Που πήγε ο χρόνος μου;

Η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ της προσωπικής και της επαγγελματικής ζωής είναι ένα διεθνές φαινόμενο. Όμως, η χώρα μας συγκαταλέγεται ανάμεσα σε εκείνες με το μεγαλύτερο βαθμό προβλήματος. Φαντάζει πια όνειρο θερινής νυχτός η εύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια για χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό. Ειδικά οι μητέρες, βρίσκονται καθημερινά σε αγώνα δρόμου με αντίπαλο το χρόνο, προσπαθώντας να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ εργασίας και οικογένειας. Τα αποτελέσματα της έρευνας με τίτλο "Ισορροπία εργασίας-ζωής" της εταιρείας Focus Bari, που έγινε σε 24 χώρες και δημοσιεύτηκε πρόσφατα, καταγράφουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο την απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και το "ιδανικό" για τις εργαζόμενες μητέρες. Η έρευνα μας έδειξε ότι μεταξύ της προσωπικής και της επαγγελματικής ζωής η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της δεύτερης, αλλά και ότι χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια "για να έρθει στα ίσα της".

Time, time, time.....
Η εργασία απορροφά ένα σημαντικό μέρος από το χρόνο των εργαζομένων. Απορροφά, μάλιστα, αρκετά περισσότερο απ' ότι οι ίδιοι θα επιθυμούσαν. Ενώ οι ίδιοι θα προτιμούσαν να αφιερώνουν στην εργασία το 1/3 περίπου του χρόνου τους, στην οικογένεια σχεδόν άλλο τόσο και τον υπόλοιπο σε διασκέδαση και προσωπικές ασχολίες, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι εργαζόμενοι αφιερώνουν σήμερα σχεδόν το μισό του χρόνου τους στην εργασία. Στην οικογένεια δίνουν μόνο το 1/4, ενώ άλλος τόσος περίπου είναι ο προσωπικός χρόνος σε συνδυασμό με αυτόν που αναλογεί στη διασκέδαση.

Για τις εργαζόμενες μητέρες, μάλιστα, η επίτευξη του "ιδανικού" μοιράσματος είναι δυσκολότερη, καθώς θα επιθυμούσαν να αφιερώνουν ακόμη περισσότερο χρόνο στις οικογένειες τους. Σύμφωνα με την έρευνα, οι εργαζόμενες μητέρες, ανεξάρτητα από την ηλικία των παιδιών τους, θα ήθελαν να αφιερώνουν στην οικογένεια τους γύρω στο 41% του χρόνου τους. Οι εργαζόμενες μητέρες με παιδιά έως 12 ετών αφιερώνουν στους δικούς τους μόνο το 36% του χρόνου τους, ενώ όσες έχουν μεγαλύτερα παιδιά αφιερώνουν ακόμη λιγότερο, το 34%.

Στην πρώτη περίπτωση, η εργασία απορροφά σχεδόν το μισό χρόνο, με τη διασκέδαση και τον προσωπικό χρόνο να ασφυκτιούν, ενώ στη δεύτερη η εργασία παραγκωνίζεται ελαφρά (44%) προς όφελος του προσωπικού χρόνου και της διασκέδασης. Στις δύο αυτές πτυχές της ζωής τους οι εργαζόμενες μητέρες με παιδιά άνω των 12 ετών αφιερώνουν το 22% του χρόνου τους.

Όσο πιο ψηλά στη δουλειά, τόσο πιο αργά στο σπίτι!
Η κατάσταση δυσκολεύει ακόμα περισσότερο για τις γυναίκες, αλλά και γενικότερα για τους εργαζόμενους που κινούνται σε υψηλόβαθμα επαγγελματικά κλιμάκια. Στις ανώτερες βαθμίδες επαγγελμάτων παρατηρείται ότι φτάνει μόνο το 3% των εργαζόμενων γυναικών. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό παραμένει στο ίδιο επίπεδο από το 1990. Οι εργαζόμενες γυναίκες την ίδια περίοδο έχουν αυξηθεί σε όλες τις ηλικίες που χαρακτηρίζονται κατάλληλες για εργασία. Οι μεγαλύτερες διαφορές παρουσιάζονται στις ηλικίες μεταξύ 35-44 ετών και 45-54. Στην πρώτη περίπτωση, οι εργαζόμενες το 1990 ήταν μόλις το 40% του συνολικού αριθμού των γυναικών στην ίδια ηλικία, ενώ το 2005 έφτασαν στο 59%. Στη δεύτερη περίπτωση, από 22% το 1990 έφτασαν στο 47% το 2005. Που απορροφήθηκε όλη αυτή η αύξηση; Στις κατώτερες και μεσαίες βαθμίδες επαγγελμάτων. Εκεί φαίνεται ότι συσσωρεύονται οι περισσότερες εργαζόμενες γυναίκες.

Προσπάθειες αλλαγής....
Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους ανά τον κόσμο δηλώνουν ότι μέσα στα τελευταία δύο χρόνια έχουν κάνει κάποιες ενέργειες για να βελτιώσουν την κατάσταση της ζωής τους. Στην Ελλάδα το ποσοστό είναι ακόμη μεγαλύτερο. Επτά στους δέκα εργαζόμενους πιστεύουν ότι έχουν προσπαθήσει να βελτιώσουν τη σχέση επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Τι αλλαγές έχουν κάνει οι εργαζόμενοι για να τονώσουν την ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής; Όσον αφορά τους Έλληνες, πολλοί (28%) διαλέγουν να κάνουν περισσότερες εκδρομές και ταξίδια, ενώ άλλοι (25%) δηλώνουν ότι προσπαθούν να είναι "πιο οργανωμένοι". Άλλοι πάλι (23%) περνούν περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους τους. Κάποιοι (21%) έχουν βρει περισσότερη ισορροπία αλλάζοντας δουλειά και περιβάλλον εργασίας.

Πάντως, 6/10 εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα πιστεύουν ότι η λύση στο πρόβλημα έρχεται από την αναζήτηση πιο ευέλικτου ωραρίου. Πολλοί (4/10) πιστεύουν ακόμη η δυνατότητα εργασίας στο σπίτι βελτιώνει την κατάσταση. Το ίδιο συμβαίνει και με την αυταπασχόληση, σύμφωνα με 3/10 εργαζόμενους διεθνώς. Μάλιστα, η επιλογή αυτή έχει περισσότερους οπαδούς στην Ελλάδα, αφού 4/10 πιστεύουν ότι το να ξεκινήσει κανείς δική του επιχείρηση βοηθά στην εξισορρόπηση εργασίας και προσωπικής ζωής. Όμως, η μερική και εποχιακή απασχόληση χαίρει λιγότερης εκτίμησης ως λύση από τους Έλληνες, ενώ διεθνώς την επιλέγουν 3/10 εργαζόμενους. Αντίθετα, 5/10 Έλληνες υποστηρίζουν ότι η αναζήτηση της λύσης στο πρόβλημα της ισορροπίας μεταξύ επαγγέλματος και προσωπικής ζωής περνά μέσα από τη βοήθεια των θεσμικών και κρατικών φορέων.

Η Ελλάδα, άλλωστε, συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά δυσαρέσκειας σε όλους τους λόγους που προκαλούν την έλλειψη ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Βασικότερο αίτιο είναι οι ανεπαρκείς απολαβές. Είναι εντυπωσιακό ότι 9/10 Έλληνες αποδίδουν στο λόγο αυτό την έλλειψη ισορροπίας, ενώ διεθνώς το αντίστοιχο ποσοστό είναι 53%. Υψηλός είναι και ο αριθμός των Ελλήνων (8/10) που θεωρούν ότι το πρόβλημα οφείλεται στις ώρες εργασίας και στο μη ικανοποιητικό αντικείμενο δουλειάς έναντι 62% και 43% διεθνώς. Επτά στους δέκα Έλληνες θεωρούν ότι το μη ευέλικτο ωράριο εργασίας, η φροντίδα των παιδιών και οι λίγες ημέρες κανονικής άδειας είναι λόγοι που διαταράσσουν την ισορροπία μεταξύ επαγγέλματος και προσωπικής ζωής. Διεθνώς τα αντίστοιχα ποσοστά είναι πολύ μικρότερα, 44%, 34% και 39% αντίστοιχα. Ο χρόνος μετακίνησης μεταξύ εργασίας και σπιτιού είναι ένας άλλος λόγος, όπως δηλώνει το 60% των Ελλήνων και το 45% των εργαζομένων διεθνώς. Εξαιρετικά επιβαρημένοι εμφανίζονται οι Έλληνες και όσον αφορά τη φροντίδα άλλων μελών της οικογένειας, αφού σχεδόν 6/10 θεωρούν ότι αυτός είναι ένας λόγος για την έλλειψη ισορροπίας στη ζωή τους, έναντι μόλις 30% διεθνώς. Τέλος, οι λίγες ημέρες άδειας άνευ αποδοχών είναι κατά το 51% των Ελλήνων εργαζομένων ένας λόγος που επιδεινώνει το πρόβλημα, ενώ διεθνώς την ίδια άποψη έχουν μόνο 3/10 εργαζόμενους.

Παρατηρούμε ότι αυξάνονται οι περιπτώσεις όπου οι μητέρες μοιράζονται με τον σύντροφο τους τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Σήμερα, σύμφωνα με την έρευνα της Focus Bari, 5/10 εργαζόμενους δηλώνουν ότι αναλαμβάνουν και οι δύο εξίσου ή μαζί την ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών. Φυσικά, στις υπόλοιπες περιπτώσεις την ευθύνη έχει η μητέρα, ενώ μόνο 1/100 άντρες έχει αναλάβει εξολοκλήρου την ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών.

Ατενίζοντας το μέλλον.
Μήπως οι νόμοι της αγοράς εργασίας γίνονται ολοένα και πιο αμείλικτοι; Μάλιστα, η κατάσταση φαίνεται ότι χειροτερεύει με το πέρασμα του χρόνου, όπως δηλώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Οκτώ στους δέκα εργαζομένους πιστεύει ότι η κατάσταση χειροτερεύει, ενώ μόνο 1/10 βλέπει κάποια βελτίωση. Ακόμα πιο απαισιόδοξοι εμφανίζονται οι γονείς αλλά και ειδικότερα οι μητέρες με παιδιά έως 5 ετών, αφού 9/10 πιστεύουν ότι συγκρίνοντας τη σημερινή τάση με παλιότερες εποχές η κατάσταση για τους εργαζομένους στη χώρα μας χειροτερεύει. Η εικόνα φαίνεται καλύτερη για τους γονείς και τις μητέρες με παιδιά άνω των 13 ετών, αφού 8/10 πιστεύουν ότι η κατάσταση χειροτερεύει, ενώ 2/10 θεωρούν ότι βελτιώνεται ή παραμένει η ίδια.
Το πρόβλημα εύρεσης ισορροπίας μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής οξύνεται ολοένα και περισσότερο. Τι μπορούμε να κάνουμε για να βρούμε ξανά κάποια σημεία ισορροπίας; Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, αλλά κάποιες βασικά σωστές κατευθύνσεις....

• Η επιλογή είναι αναγκαία

Δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα γυναίκα καριέρας και μητέρα καριέρας.
Δεν μπορείς να θέλεις να είσαι στέλεχος σε μια επιχείρηση και ταυτόχρονα να κάνεις τα πάντα-ακόμα και κουλουράκια-με τα παιδιά σου.

• Ποιοτικός χρόνος με την οικογένεια

Όταν μια γυναίκα επιλέγει να είναι στέλεχος στη δουλειά της, δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλή μητέρα. Αρκεί οι επιλογές της να είναι συνειδητές και ξεκάθαρες. Αρκεί τις ώρες που βρίσκεται στο σπίτι με τα παιδιά της να είναι εκεί κι ότι κάνει να είναι ποιοτικό.

