Παιδικός σταθμός: πότε και πού πρέπει να πάει το παιδί μου;

Της Ιωάννας Αντωνιάδου-Κουμάτου,

Αναπτυξιακή Παιδίατρος

Διευθύντρια Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, συνεργάτης Ευρωκλινικής Παίδων

Ο παιδικός σταθμός αποτελεί μια πραγματικότητα και ένα πολύ σημαντικό βήμα στη ζωή του παιδιού και όλης της οικογένειας. Είναι η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού από το σπίτι και η στιγμή της ένταξης στο πρώτο κοινωνικό πλαίσιο. Ενημερωθείτε για όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε, ώστε να επιλέξετε τον καταλληλότερο παιδικό σταθμό για το δικό σας παιδί.

Οι γονείς σχεδόν πάντα είναι ανήσυχοι και προβληματισμένοι και θέτουν μια σειρά από ερωτήματα και σκέψεις που αφορούν αυτή την απόφαση:

"Παιδικός σταθμός ή σπίτι; Μήπως πρέπει να αφήσω τη δουλειά μου; Πότε είναι καλύτερα; Τι θα κάνω με τις ασθένειες; Ποια είναι τα πλεονεκτήματά του; Σε ποιο σταθμό να πάει; Έχει γιατρό; Θα τρώει καλά; Πώς θα προσαρμοσθεί; Τι πληροφορίες πρέπει να δώσω για το παιδί μου ή την οικογένειά μου και σε ποιον;"

Αυτά είναι μόνον κάποια από τα ερωτήματα που ακούω να θέτουν οι γονείς στον παιδίατρο τους. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να προτείνω λύσεις και να διευρύνω τη σκέψη σας ώστε να βρείτε την καλύτερη λύση για εσάς. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτα σωστό ή απόλυτα λάθος. Υπάρχει το δικό μας σωστό, με βάση τις απόψεις μας για την ανατροφή, τις οικονομικές δυνατότητες, τις συνθήκες δουλειάς, τις εμπειρίες μας, τις αντοχές μας, την υγεία των μελών της οικογένειας ή του παιδιού, τις οικογενειακές σχέσεις, την ωριμότητα του παιδιού.

Όποια λύση και αν ακολουθηθεί όμως, πρέπει να ξέρουμε γιατί και πώς θα τη στηρίξουμε με σταθερότητα ώστε να αποβεί καλύτερη για το παιδί μας. Γιατί συχνά οι γονείς έχουν μια αμφιθυμία για την απόφασή τους και στην πρώτη δυσκολία παλινδρομούν, με συνήθως αρνητικό αποτέλεσμα για το παιδί.

Τι είδους παιδικοί σταθμοί υπάρχουν;

Υπάρχουν σταθμοί που δέχονται νήπια μεγαλύτερα των 2,5 ετών, οι λεγόμενοι παιδικοί σταθμοί, και σταθμοί που δέχονται βρέφη από 8 μηνών και άνω, οι λεγόμενοι βρεφονηπιακοί. Υπάρχουν ελάχιστοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, κυρίως ιδιωτικοί ή κάποιων οργανισμών, που δέχονται μωρά από 2 μηνών, όταν συνήθως λήγει η άδεια μητρότητας. Τόσο οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, όσο και οι παιδικοί σταθμοί, μπορεί να είναι:

Κρατικοί

Δημοτικοί

Ιδιωτικοί

Συλλόγων (αλλοδαπών, εργαζομένων σε συγκεκριμένο χώρο κ.ά.)

Οργανισμών (π.χ., τράπεζες, ΟΤΕ, ΔΕΗ).

Το ύψος των διδάκτρων

Εκτός από τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, και τους σταθμούς των εργαζομένων, όπου συνήθως δεν υπάρχουν δίδακτρα, και τους ιδιωτικούς όπου υπάρχουν, στους άλλους η οικονομική συμμετοχή ποικίλλει και μάλιστα πολύ.

Ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία ή θέσεις εργασίας καλύπτουν ένα χρηματικό ποσό και ορισμένοι ιδιωτικοί σταθμοί είναι συμβεβλημένοι με ταμεία.

Το ύψος των διδάκτρων άλλες φορές αντανακλά στην ποιότητα παροχής και άλλες όχι. Υπάρχουν μικροί παιδικοί σταθμοί με χαμηλά δίδακτρα και πολυ μεράκι απο την πλευρά των υπευθύνων και, ορισμένες φορές παιδικοί σταθμοί με ακριβά δίδακτρα που μπορεί να είναι μόνο κατ΄επιφάνεια καλοί.

Αρκετοί σταθμοί «τάζουν» πάρα πολλές και πολύ εξεζητημένες δραστηριότητες για τα παιδιά (ιππασία, πληροφορική, αγγλικά, παντομίμα), οι οποίες –άδικα πιστεύω-επηρεάζουν θετικά τους γονείς.

Σε ελάχιστους σταθμούς μπορεί να υπάρχει γονική συμμετοχή στη διοίκηση και τη λειτουργία ή γονικός έλεγχος. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα για την λειτουργία του σταθμού και για την παροχή του αισθήματος ασφάλειας στους γονείς. 

Λειτουργία των παιδικών σταθμών

Σε όλους τους παιδικούς σταθμούς τα παιδιά είναι χωρισμένα σε μικρές ομάδες, με ηλικιακά κριτήρια συνήθως. Έτσι, υπάρχουν:

Βρεφικά τμήματα

Μεταβρεφικά τμήματα

Προ-προνηπιακά τμήματα

Προνηπιακά τμήματα

Νηπιακά τμήματα

Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική και μερικοί  παιδικοί σταθμοί δεν έχουν την άδεια να την παρέχουν. Έτσι πρέπει να ενημερωθείτε γι΄ αυτό πριν εγγράψετε το παιδί σας κάπου. Καμιά φορά μπορεί να κριθεί ότι ένα παιδί θα βοηθηθεί περισσότερο σε μια ομάδα μικρότερων παιδιών, οπότε και το θέμα συζητιέται με τους γονείς ή τους ειδικούς, εξηγώντας με ακρίβεια τους λόγους.

Το παιδαγωγικό προσωπικό συνήθως είναι απόφοιτοι Δημοσίων ή Ιδιωτικών οργανισμών με φοίτηση τουλάχιστον διετή. Στους περισσότερους σταθμούς οι παιδαγωγοί δεν είναι απόφοιτοι ΤΕΙ ή Πανεπιστημίου ή υπάρχει μόνο ένας σε κεντρική θέση. Σε μερικούς το προσωπικό έχει πολύ μικρή προϋπηρεσία και σε άλλους αλλάζει συνέχεια. Ετσι καλό είναι να ενημερωθείτε για την εκπαίδευση , την προϋπηρεσία και την σταθερότητα των παιδαγωγών.

Συνήθως σε κάθε τάξη υπάρχουν περισσότερα από 10 παιδιά με μια κύρια παιδαγωγό και μια βοηθό. Υπάρχει πρόγραμμα εκπαίδευσης, φαγητού, σωματικής δραστηριότητας, ξεκούρασης. Οι δραστηριότητες είναι ατομικές ή ομαδικές, ανάλογα με την ηλικία.

Οι περισσότεροι σταθμοί εφαρμόζουν καθημερινά οργανωμένα προγράμματα που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές ανάγκες κάθε ηλικίας.  Τα προγράμματα μερικές φορές είναι άκαμπτα και  άλλες φορές δεν τηρούνται.

Καλό είναι να επιμείνετε σ’ αυτό. Κάθε ηλικία χρειάζεται πρόγραμμα, με παιδαγωγικό στόχο, σταθερό και ευέλικτο συγχρόνως. Η ακαμψία ή το χάος δεν βοηθούν τα παιδιά.

