στιγμιαία αλλαγή της νεφρικής λειτουργίας, που δεν είναι όμως ένδειξη ασθένειας. Εάν όμως υπάρχει σε μεγαλύτερες ποσότητες θα ζητηθούν και άλλες εξετάσεις για να φτάσουμε σε μια πιο ακριβή διάγνωση. Η ύπαρξη σακχάρου στα ούρα θα πρέπει να είναι υπό έλεγχο ώστε να αποκλεισθεί η ύπαρξη διαβήτη.
Τέλος, τα λευκοκύτταρα υπάρχουν κανονικά σε πολύ μικρές ποσότητες. Σε αντίθετη περίπτωση ειδοποιούν για την ύπαρξη λοιμώξεων στο ουροποιητικό σύστημα.
Επιπλέον, αν υπάρχουν συμπτώματα ή αλλοιωμένες τιμές, γίνεται καλλιέργεια ούρων, μία εξέταση που επιτρέπει να ελέγχουμε την ποσότητα των βακτηριδίων που υπάρχουν στα ούρα. Είναι απαραίτητο γιατί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είστε ιδιαίτερα εκτεθειμένες στις μολύνσεις των ουροποιητικών οδών, αλλά με αυτές τις εξετάσεις είναι δυνατό να τις διαγνώσετε και να τις θεραπεύσετε με ευκολία.

Η συλλογή των ούρων
Για να συλλέξετε το δείγμα των ούρων που θα πρέπει να μεταφέρετε στο εργαστήριο, θα πρέπει κατ' αρχήν να προμηθευτείτε από το φαρμακείο έναν ουροσυλλέκτη. Τα ούρα που θα ελεγχθούν πρέπει να είναι τα πρώτα πρωινά (αφήστε όμως μια μικρή ποσότητα να τρέξει πριν αρχίστε να συλλέγετε). Εάν πρόκειται να κάνετε καλλιέργεια ούρων, τότε θα πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στη συλλογή του δείγματος που θα μεταφερθεί στο εργαστήριο. Πρέπει να αποφύγετε απόλυτα τον κίνδυνο να μολυνθεί από εξωτερικά βακτηρίδια του οργανισμού. Τι πρέπει να κάνετε:

• Να αγοράσετε από το φαρμακείο ένα κατάλληλα αποστειρωμένο συλλέκτη ούρων
• Πριν συλλέξετε τα ούρα, να πλύνετε προσεκτικά την περιοχή των γεννητικών οργάνων
• Τα ούρα πρέπει να συλλέγονται κατ' ευθείαν στον αποστειρωμένο συλλέκτη, χωρίς να τα μεταγγίζετε σε άλλα δοχεία.
• Πρέπει να ανοίγετε τον συλλέκτη μόλις πριν τη συλλογή των ούρων και να τον κλείνετε αμέσως μετά
• Συλλέγετε μόνο το δεύτερο μέρος των πρώτων πρωινών ούρων

Σημείωση: τα ούρα πρέπει να συλλεχθούν πριν αρχίσετε να παίρνετε οποιοδήποτε φάρμακο, ειδικά εάν πρόκειται για αντιβιοτικά, και να μεταφερθούν αμέσως στο εργαστήριο.

Πηγή: Κέντρο Σπουδών Prenatal

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, παιδίατρος, τοκετός

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός (Μέρος 1ο)

Κάθε γυναίκα ζει την εγκυμοσύνη της με τρόπο εντελώς προσωπικό, ανάλογα με το μορφωτικό της επίπεδο, το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζει, τις εμπειρίες που έχει βιώσει, την κατάσταση της υγείας της, το βαθμό ευσυγκινησίας, τα χαρακτηριστικά της σχέσης που τη συνδέει με τον πατέρα του παιδιού της.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι έρχεται ένα παιδί δεν μπορεί παρά να αναστατώσει τη ζωή της εγκύου. Το καινούργιο παιδί-αν και ακόμη εντελώς άγνωστο-ζει μέσα σε εκείνη και χάρη σε εκείνη: σε ψυχολογικό επίπεδο αποτελεί μέρος της ζωής της μητέρας όπως αποτελεί μέρος της και σε βιολογικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, ο γυναικείος οργανισμός συμμετέχει ενεργά με όλα του τα όργανα στην παραγωγική διαδικασία.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων όλα εξελίσσονται φυσιολογικά, κυρίως χάρη στις καλύτερες γενικές συνθήκες στις οποίες ζουν σήμερα οι γυναίκες της χώρας μας και στις προόδους που έχουν γίνει στον τομέα της περίθαλψης.

Παρ' όλα αυτά, η εγκυμοσύνη και ο τοκετός παραμένουν γεγονότα σύνθετα και ευαίσθητα. Κάποιο πρόβλημα, μεγάλο ή μικρό, μπορεί πάντοτε να εμφανιστεί. Κυρίως μπορούν να εμφανιστούν πολλοί φόβοι, αρκετές φορές αδικαιολόγητοι ή κακώς εκφρασμένοι.

