Ασφάλεια και στο πίσω κάθισμα!

Η χώρα μας δεν φημίζεται για τους καλούς οδηγούς. Ο αριθμός των τροχαίων δυστυχώς το αποδεικνύει καθημερινά. Είναι όμως άδικο ανάμεσα στα θύματα να βρίσκονται παιδιά που οι γονείς του αψήφησαν τους κανόνες ασφαλείας και τα άφησαν εκτεθειμένα στον κίνδυνο, παρά το γεγονός ότι οι κανόνες αυτοί είναι απλοί!

Το παιδικό κάθισμα.... νόμος!
Από το 1997, μετά την ψήφιση σχετικού νόμου, η χρήση παιδικού καθίσματος γίνεται υποχρεωτική και στη χώρα μας για παιδιά μέχρι και 12 ετών. Ο Νόμος 2696 στα άρθρα του 12 και 33 επισημαίνει ότι για τη μεταφορά με αυτοκίνητο παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών, είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών και εγκεκριμένων συστημάτων συγκράτησης και προστασίας, όπως καθισμάτων, κατάλληλων για την ηλικία, το ύψος και το βάρος των παιδιών. Όλα τα εγκεκριμένα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου πρέπει να είναι σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ECE R 44/04, ο οποίος ελέγχει τη συμβατότητα των καθισμάτων αυτών με τα οχήματα και επιβάλλει αυστηρές δοκιμές στα εξαρτήματα τους με δυναμικούς ελέγχους, δηλαδή crash tests.

Η αγορά του καθίσματος
Ένα από τα πλέον απαραίτητα αξεσουάρ βρεφανάπτυξης, εάν έχετε αυτοκίνητο, είναι φυσικά το κάθισμα ασφαλείας που είναι απαραίτητο αμέσως μόλις βγείτε από το μαιευτήριο! Η μεταφορά του νεογέννητου με καλαθούνες ή πορτ μπεμπέ που δεν δένονται στο αυτοκίνητο θεωρείται ιδιαιτέρως επικίνδυνη. Τα καθίσματα που έχουν σχεδιαστεί για τους πρώτους μήνες ζωής ενός μωρού έχουν μαλακή επένδυση, μεταφέρονται εύκολα χωρίς να ενοχλείται το μωρό και εξασφαλίζουν μεγάλη άνεση. Πως θα κάνετε αυτή την πρώτη αγορά; Η καλύτερη λύση είναι βεβαίως να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένα καταστήματα βρεφικών ειδών και στο εξειδικευμένο προσωπικό τους, που πρέπει να είναι σε θέση να σας συμβουλεύσει σωστά ανάλογα με τις ανάγκες, το βάρος και την ηλικία του παιδιού σας. Αυτά που πρέπει να προσέξετε κατά την αγορά του καθίσματος:

• Πρέπει να ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του παιδιού (ηλικία-βάρος)
• Να είναι εύκολο στη χρήση και στην τοποθέτηση, ώστε να είστε πάντα σίγουροι ότι είναι τοποθετημένο σωστά
• Κατά την αγορά παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου, θα πρέπει να έχετε υπόψη ορισμένα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου σας (5θυρο, παλιό ή καινούργιο, ζώνες ασφαλείας πίσω, μήκος ζωνών). Αυτό είναι απαραίτητο για να βεβαιωθείτε ότι το κάθισμα ή οι ζώνες ασφαλείας του καθίσματος που θα επιλέξετε μπορούν να τοποθετηθούν, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αυτοκινήτου σας.
• Αν δανειστείτε μεταχειρισμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου, ελέγξτε αν έχει χρησιμοποιηθεί σε αυτοκίνητο που έχει τρακάρει και μην το δεχτείτε.

Τι να προσέξετε!

Πέρα από το να ακολουθήσετε σωστά και πιστά τις οδηγίες τοποθέτησης του παιδικού καθίσματος στο αυτοκίνητο σας, καλό είναι να έχετε υπόψη και τα εξής:

• Τοποθετείτε πάντα το κάθισμα ασφαλείας για βρέφη και νήπια ανάποδα, έτσι ώστε να βλέπει την πλάτη του καθίσματος (rear facing), καθώς έχει πλέον αποδειχτεί ότι αυτή είναι η πιο ασφαλής τοποθέτηση. Μάλιστα οι κανονισμοί ασφαλείας στις σκανδιναβικές χώρες, πλέον, επιβάλλουν στους γονείς το κάθισμα ασφαλείας να τοποθετείται ανάποδα για παιδιά μέχρι 5 ετών και όχι μέχρι 2, όπως ίσχυε παλιότερα, καθώς έτσι διασφαλίζεται η ακεραιότητα τους.
• Μη χρησιμοποιείτε περιττά αντικείμενα στο κάθισμα, όπως μαξιλαράκια για να διευκολύνετε το μωρό. Τα καθίσματα ασφαλείας είναι προορισμένα να προσφέρουν και άνεση και ασφάλεια χωρίς τη δική σας..... παρέμβαση με μαξιλαράκια!
• Εξίσου σημαντικό είναι να ακολουθείτε τις οδηγίες για τη χρήση και τη συντήρηση του παιδικού καθίσματος. Για το λόγο αυτόν μην πλένετε τα μη πλενόμενα μέρη των καθισμάτων. Τα μέρη αυτά είναι σχεδιασμένα για να προστατεύουν το μωρό σας μόνο αν τα διατηρήσετε έτσι όπως τα αγοράσατε. Το να πλύνετε και να σιδερώσετε, πχ τα ειδικά μαξιλαράκια της ζώνης ασφαλείας ισοδυναμεί με την καταστροφή τους.

Δεν θέλει τη ζώνη του!

Τα παιδιά βρίσκουν συχνά πρόσφορο έδαφος στο πίσω κάθισμα για να παίξουν και να τσακωθούν. Αυτή η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη τόσο για τα ίδια όσο και για τη συγκέντρωση του οδηγού. Όλα ξεκινούν από το γεγονός ότι ένα παιδί αρνείται να καθίσει στο κάθισμα και να φορέσει ζώνη ή είναι σε θέση να την ξεκουμπώσει. Ο ρόλος σας είναι να μην κάνετε καμία υποχώρηση στο ζήτημα αυτό, όσο απείθαρχο ή άτακτο κι αν είναι το παιδί σας. Εάν το παιδί αρνείται να βάλει ζώνη, τότε αρνηθείτε να ξεκινήσετε. Εάν, πάλι, καθώς οδηγείτε διαπιστώσετε ότι το παιδί ξεκούμπωσε τη ζώνη του, σταματήστε με ασφάλεια το αυτοκίνητο και εξηγήστε του ότι θα γυρίσετε σπίτι εάν δεν συμμορφωθεί.

SOS TIP

Είναι καλό να έχετε υπόψη σας ότι με τον ήλιο τα μεταλλικά μέρη της ζώνης ασφαλείας μπορεί να θερμανθούν τόσο ώστε να προκαλέσουν έγκαυμα στο παιδί. Για αυτό τον λόγο δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην αντηλιακή προστασία του οχήματος.

Προστασία Χ 4!

Ένας παράγοντας κινδύνου που συχνά οι γονείς δεν υπολογίζουν όταν έχουν παιδιά στο αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία και η μεγάλη θερμότητα στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Τι πρέπει να γνωρίζετε;

Θερμοκρασία

Η θερμοκρασία στην καμπίνα του αυτοκινήτου μπορεί να αυξηθεί σε υψηλά, επικίνδυνα επίπεδα, πολύ γρήγορα και σε μέρες που δεν είναι ιδιαίτερα ζεστές. Ακόμη και αν τα παράθυρα του αυτοκινήτου είναι λίγο ανοιχτά, η θερμοκρασία στην καμπίνα μπορεί να αυξηθεί. Στη χώρα μας, που η καλοκαιρινή ηλιοφάνεια και οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν νωρίς την εμφάνιση τους, καλό είναι να λάβετε υπόψη σας αυτόν τον παράγοντα στις μετακινήσεις σας με τα παιδιά και ειδικά τα βρέφη. Η έκθεση του αυτοκινήτου στο ηλιακό φως μπορεί, σε μέρες με ήπιες θερμοκρασίες, σε 30 λεπτά να αυξήσει την θερμοκρασία στην καμπίνα σε επίπεδο που να επιφέρει θερμοπληξία. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να μην αφήνετε ποτέ μόνα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα βρέφη και παιδιά, ακόμη κι αν πρόκειται για 5 λεπτά, κι αυτό γιατί τα βρέφη και τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στην αύξηση της θερμοκρασίας. Χάνουν συνολικά περισσότερο νερό λόγω θερμότητας, η θερμοκρασία του σώματος τους αυξάνεται γρηγορότερα και κινδυνεύουν περισσότερο από θερμοπληξία.