Στους καλά οργανωμένους σταθμούς υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ο οποίος γνωστοποιείται στους γονείς, με πληροφορίες για:

Τα ωράρια λειτουργίας

Τις συνθήκες μεταφοράς των παιδιών

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Τις εκπαιδευτικές εκδρομές

Το διαιτολόγιο

Τις αργίες

Τον τρόπο επικοινωνίας γονιών-παιδαγωγών

Την αντιμετώπιση ασθενειών

Αν δεν υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ζητήστε πληροφορίες για όλα τα παραπάνω. Στους περισσότερους – ιδίως βρεφονηπιακούς – σταθμούς, υπάρχει (και σύμφωνα με τον νόμο) ένας παιδίατρος, ο οποίος επισκέπτεται κάθε εβδομάδα ή και αραιότερα τον σταθμό και φροντίζει διάφορα θέματα  υγείας και ασφάλειας των παιδιών ή και το διαιτολόγιό τους. Είναι σκόπιμο όταν παίρνετε πληροφορίες για κάποιο προσχολικό πλαίσιο να ενδιαφερθείτε για την ασφάλεια του κτιρίου και του εξοπλισμού (σκάλες, τζάμια, αυλή, τουαλέτες, έπιπλα, παιδαγωγικό υλικό, πυρασφάλεια, αντισεισμική προστασία).

Το μεγάλο δίλημμα: σταθμός ή σπίτι;

Πολλές φορές το δίλημμα αυτό δεν έχει θέση γιατί οι συνθήκες της οικογένειας –εργασιακές, οικονομικές, συναισθηματικές, ανυπαρξία βοήθειας – κάνουν τη λύση του σταθμού μοναδική. Και τότε πρέπει να βρούμε ένα πλαίσιο, στον οποίο θα εμπιστευθούμε το παιδί μας και όλα θα πάνε καλά. Αν όμως το δίλημμα το θέτει η ανάγκη για εκπαίδευση ή η συνύπαρξη με άλλα παιδιά, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι για κάθε παιδί έως την ηλικία των 2,5 ετών είναι καλύτερο το σπίτι. Μέχρι τα 2,5 χρόνια τόσο από σωματική, όσο και από συναισθηματική άποψη, είναι καλύτερα ένα παιδί να μένει σε σταθερό, ασφαλές περιβάλλον με ένα πρόσωπο «δικό του» (γιαγιά ή μπέιμπυ σίτερ). Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά προτιμούν την ατομική ενασχόληση μαζί τους. Προτιμούν τον χώρο τους και τον σεβασμό στις δικές τους ανάγκες και ρυθμούς περισσότερο από ποτέ. Από εκπαιδευτικής πλευράς σε ένα σπίτι που του απευθύνονται, του μιλούν και σέβονται τους βιορυθμούς του, το παιδί τα έχει όλα. Όσο για το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, τις πιο πολλές φορές τού είναι αδιάφορο γιατί δεν ξέρει ακόμη να συνεργάζεται και να μοιράζεται. Η κοινωνικότητά του δεν το βοηθάει παρά να υπάρχει σχεδόν μόνο του ή να χαίρεται την συνύπαρξη με παιδιά παρουσία των γονιών του. Εξάλλου η καθημερινή βόλτα στην παιδική χαρά και η συναναστροφή με τους συγγενείς αρκούν.

Μετά τα 2,5 χρόνια το παιδί είναι έτοιμο, αλλά όχι υποχρεωμένο να παρακολουθήσει πρόγραμμα παιδικού σταθμού. Μετά τα 3-3,5 χρόνια, ο σταθμός αρχίζει να γίνεται απαραίτητος. Βοηθιέται στο να αποκτήσει με δομημένο τρόπο γνώσεις και να αναπτύξει νοητικές δεξιότητες. Να μάθει και να χαρεί μέσα από τις δραστηριότητες του παιδικού σταθμού και το ελεύθερο παιχνίδι. Περισσότερο απ’ όλα όμως, μαθαίνει να συναναστρέφεται, να συνυπάρχει, να μοιράζεται, να συνεργάζεται, να χαίρεται. Μαθαίνει να ακολουθεί τους κανόνες και τα όρια της ομάδας, να πειθαρχεί σ’ αυτά, να κοινωνικοποιηθεί. Γιατί το βασικότερο στοιχείο της κοινωνικοποίησης είναι η εκμάθηση και η αποδοχή των κανόνων συναλλαγής μέσα σε μια ομάδα και ο σεβασμός των άλλων αλλά και του εαυτού μας.

Το παιδί είναι και ηλικιακά  έτοιμο για όλα αυτά μετά τα 3 χρόνια. Οι αναπτυξιακές του ικανότητες μόνο τότε το βοηθούν. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ποιότητα του παιδικού σταθμού. Φροντίστε γι’ αυτήν, γιατί ιδίως στις μικρές ηλικίες το παιδί είναι ευάλωτο. Έχω δει οικογένειες να ανατέμνουν με λεπτομέρεια την κάθε κυρία που φροντίζει το παιδί τους – και καλά κάνουν – και να εμπιστεύονται με μιας τον παιδικό σταθμό.

Ο παιδικός σταθμός και οι ασθένειες

Οι ασθένειες είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα. Σε όποια ηλικία και αν αρχίσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό θα αρρωσταίνει συχνά για τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο. Οι ρινικές εκκρίσεις και ο βήχας όμως, θα είναι μαζί σας για μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό γίνεται γιατί το παιδί με το να εκτίθεται σε ιούς και μικρόβια χτίζει σταδιακά την ανοσία του, αποκτά ανοσολογική  μνήμη και μόνο έτσι δεν αρρωσταίνει συχνά μετά. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνει για να είναι ένα παιδί γερό. Το να μεγαλώσει σε γυάλινη προστασία δεν το βοηθάει. Έτσι, μη φοβάστε τις συχνές λοιμώξεις –γιατί ουσιαστικά είναι προστασία- εκτός αν ο παιδίατρός σας γνωρίζοντας πιθανές ιδιαιτερότητες του παιδιού σας έχει άλλη γνώμη. Είναι αλήθεια, όμως, πως μετά τα 3 χρόνια το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πιο έτοιμο να αντιμετωπίσει τις αρρώστιες και το παιδί επηρεάζεται λιγότερο από αυτές. Έτσι και από αυτή την οπτική, η ηλικία μετά τα 2,5 χρόνια  είναι καταλληλότερη για την έναρξη της φοίτησης σε παιδικό σταθμό.

Τι πρέπει να δει ο γονιός πριν αποφασίσει;

Όταν επισκεφθείτε τον βρεφονηπιακό σταθμό όπου προτίθεστε να στείλετε το παιδί σας, πρέπει να έχετε εικόνα όλων των χώρων. Έχει μεγάλη σημασία:

Να δείτε τις κτιριακές εγκαταστάσεις, καθώς και το παιδαγωγικό υλικό.

Να εκτιμήσετε την ασφάλεια και την καθαριότητα.

Να αξιολογήσετε την τάξη και την ευπρέπεια.

Να παρατηρήσετε τα προσωπικό και τις εκφράσεις τους.

Να βιώσετε κάπως το κλίμα: υπάρχει στοργή και αγάπη ή μήπως αδιαφορία;

Υπάρχει ένταση στον χώρο ή ίσως βία και πώς αντιμετωπίζεται;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα ή δύσθυμα;

Να δείτε την αναλογία παιδιών-προσωπικού. Αυτή είναι διαφορετική ανά ηλικία παιδιού γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες. Ωστόσο μια ιδανική αναλογία, όπως την ορίζει η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, είναι η εξής:

έως 2 ετών, 3 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 2-3 ετών, 4 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 3-4 ετών, 7-8 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 4-5 ετών, 9 παιδιά ανά 1 ενήλικα

Επίσης, οι ομάδες των παιδιών ανά τάξη πρέπει να είναι πολύ μικρές στις μικρές ηλικίες και να μεγαλώνουν αργότερα. Έτσι ενδείκνυται να είναι 6 παιδιά στην ομάδα μέχρι την ηλικία των 2 χρονών και να φτάσει να γίνει το πολύ 20 παιδιά στην ηλικία των 5 χρονών. Οι μεγαλύτερες ομάδες δεν μπορούν να λειτουργήσουν καλά και γεμίζουν ένταση τα παιδιά. Γνωρίζω πως αυτά υπάρχουν σε πολύ λίγους παιδικούς σταθμούς. Σας δίνω όμως την πληροφορία, ώστε να έχετε ένα μέτρο.