Για αυτό είναι χρήσιμο η γυναίκα που είναι έτοιμη να φέρει στον κόσμο ένα παιδί να γνωρίζει καλά τους διαφορετικούς βιοφυσικούς μηχανισμούς που τίθενται σε λειτουργία από την ανάπτυξη μιας νέας ύπαρξης μέσα στο σώμα της, τους σκοπούς που εξυπηρετούν οι διάφορες εξετάσεις που γιατροί και ειδικοί της προτείνουν να κάνει, τους κινδύνους που θα μπορούσε να συναντήσει.

Για να γεννηθεί ένα παιδί, αρκεί μια μικρή βοήθεια από την πλευρά των ειδικών και των εξοπλισμένων για τη γυναίκα τμημάτων των μαιευτηρίων ή των κλινικών. Για να γίνει αυτό σωστά, χωρίς φόβους ή επιπλοκές, χρησιμεύει να είναι από πριν γνωστό σε τι χρειάζεται το καθετί.

Πότε θα γεννηθεί

Η φυσιολογική διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι εννέα μήνες από τη στιγμή της σύλληψης. Πολλές φορές υπολογίζεται με άλλους τρόπους: 10 σεληνιακούς μήνες, 40 εβδομάδες, 280 ημέρες. Γενικά οι γυναικολόγοι αναφέρονται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης με εβδομάδες, γιατί η εβδομάδα είναι η πιο κατάλληλη μονάδα μέτρησης για να περιγράψει το ρυθμό της εμβρυϊκής ανάπτυξης.

Ο υπολογισμός της πιθανής ημερομηνίας τοκετού

Γίνεται απλά με το να προσθέσει κανείς 10 ημέρες στην ημερομηνία της τελευταίας περιόδου και μετά να υπολογίσει το τέλος των 9 μηνών από την ημερομηνία αυτή.

Η ημερομηνία του τοκετού, όμως, δεν συμπίπτει πάντα με εκείνη που είχε προβλεφθεί. Θα ήταν πολύ βολικό για όλους να μπορούν να γίνονται ακριβείς προβλέψεις αλλά, δυστυχώς, είναι αδύνατον διότι οι παράγοντες που επηρεάζουν την έναρξη ενός τοκετού είναι πάρα πολλοί. Στις γυναίκες με ανώμαλο έμμηνο κύκλο ο υπολογισμός γίνεται ακόμη λιγότερο αξιόπιστος διότι είναι πιο δύσκολο να καθοριστεί με ακρίβεια πότε έγινε η ωογένεση και κατά συνέπεια η σύλληψη. Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, εάν οι κύκλοι είναι 28-30 ημερών και η εγκυμοσύνη προχωρά ομαλά, είναι δυνατό ο τοκετός να προβλεφθεί με απόκλιση δέκα ημέρες πριν ή μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία.

Οι γυναικολογικές εξετάσεις

Η εγκυμοσύνη είναι μια φυσιολογική διαδικασία, για αυτό η γυναίκα δεν θα πρέπει να αισθάνεται ξαφνικά άρρωστη, αν και πολλές φορές εμφανίζονται από την αρχή μικροενοχλήσεις. Εάν είστε σίγουρες ότι περιμένετε παιδί, είναι καλύτερο να πραγματοποιήσετε το συντομότερο μία γυναικολογική εξέταση για να ελέγξετε ότι όλα ξεκίνησαν καλά, να μάθετε πως να συμπεριφέρεστε και να αποφύγετε την εμφάνιση προβλημάτων στο μέλλον.

Η πρώτη επίσκεψη

Πολλές γυναίκες νομίζουν, ακόμη και σήμερα, ότι μια γυναικολογική εξέταση στην αρχή της εγκυμοσύνης μπορεί να ενέχει κίνδυνο. Αντιθέτως, ένας σωστά διενεργούμενος έλεγχος δεν προκαλεί επικίνδυνους ερεθισμούς και παρέχει πολλές πληροφορίες μεγάλης σημασίας. Πράγματι, με μια γυναικολογική εξέταση μπορεί να εκτιμηθεί η θέση, η διάσταση και η σύσταση της μήτρας και συνεπώς να διαγνωσθεί η εγκυμοσύνη και να ανακαλυφθούν πιθανές ανωμαλίες.

Φυσικά είναι υποχρέωση του γιατρού να προσπαθήσει να προβλέψει και να εμποδίσει, στα όρια του δυνατού, τα τυχόν προβλήματα. Αυτή η πρώτη εξέταση τον βοηθάει κατ' αρχήν να καταλάβει εάν η έγκυος ανήκει στον μικρό αριθμό γυναικών που μπορεί να έχουν μια εγκυμοσύνη "με ρίσκο", δηλαδή εάν εκτίθεται περισσότερο στον κίνδυνο των επιπλοκών απ' ότι ο συνήθης μέσος όρος.

