Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασφάλεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασφάλεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

28 Ιουν 2012

Πως θα γίνει ένας μικρός κολυμβητής!

Είχατε μπει στον πειρασμό εδώ και καιρό να το γράψετε σε μαθήματα κολύμβησης; Πράγματι, καταπληκτική ιδέα! Η σύγχρονη παιδιατρική, όμως, συστήνει στους γονείς να κάνουν λίγη υπομονή μέχρι τα παιδιά τους να γίνουν 4 ετών. Σε αυτή την ηλικία, έχουν πλέον αναπτύξει τις ικανότητες που χρειάζονται για να μπορούν να επιπλέουν. Μέχρι τότε, όμως, μπορείτε κάλλιστα να μάθετε εσείς οι ίδιοι στο μικρό σας τα βασικά για το κολύμπι, ώστε να εξοικειωθεί με το νερό μέσα από παιχνίδια, να αποκτήσει την απαραίτητη αίσθηση ετοιμότητας όταν κολυμπάει και να μάθει τις βασικές προφυλάξεις τόσο όταν είναι μέσα στην πισίνα ή στη θάλασσα, όσο κι όταν είναι έξω.
Όσο καλός κολυμβητής κι αν είναι κάποιος, ξέρουμε ότι ο κίνδυνος παραμονεύει στη θάλασσα. Μπορείτε, όμως, να μάθετε στο παιδί σας κάποια πράγματα που θα τα θυμάται σε όλη του τη ζωή.


6 ΜΗΝΩΝ-1 ΕΤΟΥΣ

  • Μαθήματα
Σε αυτή την ηλικία, απλά θα πρέπει να συνηθίσει το νερό. Μπορείτε να παίξετε στην πισίνα μόνοι σας ή ακόμα και με άλλα παιδάκια, για να συνδέσει το μικρό σας το κολύμπι με τη διασκέδαση και να νιώσει άνετα. Μπορείτε να κάνετε διάφορα παιχνίδια, όπως να πλατσουρίσετε στο νερό, να τραγουδήσετε κλπ. Σε αυτή τη φάση, όμως, δεν μπορεί να μάθει να κολυμπάει.

  • Κανόνες ασφαλείας
  1. Πρέπει να το έχετε αγκαλιά όλη την ώρα
  2. Μη βουλιάζετε το παιδί σας αν είναι κάτω των 3 ετών. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μπορεί να καταπιούν μεγάλη ποσότητα νερού. Ένα μικρό παιδί μπορεί να πνιγεί με πάρα πολύ μικρή ποσότητα νερού σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η τοξικότητα του νερού της πισίνας μπορεί να αποβεί μοιραία.
  3. Φορέστε στο παιδί σας μια πάνα για κολύμβηση για να εμποδίσει τυχόν κακάκια και τσισάκια να λερώσουν το νερό της πισίνας. Είναι επικίνδυνο για τους άλλους κολυμβητές.
  4. Αν έχετε δική σας πισίνα, θα πρέπει να είναι περιφραγμένη απ' όλες τις πλευρές, η πόρτα να είναι ασφαλείας και να μην μπορεί να φτάσει το παιδί σας να την ανοίξει ή να την κλείσει. Ο φράχτης πρέπει να είναι αρκετά ψηλός και φτιαγμένος έτσι ώστε να μην μπορεί να σκαρφαλώσει πάνω του.
  5. Να έχετε πάντα μαζί σας εξοπλισμό διάσωσης, πχ μια σημαδούρα, ένα μικρό φαρμακείο πρώτων βοηθειών κι ένα κινητό τηλέφωνο.
2-3 ΕΤΩΝ
  • Μαθήματα
Η περιέργεια του μικρού σας θα το κάνει πιο δραστήριο στο νερό. Όμως χρειάζεται ακόμη τη βοήθεια και την προσοχή σας. Παίξτε μέσα στην πισίνα ή στη θάλασσα παιχνίδια με τα οποία θα πρέπει να κουνάει τα χέρια του (πχ πετάξτε του μια μπάλα και αφήστε το να τη φτάσει) και τα πόδια και να επιπλέει στηριζόμενο στο στομάχι του ή στην κοιλιά του. Δείξτε του πως να κάνει μπουρμπουλήθρες μέσα στο νερό και έτσι σιγά σιγά να βάζει το πρόσωπο του στο νερό χωρίς να το καταπίνει. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών, θα είναι σε θέση να κάνει πολλά πράγματα με λίγη μόνο βοήθεια από εσάς.
  • Κανόνες ασφαλείας
  1. Το πιτσιρίκι σας ίσως να νιώθει πολύ άνετα μέσα στο νερό και να νομίζει ότι μπορεί να κολυμπήσει μόνο του. Μην το αφήσετε μόνο του ούτε για ένα λεπτό. Όταν βρίσκεται μέσα ή γύρω από το νερό, χρειάζεται συνεχή επιτήρηση από κάποιον ενήλικο.
  2. Αν έχετε δική σας πισίνα, φροντίστε η πόρτα της να είναι πάντα κλειστή και η κλειδαριά να είναι σε σημείο που να μην μπορεί να φτάσει το παιδί σας.
  3. Τηρήστε με αυστηρότητα τους κανόνες ασφαλείας. Πχ ποτέ δεν τρέχουμε κοντά στην πισίνα (μπορεί να πέσουμε μέσα), τα μικρούλια μπαίνουν στο νερό πάντα μαζί με τον μπαμπά ή τη μαμά.
  4. Αποφύγετε να μπείτε στη θάλασσα όταν φυσάει. Επίσης, μη βάζετε μέσα στο νερό παιχνίδια ή σωσίβια που φουσκώνουν με αέρα, γιατί υπάρχει η περίπτωση να ξεφουσκώσουν και να βυθιστεί το παιδί. Μη σας δίνουν τη λανθασμένη εντύπωση της ασφάλειας. Αν πάλι θέλετε να έχετε κάποιο σωσίβιο με αέρα, τότε αγοράστε τα σωσίβια που έχουν οι ναυαγοσώστες.
  5. Μην αφήνετε παιχνίδια μέσα στο νερό όταν βγαίνει το παιδί από αυτό, γιατί μπορεί να μπει στον πειρασμό να μπει μόνο του και να το πιάσει.
4-5 ΕΤΩΝ
  • Μαθήματα
Τώρα που το μικρό σας αναπτύσσει το συγχρονισμό των άκρων του, που είναι απαραίτητος για να μάθει να κολυμπάει μόνο του, μπορείτε να το πάτε για μαθήματα κολύμβησης με εξειδικευμένους δασκάλους.
Αν το παιδί σας δεν έχει μεγάλη εμπειρία στο νερό, προτιμήστε να αρχίσετε με μαθήματα που θα το κάνουν να εξοικειωθεί πρώτα μαζί του. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορείτε να παρευρίσκεστε κι εσείς στα μαθήματα για να αισθάνεται πιο άνετα το παιδί. Κι όταν είστε μαζί στη θάλασσα, στα ρηχά νερά, μπορεί να το βοηθήσετε να μάθει να επιπλέει μόνο του. Βυθίστε το πρόσωπο του στο νερό για 5-10 δευτερόλεπτα (χωρίς να καταπιεί νερό) βάλτε το από την όρθια στάση σε αυτή της κολύμβησης και πείτε του να κάνει συγχρονισμένες κινήσεις των άκρων. Έτσι, θα μάθει να κολυμπάει με ασφάλεια.
  • Κανόνες ασφαλείας
  1. Αν και δε χρειάζεται πια να κρατάτε διαρκώς το παιδί σας, πρέπει να το επιτηρείτε διαρκώς και να είστε μονίμως μέσα στο νερό και σχετικά κοντά του.
  2. Να έχετε υπομονή. Το παιδί σας μπορεί να είναι πολύ άνετο μέσα στο νερό τη μία μέρα και να φοβάται υπερβολικά την επόμενη. Μην το πιέσετε να κάνει κάτι αν δεν θέλει εκείνη τη στιγμή κι αν δεν νιώθει έτοιμο.
  3. Βεβαιωθείτε ότι η πισίνα έχει και ρηχά αλλά και βαθιά σημεία. Αν υπάρχει και μια διαχωριστική γραμμή, είναι ακόμα καλύτερα.
  4. Ποτέ να μην υποθέτετε ότι το παρακολουθεί το παιδί σας κάποιος άλλος ενήλικος, ακόμα κι αν υπάρχει ναυαγοσώστης.
  5. Σε μερικά παιδιά δεν αρέσει καθόλου να βρέχουν το πρόσωπο τους. Ένας τρόπος να το βοηθήσετε να συνηθίσει το νερό είναι να το βρέχετε σιγά σιγά με το ντους στο μπάνιο.
6 ΕΤΩΝ +
  • Μαθήματα
Ένα παιδί αυτής της ηλικίας μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του για πολλή ώρα, να κολυμπήσει κάτω από το νερό και να πιάσει πράγματα που βρίσκονται στο βυθό. Μπορεί πλέον να βουτήξει στο νερό και να βγει στην επιφάνεια μόνο του. Θα μάθει να κάνει βουτιές όλων των ειδών (ναι, ακόμα και μακροβούτι!). Η σωματική του διάπλαση του επιτρέπει να κολυμπήσει μεγαλύτερες αποστάσεις. Δεν πρέπει πλέον να είστε μέσα στο νερό με το παιδί σας, όμως να το προσέχετε διαρκώς, γιατί μπορεί να υπερεκτιμήσει τις ικανότητες του.
  • Κανόνες ασφαλείας
  1. Πρέπει πάντα να υπάρχει ένας ενήλικος ο οποίος θα προσέχει όλα όσα κάνει το παιδί. Ακόμα κι ένας πολύ καλός κολυμβητής μπορεί να πνιγεί. Μάθετε στο παιδί σας να μην κολυμπάει όταν δεν υπάρχει κάποιος ενήλικος κοντά και συμβουλέψτε το να κολυμπάει μαζί με κάποιο φίλο του.
  2. Θα πρέπει να είστε πολύ πιο προσεκτικοί όταν πάτε για κολύμπι στη θάλασσα. Αν το παιδί κολυμπάει καλά μέσα στην πισίνα, δεν σημαίνει ότι μπορεί να τα καταφέρει εξίσου καλά και στη θάλασσα.
  3. Να του φοράτε πάντα ένα σωσίβιο όταν κάνει θαλάσσια σπορ (πχ σκι), ακόμα κι αν κολυμπάει πάρα πολύ καλά.
Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

7 Ιουν 2012

Ασφάλεια και στο πίσω κάθισμα!


Η χώρα μας δεν φημίζεται για τους καλούς οδηγούς. Ο αριθμός των τροχαίων δυστυχώς το αποδεικνύει καθημερινά. Είναι όμως άδικο ανάμεσα στα θύματα να βρίσκονται παιδιά που οι γονείς του αψήφησαν τους κανόνες ασφαλείας και τα άφησαν εκτεθειμένα στον κίνδυνο, παρά το γεγονός ότι οι κανόνες αυτοί είναι απλοί!

Το παιδικό κάθισμα.... νόμος!
Από το 1997, μετά την ψήφιση σχετικού νόμου, η χρήση παιδικού καθίσματος γίνεται υποχρεωτική και στη χώρα μας για παιδιά μέχρι και 12 ετών. Ο Νόμος 2696 στα άρθρα του 12 και 33 επισημαίνει ότι για τη μεταφορά με αυτοκίνητο παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών, είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών και εγκεκριμένων συστημάτων συγκράτησης και προστασίας, όπως καθισμάτων, κατάλληλων για την ηλικία, το ύψος και το βάρος των παιδιών. Όλα τα εγκεκριμένα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου πρέπει να είναι σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ECE R 44/04, ο οποίος ελέγχει τη συμβατότητα των καθισμάτων αυτών με τα οχήματα και επιβάλλει αυστηρές δοκιμές στα εξαρτήματα τους με δυναμικούς ελέγχους, δηλαδή crash tests.

