Πότε μπορεί ένα παιδί να έχει κινητό τηλέφωνο;

Όλες μας κάποια στιγμή, μπορεί να έχουμε αναρωτηθεί, αν πρέπει τα παιδιά μας να έχουν κινητό τηλέφωνο. Όταν τα παιδιά της οικογένειας, βρίσκονται εκτός σπιτιού, είτε σε διαφορετικές δραστηριότητες, είτε για να παίξουν με κάποιον φίλο τους, πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να επικοινωνήσεις μαζί τους, για να τα παραλάβεις για παράδειγμα. 

Η αλήθεια είναι ότι το κινητό, μπορεί να κάνει τη ζωή της οικογένειας, πολύ πιο άνετη και εύκολη. 

Πρέπει όμως να έχουν τα παιδιά μας κινητά τηλέφωνα;

 

Πριν να προκείψουν στη ζωή μας τα κινητά, υπήρχε η αρχική συννενόηση “θα πας εκεί... και την τάδε ώρα θα είσαι εκεί”. Σήμερα όμως, που έχουμε ήδη ζήσει περισσότερο από μια δεκαετία με την χρήση του κινητού, οι παλιές αυτές συνήθειες έχουν ανατραπεί. Μ’ ένα τηλεφώνημα, ο γονιός ξέρει που είναι το παιδί του και πότε θα επιστρέψει.

 

Πολλές οικογένειες  έχουν ενστερνιστεί τις παροχές της τεχνολογίας κι έχουν υιοθετήσει την λύση του κινητού. 

Άλλες όμως οικογένειες πάλι, πιστεύουν ότι τα κινητά τηλέφωνα δεν είναι ακριβώς “ανάγκη”, όταν πρόκειται για την παρακολούθηση των παιδιών τους.

 

Σε τι ηλικία πρέπει να βρίσκεται το παιδί;

Πότε ένα παιδί είναι πραγματικά έτοιμο για να του εμπιστευθείς ένα κινητό τηλέφωνο; Πιστεύουμε ότι πραγματικά δεν μπορεί να υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο όριο. Όμως, τα κινητά τηλέφωνα είναι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι. 

Πέρα από το κόστος της συσκευής, υπάρχει και το κόστος της χρήσης. Έτσι, εάν αποφασίσετε να πάρει το παιδί σας ένα κινητό τηλέφωνο, θα πρέπει να είστε σίγουρες ότι είναι πραγματικά έτοιμο για να διαχειριστεί και την ευθύνη, που απαιτείται για να το έχει..

Για μερικά παιδιά, μπορεί να είναι μια πολύ απλή και φυσιολογική πρακτική κι εύκολα να την εντάξουν στις καθημερινές τους λειτουργίες. Για κάποια όμως άλλα, ίσως χρειαστεί να μεγαλώσουν κάπως περισσότερο.

 

Πολύ πιθανόν, να μην είναι η λύση για όλους

Ενώ πολλοί γονείς χρησιμοποιούν τα κινητά τηλέφωνα για να επικοινωνεί η οικογένειά τους, κάποιοι άλλοι έχουν επιφυλάξεις. Μιλώντας με κάποια φίλη, που ζει σε κάποιο νησί, μου εκμυστηρεύτηκε ότι είχε αγοράσει στην επτάχρονη κόρη της ένα τηλέφωνο, που σύντομα το έχασε. "Ήταν περίπου επτά, και όταν το έχασε, συνειδητοποίησα ότι ήταν μια χαρά χωρίς αυτό και ότι ήταν ένα άχρηστο εργαλείο στα χέρια της. Ήταν το πρώτο μου παιδί και ήταν η πρώτη μου εμπειρία με την παιδική της ικανότητα να το φροντίσει. Προτιμώ τα παιδιά μου να μην έχουν τηλέφωνα. Μου αρέσει να ξέρουν από μόνα τους πού βρίσκονται και να έρχονται σ’ επαφή με τον κόσμο."

Επίπεδο άνεσης

Οι γονείς που αποφασίζουν να επιτρέψουν στα παιδιά τους να έχουν κινητά τηλέφωνα, ομολογούν ότι νιώθουν εξαιρετικά άνετα και πιο ήρεμα, όταν το παιδί δεν βρίσκεται σπίτι.

 «Ήμουν κάθετα αντίθετη, μου έλεγα μια άλλη φίλη, αλλά βρήκα πραγματικά την ησυχία μου ξέροντας ότι θα μπορούσα να επικοινωνήσω με την κόρη μου, ανά πάσα στιγμή. Δεν είναι ακόμα τόσο μεγάλη, για να νιώθω ασφαλής όταν λείπει από το σπίτι. Το κινητό τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν μια μεγάλη βοήθεια κι αγωνία μου πια είναι πολύ λιγότερη.»

 

Τι γίνεται όμως με την ακτινοβολία;

Είναι ένα ερώτημα, που λίγοι μπορούν να βάλουν το χέρι στη φωτιά και να πουν 100%, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

Βέβαια, όσες έρευνες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, καταλήγουν ότι η λελογισμένη χρήση, δεν εμπεριέχει κανένα κίνδυνο ακόμα και για τα παιδιά μας. 

Άλλωστε οι ακτινοβολίες στις οποίες έτσι κι αλλιώς είναι εκτεθειμένα, είναι πάμπολλες. 

Είναι πάντως καλό, να τους μιλάμε διαρκώς γι’ αυτό και να τα προτρέπουμε να τα χρησιμοποιούν μόνο σε περίπτωση ανάγκης.

Πότε να τα χρησιμοποιούν

Από τη στιγμή που θα δώσετε στο παιδί σας το προνόμιο να έχει ένα κινητό τηλέφωνο, θα πρέπει αντίστοιχα να του εξηγήσετε ότι υπάρχουν κανόνες για τη χρήση του. 

Άλλωστε τα περισσότερα ήδη ξέρουν, ότι δεν μπορούν να τα χρησιμοποιούν όλη την ώρα. Για παράδειγμα, στα σχολεία συνήθως δεν επιτρέπεται η λειτουργία του τηλεφώνου την ώρα του μαθήματος. 

Επιπλέον, θα πρέπει να τους εξηγήσετε ότι τα παιχνίδια που έχουν τα τηλέφωνα, δεν είναι για όλη την ώρα, χρειάζεται μέτρο.

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, κυρίως σε παιδιά που βρίσκονται στην εφηβεία, είναι η μάστιγα που ακούει στο όνομα «αθόρυβο». 

Μια πρακτική που ακολουθούν τα περισσότερα παιδιά και μια εύκολη δικαιολογία, όταν - για τους δικούς τους λόγους – δεν θέλουν να δώσουν στίγμα. 

Ναι-ναι, ξέρω δεν είμαι η μόνη που το αντιμετωπίζω κι έδωσα μάχη για να το καταλάβει και η δεκαεξάχρονη κόρη μου.

Μια συμβουλή: Εάν τα παιδιά σας βρίσκονται στην εφηβεία, είναι προτιμότερο το τηλέφωνό τους να είναι καρτοκινητό. 

Θα ελέγχετε πιο εύκολα το λογαριασμό του και δεν θα αγωνιάτε κάθε φορά που θα φτάνει ο νέος λογαριασμός του κινητού του στο σπίτι! 

Πηγή: fe-mail.gr

Read More [...]

Posted in ακτινοβολία, άνεση, γονείς, ηλικία, κινητό τηλέφωνο, παιδί, παιδιά

Παιδικός σταθμός: πότε και πού πρέπει να πάει το παιδί μου;

Της Ιωάννας Αντωνιάδου-Κουμάτου,

Αναπτυξιακή Παιδίατρος

Διευθύντρια Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, συνεργάτης Ευρωκλινικής Παίδων

Ο παιδικός σταθμός αποτελεί μια πραγματικότητα και ένα πολύ σημαντικό βήμα στη ζωή του παιδιού και όλης της οικογένειας. Είναι η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού από το σπίτι και η στιγμή της ένταξης στο πρώτο κοινωνικό πλαίσιο. Ενημερωθείτε για όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε, ώστε να επιλέξετε τον καταλληλότερο παιδικό σταθμό για το δικό σας παιδί.

Οι γονείς σχεδόν πάντα είναι ανήσυχοι και προβληματισμένοι και θέτουν μια σειρά από ερωτήματα και σκέψεις που αφορούν αυτή την απόφαση:

"Παιδικός σταθμός ή σπίτι; Μήπως πρέπει να αφήσω τη δουλειά μου; Πότε είναι καλύτερα; Τι θα κάνω με τις ασθένειες; Ποια είναι τα πλεονεκτήματά του; Σε ποιο σταθμό να πάει; Έχει γιατρό; Θα τρώει καλά; Πώς θα προσαρμοσθεί; Τι πληροφορίες πρέπει να δώσω για το παιδί μου ή την οικογένειά μου και σε ποιον;"

Αυτά είναι μόνον κάποια από τα ερωτήματα που ακούω να θέτουν οι γονείς στον παιδίατρο τους. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να προτείνω λύσεις και να διευρύνω τη σκέψη σας ώστε να βρείτε την καλύτερη λύση για εσάς. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτα σωστό ή απόλυτα λάθος. Υπάρχει το δικό μας σωστό, με βάση τις απόψεις μας για την ανατροφή, τις οικονομικές δυνατότητες, τις συνθήκες δουλειάς, τις εμπειρίες μας, τις αντοχές μας, την υγεία των μελών της οικογένειας ή του παιδιού, τις οικογενειακές σχέσεις, την ωριμότητα του παιδιού.

Όποια λύση και αν ακολουθηθεί όμως, πρέπει να ξέρουμε γιατί και πώς θα τη στηρίξουμε με σταθερότητα ώστε να αποβεί καλύτερη για το παιδί μας. Γιατί συχνά οι γονείς έχουν μια αμφιθυμία για την απόφασή τους και στην πρώτη δυσκολία παλινδρομούν, με συνήθως αρνητικό αποτέλεσμα για το παιδί.

Τι είδους παιδικοί σταθμοί υπάρχουν;

Υπάρχουν σταθμοί που δέχονται νήπια μεγαλύτερα των 2,5 ετών, οι λεγόμενοι παιδικοί σταθμοί, και σταθμοί που δέχονται βρέφη από 8 μηνών και άνω, οι λεγόμενοι βρεφονηπιακοί. Υπάρχουν ελάχιστοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, κυρίως ιδιωτικοί ή κάποιων οργανισμών, που δέχονται μωρά από 2 μηνών, όταν συνήθως λήγει η άδεια μητρότητας. Τόσο οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, όσο και οι παιδικοί σταθμοί, μπορεί να είναι:

Κρατικοί

Δημοτικοί

Ιδιωτικοί

Συλλόγων (αλλοδαπών, εργαζομένων σε συγκεκριμένο χώρο κ.ά.)