Ηλιακή ακτινοβολία

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα κατά τη μετακίνηση παιδιών με το αυτοκίνητο είναι η ηλιακή ακτινοβολία. Πολλοί γονείς έχουν την εσφαλμένη πεποίθηση ότι τα τζάμια του αυτοκινήτου προστατεύουν τους επιβάτες από τον ήλιο. Αυτό δεν είναι αληθές. Τα τζάμια μπορεί να αντανακλούν μέρος του ήλιου, όμως δεν είναι αρκετό. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που ο ήλιος είναι δυνατότερος θα πρέπει να προστατεύετε τα παιδιά από αυτόν, βάζοντας τους αντηλιακό ή και τοποθετώντας ειδικές αντηλιακές μεμβράνες στα τζάμια, που κρατούν μακριά από το εσωτερικό της καμπίνας τις επικίνδυνες ακτίνες του ήλιου. Είτε πρόκειται για σύντομη διαδρομή είτε για μακρινότερη (όπως οι διακοπές) φροντίστε για την ασφάλεια των παιδιών, καθώς ο ήλιος είναι επικίνδυνος για το δέρμα τους, ακόμη και όταν βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο.

Κάντε κλικ: http://www.kidsandcars.org/

Πηγή: περιοδικό "Γονείς εν δράση!"

Read More [...]

Posted in ακτινοβολία, ασφάλεια, αυτοκίνητο, ζώνη ασφαλείας, ήλιος, θερμοκρασία, καλοκαίρι, παιδικό κάθισμα, προστασία

Τα 5 "δεν" της ασφαλούς μετακίνησης!

1. Δεν πρέπει να αφήνουμε ποτέ τα παιδιά ελεύθερα μέσα στο αυτοκίνητο!

Η προσοχή μας δεν αρκεί, γιατί με ένα φρενάρισμα, μια απότομη αλλαγή πορείας ή, στη χειρότερη περίπτωση, με ένα ατύχημα, το παιδί μπορεί προσκρούσει πάνω στα καθίσματα, τον ουρανό, τις πόρτες ή να εκτιναχθεί από το όχημα με θανάσιμες συνέπειες.





2. Δεν πρέπει να αφήνουμε ποτέ τα παιδιά μόνα τους μέσα στο αυτοκίνητο.

Αυτό γιατί ένα από τα πιο σοβαρά ατυχήματα που μπορεί να του συμβεί είναι η θερμοπληξία. Ακόμα και αν αφήσουμε το παράθυρο ανοιχτό, μέσα στο αυτοκίνητο αναπτύσσονται υψηλές θερμοκρασίες που μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και το θάνατο ενός παιδιού. Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στην αύξηση της θερμοκρασίας καθώς χάνουν αναλογικά περισσότερο νερό λόγω της θερμότητας και η θερμοκρασία του σώματος τους αυξάνεται πιο γρήγορα από ότι στους ενήλικες.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 2003 στις ΗΠΑ 42 παιδιά έχασαν τη ζωή τους από θερμοπληξία μέσα σε παρκαρισμένο αυτοκίνητο!



3. Δεν πρέπει ποτέ να κρατάμε τα παιδιά στην αγκαλιά μας μέσα στο αυτοκίνητο.

Τα χέρια μας μόνο δεν αντέχουν να συγκρατήσουν το παιδί σε περίπτωση σύγκρουσης και το χειρότερο είναι πως το παιδί λειτουργεί σαν αερόσακος για εμάς και μπορεί να το συνθλίψουμε με το βάρος μας.



4. Δεν αρκεί μόνο η χρήση της ζώνης ασφαλείας του αυτοκινήτου.

Οι ζώνες ασφαλείας των αυτοκινήτων είναι σχεδιασμένες για σωματότυπο ενήλικα, με ελάχιστο ύψος 1,50 μέτρο. Για το λόγο αυτό είναι ακατάλληλες για παιδιά, που είναι μικρότερου ύψους και διαθέτουν εντελώς διαφορετική κατανομή βάρους και δομή σώματος.



5. Δεν πρέπει να παραφορτώνετε το αυτοκίνητο σας.

Όλες οι αποσκευές πρέπει να είναι καλά ασφαλισμένες για να μην εκτιναχθούν σε περίπτωση απότομης κίνησης του οχήματος. Σε περίπτωση σύγκρουσης, όλα τα πράγματα μέσα στο αυτοκίνητο κινούνται με την ίδια ταχύτητα μέχρι να καταλήξουν κάπου. Εκτός αυτού, περιορίζουν την ορατότητα του οδηγού, γεγονός εξαιρετικά επικίνδυνο.