Η αγορά του καθίσματος
Ένα από τα πλέον απαραίτητα αξεσουάρ βρεφανάπτυξης, εάν έχετε αυτοκίνητο, είναι φυσικά το κάθισμα ασφαλείας που είναι απαραίτητο αμέσως μόλις βγείτε από το μαιευτήριο! Η μεταφορά του νεογέννητου με καλαθούνες ή πορτ μπεμπέ που δεν δένονται στο αυτοκίνητο θεωρείται ιδιαιτέρως επικίνδυνη. Τα καθίσματα που έχουν σχεδιαστεί για τους πρώτους μήνες ζωής ενός μωρού έχουν μαλακή επένδυση, μεταφέρονται εύκολα χωρίς να ενοχλείται το μωρό και εξασφαλίζουν μεγάλη άνεση. Πως θα κάνετε αυτή την πρώτη αγορά; Η καλύτερη λύση είναι βεβαίως να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένα καταστήματα βρεφικών ειδών και στο εξειδικευμένο προσωπικό τους, που πρέπει να είναι σε θέση να σας συμβουλεύσει σωστά ανάλογα με τις ανάγκες, το βάρος και την ηλικία του παιδιού σας. Αυτά που πρέπει να προσέξετε κατά την αγορά του καθίσματος:

  • Πρέπει να ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του παιδιού (ηλικία-βάρος)
  • Να είναι εύκολο στη χρήση και στην τοποθέτηση, ώστε να είστε πάντα σίγουροι ότι είναι τοποθετημένο σωστά
  • Κατά την αγορά παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου, θα πρέπει να έχετε υπόψη ορισμένα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου σας (5θυρο, παλιό ή καινούργιο, ζώνες ασφαλείας πίσω, μήκος ζωνών). Αυτό είναι απαραίτητο για να βεβαιωθείτε ότι το κάθισμα ή οι ζώνες ασφαλείας του καθίσματος που θα επιλέξετε μπορούν να τοποθετηθούν, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αυτοκινήτου σας.
  • Αν δανειστείτε μεταχειρισμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου, ελέγξτε αν έχει χρησιμοποιηθεί σε αυτοκίνητο που έχει τρακάρει και μην το δεχτείτε.
Τι να προσέξετε!
Πέρα από το να ακολουθήσετε σωστά και πιστά τις οδηγίες τοποθέτησης του παιδικού καθίσματος στο αυτοκίνητο σας, καλό είναι να έχετε υπόψη και τα εξής:
  • Τοποθετείτε πάντα το κάθισμα ασφαλείας για βρέφη και νήπια ανάποδα, έτσι ώστε να βλέπει την πλάτη του καθίσματος (rear facing), καθώς έχει πλέον αποδειχτεί ότι αυτή είναι η πιο ασφαλής τοποθέτηση. Μάλιστα οι κανονισμοί ασφαλείας στις σκανδιναβικές χώρες, πλέον, επιβάλλουν στους γονείς το κάθισμα ασφαλείας να τοποθετείται ανάποδα για παιδιά μέχρι 5 ετών και όχι μέχρι 2, όπως ίσχυε παλιότερα, καθώς έτσι διασφαλίζεται η ακεραιότητα τους.
  • Μη χρησιμοποιείτε περιττά αντικείμενα στο κάθισμα, όπως μαξιλαράκια για να διευκολύνετε το μωρό. Τα καθίσματα ασφαλείας είναι προορισμένα να προσφέρουν και άνεση και ασφάλεια χωρίς τη δική σας..... παρέμβαση με μαξιλαράκια!
  • Εξίσου σημαντικό είναι να ακολουθείτε τις οδηγίες για τη χρήση και τη συντήρηση του παιδικού καθίσματος. Για το λόγο αυτόν μην πλένετε τα μη πλενόμενα μέρη των καθισμάτων. Τα μέρη αυτά είναι σχεδιασμένα για να προστατεύουν το μωρό σας μόνο αν τα διατηρήσετε έτσι όπως τα αγοράσατε. Το να πλύνετε και να σιδερώσετε, πχ τα ειδικά μαξιλαράκια της ζώνης ασφαλείας ισοδυναμεί με την καταστροφή τους.
Δεν θέλει τη ζώνη του!
Τα παιδιά βρίσκουν συχνά πρόσφορο έδαφος στο πίσω κάθισμα για να παίξουν και να τσακωθούν. Αυτή η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη τόσο για τα ίδια όσο και για τη συγκέντρωση του οδηγού. Όλα ξεκινούν από το γεγονός ότι ένα παιδί αρνείται να καθίσει στο κάθισμα και να φορέσει ζώνη ή είναι σε θέση να την ξεκουμπώσει. Ο ρόλος σας είναι να μην κάνετε καμία υποχώρηση στο ζήτημα αυτό, όσο απείθαρχο ή άτακτο κι αν είναι το παιδί σας. Εάν το παιδί αρνείται να βάλει ζώνη, τότε αρνηθείτε να ξεκινήσετε. Εάν, πάλι, καθώς οδηγείτε διαπιστώσετε ότι το παιδί ξεκούμπωσε τη ζώνη του, σταματήστε με ασφάλεια το αυτοκίνητο και εξηγήστε του ότι θα γυρίσετε σπίτι εάν δεν συμμορφωθεί.

SOS TIP
Είναι καλό να έχετε υπόψη σας ότι με τον ήλιο τα μεταλλικά μέρη της ζώνης ασφαλείας μπορεί να θερμανθούν τόσο ώστε να προκαλέσουν έγκαυμα στο παιδί. Για αυτό τον λόγο δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην αντηλιακή προστασία του οχήματος.

Προστασία Χ 4!
Ένας παράγοντας κινδύνου που συχνά οι γονείς δεν υπολογίζουν όταν έχουν παιδιά στο αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία και η μεγάλη θερμότητα στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Τι πρέπει να γνωρίζετε;

Θερμοκρασία
Η θερμοκρασία στην καμπίνα του αυτοκινήτου μπορεί να αυξηθεί σε υψηλά, επικίνδυνα επίπεδα, πολύ γρήγορα και σε μέρες που δεν είναι ιδιαίτερα ζεστές. Ακόμη και αν τα παράθυρα του αυτοκινήτου είναι λίγο ανοιχτά, η θερμοκρασία στην καμπίνα μπορεί να αυξηθεί. Στη χώρα μας, που η καλοκαιρινή ηλιοφάνεια και οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν νωρίς την εμφάνιση τους, καλό είναι να λάβετε υπόψη σας αυτόν τον παράγοντα στις μετακινήσεις σας με τα παιδιά και ειδικά τα βρέφη. Η έκθεση του αυτοκινήτου στο ηλιακό φως μπορεί, σε μέρες με ήπιες θερμοκρασίες, σε 30 λεπτά να αυξήσει την θερμοκρασία στην καμπίνα σε επίπεδο που να επιφέρει θερμοπληξία. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να μην αφήνετε ποτέ μόνα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα βρέφη και παιδιά, ακόμη κι αν πρόκειται για 5 λεπτά, κι αυτό γιατί τα βρέφη και τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στην αύξηση της θερμοκρασίας. Χάνουν συνολικά περισσότερο νερό λόγω θερμότητας, η θερμοκρασία του σώματος τους αυξάνεται γρηγορότερα και κινδυνεύουν περισσότερο από θερμοπληξία.

Ηλιακή ακτινοβολία
Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα κατά τη μετακίνηση παιδιών με το αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία. Πολλοί γονείς έχουν την εσφαλμένη πεποίθηση ότι τα τζάμια του αυτοκινήτου προστατεύουν τους επιβάτες από τον ήλιο. Αυτό δεν είναι αληθές. Τα τζάμια μπορεί να αντανακλούν μέρος του ήλιου, όμως δεν είναι αρκετό. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που ο ήλιος είναι δυνατότερος θα πρέπει να προστατεύετε τα παιδιά από αυτόν, βάζοντας τους αντηλιακό ή και τοποθετώντας ειδικές αντηλιακές μεμβράνες στα τζάμια, που κρατούν μακριά από το εσωτερικό της καμπίνας τις επικίνδυνες ακτίνες του ήλιου. Είτε πρόκειται για σύντομη διαδρομή είτε για μακρινότερη (όπως οι διακοπές) φροντίστε για την ασφάλεια των παιδιών, καθώς ο ήλιος είναι επικίνδυνος για το δέρμα τους, ακόμη και όταν βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο.

Κάντε κλικ: http://www.kidsandcars.org/

Πηγή: περιοδικό "Γονείς εν δράση!"

16 Μαρ 2012

Μέτρα εμπιστοσύνης

Σήμερα είμαστε λιγότερο επιφυλακτικοί και διστακτικοί από ότι οι προηγούμενες γενιές. Για αυτό δεν αφήνουμε ποτέ ένα παιδί μόνο στο σπίτι-ούτε καν για λίγο-, αν δεν είμαστε σίγουροι για δύο στοιχεία: την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη.

1. Αξιολογούμε την ωριμότητα του παιδιού.
Παρόλο που από την ηλικία των 10 περίπου χρόνων και μετά θεωρούμε ότι ένα παιδάκι είναι ώριμο για αυτό το βήμα, η ηλικία δεν πρέπει να αποτελεί κριτήριο για τέτοιου είδους αποφάσεις. Μερικά δεκάχρονα μπορούν να τα καταφέρουν πολύ καλά μόνα τους, όμως κάποια άλλα εξακολουθούν να είναι ακόμα παρορμητικά. Κάποια παιδιά πάλι είναι πιο ώριμα, πιο υπεύθυνα, πιο ικανά και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από ότι άλλα μεγαλύτερα παιδιά. Έτσι μπορεί να είναι σωστό να αφήσετε μόνο για λίγο ένα δεκάχρονο και λάθος να κάνετε το ίδιο με ένα δωδεκάχρονο. Και κυρίως μην πέσετε στην παγίδα να το κάνετε, επειδή το κάνει κάποιος άλλος που έχει παιδάκι της ίδιας ηλικίας με το δικό σας.

2. Λαμβάνουμε υπόψη την άποψη του
Το παιδί μπορεί να είναι ώριμο και υπεύθυνο, όμως είναι πιθανό να μην του αρέσει να μένει μόνο στο σπίτι. Μη συνδέετε το βήμα αυτό με υπερβολικές προσδοκίες. Είναι λάθος να το πιέζουμε να το κάνει αν δεν θέλει, Μπορεί να νιώθει φόβο ή ανασφάλεια. Αν, πάντως, θεωρήσουμε ότι υποβόσκει κάποια φοβία, καλό θα ήταν να το συζητήσουμε μαζί του, ελέγχοντας σε ποιο βαθμό αυτό επηρεάζει τη συμπεριφορά του, πχ δεν θέλει να μείνει μόνο του ούτε και για να πεταχτούμε μέχρι το κοντινό περίπτερο ή για να πληρώσουμε τα κοινόχρηστα; Σε περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, ίσως χρειάζεται να ζητήσουμε τη συμβουλή κάποιου ειδικού. Φυσικά μπορεί να ισχύει και το αντίθετο. Δηλαδή, το παιδί να επιμένει να μείνει μόνο του στο σπίτι βρίσκοντας διάφορα προσχήματα, πχ να μη θέλει να έρθει μαζί μας σε κάποια επίσκεψη. Το ζήτημα αυτό συχνά συνδέεται με το αίτημα του παιδιού για περισσότερη ανεξαρτησία και ελευθερία και ο τρόπος που θα το αντιμετωπίσουμε θα επηρεάσει στο μέλλον και θέμα των εξόδων. Η απόφαση για το πότε και τι αν θα μείνει μόνο το παιδί πρέπει να προέρχεται πάντα από τους γονείς και όχι από το παιδί. Δεν πρέπει να είμαστε εκ των προτέρων απόλυτοι και απαγορευτικοί. Συζητάμε μαζί του για το τι είναι κατάλληλο και τι όχι σε σχέση με την προσωπικότητα και την ηλικία του αλλά και τη γραμμή της οικογένειας.