Οργανισμών (π.χ., τράπεζες, ΟΤΕ, ΔΕΗ).

Το ύψος των διδάκτρων

Εκτός από τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, και τους σταθμούς των εργαζομένων, όπου συνήθως δεν υπάρχουν δίδακτρα, και τους ιδιωτικούς όπου υπάρχουν, στους άλλους η οικονομική συμμετοχή ποικίλλει και μάλιστα πολύ.

Ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία ή θέσεις εργασίας καλύπτουν ένα χρηματικό ποσό και ορισμένοι ιδιωτικοί σταθμοί είναι συμβεβλημένοι με ταμεία.

Το ύψος των διδάκτρων άλλες φορές αντανακλά στην ποιότητα παροχής και άλλες όχι. Υπάρχουν μικροί παιδικοί σταθμοί με χαμηλά δίδακτρα και πολυ μεράκι απο την πλευρά των υπευθύνων και, ορισμένες φορές παιδικοί σταθμοί με ακριβά δίδακτρα που μπορεί να είναι μόνο κατ΄επιφάνεια καλοί.

Αρκετοί σταθμοί «τάζουν» πάρα πολλές και πολύ εξεζητημένες δραστηριότητες για τα παιδιά (ιππασία, πληροφορική, αγγλικά, παντομίμα), οι οποίες –άδικα πιστεύω-επηρεάζουν θετικά τους γονείς.

Σε ελάχιστους σταθμούς μπορεί να υπάρχει γονική συμμετοχή στη διοίκηση και τη λειτουργία ή γονικός έλεγχος. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα για την λειτουργία του σταθμού και για την παροχή του αισθήματος ασφάλειας στους γονείς. 

Λειτουργία των παιδικών σταθμών

Σε όλους τους παιδικούς σταθμούς τα παιδιά είναι χωρισμένα σε μικρές ομάδες, με ηλικιακά κριτήρια συνήθως. Έτσι, υπάρχουν:

Βρεφικά τμήματα

Μεταβρεφικά τμήματα

Προ-προνηπιακά τμήματα

Προνηπιακά τμήματα

Νηπιακά τμήματα

Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική και μερικοί  παιδικοί σταθμοί δεν έχουν την άδεια να την παρέχουν. Έτσι πρέπει να ενημερωθείτε γι΄ αυτό πριν εγγράψετε το παιδί σας κάπου. Καμιά φορά μπορεί να κριθεί ότι ένα παιδί θα βοηθηθεί περισσότερο σε μια ομάδα μικρότερων παιδιών, οπότε και το θέμα συζητιέται με τους γονείς ή τους ειδικούς, εξηγώντας με ακρίβεια τους λόγους.

Το παιδαγωγικό προσωπικό συνήθως είναι απόφοιτοι Δημοσίων ή Ιδιωτικών οργανισμών με φοίτηση τουλάχιστον διετή. Στους περισσότερους σταθμούς οι παιδαγωγοί δεν είναι απόφοιτοι ΤΕΙ ή Πανεπιστημίου ή υπάρχει μόνο ένας σε κεντρική θέση. Σε μερικούς το προσωπικό έχει πολύ μικρή προϋπηρεσία και σε άλλους αλλάζει συνέχεια. Ετσι καλό είναι να ενημερωθείτε για την εκπαίδευση , την προϋπηρεσία και την σταθερότητα των παιδαγωγών.

Συνήθως σε κάθε τάξη υπάρχουν περισσότερα από 10 παιδιά με μια κύρια παιδαγωγό και μια βοηθό. Υπάρχει πρόγραμμα εκπαίδευσης, φαγητού, σωματικής δραστηριότητας, ξεκούρασης. Οι δραστηριότητες είναι ατομικές ή ομαδικές, ανάλογα με την ηλικία.

Οι περισσότεροι σταθμοί εφαρμόζουν καθημερινά οργανωμένα προγράμματα που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές ανάγκες κάθε ηλικίας.  Τα προγράμματα μερικές φορές είναι άκαμπτα και  άλλες φορές δεν τηρούνται.

Καλό είναι να επιμείνετε σ’ αυτό. Κάθε ηλικία χρειάζεται πρόγραμμα, με παιδαγωγικό στόχο, σταθερό και ευέλικτο συγχρόνως. Η ακαμψία ή το χάος δεν βοηθούν τα παιδιά.

Στους καλά οργανωμένους σταθμούς υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ο οποίος γνωστοποιείται στους γονείς, με πληροφορίες για:

Τα ωράρια λειτουργίας

Τις συνθήκες μεταφοράς των παιδιών

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Τις εκπαιδευτικές εκδρομές

Το διαιτολόγιο

Τις αργίες

Τον τρόπο επικοινωνίας γονιών-παιδαγωγών

Την αντιμετώπιση ασθενειών

Αν δεν υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ζητήστε πληροφορίες για όλα τα παραπάνω. Στους περισσότερους – ιδίως βρεφονηπιακούς – σταθμούς, υπάρχει (και σύμφωνα με τον νόμο) ένας παιδίατρος, ο οποίος επισκέπτεται κάθε εβδομάδα ή και αραιότερα τον σταθμό και φροντίζει διάφορα θέματα  υγείας και ασφάλειας των παιδιών ή και το διαιτολόγιό τους. Είναι σκόπιμο όταν παίρνετε πληροφορίες για κάποιο προσχολικό πλαίσιο να ενδιαφερθείτε για την ασφάλεια του κτιρίου και του εξοπλισμού (σκάλες, τζάμια, αυλή, τουαλέτες, έπιπλα, παιδαγωγικό υλικό, πυρασφάλεια, αντισεισμική προστασία).

Το μεγάλο δίλημμα: σταθμός ή σπίτι;

Πολλές φορές το δίλημμα αυτό δεν έχει θέση γιατί οι συνθήκες της οικογένειας –εργασιακές, οικονομικές, συναισθηματικές, ανυπαρξία βοήθειας – κάνουν τη λύση του σταθμού μοναδική. Και τότε πρέπει να βρούμε ένα πλαίσιο, στον οποίο θα εμπιστευθούμε το παιδί μας και όλα θα πάνε καλά. Αν όμως το δίλημμα το θέτει η ανάγκη για εκπαίδευση ή η συνύπαρξη με άλλα παιδιά, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι για κάθε παιδί έως την ηλικία των 2,5 ετών είναι καλύτερο το σπίτι. Μέχρι τα 2,5 χρόνια τόσο από σωματική, όσο και από συναισθηματική άποψη, είναι καλύτερα ένα παιδί να μένει σε σταθερό, ασφαλές περιβάλλον με ένα πρόσωπο «δικό του» (γιαγιά ή μπέιμπυ σίτερ). Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά προτιμούν την ατομική ενασχόληση μαζί τους. Προτιμούν τον χώρο τους και τον σεβασμό στις δικές τους ανάγκες και ρυθμούς περισσότερο από ποτέ. Από εκπαιδευτικής πλευράς σε ένα σπίτι που του απευθύνονται, του μιλούν και σέβονται τους βιορυθμούς του, το παιδί τα έχει όλα. Όσο για το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, τις πιο πολλές φορές τού είναι αδιάφορο γιατί δεν ξέρει ακόμη να συνεργάζεται και να μοιράζεται. Η κοινωνικότητά του δεν το βοηθάει παρά να υπάρχει σχεδόν μόνο του ή να χαίρεται την συνύπαρξη με παιδιά παρουσία των γονιών του. Εξάλλου η καθημερινή βόλτα στην παιδική χαρά και η συναναστροφή με τους συγγενείς αρκούν.

Μετά τα 2,5 χρόνια το παιδί είναι έτοιμο, αλλά όχι υποχρεωμένο να παρακολουθήσει πρόγραμμα παιδικού σταθμού. Μετά τα 3-3,5 χρόνια, ο σταθμός αρχίζει να γίνεται απαραίτητος. Βοηθιέται στο να αποκτήσει με δομημένο τρόπο γνώσεις και να αναπτύξει νοητικές δεξιότητες. Να μάθει και να χαρεί μέσα από τις δραστηριότητες του παιδικού σταθμού και το ελεύθερο παιχνίδι. Περισσότερο απ’ όλα όμως, μαθαίνει να συναναστρέφεται, να συνυπάρχει, να μοιράζεται, να συνεργάζεται, να χαίρεται. Μαθαίνει να ακολουθεί τους κανόνες και τα όρια της ομάδας, να πειθαρχεί σ’ αυτά, να κοινωνικοποιηθεί. Γιατί το βασικότερο στοιχείο της κοινωνικοποίησης είναι η εκμάθηση και η αποδοχή των κανόνων συναλλαγής μέσα σε μια ομάδα και ο σεβασμός των άλλων αλλά και του εαυτού μας.

Το παιδί είναι και ηλικιακά  έτοιμο για όλα αυτά μετά τα 3 χρόνια. Οι αναπτυξιακές του ικανότητες μόνο τότε το βοηθούν. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ποιότητα του παιδικού σταθμού. Φροντίστε γι’ αυτήν, γιατί ιδίως στις μικρές ηλικίες το παιδί είναι ευάλωτο. Έχω δει οικογένειες να ανατέμνουν με λεπτομέρεια την κάθε κυρία που φροντίζει το παιδί τους – και καλά κάνουν – και να εμπιστεύονται με μιας τον παιδικό σταθμό.

Ο παιδικός σταθμός και οι ασθένειες

Οι ασθένειες είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα. Σε όποια ηλικία και αν αρχίσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό θα αρρωσταίνει συχνά για τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο. Οι ρινικές εκκρίσεις και ο βήχας όμως, θα είναι μαζί σας για μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό γίνεται γιατί το παιδί με το να εκτίθεται σε ιούς και μικρόβια χτίζει σταδιακά την ανοσία του, αποκτά ανοσολογική  μνήμη και μόνο έτσι δεν αρρωσταίνει συχνά μετά. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνει για να είναι ένα παιδί γερό. Το να μεγαλώσει σε γυάλινη προστασία δεν το βοηθάει. Έτσι, μη φοβάστε τις συχνές λοιμώξεις –γιατί ουσιαστικά είναι προστασία- εκτός αν ο παιδίατρός σας γνωρίζοντας πιθανές ιδιαιτερότητες του παιδιού σας έχει άλλη γνώμη. Είναι αλήθεια, όμως, πως μετά τα 3 χρόνια το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πιο έτοιμο να αντιμετωπίσει τις αρρώστιες και το παιδί επηρεάζεται λιγότερο από αυτές. Έτσι και από αυτή την οπτική, η ηλικία μετά τα 2,5 χρόνια  είναι καταλληλότερη για την έναρξη της φοίτησης σε παιδικό σταθμό.