Πηγή: περιοδικό Parents

Read More [...]

Posted in ασφάλεια, αυτοκίνητο, γονείς, παιδιά

Κυκλοφοριακή Αγωγή! Διαβάστε το!

Ο ήλιος έριχνε τις τελευταίες του αχτίδες, ένα γλυκό χειμωνιάτικο απόγευμα, καλώντας μας για ένα περίπατο στην πόλη. Η διάθεση , που έδειξε ο μικρός μου γιος να έλθει μαζί, ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη. Ήθελε βέβαια και το ποδήλατο του.



Ξεκινήσαμε λοιπόν. Όμως ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο και ακριβώς μπροστά στην είσοδο της οικοδομής, λες και ήθελε να απαγορέψει την είσοδο και την έξοδο, ήταν το πρώτο εμπόδιο που συναντήσαμε. Για να μπορέσουμε να βγούμε κοντέψαμε να σπάσουμε τον καθρέπτη του αυτοκινήτου.



Παρακάτω, οι διαβάσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες τράβηξαν την προσοχή του μικρού. Ρώτησε τι ήταν, του εξήγησα και του ανέλυσα την αναγκαιότητα τους σε μια κοινωνία δημοκρατική και πολιτισμένη που αναγνωρίζει και σέβεται την ιδιαιτερότητα. Τότε όμως, κουνώντας επιτιμητικά το κεφάλι του, μου έδειξε με το δάχτυλο ένα αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο στην ειδική διάβαση.

Ο ήλιος έριχνε τις τελευταίες του αχτίδες, ένα γλυκό χειμωνιάτικο απόγευμα, καλώντας μας για ένα περίπατο στην πόλη. Η διάθεση , που έδειξε ο μικρός μου γιος να έλθει μαζί, ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη. Ήθελε βέβαια και το ποδήλατο του.



Ξεκινήσαμε λοιπόν. Όμως ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο και ακριβώς μπροστά στην είσοδο της οικοδομής, λες και ήθελε να απαγορέψει την είσοδο και την έξοδο, ήταν το πρώτο εμπόδιο που συναντήσαμε. Για να μπορέσουμε να βγούμε κοντέψαμε να σπάσουμε τον καθρέπτη του αυτοκινήτου.



Παρακάτω, οι διαβάσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες τράβηξαν την προσοχή του μικρού. Ρώτησε τι ήταν, του εξήγησα και του ανέλυσα την αναγκαιότητα τους σε μια κοινωνία δημοκρατική και πολιτισμένη που αναγνωρίζει και σέβεται την ιδιαιτερότητα. Τότε όμως, κουνώντας επιτιμητικά το κεφάλι του, μου έδειξε με το δάχτυλο ένα αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο στην ειδική διάβαση.



Προσπαθώντας λίγο πιο κάτω, να διασχίσουμε μια μικρή οδό, αρχίσαμε να ψάχνουμε ένα κενό ανάμεσα στα πυκνοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα. Ξεπεράσαμε αυτόν τον σκόπελο όταν αποφάσισα να παίξω τον ρόλο του αρσιβαρίστα. Σήκωσα ποδήλατο και πιτσιρικά στα χέρια και περάσαμε απέναντι.



Προχωρήσαμε, λοιπόν με κατεύθυνση την παραλία της πόλης μας. Φθάσαμε στην διάβαση της παραλιακής λεωφόρου και περιμέναμε να ανάψει ο Γρηγόρης. Το πράσινο φανάρι άναψε για τους πεζούς, όμως ένα αυτοκίνητο και μια μηχανή πέρασαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Και τότε, την ώρα που περνούσαμε απέναντι ακούσαμε ένα στρίγκλισμα φρένων είκοσι μέτρα πριν την διάβαση. Ένας πεζός προσπάθησε να διασχίσει την λεωφόρο λίγα μόλις μέτρα πριν την διάβαση, βάζοντας σε κίνδυνο και την δική του ζωή και την υγεία των διερχομένων οδηγών. Ο μικρός πρέπει να φοβήθηκε πολύ γιατί ένιωσα το χεράκι του να σφίγγει δυνατά το δικό μου.



Και να 'μαστε στην παραλία...