3. Προνοούμε για το ζήτημα της ασφάλειας.
Είτε το αφήνουμε μόνο για λίγα λεπτά είτε για λίγη ώρα είναι σημαντικό να του υποδείξουμε με σαφήνεια το πλαίσιο για την περιφρούρηση της ασφάλειας του. Δηλαδή:

  • Πως να είναι προσεχτικό με την πόρτα. Του δείχνουμε πως να κλειδώνει την πόρτα, να έχει τα παράθυρα ασφαλισμένα αν μένουμε σε χαμηλό όροφο, να χρησιμοποιεί τα θυροτηλέφωνα ή τη θυροτηλεόραση όταν χτυπάει το κουδούνι, να μην ανοίγει παρά μόνο σε πρόσωπα που του έχουμε πει εμείς, για παράδειγμα στη γιαγιά του. Κάτι άλλο που χρειάζεται να προσέχουμε στα παιδιά είναι η παρορμητικότητα τους. Μπορούμε να κάνουμε και μερικές πρόβες με συγκεκριμένα παραδείγματα, πχ "Τι θα έκανες αν ένα τσούρμο παιδιά σου χτυπούσε την πόρτα;"
  • Πως να απαντά στο τηλέφωνο και παίρνει μηνύματα. Να μη δίνει πληροφορίες (πχ όνομα ή διεύθυνση) σε άτομα που δεν γνωρίζει και, κυρίως, να μην αποκαλύπτει ότι είναι μόνο στο σπίτι.
  • Πως να καλέσει άμεση βοήθεια, αν συμβεί κάτι. Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα παιδιά, ακόμα κι αν είναι μεγάλα, δεν τα καταφέρνουν καλά με γενικές υποδείξεις, πχ "κάλεσε βοήθεια". Θα πρέπει να του εξηγήσουμε ακριβώς τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση κινδύνου. Επομένως, πρέπει να κολλήσουμε σε συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού ένα χαρτί με τα κινητά μας τηλέφωνα, αριθμούς ατόμων εμπιστοσύνης και τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης.
4. Καθορίζουμε το πλαίσιο των κανόνων
Μόλις νιώσουμε ότι το παιδί είναι έτοιμο, πρέπει να καθίσουμε και να μιλήσουμε για τους κανόνες του οποίους χρειάζεται να κατανοήσει και να εφαρμόζει κάθε φορά που μένει μόνο στο σπίτι. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η βασική παράμετρος για το συγκεκριμένο προνόμιο είναι η εμπιστοσύνη. Εξηγούμε με σαφήνεια τους κανόνες, πχ όχι φίλοι στο σπίτι όταν λείπουμε, όχι μαγειρέμετα, όχι τηλεφωνήματα, εκτός κι αν προκύψει έκτακτη ανάγκη.

5. Αποφασίζουμε για τη διάρκεια και τη συχνότητα
Έχει ιδιαίτερη σημασία πόση ώρα θα αφήσουμε μόνο του το παιδί στο σπίτι και πόσο συχνά το κάνουμε αυτό. Καλό είναι να προσεγγίσουμε σταδιακά αυτή τη δοκιμασία, ακόμα κι αν έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο παιδί. Ξεκινάμε αφήνοντας το για δέκα ή δεκαπέντε λεπτά μόνο για να πάμε στο κοντινό σουπερ μάρκετ για ψώνια. Αν δεν υπάρξει πρόβλημα, μπορούμε να το επαναλάβουμε την επόμενη εβδομάδα. Ωστόσο, πρέπει να αποφεύγουμε να το αφήνουμε μόνο τις ίδιες μέρες και ώρες κάθε φορά. Ακόμα κι όταν το παιδί τα καταφέρνει μια χαρά, δεν πρέπει να μένει μόνο του περισσότερο από μία με μιάμιση ώρα. Ας θυμόμαστε: τα παιδιά βαριούνται γρήγορα και η ανία συνήθως είναι κακός σύμμαχος της ασφάλειας.....

Οι παγίδες της μοναξιάς
Υπάρχουν μερικές πολύ συνηθισμένες πηγές κινδύνου για τα παιδιά που μένουν μόνα στο σπίτι, ανεξάρτητα από το πόσο ώριμα τα θεωρείτε. Για αυτό πάρτε τα μέτρα σας προκαταβολικά!
  • Τηλέφωνο, τηλεόραση και ηλεκτρονικός υπολογιστής. Θυμηθείτε ότι το μέτρο και τα όρια μπορούν εύκολα να παραβιαστούν. Είναι αδύνατο να ελέγξετε τι θα δει στην τηλεόραση. Στο τηλέφωνο μπορείτε να βάλετε φραγή αποτρέποντας ή επιτρέποντας συγκεκριμένες κλήσεις ή περιορισμένη διάρκεια σε κάθε τηλεφώνημα, ενώ στον υπολογιστή μπορείτε να περάσετε κωδικό ή πρόγραμμα προφύλαξης που επιτρέπει την πρόσβαση σε ορισμένες μόνο διευθύνσεις στο διαδίκτυο.
  • Φίλοι "επισκέπτες". Κάποιοι γονείς δεν επιτρέπουν φίλους στο σπίτι όταν αφήνουν το παιδί μόνο, γιατί η ευθύνη είναι διπλή. Σίγουρα πάντως δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του με ένα φίλο που δεν γνωρίζουμε καλά. Δύο η περισσότερα παιδιά-κι αυτό ισχύει και για τα αδερφάκια-αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για.... σκανταλιές!
  • Το μικρότερο αδερφάκι. Μπορεί να είναι αρκετά μεγάλο για να μείνει μόνο, αλλά όχι τόσο μεγάλο ώστε να προσέχει και το μικρότερο αδερφάκι του. Θυμηθείτε ότι ακόμα και στην εφηβεία ένα παιδί δεν είναι τόσο ώριμο ώστε να είναι υπεύθυνο για baby-sitting.
Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

24 Ιαν 2012

Πλατσουρίσματα στην μπανιέρα!

Ενημερωθείτε βήμα προς βήμα για το πως να κάνετε μπάνιο το παιδί σας από τις πρώτες ημέρες της γέννησης του μέχρι και τα τρία του χρόνια!

Στο κεφάλαιο της φροντίδας του μικρού σας σημαντική θέση καταλαμβάνουν και οι στιγμές που περνάτε μαζί όταν το κάνετε μπάνιο! Αρκετοί γονείς αγχώνονται ακόμη και στην ιδέα του να κάνουν μπάνιο το μωρό τους και το άγχος αυτό θα προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε με τις πολύτιμες συμβουλές μας! Έτσι κι αλλιώς, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε, δίχως όμως να σας τρομάξουμε, πως όσο μεγαλώνει το παιδί σας τόσο πιο.... ζωηρό και ενίοτε πιο δύσκολο θα φαντάζει το μπανάκι του!

Από 0 έως 1 έτους

Τοπικό... μπανάκι
Ένα μωρό μέχρι 1 έτους μπορεί να κάνει μπάνιο κάθε μέρα ή ανά 2 με 3 ημέρες, αρκεί όμως να το πλένετε καθημερινά τοπικά. Όπως είναι φυσικό, το πρόσωπο, τα χέρια και η περιοχή των γεννητικών οργάνων του χρειάζεται να καθαρίζονται πιο τακτικά, δίχως να πρέπει να αφαιρέσετε από το μωράκι σας όλα του ρούχα. Αρχικά ξαπλώστε το μικρό σας σε μια σταθερή επιφάνεια και με βρεγμένο βαμβάκι καθαρίστε τα ματάκια του, ξεκινώντας από την εσωτερική γωνία του ματιού. Δώστε προσοχή ώστε το βαμβάκι να είναι καθαρό αλλά και να το χρησιμοποιείτε μία μόνο φορά. Δηλαδή χρησιμοποιήστε διαφορετικό κομμάτι για κάθε μάτι. Το ίδιο ισχύει για τα χέρια, αλλά και για την περιοχή της πάνας. Καθαρίστε απαλά και μετά σκουπίστε με μια καθαρή πετσέτα!
Εναλλακτικά, αν το μικρό σας αντιστέκεται στην ιδέα του μπάνιου, καθίστε κάπου άνετα, απλώστε πάνω σας μια πετσέτα, γδύστε το μικρό σας από τη μέση και πάνω, πλύνετε το τοπικά με ένα σφουγγαράκι, καθαρίστε το, ντύστε το και έπειτα γδύστε το από τη μέση και κάτω και συνεχίστε την καθαριόττηα μέχρι και τις πατουσίτσες του!

Μην ξεχάσετε:
Το πρώτο που θα χρειαστεί να φροντίσετε προκειμένου να είστε έτοιμη να κάνετε μπάνιο το μωρό σας είναι φυσικά τα απαραίτητα αξεσουάρ, τα οποία θα αποτελέσουν μια.... χείρα βοηθείας στο εν λόγω εγχείρημα!

