Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7 Ιουν 2012

Ασφάλεια και στο πίσω κάθισμα!


Η χώρα μας δεν φημίζεται για τους καλούς οδηγούς. Ο αριθμός των τροχαίων δυστυχώς το αποδεικνύει καθημερινά. Είναι όμως άδικο ανάμεσα στα θύματα να βρίσκονται παιδιά που οι γονείς του αψήφησαν τους κανόνες ασφαλείας και τα άφησαν εκτεθειμένα στον κίνδυνο, παρά το γεγονός ότι οι κανόνες αυτοί είναι απλοί!

Το παιδικό κάθισμα.... νόμος!
Από το 1997, μετά την ψήφιση σχετικού νόμου, η χρήση παιδικού καθίσματος γίνεται υποχρεωτική και στη χώρα μας για παιδιά μέχρι και 12 ετών. Ο Νόμος 2696 στα άρθρα του 12 και 33 επισημαίνει ότι για τη μεταφορά με αυτοκίνητο παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών, είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών και εγκεκριμένων συστημάτων συγκράτησης και προστασίας, όπως καθισμάτων, κατάλληλων για την ηλικία, το ύψος και το βάρος των παιδιών. Όλα τα εγκεκριμένα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου πρέπει να είναι σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ECE R 44/04, ο οποίος ελέγχει τη συμβατότητα των καθισμάτων αυτών με τα οχήματα και επιβάλλει αυστηρές δοκιμές στα εξαρτήματα τους με δυναμικούς ελέγχους, δηλαδή crash tests.

Η αγορά του καθίσματος
Ένα από τα πλέον απαραίτητα αξεσουάρ βρεφανάπτυξης, εάν έχετε αυτοκίνητο, είναι φυσικά το κάθισμα ασφαλείας που είναι απαραίτητο αμέσως μόλις βγείτε από το μαιευτήριο! Η μεταφορά του νεογέννητου με καλαθούνες ή πορτ μπεμπέ που δεν δένονται στο αυτοκίνητο θεωρείται ιδιαιτέρως επικίνδυνη. Τα καθίσματα που έχουν σχεδιαστεί για τους πρώτους μήνες ζωής ενός μωρού έχουν μαλακή επένδυση, μεταφέρονται εύκολα χωρίς να ενοχλείται το μωρό και εξασφαλίζουν μεγάλη άνεση. Πως θα κάνετε αυτή την πρώτη αγορά; Η καλύτερη λύση είναι βεβαίως να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένα καταστήματα βρεφικών ειδών και στο εξειδικευμένο προσωπικό τους, που πρέπει να είναι σε θέση να σας συμβουλεύσει σωστά ανάλογα με τις ανάγκες, το βάρος και την ηλικία του παιδιού σας. Αυτά που πρέπει να προσέξετε κατά την αγορά του καθίσματος:

  • Πρέπει να ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του παιδιού (ηλικία-βάρος)
  • Να είναι εύκολο στη χρήση και στην τοποθέτηση, ώστε να είστε πάντα σίγουροι ότι είναι τοποθετημένο σωστά
  • Κατά την αγορά παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου, θα πρέπει να έχετε υπόψη ορισμένα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου σας (5θυρο, παλιό ή καινούργιο, ζώνες ασφαλείας πίσω, μήκος ζωνών). Αυτό είναι απαραίτητο για να βεβαιωθείτε ότι το κάθισμα ή οι ζώνες ασφαλείας του καθίσματος που θα επιλέξετε μπορούν να τοποθετηθούν, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αυτοκινήτου σας.
  • Αν δανειστείτε μεταχειρισμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου, ελέγξτε αν έχει χρησιμοποιηθεί σε αυτοκίνητο που έχει τρακάρει και μην το δεχτείτε.
Τι να προσέξετε!
Πέρα από το να ακολουθήσετε σωστά και πιστά τις οδηγίες τοποθέτησης του παιδικού καθίσματος στο αυτοκίνητο σας, καλό είναι να έχετε υπόψη και τα εξής:
  • Τοποθετείτε πάντα το κάθισμα ασφαλείας για βρέφη και νήπια ανάποδα, έτσι ώστε να βλέπει την πλάτη του καθίσματος (rear facing), καθώς έχει πλέον αποδειχτεί ότι αυτή είναι η πιο ασφαλής τοποθέτηση. Μάλιστα οι κανονισμοί ασφαλείας στις σκανδιναβικές χώρες, πλέον, επιβάλλουν στους γονείς το κάθισμα ασφαλείας να τοποθετείται ανάποδα για παιδιά μέχρι 5 ετών και όχι μέχρι 2, όπως ίσχυε παλιότερα, καθώς έτσι διασφαλίζεται η ακεραιότητα τους.
  • Μη χρησιμοποιείτε περιττά αντικείμενα στο κάθισμα, όπως μαξιλαράκια για να διευκολύνετε το μωρό. Τα καθίσματα ασφαλείας είναι προορισμένα να προσφέρουν και άνεση και ασφάλεια χωρίς τη δική σας..... παρέμβαση με μαξιλαράκια!
  • Εξίσου σημαντικό είναι να ακολουθείτε τις οδηγίες για τη χρήση και τη συντήρηση του παιδικού καθίσματος. Για το λόγο αυτόν μην πλένετε τα μη πλενόμενα μέρη των καθισμάτων. Τα μέρη αυτά είναι σχεδιασμένα για να προστατεύουν το μωρό σας μόνο αν τα διατηρήσετε έτσι όπως τα αγοράσατε. Το να πλύνετε και να σιδερώσετε, πχ τα ειδικά μαξιλαράκια της ζώνης ασφαλείας ισοδυναμεί με την καταστροφή τους.
Δεν θέλει τη ζώνη του!
Τα παιδιά βρίσκουν συχνά πρόσφορο έδαφος στο πίσω κάθισμα για να παίξουν και να τσακωθούν. Αυτή η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη τόσο για τα ίδια όσο και για τη συγκέντρωση του οδηγού. Όλα ξεκινούν από το γεγονός ότι ένα παιδί αρνείται να καθίσει στο κάθισμα και να φορέσει ζώνη ή είναι σε θέση να την ξεκουμπώσει. Ο ρόλος σας είναι να μην κάνετε καμία υποχώρηση στο ζήτημα αυτό, όσο απείθαρχο ή άτακτο κι αν είναι το παιδί σας. Εάν το παιδί αρνείται να βάλει ζώνη, τότε αρνηθείτε να ξεκινήσετε. Εάν, πάλι, καθώς οδηγείτε διαπιστώσετε ότι το παιδί ξεκούμπωσε τη ζώνη του, σταματήστε με ασφάλεια το αυτοκίνητο και εξηγήστε του ότι θα γυρίσετε σπίτι εάν δεν συμμορφωθεί.