Ο πιτσιρικάς καβάλησε γελώντας το ποδήλατό του και μπήκε στο διάδρομο για τα ποδήλατα. Τον ακολουθούσα βαδίζοντας δίπλα του. Ξαφνικά μια μηχανή ήρθε με μεγάλη ταχύτητα κατά πάνω του. Τον άρπαξα έντρομος και τον έβγαλα από τον "υποτιθέμενο ειδικό" διάδρομο ποδηλάτων. Μόλις ηρεμήσαμε και ξαναρχίσαμε να προχωράμε, νασου μια παρέα παιδιών με τους γονείς τους να βαδίζουν αμέριμνα μέσα στον διάδρομο των ποδηλάτων.



Είχα αρχίσει να εκνευρίζομαι, έτσι το χτύπημα του κινητού, που η μαμά μας, μας είπε ότι σχολούσε σε ένα τέταρτο και έπρεπε να πάμε να την πάρουμε, αποτέλεσε για μένα μια σανίδα σωτηρίας.



Γυρίσαμε σπίτι για να πάρουμε το αυτοκίνητό μας. Αισθανόμουν ανακουφισμένος, γιατί σαφώς είναι πιο βολικό να κυκλοφορείς με το αυτοκίνητο παρά πεζός.



"Ελπίζω να μην έχει πολύ κίνηση" σκέφτηκα. "Να γυρίσω σπίτι να ξεκουραστώ".

"Αμάν! Φανάρι και από πορτοκαλί γρήγορα να περάσω. Καλά γιατί δεν πάει λίγο πιο μπροστά αυτό το Nissan; Τώρα είμαι αναγκασμένος να κλείσω το σταυροδρόμι και ποιος ακούει τα κορναρίσματα αυτών που κινούνται στο κάθετο δρόμο".



"Εντάξει ξεμπλέξαμε. Φτάσαμε στο γραφείο της μαμάς. Τώρα που σταματάω και την περιμένω; Δεν έχει ελεύθερο χώρο μπροστά στο γραφείο. Δεν βαριέσαι, θα σταματήσω διπλή σειρά. Γιατί να περπατάει η καημένη 50 μέτρα όπου υπάρχει χώρος;"



"Ευτυχώς ήρθε σύντομα. Αν όμως πάω κανονικά θα κάνω ολόκληρο κύκλο. Θα στρίψω επιτόπου. Μα καλά ο μηχανόβιος δεν προσέχει καθόλου; Έπρεπε να είχε δει ότι έστριβα και όχι να κοντέψει να πέσει επάνω μου".



Στην γωνία όμως.….. άκουσα το σφύριγμα του τροχονόμου

- "Κύριε σταματήσατε διπλή σειρά εμποδίζοντας την κίνηση, κάνατε επιτόπου στροφή ενώ υπάρχει διπλή διαχωριστική γραμμή και ο μικρός κάθεται στο μπροστά κάθισμα στην αγκαλιά της κυρίας. Παρακαλώ δίπλωμα, ταυτότητα και άδεια κυκλοφορίας".

- "Μα ξέρετε βιάζομαι και στο κάτω- κάτω ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Και να με γράψεις εγώ θα το σβήσω".



Την κλήση την πήρα και τότε άκουσα τον γιο μου. Μπαμπά γιατί…...; γιατί.…..;γιατί…...;



Μια σειρά από ερωτήματα που ζητούσαν επιτατικά απάντηση.



Η ατμόσφαιρα μέσα στο αυτοκίνητο ήταν βαριά, σε αντίθεση με το γλυκό χειμωνιάτικο απόγευμα.



Δεν μπορούσα να προσδιορίσω την αιτία. Ήταν οι κλήσεις και οι παρατηρήσεις του τροχονόμου ή ερωτήματα του γιου μου, που έπρεπε να απαντηθούν.



Η αρχική σκέψη να απορρίψω τις ευθύνες από πάνω μου, για να μη μειωθώ στα μάτια του γιου μου, εγκαταλείφθηκε γρήγορα.



Οι απαντήσεις μου θα πρέπει να διδάσκουν και η αυτοκριτική, που είναι σημαντικό στοιχείο της αυτοεκτίμησης, μπορεί να συμβάλει στη θετική διαμόρφωση του χαρακτήρα του γιου μου.



Η τραπεζαρία του σπιτιού μου ήταν ένας καλός χώρος για να λύσω τις απορίες και τα γιατί του μικρού, χρησιμοποιώντας και κάποια σχέδια στο χαρτί. Αρχίσαμε από το μεγάλο πρόβλημα του Parking.



"Άκου γιε μου…"

Η ατμόσφαιρα μέσα στο αυτοκίνητο ήταν βαριά, σε αντίθεση με το γλυκό χειμωνιάτικο απόγευμα.