Τι πρέπει να δει ο γονιός πριν αποφασίσει;

Όταν επισκεφθείτε τον βρεφονηπιακό σταθμό όπου προτίθεστε να στείλετε το παιδί σας, πρέπει να έχετε εικόνα όλων των χώρων. Έχει μεγάλη σημασία:

Να δείτε τις κτιριακές εγκαταστάσεις, καθώς και το παιδαγωγικό υλικό.

Να εκτιμήσετε την ασφάλεια και την καθαριότητα.

Να αξιολογήσετε την τάξη και την ευπρέπεια.

Να παρατηρήσετε τα προσωπικό και τις εκφράσεις τους.

Να βιώσετε κάπως το κλίμα: υπάρχει στοργή και αγάπη ή μήπως αδιαφορία;

Υπάρχει ένταση στον χώρο ή ίσως βία και πώς αντιμετωπίζεται;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα ή δύσθυμα;

Να δείτε την αναλογία παιδιών-προσωπικού. Αυτή είναι διαφορετική ανά ηλικία παιδιού γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες. Ωστόσο μια ιδανική αναλογία, όπως την ορίζει η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, είναι η εξής:

έως 2 ετών, 3 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 2-3 ετών, 4 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 3-4 ετών, 7-8 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 4-5 ετών, 9 παιδιά ανά 1 ενήλικα

Επίσης, οι ομάδες των παιδιών ανά τάξη πρέπει να είναι πολύ μικρές στις μικρές ηλικίες και να μεγαλώνουν αργότερα. Έτσι ενδείκνυται να είναι 6 παιδιά στην ομάδα μέχρι την ηλικία των 2 χρονών και να φτάσει να γίνει το πολύ 20 παιδιά στην ηλικία των 5 χρονών. Οι μεγαλύτερες ομάδες δεν μπορούν να λειτουργήσουν καλά και γεμίζουν ένταση τα παιδιά. Γνωρίζω πως αυτά υπάρχουν σε πολύ λίγους παιδικούς σταθμούς. Σας δίνω όμως την πληροφορία, ώστε να έχετε ένα μέτρο.

Επιβεβαιώστε και αξιολογήστε τα εξής:

Είναι σε καλή κατάσταση τα παιχνίδια;

Επιβλέπονται τα παιδιά, ιδίως στο ελεύθερο παιχνίδι;

Είναι ασφαλής ο υπαιθριος χώρος;

Ο χώρος προετοιμασίας του φαγητού είναι μακριά από τις τουαλέτες;

Ο χώρος αλλαγής των μωρών ή οι τουαλέτες και οι νιπτήρες είναι καθαροί;

Τα μικρά επιβλέπονται στον ύπνο;

Αισθάνεστε άνετα στο χώρο αυτό;

Τα παιδιά έχουν κίνητρα για δράση;

Πώς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις;

Η φροντίδα των παιδιών είναι τόσο ατομική όσο και ομαδική;

Πώς τηρείται το πρόγραμμα;

Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι κάθε σταθμός καλός και εσείς πρέπει να αποφασίσετε γι’ αυτό με βάση τις προδιαγραφές, αλλά και τα προσωπικά σας κριτήρια. Γιατί, αν δεν νιώσετε εσείς άνετα, δεν θα νιώσει και το παιδί σας. Οι «αξίες» επίσης των υπευθύνων του σταθμού πρέπει να ταιριάζουν με τις αξίες της οικογένειας. Αυτό διασφαλίζει το ευκολότερη  ανατροφή  του παιδιού σας. Ξέρω κάποιους προσχολικούς χώρους που έχουν για λόγους ελέγχου, κλειστό σύστημα παρακολούθησης, με κάμερες, στις τάξεις. H προσωπική μου στάση είναι εντελώς αντίθετη, ενώ άλλοι γονείς είναι ασφαλείς με την «παρακολούθηση». Να είστε σίγουροι ότι το παιδί μου θα ήταν δυστυχισμένο σ’ αυτό τον χώρο γιατί θα ήταν σε σύγκρουση με ένα ολόκληρο σύστημα αξιών μου ενώ χαρούμενο για κάποιους άλλους γονείς που δεν αντίκεινται σε αυτό.

Παρακολουθήστε και νιώσετε το κλίμα του σταθμού. Είναι ήρεμο, χαλαρό και συμπαθητικό, ή παιδιά και παιδαγωγοί τρέχουν για να προφτάσουν;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα;

Έχουν κίνητρο για τις δραστηριότητες;

Κοιτάξτε τους χώρους όπου κινούνται τα παιδιά, τους χώρους όπου τρώνε και την καθαριότητά τους, τους χώρους που αλλάζουν και κοιμούνται. Είναι απαραίτητο να ξέρετε που βρίσκονται τα παιδιά σας.

Πηγή: nextdeal.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, δημοτικός, εκπαίδευση, ηλικία, ιδιωτικός, κρατικός, νηπιαγωγός, παιδιά, παιδικός σταθμός

Η επιλογή της κατάλληλης εικονογράφησης στις ιστορίες για μικρά παιδιά

Όταν οι περισσότεροι από εμάς μιλάμε για παιδικά βιβλία, συνήθως αναφερόμαστε στα βιβλία με εικόνες ή πιο σωστά στα εικονοβιβλία.  Τα βιβλία αυτά είναι μικρές ιστορίες με ελάχιστο κείμενο αλλά με μεγάλες, συνήθως πολύχρωμες εικόνες σε κάθε σελίδα. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό είδος, το οποίο όχι μόνο είναι το πιο κοινό για παιδιά αλλά απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας.

Ενώ υπάρχουν ποιήματα για παιδιά και ποιήματα για μεγάλους δεν υπάρχουν αρκετά κείμενα για ενήλικες με λίγες λέξεις και πολλές εικόνες. Ο λόγος της ύπαρξης τόσων πολλών εικονογραφημένων βιβλίων οφείλεται στην πεποίθηση των ενηλίκων συν-αναγνωστών ότι τα παιδιά θέλουν ή έχουν ανάγκη τις εικόνες διότι είναι πιο κατανοητές από τις λέξεις και τα παιδιά μπορούν εύκολα να τις αποκρυπτογραφήσουν και να κατανοήσουν έτσι και τις λεκτικές πληροφορίες της ιστορίας. Στην πραγματικότητα η κατανόηση της εικόνας απαιτεί τη γνώση συγκεκριμένων στρατηγικών ανάγνωσής της, καθώς σχετίζεται με την ιδιαίτερη κουλτούρα του κάθε ανθρώπου  και το ρεπερτόριο από εικόνες όλων των ειδών που έχει δει και αποκρυπτογραφήσει στο παρελθόν. 

Έρευνες έχουν δείξει ότι άνθρωποι άλλων πολιτισμών εκτός του δυτικού δεν μπορούν να αναγνωρίσουν εικόνες ακόμα και ρεαλιστικές στις οποίες απεικονίζονται με διαφορετικό τρόπο τα πρόσωπα ή τα αντικείμενα από ότι στο δικό τους πολιτισμό (π.χ. η εικόνα ενός ελέφαντα που στη Δύση απεικονίζεται από μπροστά ή στο πλάι, στην Ανατολή ζωγραφίζεται από ψηλά για να φαίνονται και τα τέσσερα πόδια και έτσι μόνο να μπορεί να γίνει κατανοητός). Το μήνυμα της εικόνας για να μεταδοθεί, πρέπει επομένως να αποκωδικοποιηθεί από έναν επαρκή αναγνώστη που να γνωρίζει τις οπτικές συμβάσεις, τη γλώσσα με την οποία αυτή εκφράζεται και τα "σήματα" που χρησιμοποιούν οι εικονογράφοι για να εγκλωβίσουν μέσα σε αυτές τις ιδέες τους. 

Οι εικόνες είναι διαφορετικές από τις λέξεις και δίνουν διαφορετικές πληροφορίες με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Η εικόνα αναφέρεται κυρίως στο χώρο εκεί που η γραμματική αναφέρεται στο χρόνο. Οι εικόνες δεν μπορούν να μιλήσουν για το όνειρο ή τις ελπίδες κάποιου ή να αποδώσουν εύκολα το χρόνο ή το άχρονο που συναντάμε στα παραμύθια. Οι λέξεις από την άλλη δεν μπορούν εύκολα να μεταδώσουν πληροφορίες για τη φυσική εμφάνιση των ηρώων ή των αντικειμένων που οι εικόνες τόσο απλά απεικονίζουν. Ακόμα και μια πλήρη γραπτή περιγραφή ενός προσώπου ή ενός σκηνικού εστιάζεται περισσότερο σε λεπτομέρειες χωρίς να δίνει την αίσθηση της ολότητας που δίνει η εικόνα ακόμα και μιας απλή καρικατούρας. Η απόλαυση των εικόνων προέρχεται από τον τρόπο που ο εικονογράφος εκμεταλλεύεται αυτές τις διαφορές ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. 

Όταν κοιτάμε τις εικόνες σε ένα βιβλίο πρέπει να σκεφτόμαστε πως αυτές σχετίζονται με τις λέξεις που συνοδεύουν,  καθώς και με τις εικόνες που προηγούνται ή ακολουθούν και πως συνεισφέρουν στη συνολική γνώση που έχουμε της ιστορίας. Παρ' όλο που τα εικονοβιβλία χρειάζονται έναν έμπειρο αναγνώστη για να τα διαβάσει, είναι καταπληκτικό πώς τα παιδιά, με την περιορισμένη εμπειρία τους, πιθανόν λόγω της επαφής τους με την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, καταφέρνουν σε ελάχιστο χρόνο να μάθουν να ερμηνεύουν τη γλώσσα της εικόνας με τον ίδιο τρόπο που μαθαίνουν να μιλούν μόνα τους.

Οι ενήλικοι, για να βοηθήσουν τα παιδιά στην απόκτηση της συγκεκριμένης δεξιότητας, θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένα κριτήρια στην επιλογή των βιβλίων,  όχι μόνο λογοτεχνικά αλλά και αισθητικά, αφού εκτός από το κείμενο, το βιβλίο είναι παράλληλα και "αντικείμενο" με συγκεκριμένο όγκο, σχήμα, χρωματισμό και υφή. Όπψς ανέφερε η κ. Γιαννικοπούλου, κάποιες από τις αρχές που διέπουν τη σωστή εικονογράφηση των παιδικών βιβλίων, είναι:

α) Η αισθητική ποιότητα των εικόνων. Η αντίληψη ότι κάθε εικόνα με φωτεινά και έντονα χρώματα είναι κατάλληλη για παιδιά και ότι ερασιτέχνες ή άπειροι ζωγράφοι μπορούν να ασχολούνται με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων είναι τελείως εσφαλμένη, μια που η αισθητική καλλιέργεια των παιδιών αποκτάται μέσα από τα εικονογραφημένα βιβλία.  Το ύφος της εικονογράφησης πρέπει να συνάδει με το πνεύμα του κειμένου. Επιδίωξη του εικονογράφου δεν είναι να αποδώσει καθετί που λέει το κείμενο, αλλά να συλλάβει το ιδιαίτερο άρωμα, την ατμόσφαιρα της ιστορίας. 