SOS TIP
Είναι καλό να έχετε υπόψη σας ότι με τον ήλιο τα μεταλλικά μέρη της ζώνης ασφαλείας μπορεί να θερμανθούν τόσο ώστε να προκαλέσουν έγκαυμα στο παιδί. Για αυτό τον λόγο δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην αντηλιακή προστασία του οχήματος.

Προστασία Χ 4!
Ένας παράγοντας κινδύνου που συχνά οι γονείς δεν υπολογίζουν όταν έχουν παιδιά στο αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία και η μεγάλη θερμότητα στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Τι πρέπει να γνωρίζετε;

Θερμοκρασία
Η θερμοκρασία στην καμπίνα του αυτοκινήτου μπορεί να αυξηθεί σε υψηλά, επικίνδυνα επίπεδα, πολύ γρήγορα και σε μέρες που δεν είναι ιδιαίτερα ζεστές. Ακόμη και αν τα παράθυρα του αυτοκινήτου είναι λίγο ανοιχτά, η θερμοκρασία στην καμπίνα μπορεί να αυξηθεί. Στη χώρα μας, που η καλοκαιρινή ηλιοφάνεια και οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν νωρίς την εμφάνιση τους, καλό είναι να λάβετε υπόψη σας αυτόν τον παράγοντα στις μετακινήσεις σας με τα παιδιά και ειδικά τα βρέφη. Η έκθεση του αυτοκινήτου στο ηλιακό φως μπορεί, σε μέρες με ήπιες θερμοκρασίες, σε 30 λεπτά να αυξήσει την θερμοκρασία στην καμπίνα σε επίπεδο που να επιφέρει θερμοπληξία. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να μην αφήνετε ποτέ μόνα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα βρέφη και παιδιά, ακόμη κι αν πρόκειται για 5 λεπτά, κι αυτό γιατί τα βρέφη και τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στην αύξηση της θερμοκρασίας. Χάνουν συνολικά περισσότερο νερό λόγω θερμότητας, η θερμοκρασία του σώματος τους αυξάνεται γρηγορότερα και κινδυνεύουν περισσότερο από θερμοπληξία.

Ηλιακή ακτινοβολία
Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα κατά τη μετακίνηση παιδιών με το αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία. Πολλοί γονείς έχουν την εσφαλμένη πεποίθηση ότι τα τζάμια του αυτοκινήτου προστατεύουν τους επιβάτες από τον ήλιο. Αυτό δεν είναι αληθές. Τα τζάμια μπορεί να αντανακλούν μέρος του ήλιου, όμως δεν είναι αρκετό. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που ο ήλιος είναι δυνατότερος θα πρέπει να προστατεύετε τα παιδιά από αυτόν, βάζοντας τους αντηλιακό ή και τοποθετώντας ειδικές αντηλιακές μεμβράνες στα τζάμια, που κρατούν μακριά από το εσωτερικό της καμπίνας τις επικίνδυνες ακτίνες του ήλιου. Είτε πρόκειται για σύντομη διαδρομή είτε για μακρινότερη (όπως οι διακοπές) φροντίστε για την ασφάλεια των παιδιών, καθώς ο ήλιος είναι επικίνδυνος για το δέρμα τους, ακόμη και όταν βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο.

Κάντε κλικ: http://www.kidsandcars.org/

Πηγή: περιοδικό "Γονείς εν δράση!"