Σαν παράγοντες κινδύνου με ιατρικό, κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντολογικό χαρακτήρα θεωρούνται οι εξής:

• Εάν η γυναίκα πάσχει από ορισμένες ασθένειες, όπως υπέρταση, σύνδρομο του ανοσοποιητικού συστήματος, καρδιοπάθειες, διαβήτη, σοβαρές ασθένειες του ήπατος ή των νεφρών, σοβαρή αναιμία, ασθένειες του ενδοκρινολογικού συστήματος κλπ.
• Εάν έχει ιστορικό προβλημάτων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη (αποβολές, πρόωρους τοκετούς κλπ) ή προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις του γεννητικού συστήματος.
• Εάν είναι μικρότερη των 17 ετών ή πάνω από 35.
• Εάν η έγκυος είναι τοξικομανής ή είχε στο παρελθόν παρόμοια προβλήματα.
• Εάν ζυγίζει 20% περισσότερο ή λιγότερο από το ιδανικό βάρος.
• Εάν έχει προβλήματα στειρότητας.
• Εάν ζει ή εργάζεται σε συνθήκες που μπορεί να βλάψουν την ίδια ή το έμβρυο.
• Εάν έχει μετακομίσει πρόσφατα και δεν έχει συγγενείς στη χώρα.
• Εάν είναι ανύπαντρη ή μόνη.
• Εάν έχει χαμηλό εισόδημα.
• Εάν κατοικεί σε ακατάλληλο σπίτι.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η εγκυμοσύνη θα πρέπει να συνεχιστεί με πολύ ιδιαίτερη φροντίδα.

Κατά την πρώτη επίσκεψη, λοιπόν, ο γυναικολόγος θα συλλέξει, πριν απ' όλα, τα στοιχεία για το ιστορικό δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στους παράγοντες κινδύνου. Είναι καλό να φέρετε μαζί σας σε αυτή την εξέταση τα αποτελέσματα των πιο πρόσφατων εξετάσεων, την ομάδα αίματος τη δική σας και του πατέρα παιδιού, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του οικογενειακού γιατρού και ένα χαρτάκι όπου θα έχετε σημειώσει την ημερομηνία έναρξης της τελευταίας περιόδου.

Στη συνέχεια ο γυναικολόγος θα συστήσει μια σειρά από εργαστηριακές αναλύσεις που έχουν σαν σκοπό να καθορίσουν με ακρίβεια την κατάσταση της υγείας σας. Αυτή η πρώτη εξέταση σας βοηθά επίσης να ενημερωθείτε σχετικά με αυτά που πρέπει ή δεν πρέπει να κάνετε σ' αυτούς τους μήνες που ακολουθούν: από εδώ και στο εξής η καθημερινή σας ζωή δεν θα είναι η ίδια, ίσως μερικές συνήθειες θα πρέπει να αλλάξουν αμέσως και κάποιες άλλες αργότερα. Αλλά το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να φροντίζετε πολύ περισσότερο την υγεία σας.

Συνεπώς, η συζήτηση με το γιατρό χρησιμεύει στο να πάρετε όλες τις απαραίτητες οδηγίες ώστε να ξαναοργανώσετε με ησυχία τη ζωή σας.

Οι επόμενες επισκέψεις.

Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι εξετάσεις θα πρέπει να γίνονται μια φορά το μήνα, εκτός από την περίπτωση επιπλοκών οπότε είναι πιο συχνές. Στη διάρκεια αυτών των περιοδικών ελέγχων, ο γιατρός συγκρίνει το αποτέλεσμα των εργαστηριακών  αναλύσεων και συστήνει άλλες, με σκοπό να έχει υπό συνεχή έλεγχο όλες τις λειτουργίες του οργανισμού που μπορεί να αλλάξουν προοδευτικά στην πορεία της εγκυμοσύνης. Σε κάθε εξέταση θα ελέγχονται επίσης το βάρος του σώματος, η αρτηριακή πίεση και η κατάσταση των γεννητικών οργάνων ώστε να ανακαλυφθούν εγκαίρως τυχόν ανωμαλίες και να αντιμετωπιστούν έγκαιρα.

Αποτέλεσμα αυτής της σωστής παρακολούθησης είναι η θεαματική ελάττωση των επιπλοκών.

Η αίσθηση ότι "νιώθετε καλά" δεν είναι λόγος για να αποφύγετε τις περιοδικές εξετάσεις: δυστυχώς, πολλές επιπλοκές δεν δίνουν αμέσως συμπτώματα που θα σας κάνουν να ανησυχήσετε. Θα είναι επίσης ακόμη μια ευκαιρία για να ξεκαθαρίσετε τις αμφιβολίες και να βρείτε απαντήσεις στα τόσα ερωτήματα που δημιουργούνται με την εγκυμοσύνη. 

Φυσικά, εάν η εγκυμοσύνη δεν προχωρεί όπως πρέπει, το ημερολόγιο των επισκέψεων και αναλύσεων θα είναι εντελώς διαφορετικό, ανάλογα με τις οδηγίες του γιατρού.

Πηγή: Κέντρο Σπουδών Prenatal

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, παιδίατρος, τοκετός

Ανακούφιση από τον πόνο κατά την διάρκεια του τοκετού

Ο τοκετός είναι επίπονος, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να μάθετε όλους τους τρόπους για να ανακουφιστείτε από τον πόνο του τοκετού και πως μπορεί ο σύντροφός σας να σας βοηθήσει. Ζητήστε από τον γιατρό σας να μάθετε τι επιλογές υπάρχουν, για να αποφασίσετε τι είναι καλύτερο για εσάς. 

