18 Φεβ 2011

Φτιάξτε μόνη σας μια αποκριάτικη στολή!



Φτιάξτε μόνη σας μια πρωτότυπη αποκριάτικη στολή για το παιδί σας!



Ακόμα και αν δεν έχετε ιδέα τι θα πει υψηλή ραπτική, βάλτε τη φαντασία σας να δημιουργήσει μια ωραία αποκριάτικη στολή για το πάρτι μασκέ του μικρού σας.
Μπορείτε να αντλήσετε τα θέματά σας από τα παραμύθια, το χώρο της σοουμπίζ ή από όπου αλλού θέλετε. Άλλωστε αυτό που έχει σημασία είναι να φτιάξετε μια στολή εύκολα, γρήγορα και οικονομικά. Ακολουθήστε πιστά τις παρακάτω συμβουλές και κερδίστε το θαυμασμό του στο πρόσωπό σας μαζί με το πιο ευτυχισμένο χαμόγελό του. 

ΠΟΠ ΚΟΡΝ 
Υλικά: Ένα χαρτόκουτο, μία κόλλα στικ, 2 κόλλες γλασέ (λευκή και κόκκινη), δύο μεγάλα πακέτα ποπ κορν και ένα χάρτινο ή υφασμάτινο καπέλο. 

Εκτέλεση: Ανοίγετε δύο τρύπες στα πλάγια μιας ανοιχτής κούτας υπολογίζοντας να περνάνε από μέσα άνετα τα χέρια του παιδιού. Το υπόλοιπο το ντύνετε με τη λευκή κόλλα. Στη συνέχεια κόβετε την κόκκινη κόλλα σε φαρδιές λωρίδες τις οποίες κολλάτε κάθετα πάνω στην κούτα από τη μία άκρη στην άλλη. Με ένα χοντρό μαρκαδόρο γράφετε πάνω τη λέξη POP CORN. Κλείνετε το χαρτόκουτο καλά στο πάνω μέρος του και ανοίγετε στη μέση μια μεγάλη τρύπα για να περνάει το κεφάλι του άνετα. Σε όλη την επιφάνεια του πάνω μέρους κολλάτε μεγάλη ποσότητα από το αληθινό ποπ κορν για να φαίνεται πλούσιο. Το κάτω μέρος της κούτας μένει ανοιχτό για να μπορεί το παιδί να περπατάει άνετα.
Τέλος κολλάτε αρκετό ποπ κορν και στο καπέλο και η στολή είναι έτοιμη.

17 Φεβ 2011

Τα μυστικά της δημιουργικότητας!


Η δημιουργικότητα είναι μια βαλβίδα λύτρωσης, που κρατάει τα παιδιά μας μακριά από την κούραση και το άγχος, αφού πάντα μπορούν να πάνε κάπου αλλού, αν έχουν κάτι ωραίο στο μυαλό τους!

Της Κατερίνας Παπαγεωργίου
Με τη συνεργασία της ψυχολόγου Κικής Φιλιππίδη

Διάβασα ξανά την.... κακογραμμένη χρωματιστή πρόσκληση: "Ελάτε να δείτε την παράσταση μας, "Η μάγισσα Φούρκα και τα μελομακάρονα του τρόμου", στο θέατρο "δεξιά αυλή μετά το τρίτο σκαλοπάτι!" Τρεις ώρες αργότερα βρισκόμουν στο θέατρο που έλεγε η πρόσκληση, δηλαδή στον κήπο της καλύτερης μου φίλης. Τα τρία παιδιά της 4, 6 και 8 χρονών ανέβαζαν την παράσταση καλώντας συγγενείς και φίλους. Στην πρώτη κιόλας σκηνή οι ήρωες μας συστήθηκαν: "Είμαι η μάγισσα Φούρκα", είπε η μεγάλη κόρη ντυμένη με σεντόνια και κλωστές πλεξίματος, μπλεγμένες με τα μαλλιά της, "και εμείς", συμπλήρωσαν οι μικρότερες αδερφές της, "είμαστε τα μελομακάρονα που της κάνουμε τη ζωή δύσκολη γιατί δεν καθόμαστε να μας φάει! Ξεφεύγουμε πάντα την τελευταία στιγμή".

Το "κοινό" άρχισε να γελάει και να ξεσπάει σε χειροκροτήματα, καθώς η μάγισσα, μετά τα τελευταία λόγια, άρχισε να κυνηγάει τα μελομακάρονα, ενώ παιδάκια περίπου δύο χρόνων που παρακολουθούσαν με τη μαμά τους ξέφυγαν από την αγκαλιά της και έτρεχαν να αγκαλιάσουν τα.... μελομακάρονα!
"Και τώρα, στο δεύτερο μέρος, θα δείτε ένα χορευτικό", ξανάπε η.... δημιουργική ομάδα, ακούστηκε μουσική και η μεγάλη κόρη άρχισε να τραγουδάει τραγούδια δικής της έμπνευσης, προσπαθώντας κάπου να δείξει πως είναι μια καλύτερη Μπρίτνεϊ Σπίαρς.

Κάπως έτσι, η καλλιτεχνική βραδιά στο σπίτι της φίλης πέρασε υπέροχα, ενώ μετά την παράσταση, εκείνη, μας εξήγησε πως οι κόρες της τους τελευταίους δύο μήνες, προσπαθούσαν να γράψουν το έργο, να το παίξουν, να βρουν κατάλληλα κοστούμια. Κι όλο αυτό μέσα σε ένα απίστευτο κλίμα ευδαιμονίας και χαράς-πάντα βέβαια έπειτα από το σχολείο, το ωδείο, το κολυμβητήριο και τα αγγλικά.
"Η κούραση και η υπερένταση έφευγαν από πάνω τους λες και με το που ξεκίναγαν την παράσταση έμπαιναν σε έναν άλλο, δικό τους κόσμο", εξηγούσε η μαμά των παιδιών, που όπως μας ενημέρωσε, θα συμμετέχει και η ίδια στην επόμενη παράσταση τους κάνοντας την "καρέκλα" αλλά και βοηθώντας στους διαλόγους.

Σε μια εποχή που τα παιδιά μας  είναι υπεραπασχολημένα με δραστηριότητες, κουρασμένα και συχνά επιθετικά, η δημιουργικότητα γίνεται μια βαλβίδα λύτρωσης, που τα κρατάει μακριά από το να είναι υπερβολικά αγχωμένα, αφού πάντα μπορούν να πάνε κάπου αλλού, αν έχουν κάτι ωραίο στο μυαλό τους...

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ
Προσπαθήστε να μην καλλιεργείτε μονόπλευρα μόνο τις γνωστικές ικανότητες των παιδιών, αλλά φροντίστε παράλληλα για την ελεύθερη δημιουργικότητα τους. Δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι το ιδιαίτερο για αυτό. Για παράδειγμα, δώστε σε ένα παιδί που αγαπάει τις κατασκευές και την ζωγραφική, μπογιές, στρογγυλές πετρούλες και ξυλαράκια και είναι σαν να του έχετε χαρίσει τον ουρανό. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να εκφράσει τη δημιουργικότητα του. Πως;

  • Δημιουργήστε μια μοναδική γωνιά δράσης.
Φροντίστε το παιδί σας να έχει ένα σημείο του σπιτιού κατάδικο του, ένα δωμάτιο, ένα γραφειάκι, μία αποθηκούλα, όπου θα μπορεί να φανταστεί και να φτιάξει πράγματα για τον εαυτό του. Αν έχετε δύο παιδιά μπορείτε να στήσετε από δύο σκηνές μέσα στο δωμάτιο, μία για το καθένα, ώστε να τους επιτρέψετε να αυτοσυγκεντρωθούν και να νιώσουν ασφαλή. Στην ανάγκη μετακινήστε τον καναπέ προς τα εμπρός και φτιάξτε μια υπέροχη φωλιά ανάμεσα στο έπιπλο και τον τοίχο, όπου το παιδί θα μπορεί να κάθεται για να γράφει παραμύθια, να ακούει μουσική ή να ζωγραφίζει τους ήρωες του. Θυμηθείτε πως ο προσωπικός χώρος του παιδιού σας είναι ιερός για εκείνο, όπως ιερό είναι και το δωμάτιο του. Πολλές φορές θέλει να κάθεται εκεί μέσα εντελώς μόνο του, γιατί έτσι συνειδητοποιεί την ατομικότητα. Καλό είναι να χτυπάτε την πόρτα πριν μπείτε στο δωμάτιο, ρωτώντας: "Μπορώ να μπω;" Είναι μια χειρονομία που απολαμβάνουν τα παιδιά, γιατί δείχνει σεβασμό απέναντι τους. 
  • Προσφέρετε στο παιδί σας ένα περιβάλλον χαλάρωσης και στιγμές ηρεμίας.
Η θορυβώδης ατμόσφαιρα, ο έντονος φωτισμός, η ένταση και ο εκνευρισμός επηρεάζουν τα παιδιά και δεν τους επιτρέπουν να ασχοληθούν με κάτι δημιουργικό. Μειώστε τα ερεθίσματα κλείνοντας τηλεόραση και κινητά, φτιάξτε τους ένα καταπραϋντικό ρόφημα όπως μια ζεστή σοκολάτα ή γάλα με μέλι, προτρέψτε τα να κάνουν ένα χαλαρωτικό μπάνιο και στη συνέχεια τυλίξτε τα με ένα ζεστό μπουρνούζι και καθίστε μαζί τους, τραγουδώντας ή διαβάζοντας παραμύθια. Αυτή η ώρα δεν είναι για βόλτες, ούτε για κυνηγητό μέσα στο σπίτι. Πείτε τους στη συνέχεια να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν πως βρίσκονται παρέα με τους ήρωες της ιστορίας που τους είπατε. Πως θα τη συνέχιζαν αν ήταν δικιά τους ιστορία; Δώστε τους μαρκαδόρους, κιμωλίες, μεγάλα μπλοκ και μπογιές. Πως φαντάζονται ότι μπορεί να δείχνουν οι ήρωες του παραμυθιού; Μπορούν να τους ζωγραφίσουν; Αυτές είναι οι πιο δημιουργικές ασχολίες που διαλέγουν τα περισσότερα παιδιά να εκφραστούν στον ελεύθερο χρόνο τους. Είναι η ώρα που δεν τα αποπαίρνουμε θυμίζοντας τους ξαφνικά πόσα μαθήματα έχουν να κάνουν. Πως άλλωστε θα βρουν το χρόνο να σκεφτούν, όταν πρέπει πάντα να κάνουν κάτι;

ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ
  • Προσπαθήστε να καταλάβετε τις επιθυμίες του παιδιού σας
  • Να το ακούτε, να το παρατηρείτε, να το αφήνετε να βρίσκει νέες προκλήσεις, να κάνει λάθη και να μαθαίνει από αυτά
  • Να θυμόσαστε πως η δημιουργικότητα είναι σημαντική, γιατί σε αφήνει να βρεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Μην επεμβαίνετε σε ό,τι φτιάχνει το παιδί, επιβάλλοντας τις δικές σας ιδέες.
  • Μην το φορτώνετε πάρα πολύ με υποχρεώσεις. Αφήνετε το όσο το δυνατό πιο ελεύθερο για να κάνει αυτό που επιθυμεί.
  • Να μένετε μαζί του όσο πιο πολύ μπορείτε, είναι πολύ σημαντικό να βρίσκετε χρόνο για το παιδί σας.
  • Να μοιράζεστε τα ενδιαφέροντα του και τις εμπειρίες του.
  • Να το βοηθάτε να πειραματίζεται με πολλές δραστηριότητες δοκιμάζοντας κι εσείς μαζί του τις ιδέες του.
  • Να το επαινείτε με ενθουσιασμό, τονίζοντας πόσο καλά τα έχει καταφέρει σε αυτό που διάλεξε να κάνει.
  • Μάθετε στο παιδί πως μέσα στην οικογένεια ο ένας βοηθάει τον άλλον και δείξτε προθυμία αν σας ζητήσει να πάρετε μέρος στο project που έχει στο μυαλό του (ακόμα κι αν σας ζητήσει να κάνετε τον κακό λύκο).
  • Θυμηθείτε να κρατάτε τις ισορροπίες ανάμεσα στις δραστηριότητες του παιδιού και στα ενδιαφέροντα του έτσι ώστε να έχουν σωστή διέξοδο τα πάθη τους.
ΛΙΓΑΚΙ ΝΕΡΟ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ!
Πολλοί γονείς, προκειμένου να διδάξουν την πειθαρχία στο παιδί τους, χάνουν την αίσθηση του μέτρου. Σίγουρα το παιδί πρέπει να έχει όρια στη ζωή του, ποτέ όμως δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε αυτά. Αντίθετα, πρέπει να τα βλέπει σαν πρόκληση προσπαθώντας να βρει ένα πιο δημιουργικό τρόπο για να κάνει το δικό του. Αν το παιδί μας έχει βρει ως δημιουργική διέξοδο το πιάνο, αλλά ξαφνικά ονειρεύεται την κιθάρα, δεν έχει νόημα να το εξαναγκάζουμε να συνεχίζει το πιάνο επειδή κάποτε του άρεσε. Οποιαδήποτε άλλωστε ενασχόληση βασίζεται στην πειθαρχία και στον εξαναγκασμό είναι μοιραίο στο τέλος να πάψει να υφίσταται. Βέβαια, στην περίπτωση που το παιδί αλλάζει κατεύθυνση δημιουργικότητας στην πρώτη δυσκολία, του εξηγούμε πως η επανάληψη σίγουρα μας κάνει καλύτερους.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ
  • Τα βράδια θα γίνουν πολύ όμορφα αν αρχίσετε να χορεύετε στο καθιστικό με τα παιδιά σας τουλάχιστον για δέκα λεπτά.
  • Ερεθίστε τη φαντασία τους με διάφορες απροσδόκητες κινήσεις. Φτιάχνοντας πράσινα αυγά ή κόβοντας την πίτσα σε σχήμα καρδιάς.
  • Αφιερώστε πολύ χρόνο μαζί τους αυτοσχεδιάζοντας ακόμα και μέχρι... δακρύων από τα γέλια, έχει πολύ πλάκα για τα παιδιά όταν γινόμαστε αστείοι στο όνομα της δημιουργίας.
  • Φροντίστε ώστε να υπάρχουν στο δωμάτιο τους σε αφθονία μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές, δακτυλομπογιές, νερομπογιές, κυβάκια, χάντρες, μολύβια, φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσεως, βιβλία, είδη ξυλογλυπτικής, μικρόφωνα, κασετόφωνα και ότι τα ίδια θεωρούν πως χρειάζονται για να υλοποιήσουν τα σχέδια που έχουν στο μυαλό τους.
  • Μπορείτε επίσης να ζυμώσετε κουλουράκια ή μελομακάρονα, να δημιουργήσετε κούκλες από παλιά ρούχα, να φτιάξετε αποκριάτικες στολές, να δείτε παρέα ταινίες και στη συνέχεια να τις συζητήσετε, να φυτέψετε φυτά που θα διαλέξετε μαζί με τα παιδιά ή να γράψετε όλοι μαζί ιστορίες για το δικό σας καταπληκτικό βιβλίο.
ΤΙ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ
Ποιες είναι όμως οι παγίδες στις οποίες πέφτουν ακόμα και οι καλύτεροι γονείς;
  • Μην αποπαίρνετε το παιδί σας στην πιο δημιουργική του φάση λέγοντας του τι μπορεί να κάνει και τι όχι.
  • Μην το προτρέπετε να ακολουθήσει ένα πιο πρακτικό δρόμο παραβλέποντας την κλίση που θα το κάνει δημιουργικό και μην το αγχώνετε, δείχνοντας του συνεχώς δρόμους ώστε η δημιουργικότητα του να γίνεται ολοένα και καλύτερη. Το παιδί πρέπει να διασκεδάζει μέσα από τη δημιουργικότητα και όχι να νιώθει ότι βαθμολογείται.
  • Δεν το κρίνουμε ποτέ για τις επιδόσεις του ενώ ποτέ δεν χαρακτηρίζουμε σαν χάσιμο χρόνου την αφοσίωση του σε κάτι που του αρέσει. Στην περίπτωση δυσκολιών υπογραμμίζουμε ότι τα δύσκολα μας πάνε ένα βήμα μπροστά.
  • Δεν προσπαθούμε να του αλλάξουμε μυαλά αν ο τρόπος που έχει βρει για να εκφραστεί διαφέρει από τους τρόπους άλλων παιδιών, αντίθετα το ενθαρρύνουμε να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι. Η συνταγή της δημιουργικότητας απαιτεί χρόνο για να σκέφτεσαι, μοναχικότητα και πολύ.... βαριεστιμάρα.

Θυμηθείτε να βεβαιώνετε το παιδί σας να μην φοβάται να εκδηλώνει τη δημιουργικότητα του από άγχος μήπως δεν είναι πολύ καλό αυτό που κάνει ή μήπως δεν το δουν οι άλλοι με καλό μάτι. Θα είναι σαν να κρατάει ένα δώρο μακριά από τον εαυτό του και τους άλλους ανθρώπους. Μην ξεχνάτε να του δείχνετε πόσο καλά περνάτε μαζί του κάνοντας δημιουργικά πράγματα. Φανταστείτε πόσο τυχερό θα είναι αν αργότερα καταφέρει ως ενήλικος να δουλέψει πάνω σε μία από τις δημιουργικές απασχολήσεις, που τον απορροφούσαν όταν ήταν μικρός.

Πηγή: περιοδικό Παιδί & Νέοι Γονείς

16 Φεβ 2011

Μάθετε πως να λέτε ΟΧΙ!


Είναι μια από τις πρώτες λεξούλες που θα πει το παιδί σας μαθαίνοντας να μιλάει και μια από τις τελευταίες που θα μάθει να υπακούει! Αν λοιπόν δεν παίρνει από λόγια, πως μπορείτε να του διδάξετε την απαραίτητη πειθαρχία;

Φανταστείτε την εξής σκηνή: Βρίσκεστε στο σπίτι με τον μικρό Γιαννάκη (ή τη μικρή Μαιρούλα, δεν θα κολλήσουμε στο φύλο τώρα!) και προσπαθείτε να κάνετε δημιουργικό διάλογο μαζί του: "Γιαννάκη, μην αλείφεις τη μαρμελάδα στην τηλεόραση", "Μαιρούλα μην πετάς το κραγιόν μου πίσω από το καλοριφέρ" ή ακόμα "Χρυσό μου, μην ταϊζεις την αδελφούλα σου το χώμα από τις γλάστρες, είναι σίγουρη ότι προτιμάει φρουτόκρεμα". Ποια πιστεύετε ότι θα είναι τα αποτελέσματα; Να σας πω εγώ (με την εμπειρία τόσων χρόνων και τόσων.... άρθρων!).
Θα το πείτε, θα το ξαναπείτε, θα μαλλιάσει η γλώσσα σας και στο τέλος θα χάσετε την υπομονή σας και θα καταφύγετε σε παλιότερες, πιο παραδοσιακές μεθόδους, όπως "Σταμάτα τώρα αμέσως", "Μη το ξανακάνεις αυτό" ή απλώς ένα ηρωικό "Όχι" (σαν το Όχι του '40)

Δείξτε του ποιος έχει το πάνω χέρι.
Τα παιδιά, όχι μόνο το δικό σας, αλλά όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας, έχουν την τάση να δοκιμάζουν τις αντοχές των γονιών τους. Δείτε το σαν ένα απαραίτητο στάδιο στην πορεία της ανάπτυξης τους. Ανακαλύπτουν σιγά-σιγά τα όρια και τις δυνατότητες τους, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα το περιβάλλον τους. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά είναι παρορμητικά, αυθόρμητα, περίεργα και ότι χαρακτηρίζονται από διάθεση για εξερευνήσεις. Μπορεί εσείς να νιώθετε άσχημα αν αναγκάζεστε να του λέτε συνέχεια "όχι", αλλά το γεγονός παραμένει ότι τα παιδιά χρειάζονται κανόνες και πειθαρχεία στο περιβάλλον όπου ζουν. Χωρίς αυτά δεν νιώθουν ασφάλεια και δεν μαθαίνουν ποτέ ποια είναι η θέση τους στην οικογενειακή ιεραρχία. Η Βιρτζίνια Μάλιν συγκεκριμένα, συμβουλευτική ψυχολόγος που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, λέει: "Το παιδί σας δεν ξέρει ακόμα πως πρέπει να συμπεριφέρεται, επομένως είναι δική σας ευθύνη να το καθοδηγήσετε σωστά. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να είστε σταθεροί και αποφασιστικοί, χωρίς όμως να γίνεστε υπερβολικά αυστηροί. Αν υποχωρείτε πάντα και του κάνετε όλα τα χατίρια, τότε δεν του κάνετε καλό και σίγουρα δεν του μαθαίνετε σωστή κοινωνική συμπεριφορά".