14 Ιουν 2011

Νόμος για την προστασία του θηλασμού


Στην Αυστραλία ψηφίστηκε τον Μάιο του 2011 ένας νόμος που απαγορεύει οποιαδήποτε διάκριση σχετικά με τον μητρικό θηλασμό. Σύμφωνα με αυτόν, οποιοσδήποτε κάνει διάκριση ενάντια σε θηλάζουσα μητέρα θα βρίσκεται αντιμέτωπος με τον νόμο.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας στην Αυστραλία, οι αλλαγές θα ενισχύσουν την προστασία των εργαζόμενων με οικογενειακές ευθύνες, ενώ επιπλέον θα παρέχουν ειδική προστασία για γυναίκες που θηλάζουν. Θα είναι διάκριση για έναν εργοδότη να αρνηθεί να προσλάβει μια γυναίκα που θηλάζει, ή για ένα εστιατόριο να αρνηθεί να εξυπηρετήσει μια πελάτισσα που θηλάζει.
Ο Σύνδεσμος Θηλασμού στην Αυστραλία επιδοκιμάζει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση για τον νόμο που έφερε. Η πρόεδρος του Συνδέσμου Q David λέει: «Είναι κρίμα που μια πράξη τόσο φυσιολογική όπως ο μητρικός θηλασμός χρειάζεται ειδική προστασία. Πάνω από 90% των γυναικών στην Αυστραλία ξεκινούν τον θηλασμό του παιδιού τους, αλλά τα ποσοστά θηλασμού πέφτουν σημαντικά, μόλις στο 50% όταν τα μωρά είναι ηλικίας 6 μηνών, σε σύγκριση με 80% στους 6 μήνες σε χώρες όπως η Νορβηγία. Αυτή η δραματική μείωση στα ποσοστά θηλασμού δείχνει ότι χρειαζόμαστε περαιτέρω νόμους για να υποστηρίξουμε τα μωρά που θηλάζουν, είτε οι μητέρες τους επιστρέφουν στην δουλειά είτε όχι».
Η κυρία David προσθέτει ότι για να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος πρέπει να υποστηριχθούν οι εργοδότες να συμμετάσχουν στο Πρόγραμμα για Φιλικούς προς τα Βρέφη χώρους εργασίας και να κάνουν τις επιχειρήσεις τους Φιλικές προς τον Θηλασμό. Ένα άλλο σημαντικό μέτρο είναι η δια νόμου θέσπιση διαλειμμάτων για την γαλουχία κατά την εργασία – δηλαδή τακτικών ωρών που μια μητέρα εργαζόμενη μπορεί να θηλάσει το παιδί της κατά την διάρκεια του ωραρίου της ή να αντλήσει το γάλα της με θήλαστρο. Τέτοια διαλείμματα πρέπει να υπάρχουν σε όλους τους εργασιακούς τομείς, ιδιωτικούς και δημόσιους.
Στην χώρα μας τα ποσοστά αποκλειστικού θηλασμού στους έξι μήνες δεν είναι 50%, αλλά κάτω του 1%, ωστόσο οι ενέργειες της πολιτείας για την προστασία του θηλασμού είναι προς το παρόν πολύ λιγότερες σε σύγκριση με την κυβέρνηση της Αυστραλίας. Πολλές μητέρες διακόπτουν πρόωρα τον θηλασμό του παιδιού τους με την επιστροφή στην εργασία, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, όταν συχνά επιστρέφουν μέσα σε λίγους μήνες ή και εβδομάδες από τον τοκετό, σε πλήρη εξαντλητικά ωράρια, χωρίς δυνατότητα διαλείμματος για θηλασμό ή για άντληση και χωρίς επαρκή υποστήριξη από τους επαγγελματίες υγείας για το πώς θα συνεχιστεί η γαλουχία μετά την επιστροφή στην δουλειά τους. Επιπλέον, οι θηλάζουσες μητέρες στην Ελλάδα διστάζουν να θηλάσουν τα μωρά τους εκτός σπιτιού, δίνουν πρόωρα μπιμπερό όταν τα βγάζουν έξω από το σπίτι, κρύβονται μέσα σε τουαλέτες και γκαράζ αυτοκινήτων για να θηλάσουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που έρχονται αντιμέτωπες με αρνητικά σχόλια και βλέμματα περαστικών όποτε κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή ανταποκριθούν στις ανάγκες του παιδιού τους οποτεδήποτε χρειαστεί, μέσα ή έξω από το σπίτι. Άλλες φορές Ελληνίδες που θηλάζουν κλείνονται για μήνες στο σπίτι τους και αποκόβονται από κάθε κοινωνική δραστηριότητα συνδέοντας αναίτια τον θηλασμό με στέρηση και περιθωριοποίηση.
Ένας νόμος που θα προστατεύει τον θηλασμό στην Ελλάδα, σε χώρους εργασίας και σε δημόσιους χώρους, θα ενδυναμώσει αυτές τις μητέρες. Γνωρίζοντας ότι διαθέτουν έναν νόμο από πίσω τους που τις προστατεύει από οποιαδήποτε σχετική διάκριση θα έδινε στις μητέρες που επιθυμούν να θηλάσουν στην Ελλάδα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Προς το παρόν τα λόγια μιας θηλάζουσας μητέρας στην Αυστραλία φαίνονται μακρινό σενάριο επιστημονικής φαντασίας: «Θήλαζα και τα δυο κορίτσια μου άνετα σε δημόσιους χώρους. Σε σχέση με την δουλειά μου, δεν είχα κανένα θέμα, ιδιαίτερα γιατί ο χώρος εργασίας μου ήταν πιστοποιημένος ως Φιλικός προς τον Θηλασμό. Η επιστροφή μου στην δουλειά ενόσω θήλαζα απλά δεν ήταν πρόβλημα. Η συνέχιση του θηλασμού ήταν ένα φυσιολογικό κομμάτι της κουλτούρας που υπήρχε στο εργασιακό μου περιβάλλον».
Περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση
www.breastfeedingfriendly.com.au

18 Νοε 2009

Πάρτε μέτρα για την προστασία του





 Ακόμα και το πιο «αθώο» αντικείμενο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό σ’ ένα μωρό. Για να μη γίνετε υπερπροστατευτικοί, απλά οργανώστε και «οχυρώστε» το χώρο σας παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα ασφάλειας και προφύλαξης πριν ακόμα αρχίσει να μπουσουλάει.