Επιβεβαιώστε και αξιολογήστε τα εξής:

Είναι σε καλή κατάσταση τα παιχνίδια;

Επιβλέπονται τα παιδιά, ιδίως στο ελεύθερο παιχνίδι;

Είναι ασφαλής ο υπαιθριος χώρος;

Ο χώρος προετοιμασίας του φαγητού είναι μακριά από τις τουαλέτες;

Ο χώρος αλλαγής των μωρών ή οι τουαλέτες και οι νιπτήρες είναι καθαροί;

Τα μικρά επιβλέπονται στον ύπνο;

Αισθάνεστε άνετα στο χώρο αυτό;

Τα παιδιά έχουν κίνητρα για δράση;

Πώς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις;

Η φροντίδα των παιδιών είναι τόσο ατομική όσο και ομαδική;

Πώς τηρείται το πρόγραμμα;

Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι κάθε σταθμός καλός και εσείς πρέπει να αποφασίσετε γι’ αυτό με βάση τις προδιαγραφές, αλλά και τα προσωπικά σας κριτήρια. Γιατί, αν δεν νιώσετε εσείς άνετα, δεν θα νιώσει και το παιδί σας. Οι «αξίες» επίσης των υπευθύνων του σταθμού πρέπει να ταιριάζουν με τις αξίες της οικογένειας. Αυτό διασφαλίζει το ευκολότερη  ανατροφή  του παιδιού σας. Ξέρω κάποιους προσχολικούς χώρους που έχουν για λόγους ελέγχου, κλειστό σύστημα παρακολούθησης, με κάμερες, στις τάξεις. H προσωπική μου στάση είναι εντελώς αντίθετη, ενώ άλλοι γονείς είναι ασφαλείς με την «παρακολούθηση». Να είστε σίγουροι ότι το παιδί μου θα ήταν δυστυχισμένο σ’ αυτό τον χώρο γιατί θα ήταν σε σύγκρουση με ένα ολόκληρο σύστημα αξιών μου ενώ χαρούμενο για κάποιους άλλους γονείς που δεν αντίκεινται σε αυτό.

Παρακολουθήστε και νιώσετε το κλίμα του σταθμού. Είναι ήρεμο, χαλαρό και συμπαθητικό, ή παιδιά και παιδαγωγοί τρέχουν για να προφτάσουν;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα;

Έχουν κίνητρο για τις δραστηριότητες;

Κοιτάξτε τους χώρους όπου κινούνται τα παιδιά, τους χώρους όπου τρώνε και την καθαριότητά τους, τους χώρους που αλλάζουν και κοιμούνται. Είναι απαραίτητο να ξέρετε που βρίσκονται τα παιδιά σας.

Πηγή: nextdeal.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, δημοτικός, εκπαίδευση, ηλικία, ιδιωτικός, κρατικός, νηπιαγωγός, παιδιά, παιδικός σταθμός

Οι ανάγκες εκατομμυρίων εφήβων παραμελούνται!

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, οι έφηβοι έχουν επωφεληθεί από την πρόοδο στον τομέα της εκπαίδευσης και της δημόσιας υγείας. Ωστόσο, οι ανάγκες πολλών εφήβων παραμελούνται με πάνω από 1 εκατομμύριο να χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο και δεκάδες εκατομμύρια ακόμα να στερούνται την εκπαίδευση, διαπιστώνει σήμερα μια νέα έκθεση της UNICEF.

Η έκθεση, για παράδειγμα, προσδιορίζει την υποσαχάρια Αφρική ως το χειρότερο μέρος που θα μπορούσε να ζει ένας έφηβος. Ο εφηβικός πληθυσμός της περιοχής εξακολουθεί να αυξάνεται και προβλέπεται πως θα έχει το μεγαλύτερο αριθμό εφήβων στον κόσμο μέχρι το 2050. Αλλά μόνο τα μισά παιδιά στην υποσαχάρια Αφρική τελειώνουν το δημοτικό σχολείο και η απασχόληση των νέων είναι σε χαμηλά επίπεδα.

Με τον τίτλο «Πρόοδος για τα Παιδιά: Μια έκθεση για τους εφήβους» η έκθεση επισημαίνει άλλες πολύ ανησυχητικές συνέπειες εξαιτίας του ότι τα οφέλη της προόδου δεν καταμερίζονται εξίσου μεταξύ των συνολικά 1,2 δισεκατομμυρίων εφήβων - που ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη οι ηλικίες μεταξύ των 10 και 19 ετών - που ζουν σήμερα σε όλες τις περιοχές του κόσμου.

Επισημαίνει επίσης μια σημαντική ανάγκη για αύξηση των επενδύσεων σε όλες τις πτυχές της ζωής και της ευημερίας των εφήβων - ακόμη και στον αγώνα τους για επιβίωση. Κάθε χρόνο 1,4 εκατομμύρια έφηβοι πεθαίνουν από τροχαία ατυχήματα, επιπλοκές του τοκετού, αυτοκτονίες, το AIDS, τη βία και άλλες αιτίες. Σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής, περισσότερα αγόρια πεθαίνουν ως αποτέλεσμα ανθρωποκτονίας, παρά από τροχαία ατυχήματα ή αυτοκτονίες. Στην Αφρική, οι επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό είναι η κορυφαία αιτία θανάτου για τα κορίτσια ηλικίας 15 έως 19 ετών.

Τα παιδιά που εισέρχονται στην εφηβεία είναι όλο και περισσότερο εκτεθειμένα στη βία - σε σχέση με την παιδική ηλικία, όπου οι ασθένειες και η διατροφή είναι οι σημαντικότερες απειλές. Τα κορίτσια στη εφηβεία είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στη βία στο γάμο. Σε έρευνα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το 70% των κοριτσιών ηλικίας 15 έως 19 ετών, που είχαν παντρευτεί, γνώρισαν τη βία στα χέρια του τωρινού ή πρώην συντρόφου ή συζύγου τους.

Οι έφηβοι, ιδιαίτερα τα κορίτσια, αναγκάζονται συχνά να εγκαταλείψουν την παιδική ηλικία και να αναλάβουν τους ρόλους των ενηλίκων πριν να είναι έτοιμα, περιορίζοντας τις ευκαιρίες τους να μάθουν και να αναπτυχθούν και θέτοντας την υγεία και την ασφάλειά τους σε κίνδυνο. Πάνω από το ένα τρίτο των γυναικών ηλικίας 20 έως 24 ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες, με εξαίρεση την Κίνα, ήταν παντρεμένες ή σε δεσμευτική σχέση πριν από την ηλικία των 18 ετών, με περίπου το ένα τρίτο από αυτές που παντρεύτηκαν κάτω των 15 ετών.

Τα ποσοστά γεννήσεων μεταξύ εφήβων είναι σχετικά υψηλά στη Λατινική Αμερική, την Καραϊβική και την υποσαχάρια Αφρική, ενώ στο Νίγηρα, οι μισές γυναίκες ηλικίας 20 έως 24 ετών γέννησαν πριν από την ηλικία των 18 ετών.

Περίπου 71 εκατομμύρια παιδιά δευτεροβάθμιας σχολικής ηλικίας σε όλο τον κόσμο δεν πηγαίνουν σχολείο και 127 εκατομμύρια νέοι μεταξύ 15 και 24 ετών είναι αναλφάβητοι - η συντριπτική πλειοψηφία στη Νότια Ασία και την υποσαχάρια Αφρική.

Η έκθεση αναφέρει ότι απαιτούνται σημαντικές προσπάθειες στα προγράμματα και τις πολιτικές που απαιτούνται για την πραγμάτωση των δικαιωμάτων όλων των εφήβων. Η εφηβεία είναι μια κρίσιμη φάση της παιδικής ηλικίας κατά την οποία η κατάλληλες επενδύσεις μπορούν να σπάσουν τον κύκλο της φτώχειας και να αποφέρουν κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά οφέλη για τους εφήβους, τις κοινότητες και τα έθνη.

Πηγή: unicef.gr

Read More [...]

Posted in δελτίο τύπου, εκπαίδευση, έφηβοι, παραμέληση, υγεία, unicef

Αλλαγές στην Παιδεία | Περισσότερο σχολείο, λιγότερη ύλη.