"Όχι" θα πει "όχι"
Δεν είναι κακό να λέτε στο παιδί σας "όχι", αρκεί να του εξηγήσετε γιατί και να παραμείνετε σταθεροί στην απόφαση σας. Από την άλλη πλευρά, αν του λέτε συνέχεια "όχι" και "μη" μπορεί να έχετε εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. "Το να λέμε συνέχεια "όχι" και μάλιστα φωνάζοντας, μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο" λέει η Βιρτζίνια Μάλιν. "Η πειθαρχία πρέπει να έχει τη μορφή της τρυφερής καθοδήγησης κι όχι της αστυνομικής απαγόρευσης, ώστε το παιδί να νιώθει καλά με τον εαυτό του και να μη χάσει την εμπιστοσύνη στην κρίση των γονιών του. Αντί λοιπόν να του πείτε "Κακό παιδί!", δοκιμάστε κάτι λιγότερο μειωτικό, όπως "Αυτό που έκανες δεν ήταν καθόλου ωραίο-ήταν πολύ κακό". Μην ξεχνάτε ότι εκείνο που επικρίνετε δεν είναι το ίδιο το παιδί, αλλά η συμπεριφορά του τη συγκεκριμένη στιγμή. Αν του τονίζετε συνέχεια ότι είναι κακό παιδί, άτακτο, ανυπάκουο ή οτιδήποτε άλλο, του δημιουργείτε αρνητική εικόνα για τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να αρχίσει να φέρεται ανάλογα".

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο
Υπάρχουν κι άλλοι, πιο έμμεσοι τρόποι να πειθαρχήσετε ένα ανυπάκουο και ζωηρό παιδί-κι εδώ που τα λέμε, πολύ πιο αποτελεσματικοί από ένα συνεχή καταιγισμό από "όχι" και "μη".
"Η τεχνική "μια στο καρφί και μια στο πέταλο" είναι προτιμότερη" λέει η ψυχολόγος Ντόροθι Έινον. "Με πιο απλά λόγια, μάθετε να αγνοείτε το παιδί όταν κάνει αταξίες, ενώ αντίθετα επιβραβεύστε την καλή συμπεριφορά". Οι ειδικοί συμβουλεύουν να αποσπάσετε την προσοχή του όταν το πιάνει το πείσμα. "Όλα τα παιδιά θέλουν να συμμετέχουν σε οτιδήποτε κάνουν οι γονείς, οπότε αν δεν θέλει να μαζέψει τα παιχνίδια του από το πάτωμα, καθίστε μαζί του και μετατρέψετε το συμμάζεμα σε παιχνίδι, όπου κερδίζει όποιος συγκεντρώσει τα περισσότερα παιχνίδια στο κουτί. Αυτή η μέθοδος είναι εξίσου αποτελεσματική όταν σας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και νιώθετε την ακατάσχετη επιθυμία να του δώσετε μερικές ξυλιές". Πολλοί γονείς δηλώνουν ότι καταφεύγουν στο ξύλο, όταν απελπιστούν και δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Παρ' όλα αυτά, όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι το ξύλο δεν διδάσκει απολύτως τίποτε στα παιδιά. Το μόνο που καταλαβαίνουν είναι ότι η μαμά και ο μπαμπάς τα πόνεσε. Η καλύτερη λύση είναι να μην του δίνετε σημασία όταν κάνει σκηνές ή πεισμώνει και να το επαινείτε όταν φέρεται όμορφα. Το παιδί σας θα μάθει πολύ γρήγορα ότι προτιμάει να το προσέχετε παρά να το αγνοείτε και προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα.

Ανταμοιβή ή δωροδοκία;
Πολλοί γονείς υπόσχονται στα παιδιά γλυκά ή άλλες λιχουδιές αν είναι φρόνιμα. Είναι όμως σωστό αυτό; Ναι, απαντά απερίφραστα η παιδοψυχολόγος Τζάκι Γουώλς. Αν θέλετε να αλλάξετε τη συμπεριφορά του παιδιού σας, καλό είναι να τονίζετε και να ανταμείβετε την υπακοή του. Απλώς προτιμήστε κάτι διαφορετικό από τα γλυκά. Δείξτε του περισσότερη προσοχή όταν είναι φρόνιμο. Ασχοληθείτε μαζί του, διαβάστε του ένα παραμύθι, παίξτε κάποιο παιχνίδι, πηγαίντε το στην παιδική χαρά ή απλώς δείτε μαζί το αγαπημένο του πρόγραμμα στην τηλεόραση. Τα παιδιά κάνουν τους δικούς τους συσχετισμούς. Αν ασχολείστε περισσότερο μαζί του όταν κλαίει, φωνάζει ή κάνει ζημιές, θα μάθει γρήγορα ότι ο πιο σίγουρος τρόπος να τραβήξει την προσοχή σας είναι να κάνει φασαρία.

Κοινό μέτωπο
Όταν καταλήξετε στον τρόπο που θα διαπαιδαγωγήσετε το παιδί σας, ενημερώστε όλους τους συγγενείς και τους ανθρώπους του στενού οικογενειακού σας κύκλου που έρχονται σε επαφή μαζί του, ώστε να ξέρουν τι επιτρέπεται και τι όχι. Αλλιώς κινδυνεύετε να του δίνετε αντικρουόμενα μηνύματα, με αποτέλεσμα να το μπερδέψετε και να μην πετύχετε το σκοπό σας.

6 τρόποι για να περάσει το δικό σας!

  1. Δεν θέλει να βγει από την μπανιέρα. Βγάλτε το πώμα του νερού και όταν αδειάσει πείτε του "Πο-πο κρύο, έλα να σε ζεστάνει η μανούλα" και τυλίξτε το σε μια αφράτη, χνουδωτή πετσέτα.
  2. Αρνείται να φάει το φαγητό του. Βάλτε τη μπουκιά του στο δικό σας πηρούνι και πείτε "Όχι, σε παρακαλώ, μη φας το φαϊ της μανούλας". Κλείστε τα μάτια σας και μέχρι να τα ξανανοίξετε, η μπουκιά θα έχει εξαφανιστεί.
  3. Δεν θέλει να βάλει το μπουφάν του. Πείτε απλώς: "Καλά, λοιπόν, αφού είναι έτσι τότε θα το βάλω εγώ!" Μετά δεν θα θέλει να το βγάλει από πάνω του.
  4. Αρνείται να συμμαζέψει το δωμάτιο του. Μετατρέψτε το συμμάζεμα σε παιχνίδι, πετώντας τα παιχνίδια του στο κουτί σαν μπάλες του μπάσκετ. Πείτε του ότι κερδίζει όποιος βάλει τα περισσότερα καλάθια. (βασική προϋπόθεση.... να μην σπάνε τα παιχνίδια!)
  5. Δεν σας αφήνει να του πλύνετε τα χέρια. Δώστε του μια λεκάνη με νερό για να παίξει (χωρίς να το αφήσετε μόνο εννοείται). Όλα τα παιδιά λατρεύουν τα παιχνίδια με το νερό. Τώρα, αν βάλετε και λίγη σαπουνάδα στη λεκάνη, ποιος θα το καταλάβει;
  6. Αρνείται να δώσει ένα παιχνίδι σε κάποιο άλλο παιδί ή μικρότερο αδερφάκι. Επαινέστε το, χαϊδέψτε το, χαμογελάστε του και πείτε του πόσο καλό παιδί είναι που μοιράζεται τα παιχνίδια του!


Πηγή: περιοδικό 9 μήνες Plus!

15 Φεβ 2011

Βοηθηστε να σωθει ο μικρος Παναγιωτακης!


Από την ομάδα στο facebook.


O μικρός Παναγιωτάκης, ειναι ενα μωρό 8 μηνών, που βρίσκεται αυτή την στιγμή σ' ένα δωμάτιο του νοσοκομείου ΠΑΙΔΩΝ με ενα βαρύ χολοστατικό σύνδρομο και χρείζει άμεση μεταφορά στο εξωτερικό για να υποβληθεί σε ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ. Τα οικονομικά μέσα των γονίων του & η βοήθεια του κράτους είναι σχεδόν ανύπαρκτη, στο χερι μας ειναι λοιπόν να βοηθήσουμε ενα παιδί να μεγαλώσει φυσιολογικά και να του δώσουμε την ευκαιρία να ΖΗΣΕΙ!!! Οι γονείς του Παναγιωτάκη ζουν στην αγωνία για την ζωη του μικρού τους άγγελου... γεμάτοι κουράγιο και θέληση να πολεμίσουν για να δούνε το παιδί τους να μεγαλώνει. Ειναι ανθρώπινο χρέος μας να προσφέρουμε με όποιο τρόπο μπορούμε, για να χαμογελάσει και πάλι ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ ΜΑΣ.

Για αυτο παρακαλούμε όποιος μπορεί να βοηθήσει είτε οικονομικά είτε γραφειοκρατικά ας επικοινωνήσει στο: 698/89.25.289 (Mαρια μητέρα).

Αριθμός λογαριασμού: ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 340 01 03 6497 11
Όνομα: Scutari Maria

ΙΒΑΝ: GR95 0430 8620 0034 0010 3649 711 bic:ABGRGRAA


Tηλέφωνα επικοινωνίας:
--------------------

*Aγγελική: 693/72.06.950
*Γωγώ: 694/90.05.983
*Δέσποινα: 694/88.31.702
*Tζένη: 698/00.52.342 (Θεία μικρού Παναγιώτη).

OTI XΡEIAΣTEITΕ KAΛEΣTE ΣTA ΠAΡAΠANΩ THΛEΦΩNA!!!

ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΛΕΣΤΕ:

Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία":
Τηλεφωνικό Κέντρο B' ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ - 210 74 67 417



ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!!!!

11 Φεβ 2011

Σχολεία συναισθηματικής ανάπτυξης



Με αφορμή μία ανάρτηση στο ιστολόγιο της gaitanaki για το θέμα των παιδικών σταθμών και το που θα αφήσουμε τα παιδιά μας τις ώρες που εργαζόμαστε θα ήθελα να σας γνωρίσω το σύστημα Waldrof. Ένα σύστημα εκπαίδευσης, όχι αποκλειστικά για την προσχολική ηλικία, που θα έπρεπε να υπάρχει και στην Ελλάδα! Και όταν κάνεις συγκρίσεις με το εξωτερικό βλέπεις πόσο πίσω είμαστε. Ευτυχώς υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να εντάξει αυτό το σύστημα στην Ελληνική εκπαίδευση.



Οι παρακάτω πληροφορίες προήλθαν από τη σελίδα 4family.gr





Πηγή Φωτό: www.ecobuilders.com
Τι είναι η  «εκπαίδευση Waldorf»; 


Η εκπαίδευση Waldorf είναι μια μοναδική και με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, προσέγγιση στην εκπαίδευση των παιδιών, η οποία εφαρμόζεται στα σχολεία  Waldorf  σε ολόκληρο τον κόσμο.Όλα τα σχολεία αυτά, διαμορφώνουν συλλογικά, τη μεγαλύτερη ίσως και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα μη κερδοσκοπικών και ανεξάρτητων σχολείων, παγκοσμίως. 