• Ο προσωπικός χρόνος είναι υποκειμενικός

Έλλειψη προσωπικού χρόνου; Ο προσωπικός χρόνος είναι απαραίτητος για όσους τον είχαν και πριν τη δημιουργία οικογένειας. Όσοι, για παράδειγμα, έκαναν γυμναστική και αισθάνονται ότι τους είναι απαραίτητη είναι καλό να αναζητήσουν τρόπους να συνεχίσουν και μετά τη δημιουργία οικογένειας. Όσοι, όμως, δεν αναζητούσαν να περάσουν χρόνο με τον εαυτό τους δεν τον χρειάζονται ούτε όταν κάνουν οικογένεια.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Read More [...]

Posted in γυναίκα, εργαζόμενη, έρευνα, μητέρα, χρόνος, Focus Bari

Η μαγεία του μασάζ!

Ονειρεύεστε ένα χαλαρωτικό μασάζ στο τέλος μιας κουραστικής μέρας; Δεν χρειάζεται να πάτε μακριά. Μπορείτε να απολαύσετε τις ευεργετικές ιδιότητες του μασάζ εντελώς δωρεάν, αρκεί να πείσετε το σύντροφο σας να... αναλάβει δράση!

• Επιλέξτε την κατάλληλη στιγμή, όταν ο άνδρας σας δεν πνίγεται στη δουλειά, δεν περιμένει εναγωνίως να ξεκινήσει κάποιο ματς στην τηλεόραση ή δεν ανησυχεί για κάποια επαγγελματική προθεσμία που πρέπει να προλάβει. Αν είναι χαλαρός, μπορεί να συγκεντρωθεί καλύτερα στο μασάζ και τα αποτελέσματα θα είναι πολύ καλύτερα και για τους δυο σας.
• Βολευτείτε σε μια άνετη στάση-αν για παράδειγμα θέλετε να σας κάνει μασάζ στην πλάτη στηρίξτε το σώμα σας σε ένα πουφ, χρησιμοποιήστε τον καναπέ για στήριγμα ή καθίστε ανάποδα σε μια καρέκλα, ώστε να μην πιέζετε την κοιλιά σας.
• Ζητήστε του να χρησιμοποιήσει ένα γαλάκτωμα ή μια κρέμα για τις ραγάδες, που θα κάνει τα χέρια του να γλιστράνε ευκολότερα στο δέρμα σας και ταυτόχρονα θα ενυδατώσει την επιδερμίδα σας. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου! Αποφύγετε τα λάδια αρωματοθεραπείας, εκτός αν έχετε προηγουμένως συμβουλευτεί κάποιον ειδικό, γιατί ορισμένα έλαια αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη.
• Κλείστε τα μάτια και απολαύστε τις ρυθμικές κινήσεις των χεριών του, στην πλάτη, τα πλευρά και τη μέση σας (αποφεύγοντας τις μαλάξεις απευθείας στην σπονδυλική στήλη), δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην περιοχή της λεκάνης. Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε πολύπλοκες τεχνικές. Το καλύτερο είναι να καλύπτετε όλη την περιοχή της πλάτης με απλωτές, κυκλικές κινήσεις, χρησιμοποιώντας ολόκληρη την παλάμη.
• Μη διστάζετε να του πείτε τι σας αρέσει και τι όχι και κυρίως ποιες κινήσεις σας κάνουν να νιώθετε ωραία και ποιες σας ενοχλούν, ώστε με τον καιρό να βελτιωθεί η τεχνική του. Όσο περισσότερο εξασκηθείτε στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τόσο αποτελεσματικότερα θα μπορέσει να σας βοηθήσει να ανακουφιστείτε από τον πόνο και να χαλαρώσετε.

Υπάρχει περίπτωση, στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο σύντροφος σας να αισθανθεί παραμελημένος ή και να "ζηλέψει" λίγο, αφού δεν έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει στη μεγαλειώδη εμπειρία που εσείς ζείτε. Μην.... του κλείνετε την πόρτα στην προσπάθεια του να συμμετέχει κι αυτός, με όποιο τρόπο και στο μέτρο που μπορεί. Ο άνδρας μπορεί να βοηθήσει και να συμπαρασταθεί στη σύζυγο του με πολλούς τρόπους-τόσο πρακτικά όσο και ψυχολογικά. Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς, από τον οποίο θα επωφεληθείτε σίγουρα και οι δύο, είναι και το μασάζ. Υπάρχουν κάποιες απλές τεχνικές που, εφαρμόζοντας τες, ανακουφίζουν τη μέλλουσα μαμά από το "φορτίο" της εγκυμοσύνης, ενώ παράλληλα κάνουν κι εκείνον να νιώθει ότι συμμετέχει ενεργά στο θαύμα της δημιουργίας που συντελείται μέσα σας! Η Τζασίντα Λάνινγκ, γνωστή Καναδέζα μασέζ και φυσιοθεραπεύτρια, που ασχολείται αποκλειστικά με τις ενοχλήσεις της εγκυμοσύνης, εφαρμόζει στις πελάτισσες της τη μέθοδο του σουηδικού μασάζ, που ανακουφίζει από πονοκεφάλους, δυσπεψία, πόνους στη μέση, ισχιαλγία, φλεβίτιδα και πρήξιμο των κάτω άκρων. "Μπορεί η εγκυμοσύνη να είναι μια υπέροχη εμπειρία, συχνά όμως συνοδεύεται από ενοχλητικούς πόνους και αλλαγές στο σώμα της γυναίκας. Το μασάζ μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στη χαλάρωση και την ανακούφιση από τις ενοχλήσεις αυτές", τονίζει η κα Λάνινγκ.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που μπορεί να προκληθεί από τον ολοένα αυξανόμενο όγκο της κοιλιάς σας είναι η αλλαγή του κέντρου βάρους σας, που επηρεάζει τη στάση του σώματος, επιβαρύνοντας τη μέση. Το μασάζ θα σας βοηθήσει να διορθώσετε τη στάση του σώματος σας και θα βελτιώσει την ευλυγισία και το μυικό σας τόνο. Αλλά οι ευεργετικές ιδιότητες του μασάζ δεν σταματούν εκεί. Μια ειδική τεχνική που αποκαλείται "αποσυμφορητικό μασάζ" ανακυκλώνει τα υγρά του σώματος σας, εμποδίζοντας τα έτσι να συσσωρεύονται στα κάτω άκρα, προκαλώντας πρήξιμο στα πόδια ή τους αστραγάλους και φλεβίτιδα.

Το χαλαρωτικό μασάζ όμως δεν ωφελεί μόνο το σώμα αλλά και το πνεύμα. Δημιουργεί ευφορία, ηρεμία και πνευματική διαύγεια και σιγά σιγά σας απελευθερώνει από το στρες της εγκυμοσύνης και του επερχόμενου τοκετού. Θα αισθάνεστε καλύτερα με τον εαυτό σας και το σώμα σας. Η μασέζ θα βρει τα σημεία έντασης στο λαιμό, στους ώμους και τη μέση σας και θα καταφέρει να σας χαλαρώσει. Ακόμα, θα μάθετε πολλά χρήσιμα πράγματα για το σώμα σας. Μπορείτε επίσης να ζητήσετε από τον άντρα σας να παρακολουθεί και να μαθαίνει.

Τι περιμένετε λοιπόν; Το μασάζ σας υπόσχεται ανακούφιση από τους πόνους, χαλάρωση, ψυχική ηρεμία και τη μοναδική ευκαιρία να "δεθείτε" ακόμα περισσότερο με τον άντρα και το μωρό σας. Δοκιμάστε..... και απολαύστε το!

Πηγή: περιοδικό "9 μήνες Plus"

Read More [...]

Posted in ανακούφιση, γυναίκα, εγκυμοσύνη, μασάζ, μέση, πλάτη, πόνος, σύζυγος, σύντροφος

Το παιχνίδι των λυγμών

Περιμένατε ότι θα είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής σας. Όμως, το χρονικό διάστημα μετά τον τοκετό, το μόνο που σκέφτεστε είναι πόσο απροετοίμαστη ήσασταν για όλα αυτά. Έχετε τη φυσιολογική επιλόχειο μελαγχολία ή μήπως πάσχετε από επιλόχεια κατάθλιψη;


«Όταν έμεινα έγκυος, ήμουν 27 ετών. Ο γάμος μου είχε κάποια προβλήματα, τα οποία όμως δεν τα θεωρούσα αρκετά σημαντικά ώστε να πιστέψω ότι θα είχαν αντίκτυπο στην απόφασή μου να κάνω ένα παιδί. Η εγκυμοσύνη μου ήταν δύσκολη, ωστόσο ευτυχώς η σχέση μου με το σύζυγο μου πήγαινε όλο και καλύτερα. Όταν γύρισα στο σπίτι από το μαιευτήριο, και συγκεκριμένα μετά από δύο - τρεις εβδομάδες, άλλαξε σχεδόν όλη μου η διάθεση. Η κούρασή μου ήταν μεγάλη, δεν μπορούσα να ελέγξω τα νεύρα μου, δεν είχα διάθεση για τίποτα και δεν έβρισκα χαρά πουθενά. Έφτασα στο σημείο να κλαίω καθημερινά, παρακαλώντας να βρεθεί κάποιος τρόπος να «ξεφορτωθώ» αυτό το μωρό. Καταλαβαίνω ότι ακούγεται σκληρό, όμως έτσι ένιωθα τότε. Αυτό που με ταρακούνησε και με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν είμαι καλά, ήταν όταν μια μέρα πάνω στα νεύρα και στην απελπισία μου πέταξα το μωρό μου με δύναμη πάνω στο κρεβάτι φωνάζοντας: «Δεν σε θέλω πια»…
Η ιστορία της Κατερίνας μπορεί να φαίνεται δραματική, όμως αυτό δεν την κάνει μια «κακή» μάνα ή μια σπάνια περίπτωση. Μετά τη γέννηση του παιδιού τους, πολλές μαμάδες παρουσιάζουν συναισθηματικές μεταπτώσεις. Η απόλυτη ευτυχία και χαρά για το ευχάριστο αυτό γεγονός μετατρέπονται σε άγχος, εκνευρισμό, απελπισία, αρνητικές σκέψεις, ακόμα και αποστροφή. Όλα αυτά σε πολλές περιπτώσεις είναι συμπτώματα επιλόχειας κατάθλιψης. Η επιλόχειος κατάθλιψη δεν είναι μια απλή ιδιοτροπία ή καπρίτσιο της νέας μαμάς, αλλά μια ασθένεια που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Εμφανίζεται περίπου σε μία στις δέκα μητέρες και εκδηλώνεται μέσα σε ένα μήνα από τον τοκετό. Το ανησυχητικό είναι ότι, επειδή δεν είναι «κοινωνικά αποδεκτό» μια μητέρα να μην είναι πλημμυρισμένη από ευχάριστα συναισθήματα μετά τη γέννηση του παιδιού της, πολλές γυναίκες με επιλόχειο κατάθλιψη δεν το παραδέχονται και υποφέρουν σιωπηλά μόνες τους, με τραγικά αποτελέσματα καμιά φορά.