β) Ισορροπία κειμένου-εικόνας. Κείμενο και εικόνες συνεργάζονται στη διήγηση της ιστορίας καταθέτοντας και οι δύο τη δική τους εκδοχή για το θέμα. Ειδικά στα εικονογραφημένα βιβλία για μικρά παιδιά που το λεξιλόγιο είναι περιορισμένο και το κείμενο σύντομο και ανεπαρκές, τα κενά που δημιουργούνται καλύπτονται κυρίως από την εικόνα. Η προσωπικότητα των ηρώων, σκηνικές πληροφορίες, η ατμόσφαιρα της ιστορίας μην έχοντας το περιθώριο να αναπτυχθούν στο κείμενο, υπαγορεύονται μέσω των εικόνων.

γ) Οι χαρακτήρες της ιστορίας πρέπει να είναι χαρακτηριστικοί και αναγνωρίσιμοι. Ο εικονογράφος προσέχει να μη συγχέονται οι ήρωες με πρόσωπα άλλων ιστοριών. Η παρουσία ορισμένων χαρακτηριστικών προδίδουν την ταυτότητα του ήρωα. 

δ) Να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία των παιδιών και οι γνωστικές τους ικανότητες. Γνωρίζουμε ότι τα μωρά προτιμούν απλοποιημένες εικόνες που στερούνται τις λεπτομέρειες του πρωτοτύπου αλλά περιλαμβάνουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που κάνουν το απεικονιζόμενο αντικείμενο αναγνωρίσιμο. Είναι ακόμα γνωστό ότι το παιδί πριν από τα 6 ή 7 του χρόνια βλέπει τον κόσμο ως ολότητες παραγνωρίζοντας πολλές λεπτομέρειες, προτιμά τις ευκρινείς φόρμες και τα σαφή, έντονα περιγράμματα.

ε) Η θέση της εικόνας στη σελίδα. Η εικόνα οφείλει να είναι κοντά στο τμήμα του κειμένου που αναφέρεται και όπου είναι δυνατόν καλό είναι να συνυπάρχει με το αντίστοιχο κείμενο στο ίδιο άνοιγμα της σελίδας.

στ) Οι αισθητικές προτιμήσεις των ίδιων των παιδιών. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά σαφώς προτιμούν τη ρεαλιστική εικονογράφηση και τα έντονα χρώματα, τα οποία όμως θυσιάζουν όταν χρειαστεί για χάρη της πιστότητας.

ζ) Η αποφυγή στερεοτύπων και ζωγραφικών κλισέ. Εκτός από την εκδοχή του συγγραφέα για τα διάφορα στερεότυπα και ο εικονογράφος κοινοποιεί τις δικές του απόψεις μέσα από τις εικόνες. Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία βασιλεύουν οι εικόνες. Το ζητούμενο σήμερα είναι να δώσουμε στα παιδιά μας τις κατάλληλες εμπειρίες και γνώσεις ώστε να διαμορφώσουν σωστά κριτήρια για να προσεγγίζουν τα ίδια το πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο της λογοτεχνίας και της Τέχνης γενικότερα.

Ελένη Πασχαλίδου, Νηπιαγωγός 

Πηγή: psgg.gr

Read More [...]

Posted in βιβλία, γνωστικές ικανότητες, εικόνα, εικονογράφηση, ηλικία, ιστορία, κείμενο, παιδιά, παιδικό βιβλίο, σελίδα

Πλατσουρίσματα στην μπανιέρα!

Ενημερωθείτε βήμα προς βήμα για το πως να κάνετε μπάνιο το παιδί σας από τις πρώτες ημέρες της γέννησης του μέχρι και τα τρία του χρόνια!

Στο κεφάλαιο της φροντίδας του μικρού σας σημαντική θέση καταλαμβάνουν και οι στιγμές που περνάτε μαζί όταν το κάνετε μπάνιο! Αρκετοί γονείς αγχώνονται ακόμη και στην ιδέα του να κάνουν μπάνιο το μωρό τους και το άγχος αυτό θα προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε με τις πολύτιμες συμβουλές μας! Έτσι κι αλλιώς, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε, δίχως όμως να σας τρομάξουμε, πως όσο μεγαλώνει το παιδί σας τόσο πιο.... ζωηρό και ενίοτε πιο δύσκολο θα φαντάζει το μπανάκι του!

Από 0 έως 1 έτους

Τοπικό... μπανάκι
Ένα μωρό μέχρι 1 έτους μπορεί να κάνει μπάνιο κάθε μέρα ή ανά 2 με 3 ημέρες, αρκεί όμως να το πλένετε καθημερινά τοπικά. Όπως είναι φυσικό, το πρόσωπο, τα χέρια και η περιοχή των γεννητικών οργάνων του χρειάζεται να καθαρίζονται πιο τακτικά, δίχως να πρέπει να αφαιρέσετε από το μωράκι σας όλα του ρούχα. Αρχικά ξαπλώστε το μικρό σας σε μια σταθερή επιφάνεια και με βρεγμένο βαμβάκι καθαρίστε τα ματάκια του, ξεκινώντας από την εσωτερική γωνία του ματιού. Δώστε προσοχή ώστε το βαμβάκι να είναι καθαρό αλλά και να το χρησιμοποιείτε μία μόνο φορά. Δηλαδή χρησιμοποιήστε διαφορετικό κομμάτι για κάθε μάτι. Το ίδιο ισχύει για τα χέρια, αλλά και για την περιοχή της πάνας. Καθαρίστε απαλά και μετά σκουπίστε με μια καθαρή πετσέτα!
Εναλλακτικά, αν το μικρό σας αντιστέκεται στην ιδέα του μπάνιου, καθίστε κάπου άνετα, απλώστε πάνω σας μια πετσέτα, γδύστε το μικρό σας από τη μέση και πάνω, πλύνετε το τοπικά με ένα σφουγγαράκι, καθαρίστε το, ντύστε το και έπειτα γδύστε το από τη μέση και κάτω και συνεχίστε την καθαριόττηα μέχρι και τις πατουσίτσες του!

Μην ξεχάσετε:
Το πρώτο που θα χρειαστεί να φροντίσετε προκειμένου να είστε έτοιμη να κάνετε μπάνιο το μωρό σας είναι φυσικά τα απαραίτητα αξεσουάρ, τα οποία θα αποτελέσουν μια.... χείρα βοηθείας στο εν λόγω εγχείρημα!

• Προμηθευτείτε ένα πλαστικό μπανάκι και τοποθετήστε το στην μπανιέρα σας ή μια μπανιέρα-αλλαξιέρα, την οποία μπορείτε να τοποθετήσετε σε όποιον χώρο του σπιτιού σας βολεύει, αλλά και να επωφεληθείτε από τα συρτάρια και τα ράφια που σας παρέχει για την τοποθέτηση των απαραίτητων αντικειμένων!
• Να έχετε κοντά στο σημείο όπου πλένετε το παιδί σας όλα τα απαραίτητα εργαλεία που θα σας βοηθήσουν να καθαρίσετε το μωρό σας, να το σκουπίσετε, αλλά και να το ντύσετε (πχ πετσέτα ή μπουρνούζι με κουκούλα ανάλογα με την ηλικία του μικρού σας, ρούχα, αφρόλουτρο κλπ).
• Γεμίστε το μπανάκι του με λίγα εκατοστά νερό, έως ότου εξοικειωθείτε με το να κάνετε μπάνιο το παιδί σας. Ένα μωρό από 3 μηνών και μετά έχει τη δυνατότητα να πλυθεί και στην μπανιέρα, αρκεί να φροντίσετε να το κρατάτε γερά από τα μπράτσα και να μην παίρνετε το βλέμμα σας στιγμή από πάνω του.
• Τους χειμερινούς μήνες φροντίστε, πριν από τη διαδικασία, να έχετε ζεστάνει το σπίτι αλλά και συγκεκριμένα το χώρο που θα πλύνετε το μωρό σας, πχ τοποθετώντας εκεί το καλοριφέρ. Επίσης, επειδή το σώμα ενός μωρού δεν έχει μάθει ακόμα να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του, μην το αφήσετε για πολλή ώρα γυμνό.

Βρεφική μπουγάδα!

Για τους περισσότερους γονείς τα βήματα για τον καθαρισμό του μικρού τους φαίνονται.... βουνό. Διαβάστε, όμως, παρακάτω πιο προσεκτικά και θα δείτε ότι θα αλλάξετε γνώμη. Ακολουθήστε βήμα προς βήμα τις οδηγίες για ένα ευχάριστο μπανάκι, και για εσάς αλλά και για το μωρό σας:

• Βάλτε νερό στο μπανάκι και ελέγξτε τη θερμοκρασία του βυθίζοντας το εσωτερικό του καρπού σας.
• Γδύστε το μωράκι σας, καθαρίστε την περιοχή των γεννητικών του οργάνων, το πρόσωπο και τα αφτιά του με ένα κομμάτι βρεγμένο βαμβάκι.
• Πάρτε το μικρό σας αγκαλιά, κρατώντας το ανάσκελα, πλησιάστε πάνω από το μπανάκι και ξεκινήστε τη διαδικασία του λουσίματος. Μετά.... χτενίστε το!
• Έπειτα, τοποθετήστε προσεκτικά και με ήρεμες κινήσεις το μωρό σας στο μπανάκι, κρατώντας με το ένα σας χέρι τους ώμους του και με το άλλο σας χέρι απαλά τον ποπό του.
• Φροντίστε το κάτω μέρος του σώματος του να είναι βυθισμένο στο νερό, ενώ το κεφάλι και οι ώμοι του να βρίσκονται έξω από το νερό. Με λίγα λόγια δεν θα σταματήσετε να κρατάτε το παιδί σας και φυσικά θα το πλένετε με το ελεύθερο χέρι σας.
• Το δέρμα ενός μωρού δεν χρειάζεται σαπούνι για να καθαρίσει, για αυτό τις πρώτες 6 εβδομάδες της ζωής του πλένετε το παιδί σας μονάχα με νερό.
• Όταν πλένετε τα γεννητικά όργανα της κορούλας σας, μη δοκιμάσετε ποτέ να ανοίξετε τα χείλη του αιδοίου για να το καθαρίσετε εσωτερικά. Εάν είναι αγοράκι, μην τραβάτε ποτέ την ακροποσθία (πετσάκι) για να καθαρίσετε το πέος του. Καθαρίζετε μονάχα τις περιοχές που καλύπτει η πάνα.
• Όταν τελειώσετε τη διαδικασία πιάστε το μικρό σας με τον ίδιο τρόπο, πάρτε το αγκαλιά μέσα στην πετσέτα και σκουπίστε το.
• Μη χρησιμοποιείτε βρεφικό ταλκ αμέσως μετά το μπάνιο, τις περισσότερες φορές προκαλεί ερεθισμούς.
• Τα μαλλιά του χρειάζεται να τα πλένετε μέχρι τον 3ο μήνα σε καθημερινή βάση, αλλά και μετά τους 3 μήνες, λούστε το μέρα παρά μέρα με νερό και με σαμπουάν μία με δύο φορές την εβδομάδα, προκειμένου να προλάβετε τη νινίδα. Αυτό μπορείτε να το κάνετε χρησιμοποιώντας μια απαλή βρεφική βούρτσα και λίγο βρεφικό σαμπουάν. Κατά τα άλλα το βρεφικό λούσιμο δεν χρειάζεται να κρατάει πολλή ώρα. Μετρήστε μέχρι το 20, κάνοντας σαπουνάδα και μετά ξεβγάλτε. Μπορείτε ακόμη να ξεβγάλετε με μια απαλή πετσέτα, που θα έχετε βουτήξει σε ζεστό νερό προηγουμένως.
• Χρησιμοποιήστε ένα σαμπουάν που δεν τσούζει όταν πέφτει στα ματάκια του. Βέβαια, καλό θα ήταν πάντα να προσέχετε ώστε να μην πάει καθόλου σαμπουάν στα μάτια του μωρού σας.

1 έως 3 ετών

Όσο θα μεγαλώνει το μικρό σας, τόσο το μπάνιο θα αποτελεί παιχνίδι για εκείνο, ενώ σίγουρα θα θέλει να κάνει και σκανταλιές. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διακατέχεται από το φόβο του μπάνιου ή του λουσίματος, γεγονός που "απαιτεί" από εσάς να έχετε υπομονή, επιμονή, ψυχραιμία, αλλά και όρεξη για παιχνίδι, προκειμένου να το μεταμορφώσετε!

• Όταν κλείσει το 1ο έτος το μωρό σας, το πιο πιθανό είναι να το πλένετε πλέον στην μπανιέρα, καθώς θα έχει μεγαλώσει. Βασικό, βέβαια, για ένα τέτοιο εγχείρημα είναι να τοποθετήσετε στην μπανιέρα έναν τάπητα, ώστε να μη γλιστράει. Επιπλέον, δεν πρέπει να το αφήσετε μόνο του στην μπανιέρα, καθώς ακόμα δεν έχει μάθει να συντονίζει τις κινήσεις του για να πλυθεί μόνο του και ενδέχεται να γλιστρήσει και να χτυπήσει.
• Επειδή, οι μικροί μας φίλοι, ιδιαίτερα σε αυτές τις ηλικίες, έχουν την τάση να πειραματίζονται με τα πάντα πάρτε τις προφυλάξεις σας και καλύψτε τη βρύση με μία πετσέτα, καθώς μπορεί να ανοίξει τη βρύση με το ζεστό νερό μόνο και να καεί.
• Δείξτε του πως να κάνει μπάνιο μόνο του. Αρχικά πάρτε ένα μικρό σφουγγαράκι, βρέξτε το με νερό, κάντε αφρό με το αφρόλουτρο και δείξτε του πως να το κινεί στο σώμα του, πως να μεταφέρει τη σαπουνάδα από το σώμα του στους ώμους, στα μπράτσα κλπ. Δώστε του το σφουγγάρι για να το κάνει μόνο του, αλλά έχετε κι εσείς ένα βοηθητικό σφουγγάρι για να διευκολύνετε την... κατάσταση! Μπορεί να μην είναι σε θέση να τα κάνει όλα μόνο του, αλλά σαφώς είναι σε θέση να αρχίσει να κατανοεί τον τρόπο που μπορεί να πλένεται. Με την επανάληψη των κινήσεων θα του εντυπωθεί η διαδικασία και θα τα καταφέρει μόνο του, κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα, αλλά και νιώσει έτοιμο να φροντίσει τον εαυτό του, χωρίς βοήθεια!
• Εξοπλιστείτε με παιχνίδια μπάνιου και κάντε το μπανάκι.... παιχνιδάκι! Το νερό μαγεύει και διασκεδάζει τα περισσότερα παιδιά. Προμηθευτείτε βαρκούλες, πλαστικά παιχνίδια, άλλα που πετούν νερό κλπ, τα οποία θα προσφέρουν πολλά χαμόγελα στο μικρό σας.

Πηγή: περιοδικό "Γονείς σε δράση"

Read More [...]

Posted in ασφάλεια, βρέφος, ηλικία, καθαριότητα, λύσεις, μπάνιο, μωρό, νερό, παιχνίδια, συμβουλές

Χωρίς μεσημεριανό ύπνο!

"Προσπερνώντας" το μεσημεριανό ύπνο εξασφαλίζουμε ότι το παιδί θα κοιμηθεί πιο γρήγορα και πιο εύκολα νωρίς το βράδυ. Μόνο που η αποστολή δεν είναι πάντα τόσο εύκολη όσο ακούγεται!

Για κάποια παιδιά ο μεσημεριανός ύπνος και ο παιδικός σταθμός δεν συμβαδίζουν. Η ανάγκη να ξυπνήσουν νωρίς το πρωί αλλάζει τους κανόνες. Για να ξυπνήσουν νωρίς, πρέπει να κοιμηθούν νωρίς και ο ενδιάμεσος ύπνος απλά ξεκουράζει το ρολόι. Όμως, ακόμα κι αν δεν πηγαίνει το μικρό σας παιδικό σταθμό, μπορεί να ανήκει στην κατηγορία των παιδιών που αντιδρούν στην ιδέα του μεσημεριανού ύπνου. Η λύση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μία: επενδύστε στον καλό βραδινό ύπνο.

Πιο ποιοτικός ο βραδινός ύπνος
Τα παιδιά, ειδικά το χειμώνα, είναι σημαντικό να κοιμούνται νωρίς το βράδυ. Από άποψη, εξάλλου, βιορυθμών-δεδομένου ότι το χειμώνα νυχτώνει πιο γρήγορα-δεν είναι ότι καλύτερο το παιδάκι να κοιμάται αργά το μεσημέρι και να ξυπνά την ώρα που αρχίζει πια να νυχτώνει. Ο ύπνος τη νύχτα διαφέρει και σε ποιότητα από εκείνον της ημέρας. Ο βραδινός ύπνος ξεκουράζει το παιδί και είναι εξαιρετικά αναζωογονητικός για τον εγκέφαλο, ο οποίος κατά τη διάρκεια της νύχτας φτάνει στα πιο βαθιά στάδια ύπνου. Η ωφέλεια είναι διπλή, αφού κατά τη διάρκεια του βραδινού ύπνου εκκρίνεται και η αυξητική ορμόνη. Όσο περισσότερες και συνεχόμενες ώρες κοιμάται το παιδί τη νύχτα τόσο περισσότερο ωφελείται. Τα βαθιά στάδια ύπνου είναι σημαντικά για την πρόληψη της παιδικής κατάθλιψης. Για καλύτερο ποιοτικό βραδινό ύπνο είναι προτιμότερο να παραλείπουμε το μεσημεριανό και να επιδιώκουμε το παιδάκι από τα τρία ή τα τέσσερα χρόνια και μετά να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ. Γύρω στις 8:00 με 8:30 είναι μια καλή ώρα για ύπνο, δεδομένου ότι το παιδάκι δεν έχει κοιμηθεί ενδιάμεσα.

Όχι για ύπνο με διαμάχη.
Για κάποιους γονείς το δίλημμα "χρειάζεται ένα παιδί να κοιμηθεί το μεσημέρι ή όχι;" δεν υπάρχει. Για τις οικογένειες που και οι δύο γονείς δουλεύουν και πρέπει να φεύγουν και να επιστρέφουν μία συγκεκριμένη ώρα, το θέμα του ύπνου συχνά παίρνει μορφή ψυχαναγκασμού. Στην πραγματικότητα ο μεσημεριανός ύπνος, που δεν είναι απαραίτητος για τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, είναι μια επινόηση της ανάγκης των ενηλίκων να περάσουν λίγο χρόνο χωρίς να έχουν τη φροντίδα του παιδιού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι ενήλικοι να πιέζουν το παιδί να κοιμάται όποτε βολεύει τους ίδιους.
Το κάπως αυστηρό πρόγραμμα ύπνου, που επιβάλλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα, μπορεί να πιέζει τα όρια αντοχής του παιδιού. Κι έτσι, ενώ ο μεσημεριανός ύπνος αποτελεί ένδειξη μεγαλύτερης σωματικής ωριμότητας, το να πιέζει κανείς ένα παιδί που δεν θέλει να κοιμηθεί το μεσημέρι μπορεί να αποτελέσει πηγή άγχους με αρνητικές συνέπειες για το παιδί, που δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των γονιών του. Ο μεσημεριανός ύπνος σίγουρα δεν πρέπει να αποτελεί αιτία διαμάχης ή να μετατρέπεται σε θέμα εξουσίας μέσα στο σπίτι. Είναι λάθος να τον επιβάλλουμε σε ένα παιδί που δεν θέλει ή αντιδρά έντονα στο να κοιμηθεί το μεσημέρι. Έρευνες μάλιστα έχουν δείξει ότι τα παιδιά που κοινωνικοποιούνται έτσι ώστε να έχουν ευέλικτο πρόγραμμα ύπνου εξελίσσονται σε πιο ευέλικτους ενήλικες. Αν μάλιστα δεν κοιμάται το μεσημέρι, είναι πιο πιθανό να κοιμηθεί χωρίς διαμαρτυρίες το βράδυ.

Προσέξτε τα ζωηρά παιδιά
Τα ζωηρά παιδιά δεν χρειάζονται μεσημεριανό ύπνο για να ησυχάσουν, όπως νομίζουν κάποιοι γονείς. Τα παιδιά αυτά, αν και έχουν ανάγκη από εναλλαγή μέσα στη μέρα μεταξύ ήσυχων και πιο ενεργητικών δραστηριοτήτων, καλό είναι να μη κοιμούνται το μεσημέρι, εξασφαλίζοντας έτσι ότι θα κοιμηθούν πιο γρήγορα κι εύκολα το βράδυ. Αντίθετα, ο ύπνος το μεσημέρι μπορεί να δώσει τόση ώθηση στην ενεργητικότητα τους, που να τα εμποδίσει να αποκοιμηθούν γρήγορα το βράδυ.