Δεν μπορούσα να προσδιορίσω την αιτία. Ήταν οι κλήσεις και οι παρατηρήσεις του τροχονόμου ή ερωτήματα του γιου μου, που έπρεπε να απαντηθούν.



Η αρχική σκέψη να απορρίψω τις ευθύνες από πάνω μου, για να μη μειωθώ στα μάτια του γιου μου, εγκαταλείφθηκε γρήγορα.



Οι απαντήσεις μου θα πρέπει να διδάσκουν και η αυτοκριτική, που είναι σημαντικό στοιχείο της αυτοεκτίμησης, μπορεί να συμβάλει στη θετική διαμόρφωση του χαρακτήρα του γιου μου.



Η τραπεζαρία του σπιτιού μου ήταν ένας καλός χώρος για να λύσω τις απορίες και τα γιατί του μικρού, χρησιμοποιώντας και κάποια σχέδια στο χαρτί. Αρχίσαμε από το μεγάλο πρόβλημα του Parking.



"Άκου γιε μου…"



Η πόλη μας χτίστηκε πριν 40 περίπου χρόνια, χωρίς κάποιο σχέδιο και προοπτική για την μορφή που θα είχε τα επόμενα χρόνια. Στο κύκλο των εργολάβων αλλά και κάποιων πολιτικών της, κυριάρχησε η λογική του κέρδους και των συμφερόντων. Όσο πιο ψηλά ήταν τα κτίρια, όσο περισσότερο χώρο από ένα οικόπεδο χτίζανε, τόσο πιο πολύ ωφελούνταν ο εργολάβος και ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου.



Έτσι στερήθηκαν οι επόμενες γενιές από ελεύθερους χώρους άθλησης και πράσινου, από χώρους στάθμευσης, από παιδικές χαρές, από υποδομές γενικά που θα βελτίωναν την ποιότητα ζωής.



Και βέβαια ο τρόπος που αναπτύχθηκε η χώρα μας, εντελώς συγκεντρωτικά, (δηλαδή μόνο οι μεγάλες πόλεις έδιναν στους κατοίκους τους την ευκαιρία να βρουν δουλειά), προκάλεσε το φαινόμενο της εσωτερικής μετανάστευσης. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν πόλεις-τέρατα με τεράστιους πληθυσμούς που κάπου έπρεπε να στεγασθούν και έτσι η κατάσταση συνεχώς επιδεινωνονότανε.



Η αύξηση του βιοτικού επιπέδου της τελευταίας εικοσαετίας έφερε έντονα στο προσκήνιο τα προβλήματα των σύγχρονων αναγκών των πολιτών. Το αυτοκίνητο (μια σύγχρονη ανάγκη) μπήκε στη ζωή μας για να καλύψει τις απαιτήσεις μετακίνησης και όχι μόνο.



Η έλλειψη όμως χώρων στάθμευσης αναγόρευσε το πρόβλημα ως κυρίαρχο στην πόλη μας. Οι δρόμοι έχουν μετατραπεί σε χώρους στάθμευσης. Οι πεζοί έχουν εκτοπισθεί από τα πεζοδρόμια που καλύπτουν πλέον τις ανάγκες στάθμευσης των αυτοκινήτων και των μοτοποδηλάτων.



Η ανοχή των οργάνων που απασχολούνται και πρέπει να επιβάλλουν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ) οδήγησε όλους εμάς να κάνουμε την παραβίαση του νόμου (γιατί Κ.Ο.Κ. ίσον νόμοι) καθημερινή μας συνήθεια και πρακτική.



Η συνολική λύση του μεγάλου αυτού προβλήματος είναι υπόθεση όλων μας, αλλά κυρίως της πολιτείας. Αφορά πρώτον την σχεδίαση- υλοποίηση χώρων στάθμευσης και περιοχές-κατοικιών και εμπορικών κέντρων. Τη χρήση των δημοσίων μέσων μαζικής μεταφοράς, αλλά και τη χρήση ποδηλάτων και μοτοποδηλάτων. Και αυτό στην όμορφη πόλη μας, που οι καιρικές συνθήκες επιτρέπουν τη χρήση τους σχεδόν δέκα μήνες το χρόνο, θα έλυνε ένα μέρος του προβλήματος.



Η χρήση όμως του αυτοκινήτου δεν έχει σχέση μόνο με την ευκολία μετακίνησης μας αλλά και με την ασφάλεια ίσως ακόμα και με την ζωή οδηγών-επιβατών και πεζών.