Οι αιτίες
Αν και τα αίτια της επιλόχειας κατάθλιψης μπορεί να ποικίλλουν, ένας κοινός παρανομαστής είναι η αλλαγή στα επίπεδα των ορμονών που συμβαίνει κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης -τα οποία αυξάνονται κατά τη διάρκεια της κύησης- μειώνονται δραματικά μετά τη γέννα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ψυχολογική διάθεση της λεχώνας, η οποία έχει ήδη εξαντληθεί από τη γέννα, την αϋπνία και την κούραση. Επιπλέον, το άγχος που δημιουργούν οι απότομες ευθύνες αλλά και ενδεχομένως η προδιάθεση της νέας μαμάς σε τάσεις κατάθλιψης, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχολογία της. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν πρόκειται για μια διαταραχή που οφείλεται στο γεγονός ότι η νέα μαμά δεν είναι «καλή μητέρα». Οι μητέρες που υποφέρουν από επιλόχειο κατάθλιψη δεν προξενούν σκόπιμα κακό στα παιδιά τους ή και στον εαυτό τους, παρότι στις περισσότερες από αυτές περνούν τέτοιες σκέψεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επιλόχειος κατάθλιψη υποχωρεί μέσα σε ένα διάστημα που κυμαίνεται από μερικές εβδομάδες έως δύο περίπου χρόνια, αλλά αυτό διαφέρει σε κάθε γυναίκα. Συνήθως, όσες έχουν πιο έντονα συμπτώματα ή είχαν καταθλιπτικά επεισόδια ή κατάθλιψη στο παρελθόν, συνήθως χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Ωστόσο, η επιλόχειος κατάθλιψη αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά τόσο ψυχοθεραπευτικά όσο και μέσω φαρμακευτικής αγωγής, και δεν πρέπει μια μητέρα να υποφέρει χωρίς να αναζητά βοήθεια.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Περίπου το 20-40% των λεχώνων παρουσιάζουν μετά τον τοκετό επιλόχεια μελαγχολία, που προκαλεί στη μητέρα μελαγχολική διάθεση η οποία συνοδεύεται από συγκινησιακά ξεσπάσματα (π.χ. αναίτιο κλάμα) και συναισθηματικές διακυμάνσεις - συμπτώματα που συνήθως αποκαλούνται «baby blues». Εκδηλώνεται άμεσα, είναι ήπιας μορφής και δεν διαρκεί πάνω από δέκα ημέρες. Στην περίπτωση που η μελαγχολία παρατείνεται και τα συμπτώματα γίνονται εντονότερα, τότε γίνεται λόγος για επιλόχειο κατάθλιψη. Συνήθως τα συμπτώματα της επιλόχειου κατάθλιψης είναι η «πεσμένη» διάθεση κατά τη διάρκεια όλης της μέρας, η αδυναμία της μητέρας να ικανοποιηθεί με οτιδήποτε, η απώλεια του ενδιαφέροντος για τον εαυτό της και το μωρό της, η συχνή διάθεσή της να κλαίει, ο εκνευρισμός, τα συναισθήματα ενοχής, απόρριψης ή ανεπάρκειας, η αδυναμία συγκέντρωσης, η μειωμένη ενεργητικότητα, οι διαταραχές στον ύπνο, η αυξημένη ή η μειωμένη όρεξη για φαγητό, η μειωμένη σεξουαλική διάθεση, οι σκέψεις να κάνει κακό στον εαυτό της ή στο μωρό της. Παράλληλα, παρατηρούνται διαταραχές στη συμπεριφορά της, που δεν πρέπει να αγνοούνται. Η σκέψη της διακατέχεται από αρνητισμό και απαισιοδοξία. Νιώθει ανάξια και δυσκολεύεται να αντλήσει ευχαρίστηση από τη ζωή της, ενώ φαντάζεται το μέλλον «σκοτεινό». Όλο αυτό που βιώνει, την κάνει να αποσύρεται σιγά-σιγά, να αδρανεί και να παραμελεί τον εαυτό της.

Ποιες γυναίκες παθαίνουν επιλόχειο κατάθλιψη;
Οι γυναίκες που είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν επιλόχειο κατάθλιψη είναι εκείνες που παρουσιάζουν κάποια χαρακτηριστικά τα οποία συχνά συσχετίζονται με την επιλόχειο κατάθλιψη, όπως:
• Προηγούμενη επιλόχειο κατάθλιψη.
• Κατάθλιψη που, όμως, δεν συνδέεται με την εγκυμοσύνη.
• Υπερκόπωση και έλλειψη ύπνου.
• Ορμονικές διαταραχές.
• Κάποιο συγκλονιστικό γεγονός που προκαλεί στη μητέρα έντονη θλίψη, π.χ. αν μια μητέρα χάσει το πρώτο της παιδί, είναι πιθανό μετά τη γέννηση του δεύτερου να «ξαναζήσει» τη γέννηση και το θάνατο του πρώτου, ή προβλήματα με το σύζυγο, π.χ. έλλειψη κατανόησης και επικοινωνίας.
• Σοβαρά οικογενειακά προβλήματα (π.χ. υγείας) ή ένα διαζύγιο.
• Οι ανύπαντρες μητέρες βιώνουν αφενός την εγκατάλειψη και αφετέρου ενοχές, άγχος και έντονη ανησυχία για το κοινωνικό στίγμα, με αποτέλεσμα να φορτίζονται πολύ περισσότερο συναισθηματικά.
• Τελειομανία: Γυναίκες που έχουν συνηθίσει να είναι άψογες στις οικογενειακές, κοινωνικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις τους, είναι δύσκολο να δεχτούν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό μετά τη γέννα.
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση.
• Δυνατά συμπτώματα του συνδρόμου προεμμήνου ρύσης (PMS).
• Μικρός οικογενειακός ή φιλικός κύκλος, στον οποίο να μπορεί να βασιστεί και να μιλήσει.
• Έλλειψη υποστήριξης από το σύζυγο και το ευρύτερο οικείο περιβάλλον.
Συμπαράσταση από τον μπαμπά
• Συντονίστε το πρόγραμμά σας με τη νέα πραγματικότητα.
• Οπλιστείτε με υπομονή και προσπαθήστε να δείξετε κατανόηση.
• Δείξτε περισσότερο ενδιαφέρον για εκείνη. Με απλά πράγματα που δεν μπορείτε να φανταστείτε, μπορείτε να κάνετε τη σύντροφό σας να νιώσει σημαντική, κάτι που έχουν ανάγκη οι γυναίκες σε αυτή τη φάση.
• Βοηθήστε τη μητέρα, ξεκουράστε τη με όποιον τρόπο μπορείτε.
• Συμβουλευτείτε έναν ειδικό, που αφενός θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα την κατάσταση και αφετέρου θα σας παρέχει βοήθεια στην αντιμετώπισή της.
• Αποφύγετε συμβουλές του τύπου: «Δεν είσαι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που της συμβαίνει αυτό» ή «Πώς τα καταφέρνουν οι άλλες γυναίκες;» ή «Μήπως είσαι λίγο υπερβολική;». Όχι μόνο δεν την βοηθάτε, το πιθανότερο είναι να την αγχώσετε και να την απογοητεύσετε περισσότερο.
• Δείξτε στη γυναίκα σας ότι τη βλέπετε σαν σύντροφο και φίλη και όχι μόνο σαν τη μητέρα του παιδιού σας.

Βοηθήστε τον εαυτό σας:
• Ενημερωθείτε σχετικά με την κατάσταση που λέγεται επιλόχειος κατάθλιψη. Αυτό θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε έγκαιρα τα συμπτώματα, ώστε να ενημερώσετε το γιατρό σας.
• Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να προσαρμοστεί, και να είστε σίγουρες πως θα ξαναβρείτε τις ισορροπίες σας.
• Μην είστε αυστηρές με τον εαυτό σας. Δεν χρειάζεται όλα να είναι τέλεια.
• Αποφύγετε να πάρετε κρίσιμες αποφάσεις για σημαντικά θέματα της ζωής σας τις μέρες γύρω από τον τοκετό και κρατηθείτε μακριά από εντάσεις του περιβάλλοντός σας.
• Προσπαθήστε να είστε κοντά με ανθρώπους που ξέρετε ότι σας αγαπούν, σας νοιάζονται και ότι θα είναι δίπλα σας ουσιαστικά όταν τους χρειαστείτε.
• Εάν το οικογενειακό σας περιβάλλον θεωρήσει ότι χρειάζεστε υποστήριξη από κάποιον ειδικό, μην το αρνηθείτε. Θα είναι για το καλό τόσο το δικός σας όσο και της οικογένειάς σας.
• Μιλήστε με το γιατρό σας και ίσως μπορέσει να σας συστήσει κάποιον ψυχολόγο ή ανάλογα εκπαιδευμένο άτομο το οποίο μέσω της εμπειρίας του θα σας βοηθήσει σίγουρα.
• Εάν ο γιατρός σας θεωρεί ότι πρέπει να ακολουθήσετε μια φαρμακευτική αγωγή, ακολουθήστε την, παραμερίζοντας το φόβο σας για το ότι τα αντικαταθλιπτικά χάπια θα σας εθίσουν.
• Στην περίπτωση της φαρμακευτικής αγωγής, δώστε βάρος στη σωστή πληροφόρηση και διασταυρώστε, εάν είναι δυνατόν, γνώμες γιατρών.
• Προσπαθήστε να εξωτερικεύσετε το πρόβλημα που σας απασχολεί. Μην απογοητευτείτε, όμως, αν ο σύζυγος ή η φίλη σας έχουν δυσκολία να σας καταλάβουν.
• Η παρακολούθηση ομάδας υποστήριξης μητέρων μπορεί να κάνει θαύματα. Μιλώντας με άλλες γυναίκες με παρόμοιες εμπειρίες, θα νιώσετε λιγότερο μόνη και θα γίνουν τα πράγματα πιο εύκολα.
• Προσέξτε τη διατροφή σας. Η ποιοτική διατροφή έχει αποδειχτεί ότι συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη διάθεση.
• Η επιλόχειος κατάθλιψη είναι συχνά ένα γεγονός που δεν θα περάσει «από μόνο του»! Χρειάζεται υποστήριξη από κάποιον ειδικό, ίσως και φαρμακευτική αγωγή και υποστήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον της μητέρας.

Το πιο σημαντικό σε ό,τι αφορά την επιλόχειο κατάθλιψη είναι η άμεση επαφή με το μαιευτήρα και με έναν ψυχολόγο ο οποίος θα σας συμπαρασταθεί και θα σας συμβουλεύσει ανάλογα.

Ξέρατε ότι…
... και οι μπαμπάδες μπορεί να βιώσουν μια κατάσταση παρόμοια με την επιλόχειο κατάθλιψη μετά τον τοκετό, αλλά σε ποσοστό μικρότερο (περίπου 10%) με τα ίδια συμπτώματα και την ίδια αντιμετώπιση;


Πηγή: kids.in.gr

Δείτε επίσης:
Η επιλόχειος κατάθλιψη επηρεάζει αρνητικά το μητρικό θηλασμό
Ο πελαργός και η...... κατάθλιψη

Read More [...]

Posted in αιτίες, βρέφος, γυναίκα, επιλόχεια κατάθλιψη, μητέρα, συμπτώματα, τοκετός

Mommyrexia… η νέα ‘εγκυμονούσα’ μόδα του Hollywood

Ποιοι κίνδυνοι κρύβονται και ποιες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο;

Ένας νέος διατροφικός όρος τείνει να προστεθεί τον τελευταίο καιρό στο λεξιλόγιο των νέων μελλοντικών μαμάδων …mommyrexia!

Προέρχεται από το Hollywood, αλλά η αλήθεια είναι ότι επηρεάζει πολλές γυναίκες που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το βάρος τους. Όταν όμως αυτή η ενασχόληση ξεπερνάει τα φυσιολογικά όρια μετατρέπεται σε εμμονή. Σε αυτή ακριβώς την εμμονή αναφέρεται και ο νέος όρος mommyrexia, δηλαδή στις μέλλουσες μαμάδες που σχεδόν αρνούνται να πάρουν βάρος, ή επιδιώκουν να πάρουν μόνο τα ελάχιστα δυνατά κιλά ώστε να βγάλουν εις πέρας αυτούς τους 9 μήνες.