Προσαρμογή στο νέο πρόγραμμα ύπνου
Από τη στιγμή που θα αποφασίσετε ότι το παιδί δεν θα κοιμάται το μεσημέρι, είναι σημαντικό να δώσετε έμφαση στο βραδινό πρόγραμμα ύπνου, το οποίο πρέπει να ρυθμιστεί έτσι ώστε να εξασφαλίζει τις απαραίτητες ώρες ύπνου για το παιδί. Για αυτό:

• Μην αφήνετε την κάθε μέρα να κυλήσει όπως προκύψει. Είναι σημαντικό να υπάρχει ένα στοιχειώδες πρόγραμμα. Αποφασίστε τι ώρα θα κοιμάται το παιδάκι το βράδυ ή ακόμα και όλη η οικογένεια και δείξτε συνέπεια.
• Συνεννοηθείτε με τους υπεύθυνους του παιδικού σταθμού ενημερώνοντας τους ότι δεν θέλετε το παιδάκι σας να κοιμάται το μεσημέρι.
• Συμφωνήστε αν τα παιδιά θα μένουν ξύπνια όταν έχετε επισκέπτες ή θα πηγαίνουν για ύπνο. Διαπραγματευτείτε τις εξαιρέσεις στον κανόνα.
• Αν το παιδί μέχρι τώρα κοιμόταν το μεσημέρι, τότε θα κοιμάται πιο αργά το βράδυ. Για να συνηθίσει να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ, ξεκινήστε βάζοντας το δεκαπέντε λεπτά πιο νωρίς για ύπνο το πρώτο βράδυ. Το επόμενο βράδυ αφαιρέστε άλλα δεκαπέντε λεπτά μέχρι σταδιακά να φτάσετε στην ώρα που θέλετε το παιδί να κοιμάται.
• Τις τελευταίες δύο ώρες πριν τον ύπνο είναι σημαντικό οι ρυθμοί να πέφτουν, η ατμόσφαιρα να προδιαθέτει για ύπνο και να τηρείται αυστηρά η ρουτίνα.

Πως να βγάλετε την ημέρα χωρίς ύπνο

Δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας όσο κουράζονται τόσο εκνευρίζονται και παύουν να συνεργάζονται. Κάποια μοιάζουν σαν  να κουρδίζονται όσο κουράζονται και περνά η ώρα και αντιδρούν με υπερκινητικότητα ή τραχαλητό μέσα στο σπίτι. Αν στόχος σας είναι να μην κοιμηθεί το παιδάκι το μεσημέρι:

• Ολοκληρώστε τις βασικές δραστηριότητες στο πρώτο μισό της ημέρας. Ή προσπαθήστε να έχετε τελειώσει τις περισσότερες δουλειές το βράδυ της προηγούμενης, έτσι ώστε να ασχοληθείτε περισσότερο χρόνο με το παιδί το απόγευμα.
• Στη διαδρομή μεταξύ παιδικού σταθμού και σπιτιού κάντε στάσεις για τις απαραίτητες δουλειές πχ ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Η κίνηση κρατά το παιδί σε εγρήγορση.
• Δοκιμάστε να καθιερώσετε μία ώρα το μεσημέρι κατά την οποία όλη η οικογένεια θα ησυχάζει. Διαμορφώστε το σωστό περιβάλλον. Μειώστε τα ερεθίσματα, καθίστε στον καναπέ ή στο κρεβάτι μαζί με το παιδί για μισή περίπου ώρα και ασχοληθείτε με ήσυχες δραστηριότητες πχ επικοινωνήστε χαλαρά ή διαβάστε βιβλία.
• Πάρτε ένα μεγάλο πλαστικό κουτί με ροδάκια, στο οποίο θα βάλετε τα αγαπημένα παιχνίδια του παιδιού, έτσι ώστε να το μεταφέρετε σε όποιο δωμάτιο του σπιτιού βρίσκεστε.
• Αργά το απόγευμα κάντε στροφή σε ήσυχες δραστηριότητες. Ζωγραφική, παιχνίδι κατασκευών, παιχνίδι με τις κούκλες κλπ αποφεύγοντας τα ζωηρά παιχνίδια που ανεβάζουν την αδρεναλίνη.
• Να έχετε βιντεοκασέτες με παιδικό πρόγραμμα ή παιδικά DVD για τις μέρες που το μικρό σας πρέπει να απασχοληθεί ήσυχα για λίγη ώρα. Αποφύγετε ωστόσο την τηλεόραση πριν την ώρα του ύπνου, γιατί διεγείρει το νευρικό σύστημα.
• Αποφύγετε βόλτες με το αυτοκίνητο κατά τις απογευματινές ώρες. Προτιμήστε όσο ο καιρός το επιτρέπει να πηγαίνετε με τα παιδιά μικρές βόλτες με τα πόδια. Φροντίστε, ωστόσο, να επιστρέφετε στο σπίτι αρκετή ώρα πριν την ώρα του ύπνου.

Κοιμάται, όμως, αρκετά;

Πολλά παιδάκια κοιμούνται από το οκτώ το βράδυ και δεν ξυπνούν παρά το πρωί. Κάποια άλλα δεν μπορούν να αποκοιμηθούν παρά μόνο μετά τις εννιά. Να θυμάστε ότι τα παιδιά που δεν κοιμούνται το μεσημέρι είναι σημαντικό να κοιμούνται νωρίς το βράδυ, ώστε να καλύπτουν τις ώρες ύπνου που χρειάζονται, οι οποίες είναι περισσότερες από ότι στην περίπτωση των ενηλίκων. Να θυμάστε πως όταν ένα παιδί κοιμάται λιγότερες ώρες απ' όσο έχει ανάγκη, ο οργανισμός του έχει έλλειψη ύπνου, πράγμα που δημιουργεί προβλήματα στη διάθεση και τη συμπεριφορά του. Όσο πιο κουρασμένο είναι ένα παιδί και γενικά όσο περισσότερο ξεπερνιέται η ώρα για ύπνο:

• γίνεται περισσότερο θορυβώδες, ευερέθιστο, επιθετικό, υπερκινητικό.
• δυσκολεύεται στο παιχνίδι με τα άλλα παιδιά αλλά και στη συνεργασία του με τους μεγαλύτερους.
• αυξάνεται η προδιάθεση για ατυχήματα, γιατί μειώνονται η αυτοσυγκέντρωση και τα αντανακλαστικά.

Πόσο πρέπει να κοιμάται;

Αν και δεν υπάρχει σαφής κανόνας που να υποδεικνύει πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται ένα παιδί-αφού οι ανάγκες του κάθε παιδιού είναι διαφορετικές-οι ειδικοί του Sleep Disorder Clinic στο Toronto του Καναδά έχουν συντάξει ένα ενδεικτικό πίνακα ημερήσιας ανάγκης ύπνου για τα πέντε πρώτα χρόνια.

Ηλικία	Συνολικές ώρες ύπνου	Ώρες μεσημεριανού ύπνου
1 έτους	13-14	2-3
2 ετών	13	1-2
3 ετών	12	1
4 ετών	11,5	-
5 ετών	11	-

Στην πράξη, βέβαια, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κανείς δεν κάθεται με το ρολόι στο χέρι να μετρήσει με ακρίβεια ακριβώς πόσες ώρες κοιμάται το παιδί. Απλώς, ένα σταθερό βραδινό ωράριο εξασφαλίζει τουλάχιστον τη βασική ανάγκη του παιδιού για ύπνο. Η καθημερινότητα, φυσικά, χωρίς μεσημεριανό ύπνο και μικρά παιδιά στο σπίτι δεν είναι εύκολη.

Όσο καλά οργανωμένη κι αν είστε, θα υπάρξει πάντα η μέρα που το μικρό σας χωρίς καμιά προειδοποίηση θα αποκοιμηθεί στον καναπέ. Όμως η ζωή με τα παιδιά-αυτό το ξέρετε πια καλά-είναι  απρόβλεπτη!

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Read More [...]

Posted in γονείς, ηλικία, μεσημέρι, ξεκούραση, παιδί, ύπνος

Πρώιμη Ήβη

Η μετάβαση των παιδιών σε νεαρούς άνδρες και γυναίκες συμβαίνει κατά την εφηβεία με την ωρίμανση συγκεκριμένων σωματικών και ψυχικών χαρακτηριστικών. Συνήθως, η διαδικασία αυτή αρχίζει μετά τα 7 ή 8 έτη στα κορίτσια και τα 9 έτη στα αγόρια (η μέση ηλικία είναι 10 και 12 έτη για κορίτσια και αγόρια αντίστοιχα). Όμως, τι συμβαίνει όταν ένα μικρότερο παιδί – π.χ. ένα κορίτσι 5 ετών – αρχίζει να εμφανίζει εκδηλώσεις της εφηβείας;

Οι εκδηλώσεις της πρώιμης ήβης. 

Στα κορίτσια, εκδηλώσεις της πρώιμης ήβης αποτελούν η ανάπτυξη του στήθους, η εμφάνιση τριχοφυΐας στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και στις μασχάλες και η έναρξη της εμμήνου ρύσεως. Στα αγόρια, οι αντίστοιχες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν την αύξηση του μεγέθους των όρχεων και του πέους, την εμφάνιση τριχοφυΐας στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, στις μασχάλες και στο πρόσωπο και τη φωνή που γίνεται σταδιακά πιο «χοντρή». Και στα δυο φύλα, παρατηρείται μια ταχεία αύξηση του ύψους του παιδιού, μπορεί να εμφανιστεί ακμή και η μυρωδιά του σώματος αποκτά χαρακτηριστικά ώριμου ατόμου. Η μερική πρώιμη ήβη αφορά περιπτώσεις παιδιών που εμφανίζουν ορισμένες από τις εκδηλώσεις της ήβης. Σε μερικά κορίτσια, συνήθως ηλικίας μεταξύ 6 μηνών και 3 ετών, παρατηρείται αύξηση του μαστού, η οποία κατόπιν εξαφανίζεται ή επιμένει χωρίς άλλες σωματικές εκδηλώσεις της εφηβείας. Παρομοίως, ορισμένα αγόρια και κορίτσια εμφανίζουν πρώιμη ανάπτυξη τριχοφυΐας στην περιοχή των γεννητικών οργάνων ή και στις μασχάλες χωρίς άλλες εκδηλώσεις σεξουαλικής ωρίμανσης. Τα παιδιά με μερική πρώιμη ήβη πιθανώς να απαιτηθεί να εξεταστούν από τον ιατρό ώστε να αποκλειστεί η ύπαρξη αληθούς πρώιμης ήβης ή άλλων παθολογικών καταστάσεων. Όμως, γενικά δεν χρειάζονται κάποια θεραπεία και οι υπόλοιπες εκδηλώσεις της ήβης εμφανίζονται φυσιολογικά στη σωστή ηλικία.