Αυτά τα σημαντικά θέματα έχουν σχέση με την κυκλοφοριακή αγωγή των οδηγών που πρέπει να σέβονται τον Κ.Ο.Κ. και να μην παίζουν την ζωή τους κορώνα-γράμμα.



Τα ατυχήματα, πολλά από αυτά θανατηφόρα μέσα στην πόλη, αφορούν όλους μας.



Ίσως μας αγγίζουν όταν συμβαίνουν σε γνωστά μας πρόσωπα.



Πηγή: kepka.org

Read More [...]

Posted in αυτοκίνητο, γονείς, οικογένεια

Υγρά: Τα "καύσιμα" του εγκεφάλου

Ελαφρύς πονοκέφαλος, αίσθημα κόπωσης, δυσκολία συγκέντρωσης.... Συμπτώματα κοινά, "ανώδυνα" οταν είμαστε στο σπίτι, αλλά πολύ κουραστικά την ώρα που δουλεύουμε και πάντως, ιδιαίτερα επικίνδυνα, όταν οδηγούμε!

Τις περισσότερες φορές τα αποδίδουμε, απλώς, στο stress της καθημερινότητας. Όμως, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, συμπτώματα όπως η δυσκολία συγκέντρωσης, τα μειωμένα αντανακλαστικά, ο ήπιος πονοκέφαλος ή η ελαφριά κόπωση οφείλονται συχνά στην ήπια έως και μέτρια αφυδάτωση του οργανισμού, προτού καν χτυπήσει το "καμπανάκι" της δίψας! Γιατί, φαίνεται, πως όταν διψάσουμε είναι πια αργά, αφού αρκεί να χάσουμε μόλις το 2% της απαραίτητης "υγρασίας" του οργανισμού μας, για να μπούμε σε κατάσταση αφυδάτωσης και να.... τρακάρουμε!

Γιατί, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι, ένας οργανισμός στερημένος από την απαραίτητη ενυδάτωση, αντιδρά με μια σειρά συμπτωμάτων που μπορούν να γίνουν αιτία σοβαρών ατυχημάτων, ειδικά όταν ασκούμε υπεύθυνες δραστηριότητες, όπως είναι η οδήγηση.

Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι, το 50-60% του βάρους μας αποτελείται από νερό, το οποίο συμβάλλει αποφασιστικά σε πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Προκειμένου, λοιπόν, να διατηρούμε το βαθμό συγκέντρωσης μας σε υψηλά επίπεδα και να παραμένει το μυαλό μας "καθαρό", ειδικά όταν οδηγούμε, είναι απαραίτητο να αντικαθιστούμε την ποσότητα του νερού που αποβάλλεται μέσω της αναπνοής, της εφίδρωσης και της λειτουργίας των νεφρών και του εντέρου.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βάλετε μπροστά τη μηχανή του αυτοκινήτου, θυμηθείτε να έχετε πιει αρκετά υγρά! Κι επειδή, σύμφωνα με τις προσφατες συστάσεις του Ινστιτούτου Ιατρικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, η κλασική αντίληψη περί κατανάλωσης 8 ποτηριών νερού την ημέρα δεν ισχύει πια, είστε ελεύθεροι να επιλέξετε τα ροφήματα της προτίμησης σας! Άλλωστε, οι ειδικοί εκτιμούν ότι το 20% των ημερήσιων αναγκών ενός ενήλικα γαι νερό, καλύπτεται με τα τρόφιμα και το υπόλοιπο 80% με τα ροφήματα. Σ' αυτά, εκτός από το πόσιμο νερό, συγκαταλέγονται και όλα τα μη - αλκοολούχα ποτά και ροφήματα - όπως το τσάι, ο καφές και τα αναψυκτικά. Σε ότι αφορά στην οδήγηση μάλιστα, ακόμα καλύτερα είναι τα καφεινούχα ροφήματα που, παράλληλα, εφοδιάζουν τον οργανισμό με ενέργεια-μέσω της ζάχαρης που περιέχουν-ενώ του εξασφαλίζουν και υψηλότερα επίπεδα εγρήγορσης, μέσω της καφεϊνης.

Read More [...]