Και αν αυτό σας φαίνεται εξωπραγματικό ή έστω υπερβολικό προσπαθήστε να φέρετε στο μυαλό σας την εικόνα της Victoria Beckham κατά τη διάρκεια της τελευταίας της εγκυμοσύνης. Ιδιαίτερα αδύνατα χέρια και πόδια, χωρίς ίχνος περιττού λίπους, και το μόνο που μαρτυράει την εγκυμοσύνη είναι η στρογγυλή κοιλιά που αρχίζει να αχνοφαίνεται μετά τον 5ο με 6ο μήνα.

Το όνειρο ίσως κάθε μελλοντικής μαμάς, αλλά ποιους κινδύνους μπορεί να κρύβει και ποιες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από mommyrexia;

• Όσες έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν προβλήματα διατροφικών διαταραχών, όπως ψυχογενή ανορεξία ή βουλιμία.


• Όσες εξαρτούν την εργασία τους από την εμφάνισή τους, κυρίως στο χώρο της showbiz


• Όσες συνεχίζουν να δουλεύουν πολλές και εξαντλητικές ώρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης


• Γυναίκες που δίνουν υπερβολική έμφαση στην ομορφιά

• Γυναίκες με προϋπάρχοντα ψυχολογικά προβλήματα

Η αλήθεια είναι ότι απασχολεί σχεδόν όλες τις γυναίκες το πόσα κιλά θα πάρουν ή τουλάχιστον πόσα κιλά θα τους μείνουν μετά από μία εγκυμοσύνη. Και φυσικά η σωστή αύξηση βάρους κατά την κύηση δεν επηρεάζει μόνο την εμφάνιση και την ψυχολογία της μέλλουσας μαμάς, αλλά και την ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης και την υγεία του βρέφους.

Η ανεπαρκής αύξηση βάρους αυτούς τους 9 μήνες μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό, γεννητικές διαταραχές και ανεπαρκή ανάπτυξη του εμβρύου, ενώ και για τη μέλλουσα μητέρα επιφυλάσσει προβλήματα, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανιστούν διατροφικές ελλείψεις, αναιμία, οστεοπόρωση κ.α.

Μία φυσιολογική εγκυμοσύνη προσθέτει κατά μέσο όρο στην έγκυο περίπου 9-12 κιλά. Αυτό το βάρος μπορεί να χαθεί εύκολα μετά τον τοκετό, υπό την προϋπόθεση ότι η μέλλουσα μητέρα φροντίζει να διατρέφεται σωστά και ισορροπημένα, έτσι ώστε να μπορεί να θηλάσει ασφαλώς το μωρό της και να έχει την απαιτούμενη ενέργεια για να ανταπεξέλθει στις νέες της υποχρεώσεις.

Και για να το δούμε και με νούμερα: Τα πρώτα 5-6 κιλά χάνονται κατά τον τοκετό και στις πρώτες μέρες του μαιευτηρίου. Στη συνέχεια, αν εξαιρέσουμε τις επόμενες 30-40 μέρες μετά τον τοκετό, κατά τις οποίες η νέα μαμά πρέπει να δώσει έμφαση στο θηλασμό και να διατηρήσει σταθερό το βάρος της, μπορεί μετά το 2ο μήνα να χάνει 1-2 κιλά μηνιαίως ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΙΤΑ, εφαρμόζοντας απλά μία ενδεδειγμένη διατροφή, με τη βοήθεια ενός επιστήμονα διαιτολόγου.

Ας κάνουμε την πρόσθεση:

5-6 κιλά κατά τον τοκετό + 1-2 κιλά/ μήνα μετά τις πρώτες 30-4 μέρες = μέσα σε 3-6 μήνες μετά τον τοκετό μπορούν να χαθούν σωστά και υγιεινά όλα τα κιλά της εγκυμοσύνης!

Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας λόγος να ζηλεύετε τις σταρ του Hollywood που μέσα σε δύο μήνες μετά την εγκυμοσύνη έχουν εξαφανίσει δια μαγείας την κοιλιά τους. Θα χρειαστείτε ελάχιστα παραπάνω χρόνο και πολύ λιγότερα λεφτά για να τα καταφέρετε με σωστό τρόπο να χάσετε τα κιλά της εγκυμοσύνης χωρίς να γίνετε mommyrexics. Και κυρίως χωρίς να θέσετε τα νεύρα σας και την υγεία σας σε κίνδυνο!

Πηγή: femalecity.gr

Read More [...]

Posted in γυναίκα, διατροφή, εγκυμοσύνη, τάση, υγεία, mommyrexia

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός (Μέρος 4ο)

Εξειδικευμένες εξετάσεις

Η ανάπτυξη του εμβρύου μπορεί να ελέγχεται βήμα προς βήμα χάρη σε μια σειρά κλινικών εξετάσεων που κρατούν υπό έλεγχο την κατάσταση. Υπάρχουν επίσης ειδικοί έλεγχοι που συστήνονται μόνο σε περίπτωση ανάγκης.

Το υπερηχογράφημα

Αντιπροσωπεύει το ιδανικό εργαλείο ελέγχου για να παρακολουθείται συνεχώς η πορεία της εγκυμοσύνης. Είναι μια διαγνωστική τεχνική που χρησιμοποιεί τους υπέρηχους για να κάνει ορατά σε μια οθόνη τη θέση, το σχήμα και τις διαστάσεις του εμβρύου και του πλακούντα. Μπορεί να πραγματοποιηθεί σε διάφορες φάσεις της εγκυμοσύνης και οι ενδείξεις αλλάζουν ανάλογα με την εποχή στην οποία διεξάγεται.

Σε τι χρησιμεύει

Στο πρώτο τρίμηνο ενδείκνυται ιδιαίτερα για να καθορίσουμε με ακρίβεια την ύπαρξη της εγκυμοσύνης, να καταλάβουμε πότε ξεκίνησε, να διαπιστώσουμε τις εξωμήτριες κυήσεις ή και τις δίδυμες.

Στον πέμπτο μήνα χρειάζεται για να βλέπουμε που είναι ο πλακούντας και για να ανακαλύψουμε πιθανές ανατομικές δυσμορφίες στο έμβρυο.

Στον έβδομο μήνα χρειάζεται για να ελέγχουμε την πορεία της ανάπτυξης του εμβρύου, την κατάσταση διαφόρων οργάνων του και την ποσότητα του αμνιακού υγρού.

Στο τέλος της εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται κυρίως για την επαλήθευση της θέσης και των διαστάσεων του παιδιού που πρόκειται να γεννηθεί.

Το υπερηχογράφημα πραγματοποιείται επίσης πριν την εξέταση για τροφοβλάστη του εμβρύου και την αμνιοπαρακέντηση ώστε να εισαχθεί η βελόνα στο πιο ασφαλές σημείο.

Πως γίνεται

Είναι μια πολύ απλή εξέταση η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί στο ιατρείο του γιατρού εφόσον διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό, σε κάποιο εξειδικευμένο κέντρο ή στο νοσοκομείο.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να γίνει το υπερηχογράφημα: στον πρώτο εισάγεται στον κόλπο μία κυλινδρική ράβδος (δεν προκαλεί κανένα πόνο), ενώ στο δεύτερο η ράβδος στηρίζεται απλώς στην κοιλιά. Στην αρχή της εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται κυρίως ο πρώτος, διότι επιτρέπει να δούμε καλύτερα το έμβρυο παρόλο που είναι πολύ μικρό.

Εάν το υπερηχογράφημα πρέπει να γίνει με τη ράβδο στην κοιλιά, η γυναίκα ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι με γυμνή την κοιλιά. Η κοιλιά αλείφεται με ένα τζελ, το οποίο διασφαλίζει την καλύτερη μετάδοση των υπερήχων. Μετά μια μικρή κυλινδρική ράβδος, που είναι συνδεδεμένη με την κατάλληλη συσκευή, τοποθετείται σε διάφορα σημεία της κοιλιάς ενώ ο γιατρός ελέγχει την εικόνα που παίρνει σιγά σιγά σχήμα στην οθόνη. Μπορείτε να του ζητήσετε να σας εξηγήσει τις εικόνες, έτσι ώστε να μπορέσετε να καταλάβετε αυτό που βλέπετε. Μερικές φορές, εφόσον το ζητήσετε, μπορείτε να πάρετε την εκτύπωση μιας από τις εικόνες του υπερηχογραφήματος, που στην ουσία αντιπροσωπεύει την πρώτη "φωτογραφία" του παιδιού που θα γεννηθεί ή ακόμα και το σύνολο των εικόνων που κατέγραψε το μηχάνημα σε dvd. Το υπερηχογράφημα στο σύνολο του διαρκεί μεταξύ 15 και 30 λεπτών.

Εξέταση με έγχρωμο Doppler

Είναι μια ανώδυνη εξέταση  και παρέχει περαιτέρω στοιχεία για να εκτιμηθεί η καλή κατάσταση του εμβρύου. Πραγματοποιείται, όταν είναι απαραίτητο, κατά τη διάρκεια ενός φυσιολογικού υπερηχογραφήματος. Ο γιατρός απλώς εξάγει από τον υπολογιστή ένα στοιχείο παραπάνω, για τη γυναίκα δεν αλλάζει τίποτα.

Σε τι χρησιμεύει

Η μέτρηση της ποσότητας της αλφαφετοπρωτεϊνης χρησιμεύει για την προγεννητική διάγνωση των κρανιακών και εγκεφαλικών δυσπλασιών ή των δυσμορφιών της σπονδυλικής στήλης. Στις μέρες μας χρησιμοποιείται λίγο δεδομένης της διαγνωστικής αξιοπιστίας του υπερηχογραφήματος.

Η ποσότητα της αλφαφετοπρωτεϊνης

Η αλφαφετοπρωτεϊνη είναι μια ουσία που παράγεται από το ήπαρ και από τα κύτταρα του εντέρου του εμβρύου. Είναι παρούσα στο αίμα του εμβρύου, στο αμνιακό υγρό και στο αίμα της μητέρας όπου η ποσότητα της αυξάνεται συνεχώς έως την τριακοστή δεύτερη εβδομάδα οπότε και αρχίζει σταδιακά να μειώνεται.

Σε τι χρησιμεύει

Η μέτρηση της ποσότητας της αφλαφετοπρωτεϊνης χρησιμεύει για την προγεννητική διάγνωση των κρανιακών και εγκεφαλικών δυσπλασιών ή των δυσμορφιών της σπονδυλικής στήλης. Στις μέρες μας χρησιμοποιείται λίγο δεδομένης της διαγνωστικής αξιοπιστίας του υπερηχογραφήματος.

Πως γίνεται

Είναι μια απλή εξέταση αίματος: η λήψη θα πρέπει να γίνει περίπου στην δέκατη έκτη εβδομάδα, αργότερα δεν έχει πια νόημα.

Μπορεί επίσης να διεξαχθεί και στο αμνιακό υγρό, σε περίπτωση που πρόκειται για αμνιοπαρακέντηση.

Το tri-test ή alpha-test

Είναι μια απλή εξέταση αίματος, που πραγματοποιείται στη δέκατη έκτη εβδομάδα, στην οποία μετρούνται τρεις ορμόνες: η βήτα χοριακή γοναδοτροπίνη (Beta GGH), η οιστριόλη και αλφαφετοπρωτεϊνη.