Ποια είναι τα μοναδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της εκπαίδευσης;


H πιο αντιπροσωπευτική φράση της φιλοσοφίας του εκπαιδευτικού συστήματος Waldorf και η οποία συνοψίζει τους στόχους της φοίτησης στο σχολείο είναι η εξής:« Να δημιουργήσουμε άτομα τα οποία είναι ικανά να δίνουν νόημα στις ζωές τους» Ο στόχος του συστήματος αυτού, είναι να εκπαιδεύσει το παιδί ως ολότητα, «κεφάλι, καρδιά και χέρια».  Η διδακτέα ύλη ισορροπεί ακαδημαϊκή ύλη, με καλλιτεχνικές και χειρονακτικές δραστηριότητες. Οι δάσκαλοι της μεθόδου, εστιάζουν στο να δημιουργήσουν στο κάθε  παιδί μια φυσική αγάπη για την μάθηση. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την ελεύθερη έκφραση μέσα από τις τέχνες και τις δραστηριότητες προκειμένου να προσεγγίσουν τα ακαδημαικά μαθήματα  και έτσι δημιουργούν μια εσωτερική παρόρμηση στα παιδιά για μάθηση αχρηστεύοντας κυριολεκτικά  το σύστημα των  ανταγωνιστικών τεστ και των βαθμολογιών.
Μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης Waldorf: Δεν υπάρχουν καθόλου μαθήματα γραφής και ανάγνωσης στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, στα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου και ελάχιστα τέτοια μαθήματα στην πρώτη τάξη. Στη διάρκεια των πρώτων σχολικών χρόνων ( επίπεδο 1 – επίπεδο 8) οι μαθητές έχουν έναν δάσκαλο.  Το ιδανικό είναι ο κάθε δάσκαλος να μένει με την ίδια τάξη για τα 8 πρώτα χρόνια. Για να έχει το χρόνο να γνωρίσει σε βάθος την προσωπικότητα του κάθε παιδιού και να συνδεθεί μαζί του.  Συγκεκριμένες δραστηριότητες, που στα συμβατικά σχολεία πολύ συχνά χαρακτηρίζονται ως δευτερεύουσες ( φρού- φρού ) είναι θεμελιώδεις για τα σχολεία Waldorf.  Μερικές από αυτές είναι:  η ζωγραφική, η μουσική, η κηπουρική και οι ξένες γλώσσες. Στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης όλα τα θέματα δίνονται στα παιδιά μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, γιατί τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα σ αυτό το μέσο, απ ότι στη στεγνή παράδοση και τη μάθηση μέσω της επανάληψης. Στα πρώτα πέντε χρόνια δεν υπάρχουν βιβλία ύλης. Όλα τα παιδιά έχουν το «βασικό βιβλίο μαθήματος»  το οποίο είναι ένα βιβλίο δικών τους εργασιών που το γεμίζουν καθώς προχωρά η χρονιά.  Κατά κύριο λόγο δημιουργούν δικά τους βιβλία στα οποία στη διάρκεια της χρονιάς καταγράφουν τις εμπειρίες τους και τι έχουν μάθει. Σε κάποια σχολεία τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιούν συμπληρωματικά  βιβλία, ιδίως στα μαθηματικά και την γραμματική. Η διαδικασία της μάθησης σε ένα  σχολείο Waldorf  είναι μια μη ανταγωνιστική δραστηριότητα. Δεν υπάρχουν βαθμοί στα πρώτα χρόνια . Ο δάσκαλος γράφει μια λεπτομερή αξιολόγηση για κάθε παιδί στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων, ιδιαίτερα τηλεόρασης από τα μικρά παιδιά, αποθαρρύνεται έντονα στα σχολεία Waldorf.  


Πηγή φωτό: www.mofga.org
Πώς ξεκίνησε η μέθοδος Waldorf;


To 1919, o Rudolf Steiner, Αυστριακός φιλόσοφος,  επιστήμονας και καλλιτέχνης, προσκλήθηκε να δώσει μια σειρά από διαλέξεις στους εργαζόμενους του εργοστασίου τσιγάρων Waldorf- Astoria στην Στουτγάρδη στη Γερμανία. Ως αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, Emil Molt, ζήτησε από τον Steiner να ιδρύσει και να διευθύνει ένα σχολείο για τα παιδιά των εργαζομένων στο εργοστάσιο. Ο Steiner συμφώνησε, θέτοντας κάποιους όρους οι οποίοι έγιναν δεκτοί από τον Molt.Μετά από μια περίοδο εκπαίδευσης των μελλοντικών δασκάλων «το Ελεύθερο Σχολείο Waldorf»  άνοιξε στις 7 Σεπτεμβρίου 1919. Σήμερα υπάρχουν περίπου 900 σχολεία Waldorf σε 60 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. 


Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από την εκπαίδευση Waldorf;


Συνεπής με την φιλοσοφία του, την επονομαζόμενη ανθρωποσοφία, ο Steiner σχεδίασε ένα πρόγραμμα σπουδών που ανταποκρίνεται στα αναπτυξιακά στάδια της παιδικής ηλικίας και υποβοηθά την παιδική φαντασία.  Πίστευε ότι τα σχολεία θα όφειλαν να καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών και όχι τις απαιτήσεις των κυβερνήσεων και των οικονομικών παραγόντων, έτσι δημιούργησε σχολεία τα οποία θα ενθάρρυναν την δημιουργικότητα και την ελεύθερη σκέψη. 


Ποιος ήταν ο Rudolf Steiner;


O Dr Rudolf Steiner ήταν πολύ γνωστός επιστήμονας, καθηγητής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις εργασίες του πάνω στο έργο του Γκαίτε. Αργότερα ενσωμάτωσε τις επιστημονικές του ανακαλύψεις με το ενδιαφέρον του για την πνευματική ανάπτυξη.  Εγινε πρωτοπόρος στην επιστημονική έρευνα της πνευματικότητας του σύγχρονου  ανθρώπου στον 20ου αιώνα.Η επιστημονική του υποδομή στους τομείς της ιστορίας και του πολιτισμού, σε συνδυασμό με τις παρατηρήσεις του στη ζωή, έδωσαν στον κόσμο το εκπαιδευτικό σύστημα Waldorf.  


Πώς διδάσκεται η ανάγνωση στα σχολεία Waldorf;


Η εκπαίδευση Waldorf είναι βαθειά συνδεδεμένη με την προφορική παράδοση. Τυπικά ξεκινά με τον δάσκαλο να διηγείται στα παιδιά παραμύθια σε όλη τη διάρκεια του παιδικού σταθμού αλλά και στην πρώτη τάξη του δημοτικού.  Η προφορική προσέγγιση χρησιμοποιείται και χαρακτηρίζει όλα τα χρόνια της εκπαίδευσης Waldorf. Η διδασκαλία της ανάγνωσης διευκολύνεται και η ικανότητα των παιδιών εξελίσσεται φυσικά.  Στη διάρκεια της πρώτης τάξης τα παιδιά εξερευνούν την προέλευση του αλφάβητου, ανακαλύπτοντας όπως έκαναν οι αρχαίοι πρόγονοι, πώς το σχήμα του κάθε γράμματος προήλθε από ένα εικονόγραμμα.  Το γράψιμο, μέσα απ' αυτή τη διαδικασία, εξελίσσει την καλλιτεχνική φύση των παιδιών . Ετσι, σχετικά άκοπα, οργανώνεται η άρτια εκμάθηση της γλώσσας. 


Γιατί δίνεται έμφαση στις γιορτές και τις τελετουργίες;


Οι εποχιακές γιορτές χρησιμεύουν στην σύνδεση του ανθρώπου με τους ρυθμούς της φύσης και του κόσμου. Οι γιορτές προέρχονται από τους αρχαίους πολιτισμούς και συνεχώς προσαρμόζονται στις εποχές.  Η συμμετοχή στην ατμόσφαιρα της κάθε εποχής, με τελετουργικό ( εορταστικό ) τρόπο ευεργετεί τον εσωτερικό κόσμο και την ψυχή του ανθρώπου. Η γιορτή είναι μια τέχνη. Υπάρχει η χαρά της προσμονής, η προετοιμασία, ο εορτασμός καθ’αυτός και οι αναμνήσεις. 


Τι είδους εκπαίδευση πρέπει να έχει ένας δάσκαλος για το σύστημα Waldorf;


Τα απαιτούμενα προσόντα μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των σχολείων, αλλά ο κανόνας είναι ότι πρέπει να έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση και συγχρόνως πιστοποίηση από ένα αναγνωρισμένο κολλέγιο ή ινστιτούτο εκπαίδευσης Waldorf. Κανονικά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των δασκάλων διαρκεί 2-3 χρόνια και περιλαμβάνει πρακτική διδασκαλία σε σχολείο Waldorf, με την επιτήρηση έμπειρων στη μέθοδο δασκάλων . Ο Rudolf Steiner, μιλώντας στην Οξφόρδη το 1922, είχε αποσαφηνίσει «τους τρείς χρυσούς κανόνες» για τους δασκάλους : «να δέχονται το παιδί με ευγνωμοσύνη από τον κόσμο που έρχεται,  να εκπαιδεύουν το παιδί με αγάπη,  και να οδηγούν το παιδί στην πραγματική ελευθερία η οποία ανήκει στον άνθρωπο» 


Πηγή Φωτό: www.brightwaterschool.org


Τι σημαίνει ανθρωποσοφία;


O όρος ανθρωποσοφία  (anthroposophy) προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις « άνρθωπος + σοφία». Ο Steiner επέκτεινε μια συγκεκριμένη επιστημονική μέθοδο μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να ερευνήσει για τον εαυτό του μέσα στους πνευματικούς κόσμους. Ο Steiner και πολλοί άλλοι που συμμερίστηκαν τις απόψεις του, έχουν εφαρμόσει αυτή τη γνώση σε πολλούς πρακτικούς τομείς . Τα σχολεία Waldorf , η θεραπευτική εκπαίδευση για πνευματικά και συναισθηματικά ανάπηρους ανθρώπους, η Βιο-δυναμική γεωργία  και κηπουρική και τέλος η  ανθρωποσοφική  ιατρική και φαρμακευτική. Να σημειωθεί ότι ενώ η ανθρωποσοφία,  έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό, τη θεωρητική βάση της μεθόδου διδασκαλίας στα σχολεία Waldorf , δεν διδάσκεται στους μαθητές. 