Posted in αυτοκίνητο, μετακινήσεις, οδηγός, υγρό

Ασφάλεια στο αυτοκίνητο

1) Μια σημαντική υποχρέωση που έχουν οι γονείς είναι η ασφαλής μεταφορά των παιδιών τους κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων τους. Δεν έχει καμιά σημασία αν η διαδρομή είναι μικρή ή μεγάλη. Ένα παιδί που μεταφέρεται χωρίς να κάθεται στο ειδικό παιδικό κάθισμα, που δεν είναι δεμένο ή που το κάθισμα του δεν έχει τοποθετηθεί με τον σωστό τρόπο στο αυτοκίνητο κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή.

2) Το πρώτο παιδικό κάθισμα χρειάζεται αμέσως βγαίνοντας από το μαιευτήριο.

3) Ποτέ μη μεταφέρετε νεογέννητο σε καλαθούνα ή πορτ μπεμπε (εκτός αν διαθέτει εγκεκριμένο σύστημα πρόσδεσης για το αυτοκίνητο), στα γόνατα ή στην αγκαλιά κάποιου.

4) Όλα τα παιδιά κάτω των 2 ετών πρέπει να ταξιδεύουν με τα ειδικά παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου που είναι κατάλληλα για το ύψος, το βάρος και την ηλικία τους.

5) Όλα τα εγκεκριμένα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου πρέπει να είναι σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ECE R 44/03 και να φέρουν Ετικέτα Έγκρισης.

6) Η επιλογή του καθίσματος αυτοκινήτου εξαρτάται πάντα από το βάρος του παιδιού. Όλα τα παιδικά καθίσματα έχουν σχεδιαστεί και εγκριθεί βάσει αυτής της παραμέτρου.

7) Το καλύτερο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου είναι αυτό που ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του παιδιού σας, είναι εύκολο στη χρήση και είναι τοποθετημένο σωστά στο αυτοκίνητο σας.

8 ) Αν δανειστείτε ένα μεταχειρισμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου ελέγξτε αν έχει χρησιμοποιηθεί σε αυτοκίνητο που έχει υποστεί ζημιές σε κάποιο ατύχημα, ή αν έχει σημάδια κακής χρήσης ή φθοράς. Επίσης πρέπει να γνωρίζετε ότι ένα προϊόν χωρίς την εγγύηση του και χωρίς τις οδηγίες χρήσης (οι οποίες είναι σημαντικές) δεν σας εξασφαλίζει.

9) Μάθετε τα παιδιά σας να μην ανοίγουν τα παράθυρα και να μη βγάζουν ποτέ έξω τα χέρια τους ή το κεφάλι τους, ακόμη και αν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο.

10) Οι πόρτες του αυτοκινήτου πρέπει να ασφαλίζονται, ώστε να ανοίγουν μόνο απ' έξω. Πολλά παιδιά τραυματίζονται θανάσιμα πέφτοντας έξω από την πόρτα του αυτοκινήτου που ανοίγει απότομα σε στροφή ή όταν παίζουν με την πόρτα χωρίς να είναι δεμένα στο ειδικό κάθισμα αυτοκινήτου.

11) Μην αφήνετε τα παιδιά σας μόνα στο αυτοκίνητο, ούτε για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η θερμοκρασία μέσα σε σταθμευμένο στον ήλιο αυτοκίνητο μπορεί να φτάσει ή και να υπερβεί τους 60 βαθμούς Κελσίου μέσα σε λίγα λεπτά.

12) Τα μικρά παιδιά ζεσταίνονται και κρυώνουν εύκολα. Αν το βρέφος σας ή το μικρό παιδί σας γκρινιάζουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού συνήθως έχουν λόγο. Μπορεί να διψούν, να κρυώνουν, να ζεσταίνονται, να έχουν ζαλιστεί από το ταξίδι. Μήπως ο ήλιος από το πίσω παράθυρο έχει γίνει ενοχλητικός;

13) Ποτέ μην τοποθετείτε το παιδικό κάθισμα σε κάθισμα αυτοκινήτου με ενεργοποιημένο αερόσακο.

14) Η ζώνη ασφαλείας θεωρείται κατάλληλη όταν το διαγώνιο τμήμα της περνά από το μέσο περίπου της απόστασης μεταξύ του άκρου του ώμου και του λαιμού. Πρέπει να υπάρχει μια ζώνη ασφαλείας για καθε επιβάτη. Μη δένετε ποτέ δύο παιδιά στην ίδια ζώνη.

15) Με τον ήλιο, τα μεταλλικά μέρη της ζώνης ασφαλείας μπορεί να θερμανθούν τόσο ώστε να προκαλέσουν έγκαυμα.

Read More [...]

Posted in ασφάλεια, αυτοκίνητο, μετακινήσεις