Σε τι χρησιμεύει

Βοηθά στο να διαπιστώσουμε εάν το παιδί έχει πολλές πιθανότητες να είναι επηρεασμένο από το σύνδρομο Down (άλλα όχι άλλες χρωμοσωμικές ασθένειες). Η εξέταση δεν διαγιγνώσκει με βεβαιότητα την ασθένεια, απλώς καθιστά μεγαλύτερη ή μικρότερη την πιθανότητα να είναι παρούσα στο έμβρυο. Εάν αυτή η πιθανότητα προκύπτει μεγάλη (κίνδυνος μεγαλύτερος από 1/350) τότε θα συστηθεί μία περαιτέρω εξέταση, πολύ ακριβής αλλά πιο σοβαρή: η αμνιοπαρακέντηση.

Η αμνιοπαρακέντηση

Μέχρι πριν είκοσι χρόνια ήταν αδύνατο να διαγνώσουμε τις ανωμαλίες του εμβρύου που οφείλονται σε αλλοιώσεις των χρωμοσωμάτων, όπως είναι το σύνδρομο Down ή "μογγολισμός". Σήμερα αυτό είναι δυνατό ήδη από την 15η-16η εβδομάδα, χάρη στην αμνιοπαρακέντηση. Η αμνιοπαρακέντηση συνιστάται όταν η μέλλουσα μητέρα είναι πάνω από 35 ετών ή όταν έχει ήδη ένα παιδί με χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή με γενετικές ασθένειες που συνδέονται με το φύλο. Επίσης, γίνεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, και στην περίπτωση που το alpha-test δείξει αυξημένη πιθανότητα για τέτοιου ανωμαλία. Ο κίνδυνος της αυτόματης αποβολής μετά την αμνιοπαρακέντηση είναι περίπου στο 0,5-1%.

Σε τι χρησιμεύει

Η πρόωρη διάγνωση των χρωμοσωμικών ασθενειών του εμβρύου επιτρέπουν στη μητέρα και το γιατρό να διαπίστωσουν αν το έμβρυο έχει σοβαρές ανωμαλίες. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αμνιοπαρακέντηση θα μπορούσε να γίνει και στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης για να διαγνώσει το βαθμό ωρίμανσης των πνευμόνων του εμβρύου και τις πιθανότητες επιβίωσης του σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη να προκληθεί η γέννηση του πριν την προβλεπόμενη ημερομηνία. Επίσης, χρησιμεύει στον έλεγχο του βαθμού αναιμίας του εμβρύου και στην πιθανή ανάγκη για ενδομήτριες μεταγγίσεις.

Πως γίνεται

Πραγματοποιείται με την εισαγωγή μιας βελόνας, διαμέσου της κοιλιάς και της μήτρας κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο, ώστε να ληφθεί μια μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, στο εσωτερικό του οποίου περιέχονται κύτταρα εμβρυϊκής προέλευσης. Σε αυτά τα κύτταρα γίνεται η προγεννητική χρωμοσωμική ανάλυση καθώς και οι εξετάσεις που προβλέπονται για την αμνιοπαρακέντηση που συστήνεται στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Εάν ζητείται η προγεννητική χρωμοσωμική ανάλυση, το εργαστήριο θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ειδικευμένο.

Η αμνιοπαρακέντηση γίνεται στο νοσοκομείο και πραγματοποιείται μέσω του υπερηχογραφήματος το οποίο βοηθά στο να καταλάβουμε ποιο είναι το καλύτερο σημείο για την εισαγωγή της βελόνας και τη διαδρομή της, ώστε να μην τραυματιστεί το έμβρυο. Δεν πρόκειται για εξέταση που προκαλεί πόνο, αν και προκαλεί κάποια ενόχληση όταν εισάγεται η βελόνα. Η εισαγωγή της βελόνας διαρκεί περίπου ένα λεπτό, η εξέταση καθαυτή διαρκεί περίπου 10-20 λεπτά, αλλά μετά η έγκυος χρειάζεται για λίγη ώρα ξεκούραση, ενώ συνιστάται να αποφεύγει τις άσκοπες κινήσεις για μερικές ημέρες. Τα αποτελέσματα της χρωμοσωμικής εξέτασης βγαίνουν σε είκοσι μέρες.

Εξέταση τροφοβλάστης του εμβρύου

Είναι μια διαγνωστική τεχνική που επιτρέπει, όπως και η αμνιοπαρακέντηση, την διεξαγωγή της χρωμοσωμικής προγεννητικής ανάλυσης. Στη θέση του αμνιακού υγρού λαμβάνεται μια πολύ μικρή ποσότητα χοριοειδών λαχνών, δηλαδή μέρος του πλακούντα. Διεξάγεται ήδη από τη 10η-14η εβδομάδα της εγκυμοσύνης και τα αποτελέσματα βγαίνουν μέσα σε 7-10 ημέρες.

Ο κίνδυνος για αυτόματη αποβολή μετά από αυτήν την εξέταση είναι περίπου 1-2%.

Πως γίνεται.

Πραγματοποιείται στο νοσοκομείο και μόνο σε κάποια κέντρα γιατί απαιτούνται ιδιαίτεροι εξοπλισμοί και αρμοδιότητες.

Η λήψη των λαχνών γίνεται κατά τη διάρκεια ενός πολύ προσεκτικού υπερηχογραφήματος που επιτρέπει να εντοπίσουμε τέλεια τον εμβρυϊκό σάκο στο εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας. Στον πλακούντα φτάνουμε με μια βελόνα διαμέσου της κοιλιάς και της μήτρας. Μετά λαμβάνονται μερικά χιλιοστά χοριοειδών λαχνών, στα οποία θα διεξαχθεί η χρωμοσωμική ανάλυση.

Η ενόχληση που αισθάνεται η έγκυος είναι παρόμοια με ένα τσίμπημα.

Ο έλεγχος των καρδιακών παλμών του εμβρύου

Πρόκειται για την καταγραφή των καρδιακών παλμών του εμβρύου που πραγματοποιείται με μια ειδική συσκευή (τον καρδιοτοκογράφο) η οποία χρησιμοποιεί τους υπέρηχους.

Σε τι χρησιμεύει

Είναι η πιο σημαντική εξέταση για τον έλεγχο της καλής κατάστασης του εμβρύου από την τριακοστή εβδομάδα της εγκυμοσύνης και έπειτα. Χρησιμοποιείται πολύ νωρίς στις επαπειλούμενες εγκυμοσύνες, ενώ χρησιμεύει στις εγκυμοσύνες μετά την 40η εβδομάδα για να εξετάζεται το έμβρυο. Κατά τη διάρκεια των ωδίνων χρειάζεται για να εκτιμήσουμε πως ανταποκρίνεται το έμβρυο στις συσπάσεις και να καταλάβουμε εάν είναι σε θέση να αντέξει την πίεση ενός φυσιολογικού τοκετού.

Πως γίνεται

Δεν είναι καθόλου επικίνδυνη και δεν προκαλεί πόνο Συνήθως διεξάγεται όταν η έγκυος είναι ήδη στο μαιευτήριο για τον τοκετό, αλλά γενικώς δεν απαιτεί νοσηλεία. Η μέλλουσα μητέρα ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι ή κάθεται σε μια πολυθρόνα με γυμνή την κοιλιά. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια μιας ζώνης, τοποθετείται στην κοιλιά ένα μικρό εργαλείο (κεφαλή) το οποίο μεταδίδει και λαμβάνει υπερήχους και καταγράφει τους παλμούς του εμβρύου. Με μια δεύτερη ζώνη τοποθετείται επίσης ένας αποδέκτης των συστολών της μήτρας. Όλη η διαδικασία διαρκεί περίπου μισή ώρα.

Στο μεταξύ οι σφυγμοί του εμβρύου καταγράφονται σε μια λωρίδα χαρτιού (όπως και στο ηλεκτροκαρδιογράφημα) και μπορούν να γίνουν "απευθείας" αντιληπτοί, ακόμη και από την ίδια την έγκυο, χάρη σε έναν ενισχυτή που επιτρέπει να ακούγονται οι καρδιακοί παλμοί του εμβρύου. Στην οθόνη φαίνονται επίσης ένα φωτεινό σημείο και κάποιοι αριθμοί που ανάβουν σε μια οθόνη σημειώνοντας τη στιγμή και τη συχνότητα των σφυγμών και των συστολών.

Η αμνιοσκόπηση

Πρόκειται για έναν έλεγχο του αμνιακού υγρού που χρησιμεύει για να παρακολουθείται η κατάσταση του εμβρύου από την τεσσαρακοστή δεύτερη εβδομάδα και έπειτα. Το αμνιακό υγρό πρέπει να είναι καθαρό και διαυγές. Εάν αντίθετα είναι πρασινωπό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα στο έμβρυο. Σήμερα σε πολλά κέντρα η αμνιοσκόπηση αντικαταστάθηκε από τον έλεγχο της ποσότητας του αμνιακού υγρού μέσω πολλών υπερηχογραφημάτων.

Πως γίνεται

Η τεχνική της αμνιοσκόπησης είναι απλή και δεν προκαλεί πόνο. Αφού ξαπλώσει η έγκυος στη γυναικολογική θέση, ο γιατρός εισάγει μέσω του κόλπου και του τραχήλου της μήτρας ένα σωληνάκι που έρχεται σε επαφή με τον αμνιακό σάκο. Φωτίζοντας με μια μικρή λάμπα και βλέποντας διαμέσου του σωλήνα μπορεί να ελέγχει το χρώμα του αμνιακού υγρού. Η εξέταση προκύπτει αρνητική (δηλαδή όλα πάνε καλά) εάν το υγρό είναι καθαρό και διαυγές. Προκύπτει αντίθετα θετική (συνεπώς κάτι δεν πάει καλά) εάν είναι χρωματιστό, σημάδι ότι ίσως να υπάρχει κάποιο πρόβλημα στο έμβρυο. Η αμνιοσκόπηση πραγματοποιείται από τον μαιευτήρα και μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε 5 λεπτά περίπου.

Η παρακέντηση του ομφάλιου λώρου

Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται περισσότερο για την πραγματοποίηση λήψεων ή μεταγγίσεων στο έμβρυο. Συνίσταται στο τσίμπημα ενός από τα αιμοφόρα αγγεία του ομφάλιου λώρου με μία βελόνα που οδηγείται μέσω υπερηχογραφήματος.

Σε τι χρησιμεύει

Χρησιμεύει για τη διάγνωση μολύνσεων στο έμβρυο (ερυθρά, τοξοπλάσμωση κλπ), γενετικών ασθενειών (σύνδρομο Down, τρισωμία κλπ), αιματολογικών ασθενειών (αιμοφιλία, αναιμία από ασυμβατότητα του παράγοντα Rh) και για να εκτιμήσουμε το βαθμό οξυγόνωσης του αίματος σε περίπτωση που υπάρχει υποψία για σοβαρό πρόβλημα στο έμβρυο.

Χρησιμεύει επίσης για την πραγματοποίηση μεταγγίσεων αίματος στο έμβρυο.

Πως γίνεται

Πραγματοποιείται εισάγοντας μέσω της κοιλιάς και της μήτρας μια βελόνα με σκοπό να φτάσει και να αγγίξει τη φλέβα του ομφάλιου λώρου, έτσι ώστε να ληφθεί αίμα από το έμβρυο (που θα εξεταστεί για τη διάγνωση μολύνσεων, γενετικών ή αιματολογικών ασθενειών του εμβρύου) ή να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες μεταγγίσεις.

Η βελόνα κατευθύνεται προς το σωστό σημείο χάρη στο υπερηχογράφημα. Όπως και η αμνιοπαρακέντηση, δεν προκαλεί πόνο, δεν απαιτεί αναισθησία και πραγματοποιείται σε κέντρα με μεγάλη ειδίκευση.