Τι είναι η ευρυθμία  (eurythmy);


Σε μια πρώτη προσέγγιση θα λέγαμε ότι η ευρυθμία είναι μια τέχνη που μοιάζει με χορό, στην οποία η μουσική  ή ο λόγος,  εκφράζεται στις κινήσεις του σώματος. Συγκεκριμένες κινήσεις αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες νότες ή ήχους. Αποκαλείται επίσης «οπτικός λόγος» ή «οπτικό τραγούδι». Η ευρυθμία ενισχύει τον συγχρονισμό και βελτιώνει την ικανότητα της ακοής.  Όταν τα παιδιά νοιώθουν ότι είναι μέλη μιας ορχήστρας και έχουν να διατηρήσουν μια ξεκάθαρη σχέση στο χώρο με τα άλλα μέλη, επιτυγχάνεται και η κοινωνική ενδυνάμωση. Η ευρυθμία συνήθως διδάσκεται από δάσκαλο, ειδικευμένο στο αντικείμενο, ο οποίος έχει λάβει τουλάχιστο τετραετή εκπαίδευση.  Επιπλέον της παιδαγωγικής αξίας της ευρυθμίας,  χρησιμοποιείται  επίσης ως θεραπευτική μέθοδος ( curative) αλλά και ως μορφή τέχνης.  Η ευρυθμία είναι βασικό μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών των σχολείων Waldorf.   Τα παιδιά ανταποκρίνονται στους απλούς ρυθμούς και ασκήσεις, διεργασία που τα βοηθά να ενδυναμώσουν και να εναρμονίσουν το σώμα τους με τις ζωτικές δυνάμεις. Σε επόμενα στάδια, τα μεγαλύτερα παιδιά παρουσιάζουν μέσω της ευρυθμίας, ποίηση, δράμα και μουσική, αντλώντας με αυτό τον τρόπο μια βαθύτερη κατανόηση των συνθέσεων και των λογοτεχνικών κειμένων. 


Υπάρχουν στην Ελλάδα σχολεία Waldorf; 


Στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια απο γονείς να οργανώσουν και να λειτουργήσουν νηπιαγωγεία Waldorf. Εαν ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε περισσότερα σχετικά με τα σχολεία Waldorf στην Αθήνα επικοινωνήστε με την κα Ματίνα Αγιοργείτη τηλ: 210 72 53 542  email : waldorf@mail.gr






Δεν βρίσκετε θέση στον παιδικό σταθμό; Ευτυχώς (Ένα εξίσου ενδιαφέρον άρθρο από το 4family.gr )

1 Φεβ 2011

Έξι μήνες μετά τις πλημμύρες στο Πακιστάν



Τραγική η διατροφική κατάσταση των παιδιών




Ισλαμαμπάντ / Γενεύη / Νέα Υόρκη, 28 Ιανουαρίου 2011
 - Έξι μήνες μετά τις πλημμύρες που έπληξαν το Πακιστάν, η UNICEF και οι συνεργάτες της αντιμετωπίζουν μια άλλη μεγάλη πρόκληση καθώς νέα αποτελέσματα ερευνών από την επαρχία Σιντ, αποκαλύπτουν κρίσιμα επίπεδα υποσιτισμού μεταξύ των παιδιών που επλήγησαν.Τα στοιχεία δίδονται σήμερα στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Υγείας της επαρχίας και δείχνουν μια κρίση διατροφής, καταγράφοντας ποσοστά καθολικού οξέως υποσιτισμού 23,1% μεταξύ των παιδιών ηλικίας 6 έως 59 μηνών στις περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες στο Βόρειο τμήμα της επαρχίας Σιντ και 21,2% στο Νότιο. Τα ποσοστά αυτά υπερβαίνουν κατά πολύ το κρίσιμο όριο του 15% της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που επιφέρει την ενεργοποίηση ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. 






Επιπλέον, τα στοιχεία από τη Βόρεια Σιντ αποκαλύπτουν ποσοστό 6,1% σοβαρού υποσιτισμού οξείας μορφής. Εκτιμάται πως περίπου 90.000 παιδιά ηλικίας 6-59 μηνών υποσιτίζονται.Ο δείκτης καθολικού οξέως υποσιτισμού αποκαλύπτει πόσα παιδιά σε ένα συγκεκριμένο πληθυσμό είναι μέτρια και σοβαρά υποσιτισμένα και δεν έχουν το απαιτούμενο βάρος για το ύψος τους. Ο σοβαρός υποσιτισμός οξείας μορφής είναι ένα προχωρημένο στάδιο του οξέως υποσιτισμού. 





Τα παιδιά που είναι σε αυτό το στάδιο χρειάζονται άμεση θεραπεία και έχουν δέκα φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πριν φτάσουν τα πέντε τους χρόνια από τα υγιή παιδιά. Αν τελικά επιβιώσουν, έχουν φτωχή ανάπτυξη, χαμηλές μαθησιακές ικανότητες και μειωμένες δυνατότητες να κερδίσουν τα προς το ζην ως ενήλικες.Για την αντιμετώπιση της κατάστασης, η UNICEF και συνεργάτες της στον τομέα της διατροφής εργάζονται με τις αρχές της επαρχίας Σιντ για την υλοποίηση ενός αποτελεσματικού σχεδίου αντίδρασης. Θα επικεντρωθεί στην πρόληψη και τη διαχείριση του οξέως υποσιτισμού σε μια περίοδο 18 μηνών. Η UNICEF ηγείται του Τομέα της Διατροφής και παρέχει προμήθειες για τη διατροφή, τεχνική υποστήριξη και εκπαίδευση. Υποστηρίζει επίσης προγράμματα διατροφής για την αποθεραπεία υποσιτισμένων παιδιών και γυναικών.Έξι μήνες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 2010 που προκάλεσαν οι μουσώνες, η UNICEF συνεχίζει να ενεργεί για τις επείγουσες ανάγκες των πληγέντων, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν επιστρέψει πίσω στα σπίτια και τις κοινότητές τους και τα βρήκαν κατεστραμμένα. 





Η πτώση της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του χειμώνα έχει κάνει τη ζωή στους καταυλισμούς και τα κατεστραμμένα σπίτια πιο δύσκολή για τις οικογένειες και έχει εμποδίσει την επιστροφή στις βορειότερες περιοχές. Η παρέμβαση της οργάνωσης συνεχίζει να προσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες των πληγέντων από τις πλημμύρες.Μέσα στους έξι αυτούς μήνες, η UNICEF παρείχε καθαρό νερό στον χωρίς προηγούμενο αριθμό των 3,5 εκατομμυρίων ανθρώπων την ημέρα και εγκαταστάσεις υγιεινής σε πάνω από 1,9 εκατομμύρια.Η UNICEF σε συνεργασία με τους εταίρους της εμβολίασαν περισσότερα από 9 εκατομμύρια παιδιά κατά της ιλαράς και της πολιομυελίτιδας και παρείχαν συμπληρώματα βιταμίνης A σε περίπου 8,5 εκατομμύρια παιδιά. 





Συνολικά, περίπου 120.000 υποσιτισμένες γυναίκες και παιδιά έχουν ενταχθεί σε διάφορα προγράμματα σίτισης. Περίπου 180.000 παιδιά επωφελούνται από Προσωρινά Εκπαιδευτικά Κέντρα. Η UNICEF δημιούργησε 700 χώρους φιλικούς προς τα παιδιά από τους οποίους επωφελούνται 200.000 παιδιά και προστατεύονται από κακομεταχείριση, παραμέληση και εκμετάλλευση. 





Η UNICEF ηγείται επίσης στους Τομείς της Διατροφής, του Νερού, της Εκπαίδευσης και της Προστασίας των παιδιών για να εξασφαλίσει τον καλό συντονισμό των σωτήριων παρεμβάσεων, τη μελέτη των ελλείψεων, τη μεγιστοποίηση των πόρων και τη διάχυση των στρατηγικών πληροφοριών.Μέχρι σήμερα, η UNICEF έχει εξασφαλίσει 198 από τα απαιτούμενα 251 εκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται. 





Η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF έχει απευθύνει έκκληση για βοήθεια στα παιδιά στο Πακιστάν από την αρχή της κρίσης και δέχεται τις δωρεές του κοινού στον αριθμό λογαριασμού της Εθνικής Τράπεζας: 169/505003-02 ενώ δωρεές μπορούν να γίνουν και μέσα από την ιστοσελίδα της στο www.unicef.gr

28 Ιαν 2011

Όχι, τα παιδιά δεν τα φέρνει ο πελαργός



Πόσο προετοιμασμένοι μπορούν να είναι οι γονείς να συζητήσουν σεξουαλικές απορίες με τα παιδιά τους;



Ένα άρθρο της Σάντυ Τσαντάκη, επίσης μητέρας, που είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα Καθημερινή τον Οκτώβριο του 2010.



"Μαμά, τα παιδιά της δευτέρας δημοτικού μου είπαν ότι στην έκτη θα κάνουμε σεξ..........."

Το κοριτσάκι που μιλάει είναι 6 χρονών, πρωτάκι στο σχολείο. Καλύτερα να μη σχολιάσουμε την αντίδραση της μαμάς της. Άλλος φίλος σάστισε όταν ο 8χρονος γιος του χρησιμοποίησε τρία γράμματα στο επιτραπέζιο παιχνίδι Scrabble για να συντάξει τη λέξη "Σεξ". Οι κόρες μου, 4 και 7 χρόνων, κλείνουν τα μάτια όταν βλέπουν στις ταινίες ζευγάρια να φιλιούνται, είμαι σίγουρη όμως ότι κρυφοκοιτάνε γιατί τους αρέσει αυτό που βλέπουν. 

Εγώ, πάλι, μικρή δεν είχα ιδέα. Δεν θυμάμαι να μου είχε μιλήσει κανείς για το πως έρχονται τα παιδιά στον κόσμο, ή μπορεί να μου είχαν μιλήσει οι γονείς μου και να μην είχα καταλάβει τίποτα. Η αδερφή μου σίγουρα μου είχε πει, αλλά που να την πιστέψω; Χωρίς Ίντερνετ, dvd, ιδιωτική τηλεόραση, ήταν εύκολο να πιστέψεις ότι τα "μωρά τα φέρνει ο πελαργός".

Η μικρή μου πάντως επιμένει: "Μαμά, μπορείς να κάνεις αύριο ένα μωρό;" Και όταν της εξηγώ ότι, για να γεννηθεί ένα μωρό, πρέπει να αγαπιούνται πολύ δύο άνθρωποι, να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, να περιμένουμε εννιά μήνες για να έρθει το μωρό στον κόσμο, εκείνη δεν το βάζει κάτω: "Τότε, μεθαύριο;"

Αναρωτιέμαι ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να αρχίσεις να ενημερώνεις, όχι προφορικά, αυτοσχεδιαστικά, α καπέλα, αλλά με βάση ένα βιβλίο και αντίστοιχη εικονογράφηση, τα παιδιά για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Δεν ξέρω τι γίνεται στα σχολεία, αλλά είναι πάντα καλύτερο, σε τέτοια θέματα, να υπάρχει προσωπική επαφή για να ακολουθεί και ο διάλογος.