Πότε θα το καταλάβουν επιτέλους ότι για να γίνουμε Φιλανδία θέλουμε πολλά ακόμα;

Το Βήμα όμως μόλις χθες δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο:

Επέκταση του υποχρεωτικού ωραρίου ως τις 3 το μεσημέρι στα δημοτικά και ως τις 4 στα γυμνάσια σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας. Τι θα γίνεται τις επιπλέον αυτές ώρες στα δημόσια σχολεία; Αυτό για το οποίο πληρώνουν σήμερα πολλές οικογένειες τα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία της χώρας: Μελέτη! Τα παιδιά θα διαβάζουν στο σχολείο το μάθημα τους για την επόμενη ημέρα και θα γυρίζουν στο σπίτι 'ελεύθερα δραστηριοτήτων' για να ξεκουραστούν ή να διασκεδάσουν. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες του 'Βήματος', το δίπτυχο των αλλαγών που σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας είναι τα εξής: διπλές ώρες διδασκαλίας στα βασικά μαθήματα υποδομής (Νέα και Αρχαία Ελληνικά, ξένη γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσικές επιστήμες, Θρησκευτικά, Κοινωνικές Επιστήμες- Ιστορία) και πολύ λιγότερη ύλη. Ένα πρώτο βήμα έγινε φέτος με τη μείωση της ύλης στα σχολεία, ενώ θα επεκταθεί την επόμενη χρονιά με περαιτέρω μείωση της.

Εναλλακτική διδασκαλία.

'Στόχος είναι να σταματήσει το άγχος του δασκάλου να φτάσει στη σελίδα 20 του βιβλίου, που πρέπει να τη διδάξει σε συγκεκριμένη ημερομηνία' λέει μιλώντας στο 'Βήμα' στέλεχος του υπουργείου Παιδείας. 'Πριν γυρίσει η σελίδα του βιβλίου θα πρέπει να έχουν μάθει όλοι οι μαθητές τις βασικές έννοιες κάθε μαθήματος. Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν έχει καταλάβει την έννοια της πρόσθεσης στην αριθμητική, δεν θα προχωράει ο δάσκαλος σε επόμενο κεφάλαιο, απλά γιατί βιάζεται να τελειώσει το κεφάλαιο' καταλήγει χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα όμως οι μαθητές θα κληθούν στο μέλλον να.... αυτοαξιολογούνται, να διορθώνουν μόνοι τα γραπτά τους και να αναζητούν τη λύση σε εκείνα τα κεφάλαια που τους δυσκόλεψαν. Τρίτη καινοτομία των επικείμενων αλλαγών θα είναι το ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αποκτήσουν πλήρη ελευθερία στην αναζήτηση πρακτικών και νέων μεθόδων στη διδασκαλία των μαθημάτων τους (όπως πχ η διοργάνωση μιας θεατρικής παράστασης για το μάθημα των Αρχαίων ή της Ιστορίας ή μιας εκδρομής σχετικής με το εκπαιδευτικό υλικό και σχέδια εργασίας).

Τα νέα προγράμματα σπουδών.

Όπως λέει μάλιστα ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Κλήμης Ναυρίδης μιλώντας στο 'Βήμα', δέσμευση του είναι να παραδώσει τα νέα προγράμματα σπουδών για την υποχρεωτική εκπαίδευση τον Ιούνιο του 2011, ώστε τον Σεπτέμβριο να δοκιμαστούν πιλοτικά σε έναν αριθμό 160 σχολείων (νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια) και το 2012 να γενικευθούν. Τα προγράμματα σπουδών είναι βέβαια συναρτημένα με τις διδακτικές πρακτικές που τα υποστηρίζουν και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ώστε να μπορούν να τα εφαρμόσουν, αναφέρει ο κ. Ναυρίδης.

Μεγάλος βάρος δίνεται αυτή τη στιγμή, με τη βοήθεια και ξένων επιστημόνων, στο πως θα οργανωθεί ο σχολικός χρόνος κατά τέτοιον τρόπο ώστε τα παιδιά να αυτενεργούν και να αναζητούν μόνα τους πηγές για τις εργασίες και τα μαθήματα τους. Οι νέες τεχνολογίες θα παίξουν 'πρωταγωνιστικό' ρόλο στη νέα εκπαιδευτική πραγματικότητα και όλα τα μαθήματα θα διδάσκονται μέσα από αυτές. Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα των δημοτικών και των γυμνασίων της χώρας επεξεργάζονται αυτές τις ημέρες ομάδες εργασίας του υπουργείου Παιδείας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στη σελίδα του 'Βήματος'

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας! 

Read More [...]

Posted in αλλαγές, γυμνάσιο, δημοτικό, εκπαίδευση, μαθητές, σύστημα μουσικής παιδείας, σχολείο, ύλη

Ηγέτες και εμπειρογνώμονες συναντώνται στη Νέα Υόρκη

Για να αναβαθμίσουν το ζήτημα της εκπαίδευσης στην αναπτυξιακή ατζέντα

Μία ειδική σύνοδος που θα εξετάσει τρόπους να έλθει στο προσκήνιο το ζήτημα της εκπαίδευσης, αναδεικνύοντας την τεράστια επιρροή της σε όλους τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, πραγματοποιείται σήμερα, 22 Σεπτεμβρίου, καθώς οι παγκόσμιοι ηγέτες συναντώνται στη Νέα Υόρκη για να εξετάσουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ως προς τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας.

Σύμφωνα με τους οργανωτές της συνόδου, που είναι η UNICEF, η οργάνωση Save the Children, το κράτος του Κατάρ και η UNESCO, η εκπαίδευση αποτελεί το κλειδί για τη βιώσιμη παγκόσμια πρόοδο για όλους τους στόχους αυτούς, όμως, σχεδόν 69 εκατομμύρια παιδιά, μεταξύ αυτών τα πιο περιθωριοποιημένα, δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε κάθε χρόνο στο σχολείο.

Η συνάντηση αυτή, στην οποία συμμετέχουν αρχηγοί κρατών, λαμβάνει χώρα εν μέσω ανησυχιών πως η δυναμική που χτίσθηκε για την εκπαίδευση από την αρχή της δεκαετίας έχει αρχίσει να φθίνει. Υπήρξε λιγότερη πρόοδος για τα φτωχότερα παιδιά και για εκείνα που ζουν σε χώρες που πλήττονται από συρράξεις, σε απομακρυσμένες περιοχές ή σε περιοχές μειονοτήτων, σε σύγκριση με εκείνα των οποίων οι οικογένειες έχουν περισσότερους πόρους. Η σύνοδος θα λάβει υπόψη νέα στοιχεία, που θεμελιώνουν ακλόνητα πως επενδύοντας στην εκπαίδευση είναι κρίσιμης σημασίας για την επίτευξη όλων των αναπτυξιακών στόχων:

• 171 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να βγουν από τη φτώχεια, εάν όλοι οι μαθητές στις χώρες χαμηλού εισοδήματος έβγαζαν το σχολείο με βασικές ικανότητες ανάγνωσης - που ισοδυναμεί με μείωση κατά 12% των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα - (Αναπτ. Στόχος 1 - Εξάλειψη ακραίας φτώχειας και πείνας).


• Στην Κένυα, αν οι γυναίκες αγρότες είχαν τις ίδιες ευκαιρίες στην εκπαίδευση όπως οι άνδρες, οι σοδιές τους θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 22% (Αναπτ. Στόχος 3 - Προώθηση της ισότητας των φύλων και ενδυνάμωση των γυναικών).


• Ένα παιδί που η μητέρα του μπορεί να διαβάσει, έχει 50% περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει μετά την ηλικία των 5 ετών, ενώ στην υποσαχάρια Αφρική εκτιμάται πως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί οι ζωές 1,8 εκατομμυρίων παιδιών το 2008 εάν οι μητέρες τους είχαν τουλάχιστον δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Αναπτ. Στόχος 4 - Μείωση παιδικής θνησιμότητας).


• Στη Μπουρκίνα Φάσο, οι μητέρες που έχουν δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να γεννήσουν με περισσότερη ασφάλεια σε κάποια κλινική, από εκείνες που δεν έχουν καμία εκπαίδευση (Αναπτ. Στόχος 5 - Βελτίωση μητρικής υγείας).