Τα μωρά είναι περίεργα και η έντονη επιθυμία τους να ανακαλύψουν και να δοκιμάσουν τα πάντα γύρω τους τα οδηγεί στο να παίζουν, να πιάνουν και να βάζουν στο στόμα τους οτιδήποτε τραβά το ενδιαφέρον τους, χωρίς φυσικά να μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι επικίνδυνο και τι όχι. Ωστόσο, δεν χρειάζεται ούτε να αγχώνεστε ούτε να πανικοβάλλεστε. Αρκεί να φροντίσετε να τους εξασφαλίσετε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο σπίτι, για να νιώθετε κι εσείς πιο ήρεμοι. Με άλλα λόγια, βοηθήστε τα σε κάθε στάδιο ανάπτυξης να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους χωρίς να τρέχετε συνέχεια από πίσω τους φωνάζοντας «μη!», «πρόσεχε!», χωρίς να τους στερείτε την ελευθερία τους, απλώς περιορίζοντας τους πιθανούς κινδύνους και τις παγίδες. Μερικά απλά μέτρα ασφάλειας, σύμφωνα με το σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος», μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα των οικιακών ατυχημάτων μέχρι και 50%. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, στις ηλικίες 1 έως 4 ετών το μεγαλύτερο ποσοστό ατυχημάτων συμβαίνει μέσα στο σπίτι, κάτι που φανερώνει ότι τελικά είναι ο πιο επικίνδυνος χώρος για τα παιδιά, και αφορά κυρίως πτώσεις, εγκαύματα, ασφυξία, πνίξιμο, δηλητηριάσεις, τραυματισμούς από κοφτερά ή αιχμηρά αντικείμενα. Ας δούμε λοιπόν τα πιο σημαντικά σημεία στα οποία πρέπει να εστιάσετε την προσοχή σας, καθώς ορισμένοι κίνδυνοι μέσα στο σπίτι δεν είναι πάντα προφανείς, γιατί πολύ απλά προέρχονται από πράγματα που δεν περνούν απ’ το μυαλό μας. Ωστόσο, η εξασφάλιση ενός σπιτικού περιβάλλοντος χωρίς κινδύνους είναι μια διαρκής διαδικασία που πρέπει να προσαρμόζεται και να επανεξετάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς το παιδί μεγαλώνει και γίνεται όλο και πιο δραστήριο. Και κάτι ακόμη: Να θυμάστε ότι η δική σας παρουσία και προσοχή ή κάποιου άλλου ενηλίκου είναι πάντα απαραίτητη και πολύτιμη.



Για την αποφυγή τραυματισμών

Εάν τοποθετήσετε κάποιο κρεμαστό παιχνίδι πάνω από την κούνια του μωρού, βεβαιωθείτε ότι το έχετε στερεώσει καλά κι ότι δεν θα μπορεί να το φτάσει όταν θα αρχίσει να κάθεται, γιατί σίγουρα θα είναι η «αδυναμία» του. Όταν πια το μωρό θα μπορεί να σηκώνεται όρθιο (γύρω στον ένατο μήνα), καλό θα είναι να το αφαιρέσετε.

Φυλάτε σε ντουλάπια που δεν τα φτάνει ή που θα κλειδώνετε με ειδικά άγκιστρα (προμηθευτείτε τα από καταστήματα βρεφικών ειδών) τα αιχμηρά αντικείμενα, π.χ. ψαλίδια, μαχαίρια, κατσαβίδια, ακόμα και τα προσωπικά σας αντικείμενα, όπως αναπτήρες, τσιγάρα, πορτοφόλι με κέρματα.

Οι ντουλάπες και τα συρτάρια πρέπει να είναι πάντα καλά κλεισμένα ή κλειδωμένα, ώστε να μην ανοίγουν εύκολα και τύχει να παγιδευτούν εκεί τα παιδικά δαχτυλάκια.

Στις αιχμηρές γωνίες των επίπλων κολλήστε ειδικά πλαστικά καλύμματα.

Καλύψτε τα τζάμια και τις γυάλινες επιφάνειες με ειδικό προστατευτικό διάφανο αυτοκόλλητο υλικό, για να αποφύγετε σοβαρούς τραυματισμούς σε περίπτωση ατυχήματος, και κολλήστε μεγάλα αυτοκόλλητα στα τζάμια, στο ύψος του παιδιού, για να είναι ορατά και να μην πέφτει επάνω τους όταν τρέχει ή παίζει.

Γενικά, όταν το μικρό αρχίσει να περπατά, ελέγχετε σε κάθε φάση το χώρο στο ύψος του (γονατίζοντας δηλαδή στο πάτωμα), ώστε να εντοπίζετε πιθανές παγίδες που θα μπορεί να φτάσει και να πιάσει με τα χεράκια του.



Για την αποφυγή ηλεκτροπληξίας

Εάν δεν έχετε ήδη ρελέ ασφαλείας στον ηλεκτρικό πίνακα, με το που θα έρθει το μωρό στο σπίτι, φροντίστε άμεσα για την τοποθέτησή του.