Σημειώστε τις επιθυμίες σας στο σχέδιο γέννας σας, αλλά να θυμάστε να είστε σχετικά ελαστική. Μπορεί να ανακαλύψετε ότι θα χρειαστείτε παραπάνω ανακούφιση από ότι σχεδιάζατε, και κάποιο πιο αποτελεσματικό παυσίπονο για τη γέννα.Τρόποι ανακούφησηςΒοηθήστε μόνη σας τον εαυτό σας

Κάντε τις ασκήσεις χαλάρωσης, αναπνοής, προσπαθήστε να κινείστε, βάλτε τον σύντροφό σας να σας βοηθάει και να σας κάνει μασάζ και έχετε εμπιστοσύνη στο σώμα σας.

Αέριο (Entonox)

Αυτό είναι ένα μείγμα οξυγόνου και αζωτούχου οξειδίου. 

Το εισπνέετε μέσω μιας μάσκας, την οποία χειρίζεστε εσείς.Πιθανότατα να έχετε την ευκαιρία να εξασκηθείτε με την χρήση της μάσκας στα μαθήματα γέννας. Το ‘αέριο’ δεν θα εξαλείψει τον πόνο, αλλά θα βοηθήσει στην μείωση του για να μπορείτε να τον αντέξετε. 

Πολλές γυναίκες το προτιμούν γιατί είναι εύκολο στη χρήση και μπορείτε να το χειριστείτε μόνη σας. Το αέριο κάνει 15-20 δευτερόλεπτα να πιάσει, οπότε το εισπνέετε όταν ξεκινάει η σύσπαση. Δεν υπάρχουν κάποιες επιβλαβείς παρενέργειες για εσάς ή για το μωρό σας, αλλά μπορεί να σας κάνει να νιώσετε λίγο ζαλισμένη. Ορισμένες γυναίκες θεωρούν ότι τους προκαλεί αναγούλα ή υπνηλία ή ότι τους εμποδίζει να συγκεντρωθούν στο τι συμβαίνει. 

Εάν συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω, τότε σταματήστε το.Εάν δοκιμάσατε το αέριο και δεν βρίσκετε ότι σας βοηθάει, μπορείτε να ζητήσετε και για ένεση.

Tens

Αυτό είναι το ΤΕΝΣ (transcutaneous electrical nerve stimulation), ένα μηχάνημα αντιμετώπισης πόνου που προσφέρεται σε εξειδικευμένα κέντρα και φαρμακεία. Για ορισμένες γυναίκες μειώνει τον πόνο, για άλλες όχι.Δεν υπάρχουν κάποιες γνωστές παρενέργειες για εσάς ή το μωρό σας και μπορείτε να κινήστε την ώρα που το χρησιμοποιείτε. 

Θα συνδεθούν ηλεκτρόδια στην πλάτη σας, τα οποία είναι συνδεδεμένα με καλώδια σε έναν διεγερτή που δουλεύει με μπαταρία. Κρατάτε το κουμπί του και δίνετε στον εαυτό σας μικρές ποσότητες ρεύματος.Είναι γενικά αποδεκτό ότι ο σκοπός του TENS είναι να διεγείρει το σώμα να παράσχει τα δικά του φυσικά παυσίπονα που ονομάζονται ενδορφίνες.

 Επίσης μειώνει τα σήματα πόνου που στέλνονται στον εγκέφαλο μέσω του νωτιαίου μυελού. Εάν ενδιαφέρεστε για το TENS θα πρέπει να μάθετε να το χρησιμοποιείτε στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης σας. Ρωτήστε τον γιατρό, τη μαία ή τον φυσιοθεραπευτή σας.

Ενέσεις

Μια άλλη μορφή παυσίπονου είναι η ενδομυϊκή ένεση ενός παυσίπονου που ονομάζεται πεθιδίνη. Κάνει 20 λεπτά για να δράσει και η δράση του κρατά για 2-4 ώρες. Θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε, και ορισμένες γυναίκες θεωρούν ότι μειώνει τον πόνο. 

Παρόλα αυτά, η πεθιδίνη κάνει κάποιες γυναίκες να νιώθουν ζαλάδα, αναγούλα και να ‘ξεχνάνε’. Εάν δεν έχει περάσει η επίδραση του παυσίπονου όταν χρειαστεί να σπρώξετε, τότε μπορεί να δυσκολευτείτε. Μπορεί να προτιμήσετε να πάρετε μισή δόση αρχικά για να δείτε εάν σας βοηθάει. 

Εάν σας δοθεί πεθιδίνη κοντά στην ώρα της γέννας, μπορεί να επηρεαστεί η αναπνοή του μωρού σας. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, θα δοθεί αντίδοτο.

Επισκληρίδιος αναισθησία

Η επισκληρίδιος είναι ένα αναισθητικό ειδικού τύπου. Μουδιάζει τα νεύρα που στέλνουν τα σήματα πόνου από το γεννητικό σωλήνα στον εγκέφαλο. Έτσι, για μερικές γυναίκες, το επισκληρίδιο απομακρύνει τον πόνο τελείως.