• Στο Μαλάουι, το ποσοστό των γυναικών που γνωρίζουν πως οι κίνδυνοι μετάδοσης του AIDS μπορούν να μειωθούν, λαμβάνοντας θεραπευτική αγωγή κατά την εγκυμοσύνη, είναι μόνο 27% για τις γυναίκες χωρίς καμία εκπαίδευση, αλλά ανέρχεται στο 59% για τις γυναίκες με δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Αναπτ. Στόχος 6 - Καταπολέμηση του AIDS, της ελονοσίας και άλλων ασθενειών).

Έχουν γίνει αξιοσημείωτες πρόοδοι για την παροχή ποιοτικής βασικής εκπαίδευσης για όλους από τότε που τέθηκαν οι αναπτυξιακοί στόχοι το 2000, όμως, με τον παρόντα ρυθμό, η διεθνής κοινότητα δεν θα μπορέσει να τηρήσει τις υποσχέσεις της, με αποτέλεσμα το 2015, περίπου 56 εκατομμύρια παιδιά να εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός σχολείου.

Στη συνάντηση θα ζητηθεί από τους ηγέτες του κόσμου να εξετάσουν μεγαλύτερες επενδύσεις στον τομέα της εκπαίδευσης, γεφυρώνοντας το ετήσιο χρηματοδοτικό έλλειμμα των περίπου 16 δισεκατομμυρίων δολαρίων που απαιτούνται για να επιτευχθούν οι στόχοι για την εκπαίδευση. Με μόνο 5 χρόνια να απομένουν μέχρι την καταληκτική ημερομηνία είναι επείγουσα ανάγκη να γίνουν τα λόγια έργα.

Πηγή: www.unicef.gr

Read More [...]

Posted in εκπαίδευση, πρόοδος, unicef

Βασική εκπαίδευση!

Ενθαρρύνετε το παιδί σας να αναλάβει κάποιες καθημερινές ευθύνες ώστε να αποκτήσει περισσότερες δεξιότητες αλλά και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Για να διδάξει ένας γονιός το παιδί του πρέπει να κάνει τα βασικά στην καθημερινή ζωή του απαιτείται χρόνος, υπομονή και προσοχή, σε μια εποχή όπου γονείς και παιδιά έχουν πολύ πιεστικό πρόγραμμα. Μόλις το παιδί φτάσει σε ηλικία που το στάδιο της ανάπτυξης του του επιτρέπει πλέον να μάθει να κάνει μόνο του διάφορα πράγματα, το πρόγραμμα του φορτώνεται με πολλή σχολική μελέτη για το σπίτι και πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες διαφόρων ειδών (μαθήματα μουσικής, εικαστικών, αθλητισμός κλπ). Το πρόγραμμα των γονιών είναι εξίσου πιεστικό.

Όμως, το μόνο που θέλουμε είναι να μεγαλώσουν τα μικρά μας και να γίνουν υπεύθυνοι και ανεξάρτητοι ενήλικες. Το πρώτο, και σημαντικότερο, βήμα για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι να αναπτύξουν τα παιδιά αυτονομία και αυτοπεποίθηση ανακαλύπτοντας, χρησιμοποιώντας και βελτιώνοντας τις διεξιότητες τους, όσο μικρές ή μεγάλες κι αν είναι. Ξεκινήστε από μερικά μικρά και εντελώς απαραίτητα για την καθημερινή ζωή των παιδιών.



Από το μπουκάλι στο ποτήρι.

Ας γεμίσει το παιδί μόνο του το ποτήρι του με χυμό. Θα χυθεί και λίγος, αλλά αξίζει τον κόπο.

Πριν από μερικά χρόνια τα μικρά παιδιά δεν έπρεπε να μπαίνουν στην κουζίνα. Σήμερα συμβαίνει το αντίστροφο. Όσο πιο προσιτή είναι η οργάνωση μιας κουζίνας γαι τα παιδιά τόσο το καλύτερο, ώστε να μάθουν να αυτοεξυπηρετούνται. Φροντίστε να βρίσκονται οι χυμοί, τα τυριά και τα φρούτα τοποθετημένα στο ψυγείο σε σημεία όπου τα παιδιά να τα βλέπουν και να τα φτάνουν. Οργανώστε τα ντουλάπια έτσι ώστε τα παιδιά να μπορούν να πάρουν μόνα τους τα δημητριακά και τα μπισκότα. Την επόμενη φορά που το παιδί σας ζητήσει να φάει κάτι, δείξτε του που βρίσκονται τα μήλα και πως να πλύνει ένα. Χρειάζεται υπομονή από μέρους σας. Μην παρεμβαίνετε βλέποντας το εξάχρονο παιδάκι σας να γεμίζει ένα μπολ με δημητριακά σκορπίζοντας κάμποσα τριγύρω ούτε αν χύσει γάλα έξω από το μπολ ούτε αν διαλέξει λάθος κουτάλι για να τα φάει. Σταθείτε παράμερα, έτοιμη να του δώσετε το σφουγγάρι και το χαρτί κουζίνας για να καθαρίσει τις ζημιές όταν τελειώσει με το σερβίρισμα. Προσοχή: Αν πρόκειται για κάποιο φαγητό που απαιτεί χρήση τοστιέρας, κλασικού φούρνου ή μικροκυμάτων, μην αφήσετε το παιδί να το ετοιμάσει δίχως τη δική σας, στενή, επίβλεψη πριν γίνει τουλάχιστον 10 χρονών.



Όταν χτυπάει το τηλέφωνο.

Μην πετάγεστε όποτε το παιδί βρίσκεται πλάι στο τηλέφωνο που κουδουνίζει. Ξέρει τι να κάνει.

Μεταξύ 6 και 8 χρονών ένα παιδί μπορεί θαυμάσια να απαντήσει ευγενικά στο τηλέφωνο, να κάνει ένα τηλεφώνημα μόνο του και να ολοκληρώσει μια τηλεφωνική συζήτηση. Όχι όμως επειδή απλώς σας παρατηρεί όταν το κάνετε εσείς. Διαθέστε ένα απόγευμα για να του δείξετε και να επαναλάβετε αρκετές φορές στην πράξη πως θέλετε να απαντά το παιδί στο τηλέφωνο όταν το σηκώνει. "Λέγετε, παρακαλώ;" είναι ο απλούστερος τρόπος. Μάθετε του να ρωτά ποιος τηλεφωνεί και να αφήνει το ακουστικό χωρίς να το χτυπάει, όπως και να σας φωνάζει χωρίς να ουρλιάζει. Κάντε μερικές φορές "πρόβα" μαζί του για το τι θα πει όταν εσείς δεν μπορείτε να απαντήσετε στο τηλέφωνο. Η φράση "Θα σας τηλεφωνήσει η μαμά μου σε λίγο" είναι υπεραρκετή. Μην ξεχνάτε τις επείγουσες καταστάσεις. Δείξτε στο παιδί πως καλούν την αστυνομία ή την πυροσβεστική (με ένα τηλέφωνο χωρίς μπαταρία ή που το έχετε βγάλει από την πρίζα) και εξηγήστε του πότε πρέπει να πάρει κανείς τον έναν ή τον άλλον αριθμό και πότε όχι. Επίσης, βοηθήστε το παιδί να απομνημονεύσει τον αριθμό τηλεφώνου του σπιτιού, της δουλειάς σας και του κινητού σας.



Τι ρούχα να βάλω, μαμά;

Αφήστε το ίδιο το παιδί να διαλέξει τι θα φορέσει το πρωί.

Οργανώστε τη ντουλάπα του παιδιού έτσι ώστε να μπορεί να βρει εύκολα ότι χρειάζεται. Προσθέστε συρτάρια, ράφια, κρεμάστρες σε ύψη που να τα φτάνει το παιδί. Μπορείτε να γράψετε σε ετικέτες τι περιέχει κάθε συρτάρι και να φροντίσετε ώστε τα ρούχα να μη στριμώχνονται αλλά να τοποθετούνται κατά ομάδες η μια πλάι στην άλλη, για να μπορεί να βλέπει το παιδί που βρίσκεται αυτό που ψάχνει.



Πηγή: περιοδικό Parents

Read More [...]

Posted in γονείς, εκπαίδευση, παιδιά

Όσα πρέπει να ξέρετε για τα δοντάκια του.

Προστατέψτε το χαμόγελο του παιδιού σας και κάντε την καθιερωμένη επίσκεψη στον οδοντίατρο..... παιχνίδι.