Μόλις αρχίσει να μπουσουλάει (γύρω στον δέκατο μήνα), καλύψτε όλες τις πρίζες με ειδικά καλύμματα ασφαλείας ή τοποθετήστε διακόπτες και μαζέψτε προεκτάσεις και καλώδια ηλεκτρικών συσκευών, ώστε να μην μπορεί να τα τραβήξει ή να τυλιχτεί με αυτά.



Για την αποφυγή πτώσεων

Όταν το μωρό κοιμάται, βάζετε το προστατευτικό κάγκελο της κούνιας στην ψηλότερη θέση.

Τα μωρά δεν πρέπει να μένουν μόνα τους στην αλλαξιέρα, στον καναπέ, στο διπλό κρεβάτι ή στην καρέκλα του φαγητού τους, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσουν.

Το μικρό πολύ γρήγορα θα μάθει να σκαρφαλώνει σε καρέκλες, γι’ αυτό μην αφήνετε ποτέ κάποιο έπιπλο, σκαμνάκι, πολυθρόνα κοντά σε παράθυρο ή κοντά σε βιβλιοθήκες με πολλά βιβλία, γιατί μπορεί καθώς πέφτει να τα παρασύρει και να αναποδογυρίσουν.

Τοποθετήστε ασφάλειες ή ειδικά άγκιστρα στα παράθυρα και στις μπαλκονόπορτες για να μην μπορεί να τα ανοίξει.

Τοποθετήστε προστατευτικά, ψηλά κάγκελα στα μπαλκόνια και σιγουρευτείτε ότι το κενό ανάμεσα στα κάγκελα δεν επιτρέπει στο παιδί να περάσει το σώμα του ή το κεφαλάκι του ή να σκαρφαλώσει.

Εάν υπάρχουν στο σπίτι σας εσωτερικές σκάλες, τοποθετήστε προστατευτικό καγκελάκι ή μπάρα στο πάνω και κάτω μέρος τους.



Για την αποφυγή εγκαυμάτων

Τα θερμαντικά σώματα, π.χ. σόμπες, θερμοπομποί, ακόμα και οι υγραντήρες, πρέπει να τοποθετούνται σε μέρος όπου δεν μπορεί να φτάσει το παιδί.

Αν έχετε τζάκι, μην ξεχνάτε να βάζετε το προστατευτικό πλέγμα όταν είναι αναμμένο.

Προτιμάτε να χρησιμοποιείτε τις πίσω εστίες της ηλεκτρικής σας κουζίνας, ώστε οι λαβές από τις κατσαρόλες ή τα τηγάνια να μην προεξέχουν, ή καλύτερα τοποθετήστε το ειδικό προστατευτικό πλέγμα γύρω από τις εστίες.

Ασφαλίστε την πόρτα του φούρνου, ώστε να μην μπορούν να την ανοίξουν τα παιδικά χεράκια.

Όταν μαγειρεύετε ή μεταφέρετε ένα σκεύος με ζεστό περιεχόμενο, έχετε μια απόσταση από το παιδί και μην το κρατάτε στην αγκαλιά σας.

Μην αφήνετε πιάτα με ζεστό φαγητό ή φλιτζάνια με ρόφημα σε σημεία που μπορεί το μικρό να φτάσει εύκολα.



Για την αποφυγή δηλητηριάσεων

Τα απορρυπαντικά, τα φάρμακα, τα εντομοκτόνα, οι μπογιές και τα καλλυντικά πρέπει να φυλάγονται σε ψηλά ντουλάπια, γιατί οι πολύχρωμες συσκευασίες τους ασκούν ακαταμάχητη έλξη στα παιδιά. Μην επαναπαύεστε στη σκέψη ότι αφού δεν τα έχει πειράξει καθόλου μέχρι τώρα δεν θα το κάνει και στο μέλλον.

Τα σταχτοδοχεία πρέπει να καθαρίζονται αμέσως, καθώς η στάχτη σε περίπτωση κατάποσης μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστη κατάληξη.



Για την αποφυγή πνιγμού-ασφυξίας

Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει ποτέ να μένουν μόνα τους ούτε καν για λίγα λεπτά στην μπανιέρα, ακόμα και στο βρεφικό μπανάκι.

Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα η τοποθέτηση ανιχνευτή καπνού στο δωμάτιο του μωρού.

Κρύψτε τις πλαστικές σακούλες σε μέρος που δεν θα μπορεί να τις βρει το παιδί, καθώς αν τις φορέσει στο κεφάλι του μπορεί να πάθει ασφυξία.

Όλα τα μικροαντικείμενα τραβούν το ενδιαφέρον των παιδιών σαν μαγνήτης, γι’ αυτό κρύψτε τα σε απρόσιτο μέρος, καθώς και τα εύθραυστα διακοσμητικά, π.χ. γυάλινα, πορσελάνινα, κεραμικά.



Προσοχή και στα παιχνίδια



Τα παιχνίδια πρέπει πάντα να συμβαδίζουν με την ηλικία και τη διανοητική ανάπτυξη του παιδιού, π.χ. για τα πολύ μικρά να μην έχουν αποσπώμενα κομμάτια, όπως κουμπιά, να μην είναι συναρμολογούμενα, να μην έχουν αιχμηρές γωνίες, να μην είναι βαμμένα με τοξικά χρώματα, γιατί σίγουρα θα τα βάλουν στο στόμα τους. Γι’ αυτό, να ελέγχετε πάντα εάν έχουν την πιστοποίηση CE, δηλαδή ότι τηρούν τις προδιαγραφές ηλικιακής καταλληλότητας που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.