Η επισκληρίδιος θα σας δοθεί από τον αναισθησιολόγο, για αυτό εάν θεωρείτε ότι θα χρειαστείτε επισκληρίδιο, συζητήστε το με τον γιατρό σας (όταν συζητάτε το σχέδιο γέννας ίσως) για το αν θα υπάρχει κάποιος αναισθησιολόγος στο νοσοκομείο που θα βρίσκεστε, που κάνει τη συγκεκριμένη μορφή αναισθησίας.

Καθώς θα είστε ξαπλωμένη στο πλάι, θα εισαχθεί αναισθητικό στο κενό μεταξύ των οστών της σπονδυλικής σας στήλης μέσω ενός πολύ λεπτού σωλήνα, πολύ χαμηλά, στο ύψος της μέσης σας. Παίρνει περίπου 20 λεπτά να ετοιμαστεί ο σωλήνας και άλλα 15 - 20 λεπτά για να λειτουργήσει. 

Το αναισθητικό μπορεί να εισάγεται συνεχώς όποτε χρειάζεται.Η επισκληρίδιος μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη για εκείνες τις γυναίκες που έχουν παρατεταμένο ή επίπονο τοκετό, ή για εκείνες που είναι πολύ αγχωμένες. Απομακρύνει τον πόνο του τοκετού και δεν θα νιώθετε τόσο κουρασμένες μετά. 

Αλλά υπάρχουν και μειονεκτήματα:Μπορεί να νιώθετε τα πόδια σας βαριά και έτσι να νιώσετε ανήμπορη να βρείτε τη θέση που σας βολεύει Μπορεί να δυσκολεύεστε να ουρήσετε και έτσι θα σας τοποθετηθεί ένας καθετήρας στην κύστη σας για να σας βοηθήσει 

Θα έχετε συνδεδεμένο έναν ορό στο χέρι σας για να σας δίνει υγρά και να σας βοηθήσει να διατηρηθεί η σωστή πίεση αίματος Μπορεί να μην μπορέσετε να σηκωθείτε από το κρεβάτι κατά την διάρκεια του τοκετού και για κάποιες ώρες μετά Οι συσπάσεις και η καρδιά του μωρού σας θα πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς με ένα μηχάνημα. 

Αυτό σημαίνει ότι θα έχετε μια ζώνη γύρω από την κοιλιά σας και ένα clip συνδεδεμένο στην καρδιά του μωρού σας. Εάν δεν μπορείτε να νιώσετε πλέον τις συσπάσεις, η μαία θα σας πει πότε πρέπει να σπρώξετε, παρά να το κάνετε μόνη σας – καμιά φορά δίνεται λιγότερο αναισθητικό στο τέλος έτσι ώστε η επίδραση της επισκληριδίου να έχει περάσει και να μπορείτε να σπρώξετε το μωρό προς τα έξω. 

Εάν δεν επιθυμείτε κανένα από τα παραπάνω παυσίπονα, ενημερώστε το ιατρικό προσωπικό. Και εάν αποφασίσετε ότι θέλετε κάποιου είδους παυσίπονο, ζητήστε τη στιγμή που νιώθετε ότι το χρειάζεστε, χωρίς να περιμένετε να σας το προσφέρουν.

 "Μετά την πρώτη ένεση ένιωσα υπέροχα, δεν ένιωθα πόνο και ήμουν στο κόσμο μου. Αλλά μετά την δεύτερη ένεση, και λίγο αέριο, ένιωσα μπερδεμένη και εκτός ελέγχου, το οποίο νομίζω έκανε τον τοκετό να κρατήσει περισσότερο""Φοβόμουν πολύ τον πόνο και για αυτό επέλεξα την επισκληρίδιο. Ήταν τέλεια, δεν ένιωσα απολύτως τίποτα

"Εναλλακτικές μέθοδοι ανακούφησης από τον πόνο

Ορισμένες μητέρες θέλουν να αποφύγουν τις παραπάνω μεθόδους ανακούφισης από τον πόνο και διαλέγουν τον βελονισμό, την αρωματοθεραπεία, την ομοιοπαθητική, την ύπνωση, το μασάζ και την ρεφλεξολογία. Εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε κάποιες από τις παραπάνω μεθόδους, είναι σημαντικό να ενημερώσετε πριν το νοσοκομείο και τον γιατρό σας. Συζητήστε το με τη μαία ή τον γιατρό σας. Βεβαιωθείτε ότι αυτός που θα σας βοηθήσει είναι γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.Πώς μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας

Ο φόβος χειροτερεύει τον πόνο και όλοι φοβούνται αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν ή να ελέγξουν.Το να μάθετε να χαλαρώνετε σας βοηθάει να παραμείνετε ήρεμη και από τα μαθήματα γέννας θα μάθετε τρόπους αναπνοής που μπορεί να σας βοηθήσουν στις συσπάσεις Η θέση σας μπορεί επίσης να κάνει διαφορά. Ορισμένες γυναίκες προτιμούν να γονατίζουν, να περπατάνε ή να κουνιούνται προς πίσω.