Ξέρετε ότι τα κάτασπρα δοντάκια του μωρού σας κάποια μέρα θα τα πάρει.... η καλή νεράϊδα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εσείς θα προσπεράσετε τόσο εύκολα το ζήτημα της καλής υγείας τους. Τα υγιή δοντάκια είναι θα λέγαμε απαραίτητο "προσόν" για το μωρό σας, γιατί το βοηθούν να μασάει σωστά, να μιλάει καθαρά και να χαμογελάει με αυτοπεποίθηση. Μην ξεχνάτε ότι τα πρώτα δοντάκια του (νεογιλά) είναι εκείνα που εξασφαλίζουν ότι τα επόμενα, που είναι και τα μόνιμα, θα αναπτυχθούν σωστά.





Παρόλο που οι γονείς προσέχουν την υγεία του "θησαυρού"  τους και τρέχουν στο γιατρό με το παραμικρό πρόβλημα υγείας που παρουσιάζει, συχνά παραβλέπουν τη στοματική υγιεινή του. Μεγάλος λάθος! Οι παθήσεις των δοντιών είναι πολύ συχνές. Σύμφωνα με αναφορά του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, κατά το 2008 παρουσιάστηκε αύξηση σε παθήσεις δοντιών για τα μικρά παιδιά, ενώ το 28% των παιδιών αυτών έχει χαλασμένα δόντια από τη βρεφική ηλικία. Για το δικό σας παιδί αυτό μπορεί να σημαίνει μια..... τρομακτική επίσκεψη και εμπειρία στον οδοντίατρο. Ηρεμήστε, υπάρχει και η θετική πλευρά. Μπορείτε να φροντίσετε να μη χαλάσουν τα δοντάκια του, με την προϋπόθεση να τα προσέχετε σαν τα μάτια σας.



Ώρα για εξέταση.

Αν το μωρό σας είναι 1 έτους και δεν έχει πάει ακόμη στον οδοντίατρο, κλείστε αμέσως ένα ραντεβού. Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, τονίζουν ότι η πρώτη επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο πρέπει να γίνεται αμέσως μόλις βγει το πρώτο δόντι του. Δεν θα κρατήσει πολλή ώρα, αλλά ο παιδοδοντίατρος μπορεί πολύ εύκολα να ανακαλύψει οποιαδήποτε σημάδια οδοντικής πλάκας ή άλλα προβλήματα. Θα επιβεβαιώσει επίσης ότι η οδοντοστοιχία (αν έχουν αρχίσει να βγαίνουν και τα υπόλοιπα νεογιλά), το στόμα, ο λαιμός και η αναπνευστική δίοδος αναπτύσσονται σωστά. Προτιμήστε έναν ειδικευμένο παιδοδοντίατρο αντί για το δικό σας οδοντίατρο. Η φιλική προς τα παιδιά ατμόσφαιρα που επικρατεί στο παιδοδοντιατρείο, τα παιχνίδια, τα βίντεο και τα μικροσκοπικά καρεκλάκια θα μετριάσουν το φόβο του κάνοντας την επίσκεψη μια πιο ευχάριστη εμπειρία.



Ο παιδοδοντίατρος θα αφιερώσει περισσότερο χρόνο να σας εξηγήσει για τη στοματική υγιεινή του μωρού σας και θα καταπιαστεί με κάθε ανησυχία σας (πρησμένα ούλα ή την ταχύτητα που βγαίνουν τα δοντάκια του). Αν το παιδί σας χρησιμοποιεί πιπίλα, ο οδοντίατρος πιθανότατα θα σας συμβουλεύσει να τη σταματήσει μέχρι την ηλικία των δύο ετών, για να μην έχει πρόβλημα στο μάσημα των τροφών.



Μην περιμένετε το παιδί σας να συμπεριφερθεί σαν αγγελούδι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης. "Η πλειοψηφία των παιδιών χάνει την υπομονή του, οπότε ο οδοντίατρος πρέπει ουσιαστικά να ξεκλέψει γρήγορες ματιές καθώς το παιδί κάνει τον κόσμο άνω κάτω με τις φωνές του" υποστηρίζει η Jamie Johnson, D.D.S, δημιουργός του DVD Smiles for a lifetime (Χαμόγελα για μια ζωή), το οποίο έχει σχεδιαστεί για να μετριάζει τους φόβους των παιδιών όταν επισκέπτονται τον οδοντίατρο. Αν κάνετε μαζί εξάσκηση πως να ανοίγει το στόμα του πριν από την εξέταση, τότε ο φόβος του μπορεί να μετριαστεί, ενώ τα πράγματα σίγουρα θα είναι πιο εύκολα κατά την επόμενη επίσκεψη.



Βούρτσισμα: Τα βασικά

Κάντε συνήθεια το βούρτσισμα των δοντιών του δύο φορές την ημέρα, μια μετά το πρωινό και άλλη μια πριν κοιμηθεί.Αν δεν έχει βγάλει ακόμη δοντάκια (μερικά παιδιά βγάζουν το πρώτο του δοντάκι ακόμη και σε ηλικία 17 μηνών), τυλίξτε μια βρεγμένη πετσέτα στο δάχτυλο σας και απαλά σκουπίστε τα ούλα του. Έτσι θα απομακρύνετε την πλάκα και το παιδί σας θα συνηθίσει στην ιδέα να έχει κάποιο ξένο αντικείμενο στο στόμα του. Όταν ξεπροβάλλουν τα δοντάκια του, χρησιμοποιήστε μια ειδική οδοντόβουρτσα για βρέφη. Βρέξτε τη, αλλά μη χρησιμοποιείτε οδοντόκρεμα μέχρι να κλείσει τα δύο.



Έχετε ξεμείνει από ιδέες και δεν ξέρετε πως να κάνετε το παιδί σας πιο συνεργάσιμο; Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας. Αφήστε το μωρό σας να διαλέξει μόνο του μια οδοντόβουρτσα από το φαρμακείο. Τραγουδήστε του κάτι για να του αποσπάσετε την προσοχή την ώρα του βουρτσίσματος ή ρωτήστε το μωρό σας αν θέλει να τα "βουρτσίσει" πρώτα μόνο του. Όταν αφήνετε το παιδί σας να παίξει με την οδοντόβουρτσα για κάποιο διάστημα, μετά του φαίνεται παιχνίδι και μάλιστα θα σας επιτρέπει πιο εύκολα να αναλάβετε εσείς το βούρτσισμα του. Ασχοληθείτε τουλάχιστον για ένα λεπτό με τις εσωτερικές και εξωτερικές επιφάνειες των δοντιών και των ούλων.



Και, ναι, όσο κι αν δυσκολεύεστε να το πιστέψετε, καλό θα ήταν να αρχίσετε και τη χρήση οδοντικού νήματος. Ξεκινήστε μόλις διαπιστώσετε ότι δύο δοντάκια του ενώνονται ακουμπώντας το ένα πλάϊ στο άλλο. Οι τραπεζίτες είναι πολύ δύσκολο να καθαριστούν και για αυτό διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν τερηδόνα.



Ύπουλοι εχθροί για τα παιδικά δοντάκια.

Είναι γνωστό ότι μειώνοντας την ποσότητα ζάχαρης που καταναλώνει το μωρό σας προστατεύετε τα δοντάκια του. Και κάτι που μπορεί να σας εκπλήξει: αν το μωρό σας πίνει γάλα από το μπιμπερό επί μία ώρα, η φθορά στα δόντια είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα σημειωνόταν αν έτρωγε ένα μπαλάκι παγωτό! Γιατί συμβαίνει αυτό; Κάθε φορά που το παιδί σας καταναλώνει μια τροφή που περιέχει ζάχαρη ή άμυλο, τα βακτηρίδια που αναπτύσσονται εκκρίνουν οξέα που καταστρέφουν το σμάλτο των δοντιών. Όσο περισσότερο παραμένει η τροφή στα δοντάκια του, τόσο περισσότερη ζημιά γίνεται. Αυτός είναι και ο λόγος που η Αμερικανική Ένωση Παιδοδοντιάτρων συμβουλεύει τις μαμάδες να μη θηλάζουν το βράδυ με δική τους πρωτοβουλία (τα δόντια εκτίθενται σε επίθεση από ζυμώσιμους υδατάνθρακες).