Πώς η πρώιμη ήβη επηρεάζει τα παιδιά; 

Με το τέλος της εφηβείας ολοκληρώνεται και η αύξηση του ύψους του ατόμου. Επειδή η ωρίμανση του σκελετού και η ανάπτυξη των οστών σταματάει νωρίτερα από το φυσιολογικό, τα παιδιά με πρώιμη ήβη συνήθως δεν επιτυγχάνουν την εκδήλωση του συνολικού δυναμικού τους ως προς το ύψος. Αρχικά, μπορεί να είναι ψηλότερα από τους συνομηλίκους τους, αλλά σταματούν να ψηλώνουν γρήγορα και ως ενήλικες έχουν μικρότερο ανάστημα σε σύγκριση με αυτό που θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Επιπλέον, τα κορίτσια που εμφανίζουν έμμηνο ρύση πριν την ηλικία των 8 ετών, χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών αργότερα κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Η μετάβαση στην εφηβεία νωρίτερα από το φυσιολογικό μπορεί επίσης να είναι δύσκολη για το παιδί σε συναισθηματικό και κοινωνικό επίπεδο. Για παράδειγμα, τα κορίτσια με πρώιμη ήβη μπορεί να αισθάνονται σύγχυση ή ντροπή εξαιτίας των σωματικών μεταβολών (έμμηνος ρύση, αύξηση μαστών) σε σχέση με τις συνομήλικές τους. Όμως, το δυσκολότερο κομμάτι είναι τα πειράγματα που πιθανώς δέχονται στο σχολείο – ειδικά τα κορίτσια. Η πρώιμη ήβη μπορεί να επηρεάσει τη συναισθηματική κατάσταση των παιδιών, ακόμα και τη συμπεριφορά τους. Τα κορίτσια γίνονται ευερέθιστα και συναισθηματικά ευμετάβλητα. Τα αγόρια γίνονται περισσότερο επιθετικά και παρουσιάζουν ένα σεξουαλικό ενδιαφέρον που δεν ταιριάζει με την ηλικία τους.

Τα αίτια της πρώιμης ήβης. 

Συνήθως στα κορίτσια δεν υπάρχει υποκείμενη παθολογική κατάσταση – απλά η ήβη αρχίζει νωρίτερα χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Σε λιγότερο του 1% των περιπτώσεων υπάρχει κληρονομική βάση. Αντίθετα, η πρώιμη ήβη στα αγόρια είναι πιο πιθανό να συνδέεται με μια παθολογική κατάσταση. Επίσης, περίπου στο 5% των περιπτώσεων υπάρχει κληρονομική βάση. Η διαταραχή μπορεί να περάσει από τον πατέρα στον γιο ή από τον παππού από την πλευρά της μητέρας στον εγγονό (χωρίς η μητέρα να εκδηλώσει τη διαταραχή). Για να γίνουν κατανοητά τα αίτια της πρώιμης ήβης είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τον μηχανισμό έναρξης της εφηβείας. Μια σύνθετη διαδικασία, η οποία ονομάζεται άξονας υποθαλάμου – υπόφυσης – γονάδων, καθορίζει τον χρόνο έναρξης της εφηβείας. 

Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τα εξής στάδια: 

Α) Η διαδικασία αρχίζει στον εγκέφαλο. Ο υποθάλαμος, που αποτελεί τμήμα του εγκεφάλου, παράγει την ορμόνη Gn-RH. 

Β) Η υπόφυση παράγει άλλες ορμόνες. Υπό την επίδραση της Gn-RH, η υπόφυση (ένας μικρός αδένας στη βάση του εγκεφάλου) παράγει δυο άλλες ορμόνες – την LH και την FSH. 

Γ) Αρχίζει η παραγωγή των ορμονών του φύλου. Η LH και η FSH προκαλούν την παραγωγή από τις ωοθήκες ορμονών που ελέγχουν την ανάπτυξη των χαρακτηριστικών του φύλου στα κορίτσια (οιστρογόνα). Κατά την ίδια έννοια παράγεται από τους όρχεις η τεστοστερόνη. Οιστρογόνα και προγεστερόνη παράγονται και στα επινεφρίδια, τα οποία είναι αδένες που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα των νεφρών. 

Δ) Παρατηρούνται οι σωματικές εκδηλώσεις της εφηβείας. Η παραγωγή των οιστρογόνων και της τεστοστερόνης προκαλεί την εμφάνιση των σωματικών μεταβολών που παρατηρούνται κατά την εφηβεία. 

Η αιτία που η διαδικασία αυτή αρχίζει νωρίτερα σε ορισμένα παιδιά εξαρτάται από τον τύπο της πρώιμης ήβης: κεντρική ή περιφερική. Συνήθως, δεν προκύπτει κάποια υποκείμενη αιτία στις περιπτώσεις κεντρικής πρώιμης ήβης. Στην πλειοψηφία των παιδιών δεν αποκαλύπτεται παθολογική κατάσταση ή συγκεκριμένος λόγος για την πρώιμη έναρξη της λειτουργίας του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – γονάδων. 

Ολόκληρος ο άξονας αρχίζει να λειτουργεί νωρίτερα, αν και το πρότυπο και η διαδοχή των σταδίων της διαδικασίας ωρίμανσης του φύλου παραμένουν σωστά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κεντρική πρώιμη ήβη μπορεί να οφείλεται σε όγκο στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό, λοίμωξη (εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα), ανωμαλία του εγκεφάλου παρούσα κατά τη γέννηση (π.χ. ένας καλοήθης όγκος που καλείται αμάρτωμα), ακτινοβόληση του εγκεφάλου ή της σπονδυλικής στήλης για θεραπευτικούς σκοπούς, τραυματισμός του εγκεφάλου ή της σπονδυλικής στήλης ή απόφραξη της ροής του αίματος στον εγκέφαλο. 

Η περιφερική πρώιμη ήβη προκαλείται από την παραγωγή οιστρογόνων ή τεστοστερόνης στον οργανισμό του παιδιού. Είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με την κεντρική πρώιμη ήβη και συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή της Gn-RH του υποθαλάμου. Αντίθετα, η αιτία βρίσκεται στην απελευθέρωση οιστρογόνων ή τεστοστερόνης εξαιτίας κάποιας διαταραχής στις ωοθήκες, στους όρχεις, στα επινεφρίδια ή στην υπόφυση. 

Τα κορίτσια έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν πρώιμη ήβη. Επιπλέον, ένα παχύσαρκο παιδί (κορίτσι ή αγόρι) βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτή τη διαταραχή. Ακόμα, η επαφή με ένα σκεύασμα (π.χ. κρέμα) που περιέχει οιστρογόνα ή τεστοστερόνη, η πρόσληψη φαρμάκων ενηλίκων με παρόμοια σύνθεση ή η κατανάλωση ανάλογων συμπληρωμάτων διατροφής μπορεί να αποτελέσουν αιτίες για την εμφάνιση πρώιμης ήβης στα παιδιά. 

Τέλος, η πρώιμη ήβη είναι πιθανό να αποτελεί επιπλοκή σπανιότερων καταστάσεων, όπως του συνδρόμου McCune – Albright ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων που περιλαμβάνουν ανώμαλη παραγωγή ανδρογόνων (γεννητικές ορμόνες του άρρενος). Επίσης, σε σπάνιες περιπτώσεις η πρώιμη ήβη συσχετίζεται με υποθυρεοειδισμό.

Η διαγνωστική διερεύνηση σε παιδιά με πρώιμη ήβη. 

Αναζητήστε ιατρική συμβουλή εάν παρατηρήσετε στο παιδί σας οποιαδήποτε εκδήλωση πρώιμης σεξουαλικής ωρίμανσης. Η πραγματοποίηση φυσικής εξέτασης αρκεί ώστε να διαπιστώσει ο ιατρός την παρουσία τέτοιων εκδηλώσεων. Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, ο ιατρός μπορεί επίσης να ζητήσει τη διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων: εξετάσεις αίματος και ούρων για τον προσδιορισμό των επιπέδων των ορμονών του φύλου, ακτινογραφία στο άνω άκρο του παιδιού ώστε να διαπιστωθεί εάν τα οστά ωριμάζουν πολύ γρήγορα ή απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική και μαγνητική τομογραφία, υπερηχοτομογραφήματα) για τον αποκλεισμό συγκεκριμένων αιτίων της πρώιμης ήβης, όπως είναι ένας όγκος.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία. 

Αφού γίνει η διάγνωση της πρώιμης ήβης, σκοπός της θεραπευτικής αντιμετώπισης είναι η διακοπή ή και η αναστροφή της σεξουαλικής ωρίμανσης και η επιβράδυνση της ταχείας αύξησης και της ωρίμανσης των οστών. 

Ανάλογα με τη διάγνωση, υπάρχουν δυο πιθανές θεραπευτικές επιλογές: 

1. Θεραπευτική αντιμετώπιση της υποκείμενης παθολογικής κατάστασης και 

2. Φαρμακευτική μείωση των υψηλών επιπέδων των ορμονών του φύλου ώστε να διακοπεί η συνέχιση της σεξουαλικής ωρίμανσης. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης διαταραχής αρκεί για την ανακοπή της εξέλιξης της πρώιμης ήβης. 

Όμως, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν αποκαλύπτεται υποκείμενη αιτία για την εμφάνιση της πρώιμης ήβης και η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ορμονοθεραπεία για τη διακοπή της εξέλιξης της σεξουαλικής ωρίμανσης. Η θεραπεία αυτή είναι αποτελεσματική και συνήθως δεν προκαλεί παρενέργειες στα παιδιά. 

Στα κορίτσια, επιτυγχάνει μείωση ή μη επιπλέον αύξηση του μεγέθους του στήθους. 

Στα αγόρια, το πέος και οι όρχεις επανέρχονται στο μέγεθος που αντιστοιχεί στην ηλικία τους. Η αύξηση του ύψους μπορεί επίσης να επιβραδυνθεί στον αναμενόμενο ρυθμό για την ηλικία. 

Τέλος, και η συμπεριφορά σταδιακά επανέρχεται στα πρότυπα της ηλικίας του παιδιού.