Πηγή: nipio.wordpress.com





29 Οκτ 2009

Πώς να προστατέψετε τα παιδιά από διάφορα ατυχήματα

Για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων στο σπίτι και εκτός δοκιμάστε τις παρακάτω συμβουλές.

1. Τα βρέφη και τα νήπια δεν πρέπει να μένουν χωρίς επίβλεψη ενηλίκου ούτε ένα λεπτό. Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι στο σπίτι που δεν μας περνάνε από το νού. Επειδή για να βάλει το παιδί κάτι στο στόμα του ή να τραυματισθεί είναι ζήτημα δευτερολέπτων αξίζει τον κόπο να επιθεωρούμε συνεχώς το οικιακό περιβάλλον του και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν αφήσαμε κοντά του:

α) πράγματα μικρά, μικρότερα των 5 εκατοστών, τα οποία μπορεί να σφηνωθούν στο λαιμό του και να μην πηγαίνουν ούτε κάτω, ούτε έξω (κέρματα, βώλοι, κομμάτια παιχνιδιών, λουκούμι, κρέας),

β) πράγματα κοφτερά ή πολύ βαριά (ψαλίδι, ξυραφάκι, μαχαίρι, εργαλεία κ.λ.π.),

γ) σπίρτα,

δ) φάρμακα (ιδίως χάπια που μοιάζουν με καραμέλες),

ε) ποτήρια, βάζα και άλλα γυαλικά.



2. Οι παιδικές δηλητηριάσεις είναι συχνότατες. Με ένα καυστικό υγρό εάν το παιδί επιζήσει θα καταδικαστεί σε σειρά εγχειρήσεων. Αποφεύγετε να προμηθεύεστε τέτοια προϊόντα στο σπίτι. Η χλωρίνη, το νέφτι, το πετρέλαιο, τα αλκοολούχα και πολλά άλλα υγρά που υπάρχουν στο σπίτι πρέπει να κλειδώνονται.

3. Η μεταφορά ενός χημικού υγρού (π.χ. χλωρίνης ή βενζίνης) από το δικό του μπουκάλι σε άλλο, όπου προηγουμένως είχαμε άλλο υγρό λιγότερο επικίνδυνο, είναι μεγάλο σφάλμα.

3. Οι ετικέτες με το όνομα του περιεχομένου υγρού και σχετικές προειδοποιήσεις, σήματα, νεκροκεφαλές κλπ. είναι πολύ χρήσιμες και πρέπει να αντιστοιχούν με την πραγματικότητα, αφορούν όμως τους ενήλικους και όχι τα μικρά παιδιά. Προσπαθήστε να βρείτε δοχεία που κλείνουν με ειδικά πώματα.

4. Τα μωρά μπορούν να πνιγούν πίνοντας ανάσκελα με το μπιμπερό, εάν τα αφήσουμε μόνα. Ένα μακρύ κορδόνι δεμένο στην πιπίλα, όπως και οποιοδήποτε κορδόνι, κορδέλα ή σπάγκος μπορούν να τυλιχθούν στο λαιμό ενός παιδιού τη νύχτα ή όταν είναι στο πάρκο του και να το πνίξουν μέσα σε πολύ μικρό διάστημα οπότε πρέπει να αποφεύγονται. Κίνδυνος πνιγμού υπάρχει και με τις πλαστικές σακούλες.

6. Όταν προμηθευτείτε ψηλό καρεκλάκι για το μωρό προσέξτε:

α) να μπορεί να δεθεί το μωρό σ' αυτό γερά με τρόπο που δεν θα μπορεί να γλιστρήσει κάτω ή δεν θα μπορεί να σκαρφαλώσει.

β) Το καρεκλάκι να βρίσκεται δεμένο ή πιασμένο στο τραπέζι ώστε να μην μπορεί να πέσει. Προσέξτε με το βάρος του μωρού το οποίο καθώς αυξάνει μπορεί κάποια στιγμή να οδηγήσει σε ανατροπή ενός ελαφριού τραπεζιού.

γ) Ακόμα και στο καρεκλάκι το μωρό πρέπει να είναι υπό την επίβλεψη ενηλίκου.

7. Εάν χτυπήσει το τηλέφωνο ή το κουδούνι την ώρα που κάνετε μπάνιο στο μην απαντήσετε ή πάρτε το μωρό μαζί σας. Ο πνιγμός είναι ζήτημα ελαχίστου χρόνου και δεν χρειάζεται πολύ νερό. Για τον ίδιο λόγο μην αφήνετε λεκάνες με νερό στο πάτωμα ή κουβάδες γεμάτους. Στο μπάνιο τοποθετείτε πρώτα το κρύο νερό και μετά το ζεστό Ένα παιδί μπορεί να προλάβει να μπει στη μπανιέρα όταν έχει μόνο ζεστό νερό και να του προκληθεί έγκαυμα.

8. Τα παιδιά παθαίνουν συχνά εγκαύματα στο τζάκι, όταν δεν έχουμε βάλει μπροστά στη φωτιά μια προστατευτική σχάρα. Επίσης όταν φοράνε ρούχα από εύφλεκτο τούλι το τζάκι και τα κεράκια στο σπίτι είναι πολύ επικίνδυνα.

9. Πολύ συχνά εγκαύματα παιδιών προκαλούνται από ζεστά ροφήματα ή σούπες που ρίχνουμε εμείς επάνω τους. Μην μεταφέρεται ζεστά ροφήματα μαζί με το μωρό σας.