Για να μειώσετε τον κίνδυνο διάφορων παθήσεων, δίνετε στο παιδί σας θρεπτικά σνακ (φρούτα ή λαχανικά) αντί για γλυκά. Αν διψάει ανάμεσα στα γεύματα, προτιμήστε νερό αντί για κάποιο χυμό. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε τα ίδια κουτάλια με το παιδί σας καθώς μπορεί να του μεταδώσετε βακτηρίδια με το σάλιο σας. Αν χρειάζεται να δοκιμάσετε το φαγητό του-ή αν θέλετε το παιδί σας να δοκιμάσει το δικό σας φαγητό-χρησιμοποιήστε ξεχωριστά κουτάλια.



Οδοντόκρεμα: Η σωστή ποσότητα.

Πιθανότατα γνωρίζετε ότι η οδοντόκρεμα δυναμώνει και προστατεύει τα δόντια. Οπότε γιατί να μην την χρησιμοποιεί και το μωρό σας; Είναι απλό. Γιατί οτιδήποτε "καλό", σε μεγάλη ποσότητα αποδεικνύεται "κακό". Τα περισσότερα μωρά 1 έτους καταπίνουν την οδοντόκρεμα και η κατάποση μεγάλης ποσότητας μπορεί να οδηγήσει σε φθορίαση, μια κατάσταση που βλάπτει το σμάλτο (αποχρωματισμός και δημιουργία ανομοιογενούς επιφάνειας) των μόνιμων δοντιών και τα καθιστά πιο ευάλωτα στην τερηδόνα.

Το παιδί σας θα είναι έτοιμο να τη χρησιμοποιήσει σε ηλικία 2 ή 3 ετών (όταν μάθει να μην την καταπίνει). Εν τω μεταξύ, σιγουρευτείτε ότι λαμβάνει αρκετό φθόριο από άλλες τροφές. Συμβουλευτείτε τον παιδοδοντίατρο για την πιθανή χορήγηση κάποιου συμπληρωματικού φθορίου.



Πηγή: περιοδικό Parents

Read More [...]

Posted in δόντια, εκπαίδευση, μωρό

Μαθαίνουν τα παιδιά στο νηπιαγωγείο;

Το νηπιαγωγείο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των παιδιών και θα πρέπει να επιλέξετε με μεγάλη προσοχή, γιατί από αυτό θα εξαρτηθεί, μεταξύ άλλων, και η αγάπη του παιδιού για το σχολείο και τη μάθηση. Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά δεν κάνουν απλώς τραγούδια και λογάκια, αφού έχουν εξελιχθεί και μπορεί να μάθουν από μια δεύτερη γλώσσα ως να βελτιώσουν και να αναπτύξουν μια σωστή προσωπικότητα.





Τα νήπια μαθαίνουν πολλά πράγματα στο νηπιαγωγείο, τα οποία δεν είναι εύκολο να αναγνωρίσουν οι γονείς. Ωστόσο έχουν αποκτήσει εμπειρίες, γνώσεις και δεξιότητες που τα οπλίζουν για την σχολική και την ενήλικη ζωή τους. Η μαθησιακή διαδικασία θα πρέπει να επικεντρώνεται στα εξής: Είσαι σημαντικός/ή για μένα (ο σεβασμός του άλλου), Έχω ενδιαφέροντα, Καταλαβαίνω, Είμαι ικανός/ή να το κάνω (ανεξαρτοποίηση), Θέλω να ξέρω (περιέργεια), Πιστεύω στον εαυτό μου (αυτοπεποίθηση), Έχω μια ιδέα (ανάπτυξη και έκφραση των ιδεών των παιδιών), Θέλω να κάνω αυτό (οι ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών), Ανήκω (η αίσθηση του ανήκειν), Έχω κάτι να πω (ικανότητα επικοινωνίας και έκφρασης μέσω της γλώσσας), Έχω μια δουλειά (ανάληψη ευθυνών) και Πρέπει να σε γνωρίσω (ο σεβασμός του διαφορετικού και η αρμονική συμβίωση). Τελικά τα καινούργια στοιχεία στη μάθηση των παιδιών του 21ου αιώνα αναπτύσσονται στο νηπιαγωγείο εκέινο που επικεντρώνεται στην οικοδόμηση μιας εικόνας του εαυτού και της ομάδας γεμάτη γνώση και αυτοπεποίθηση, στην εδραίωση της κριτικής σκέψης που είναι ανοιχτή στους άλλους, ανοιχτή στην αμφιβολία, ανοιχτή στην αποδοχή του λάθους και της αβεβαιότητας, στην καλλιέργεια των ικανοτήτων όλων των παιδιών, να παρατηρούν, να συλλέγουν στοιχεία και να τα ερμηνεύουν.

Το νηπιαγωγείο αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό στην μετάβαση των παιδιών από το σπίτι στο σχολείο.



Μπορούμε να αναφέρουμε μια σειρά από δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο που βοηθούν τα παιδιά μεταξύ άλλων:

1. Να συνεργάζονται, να μοιράζονται πράγματα και ιδέες, να περιμένουν τη σειρά τους.


2. Να μαθαίνουν να είναι ανεξάρτητα, να αποφασίζουν για τον τρόπο της μάθησης τους και να βιώνουν τις συνέπειες των αποφάσεων τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον.


3. Να έρχονται σε επαφή με τους αριθμούς, να τους αναγνωρίζουν και να ξέρουν τι σημαίνουν


4. Να έρχονται σε επαφή με τα γράμματα και τους ήχους και να αρχίζουν να αναγνωρίζουν λέξεις ως μέρος της ζωής τους.


5. Να έρχονται σε επαφή με το βιβλίο, ακούγοντας διάφορες ιστορίες ή επιχειρώντας να φτιάξουν τις δικές τους.


6. Να βελτιώσουν τις γνώσεις τους για διάφορα θέματα και καταστάσεις.

Νηπιαγωγείο και εκμάθηση δύο γλωσσών.

"Μπορεί το παιδί μου να μαθαίνει μεγαλώνοντας συγχρόνως δύο γλώσσες;" ή ακόμα, "Θα μπορεί το παιδί μου αργότερα να εκφράζεται σωστά, για παράδειγμα στο σχολείο;". Αυτές οι ερωτήσεις απασχολούν πολλούς γονείς και με αυτά τα θέματα έχουν ασχοληθεί πολλοί παιδαγωγοί και επιστήμονες. Έρευνες έχουν αποδείξει: Τα παιδιά διαθέτουν την ικανότητα να μεγαλώνουν με δύο ή και τρεις γλώσσες μαθαίνοντας τες, αν τους δοθεί η αναγκαία υποστήριξη και καθοδήγηση.

Σε πολλά νηπιαγωγεία το παιδί μαθαίνει όχι μόνο την ελληνική αλλά και μια ξένη γλώσσα, όπως αγγλική ή γερμανική γλώσσα, αλλά και άλλα σπουδαία και βασικά πράγματα που θα του χρησιμεύσουν στην εκμάθηση της γλώσσας και αργότερα γενικά στο σχολείο. Για αυτή τη βοήθεια που προσφέρει, είναι σημαντικό να επισκέπτονται τα παιδιά τακτικά το νηπιαγωγείο από την ηλικία των τριών ετών. Έτσι τους προσφέρεται αρκετός χρόνος μέχρι την είσοδο τους στο δημοτικό σχολείο, να μάθουν ικανοποιητικά μια γλώσσα. Με εικονογραφημένα βιβλία, παιχνίδια, συζητήσεις, τραγούδια, ποιηματάκια και ιστορίες, πλουτίζουν οι παιδαγωγοί σήμερα τη διδασκαλία μιας ξένης γλώσσας. Στην αρχή, όταν το παιδί σας δεν ξέρει καλά πχ γερμανικά, ίσως ψάξει να βρει παιδιά στο νηπιαγωγείο, που κι αυτά μιλάνε ελληνικά στο σπίτι. Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να συνηθίσει και να νιώσει άνετα.