Το περιοδικό New Yorker πρόσφατα δημοσίευσε ένα αφιέρωμα για τα "βιβλία για τα πουλιά και τις μέλισσες". Ευκαιρία να δω κλασικές εκδόσεις της δεκαετίας του '70 που μιλούσαν για "birds and bees..." "Πρώτα έρχεται η αγάπη. Όλα τα πουλιά, και τις μέλισσες, και τους αλιγάτορες, τις αλεπούδες και τους ανθρώπους, επίσης", το χτύπημα στο βιβλίο μπεστ σελερ στο είδος του. Υπάρχουν όμως και βιβλία για το σεξ για..... μωρά, με "συγγραφέα" τον Dr Seuss, τον φοβερό γάτο με το καπέλο.

"Κάνουμε τι;" λέει έντρομη η μέλισσα στο πουλάκι. Και τα παιδιά διαφόρων ηλικιών συνεχίζουν να παίζουν το γιατρό, να ανακαλύπτουν το σώμα τους, να κρύβονται κάτω από τα σεντόνια, και από τη μια οι γιαγιάδες και οι παππούδες κοκκινίζουν και ξεκινούν τις απαγορεύσεις-γιατί έτσι τους είχαν μάθει-και από την άλλη, οι γονείς αναβάλλουν διαρκώς οποιαδήποτε συζήτηση έχει να κάνει με το σεξ. Και ξαφνικά τα παιδιά γίνονται 18... Και τότε πια, τι να τους πεις;

Τα πράγματα είναι πιο απλά από ότι θέλουμε να πιστεύουμε. Ειδικά τώρα, που τα παιδιά στο σχολείο είναι πιο υποψιασμένα, υπερκινητικά, χωμένα στην τεχνολογία, επιβάλλεται να εντοπίσουμε τα βιβλία που θα τα προετοιμάσουν για τη σεξουαλική τους ζωή. "Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό;", ο τίτλος ενός αμερικανικού βιβλίου. Στο βιβλίο "What's going on down there?", η Karen Gravelle απαντά στα ερωτήματα που προβληματίζουν τα αγόρια. Και για τα κορίτσια;  Μια unisex πρόταση είναι το "Sex that stuff: A guide to growing up". Ένα κεφάλαιο έχει τίτλο "Όλα για τη στύση" και απευθύνεται σε παιδιά τετάρτης δημοτικού.

"Αν βάλετε τη μητέρα σας και τον πατέρα σας γυμνούς στις μπανιέρες, θα παρατηρήσετε ότι είναι διαφορετικοί" έγραφε ο Peter Mayle σε βιβλία όπως το "What's happening to me?" και "Where did I come from?" "Το έχετε παρατηρήσει ήδη, αλλά θα το δείτε ακόμη καλύτερα αν τους βάλετε μαζί στην μπανιέρα".

Αν και υπάρχουν αρκετοί πιο εύστοχοι νέοι τίτλοι, όπως το "It's perfectly normal", αλλά και άλλοι, για μωρά, παιδιά από 7 ή 10 χρονών και πάνω, το θέμα παραμένει ταμπού. Αν το συζητήσεις με γονείς, θα αλλάξουν θέμα στη στιγμή. "Είναι μικρά ακόμη...." Πόσο μικρά ακριβώς;

Οι πιο τραυματικές εμπειρίες; Ένας πατέρας είχε πει στην κόρη του: "Μην ερωτευτείς τον πρώτο άντρα που θα σου κατεβάσει το παντελόνι". Και η μητέρα της κοπέλας: "Ενημέρωσε με αν θέλεις να πας στο γιατρό". Το κορίτσι ήταν 14. Υπάρχει βιβλίο και για την ηλικία της. Έχει τίτλο "Πρώτες βοήθειες για γονείς". Και το "It's NOT the stork". Όχι, δεν είναι ο πελαργός.





Τελικά όντως, ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να μιλήσεις στα παιδιά για το σεξ; Δεν είχα βάλει το μυαλό μου σε μια τέτοια διαδικασία, μέχρι που, στην ηλικία των 6 ετών, με ρώτησε η μεγαλύτερη κόρη μου. Κάποιες ερωτήσεις είχαν προκύψει και νωρίτερα αλλά ήταν μικρότερης σημασίας, όπως πως γεννήθηκε κλπ. Τώρα όμως ήθελε να μάθει πως περίπου γίνεται η όλη διαδικασία της σύλληψης. Είχε προηγηθεί και ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση-"Το Θαύμα της Ζωής" που έχει προβάλει κατά καιρούς ο ΣΚΑΪ-και δεν μπορούσε να καταλάβει πως το σπερματοζωάριο βρίσκει το ωάριο! Ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου ήταν που πήρα κάποια παιδικά μου βιβλία όταν είχαμε μετακομίσει για πρώτη φορά.

Ένα από αυτά λοιπόν έχει τίτλο: "Πως γεννιούνται τα μωρά;" και μέσα από αυτό έμαθα και εγώ με τη σειρά μου, περίπου στην ηλικία της κόρης μου, πως πραγματικά γεννιούνται τα μωρά! Το βιβλίο είναι παλιό-δεν νομίζω ότι κυκλοφορεί πια, να θυμηθώ να σας βάλω φωτο-και θεωρώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα που έχει κυκλοφορήσει ποτέ!

Τελικά κατέληξα στο ότι δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για να μιλήσεις στα παιδιά για το σεξ. Απλά αφήνεις φλου το θέμα και τα αφήνεις να εκφράσουν εκείνα τις πρώτες τους απορίες. Και ανάλογα με την ερώτηση ψάχνεις να βρεις την κατάλληλη απάντηση! Η μικρή μου φέτος έκλεισε τα 5, αλλά ακόμα δεν έχει εκφράσει τέτοιου είδους απορίες! Αναμένω λοιπόν και τις δικές της, εκτός και αν με έχει προλάβει η μεγάλη και στις μεσημεριανές τους συζητήσεις, της έχει λύσει όλες τις απορίες. Είδομεν!



Ας δούμε παρακάτω τι βιβλία κυκλοφορούν για το συγκεκριμένο θέμα:





Πως γεννιούνται τα παιδιά;

Εκδόσεις Πατάκης

Συγγραφέας Φίλιππος Μανδηλαράς





















Τα μωρά δεν τα φέρνει ο πελαργός



Εκδόσεις Πατάκης

Συγγραφέας H. Harris Robie





















Η μαμά γέννησε ένα αυγό

Εκδόσεις Πατάκης

Συγγραφέας Cole, Babette























Θέλω να μάθω για το σεξ

Συγγραφέας Συλλογικό

Εκδόσεις Καστανιώτη



























Κουβεντιάζοντας για το σεξ

Εκδόσεις Θυμάρι

Συγγραφέας June Morris



























Διαβάστε επίσης:



Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Παίζουν το "γιατρό"-Μαθαίνουν το σώμα τους

19 Ιαν 2011

Δελτίο Τύπου Unicef



ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ Η UNICEF ΕΝΤΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΧΕΞΙΑΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΦΡΙΚΗ
Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική - Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων των Ηνωμένων Εθνών (WFP) και το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF) συμφώνησαν να συνεργαστούν για να μειώσουν τα επίπεδα της παιδικής καχεξίας στη Νότια και Ανατολική Αφρική και την επιτάχυνση της προόδου προς την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας του ΟΗΕ έως το 2015.


Ο Περιφερειακός Διευθυντής της UNICEF Ανατολικής και Νότιας Αφρικής Elhadj As Sy και o Περιφερειακός Διευθυντής του WFP της Νότιας, Ανατολικής και Κεντρικής Αφρικής Mustapha Darboe, έχουν υπογράψει μια συμφωνία θέτοντας τους διπλούς στόχους ως κοινές προτεραιότητες ενώ επίσης επισημαίνουν πως έχει ήδη σημειωθεί σημαντική πρόοδος για την αντιμετώπιση των διατροφικών παραγόντων που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των μικρών παιδιών.


«Εργαζόμαστε από κοινού για την αντιμετώπιση της μάστιγας της παιδικής καχεξίας που προκαλείται από διατροφικές στερήσεις από τη γέννηση και μέχρι την ηλικία των δύο ετών", δήλωσε ο Darboe. «Είναι συγκλονιστικό να διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν δύο φορές περισσότερα καχεκτικά παιδιά στην περιοχή, από τον αριθμό των λιπόβαρων παιδιών.»


Η καχεξία (χαμηλό ύψος σε σχέση με την ηλικία) υποδηλώνει διατροφικές στερήσεις νωρίς στη ζωή - από τη σύλληψη μέχρι και τα δύο χρόνια. Σε αντίθεση με τα λιπόβαρα, που είναι ένας συνδυασμός και των δύο, καχεξίας και δυστροφίας (χαμηλό βάρος σε σχέση με το ύψος), η καχεξία μετά την ηλικία των δύο ετών είναι μη αναστρέψιμη και έχει μακροπρόθεσμες εξουθενωτικές συνέπειες: Τα παιδιά που είναι καχεκτικά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ασθένειας και θανάτου. Εκτιμάται ότι οι χώρες χάνουν πάνω από 3% του ΑΕΠ τους, εξαιτίας των συνεπειών του υποσιτισμού.




Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της UNICEF, τα ποσοστά της καχεξίας στον αναπτυσσόμενο κόσμο έχουν μειωθεί από 40% σε 29% μεταξύ 1990 και 2008, αλλά η πρόοδος ήταν μικρή στην Αφρική. Κατά την ίδια περίοδο, η καχεξία στην Αφρική μειώθηκε μόνο από 38% σε 34%. Από τις 24 χώρες που εμφανίζουν το 80% της καχεξίας παγκοσμίως, επτά βρίσκονται στην Ανατολική και Νότια Αφρική.


«Η επένδυση στην παιδική διατροφή είναι υψηλά ανταποδοτική για την κοινωνική και εθνική ανάπτυξη μιας χώρας», δήλωσε ο Elhadj As Sy της UNICEF. «Αν δεν ληφθούν μέτρα, δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα θα συνεχίσουν να χάνονται για τα αφρικανικά κράτη που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο φορτίο του υποσιτισμού. Οι εθνικές στρατηγικές για τη διατροφή πρέπει να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τις γενεσιουργές αιτίες της καχεξίας, αλλά επίσης να επικεντρωθούν στα περισσότερο ευάλωτα παιδιά και τις οικογένειές τους - εκείνα που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές ή από τις πιο φτωχές και περιθωριοποιημένες κοινότητες.»