 Σε ορισμένες τους βοηθάει το μασάζ, αλλά άλλες δεν θέλουν να τις αγγίζουν. Το να νιώθετε ότι έχετε τον έλεγχο για το τι σας συμβαίνει, είναι πολύ σημαντικό. Δουλεύετε εσείς με τη μαία σας και η μαία σας μαζί σας, για αυτό μην διστάσετε να της κάνετε ερωτήσεις ή να ζητήσετε οτιδήποτε. Το να έχετε κάποιον σύντροφο, συγγενή ή κάποιον φίλο που να μπορείτε να στηριχτείτε ή που να μπορεί να σας βοηθήσει κατά τη διάρκεια του τοκετού, βοηθάει πολύ. Έχει αποδειχτεί ότι μειώνει την ανάγκη παυσίπονου.

 Εάν, όμως, δεν έχετε κάποιον, μην ανησυχείτε, η μαία θα σας δώσει όλη την βοήθεια που χρειάζεστε. Και τέλος, κανένας δεν μπορεί να σας πει πριν πώς είναι ο τοκετός. Ακόμα και εάν πιστεύετε ότι δεν θα χρειαστείτε παυσίπονο, μην το αποκλείετε σαν προοπτική. 

Σε μερικές περιπτώσεις, θα βοηθήσει τον τοκετό να γίνει πιο απολαυστικός και πιο πλήρης. Πώς να τα βγάλετε πέρα στην αρχήΤο βράδυ, προσπαθήστε να βολευτείτε και να ηρεμήσετε, ίσως να πάρετε κάποιο υπνωτικό χάπι για να κοιμηθείτε. Ένα ζεστό μπάνιο ή ντους μπορεί να σας βοηθήσει να ηρεμήσετε. Κατά την διάρκεια της ημέρας, να είστε σχετικά κινητική. Αυτό θα βοηθήσει το μωρό σας να μετακινηθεί προς τα κάτω, στον πύελο και θα βοηθήσει τον τράχηλο να διασταλεί. 

Είναι σημαντικό να φάτε κάτι ελαφρύ για να σας δώσει ενέργεια, καθώς ο τοκετός, και ειδικά ο πρώτος, μπορεί να κρατήσει για 12-15 ώρες από τα πρώτα στάδια στη γέννα.

Να είστε δραστήρια

Προσπαθήστε να είστε δραστήρια για όσο περισσότερο μπορείτε. Αυτό βοηθάει την διαδικασία της γέννας. Το να είστε δραστήρια δεν σημαίνει κοπιώδης κινήσεις – απλά το να κινείστε σε φυσιολογικούς ρυθμούς και να περπατάτε.

Πηγή: www.gov2u.org

Read More [...]

Posted in ανακούφιση, παιδίατρος, πόνος, τοκετός

Τοκοφοβία!

Ο φόβος μπροστά σε μία μελλοντική γέννα είναι αναπόφευκτο συναίσθημα αρκετών γυναικών κατά τη διάρκεια ή ακόμα και πριν από μία εγκυμοσύνη.

Ο φόβος αυτός δεν είναι αδικαιολόγητος και σε γενικές γραμμές θεωρείται και αναμενόμενος. Η πράξη του τοκετού είναι ένα συνταρακτικό γεγονός, συνοδεύεται όμως από πιθανούς φυσικούς κινδύνους αλλά και μεγάλες αλλαγές στη μετέπειτα ζωή της γυναίκας και του συντρόφου της. Όλα τα παραπάνω δικαιολογούν το αίσθημα φόβου που μπορεί αυτή να νοιώσει. Επίσης, η ένταση του φόβου μπορεί να επηρεάζεται από την προσωπικότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γυναίκας και από τη δομή του οικείου της περιβάλλοντος, με συνέπεια κάποιες γυναίκες να λειτουργούν καλύτερα ενάντια σε αυτόν σε σύγκριση με άλλες. Με τον όρο τοκοφοβία δεν εννοούμε τις παραπάνω «φυσιολογικές» αντιδράσεις, αλλά τον υπερβολικό φόβο απέναντι στην πρακτική διαδικασία του τοκετού που οδηγεί σε ακραία συμπεριφορά και τέλεια άρνηση της γυναίκας να υποστεί τη διαδικασία αυτή ή άλλες διαδικασίες που οδηγούν σε αυτή. Ο παραπάνω ορισμός υποδηλώνει μία παθολογική παρά μία φυσιολογική κατάσταση.

Αν και ο φόβος του τοκετού έχει καταγραφεί από τα αρχαία χρόνια, η τοκοφοβία «ανακαλύφτηκε» ως ψυχοπαθολογική οντότητα τα τελευταία επτά χρόνια! Η πρώτη επιστημονική δημοσίευση που μελέτησε την κατάσταση αυτή έγινε το 2000, ενώ το Webster's New Millenium αγγλικό λεξικό περιέχει τον όρο από το 2001. Η ίδια δημοσίευση ξεχώρισε την τοκοφοβία σε πρωτογενή - εάν υφίσταται πριν από την πρώτη γέννα - και δευτερογενή - μετά την πρώτη γέννα. Αν και τα κλασικά ψυχιατρικά συγγράμματα δεν αναφέρουν την ίδια τη λέξη 'τοκοφοβία', επιτρέπουν το χαρακτηρισμό της ως μία ειδική φοβία - παρόμοια με τη φοβία των εντόμων, του μεγάλου ύψους κλπ.