10. Το χερούλι της σκευών στην κουζίνα πρέπει να το στρέφουμε πάντα προς την εσωτερική μεριά της κουζίνας.



11. Όταν πάρει φωτιά το λάδι του τηγανιού να το σβήνουμε ψύχραιμα με ένα καπάκι, ένα βρεγμένο πανί ή κάτι που θα πνίξει τη φλόγα. Κάθε τι άλλο είναι πολύ επικίνδυνο, όπως το να πάμε το τηγάνι φλεγόμενο προς το νεροχύτη!

12 . Οι ηλεκτροπληξίες αντιμετωπίζονται με τον ειδικό διακόπτη ασφαλείας που πρέπει όλα τα σπίτια να έχουν στον πίνακα ηλεκτροδότησης. Η συσκευή αυτή διακόπτει το ρεύμα και με ελάχιστη διαρροή. Επίσης πάντα χρησιμοποιούμε καπάκι ασφαλείας στις πρίζες με κλειδί.

13. Στη θάλασσα προλαβαίνουμε τους πνιγμούς των παιδιών:

Α. Μαθαίνοντας τα κολύμπι από μικρή ηλικία

Β. Περιμένουμε δύο ώρες μετά το κάθε γεύμα πριν μπούμε στο νερό.

Γ Δεν επιτρέπουμε στα παιδιά να απομακρύνονται πολύ από την ακτή, ακόμα και εάν ξέρουν καλό μπάνιο.

Δ. Προειδοποιούμε τα παιδιά να μην βουτάνε από ψηλά όταν δεν γνωρίζουν πολύ καλά το βάθος της θάλασσας.

12. Ελέγχουμε τα φρένα των ποδηλάτων των παιδιών, και προμηθευόμαστε ειδικό κράνος για ποδηλασία.

13. Δεν αφήνουμε κλειδιά πάνω στις κλειδαριές καθώς και ένα μικρό παιδί μπορεί να κλειδωθεί μόνο του μέσα σε ένα δωμάτιο.

14. Στις γυάλινες πόρτες, π.χ. στα μπαλκόνια, τοποθετούμε κάποιο αυτοκόλλητο ώστε να φαίνεται ότι η πόρτα είναι κλειστή.

15. Στα μπαλκόνια τοποθετούμε κατάλληλη προστατευτική περιφραξη από πλαστικό δικτυωτό πλέγμα. Η περίφραξη πρέπει να έχει κατάλληλο ύψος ώστε το παιδί να μην μπορεί να πετάξει πράγματα κάτω από το μπαλκόνι. Επίσης δεν αφήνουμε καρέκλες ή άλλα πράγματα κοντά στα κάγκελα, γιατί τα παιδιά ενστικτωδώς ανεβαίνουν επάνω και σκύβουν.



Πηγή: postokano.gr

20 Αυγ 2009

Υπερπροστατευτικός γονιός





Το πορτρέτο του υπερπροστατευτικού γονιού είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους: πρόκειται για το εκείνο το γονιό που τρέχει πίσω από το παιδί του και του βάζει χίλιες δυο απαγορεύσεις και κανόνες για να το προστατέψει, να το προφυλάξει, να σιγουρευτεί ότι δε θα πάθει κάτι κακό.

Ο γονιός αυτός ζει σε μια συνεχή υπερένταση και είναι μονίμως στρεσαρισμένος, μια που οι πιθανοί κίνδυνοι (τόσο οι υπαρκτοί, όσο και εκείνοι που βρίσκονται στη φαντασία του) δεν τελειώνουν ποτέ.





Γιατί ένας γονιός γίνεται υπερπροστατευτικός; Γιατί όμως ένας γονιός αποφασίζει να υιοθετήσει τέτοια ακραία συμπεριφορά; Οι λόγοι είναι ποικίλοι. Πολλές φορές ο ίδιος ο γονιός κινείται από ένα αίσθημα δικής του ανασφάλειας κι έλλειψης αυτοπεποίθησης σχετικά με το πόσο καλός είναι στο γονεϊκό ρόλο.

Προκειμένου να αισθάνεται ότι τα κάνει όλα σωστά, καταφεύγει στην υπερβολή. Άλλες φορές ο ίδιος ο γονιός αισθάνεται ότι στη δική του παιδική ηλικία δεν είχε αρκετή φροντίδα από τους γονείς του και προσπαθεί να δώσει στο παιδί του αυτό που έλειψε από τον ίδιο, χάνοντας όμως το μέτρο και πάλι καταφεύγοντας στην υπερβολή. Αλλά και ο γονιός τον οποίο υπερπροστάτευαν οι γονείς του όταν ήταν παιδί έχει μάθει σε αυτό το στυλ ανατροφής και φροντίδας και δε γνωρίζει άλλον τρόπο για να ασκήσει τα γονεϊκά του καθήκοντα. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο γονιός κινείται από τα προσωπικά του βιώματα σε συνδυασμό με έλλειψη σωστής πληροφόρησης για την ανατροφή και φροντίδα του παιδιού.

Επιπτώσεις στο παιδί.