  • Προμηθευτείτε ένα πλαστικό μπανάκι και τοποθετήστε το στην μπανιέρα σας ή μια μπανιέρα-αλλαξιέρα, την οποία μπορείτε να τοποθετήσετε σε όποιον χώρο του σπιτιού σας βολεύει, αλλά και να επωφεληθείτε από τα συρτάρια και τα ράφια που σας παρέχει για την τοποθέτηση των απαραίτητων αντικειμένων!
  • Να έχετε κοντά στο σημείο όπου πλένετε το παιδί σας όλα τα απαραίτητα εργαλεία που θα σας βοηθήσουν να καθαρίσετε το μωρό σας, να το σκουπίσετε, αλλά και να το ντύσετε (πχ πετσέτα ή μπουρνούζι με κουκούλα ανάλογα με την ηλικία του μικρού σας, ρούχα, αφρόλουτρο κλπ).
  • Γεμίστε το μπανάκι του με λίγα εκατοστά νερό, έως ότου εξοικειωθείτε με το να κάνετε μπάνιο το παιδί σας. Ένα μωρό από 3 μηνών και μετά έχει τη δυνατότητα να πλυθεί και στην μπανιέρα, αρκεί να φροντίσετε να το κρατάτε γερά από τα μπράτσα και να μην παίρνετε το βλέμμα σας στιγμή από πάνω του.
  • Τους χειμερινούς μήνες φροντίστε, πριν από τη διαδικασία, να έχετε ζεστάνει το σπίτι αλλά και συγκεκριμένα το χώρο που θα πλύνετε το μωρό σας, πχ τοποθετώντας εκεί το καλοριφέρ. Επίσης, επειδή το σώμα ενός μωρού δεν έχει μάθει ακόμα να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του, μην το αφήσετε για πολλή ώρα γυμνό.
Βρεφική μπουγάδα!
Για τους περισσότερους γονείς τα βήματα για τον καθαρισμό του μικρού τους φαίνονται.... βουνό. Διαβάστε, όμως, παρακάτω πιο προσεκτικά και θα δείτε ότι θα αλλάξετε γνώμη. Ακολουθήστε βήμα προς βήμα τις οδηγίες για ένα ευχάριστο μπανάκι, και για εσάς αλλά και για το μωρό σας:
  • Βάλτε νερό στο μπανάκι και ελέγξτε τη θερμοκρασία του βυθίζοντας το εσωτερικό του καρπού σας.
  • Γδύστε το μωράκι σας, καθαρίστε την περιοχή των γεννητικών του οργάνων, το πρόσωπο και τα αφτιά του με ένα κομμάτι βρεγμένο βαμβάκι.
  • Πάρτε το μικρό σας αγκαλιά, κρατώντας το ανάσκελα, πλησιάστε πάνω από το μπανάκι και ξεκινήστε τη διαδικασία του λουσίματος. Μετά.... χτενίστε το!
  • Έπειτα, τοποθετήστε προσεκτικά και με ήρεμες κινήσεις το μωρό σας στο μπανάκι, κρατώντας με το ένα σας χέρι τους ώμους του και με το άλλο σας χέρι απαλά τον ποπό του.
  • Φροντίστε το κάτω μέρος του σώματος του να είναι βυθισμένο στο νερό, ενώ το κεφάλι και οι ώμοι του να βρίσκονται έξω από το νερό. Με λίγα λόγια δεν θα σταματήσετε να κρατάτε το παιδί σας και φυσικά θα το πλένετε με το ελεύθερο χέρι σας.
  • Το δέρμα ενός μωρού δεν χρειάζεται σαπούνι για να καθαρίσει, για αυτό τις πρώτες 6 εβδομάδες της ζωής του πλένετε το παιδί σας μονάχα με νερό.
  • Όταν πλένετε τα γεννητικά όργανα της κορούλας σας, μη δοκιμάσετε ποτέ να ανοίξετε τα χείλη του αιδοίου για να το καθαρίσετε εσωτερικά. Εάν είναι αγοράκι, μην τραβάτε ποτέ την ακροποσθία (πετσάκι) για να καθαρίσετε το πέος του. Καθαρίζετε μονάχα τις περιοχές που καλύπτει η πάνα.
  • Όταν τελειώσετε τη διαδικασία πιάστε το μικρό σας με τον ίδιο τρόπο, πάρτε το αγκαλιά μέσα στην πετσέτα και σκουπίστε το.
  • Μη χρησιμοποιείτε βρεφικό ταλκ αμέσως μετά το μπάνιο, τις περισσότερες φορές προκαλεί ερεθισμούς.
  • Τα μαλλιά του χρειάζεται να τα πλένετε μέχρι τον 3ο μήνα σε καθημερινή βάση, αλλά και μετά τους 3 μήνες, λούστε το μέρα παρά μέρα με νερό και με σαμπουάν μία με δύο φορές την εβδομάδα, προκειμένου να προλάβετε τη νινίδα. Αυτό μπορείτε να το κάνετε χρησιμοποιώντας μια απαλή βρεφική βούρτσα και λίγο βρεφικό σαμπουάν. Κατά τα άλλα το βρεφικό λούσιμο δεν χρειάζεται να κρατάει πολλή ώρα. Μετρήστε μέχρι το 20, κάνοντας σαπουνάδα και μετά ξεβγάλτε. Μπορείτε ακόμη να ξεβγάλετε με μια απαλή πετσέτα, που θα έχετε βουτήξει σε ζεστό νερό προηγουμένως.
  • Χρησιμοποιήστε ένα σαμπουάν που δεν τσούζει όταν πέφτει στα ματάκια του. Βέβαια, καλό θα ήταν πάντα να προσέχετε ώστε να μην πάει καθόλου σαμπουάν στα μάτια του μωρού σας.
1 έως 3 ετών
Όσο θα μεγαλώνει το μικρό σας, τόσο το μπάνιο θα αποτελεί παιχνίδι για εκείνο, ενώ σίγουρα θα θέλει να κάνει και σκανταλιές. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διακατέχεται από το φόβο του μπάνιου ή του λουσίματος, γεγονός που "απαιτεί" από εσάς να έχετε υπομονή, επιμονή, ψυχραιμία, αλλά και όρεξη για παιχνίδι, προκειμένου να το μεταμορφώσετε!
  • Όταν κλείσει το 1ο έτος το μωρό σας, το πιο πιθανό είναι να το πλένετε πλέον στην μπανιέρα, καθώς θα έχει μεγαλώσει. Βασικό, βέβαια, για ένα τέτοιο εγχείρημα είναι να τοποθετήσετε στην μπανιέρα έναν τάπητα, ώστε να μη γλιστράει. Επιπλέον, δεν πρέπει να το αφήσετε μόνο του στην μπανιέρα, καθώς ακόμα δεν έχει μάθει να συντονίζει τις κινήσεις του για να πλυθεί μόνο του και ενδέχεται να γλιστρήσει και να χτυπήσει.
  • Επειδή, οι μικροί μας φίλοι, ιδιαίτερα σε αυτές τις ηλικίες, έχουν την τάση να πειραματίζονται με τα πάντα πάρτε τις προφυλάξεις σας και καλύψτε τη βρύση με μία πετσέτα, καθώς μπορεί να ανοίξει τη βρύση με το ζεστό νερό μόνο και να καεί.
  • Δείξτε του πως να κάνει μπάνιο μόνο του. Αρχικά πάρτε ένα μικρό σφουγγαράκι, βρέξτε το με νερό, κάντε αφρό με το αφρόλουτρο και δείξτε του πως να το κινεί στο σώμα του, πως να μεταφέρει τη σαπουνάδα από το σώμα του στους ώμους, στα μπράτσα κλπ. Δώστε του το σφουγγάρι για να το κάνει μόνο του, αλλά έχετε κι εσείς ένα βοηθητικό σφουγγάρι για να διευκολύνετε την... κατάσταση! Μπορεί να μην είναι σε θέση να τα κάνει όλα μόνο του, αλλά σαφώς είναι σε θέση να αρχίσει να κατανοεί τον τρόπο που μπορεί να πλένεται. Με την επανάληψη των κινήσεων θα του εντυπωθεί η διαδικασία και θα τα καταφέρει μόνο του, κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα, αλλά και νιώσει έτοιμο να φροντίσει τον εαυτό του, χωρίς βοήθεια!
  • Εξοπλιστείτε με παιχνίδια μπάνιου και κάντε το μπανάκι.... παιχνιδάκι! Το νερό μαγεύει και διασκεδάζει τα περισσότερα παιδιά. Προμηθευτείτε βαρκούλες, πλαστικά παιχνίδια, άλλα που πετούν νερό κλπ, τα οποία θα προσφέρουν πολλά χαμόγελα στο μικρό σας.
Πηγή: περιοδικό "Γονείς σε δράση"

11 Ιαν 2012

Η μόδα αγαπάει τα παιδιά

Τα ρούχα των παιδιών από τη βρεφική ηλικία είναι ένα ζήτημα που θέλει σκέψη και μάλιστα και αρκετά χρήματα, καθώς στην αγορά κυκλοφορούν επώνυμα και ακριβά ρούχα για τα παιδιά, τα οποία ακολουθούν τη μόδα, που ταιριάζει πολλές φορές με αυτή των ενηλίκων.

Τα ρούχα του μωρού
Είναι όλα έτοιμα, ρουχαλάκια, επιπλάκια, καλλυντικά.... είστε σίγουρες; Μήπως έχετε ξεχάσει κάτι; Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από έναν καλό προγραμματισμό. Για αυτό, κάντε έναν κατάλογο, με όσα θα χρειαστεί το μωράκι σας τις πρώτες ημέρες της ζωής του, φροντίζοντας να μην κάνετε υπερβολές. Κάποια πράγματα, αναμφισβήτητα, θα τα επωμιστούν οι παππούδες, κάποια άλλα συγγενείς και φίλοι. Σχετικά με την γκαρνταρόμπα του μωρού σας, σας δίνουμε κάποιες απλές συμβουλές:

  • Αποφύγετε να αγοράσετε ρούχα για νεογέννητα (δηλαδή το 0 νούμερο). Η εξέλιξη του μωρού σας, είναι τόσο μεγάλη, που μέσα σε λίγες εβδομάδες τα ολοκαίνουργια ρουχαλάκια του δεν θα το χωράνε. Για αυτό, επιλέξτε από την αρχή ρούχα για μωρά ηλικίας 3-6 μηνών (ανάλογα πάντα το πόσο μεγάλο έχει γεννηθεί το μωράκι σας-εγώ θα σας πρότεινα να πάρετε μισά σε μέγεθος έως 3 μηνών και μισά σε μέγεθος 3-6 μηνών).
  • Αποφύγετε, επίσης, τα πολλά κουμπάκια, κορδόνια και κορδελίτσες, μιας και εκτός από τη δυσκολία που παρουσιάζουν όταν ντύνετε το μικρό σας, είναι και πολύ επικίνδυνα καθώς το μικρό σας μπορεί να τα καταπιεί. Τα ρουχαλάκια του μωρού, πρέπει να είναι από μαλακά υφάσματα, κυρίως βαμβακερά, που θα μπαίνουν στο πλυντήριο και θα σιδερώνονται εύκολα.
Τις πρώτες ημέρες, θα χρειαστείτε κυρίως:
  • 6-10 βαμβακερά φανελάκια. Πιο βολικά είναι αυτό που κλείνουν από κάτω. Προσέξτε όμως, να έχουν μεγάλο άνοιγμα στο κεφάλι, για να μην ταλαιπωρείται το μικρούλι σας όταν το αλλάζετε.
  • 6-10 βαμβακερές φορμίτσες και 6-10 ζευγάρια κάλτσες.
  • 2-3 ζευγάρια χοντρές φόρμες-πυτζάμες και 2-3 ζακέτες (Είναι πολύ βολικές, για να τις φοράει το μωρό πάνω από το φορμάκι του).
  • 5-6 σαλιάρες-επειδή τα νεογέννητα βγάζουν συχνά γουλιές γάλα, όταν τελειώσουν το φαγητό του, καλό είναι να είστε εφοδιασμένη με τις άκρως απαραίτητες σαλιάρες.
  • 10 πανάκια-Βοηθάνε να μην λερώνονται τα ρούχα σας, όταν περιμένετε το μικρούλι σας μετά το γεύμα του να ρευτεί. Ιδιαίτερα, όμως, το προστατεύουν από την επαφή με τα ρούχα σας, που όσο καθαρά κι αν είναι, έχουν εκτεθεί στο εξωτερικό περιβάλλον, με τα λογής-λογής μικρόβια και το καυσαέριο.
Μικρές χρήσιμες συμβουλές
  • Διαλέξτε ρούχα καλής ποιότητας από βαμβάκι ή αγνό παρθένο μαλλί, με υφή μαλακή και άνετη, από άφλεκτο και ανθεκτικό υλικό.
  • Φροντίστε το ντύσιμο του μωρού να σας διευκολύνει όταν το αλλάζετε, ώστε να μην χρειάζεται να το γδύνετε ολόκληρο. Κατάλληλα ρούχα είναι αυτά που ανοίγουν από μπροστά, από πάνω ως κάτω, όπως οι ολόσωμες φόρμες, που ξεκουμπώνουν με σούστες.
  • Προτιμήστε τα ευκολοφόρετα ρούχα που είναι ανοιχτά στο λαιμό και ξεκουμπώνουν στους ώμους.
  • Προσοχή χρειάζεται στα ρούχα που μπαίνουν από το κεφάλι, κάτι που πρέπει να γίνεται με ένα ελαφρύ και προσεκτικό ανασήκωμα του κεφαλιού και γρήγορο πέρασμα του ρούχου, για να μην δυσανασχετήσει το μωρό.
  • Τα ζακετάκια με κουμπιά ή κορδόνια, τα δαντελωτά, με ραφές ή διακοσμητικά στοιχεία ρούχα, είναι καλό να τα αποφύγετε γιατί περιορίζουν τις κινήσεις του παιδιού και μπορεί να καταπιεί κάτι από αυτά.
  • Το καλοκαίρι, είναι απαραίτητο να έχετε ένα καπέλο του οποίου το κορδελάκι δεν πρέπει να εμποδίζει το μωρό αλλά να εφαρμόζει στο πιγουνάκι του χωρίς να του προκαλεί ερεθισμούς.
  • Όταν το μωρό δεν περπατάει, μπορείτε να του βάλετε από βαμβακερά ή μάλλινα καλτσάκια μέχρι υφασμάτινα μποτάκια. Όταν, όμως, αρχίσει το περπάτημα φροντίστε τα παπουτσάκια του να έχουν σκληρή σόλα και καλή εφαρμογή, ιδιαίτερα στη φτέρνα του.
Ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων
Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή ανακοινώνει, σχετικά με την ασφάλεια των παιδικών ενδυμάτων που φέρουν κορδόνια, ότι:
  • Οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παίρνουν μέτρα ενάντια στην ύπαρξη επικίνδυνων κορδονιών και κορδονιών περίσφιξης στα παιδικά ενδύματα.
  • Τα μακριά κορδόνια και τα κορδόνια περίσφιξης μπορούν να θέσουν τα παιδιά σε μεγάλο κίνδυνο. Για το λόγο αυτό, οι ευρωπαϊκές αρχές εποπτείας της αγοράς από 11 χώρες μέλη, ξεκίνησαν ένα πρόγραμμα Κοινής Δράσης, με σκοπό της μείωση της έκθεσης των παιδιών σε τέτοιους κινδύνους, αποσύροντας επικίνδυνα ενδύματα από την αγορά.
Από τον Αύγουστο του 2008, το PROSAFE-Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την Εφαρμογή της Ασφάλειας των Προϊόντων και οι χώρες μέλη-μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα-ενώθηκαν σε μια Κοινή Δράση εποπτείας της αγοράς με θέμα "Κορδόνια και Κορδόνια Περίσφιξης σε Παιδικά Ενδύματα". Κάθε χρόνο, καταγράφονται ανά τον κόσμο, ατυχήματα σε παιδιά εξαιτίας της ύπαρξης κορδονιών και κορδονιών περίσφιξης στα ρούχα. Παρά τις εργασίες των ευρωπαϊκών αρχών εποπτείας της αγοράς, είναι πιθανόν οι καταναλωτές να συναντήσουν στα καταστήματα ή να προμηθευτούν μη-συμμορφούμενα προϊόντα. Επίσης, οι ίδιοι οι γονείς ή συγγενείς αυτών μπορεί να παράγουν παιδικά ενδύματα. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι συμμετέχουσες ευρωπαϊκες αρχές εποπτείας της αγοράς να εκδόσουν τις παρακάτω συστάσεις:

6 συστάσεις για τα παιδικά ενδύματα
  1. Ενδύματα για παιδιά μέχρι 7 ετών (ύψος 1,34μ) δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
  2. Ενδύματα για παιδιά μεταξύ 7 και 14 ετών δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, μακρύτερα των 75mm ή κορδόνια περίσφιξης με ελεύθερες άκρες. Τα κορδόνια στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, δεν πρέπει να είναι ελαστικά, εκτός από τις τιράντες ώμων και τα κορδόνια που δένουν στο πίσω μέρος του λαιμού.
  3. Τα παιδικά ενδύματα δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης με ελεύθερες άκρες μακρύτερες των 140mm, στην περιοχή του θώρακα και της μέσης.
  4. Τα παιδικά ενδύματα που είναι σχεδιασμένα να δένουν στο πίσω μέρος του λαιμού, δεν πρέπει να φέρουν ελεύθερες άκρες στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
  5. Τα παιδικά ενδύματα που είναι σχεδιασμένα να δένουν στο μπροστινό μέρος, δεν πρέπει να φέρουν δεμένες ζώνες ή φαρδιές λωρίδες σαν ζώνες (πάχους 3cm και άνω), μακρύτερες των 360mm σε μήκος, μετρημένες όταν είναι λυτές και από το σημείο που αυτές δένονται.
  6. Κορδόνια ή κορδόνια περίσφιξης σε παιδικά ενδύματα, δεν πρέπει να κρέμονται κάτω από το μανίκι ή το στρίφωμα του ενδύματος. Κορδόνια περίσφιξης, λειτουργικά και διακοσμητικά κορδόνια στο κάτω μέρος του στριφώματος σε μακριού μήκους παντελόνια, θα πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του ενδύματος.
Τα χειροποίητα παιδικά ενδύματα θα πρέπει επίσης να συμμορφώνονται με τις παραπάνω συστάσεις.

Μαθήματα ντυσίματος
  • Βάλτε τα ρούχα που είναι να φορέσει το παιδί δίπλα σε αυτά που είναι να φορέσετε εσείς. Αρχίστε να τα φοράτε ένα ένα με την ίδια σειρά και οι δυο σας. Αυτό βοηθάει το παιδί να αποκτήσει άνεση και ταχύτητα. Θα μπορούσατε να προτείνετε και διαγωνισμό-ποιος θα ντυθεί πιο γρήγορα. Σύντομα ο πρωτάρης θα γίνει πρωταθλητής. Στα πρώτα βήματα βέβαια ο πρωτάρης στο αυτο-ντύσιμο (από τριών μέχρι τεσσάρων) θα χρειάζεται και ένα χεράκι από τη μαμά: "Εσύ θα φορέσεις το πουκάμισο και εγώ θα σου το κουμπώσω".
  • Δείξτε ανοχή στους κακούς συνδυασμούς. Μην ξεχνάτε πως ένα παιδάκι από δύο μέχρι πέντε ετών διαμορφώνει απόψεις στο μυαλό του και αυτό έχει σαν συνέπεια να αντιστέκεται σε εναλλακτικούς τρόπους. Όσο και αν μας φαίνεται περίεργο τα μικρά παιδάκια δεν φημίζονται για το ανοιχτό τους μυαλό. Αυτό δεν είναι ένδειξη πείσματος ή ισχυρογνωμοσύνης, αλλά δείγμα πορείας προς την ανάπτυξη και τη δημιουργία προσωπικής ταυτότητας. Αν το παιδί σας θέλει να φορέσει πορτοκαλί πουκάμισο με μωβ παντελόνι, αφήστε το να το κάνει, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο παραβιάζει τη δική σας αίσθηση γούστου.
  • Δώστε στο παιδί δικαίωμα επιλογής στα ψώνια. Κοντά στην ηλικία των τεσσάρων τα παιδιά έχουν άποψη για το ντύσιμο τους. Παίρνετε τα παιδιά μαζί σας όταν πάτε για ψώνια και παραχωρήστε τους κάποια περιθώρια επιλογής σε ότι τους αφορά. Για παράδειγμα, τα δύο από τα πέντε φορεματάκια και ένα στα τρία παντελόνια να είναι με βάση τις δικές τους προτιμήσεις.
Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί"


9 Σεπ 2011



1. ΚΑΤΑΝΟΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ
Τα παιδιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ
ΑΓΑΠΗ: Το πιο σημαντικό. Ζεστή, προσωπική επαφή και αληθινό ενδιαφέρον.
ΑΠΟΔΟΧΗ: Για το ποια είναι ως ξεχωριστά άτομα.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ: Να γνωρίζουν ότι θα είστε δίπλα τους, εάν σας χρειαστούν.

2. ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥΣ
Τα παιδιά χρειάζονται να ξέρουν ότι εμπιστεύεστε τις ικανότητες τους. Αφήστε τα, για παράδειγμα, να τρώνε και να ντύνονται μόνα τους, χωρίς τη δικιά σας βοήθεια, όσο το δυνατόν νωρίτερα θεωρείτε ότι είναι ικανά να το κάνουν. Αφήστε τα να συμμετάσχουν στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού. Μην είστε υπερπροστατευτικοί ή πάρα πολύ αυστηροί. Όλοι μας, παιδιά και ενήλικες, χρειάζεται να κάνουμε λάθη για να μάθουμε. Δώστε στα παιδιά σας την ελευθερία να μεγαλώσουν.

3. ΔΩΣΤΕ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ-ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Δώστε στο παιδί σας τις βάσεις για να κάνεις υγιείς επιλογές μέσα στον κόσμο της σύγχυσης όπου ζούμε. Συζητήστε μαζί του τις αξίες και τις πεποιθήσεις σας. Διδάξτε με το παράδειγμα σας.... Το παιδί μαθαίνει περισσότερο από αυτά που κάνετε παρά από αυτά που λέτε.

4. ΘΕΣΤΕ ΟΡΙΑ
Τα όρια ή η πειθαρχία δίνει στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας. Θέστε δίκαια όρια και φροντίστε αυτά να τηρούνται. Χρειάζεται να είστε ΣΥΝΕΠΕΙΣ (τηρείτε την ίδια στάση, κάθε φορά που ένα όρια παραβιάζεται) και ΣΤΑΘΕΡΟΙ (ένα όριο δεν αλλάζει παρά μόνο όταν αυτό απαιτείται, επειδή το παιδί μεγαλώνει).... αλλά ΠΟΤΕ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΙ. Δώστε ανταμοιβές για κάθε "καλή" συμπεριφορά.

5. ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
.... όχι όμως και τα ζητήματα του ζευγαριού! Να είστε ειλικρινείς σε καταστάσεις όπως:
ΘΑΝΑΤΟΣ: Μην κρύβετε τη θλίψη και τον πόνο. Μάθετε στο παιδί σας ότι ο θάνατος είναι μέρος της ζωής.
ΑΣΘΕΝΕΙΑ: Να είστε ειλικρινείς και καθησυχαστικοί.
ΔΙΑΖΥΓΙΟ: Πείτε στο παιδί σας το "γιατί", διαφορετικά μπορεί να νιώθει ένοχο για το χωρισμό σας. Δείξτε του την αγάπη σας.
ΧΡΗΜΑΤΑ: Εξηγήστε τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά και γιατί.

6. ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ

  • Τα παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τους συντρόφους τους στο παιχνίδι και πάντα προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες και στα στάνταρ τους.
  • Δεν χρειάζεται να κάνετε "ότι κάνουν και οι άλλοι γονείς". Τα παιδιά θα σας σεβαστούν, επειδή έχετε τα δικά σας δεδομένα και τις δικές σας αρχές.
  • Μην προσπαθείτε να επιλέξετε τους φίλους του παιδιού σας. Συνήθως αυτό προκαλεί δυσανασχέτηση και αντίδραση.
7. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙ
  • Μάθετε για τις εμπειρίες του παιδιού σας στο σχολείο. Ακούστε τι έχει να σας πει. Μιλήστε με δασκάλου, συμβούλους κλπ
  • Μην πιέζετε το παιδί σας να επιτύχει. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι χαλαρά.
  • Παραμερίστε τα εμπόδια στη μάθηση. Για παράδειγμα, φροντίστε να αντιμετωπίσετε κάθε πρόβλημα υγείας, όπως προβλήματα όρασης, μαθησιακές δυσκολίες κλπ.
8. ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ
  • Μιλήστε στο παιδί σας για τη δουλειά που κάνετε και πως έτσι συνεισφέρετε στο εισόδημα της οικογένειας. Αφιερώστε μέρος από τον ελεύθερο χρόνο σας, σε δραστηριότητες που μπορεί να μοιραστεί όλη η οικογένεια.
  • Όταν δουλεύετε και οι δυο, επιλέξτε έναν παιδικό σταθμό ή έναν ενήλικα για τη φύλαξη και τη φροντίδα του παιδιού με μεγάλη προσοχή.
Πηγή: Τομέας πρόληψης ΚΕΘΕΑ

5 Αυγ 2011

Οδηγίες για καλοκαιρινές διακοπές με ασφάλεια



Είναι αποδεδειγμένο ότι τα περισσότερα παιδικά ατυχήματα συμβαίνουν το καλοκαίρι. Την εποχή αυτή κλείνουν τα σχολεία και αυτό σημαίνει περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά, συχνά χωρίς επιτήρηση. Είναι επίσης εποχή διακοπών στο βουνό ή στη θάλασσα.
Για το λόγο αυτό, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας, όσο το δυνατόν νωρίτερα, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς. Ασφάλεια όμως, δε σημαίνει υπερπροστασία. Η υπερπροστασία συχνά προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ασχέτως προορισμού, οι διακοπές προϋποθέτουν συχνές μετακινήσεις. 
Τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο πίσω κάθισμα σωστά δεμένα. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να ενημερώσουν για το κάθισμα ή τη ζώνη ασφαλείας που χρειάζεται ένα παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του, για να ταξιδεύει με ασφάλεια.

Διακοπές στην θάλασσα

  • Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.
  • Ποτέ να μην αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμα και αν ξέρουν να κολυμπούν. Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κλπ. για την ασφάλεια των παιδιών μας.
  • Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι. Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
  • Όταν τα παιδιά ασχολούνται με θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.
  • Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα, ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.
  • Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος . Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.
  • Εάν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροντούφεκο, καλάμι, καθετή κλπ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια.
  • Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.
  • Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά σε σπίτι με πισίνα, τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη.

Διακοπές στο βουνό

  • Κατάλληλο ντύσιμο:
    • στην πεζοπορία κατάλληλα υποδήματα και καπέλο
    • στην ποδηλασία κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια
    • στο rafting εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος.
    • Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κλπ. καλόν είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.
  • Να μάθουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα που προέρχονται από αυτά.
  • Να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνουν τα φίδια που μπορεί να κρύβονται σε αυτά.
  • Να μη χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες, γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.
  • Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμα και το αφεντικό τους.
  • Κατά κανόνα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα. Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.α. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή, θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
  • Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν, να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.
  • Τα παιδιά μακριά από σπίρτα, φωτιά και γκαζάκια. Όταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα, να τους μάθουμε πώς να τα μεταχειρίζονται σωστά.
  • Να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή πχ. μανιτάρια, και ας μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.
  • Να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μη στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν, όταν πέφτουν κεραυνοί.
Όπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης. Δεν βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί.
Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους μας. Δυστυχώς όμως, είναι τόσο απλά που παραβλέπονται. Όλοι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβούν σε εμάς και επαναπαυόμαστε, με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά ατυχήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.
Ας μην ξεχνάμε ότι για τα μικρά παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα σωστή επίβλεψη.
Σημείωση: Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των Παιδικών Ατυχημάτων και των συνεπειών τους. Γυθείου 1Α, 152 31 Χαλάνδρι, Τηλ.: 210.6741.933, 210.6740.118, Fax: 210.6743.950, www.pedtrauma.gr , e-mail:info@pedtrauma.gr  

Πηγή: iatronet.gr

21 Απρ 2011

Προσέξτε την ασφάλεια των Πασχαλινών ειδών!

Τις ημέρες του Πάσχα προσέχουμε, ιδιαίτερα, τη χρήση κεριών και λαμπάδων. Σε χώρους, με συνωστισμό, κρατάμε τα αναμμένα κεριά ή λαμπάδες, σε απόσταση ασφαλείας, από τους διπλανούς μας. Έχουμε τα παιδιά μας, υπό την άμεση επιτήρησή, καθώς οι λαμπάδες τους είναι συνήθως διακοσμημένες, με εύφλεκτα υλικά.


Η διακόσμηση των λαμπάδων θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Τα παιχνίδια, που διακοσμούν τις λαμπάδες, πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας, που ισχύουν για τα παιχνίδια. Όμως, και πάλι απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή, γιατί τα παιχνίδια, πάνω στις λαμπάδες, βρίσκονται, πολύ κοντά, στη φλόγα και μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να πιάσουν φωτιά.


Τα διακοσμητικά κεριά, στη βάση τους ή στη συσκευασία τους, πρέπει να φέρουν οδηγίες ασφαλούς χρήσης, στα ελληνικά. Πολλές φορές, για τις οδηγίες αυτές χρησιμοποιούνται σύμβολα. Αν δεν καταλαβαίνουμε, πρέπει να ρωτήσουμε τον πωλητή.


Η ασφαλής χρήση των κεριών επιβάλλει:
  • Δεν αφήνουμε τα κεριά να καίγονται, χωρίς επίβλεψη.
  • Τοποθετούμε τα κεριά όρθια και σε άκαυστη και σταθερή βάση.
  • Τοποθετούμε τα κεριά, μακριά από εύφλεκτα υλικά, κουρτίνες, ξύλα, έπιπλα, βιβλία κ.λπ.
  • Δεν ανάβουμε κεριά, κοντά σε παιδιά ή σε κατοικίδια ζώα.
  • Δε μετακινούμε ένα κερί, όταν είναι ακόμα αναμμένο ή ζεστό.
  • Δεν αφήνουμε κεριά να καούν, εντελώς.
  • Πριν ανάψουμε ένα κερί, αφαιρούμε τη συσκευασία του.
  • Δεν αγοράζουμε κεριά, που μοιάζουν με τρόφιμα.
  • Κάποια κεριά περιέχουν εύφλεκτα υλικά, μέσα στο σώμα τους, π.χ. αποξηραμένα λουλούδια. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, για να μην αναφλεχθούν αυτά τα υλικά.


Αυγά


Τα πασχαλινά αυγά, σοκολατένια ή ακόμα και πλαστικά, που περιέχουν παιχνίδια, δεν πρέπει να δίνονται, σε καμιά περίπτωση, σε παιδιά κάτω των 3 ετών. Έχουν συμβεί πολλά ατυχήματα, πνιγμοί παιδιών, από τα μικρά παιχνίδια, που τα παιδιά μπορούν να τα καταπιούν και να πνιγούν. Στα σοκολατένια αυγά που περιέχουν παιχνίδια, πρέπει να υπάρχει προειδοποίηση, στη συσκευασία ότι περιέχουν μικρά κομμάτια.


Πηγή: www.iatronet.gr

7 Ιαν 2011

Να έρθω στο κρεβάτι σας;

Αφήνει το δικό του κρεβατάκι και... βολεύεται στο δικό σας. Και επιμένει ότι εδώ είναι καλύτερα! Και εσείς που βαρεθήκατε πια να λέτε "Όχι" και να προσπαθείτε να το πείσετε να επιστρέψει στο δωμάτιο του για να κοιμηθείτε επιτέλους όλοι πιο άνετα, το αφήνετε. Σίγουρα ο ύπνος μαζί σας είναι απόλαυση για το μικρό, αλλά πρέπει να μάθει ότι το κρεβάτι σας δεν είναι το "κρεβάτι μας"!



Νυχτερινές έφοδοι στο κρεβάτι του μπαμπά και της μαμάς. Υπάρχει τίποτε καλύτερο; Για το παιδί σίγουρα όχι. Στα πιτσιρίκια αρέσει πολύ να εισχωρούν που και που στην κρεβατοκάμαρα των γονιών, λες και το δικό τους κρεβατάκι δεν τα χωράει.... Όταν όμως το κρεβάτι των γονιών γίνεται για το παιδί το "κρεβάτι μας", τότε τα πράγματα δυσκολεύουν και πραγματικά οι γονείς δεν ξέρουν πως να χειριστούν την κατάσταση. Και συχνά διαφωνούν. Ο μπαμπάς μπορεί πχ να υποστηρίζει πως η επιθυμία του μικρού να ξαπλώνει ανάμεσα τους βασίζεται στο φυσικό του ένστικτο και πρέπει να τη σεβόμαστε. Η μαμά, πάλι, το βλέπει σαν μια "εισβολή" που κάνει το παιδί εξαρτημένο από τους γονείς και το εμποδίζει να αποκτήσει σιγά-σιγά την αυτονομία του. Λοιπόν, ποιος έχει δίκιο; Σήμερα η απάντηση στο ερώτημα για το αν πρέπει να επιτρέπουν οι γονείς στο παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι τους ή όχι είναι πιο ξεκάθαρη. Και αυτό γιατί τα αποτελέσματα των πρόσφατων ερευνών αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αμφιβολίας.



Από τη γέννηση του το μικρό θα πρέπει να αποκτήσει το δικό του χώρο μέσα στην οικογένεια. Είναι, δηλαδή, απαραίτητο το παιδί από την πρώτη στιγμή να αναγνωριστεί από τους γονείς ως μια προσωπικότητα ξεχωριστή από αυτούς και να εκτιμάται η ατομικότητα του. Η μαμά και ο μπαμπάς πρέπει να παραχωρήσουν χώρο στο παιδί για το σώμα του και την προσωπικότητα του. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το μικρό πρέπει να έχει το κρεβατάκι του, το δωμάτιο του, μια γωνιά στο σπίτι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού στο μέλλον, που παίρνει ακόμα μεγαλύτερη αξία όταν το μικρούλι πλησιάζει στην ηλικία των τριών ετών. Κι αυτό γιατί τότε είναι που βρίσκεται στο κέντρο του οιδιπόδειου συμπλέγματος, οπότε η τάση του "να μπαίνει στη μέση" του ζευγαριού και να "σαγηνεύει" το γονιό του αντίθετου φύλου, γίνεται ακόμα πιο έντονη.





Γιατί το κάνει;



  • Αν το παιδάκι επιμένει να έρχεται το βράδυ στο κρεβάτι σας, μπορεί να το κάνει απλώς γιατί αυτό γινόταν από την ώρα που γεννήθηκε.

  • Επίσης, πολλές φορές πίσω από τη φράση "Να έρθω στο κρεβάτι σας" κρύβεται μια ανασφάλεια του παιδιού, μια ανάγκη για τρυφερότητα, στοργή, χάδια και φιλιά. Καλό είναι λοιπόν, να το χαϊδέψετε και να το κάνετε να αισθανθεί ασφάλεια και αγάπη.

  • Από την άλλη μεριά, μπορεί και εσείς να το έχετε ωθήσει ασυναίσθητα σε αυτή τη συμπεριφορά, γιατί έχετε την ανάγκη να νιώθετε το μικρό σας εξαρτημένο από εσάς. Έτσι όμως, δεν το βοηθάτε να αποκτήσει αυτονομία.