Η τοκοφοβία εκδηλώνεται με μία πληθώρα συμπτωμάτων συνήθως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένα ποσοστό 6-10% των εγκύων έχουν υπέρμετρο φόβο για τον τοκετό που εκδηλώνεται με ποικίλα σωματικά ενοχλήματα, όπως πόνους σε διάφορα σημεία ακόμα και στην περιοχή της κοιλιάς. Άλλες μπορεί να ταλαιπωρούνται από εφιάλτες ή να έχουν δυσκολία να συγκεντρωθούν στη δουλειά ή το σπίτι. Επίσης, αυτές οι γυναίκες μπορεί να πάσχουν από σοβαρού βαθμού εμέτους στην αρχή της εγκυμοσύνης, μία κατάσταση που επίσης θεωρείται ότι εν μέρει έχει κάποιο ψυχολογικό υπόβαθρο. 



Η τοκοφοβία είναι επίσης συχνότερη σε γυναίκες που πάσχουν από κατάθλιψη πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη, χωρίς να είναι εξακριβωμένο εάν η κατάθλιψη προκαλεί φόβο για τον τοκετό ή και το αντίστροφο. Πολλές γυναίκες που υποφέρουν από τοκοφοβία θα ζητήσουν από το μαιευτήρα τους να προγραμματίσει καισαρική τομή, παρότι γνωρίζουν τους πιθανούς κινδύνους μιας τέτοιας επέμβασης. 

Στη Μεγάλη Βρετανία και τη Σουηδία, 7-22% των προγραμματισμένων καισαρικών τομών γίνονται μετά από αίτημα της γυναίκας, που συχνά οφείλεται σε φόβο για τον τοκετό. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, γυναίκες έχουν οδηγηθεί σε διακοπή της εγκυμοσύνης. Έχουν αναφερθεί και μεμονωμένα περιστατικά όπου η γυναίκα αισθάνεται ανακούφιση όταν, λόγω αποβολής ή εξωμήτριου εγκυμοσύνης, αποφεύγει την επερχόμενη γέννα! Η εκδήλωση συμπτωμάτων νευρωτικού τύπου και η ενεργός αποφυγή καταστάσεων που οδηγούν στον τοκετό είναι στοιχεία που ικανοποιούν το χαρακτηρισμό της τοκοφοβίας ως μία από τις φοβίες.

Πολλοί είναι οι λόγοι για τους οποίους μία γυναίκα μπορεί να βιώνει υπερβολικό φόβο για τον τοκετό. Από τους πιο σημαντικούς είναι ο φόβος του ισχυρού και αβάσταχτου πόνου. Σε χώρες που δεν παρέχεται ικανή αναλγησία στον τοκετό - όπως η επισκληρίδιος αναισθησία - ένας μεγάλος αριθμός γυναικών θα ζητήσουν καισαρική τομή. Είναι πιθανό ότι οι γυναίκες που είναι πιο ευαίσθητες στον πόνο να είναι συχνότερα τοκοφοβικές. Παρόλα αυτά, ο πόνος, αν και ικανός λόγος, δεν είναι ο μοναδικός. 

Για τις γυναίκες που έχουν ήδη τεκνοποιήσει, μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αρνητικής εμπειρίας τοκετού. Για παράδειγμα, γυναίκες που έχουν γεννήσει με επείγουσα καισαρική τομή ή με τη βοήθεια βεντούζας φοβούνται πιο πολύ μία μελλοντική γέννα από εκείνες που γέννησαν φυσιολογικά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Άλλες γυναίκες δε θεωρούν τον εαυτόν τους ικανό να γεννήσουν. Μπορεί να πιστεύουν ότι θα κάνουν κάτι λάθος που ενδεχομένως θα βλάψει το μωρό τους. 

Μπορεί να έχουν γενικότερα την πεποίθηση μεγαλυτέρων από τους πραγματικούς κινδύνους της όλης διαδικασίας. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να μην επιθυμούσαν την εγκυμοσύνη αυτή και αυτό το δίλημμα να λειτουργεί ακόμα σε ψυχολογικό επίπεδο. Είναι ακόμα πιθανό για κάποιες γυναίκες το αναμενόμενο τραύμα του τοκετού να επαναφέρει υποσυνείδητα κάποιο τραύμα ή κακοποίηση σε μικρότερη ηλικία.