Κι ενώ η έγνοια και η φροντίδα μπορεί καταρχήν ν' ακούγονται ως θετικά στοιχεία, στην υπερβολική τους μορφή μπορεί ν' αποβούν αρνητικά για την ψυχική και σωματική εξέλιξη του παιδιού. Όταν ο γονιός δεν αφήνει το παιδί του να παίξει στην παιδική χαρά από φόβο μήπως πέσει και χτυπήσει, του στερεί πολύ περισσότερα πράγματα απ' ότι θα του στερούσε ένα χτύπημα, μια μελανιά ή, στη χειρότερη περίπτωση, ένα σπασμένο χέρι ή πόδι: ο γονιός στερεί από το παιδί του την ευκαιρία να αναπτύξει φυσικές δεξιότητες (τρέξιμο, σκαρφάλωμα, πώς να κάνει κούνια) αλλά και πώς ν' αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες και να συναναστρέφεται με τους συνομήλικους, μια που στις μικρές ηλικίες συνδέονται και συχνά αναπτύσσονται παράλληλα. Έτσι, το παιδάκι που κάθεται παράμερα στην παιδική χαρά και βλέπει τα άλλα παιδιά να παίζουν χωρίς αυτό να συμμετέχει, μοιραία είναι αποκλεισμένο από αυτόν τον κοινωνικό κύκλο αφού του λείπει η ικανότητα και το ενδιαφέρον που συνδέει τα υπόλοιπα παιδιά. Αργότερα στη ζωή του, λόγω έλλειψης ικανοτήτων, αυτό το παιδί είναι πολύ πιθανό ν' αποφεύγει τις αθλητικές δραστηριότητες. Η μαμά που παρακολουθεί την κόρη της σε κάποιο άθλημα και βλέπει ότι έχει δυσκολία ή φοβάται ότι είναι επικίνδυνο κι επεμβαίνει στα καθήκοντα του γυμναστή για να του υποδείξει τη δουλειά του, όχι μόνο δε σέβεται τον επαγγελματία και την κατάρτισή του, αλλά κάνει κακό και στην κόρη της: της μαθαίνει ότι στα δύσκολα θα μπορεί πάντα να ξεγλιστρήσει και να ξεφύγει, αρκεί ο γονιός να έρθει να τη "σώσει" από τη δύσκολη κατάσταση. Πέρα όμως από την υπερπροστασία στον τομέα της φυσικής και σωματικής κατάστασης, οι γονείς μπορεί να είναι ιδιαίτερα προστατευτικοί και σχετικά με τον συναισθηματικό κόσμο του παιδιού. Ο γονιός που αλλάζει γυμναστήριο, σχολή χορού ή φροντιστήριο στο παιδί του επειδή δεν αρίστευσε ή δεν πήρε βραβείο, το κάνει για να μην πληγώσει τα αισθήματα του παιδιού του. Κι ενώ εκείνη την ώρα υπάρχει η πιθανότητα όντως να μην πληγώσει τα αισθήματά του (ούτε αυτό όμως είναι σίγουρο, γιατί τα παιδιά γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και νιώθουν άσχημα), στη συνέχεια είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν ευκαιρίες για να πληγωθεί το παιδί και ο γονιός δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα.

Τι συμβαίνει με την υπερπροστασία λοιπόν;

Ενώ βραχυπρόθεσμα μπορεί να είναι μια ασπίδα προστασίας για το παιδί, μακροπρόθεσμα του στερεί την ευκαιρία να μάθει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και αυτή η ανικανότητα θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή. Για παράδειγμα, σε μια σχολική τάξη ένα παιδάκι κάλεσε όλους τους συμμαθητές του στο πάρτι γενεθλίων του εκτός από δύο παιδάκια. Πέρα από το ότι ο χειρισμός αυτής της μαμάς ήταν λανθασμένος, ας δούμε τι έκαναν οι μητέρες των παιδιών που δεν πήραν πρόσκληση. Οι ενέργειές τους ήταν διαμετρικά αντίθετες: η μία μαμά τηλεφώνησε στη μητέρα του παιδιού που έκανε το πάρτι και με παρακάλια και φωνές εξασφάλισε με το ζόρι πρόσκληση για το παιδί της (όμως το παιδί της είχε ήδη βιώσει την απόρριψη του να μην προσκληθεί στο πάρτι).Η άλλη μαμά επέλεξε διαφορετικό δρόμο: το συζήτησε με το παιδί της, του εξήγησε ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη, ότι δεν ήταν δικό του το λάθος που δεν προσκλήθηκε, του μίλησε για την αγένεια και τους κανόνες κοινωνικής ευγένειας, το παρηγόρησε, και το βοήθησε να βρει να κάνει κάτι άλλο όμορφο την ώρα του πάρτι. Ο χειρισμός της δεύτερης μητέρας είναι ο σωστός: διδάσκει στο παιδί της ένα μάθημα ζωής και ταυτόχρονα, μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και κατανόησης του δείχνει πώς να μάθει να στέκεται στα πόδια του και να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;

Και βέβαια οι γονείς θα πρέπει να προστατεύουν και να φροντίζουν τα παιδιά τους. Όμως, αυτό θα πρέπει να γίνεται με μέτρο και με συναίσθηση του τι άλλο στερούν από το παιδί όταν δεν του επιτρέπουν διάφορα πράγματα ή όταν παρεμβαίνουν άκριτα. Όλα τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να εξερευνήσουν τον φυσικό και τον συναισθηματικό κόσμο γύρω τους, χωρίς τη συνεχή παρέμβαση των γονιών τους, προκειμένου να αποκτήσουν σιγουριά, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα, χαρακτηριστικά που θα τους ακολουθούν μια ζωή.