  • Ή ακόμη μπορεί το μικρό να έχει και τη δική σας συγκατάθεση. Δηλαδή μπορεί να επιτρέπετε στο μικρό να έρχεται στο κρεβάτι σας, όχι επειδή προσπαθείτε να ικανοποιήσετε τη συγκεκριμένη ανάγκη του παιδιού, αλλά να εξυπηρετείτε και τον εαυτό σας. Δηλαδή, αν έχετε ήδη κουραστεί με το να προσπαθείτε να απομακρύνετε το παιδί τα βράδια, προτιμάτε τελικά να δεχτείτε αυτή τη συμπεριφορά εξάρτησης που δείχνει το μικρό απέναντι σας. Ή μπορεί να αφήνετε το πιτσιρίκι να κοιμάται στο κρεβάτι σας, επειδή δεν έχετε καλή σχέση με το σύντροφο σας και δεν θέλετε να μείνετε μόνοι σας.
Είναι σημαντικό να πείτε "Όχι"
Η απαγόρευση στο παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι σας, όσο κι αν έρχεται σε αντίθεση με τα συναισθήματα σας, πρέπει να είναι σταθερή, ειδικά όταν οι νυχτερινές εισβολές του μικρού γίνονται όλο και πιο πυκνές. Σίγουρα βέβαια ανησυχείτε μήπως η αυστηρότητα σας και το "όχι" που θα πείτε στο μικρό σας του δημιουργήσουν πρόβλημα. Ωστόσο-όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί-το στρες του νυχτερινού αποχωρισμού από τους γονείς δεν αποτελεί οπωσδήποτε κάποια τραυματική εμπειρία για το μικρό. Αντίθετα, είναι μια πολύτιμη ευκαιρία που θα το βοηθήσει να αντιμετωπίζει πιο ισορροπημένα τις εμπειρίες μοναξιάς, αποχωρισμού και απομάκρυνσης, που σίγουρα θα έχει αργότερα στη ζωή του. Έτσι, στην ουσία, βοηθάτε το παιδί να αναπτυχθεί.
Είναι προτιμότερο οι εφιάλτες, οι άσχημες σκέψεις ότι το εγκαταλείπουν ή οι κρίσεις μοναξιάς του παιδιού να αντιμετωπίζονται με εκδηλώσεις τρυφερότητας από την πλευρά σας, αλλά ταυτόχρονα και με αυστηρότητα και επιμονή στην άρνηση σας να έρθει να κοιμηθεί όλο το βράδυ μαζί σας. Έτσι το παιδί θα φτάσει πιο γρήγορα στην κατάκτηση της αυτονομίας του.





Υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα
Ακόμα και η απαγόρευση στο παιδί να έρχεται στο κρεβάτι σας είναι ένας κανόνας που έχει τις εξαιρέσεις του. Για παράδειγμα:
  • Σε όλες τις δύσκολες φάσεις της ζωής ή στη διάρκεια μιας μεγάλης αλλαγής στην οικογένεια, όπως η αναμονή ενός καινούργιου μωρού ή όταν είναι άρρωστο, το παιδί μπορεί να χρειάζεται να έρθει πιο κοντά σας και κυρίως τα βράδια. Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν δεν χωράει καμία απαγόρευση στο να έρχεται το παιδί στο κρεβάτι σας για να το ηρεμήσετε με αγκαλίτσες μέχρι να αποκοιμηθεί. Μετά μπορείτε να το πάτε στο κρεβάτι του. Με τον τρόπο αυτό το καθησυχάζετε και του δίνετε μια αίσθηση ασφάλειας.

  • Εξυπακούεται ότι την ίδια τακτική μπορείτε να τη χρησιμοποιείτε όταν το παιδί είναι ιδιαίτερα κουρασμένο και κατ' επέκταση νευρικό, οπότε είναι σημαντικό να είστε κοντά του για να μην είναι μόνο του όταν ξυπνήσει. Στην αντίθετη περίπτωση, θα είναι ακόμα πιο εκνευρισμένο και στενοχωρημένο. Αρκεί να του πείτε από πριν: "Εντάξει, θα έρθεις στο κρεβάτι μαζί μας, αλλά για λίγο. Όταν κοιμηθείς, θα σε πάω πάλι πίσω στο κρεβατάκι σου και έτσι θα είμαστε όλοι πιο άνετα".
Πως θα το βοηθήσετε να μάθει να κοιμάται μόνο του
  • Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τις νυχτερινές επιθέσεις του παιδιού στο κρεβάτι σας είναι να προλάβετε αυτή τη συνήθεια. Δηλαδή πρέπει να το βοηθήσετε να αποκτήσει από μικρό "καλές συνήθειες" που θα το βοηθήσουν να μάθει να εκτιμά και να απολαμβάνει τον ύπνο του.

  • Είναι απαραίτητο πρώτα από όλα να δημιουργήσετε για εκείνο τη δική του γωνιά, ένα ξεχωριστό δωμάτιο με άνετο κρεβατάκι και διάφορα αξεσουάρ που θα κάνουν τις βραδινές ώρες απόλαυση.

  • Εξίσου σημαντικό είναι να τηρείτε ένα τελετουργικό ύπνου με διάφορες μικρές κινήσεις που βοηθούν το μικρό να ηρεμήσει, πχ ένα παραμυθάκι, αγκαλίτσες, ένα φιλάκι και την υπόσχεση ότι το πρωί θα ξαναβρεθείτε πάλι. Αυτή η ρουτίνα ηρεμεί το παιδί, του δημιουργεί ασφάλεια και του εξασφαλίζει έναν όμορφο ύπνο.
Αν, παρόλα αυτά το μικρό ξυπνήσει το βράδυ και έρθει στο δωμάτιο σας, πρέπει να οπλιστείτε με πολλή υπομονή και να επαναφέρετε το παιδί στο κρεβάτι του, εξασφαλίζοντας του παράλληλα την παρουσία σας στο πλευρό του μέχρι να το πάρει ο ύπνος. Αποφύγετε ωστόσο-αν είναι δυνατόν-να του κρατάτε σφιχτά το χέρι ή να το χαϊδεύετε στο κεφαλάκι: η προσπάθεια να "δηλώνετε" την παρουσία σας με τα χάδια, θα παρατείνει τον χρόνο που θα χρειαστεί για να αποκοιμηθεί.


Επιστημονική επίβλεψη: Έλενα Αμολοχίτου, Παιδοψυχολόγος-Ψυχολόγος


Πηγή: περιοδικό Το Παιδί μου κι εγώ


Επίσης:

22 Σεπ 2010

Η ασφάλεια του μαθητή στο σχολικό λεωφορείο



Οι μαθητές θα πρέπει να γνωρίζουν πως να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται από το σχολικό λεωφορείο και τι να κάνουν κατά τη διάρκεια της διαδρομής.



Ακολουθούν συστάσεις από το National Safety Council των Η.Π.Α.





  • Περιμένετε μέχρι να σταματήσει το λεωφορείο και να ανοίξει η πόρτα πριν περπατήσετε στο διάδρομο του πούλμαν.

  • Χρησιμοποιήστε τις χειρολαβές πριν επιβιβαστείτε και πριν αποβιβαστείτε.

  • Επιβιβαστείτε ήσυχα στο λεωφορείο και διαλέξτε γρήγορα μια θέση. Καθίστε όσο πιο γρήγορα γίνεται.

  • Οι μαθητές θα πρέπει να μένουν πάντα στις θέσεις τους όσο κινείται το λεωφορείο.

  • Δεν θα πρέπει να υπάρχουν δυνατές ομιλίες, φωνές ή άλλοι παράγοντες που θα αποσπάσουν την προσοχή του οδηγού.

  • Κρατήστε το κεφάλι και τα χέρια μέσα στο λεωφορείο. Ποτέ μην τα βγάζετε έξω από το παράθυρο.

  • Κρατήστε τα βιβλία, τις τσάντες και άλλα αντικείμενα πάνω ή κάτω από το κάθισμα και διατηρήστε άδειο το διάδρομο.

  • Όταν το λεωφορείο σταματήσει τελείως, τα παιδιά μπορούν να σηκωθούν και να αποβιβαστούν γρήγορα και με ασφάλεια από την μπροστινή πόρτα.

  • Αν οι μαθητές πρέπει να περάσουν μπροστά από το λεωφορείο θα πρέπει να περπατήσουν τουλάχιστον 3 μέτρα μπροστά από αυτό από τη μεριά του δρόμου, μέχρι να γυρίσουν και να δουν τον οδηγό. Ο οδηγός θα πρέπει να μπορεί να τους βλέπει.

  • Οι μαθητές θα πρέπει να περιμένουν για σινιάλο του οδηγού πριν περάσουν το δρόμο.

Πηγή: www.iatronet.gr

28 Μαΐ 2010



από την Μαρία Μπούρη







Στην ηλικία των πέντε έως δώδεκα μηνών το μωρό αρχίζει να είναι πιο κινητικό, να βάζει αντικείμενα στο στόμα του, να μπουσουλάει και, σιγά-σιγά, να κάνει τα πρώτα του βήματα. Στο στάδιο αυτό, χρειάζεται να τροποποιήσουμε κάπως το χώρο μας, ώστε να κάνουμε ασφαλέστερη την …κατάκτηση του απέραντου κόσμου μας, την οποία πραγματοποιεί θριαμβευτικά το μωράκι μας κάθε μέρα και περισσότερο!



Με σωστό προγραμματισμό και λίγα απλά μέτρα, το σπίτι μας μπορεί να γίνει ασφαλές για τις πρώτες «τολμηρές» μετακινήσεις του βρέφους μας.



• Αφαιρούμε από το χώρο τα αιχμηρά, γυάλινα ή μεταλλικά αντικείμενα που μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμό, καθώς και αντικείμενα με μικρά κομμάτια που μπορεί να προκαλέσουν εισρόφηση και πνιγμό.



• Αφαιρούμε τα τραπεζομάντιλα που μπορεί να τα τραβήξει το παιδί και να παρασύρει ό,τι βρίσκεται πάνω τους.



• Απομακρύνουμε ή στερεώνουμε τα ελαφρά έπιπλα (π.χ. μικρά τραπεζάκια) που μπορεί να αναποδογυρίσουν και να το πλακώσουν. Απομακρύνουμε έπιπλα με αιχμηρές γωνίες ή χρησιμοποιούμε τα ειδικά προστατευτικά για τις γωνίες των επίπλων. Αν υπάρχουν έπιπλα με ντουλάπια και συρτάρια, ασφαλίζουμε με τα ειδικά προστατευτικά τα ανοίγματά τους. Αν υπάρχουν ψηλά έπιπλα, π.χ. βιβλιοθήκες, θα πρέπει να τα στερεώνουμε στον τοίχο, ώστε να μην πέσουν (μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια σεισμογενή χώρα!) οπότε θα τραυματίσουν το παιδί ή θα αποκλείσουν την έξοδο από το χώρο.



• Ασφαλίζουμε τις πρίζες με τα ειδικά πώματα και φροντίζουμε να μην προεξέχουν τα καλώδια των φωτιστικών και άλλων συσκευών, ώστε να μην μπορεί να τα τραβήξει το παιδί. Στερεώνουμε κατάλληλα τις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές και φροντίζουμε να μην είναι άμεσα προσβάσιμες από το παιδί.



• Αν υπάρχουν εσωτερικές (ή εξωτερικές) σκάλες, τοποθετούμε τις ειδικές πόρτες ασφαλείας που βρίσκουμε στα καταστήματα παιδικών ειδών. Χρησιμοποιούμε, επίσης, τα ειδικά στοπ για τις πόρτες που τις εμποδίζουν να κλείσουν απότομα και να πιάσουν τα δάχτυλα του παιδιού.



• Τοποθετούμε το ειδικό προστατευτικό για το τζάκι, ακόμη και όταν είναι σβηστό. Όταν το τζάκι είναι αναμμένο, δεν αφήνουμε ποτέ τα παιδιά σε κοντινή απόσταση και χωρίς επιτήρηση.