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι ο παθολογικός φόβος για τον τοκετό - είτε αποδεχόμαστε ιατρικά τον όρο τοκοφοβία είτε όχι - είναι υπαρκτός και έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας, ιδίως κατά την εγκυμοσύνη. Η γυναίκα πάσχει όχι μόνο ψυχικά αλλά και σωματικά, αφού μπορεί να εκδηλώνει διάφορα φυσικά συμπτώματα - όπως οι ακατάπαυστοι έμετοι - ή να εκτίθεται σε μία χειρουργική επέμβαση - καισαρική τομή - στα πλαίσια της φοβίας της. Είναι, επομένως, σημαντικό να αναγνωρίζονται οι γυναίκες αυτές και να τους προσφέρεται κατάλληλη υποστήριξη και θεραπεία. 

Ο γυναικολόγος μπορεί να συμβάλει στη θεραπεία, ενημερώνοντας αναλυτικά για τα προβλήματα της προηγούμενης εγκυμοσύνης και θέτοντας ρεαλιστικές απαιτήσεις για την επερχόμενη εγκυμοσύνη και τοκετό. Τα μαθήματα προετοιμασίας στην εγκυμοσύνη μειώνουν τον πόνο και το άγχος κατά τον τοκετό και την ανασφάλεια για την υγεία του μωρού. Με κατάλληλη ψυχοθεραπεία, η τοκοφοβία μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, ενώ φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο σε ανθεκτικές περιπτώσεις ή σε φοβίες με υπόβαθρο σοβαρής ψυχιατρικής κατάστασης. Η παροχή οργανωμένης ψυχοθεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή του πλάνου τοκετού - από προγραμματισμένη καισαρική τομή σε φυσιολογικό τοκετό - σε πάνω από τις μισές γυναίκες.

Στην ελληνική πραγματικότητα, λίγες γυναίκες θα δηλώσουν ξεκάθαρα τη φοβία τους στην οικογένεια ή τον ιατρό τους, αφού μπορεί να αντιμετωπιστούν με προκατάληψη. Συνήθως, θα ζητήσουν από το μαιευτήρα να γεννήσουν με προγραμματισμένη καισαρική τομή με την πρώτη ασθενή ιατρική ένδειξη. Ο μαιευτήρας μπορεί να μην συνειδητοποιήσει ότι πίσω από την απαίτηση καισαρικής γέννας κρύβεται μία επίσημη φοβία. Και ενώ η συγκατάβαση του ιατρού για καισαρική τομή μειώνει το φόβο, δε θεραπεύει το πραγματικό πρόβλημα που πιθανώς θα υποτροπιάσει στην επόμενη εγκυμοσύνη. 

Επιπλέον, εκθέτει τη γυναίκα σε μία χειρουργική επέμβαση για τις μή σωστές ενδείξεις. Αντιθέτως, εάν ο ιατρός, έχοντας υποπτευθεί την τοκοφοβία, δοκιμάσει κάποια θεραπεία χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε έχει μεθοδικά εξαντλήσει τις επιλογές του πριν να προχωρήσει σε καισαρική τομή. Η ανοιχτή επικοινωνία της γυναίκας με τον ιατρό της και ο υψηλός δείκτης υποψίας του ιατρού θα συμβάλλουν στην αναγνώριση και αντιμετώπιση της τοκοφοβίας και επακόλουθα σε μια υγιέστερη εγκυμοσύνη.

Πηγή: www.babyspace.gr

Read More [...]

Posted in γυναίκα, εγκυμοσύνη, τοκετός, φοβία

Σεμινάριο για μητέρες

Εγκυμοσύνη • τοκετός • επιλόχεια κατάθλιψη • η σχέση του ζευγαριού μετά τη γέννηση του μωρού

Η στιγμή της σύλληψης, οι 9 μήνες εγκυμοσύνης, η γέννηση, ο ερχομός του μωρού στο σπίτι… γεννούν αναρίθμητα συναισθήματα σε μια γυναίκα. Συναισθήματα που αφορούν την ίδια, την εικόνα της, την ικανότητά της για τον αν θα γίνει «σωστή» μητέρα, καθώς και συναισθήματα που αφορούν στο παρελθόν της, τη σχέση της με τους γονείς της, τη σχέση της με τον άντρα της.

Το σεμινάριο αυτό προσφέρει στις μητέρες και μέλλουσες μητέρες μια ευκαιρία να φροντίσουν τον εαυτού τους, να μάθουν, να μοιραστούν, να ακούσουν, να αφεθούν….

Ενδεικτική θεματολογία:

Η έννοια της εγκυμοσύνης & της μητρότητας για τη γυναίκα

Επιλόχεια κατάθλιψη

Συναισθήματα που γεννιούνται στους 9 μήνες τις εγκυμοσύνης, πριν & μετά τον τοκετό.

Οι αλλαγές & η εικόνα της μητέρας

Συναισθήματα που γεννιούνται με τον ερχομό του μωρού στο σπίτι

Ο ρόλος των παππούδων

Η σχέση του ζευγαριού στη διάρκεια της εγκυμοσύνης & μετά τη γέννηση του μωρού

Ημερομηνίες:  15/01/2011

Ώρα: 10:00- 13:00 (Σάββατο)

Διάρκεια: 3 ώρες

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, επιλόχεια κατάθλιψη, μητέρες, σεμινάριο, τοκετός