Μόνο 11 αφρικανικές χώρες βρίσκονται σε καλό δρόμο για την επίτευξη του Αναπτυξιακού Στόχου της Χιλιετίας για μείωση στο μισό του ποσοστού των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα, μεταξύ 1990 και 2015. Από τις 11 αυτές χώρες, μόνον τέσσερις - Μοζαμβίκη, Μποτσουάνα, Σουαζιλάνδη και Αγκόλα - βρίσκονται στην Ανατολική και Νότια Αφρική.


Πηγή: www.unicef.gr

7 Ιαν 2011

Να έρθω στο κρεβάτι σας;

Αφήνει το δικό του κρεβατάκι και... βολεύεται στο δικό σας. Και επιμένει ότι εδώ είναι καλύτερα! Και εσείς που βαρεθήκατε πια να λέτε "Όχι" και να προσπαθείτε να το πείσετε να επιστρέψει στο δωμάτιο του για να κοιμηθείτε επιτέλους όλοι πιο άνετα, το αφήνετε. Σίγουρα ο ύπνος μαζί σας είναι απόλαυση για το μικρό, αλλά πρέπει να μάθει ότι το κρεβάτι σας δεν είναι το "κρεβάτι μας"!



Νυχτερινές έφοδοι στο κρεβάτι του μπαμπά και της μαμάς. Υπάρχει τίποτε καλύτερο; Για το παιδί σίγουρα όχι. Στα πιτσιρίκια αρέσει πολύ να εισχωρούν που και που στην κρεβατοκάμαρα των γονιών, λες και το δικό τους κρεβατάκι δεν τα χωράει.... Όταν όμως το κρεβάτι των γονιών γίνεται για το παιδί το "κρεβάτι μας", τότε τα πράγματα δυσκολεύουν και πραγματικά οι γονείς δεν ξέρουν πως να χειριστούν την κατάσταση. Και συχνά διαφωνούν. Ο μπαμπάς μπορεί πχ να υποστηρίζει πως η επιθυμία του μικρού να ξαπλώνει ανάμεσα τους βασίζεται στο φυσικό του ένστικτο και πρέπει να τη σεβόμαστε. Η μαμά, πάλι, το βλέπει σαν μια "εισβολή" που κάνει το παιδί εξαρτημένο από τους γονείς και το εμποδίζει να αποκτήσει σιγά-σιγά την αυτονομία του. Λοιπόν, ποιος έχει δίκιο; Σήμερα η απάντηση στο ερώτημα για το αν πρέπει να επιτρέπουν οι γονείς στο παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι τους ή όχι είναι πιο ξεκάθαρη. Και αυτό γιατί τα αποτελέσματα των πρόσφατων ερευνών αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αμφιβολίας.



Από τη γέννηση του το μικρό θα πρέπει να αποκτήσει το δικό του χώρο μέσα στην οικογένεια. Είναι, δηλαδή, απαραίτητο το παιδί από την πρώτη στιγμή να αναγνωριστεί από τους γονείς ως μια προσωπικότητα ξεχωριστή από αυτούς και να εκτιμάται η ατομικότητα του. Η μαμά και ο μπαμπάς πρέπει να παραχωρήσουν χώρο στο παιδί για το σώμα του και την προσωπικότητα του. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το μικρό πρέπει να έχει το κρεβατάκι του, το δωμάτιο του, μια γωνιά στο σπίτι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού στο μέλλον, που παίρνει ακόμα μεγαλύτερη αξία όταν το μικρούλι πλησιάζει στην ηλικία των τριών ετών. Κι αυτό γιατί τότε είναι που βρίσκεται στο κέντρο του οιδιπόδειου συμπλέγματος, οπότε η τάση του "να μπαίνει στη μέση" του ζευγαριού και να "σαγηνεύει" το γονιό του αντίθετου φύλου, γίνεται ακόμα πιο έντονη.





Γιατί το κάνει;



  • Αν το παιδάκι επιμένει να έρχεται το βράδυ στο κρεβάτι σας, μπορεί να το κάνει απλώς γιατί αυτό γινόταν από την ώρα που γεννήθηκε.

  • Επίσης, πολλές φορές πίσω από τη φράση "Να έρθω στο κρεβάτι σας" κρύβεται μια ανασφάλεια του παιδιού, μια ανάγκη για τρυφερότητα, στοργή, χάδια και φιλιά. Καλό είναι λοιπόν, να το χαϊδέψετε και να το κάνετε να αισθανθεί ασφάλεια και αγάπη.

  • Από την άλλη μεριά, μπορεί και εσείς να το έχετε ωθήσει ασυναίσθητα σε αυτή τη συμπεριφορά, γιατί έχετε την ανάγκη να νιώθετε το μικρό σας εξαρτημένο από εσάς. Έτσι όμως, δεν το βοηθάτε να αποκτήσει αυτονομία.

  • Ή ακόμη μπορεί το μικρό να έχει και τη δική σας συγκατάθεση. Δηλαδή μπορεί να επιτρέπετε στο μικρό να έρχεται στο κρεβάτι σας, όχι επειδή προσπαθείτε να ικανοποιήσετε τη συγκεκριμένη ανάγκη του παιδιού, αλλά να εξυπηρετείτε και τον εαυτό σας. Δηλαδή, αν έχετε ήδη κουραστεί με το να προσπαθείτε να απομακρύνετε το παιδί τα βράδια, προτιμάτε τελικά να δεχτείτε αυτή τη συμπεριφορά εξάρτησης που δείχνει το μικρό απέναντι σας. Ή μπορεί να αφήνετε το πιτσιρίκι να κοιμάται στο κρεβάτι σας, επειδή δεν έχετε καλή σχέση με το σύντροφο σας και δεν θέλετε να μείνετε μόνοι σας.
Είναι σημαντικό να πείτε "Όχι"
Η απαγόρευση στο παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι σας, όσο κι αν έρχεται σε αντίθεση με τα συναισθήματα σας, πρέπει να είναι σταθερή, ειδικά όταν οι νυχτερινές εισβολές του μικρού γίνονται όλο και πιο πυκνές. Σίγουρα βέβαια ανησυχείτε μήπως η αυστηρότητα σας και το "όχι" που θα πείτε στο μικρό σας του δημιουργήσουν πρόβλημα. Ωστόσο-όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί-το στρες του νυχτερινού αποχωρισμού από τους γονείς δεν αποτελεί οπωσδήποτε κάποια τραυματική εμπειρία για το μικρό. Αντίθετα, είναι μια πολύτιμη ευκαιρία που θα το βοηθήσει να αντιμετωπίζει πιο ισορροπημένα τις εμπειρίες μοναξιάς, αποχωρισμού και απομάκρυνσης, που σίγουρα θα έχει αργότερα στη ζωή του. Έτσι, στην ουσία, βοηθάτε το παιδί να αναπτυχθεί.
Είναι προτιμότερο οι εφιάλτες, οι άσχημες σκέψεις ότι το εγκαταλείπουν ή οι κρίσεις μοναξιάς του παιδιού να αντιμετωπίζονται με εκδηλώσεις τρυφερότητας από την πλευρά σας, αλλά ταυτόχρονα και με αυστηρότητα και επιμονή στην άρνηση σας να έρθει να κοιμηθεί όλο το βράδυ μαζί σας. Έτσι το παιδί θα φτάσει πιο γρήγορα στην κατάκτηση της αυτονομίας του.





Υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα
Ακόμα και η απαγόρευση στο παιδί να έρχεται στο κρεβάτι σας είναι ένας κανόνας που έχει τις εξαιρέσεις του. Για παράδειγμα:
  • Σε όλες τις δύσκολες φάσεις της ζωής ή στη διάρκεια μιας μεγάλης αλλαγής στην οικογένεια, όπως η αναμονή ενός καινούργιου μωρού ή όταν είναι άρρωστο, το παιδί μπορεί να χρειάζεται να έρθει πιο κοντά σας και κυρίως τα βράδια. Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν δεν χωράει καμία απαγόρευση στο να έρχεται το παιδί στο κρεβάτι σας για να το ηρεμήσετε με αγκαλίτσες μέχρι να αποκοιμηθεί. Μετά μπορείτε να το πάτε στο κρεβάτι του. Με τον τρόπο αυτό το καθησυχάζετε και του δίνετε μια αίσθηση ασφάλειας.

  • Εξυπακούεται ότι την ίδια τακτική μπορείτε να τη χρησιμοποιείτε όταν το παιδί είναι ιδιαίτερα κουρασμένο και κατ' επέκταση νευρικό, οπότε είναι σημαντικό να είστε κοντά του για να μην είναι μόνο του όταν ξυπνήσει. Στην αντίθετη περίπτωση, θα είναι ακόμα πιο εκνευρισμένο και στενοχωρημένο. Αρκεί να του πείτε από πριν: "Εντάξει, θα έρθεις στο κρεβάτι μαζί μας, αλλά για λίγο. Όταν κοιμηθείς, θα σε πάω πάλι πίσω στο κρεβατάκι σου και έτσι θα είμαστε όλοι πιο άνετα".
Πως θα το βοηθήσετε να μάθει να κοιμάται μόνο του
  • Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τις νυχτερινές επιθέσεις του παιδιού στο κρεβάτι σας είναι να προλάβετε αυτή τη συνήθεια. Δηλαδή πρέπει να το βοηθήσετε να αποκτήσει από μικρό "καλές συνήθειες" που θα το βοηθήσουν να μάθει να εκτιμά και να απολαμβάνει τον ύπνο του.

  • Είναι απαραίτητο πρώτα από όλα να δημιουργήσετε για εκείνο τη δική του γωνιά, ένα ξεχωριστό δωμάτιο με άνετο κρεβατάκι και διάφορα αξεσουάρ που θα κάνουν τις βραδινές ώρες απόλαυση.

  • Εξίσου σημαντικό είναι να τηρείτε ένα τελετουργικό ύπνου με διάφορες μικρές κινήσεις που βοηθούν το μικρό να ηρεμήσει, πχ ένα παραμυθάκι, αγκαλίτσες, ένα φιλάκι και την υπόσχεση ότι το πρωί θα ξαναβρεθείτε πάλι. Αυτή η ρουτίνα ηρεμεί το παιδί, του δημιουργεί ασφάλεια και του εξασφαλίζει έναν όμορφο ύπνο.
Αν, παρόλα αυτά το μικρό ξυπνήσει το βράδυ και έρθει στο δωμάτιο σας, πρέπει να οπλιστείτε με πολλή υπομονή και να επαναφέρετε το παιδί στο κρεβάτι του, εξασφαλίζοντας του παράλληλα την παρουσία σας στο πλευρό του μέχρι να το πάρει ο ύπνος. Αποφύγετε ωστόσο-αν είναι δυνατόν-να του κρατάτε σφιχτά το χέρι ή να το χαϊδεύετε στο κεφαλάκι: η προσπάθεια να "δηλώνετε" την παρουσία σας με τα χάδια, θα παρατείνει τον χρόνο που θα χρειαστεί για να αποκοιμηθεί.