Η εμβρυοσκόπηση

Είναι μια από τις τεχνικές για την προγεννητική διάγνωση του συγγενών ανωμαλιών διάπλασης του εμβρύου. Πραγματοποιείται με γενική αναισθησία μεταξύ της δέκατης έκτης και της εικοστής εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Απαιτεί πάντα την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Τώρα πια πραγματοποιείται πολύ σπάνια επειδή δεν είναι εντελώς αθώα: είναι μια μικρή χειρουργική επέμβαση που στο 3-15% των περιπτώσεων μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή.

Σε τι χρησιμεύει

Δεδομένου ότι είναι μια αρκετά περίπλοκη εξέταση, ενδείκνυται μόνο στην περίπτωση που υπάρχει μεγάλος φόβος για δυσπλασίες που δεν φαίνονται καθαρά στο υπερηχογράφημα ή για ανωμαλίες που διαπιστώνονται μόνο με τη λήψη πολύ μικρών κομματιών από το δέρμα ή το ήπαρ του εμβρύου.

Πως γίνεται

Συνίσταται στην άμεση εικονοποίηση του εμβρύου μέσω ενός οπτικού εργαλείου που εισάγεται στη μήτρα διαμέσου μιας μικρής τομής στο τοίχωμα της κοιλιάς.

Πριν από την εμβρυοσκόπηση πραγματοποιείται ένα υπερηχογράφημα για να διαπιστωθεί με ακρίβεια η θέση του εμβρύου και του πλακούντα. Έπειτα, στη γενική αναισθησία γίνεται μια μικρή τομή στην κοιλιά διαμέσου της οποίας εισάγεται ένα άκαμπτο σωληνάκι το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα σύστημα οπτικών ινών που επιτρέπει να παρακολουθούμε απευθείας το μέρος του εμβρύου για το οποίο υπάρχει η υποψία δυσπλασίας. Χάρη σε αυτό το σωληνάκι είναι δυνατό να εισαχθεί μια μακριά λεπτή βελόνα που χρησιμεύει για τη λήψη δείγματος από το δέρμα και το ήπαρ του εμβρύου, το οποίο στη συνέχεια θα αναλυθεί.

Πηγή: Κέντρο Σπουδών Prenatal

Read More [...]

Posted in γυναίκα, εγκυμοσύνη, εξετάσεις, τοκετός

Άσθμα και εγκυμοσύνη

Το άσθμα προσβάλλει μέχρι και 8% των εγκύων γυναικών και μπορεί να χειροτερέψει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης περίπου στο 30% των γυναικών, καθιστώντας το ένα πολύ σοβαρό ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να επιφέρει επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.

Λόγω της μειωμένης ποσότητας οξυγόνου στο αίμα της ασθματικής μητέρας, υπάρχει μία άμεση σχέση μεταξύ των ελλιποβαρών νεογνών και του μη ελεγχόμενου άσθματος. Εφόσον απαιτείται συνεχής παροχή οξυγόνου για να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί φυσιολογικά ένα έμβρυο, το μειωμένο οξυγόνο μπορεί να οδηγήσει σε εξασθενημένη ανάπτυξη και επιβίωση του εμβρύου. Ωστόσο, μελέτες δείχνουν ότι εάν το μητρικό άσθμα διαχειριστεί σωστά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών στη μητέρα ή στο βρέφος.

Σε μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2003 από το Maternal Fetal Medicine Units Network (Δίκτυο Ιατρικών Μονάδων για Μητέρες/Έμβρυα) του National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) (Εθνικό Ινστιτούτο για την Υγεία Παιδιών και την Ανθρώπινη Ανάπτυξη) διαπιστώθηκε ότι η σοβαρότητα του άσθματος αυξήθηκε στο 30% των γυναικών και μειώθηκε στο 23% των γυναικών από την αρχή μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης.

Εξ αιτίας αυτών των αλλαγών στο βαθμό σοβαρότητας, οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν συχνή επικοινωνία με τον αλλεργιολόγο/ανοσολόγο τους, προκειμένου ο γιατρός να μπορεί να παρακολουθεί την κατάστασή τους και να αλλάζει τη φαρμακευτική αγωγή ή τη δοσολογία τους εάν χρειάζεται.

Γυναίκες με άλλες παθήσεις, όπως για παράδειγμα αλλεργική ρινίτιδα, κολπίτιδα ή ασθένεια γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπείες και για αυτές τις παθήσεις. Αυτές οι παθήσεις μπορούν συχνά να γίνουν πιο ενοχλητικές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και να επιδεινώσουν το άσθμα, και ένας αλλεργιολόγος/ανοσολόγος μπορεί να επανεξετάσει τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι παθήσεις μπορούν να διαχειριστούν σωστά.

Οι έγκυες γυναίκες, όπως και οι άλλες γυναίκες με άσθμα, θα πρέπει να αποφεύγουν παράγοντες πυροδότησης άσθματος, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων αλλεργιογόνων όπως για παράδειγμα σκόνη σπιτιού από ακάρεα, τριχώματα ζώων και ερεθιστικά όπως, για παράδειγμα ο καπνός τσιγάρου.

Διαχείριση άσθματος
Οι έγκυες γυναίκες με άσθμα πρέπει να επισκεφτούν έναν αλλεργιολόγο/ανοσολόγο το συντομότερο δυνατό για να συζητήσουν τον καλύτερο τρόπο για τη διαχείριση του άσθματός τους και τη φαρμακευτική αγωγή που πρέπει να λάβουν. Ένας αλλεργιολόγος/ανοσολόγος θα χορηγήσει αποτελεσματικά φάρμακα κατά του άσθματος και των αλλεργιών, τα οποία είναι κατάλληλα για χρήση κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης και θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να εξασφαλιστεί ότι οι θεραπείες είναι αποτελεσματικές, χωρίς παρενέργειες. 


Μελέτες και παρακολουθήσεις χιλιάδων εγκύων γυναικών με άσθμα έχουν δείξει ότι τα πιο πολλά από τα φάρμακα για το άσθμα που λαμβάνονται διά εισπνοής είναι κατάλληλα για έγκυες ασθενείς. Οι κίνδυνοι του μη ελεγχόμενου άσθματος φαίνεται ότι είναι μεγαλύτεροι από τους κινδύνους των απαραίτητων φαρμάκων για το άσθμα. Ωστόσο, τα φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα θα πρέπει να αποφεύγονται εάν δεν είναι απαραίτητα για τον έλεγχο των συμπτωμάτων.

Πηγή: medifo

Read More [...]

Posted in άσθμα, γυναίκα, εγκυμοσύνη, επιπλοκές, πρόβλημα

Τα μυστικά των γόνιμων ημερών!

Η γνώση της γόνιμης περιόδου επιτρέπει στη γυναίκα που επιθυμεί να αποκτήσει παιδί να αυξήσει τις πιθανότητές της να μείνει έγκυος. Είναι δύκολο να ορίσει κανείς με ακρίβεια τις γόνιμες μέρες μιας γυναίκας, αλλά υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τον προσδιορισμό τους.   

Η ωορρηξία

Η ωορρηξία αποτελεί την απελευθέρωση του ωαρίου από την ωοθήκη. Η σύλληψη επέρχεται όταν ένα σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει το ωάριο. Αντίθετα με το σπερματοζωάριο που μπορεί να επιζήσει περισσότερες μέρες στις γυναικείες γενετικές οδούς, το ωάριο επιζεί περίπου 24 ώρες μετά την ωορρηξία.

Η ημερομηνία της ωορρηξίας καθορίζει τη γόνιμη περίοδο: διαρκεί 5 μέρες, αρχίζοντας 4 μέρες πριν την ωορρηξία και τελειώνοντας την επομένη της (δηλαδή 24 ώρες αργότερα).

Πώς διαπιστώνουμε την ημερομηνία της ωορρηξίας;

Με υπολογισμό της ημερομηνίας ωορρηξίας

Με καμπύλη θερμοκρασίας

Μετρώντας την Ωχρινοτρόπο Ορμόνη (LH)

Παρατηρώντας την τραχηλική βλέννη

Με υπερηχογράφημα

1. Υπολογισμός της ημερομηνίας ωορρηξίας 

Για να υπολογίσετε την ημερομηνία ωορρηξίας, πρέπει να γνωρίζετε τη διάρκεια του κύκλου σας και την ημερομηνία της περιόδου σας. Βάσει αυτής της ημερομηνίας θα προσδιοριστούν οι γόνιμες μέρες που ξεκινούν 4 μέρες πριν την ωορρηξία και τελειώνουν την επομένη της.

Όσο κι αν διαρκεί ο κύκλος σας, ο υπολογισμός της γόνιμης περιόδου γίνεται με τον ίδιο τρόπο: αφαιρείτε 14 μέρες από την ημερομηνία που αναμένετε την επόμενη περίοδο, καθώς η ωορρηξία συμβαίνει γενικά 14 μέρες πριν την περίοδο.

Διάρκεια του κύκλου - 14 μέρες = ημερομηνία της ωορρηξίας

Αν ο κύκλος σας είναι φυσιολογικός, αν δηλαδή διαρκεί 28 μέρες, η ωορρηξία συμβαίνει 14 μέρες μετά την ημερομηνία της τελευταίας περιόδου.

Αν έχετε μεγάλους κύκλους, π.χ. 34 ημερών, η ωορρηξία επέρχεται 20 μέρες μετά την ημερομηνία της τελευταίας σας περιόδου.

Αν ο κύκλος σας είναι σύντομος, π.χ. 22 ημερών, η ωορρηξία επέρχεται 8 μέρες μετά την ημερομηνία της τελευταίας σας περιόδου.

2. Καμπύλη θερμοκρασίας 

Υπολογίστε την ημερομηνία ωορρηξίας με την καμπύλη θερμοκρασίας
Η καμπύλη θερμοκρασίας είναι μια απλή μέθοδος που επιτρέπει στη γυναίκα να προσδιορίσει τις γόνιμες μέρες.

Οδηγίες - Πώς να φτιάξω μια καμπύλη θερμοκρασίας;

Η πρώτη μέρα του κύκλου είναι κατά κανόνα η πρώτη μέρα της περιόδου.

Κάθε μέρα, σημειώστε:

Αν λαμβάνετε οποιαδήποτε αγωγή.

Αν παρατηρείται ιδιαίτερα συμπτώματα (πόνους, αιμορραγία, πυρετό, κτλ.).

Αν έχετε σεξουαλικές επαφές.

Τη θερμοκρασία του σώματος, με ακρίβεια δεκαδικών, βάζοντας ένα σημάδι πάνω στον πίνακα.

Έπειτα, ενώστε τα σημάδια.

Για να φτιάξετε την καμπύλη θερμοκρασίας :

Αρκεί να μετράτε τη θερμοκρασία σας κάθε πρωί σε σταθερές ώρες, αφού ξυπνήσετε και πριν από οποιαδήποτε δραστηριότητα, με το ίδιο θερμόμετρο και με τον ίδιο τρόπο (στοματικά, μασχαλιαία κ.ά). Η πρώτη μέρα της τελευταίας περιόδου αντιστοιχεί στην πρώτη μέρα του κύκλου.

Σημειώστε στη συνέχεια σε έναν πίνακα τη θερμοκρασία του σώματος ανά μέρα, με ακρίβεια δεκαδικών και ενώστε τα σημεία μεταξύ τους.
Είναι χρήσιμο να σημειώνετε αν ακολουθείτε κάποια αγωγή, αν εμφανίζονται οποιαδήποτε ασυνήθιστα συμπτώματα (πυρετοί, αιμορραγίες κτλ.), διότι ενδέχεται να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα.

Πώς να ερμηνεύσω την καμπύλη θερμοκρασίας;

Μια καμπύλη ωορρηξίας περιλαμβάνει δύο διακριτά επίπεδα, που διαφέρουν κατά 3 ή 4 δέκατα έως και μισό βαθμό.