Η κατάλληλη υποστήριξη του παιδιού. 

Δώστε στο παιδί μια απλή εξήγηση για το τι συμβαίνει χωρίς να του πείτε ψέματα. Εξηγήστε του ότι αυτές οι μεταβολές στο σώμα του είναι φυσιολογικές σε παιδιά μεγαλύτερων ηλικιών. Ενημερώστε το σχετικά με την εφαρμοζόμενη θεραπεία και ποια αποτελέσματα αναμένεται να έχει. 

Ο τρόπος που θα αντιμετωπίσετε την κατάσταση μπορεί να καθορίσει τον τρόπο που θα προσαρμοστεί το παιδί σας σε αυτή. 

Σκοπός είναι το παιδί να μην αναπτύξει μια κακή εικόνα για το σώμα του ή να μην αποκτήσει μειωμένη αυτοεκτίμηση. Για τη δημιουργία ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος μην επικεντρώνετε τα σχόλιά σας στην εξωτερική εμφάνιση, επιβραβεύστε το για επιτεύγματα στο σχολείο ή τα σπορ και ενισχύστε τη συμμετοχή του σε διάφορες δραστηριότητες. 

Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά με πρώιμη ήβη μπορεί να θεραπευτούν. Με την εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας είναι δυνατό η πρώιμη ήβη να μην επηρεάσει το τελικό ανάστημα, τη συναισθηματική κατάσταση και την κοινωνική προσαρμογή του παιδιού. 

Εάν εσείς ή το παιδί σας δεν μπορείτε να ανταπεξέλθετε στις δυσκολίες αυτής της παθολογικής κατάστασης, αναζητήστε τη βοήθεια ειδικού. Η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει το παιδί και την οικογένεια να κατανοήσουν και να διαχειριστούν καλύτερα τα συναισθήματα και τις προκλήσεις που συνδέονται με την πρώιμη ήβη

Επίσης, να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για ενδείξεις που δηλώνουν ότι πειράγματα ή άλλες δυσκολίες στην κοινωνική ζωή του παιδιού επηρεάζουν τη συναισθηματική του ανάπτυξη. Στα συχνότερα προειδοποιητικά σημάδια περιλαμβάνονται: κακή απόδοση και άλλα προβλήματα στο σχολείο, απώλεια ενδιαφέροντος για καθημερινές ασχολίες και καταθλιπτικό συναίσθημα. 

Πηγή: medical24

Read More [...]

Posted in γονείς, διαδικασία, εφηβεία, ηλικία, παιδιά, πρώιμη ήβη, ψυχολογία

Ο καφές απομακρύνει τον καρκίνο του ενδομητρίου

Οι γυναίκες που καταναλώνουν τουλάχιστον δυο φλιτζάνια καφέ την ημέρα ενδεχομένως αντιμετωπίζουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του ενδομητρίου, αναφέρει νέα έρευνα. Η κατανάλωση καφέ φάνηκε πως ιδιαίτερα προστατεύει τις υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες, δήλωσε η ερευνήτρια Dr. Emilie Friberg, του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη.

Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε δυο φορές (την περίοδο 1987-1990 και το 1997) στοιχεία 60.634 γυναικών σχετικά με τις συνήθειές τους όσον αφορά την κατανάλωση καφέ. Στη διάρκεια των 17 ετών που διήρκεσε η έρευνα, 677 γυναίκες-περίπου 1%-εμφάνισαν καρκίνο του ενδομητρίου. Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου ήταν τα 67 έτη.



Οι γυναίκες που κατανάλωναν δυο ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του ενδομητρίου σε σύγκριση με αυτές που κατανάλωναν λιγότερα φλιτζάνια. Κάθε επιπλέον καθημερινό φλιτζάνι καφέ φάνηκε να συνδέεται με 10% χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου, έχοντας λάβει οι ερευνητές υπόψη άλλους παράγοντες που ενδεχομένως συνδέονται με τον κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου.

Ωστόσο, οι ερευνητές παρατήρησαν τη μεγαλύτερη επίδραση στις υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες, που σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Κάθε επιπλέον φλιτζάνι καφέ φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου κατά 12% στις υπέρβαρες και κατά 20% στις παχύσαρκες γυναίκες, σημειώνουν οι ερευνητές στο περιοδικό ‘International Journal of Cancer.’

Εικάζουν ότι ο καφές μπορεί ενδεχομένως να επηρεάζει το σάκχαρο αίματος, τα λιπώδη κύτταρα και τα οιστρογόνα. Όλα τα παραπάνω παίζουν ρόλο στον καρκίνο του ενδομητρίου. Ωστόσο, σημειώνουν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν και σε άλλες πληθυσμιακές ομάδες. Συγκεκριμένα, μια έρευνα που θα περιέχει και καφέ χωρίς καφεΐνη θα καθιστούσε εφικτό το διαχωρισμό της επίδρασης του καφέ και της καφεΐνης, δήλωσε ο Friberg.



Πηγή: iatronet.gr

Read More [...]

Posted in γυναίκα, ηλικία, καφές

Παιδί και διαζύγιο!

Οι γονείς που πρόκειται να χωρίσουν συχνά ανησυχούν για το κατά πόσο το διαζύγιο/χωρισμός θα επιβαρύνει τα παιδιά τους. Οι έρευνες δείχνουν ότι δεν είναι το διαζύγιο αυτό κάθε αυτό που μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικοψυχολογικές δυσκολίες στα παιδιά, αλλά το πώς οι ίδιοι οι γονείς διαχειρίζονται το διαζύγιο. Αν το διαζύγιο ή ο χωρισμός οδηγήσει στην απουσία του ενός από τους δύο γονείς από την ανατροφή του παιδιού, σε οικονομική δυσπραγία του γονέα που έχει την επιμέλεια του παιδιού και σε διαμάχες ανάμεσα στους πρώην συζύγους, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες το παιδί να αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προσαρμογή του στην νέα οικογενειακή δομή αλλά και στη γενικότερη ψυχολογική του ανάπτυξη.

Οι έρευνες στα παιδιά γονέων που έχουν χωρίσει σε σύγκριση με παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς παρουσιάζουν ενδιαφέροντα ευρήματα σχετικά με το κατά πόσο το διαζύγιο επιδρά αρνητικά. Όταν οι έρευνες επικεντρώσουν στις άμεσες συνέπειες του διαζυγίου τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες παιδιών είναι μικρές αλλά σημαντικές και τείνουν να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου καθώς οι σχέσεις των γονέων εξομαλύνονται και τα παιδιά προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες. Όταν όμως τα παιδιά αυτά που έχουν βιώσει διαζύγιο μελετούνται και κατά την ενηλικίωσή τους, φαίνεται πως ο χωρισμός των γονέων, αν δεν έχει ακολουθήσει ήπιες και συναινετικές διαδικασίες, μπορεί να αφήσει ένα σημαντικό αποτύπωμα που να επηρεάζει διάφορους τομείς της ενήλικης ζωής τους.

Βραχυπρόθεσμες συνέπειες

Όταν υπάρχουν δυσκολίες προσαρμογής στον χωρισμό των γονέων, οι πιο συνηθισμένες αλλαγές στην συμπεριφορά των παιδιών την περίοδο μετά το διαζύγιο (κυρίως τα πρώτα 2 χρόνια) αποτελούν η επιθετική/ αντιδραστική συμπεριφορά (με τα αγόρια να παρουσιάζουν τα προβλήματα συμπεριφοράς για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα) και τα συμπτώματα άγχους, απομόνωσης και γενικότερης χαμηλής διάθεσης. Λόγω των παραπάνω, είναι λογικό στα παιδιά σχολικής ηλικίας να παρατηρείται και έκπτωση στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις. Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να παρατηρηθεί επιστροφή σε προγενέστερα στάδια εξέλιξης (π.χ. το παιδί αρχίζει πάλι να βρέχεται πάνω του) καθώς και ένταση κάποιων φόβων (π.χ. για το σκοτάδι). Τα παιδιά μπορεί επίσης, να φοβούνται πιθανή εγκατάλειψη και να νομίζουν ότι οι γονείς τους χώρισαν επειδή εκείνα έκαναν κάτι κακό. Διαταραχές στον ύπνο είναι επίσης, συχνές.

Μακροπρόθεσμες συνέπειες

Οι ενήλικες που ως παιδιά βίωσαν ένα «δύσκολο» διαζύγιο τείνουν σε μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τους ενήλικες που δεν έχουν βιώσει ένα διαζύγιο ή έχουν βιώσει ένα «καλό» διαζύγιο να υστερούν σε μόρφωση, σε εισόδημα, να αποκτούν παιδί εκτός γάμου, και/ή ο γάμος τους να καταλήγει πιο συχνά σε διαζύγιο. Επίσης, ως ενήλικες τα παιδιά αυτά δείχνουν πιο επιφυλακτικά στις σχέσεις.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να προετοιμάσουν τα παιδιά τους και να τα βοηθήσουν να βιώσουν το διαζύγιο όσο πιο ανώδυνα γίνεται?

1. Να συνειδητοποιήσουν ότι όσο έντονες και αν είναι οι διαφορές τους θα πρέπει να τις εξομαλύνουν προκειμένου να διατηρήσουν ικανοποιητική επικοινωνία και συνεργασία για τα θέματα των παιδιών


2. Να είναι και οι δύο παρόντες όταν ανακοινώνουν στα παιδιά τον επικείμενο χωρισμό και να τα διαβεβαιώνουν ότι δεν οφείλεται σε αυτά ο χωρισμός τους και ότι θα συνεχίσουν να τα αγαπούν.


3. Να φροντίζουν από κοινού για τις ανάγκες των παιδιών τους με στόχο να μην αλλάξουν προς το χειρότερο οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών.


4. Να διασφαλίζονται οι συχνές συναντήσεις ή η επικοινωνία με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια.


5. Να προσπαθήσει ο γονέας που έχει την επιμέλεια να διατηρήσει τις καθημερινές συνήθειες του παιδιού, που θα του προσφέρουν μια σταθερότητα σε μια περίοδο έντονων αλλαγών.


6. Να δείχνουν κατανόηση σε τυχόν δύσκολη συμπεριφορά των παιδιών αλλά παράλληλα να συνεχίσουν να οριοθετούν συμπεριφορές και συνήθειες των παιδιών.


7. Να μην επιφορτίσουν τα παιδιά με ευθύνες που δεν αρμόζουν στην ηλικία τους.

Δρ. Εύα Κωνσταντινίδη

• Κλινικός Ψυχολόγος

Πηγή: e-child.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, ηλικία, παιδιά, χωρισμός