Επιστημονική επίβλεψη: Έλενα Αμολοχίτου, Παιδοψυχολόγος-Ψυχολόγος


Πηγή: περιοδικό Το Παιδί μου κι εγώ


Επίσης:

6 Ιαν 2011

Η παράδοση και οι Καλικάντζαροι





Κατά την παράδοση, ανήμερα των Φώτων, το Δωδεκαήμερο δράσης των Καλικαντζάρων λαμβάνει τέλος κι αυτοί ετοιμάζονται πανικόβλητοι μπροστά στη θέα της αγιαστούρας να κατέβουν ξανά στο σπίτι τους, στα έγκατα της γης. Σύμφωνα με την λαογραφία, οι Καλικάντζαροι ή «Καλκατζόνια», «Καλκάνια», «Καλιτσάντεροι», «Καρκάντζαροι», «Σκαλικαντζέρια», «Σκαντζάρια», «Σκαλαπούνταροι», «Τζόγιες», «Λυκοκάντζαροι», «Καλικαντζαρού», «Καλικαντζαρίνες», «Καλοκυράδες», «Βερβελούδες», «Κωλοβελόνηδες» κ.ά είναι φανταστικά δαιμονικά όντα των αρχαίων προγόνων μας, αλλά και άλλων λαών. Σύμφωνα με σύγχρονη δοξασία εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου – 6 Ιανουαρίου) γιατί τις μέρες αυτές τα «νερά είναι αβάφτιστα» και οι καλικάντζαροι βγαίνουν από τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους, τώρα που ο Χριστός είναι και εκείνος αβάφτιστος.
Η πίστη στους Καλικάντζαρους προήλθε από ελληνικές και ρωμαϊκές εορτές του Δεκεμβρίου, όπως ήταν τα Σατουρνάλια, τα Βρουμάλια καί τα Κρόνια, που συνδυάζονται με το χειμερινό ηλιοτρόπιο και τη γενέθλια ημέρα του «αήττητου» Θεού Ηλίου, την 25 Δεκεμβρίου.
Έτσι πιστεύεται ότι οι Καλλικάντζαροι είναι όντα πολύ άσχημα, με χοντρά ξυλοπάπουτσα ή ανθρωπόμορφοι με πόδια τράγου, πού ζουν στα βάθη της γης, τρώγοντας τον κορμό της. Συνήθως φαντάζονται νάνοι, αλλά και ψηλοί, σκουρόχρωμοι, με μαλλιά μικρά και ατημέλητα, μάτια κόκκινα, δόντια πιθήκου, δασύτριχοι, χέρια και νύχια πιθήκου, πόδια γαϊδάρου ή το ένα γαϊδάρου και το άλλο ανθρώπινο, («μισοί γαϊδούρια και μισοί άνθρωποι όπως λένε στη Σύρο) αλλά και σαν «μικροί σατανάδες» – (σατανοπαίδια όπως λένε στη Νάξο), άλλοτε γυμνοί και άλλοτε ρακένδυτοι με σκούφο (οξυκόρυμβο) από γουρουνότριχες και με παπούτσια άλλοτε σιδερένια και άλλοτε με τσαρούχια ή τσαγγία.
Την παραμονή των Χριστουγέννων όμως βγαίνουν στην επιφάνεια της γης, για να προφυλαχθούν μη τυχόν πέσει η γη και τους πλακώσει. Παραμένουν δε επάνω μέχρι τα Φώτα, εκδιωκόμενοι από τον Αγιασμό. Ακόμη πιστεύεται ότι είναι όντα επιβλαβή, πού αναρριχώμενα στις στέγες των σπιτιών, εισέρχονται σ’ αυτά μέσ’ από την καπνοδόχο, «μαγαρίζουν» το νερό, το λάδι και τις λοιπές τροφές και σβήνουν τη φωτιά.

Γι’ αυτό μερικοί κατά το Δωδεκαήμερο αποφεύγουν να πηγαίνουν το βράδυ στο νερόμυλο, όπου πιστεύεται συνήθως ότι κατοικούν τα όντα αυτά, κλείνουν καλά τις πόρτες του σπιτιού τους, φράσσουν με αγκάθια τις καπνοδόχους, ασφαλίζουν καλά τα δοχεία του νερού και του λαδιού, ανάβουν φωτιές ή προβαίνουν σε ξόρκια και μαγγανείες.
Η τροφή τους είναι κυρίως ακάθαρτη: σκουλίκια, βαθράκοι (=βάτραχοι), φίδια, ποντίκια κ.ά. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποστρέφονται τα εδέσματα του Δωδεκαήμερου.

Είναι πολύ ευκίνητοι, ανεβαίνουν στα δένδρα πηδούν από στέγη σε στέγη σπάζοντας κεραμίδια κάνοντας μεγάλη φασαρία. Και ό,τι βρουν απλωμένα τα ποδοπατούν. Άμα βρουν ευκαιρία κατεβαίνουν από τις καμινάδες στα σπίτια και μαγαρίζουν τα πάντα.
Προέλευση

Κατά διάφορες ελληνικές δοξασίες οι καλικάντζαροι ήταν άνθρωποι με κακιά μοίρα μεταβαλλόμενοι σε δαιμόνια, γίνονται δε καλικάντζαροι αυτοί που έχουν γεννηθεί μέσα στο Δωδεκαήμερο εκτός και αν βαπτισθούν αμέσως, ή εκείνοι στους οποίους ο ιερέας δεν ανέγνωσε σωστά τις ευχές του βαπτίσματος, τα τερατώδη βρέφη, ή κατά τους Σιφναίους όσοι πέθαναν στο Δωδεκαήμερο ή αυτοκτόνησαν, στη Μακεδονία: όσοι δεν έχουν ισχυρό Άγγελο για να τους προστατεύει από τον Σατανά.
Διαμονή

Εκτός του Δωδεκαήμερου τον υπόλοιπο χρόνο μένουν στα έγκατα της γης και πριονίζουν το δένδρο που κρατά τη γη (παραλλαγή του μυθικού Άτλαντα). Βγαίνουν δε στην επιφάνεια κοντά στο τέλος της εργασίας τους, από το φόβο μήπως τελικά η ετοιμόρροπη γη τους πλακώσει, όταν δε κατεβαίνουν βρίσκουν το δένδρο ακέραιο και ξαναρχίζουν το πριόνισμα. Το δένδρο των Χριστουγέννων συμβολίζει αυτή ακριβώς την ακεραιότητα και τη Θεϊκή δύναμη και προστασία με την παρουσία του Χριστού.

Ζημιές

Γενικά πιστεύεται ότι οι καλικάντζαροι αδυνατούν να βλάψουν τους ανθρώπους αλλά μόνο να τους πειράξουν, ενοχλήσουν ή να τους φοβίσουν αφού θεωρούνται (στη Μακεδονία) μωροί και ευκολόπιστοι. Λέγεται ότι ανεβαίνουν στους ώμους των ανθρώπων που συναντούν τη νύκτα και προσπαθούν να τους πνίξουν αν δεν αποκριθούν σωστά σε ότι ερωτηθούν ή, κατ’ άλλους, τους παρασύρουν σε χορό που όμως τους καλούς χορευτές τους ανταμείβουν ή κατ’ άλλους παίρνουν τη μιλιά σε όποιον μιλήσει κατά τη συνάντηση μαζί τους.

Επίσης μπαίνοντας στις οικίες όπου μαγαρίζουν την κουζίνα σε ό,τι δεν είναι νοικοκυρεμένο, αρπάζουν ενδύματα, «βασανίζουν τις ακαμάτρες… γι΄ αυτό τα κορίτσια το 40ήμερο προσπαθούν να φτιάξουν όσο γίνεται πιο πολύ γνέμα» (Σάμος) ή σκορπούν το αλεύρι, την τέφρα από το τζάκι τη «δωδεκαμερίτικη» ή «καλικαντζαρήσια» ή «τη στάχτη που δεν άκουσε το εν Ιορδάνη» και που θεωρείται ακατάλληλη για οποιαδήποτε χρήση.
Αποτρεπτικά μέσα

Η λαογραφία αναφέρει τρεις τρόπους με τους οποίους στο πέρασμα των χρόνων οι άνθρωποι προσπαθούσαν να αποτρέψουν τους Καλικάντζαρους.
1. Πράξεις χριστιανικής λατρείας: α) Το σημείο του Σταυρού στη πόρτα, στα παράθυρα, στις καμινάδες, τους στάβλους και στα αγγεία λαδιού και κρασιού. β) Ο Αγιασμός των σπιτιών και μάλιστα τη παραμονή των Φώτων.

2. Επωδές: όπως «ξύλα, κούτσουρα, δαυλιά καημένα» (Καλαμάτα) που όταν ακούσουν οι καλικάντζαροι φεύγουν ή η απαγγελία του «Πάτερ ημών….» (τρις).

3. Μαγικές πράξεις: Κάπνισμα με δυσώδεις ουσίες (παλιοτσάρουχου), εμφανή επίδειξη χοιρινού οστού, περίαπτα (χαϊμαλιά) πίσω από τη πόρτα, το μαυρομάνικο μαχαίρι, το αναμμένο δαυλί («τρεχάτε γειτόνοι με τα δένδρινα δαυλιά» Τριφυλία).
Την παραμονή των Θεοφανίων τους «ζεματίζουν» από το λάδι που παρασκευάζουν οι νοικοκυρές τηγανίτες (λαλαγγίτες, λουκουμάδες). Όταν όμως συλλάβουν κανένα από τους καλικάντζαρους τον δένουν και τον υποχρεώνουν να μετρήσει τις τρύπες του κόσκινου!
Η φυγή των Καλικαντζάρων τα Θεοφάνεια

Πασίγνωστη είναι η δοξασία που όταν οι καλικάντζαροι φεύγουν (κατέρχονται στη γη) κατά τον αγιασμό των οικιών που φωνάζουν σε τροχαίο ρυθμό:

«Φεύγετε να φεύγωμε
τι έρχεται ο τρελόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του.
Μας άγιασε μας έβρεξε
και μας εκατέκαψε!» ή «και θα μας μαγαρίσει»




Από τν παραμονή και ανήμερα των Φώτων πραγματοποιείται καθαρμός των χωριών των οικιών και της υπαίθρου με φωτιές υπαίθριες.