Η μέρα της ωορρηξίας αντιστοιχεί στο κατώτερο σημείο της καμπύλης, ενώ∙ η υψηλότερη ζώνη της καμπύλης διαρκεί από 12 ως 14 μέρες.

Δεν υπάρχει κάποια φυσιολογική θερμοκρασία. Η διαφορά θερμοκρασίας είναι αυτή που σηματοδοτεί την ωορρηξία, είτε κυμαίνεται από τους 36.4° στους 36.9° είτε από τους 37° στους 37.4°.

Η ωορρηξία δεν μπορεί να προβλεφθεί από πριν, διότι η διαφορά θερμοκρασίας παρουσιάζεται την επομένη.

Σε περίπτωση εγκυμοσύνης, η αυξημένη θερμοκρασία παρατείνεται πέρα από τις 16 μέρες.

Αμέσως πριν την ωορρηξία, η βασική θερμοκρασία του γυναικείου σώματος διατηρείται γύρω στους 36,5°C. Κατά την ωορρηξία, η θερμοκρασία θα ανέβει κοντά στους 37° και θα παραμείνει στο ίδιο επίπεδο μέχρι την επόμενη περίοδο.

Η μέρα της ωορρηξίας αντιστοιχεί στη μέρα κατά την οποία η θερμοκρασία βρισκόταν στο χαμηλότερο σημείο προτού αυξηθεί. Η βασική θερμοκρασία κάθε γυναίκας αλλάζει, αλλά η αύξησή της κατά κάποια δέκατα πάνω από τη βασική προσδιορίζει την ημερομηνία ωορρηξίας.

Περιπτώσεις κατά τις οποίες η καμπύλη δεν μπορεί να ερμηνευθεί

Γυναίκες που δουλεύουν τη νύχτα ή δεν έχουν σταθερή δραστηριότητα

Εμπύρετη κατάσταση

Λήψη προγεστερόνης (με ένεση ή με χάπια) η οποία διαφοροποιεί τη θερμοκρασία χωρίς να δηλώνει απαραίτητα ωορρηξία

3. Μετρώντας την Ωχρινοτρόπο Ορμόνη (LH)

Στην πλειονότητα των γυναικών, η αρχή της γόνιμης φάσης εκδηλώνεται με μια αύξηση της έκκρισης της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), που παρατηρείται 24 ως 48 ώρες πριν την ωορρηξία.

Η μέτρηση της ορμόνης μπορεί να γίνει είτε από κάποιο εργαστήριο είτε με ένα τεστ ούρων που ονομάζεται Τεστ Ωορρηξίας και πωλείται στα φαρμακεία.

4. Παρατηρώντας την τραχηλική βλέννη

Ο τράχηλος της μήτρας εκκρίνει μια βλέννη, την ονομαζόμενη τραχηλική βλέννη, η οποία προστατεύει τον οργανισμό από μικροβιακές μολύνσεις και η σύσταση της οποίας αλλάζει κατά την περίοδο πριν την ωορρηξία, προκειμένου να επιτρέψει στο σπερματοζωάριο να φτάσει στις σάλπιγγες και να γονιμοποιήσει το ωάριο.

Είναι δυνατόν να προσδιορίσετε την περίοδο γονιμότητας παρατηρώντας την υφή της.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να διεισδύσετε δυο δάχτυλά σας στον κόλπο και να συλλέξετε τις εκκρίσεις γύρω από τον τράχηλο της μήτρας.
Αμέσως μετά από την περίοδο, δεν υπάρχει βλέννη.

Τις μέρες που ακολουθούν, οι εκκρίσεις είναι κολλώδεις και παχύρρευστες.

Όταν πλησιάζει η ωορρηξία, η βλέννη γίνεται κρεμώδης, πιο διάφανη και απλώνεται ανάμεσα στα δάχτυλα χωρίς να κόβεται. Αυτές οι μέρες αντιστοιχούν στην κορύφωση της γονιμότητας.

5. Με υπερηχογράφημα

Το υπερηχογράφημα επιτρέπει να μετρήσουμε το θυλάκιο που περιέχει το ωάριο. Το θυλάκιο αυτό μεγεθύνεται και όταν το μέγεθός του φτάσει τα 17 με 20 mm, εκτιμάται ότι η ωορρηξία θα συμβεί εντός 48 ωρών.

Όλες οι μέθοδοι που προαναφέραμε δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθούν ως μέθοδοι αντισύλληψης. Είναι απλώς τρόποι για να προσδιορίσουμε κατά προσέγγιση τις γόνιμες μέρες. Οι γυναίκες κάτω των 35 ετών θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους μετά από ένα χρόνο άκαρπων προσπαθειών. Οι γυναίκες άνω των 35 μετά από έξι μήνες.

Λιακάκος Θεόδωρος

Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος - Μαστολόγος

Πηγή: www.babyzone.gr

Read More [...]

Posted in γόνιμες μέρες, γυναίκα, υπολογισμός

Γιόγκα και εγκυμοσύνη

Η γιόγκα είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια της εγκύου που θα κάνει αυτό το ταξίδι πιο εύκολο κι περισσότερο ευχάριστο τόσο για την ίδια όσο και για το έμβρυο.Την τελευταία δεκαετία στο χώρο του Fitness υπάρχει μια έντονη στροφή σε όλο και πιο ανθρωποκεντρικά προγραμμάτα άσκησης.

Είναι γνωστό ότι η απομόνωση του σύγχρονου ανθρώπου από τους άλλους, τον ίδιο του τον εαυτό και τη φύση, το εξουθενωτικό πρόγραμμα εργασίας και η μείωση του ελεύθερου χρόνου του σε συνδυασμό με την παρατηρούμενη συρρίκνωση του οικογενειακού ταμείου έχουν δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική υγεία του. Η εμφάνιση καταστάσεων στρες, κατάθλιψης, μοναξιάς, βίας, παθολογικών ασθενειών κλπ,  έπεται του σύγχρονου αυτού τρόπου ζωής και κατά συνέπεια δικαιολογούν γιατί οι άνθρωποι που επιθυμούν να ασκηθούν επιλέγουν εναλλακτικές μορφές άσκησης όπως είναι η γιόγκα.

Τι είναι η γιόγκα

Yoga σημαίνει ενώνω. Ενώνω αρμονικά το νου με το σώμα και την ψυχή.

Η γιόγκα είναι εμπειρία ενότητας και αρμονίας με την εσωτερική μας ύπαρξη. Αποτελεί ένα ολοκληρωμένο επιστημονικά εδραιωμένο σύστημα ασκήσεων που περιλαμβάνει ειδικές κινήσεις και στάσεις του σώματος σε συνδυασμό με ασκήσεις αναπνοής και τεχνικές χαλάρωσης που οδηγεί σταδιακά σε αρμονική συνεργασία του σώματος του νου και του πνεύματος.

Από την περιγραφή αυτή και μόνο αντιλαμβάνεται κανείς ότι η γιόγκα θα μπορούσε να αποτελέσει όπως και αποτελεί κατάλληλη μορφή άσκησης κατά την εγκυμοσύνη που ούτως η άλλως αποτελεί για την έγκυο γυναίκα εμπερία ένωσης με το αναπτυσσόμενο έμβρυο. 
Η γιόγκα λοιπόν κατά την εγκυμοσύνη συμβάλει στην ενδυνάμωση του σώματος και ανακουφίζει από τους πόνους που προκαλούν οι αλλαγές που συμβαίνουν στην σπονδυλική στήλη. Οι ασκήσεις αναπνοής οδηγούν στην επίγνωση  της σωστής και πλήρους αναπνοής, και εξοικιώνουν την γυναίκα με την αναγκαιότητα του χειρισμού της αναπνοής που είναι πολύ χρήσιμος κατά τη διάρκεια του τοκετού. Ο ήπιος και χαλαρωτικός τρόπος με τον οποίον γίνονται οι ασκήσεις της γιόγκα σε συνδιασμό με την αναπνοή και την αυτοπαρατήρηση κάνει τις έγκυες να νιώθουν ευεξία, ανακούφιση, ηρεμία και θα τολμούσε να πει κανείς ότι συμβάλουν στην ενίσχυση της επαφής και της ένωσης της γυναίκας με το έμβρυο. Οι έγκυες γυναίκες που εξασκούνται στη γιόγκα ή που συμπεριλαμβάνουν κάποιες ασκήσεις γιόγκα στο πρόγραμμα άσκησης που ακολουθούν, αισθάνονται δυνατές, εύκαμπτες, ήρεμες και γεμάτες αυτοπεποίθηση.

Πλεονεκτήματα από την ενασχόληση με τη γιόγκα

Υπάρχουν λοιπόν κάποιες ασκήσεις γιόγκα που βοηθούν στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος, στην τόνωση των μυών της μήτρας και του περινέου ενώ ο διαλογισμός βελτιώνει την ικανότητα της χαλάρωσης και της συγκέντρωσης, και οι ασκήσεις αναπνοής ηρεμούν το νου, ελαττώνουν τη μυική ένταση και συνεπώς βοηθούν στην καλύτερη οξυγόνωση της εγκύου και του εμβρύου.
Όπως όμως συμβαίνει με όλες τις μορφές άσκησης έτσι και με τη γιόγκα υπάρχουν ασκήσεις που απαγορεύονται να εκτελεσθούν από μια έγκυο γυναίκα. Γι αυτό και είναι απαραίτητο ο δάσκαλος ή η δασκάλα να είναι ειδικά εκπαιδευμένοι και άρτια καταρτισμένοι όσον αφορά την άσκηση κατά την κύηση και φυσικά να έχουν μεγάλη θεωρητική και πρακτική εμπειρία.

Υπάρχουν όμως και ασκήσεις γιόγκα που είναι εύκολο να εκτελεσθούν ακόμη και καθημερινά από όλες τις έγκυες γυναίκες σε όλα τα τρίμηνα της κύησης. Ο πολεμιστής ΙΙ είνια μία από αυτές και θα σας περιγραφεί αναλυτικά :

Virabhadra ή warrior II ή πολεμιστής ΙΙ (διαλέγεις όποια ονομασία θέλεις)

Πλεονεκτήματα: 
α. Βελτιώνει την αναπνευστική ικανότητα
β. Ανακουφίζει τους πόνους της μέσης και της πλάτης
γ. Δυναμώνει το άνω μέρος της πλάτης
δ. Δυναμώνει τα πόδια και τους γλουτούς
ε. Δυναμώνει τους ώμους και τα χέρια
στ. Βελτιώνει την ισσοροπία

Η άσκηση θα πρέπει να γίνεται κάθε φορά και από τις δύο πλευρές. Ιδανικά θα μπορούσε να εκτελεσθεί το πρωί λίγο πριν τη λήψη του πρωινού γεύματος.

Εκτέλεση

Από όρθια θέση εισπνεύστε και ανοίξτε προσεχτικά τα πόδια περίπου 1.2μ. και τεντώστε τα χέρια στο πλάι (ανάταση) με τις παλάμες να βλέπουν στο πάτωμα και τα δάχτυλα των χεριών τεντωμένα. Τα πόδια πρέπει να είναι σε ευθεία μεταξύ τους και τα δάχτυλα τους να δείχνουν μπροστά. Αφήστε βάρος στο μικρό δάχτυλο κάθε ποδιού και νιώστε ότι τραβάτε τις εσωτερικές πλευρές των ποδιών προς τα πάνω.

Κρατήστε το αριστερό σας πόδι όπως το έχετε και στρέψτε το δεξί σας πόδι 90ο προς τα έξω (τα δάχτυλα αυτού του ποδιού στην ίδια ευθεία με τα δάχτυλα του ίδιου χεριού).  Βεβαιωθείτε ότι το βάρος του σώματός σας είναι στη δεξιά φτέρνα και όχι στα δάχτυλα.