• Αποφεύγουμε τη χρήση στράτας, καθώς έχει συνδεθεί με πτώσεις και άλλα ατυχήματα μέσα στο σπίτι.



• Φυλάσσουμε τα φάρμακα, καλλυντικά, απορρυπαντικά, κ.λπ. σε κλειδωμένο συρτάρι ή ντουλάπι ή σε κάποιο ψηλό ράφι που δεν μπορεί να φτάσει το παιδί. Σπίρτα και αναπτήρες, καθώς και αιχμηρά αντικείμενα θα πρέπει, επίσης, να φυλάσσονται σε θέση όπου δεν έχουν πρόσβαση παιδιά.





• Προμηθευόμαστε το ειδικό «κλείδωμα» για την πόρτα του ψυγείου και τα προστατευτικά για τις εστίες της κουζίνας, που βρίσκουμε στα καταστήματα παιδικών ειδών. Όταν μαγειρεύουμε, προσέχουμε τα χερούλια των σκευών να μην είναι γυρισμένα προς τα έξω, ώστε να μη μπορεί να τα τραβήξει το παιδί και να αδειάσει το βραστό περιεχόμενο πάνω του. Προσέχουμε ώστε οι διάφορες μικροσυσκευές (βραστήρες, τοστιέρες, ηλεκτρικό σίδερο) να είναι σε μέρος που δε φτάνει το παιδί, ειδικά όταν λειτουργούν. Επίσης, προσέχουμε να μην περισσεύουν τα καλώδιά τους, ώστε να μη μπορεί να τα τραβήξει το παιδί και έτσι π.χ. καεί από το νερό του βραστήρα. Καλύτερα να αφαιρούμε από την πρίζα τις συσκευές που δεν χρησιμοποιούμε.



• Τα παιχνίδια του παιδιού θα πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας για την ηλικία του. Παιχνίδια που προορίζονται για παιδιά κάτω των 3-4 ετών δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μικρά, αποσπώμενα τμήματα, γιατί μπορεί να εισροφηθούν και να προκαλέσουν πνιγμό.



• Φροντίζουμε το παιδί να κάθεται στο κατάλληλο για την ηλικία και τα κιλά του καρεκλάκι φαγητού, το οποίο να έχει σταθεροποιηθεί σωστά. Δεν ξεχνάμε να χρησιμοποιούμε πάντα τα ζωνάκια στήριξης.



• Οι πόρτες που οδηγούν στη βεράντα ή τον κήπο θα πρέπει να ασφαλίζουν. Αν υπάρχουν τζάμια στις εξωτερικές πόρτες (ή και τις εσωτερικές), μπορούμε να βάλουμε τα ειδικά προστατευτικά διαφανή αυτοκόλλητα που δεν αφήνουν το τζάμι να αποκολληθεί, όταν σπάσει.



• Το ύψος στα κάγκελα της βεράντας θα πρέπει να είναι περί τα 1,5-1,8 μέτρα για να αποτραπεί η τυχαία πτώση. Αν υπάρχουν μεγάλα κενά στα κάγκελα, θα ήταν καλύτερο να τοποθετηθεί το ειδικό προστατευτικό πλέγμα στο κατάλληλο ύψος και να στερεωθεί καλά!



Πηγή: www.mammycool.gr 

22 Απρ 2010

Στην παιδική χαρά ασφαλώς!



Όλα τα παιδιά έχουν ανάγκη να παίξουν και να εξερευνήσουν. Η ζωή σε μια μεγαλούπολη βέβαια δεν τους δίνει πολλές επιλογές για να ικανοποιήσουν την ανάγκη αυτή, αφήνοντας μία και μοναδική λύση: τις παιδικές χαρές.



Στο χώρο της παιδικής χαράς, όπου τα παιδιά εκτονώνονται και απελευθερώνονται, είναι φυσιολογικό να ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος κάποιου ατυχήματος.  Οι παράγοντες που συντελούν στην πρόκληση ατυχήματος είναι τόσο τα κατασκευαστικά προβλήματα στο χώρο της παιδικής χαράς, όσο και η ελλιπής επίβλεψη από την πλευρά των γονιών.

Παρά τις οργανωμένες προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους φορείς στη χώρα μας, πολλές είναι οι παιδικές χαρές που χαρακτηρίζονται από ανεπαρκή σχεδιασμό και οργάνωση χώρου αλλά και κακή συντήρηση των οργάνων του εξοπλισμού τους.



Και αν αυτό είναι κάτι το οποίο δεν μπορείτε να αλλάξετε εύκολα, υπάρχουν άλλες παράμετροι που μπορείτε να ελέγξετε ώστε τα παιδιά σας να μη χτυπήσουν.

Χωρίς, λοιπόν, να περιορίσετε την ελευθερία των παιδιών και την έκφραση των συναισθημάτων τους μέσα από το παιχνίδι, μπορείτε να φροντίσετε για τη σωματική τους ακεραιότητα με 2 τρόπους:

  • να είστε σωστά ενημερωμένοι για το πως πρέπει να συμπεριφέρεστε στο χώρο της παιδικής χαράς όταν επιβλέπετε τα παιδιά.

  • να εκπαιδεύτε με τη σειρά σας σωστά τα παιδιά έτσι ώστε να χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό σωστά.

Τι πρέπει να προσέχετε.

Κάθε φορά που πάτε στην παιδική χαρά καλό είναι να ελέγχετε εάν.....

  • ...στο έδαφος υπάρχουν επικίνδυνα αντικείμενα όπως σπασμένα γυαλιά, καρφιά, κομμάτια ξύλων, σύρματα κλπ.

  • ....τα παιχνίδια είναι καλά στερεωμένα στο έδαφος και οι βίδες βρίσκονται στη θέση τους.

  • ....οι ξύλινες επιφάνειες είναι λείες και δεν υπάρχουν προεξοχές ξύλου ή οποιουδήποτε άλλου υλικού που θα μπορούσαν να τραυματίσουν τα παιδιά.

  • ...τα μεταλλικά στοιχεία στα παιχνίδια είναι ανοξείδωτα, εάν είναι βαμμένα με μη τοξικά χρώματα και το σημαντικότερο, εάν υπάρχουν ορατά σημεία σκουριάς.

  • ...τα σχοινιά που χρησιμοποιούνται σε διάφορα παιχνίδια είναι πολύ καλά στερεωμένα στο σκελετό του παιχνιδιού και δεν έχουν φθαρεί. Η πλέξη στα δίχτυα θα πρεπει να είναι είτε πολύ σφικτή είτε πολύ αραιή, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος εγκλωβισμού του κεφαλιού των παιδιών ανάμεσα τους.

  • ...τα παιχνίδια είναι εκτεθειμένα στον ήλιο καθώς πρέπει να ελέγχετε τη θερμοκρασία της επιφάνειας τους προτού παίξουν τα παιδιά. Ίσως δεν τα έχετε ποτέ σκεφτεί, αλλά μια μεταλλική τσουλήθρα μπορεί να αναπτύξει αρκετά υψηλή θερμοκρασία ώστε να προκαλέσει έγκαυμα.

  • ...η παιδική χαρά είναι περιφραγμένη και αποτρέπει τα παιδιά να έχουν ευκολη πρόσβαση στο δρόμο.

  • ...η είσοδος είναι κλειστή μόνιμα με πόρτα με σούστα και σύρτη που δεν μπορούν να ανοίξουν με ευκολία.

  • ....δεν υπάρχουν ακαθαρσίες ζώων.

  • ....το έδαφος απορροφά την ενέργεια μιας πτώσης και δεν είναι φτιαγμένο με υλικά όπως σκυρόδεμα, πέτρες, άσφαλτο, τούβλα, ξύλο ή οποιοδήποτε άλλο άκαμπτο υλικό που δεν αποσβένει τις κρούσεις στο έδαφος. Εάν το έδαφος είναι χωμάτινο, ελέγξτε εάν είναι μαλακό έτσι ώστε μην χτυπήσει στην περίπτωση που πέσει. Οι πιο ασφαλείς επιστρώσεις είναι με δάπεδο απορρόφησης κρούσεων.

  • ...στις αποστάσεις μεταξύ των τμημάτων των οργάνων δεν μπορεί αν χωρέσει το κεφαλάκι του παιδιού, καθώς υπάρχει κίνδυνος εγκλωβισμού του κεφαλιού του. Ελέγξτε επιπλέον εάν κινδυνεύουν να παγιδευτούν η κνήμη, τα δάκτυλα αλλά και τα ρούχα του. Συνήθως παγιδεύονται τα κασκόλ, τα κουμπιά, τα κολιέ και τα ρολόγια.

Επιπλέον.

  • Επιβλέπετε συνεχώς τα παιδιά όταν βρίσκονται πάνω στα όργανα της παιδικής χαράς και φροντίστε να μην συμπεριφέρονται επικίνδυνα όπως να κρέμονται ανάποδα από τις τσουλήθρες, να στέκονται όρθια στις κούνιες, να σέρνουν τα πόδια τους στο έδαφος την ώρα που γυρίζει ο μύλος κλπ.

  • Συμβουλέψτε τα μικρά σας να μην ακολουθούν τα μεγαλύτερα παιδιά και να μην τα αντιγράφουν.

  • Μάθετε τους πως εάν υπάρχει συνωστισμός πρέπει να έχουν υπομονή και να περιμένουν τη σειρά τους.

Μάθετε πως.....

Το Μάϊο του 2009 εξαγγέλθηκε το νέο θεσμικό πλαίσιο που καθορίζει τις προϋποθέσεις και τις τεχνικές προδιαγραφές των παιδικών χαρών, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η προστασία των παιδιών αλλά και η ενίσχυση των δήμων προκειμένου να ανακατασκευάσουν αλλά και να δημιουργήσουν νέες. Με το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο οι παιδικές χαρές γίνονται πιο ασφαλείς και το σημαντικότερο, πιστοποιούνται από τον Ελληνικό Οργανισμό Τυποποίησης.

Αν εντοπίσετε οποιοδήποτε πρόβλημα στην παιδική χαρά που επισκέπτεστε με τα παιδιά σας ή παρατηρήσετε πως η συγκεκριμένη παιδική χαρά δεν εγγυάται την ασφάλεια των παιδιών, απευθυνθείτε άμεσα στη δημοτική αρχή στην οποία ανήκει η παιδική χαρά στην οποία πηγαίνετε.



Ποια είναι τα συχνότερα ατυχήματα.

Ένα στα δύο ατυχήματα αφορά πτώση από εξοπλισμό και κυρίως από τις κούνιες, που ναι μεν αποτελούν το πιο παραδοσιακό και πιο δημοφιλές όργανο στην ελληνική παιδική χαρά, αλλά παράλληλα είναι και ιδιαίτερα επίφοβες για την πρόκληση ατυχήματος.

Ακολουθεί το ατύχημα από "χτύπημα από άλλο παιδί", κάτι που τονίζει από τη μια την ανάγκη για καλύτερο σχεδιασμό του χώρου της παιδικής χαράς προς αποφυγή συνωστισμού, αλλά και την ανάγκη ιδιαίτερης επίβλεψης από την πλευρά σας.



Η πιο επικίνδυνη ηλικία.

Τα ατυχήματα που προκύπτουν στην παιδική χαρά είναι αρκετά, καθώς αυτοί οι τόποι ανέμελου παιχνιδιού μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε παγίδες. Σε ότι αφορά τις ηλικιακές ομάδες που κινδυνεύουν περισσότερο-και απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή και επίβλεψη από τους γονείς-είναι τα παιδιά 3 έως 8 ετών.



Πηγή: περιοδικό Παιδί και νέοι γονείς