Τεντώστε τον κορμό ψηλά.

Με εκπνοή, θα λυγίσετε το δεξί πόδι σε ορθή γωνία. Ο δεξιός σας μηρός θα πρέπει να είναι παράλληλος με το πάτωμα (αν αυτό σας κουράσει τότε σηκώστε το πόδι σας πιο ψηλά)  ενώ η κνήμη κάθετη και σε ευθεία με τη δεξιά φτέρνα. Πιέστε την εξωτερική πλευρά του αριστερού ποδιού στο πάτωμα, κρατώντας έτσι το πόδι σταθερό και τεντωμένο. Γυρίστε το κεφάλι προς τα δεξιά. Ελέγξτε να είναι ψηλά οι καμάρες και των δύο ποδιών. Μείνετε σ’ αυτή τη θέση για 6-8 αναπνοές.

Τελειώνοντας την άσκηση
Εισπνέοντας τεντώστε το δεξί πόδι και ελάτε στην όρθια στάση. Γυρίστε στο κέντρο και επαναλάβετε απ' την άλλη μεριά. Στο τέλος, με εκπνοή, κλείστε τα πόδια κι ελάτε στην αρχική όρθια θέση και κατεβάστε τα χέρια.

Καλό ταξίδι στον μαγικό κόσμο του σώματός μας

Πηγή: www.mammycool.gr

Read More [...]

Posted in άσκηση, γιόγκα, γυναίκα, εγκυμοσύνη

Τοκοφοβία!

Ο φόβος μπροστά σε μία μελλοντική γέννα είναι αναπόφευκτο συναίσθημα αρκετών γυναικών κατά τη διάρκεια ή ακόμα και πριν από μία εγκυμοσύνη.

Ο φόβος αυτός δεν είναι αδικαιολόγητος και σε γενικές γραμμές θεωρείται και αναμενόμενος. Η πράξη του τοκετού είναι ένα συνταρακτικό γεγονός, συνοδεύεται όμως από πιθανούς φυσικούς κινδύνους αλλά και μεγάλες αλλαγές στη μετέπειτα ζωή της γυναίκας και του συντρόφου της. Όλα τα παραπάνω δικαιολογούν το αίσθημα φόβου που μπορεί αυτή να νοιώσει. Επίσης, η ένταση του φόβου μπορεί να επηρεάζεται από την προσωπικότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γυναίκας και από τη δομή του οικείου της περιβάλλοντος, με συνέπεια κάποιες γυναίκες να λειτουργούν καλύτερα ενάντια σε αυτόν σε σύγκριση με άλλες. Με τον όρο τοκοφοβία δεν εννοούμε τις παραπάνω «φυσιολογικές» αντιδράσεις, αλλά τον υπερβολικό φόβο απέναντι στην πρακτική διαδικασία του τοκετού που οδηγεί σε ακραία συμπεριφορά και τέλεια άρνηση της γυναίκας να υποστεί τη διαδικασία αυτή ή άλλες διαδικασίες που οδηγούν σε αυτή. Ο παραπάνω ορισμός υποδηλώνει μία παθολογική παρά μία φυσιολογική κατάσταση.

Αν και ο φόβος του τοκετού έχει καταγραφεί από τα αρχαία χρόνια, η τοκοφοβία «ανακαλύφτηκε» ως ψυχοπαθολογική οντότητα τα τελευταία επτά χρόνια! Η πρώτη επιστημονική δημοσίευση που μελέτησε την κατάσταση αυτή έγινε το 2000, ενώ το Webster's New Millenium αγγλικό λεξικό περιέχει τον όρο από το 2001. Η ίδια δημοσίευση ξεχώρισε την τοκοφοβία σε πρωτογενή - εάν υφίσταται πριν από την πρώτη γέννα - και δευτερογενή - μετά την πρώτη γέννα. Αν και τα κλασικά ψυχιατρικά συγγράμματα δεν αναφέρουν την ίδια τη λέξη 'τοκοφοβία', επιτρέπουν το χαρακτηρισμό της ως μία ειδική φοβία - παρόμοια με τη φοβία των εντόμων, του μεγάλου ύψους κλπ.

Η τοκοφοβία εκδηλώνεται με μία πληθώρα συμπτωμάτων συνήθως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένα ποσοστό 6-10% των εγκύων έχουν υπέρμετρο φόβο για τον τοκετό που εκδηλώνεται με ποικίλα σωματικά ενοχλήματα, όπως πόνους σε διάφορα σημεία ακόμα και στην περιοχή της κοιλιάς. Άλλες μπορεί να ταλαιπωρούνται από εφιάλτες ή να έχουν δυσκολία να συγκεντρωθούν στη δουλειά ή το σπίτι. Επίσης, αυτές οι γυναίκες μπορεί να πάσχουν από σοβαρού βαθμού εμέτους στην αρχή της εγκυμοσύνης, μία κατάσταση που επίσης θεωρείται ότι εν μέρει έχει κάποιο ψυχολογικό υπόβαθρο. 



Η τοκοφοβία είναι επίσης συχνότερη σε γυναίκες που πάσχουν από κατάθλιψη πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη, χωρίς να είναι εξακριβωμένο εάν η κατάθλιψη προκαλεί φόβο για τον τοκετό ή και το αντίστροφο. Πολλές γυναίκες που υποφέρουν από τοκοφοβία θα ζητήσουν από το μαιευτήρα τους να προγραμματίσει καισαρική τομή, παρότι γνωρίζουν τους πιθανούς κινδύνους μιας τέτοιας επέμβασης. 

Στη Μεγάλη Βρετανία και τη Σουηδία, 7-22% των προγραμματισμένων καισαρικών τομών γίνονται μετά από αίτημα της γυναίκας, που συχνά οφείλεται σε φόβο για τον τοκετό. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, γυναίκες έχουν οδηγηθεί σε διακοπή της εγκυμοσύνης. Έχουν αναφερθεί και μεμονωμένα περιστατικά όπου η γυναίκα αισθάνεται ανακούφιση όταν, λόγω αποβολής ή εξωμήτριου εγκυμοσύνης, αποφεύγει την επερχόμενη γέννα! Η εκδήλωση συμπτωμάτων νευρωτικού τύπου και η ενεργός αποφυγή καταστάσεων που οδηγούν στον τοκετό είναι στοιχεία που ικανοποιούν το χαρακτηρισμό της τοκοφοβίας ως μία από τις φοβίες.

Πολλοί είναι οι λόγοι για τους οποίους μία γυναίκα μπορεί να βιώνει υπερβολικό φόβο για τον τοκετό. Από τους πιο σημαντικούς είναι ο φόβος του ισχυρού και αβάσταχτου πόνου. Σε χώρες που δεν παρέχεται ικανή αναλγησία στον τοκετό - όπως η επισκληρίδιος αναισθησία - ένας μεγάλος αριθμός γυναικών θα ζητήσουν καισαρική τομή. Είναι πιθανό ότι οι γυναίκες που είναι πιο ευαίσθητες στον πόνο να είναι συχνότερα τοκοφοβικές. Παρόλα αυτά, ο πόνος, αν και ικανός λόγος, δεν είναι ο μοναδικός. 

Για τις γυναίκες που έχουν ήδη τεκνοποιήσει, μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αρνητικής εμπειρίας τοκετού. Για παράδειγμα, γυναίκες που έχουν γεννήσει με επείγουσα καισαρική τομή ή με τη βοήθεια βεντούζας φοβούνται πιο πολύ μία μελλοντική γέννα από εκείνες που γέννησαν φυσιολογικά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Άλλες γυναίκες δε θεωρούν τον εαυτόν τους ικανό να γεννήσουν. Μπορεί να πιστεύουν ότι θα κάνουν κάτι λάθος που ενδεχομένως θα βλάψει το μωρό τους. 

Μπορεί να έχουν γενικότερα την πεποίθηση μεγαλυτέρων από τους πραγματικούς κινδύνους της όλης διαδικασίας. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να μην επιθυμούσαν την εγκυμοσύνη αυτή και αυτό το δίλημμα να λειτουργεί ακόμα σε ψυχολογικό επίπεδο. Είναι ακόμα πιθανό για κάποιες γυναίκες το αναμενόμενο τραύμα του τοκετού να επαναφέρει υποσυνείδητα κάποιο τραύμα ή κακοποίηση σε μικρότερη ηλικία.

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι ο παθολογικός φόβος για τον τοκετό - είτε αποδεχόμαστε ιατρικά τον όρο τοκοφοβία είτε όχι - είναι υπαρκτός και έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας, ιδίως κατά την εγκυμοσύνη. Η γυναίκα πάσχει όχι μόνο ψυχικά αλλά και σωματικά, αφού μπορεί να εκδηλώνει διάφορα φυσικά συμπτώματα - όπως οι ακατάπαυστοι έμετοι - ή να εκτίθεται σε μία χειρουργική επέμβαση - καισαρική τομή - στα πλαίσια της φοβίας της. Είναι, επομένως, σημαντικό να αναγνωρίζονται οι γυναίκες αυτές και να τους προσφέρεται κατάλληλη υποστήριξη και θεραπεία. 

Ο γυναικολόγος μπορεί να συμβάλει στη θεραπεία, ενημερώνοντας αναλυτικά για τα προβλήματα της προηγούμενης εγκυμοσύνης και θέτοντας ρεαλιστικές απαιτήσεις για την επερχόμενη εγκυμοσύνη και τοκετό. Τα μαθήματα προετοιμασίας στην εγκυμοσύνη μειώνουν τον πόνο και το άγχος κατά τον τοκετό και την ανασφάλεια για την υγεία του μωρού. Με κατάλληλη ψυχοθεραπεία, η τοκοφοβία μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, ενώ φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο σε ανθεκτικές περιπτώσεις ή σε φοβίες με υπόβαθρο σοβαρής ψυχιατρικής κατάστασης. Η παροχή οργανωμένης ψυχοθεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή του πλάνου τοκετού - από προγραμματισμένη καισαρική τομή σε φυσιολογικό τοκετό - σε πάνω από τις μισές γυναίκες.

Στην ελληνική πραγματικότητα, λίγες γυναίκες θα δηλώσουν ξεκάθαρα τη φοβία τους στην οικογένεια ή τον ιατρό τους, αφού μπορεί να αντιμετωπιστούν με προκατάληψη. Συνήθως, θα ζητήσουν από το μαιευτήρα να γεννήσουν με προγραμματισμένη καισαρική τομή με την πρώτη ασθενή ιατρική ένδειξη. Ο μαιευτήρας μπορεί να μην συνειδητοποιήσει ότι πίσω από την απαίτηση καισαρικής γέννας κρύβεται μία επίσημη φοβία. Και ενώ η συγκατάβαση του ιατρού για καισαρική τομή μειώνει το φόβο, δε θεραπεύει το πραγματικό πρόβλημα που πιθανώς θα υποτροπιάσει στην επόμενη εγκυμοσύνη. 

Επιπλέον, εκθέτει τη γυναίκα σε μία χειρουργική επέμβαση για τις μή σωστές ενδείξεις. Αντιθέτως, εάν ο ιατρός, έχοντας υποπτευθεί την τοκοφοβία, δοκιμάσει κάποια θεραπεία χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε έχει μεθοδικά εξαντλήσει τις επιλογές του πριν να προχωρήσει σε καισαρική τομή. Η ανοιχτή επικοινωνία της γυναίκας με τον ιατρό της και ο υψηλός δείκτης υποψίας του ιατρού θα συμβάλλουν στην αναγνώριση και αντιμετώπιση της τοκοφοβίας και επακόλουθα σε μια υγιέστερη εγκυμοσύνη.

Πηγή: www.babyspace.gr

Read More [...]

Posted in γυναίκα, εγκυμοσύνη, τοκετός, φοβία