Ποια γλώσσα μιλάτε με το παιδί σας;

Συχνά ακούνε οι γονείς συμβουλές όπως, "μιλάτε στα παιδιά σας γερμανικά ή αγγλικά, θα είναι πιο εύκολο για αυτά μετά στο σχολείο". Αυτή η συμβουλή είναι λανθασμένη. Μιλάτε με τα παιδιά σας τη γλώσσα που ξέρετε καλύτερα, που εκφράζεστε φυσικά και άνετα-αυτή είναι συνήθως η μητρική γλώσσα. Σε αυτή τη γλώσσα έχετε το πιο πλούσιο λεξιλόγιο και γνωρίζετε τη δομή της πρότασης. Έτσι δημιουργεί το παιδί σας μια γερή βάση που θα το βοηθήσει έπειτα στην εκμάθηση και άλλων γλωσσών πχ γερμανικά. Για να μάθει ένα παιδί σωστά μια γλώσσα χρειάζεται χρόνια-αυτό ισχύει και για τη μητρική, αλλά και για κάθε καινούργια γλώσσα που θα μάθει αργότερα.

Μερικά παιδιά κατά διαστήματα αποφασίζουν να επικοινωνούν μόνο σε μια γλώσσα, ακόμα κι όταν εσείς τους μιλάτε ελληνικά. Αυτές οι φάσεις είναι φυσιολογικές. Αν εσείς παραμείνετε σταθεροί και συνεχίσετε να μιλάτε στο παιδί σας στη γλώσσα σας, κι αν το παιδί εξακολουθεί να ακούει αυτή τη γλώσσα και σε άλλες ευκαιρίες, τότε δε θα την ξεχάσει, αλλά θα συνεχίσει να μαθαίνει ακούγοντας και κάποια στιγμή θα ξαναρχίσει σίγουρα να την μιλάει.



Τι μπορείτε όμως, να κάνετε στην οικογένεια για τη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού σας; Η καθημερινή οικογενειακή ζωή παίζει σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη της γλώσσας του παιδιού σας. Άλλωστε, έτσι μαθαίνουν τα παιδιά τις πρώτες τους λέξεις, τη μητρική τους γλώσσα.

Ποιες συγκεκριμένες δυνατότητες έχει η οικογένεια, για να βοηθήσει το παιδί στη γλωσσική του ανάπτυξη; Ευχάριστη προσωπική επαφή, συζητήσεις, αφηγήσεις.

Αυτές οι καθημερινές κουβέντες είναι πολύ σημαντικές για τα παιδιά. Διηγηθείτε τους κάτι για τη δουλειά σας, για τη γιαγιά και τον παππού, κάτι που σας συνέβηκε σήμερα. Κι αν το παιδί σας, σας παρακολουθεί την ώρα που μαγειρεύετε, πέστε του, για παράδειγμα, τι βάζετε αυτή τη στιγμή στην κατσαρόλα. Να χαίρεστε όταν το παιδί σας ρωτάει ή διηγείται με λεπτομέρειες τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα που του συνέβηκαν σήμερα τι είπαν οι φίλοι του στο νηπιαγωγείο κλπ. Όταν διηγείται, μαθαίνει το παιδί σταδιακά να εκφράζεται και να εξηγεί με λέξεις, τις ιδέες και τις επιθυμίες του. Τα παιδιά μαθαίνουν πιο εύκολα σε ευχάριστο περιβάλλον και όταν δεν φοβούνται δεν κάνουν λάθη.



Πηγή: περιοδικό Όλα για το παιδί

Read More [...]

Posted in γονείς, εκπαίδευση, παιδιά

Τι φταίει για την κακή σχολική επίδοση;

Πολλές μπορεί να είναι οι αιτίες που αναγκάζουν ένα παιδί να μην τα πηγαίνει καλά στα μαθήματα:





Σχολική ανωριμότητα



Για να αποφασίσουμε εάν ένα παιδί είναι ώριμο ή όχι για το σχολείο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τους εξής παράγοντες:

την εξέλιξη της νοημοσύνης του

τη συναισθηματική του εξέλιξη

την κοινωνική του εξέλιξη

τη βιολογική του ωρίμανση.







Αν και τις περισσότερες φορές η εξέλιξη στους παραπάνω τομείς συμβαδίζει, κάποιες φορές το παιδί μπορεί να παρουσιάζει επιβράδυνση στην εξέλιξη μιας, ή περισσοτέρων λειτουργιών, και γι’αυτόν το λόγο να θεωρείται ανώριμο για τη σχολική εργασία, (π.χ. το παιδί μπορεί να μην έχει την απαιτούμενη κινητική οργάνωση για την λεπτή επιδεξιότητα που απαιτεί η σχολική εργασία. Ίσως να μην έχει φτάσει ακόμα στα απαραίτητα επίπεδα γλωσσικής ανάπτυξης, κοινωνικής ωριμότητας, ή της απαιτούμενης ικανότητας συγκέντρωσης ή προσοχής).

Όλα αυτά, ή και το καθένα ξεχωριστά, μπορεί να αποτελέσουν αιτίες σχολικής ανωριμότητας, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ανταποκριθεί το παιδί στις απαιτήσεις του σχολείου.



Πώς εμφανίζεται;

To παιδί παρουσιάζει αδυναμία να παρακολουθήσει τα μαθήματα της τάξης του.

Μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες στην ανάγνωση και τη γραφή.

Το λεξιλόγιό του μπορεί να είναι φτωχό για την ηλικία του.

Η κοινωνική του συμπεριφορά μπορεί να μην είναι ανάλογη της ηλικίας του.



Εξαιτίας των παραπάνω, μπορεί το παιδί να είναι ανήσυχο μέσα στην τάξη, και να δυσκολεύεται να αποδεχτεί τα όρια που του επιβάλλονται για τη λειτουργία του σχολείου (π.χ. να σηκώνεται άσκοπα από το θρανίο του και να κάνει βόλτες μέσα στην τάξη την ώρα του μαθήματος, κ.λ.π.).



Τι μπορείτε να κάνετε;

Πρώτα απ’όλα αναγνωρίστε μέσα σας τη συμβολή της ανωριμότητας του παιδιού στην προβληματική του συμπεριφορά, και μη θεωρήσετε ότι τα παραπάνω φαινόμενα οφείλονται σε αδιαφορία, τεμπελιά, χαμηλή νοημοσύνη, ή ακόμα και στο γεγονός ότι το παιδί είναι 'κακομαθημένο'

Δείξτε στο παιδί ιδιαίτερη κατανόηση

Ενθαρρύνετέ το, και μην έχετε – σ’αυτό το στάδιο- πολλές απαιτήσεις για τη σχολική του επίδοση

Συζητήστε με τους γονείς και εξηγήστε τους ότι με κατάλληλους χειρισμούς, με την εκτίμηση της κατάστασης από Συμβουλευτικό ή Εκπαιδευτικό Ψυχολόγο, και –ενδεχομένως- με ειδική παιδαγωγική βοήθεια, το πρόβλημα θα ξεπεραστεί.



Ντροπή, Δειλία



Πώς εμφανίζεται;

Συνήθως τα παιδιά αυτά είναι συνεσταλμένα

Δεν κάνουν εύκολα φιλίες ή παρέα με τα άλλα παιδιά στο σχολείο

Παραμένουν απομονωμένα

Δεν συμμετέχουν στην τάξη και στις δραστηριότητες

Αποφεύγουν να παίζουν με τ’άλλα παιδιά στα διαλείμματα.



Τι μπορείτε να κάνετε;

Επιδιώξετε να προσεγγίσετε το παιδί με διακριτικό τρόπο

(πρέπει να γνωρίζετε ότι τα παιδιά αυτά μπορεί να είναι πολύ ευαίσθητα κι αγχώδη, χωρίς εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, και ότι μπορεί να φοβούνται τον δάσκαλο ακόμα κι όταν δεν υπάρχει κανένας συγκεκριμένος λόγος)

Δώστε τους ιδιαίτερη προσοχή και κυρίως ενθάρρυνση

Διευκολύνετε τη συμμετοχή τους στις διάφορες δραστηριότητες της τάξης

Ανακαλύψτε τις κλίσεις ή τα ενδιαφέροντα που μπορεί να έχει το παιδί (π.χ. ζωγραφική) και ενθαρρύνετέ το να ασχοληθεί μ’αυτά

Κινητοποιήστε το δυναμικό της ομάδας-τάξης, έτσι ώστε να διευκολυνθεί το παιδί να συμμετέχει περισσότερο

Δώστε του σταδιακά ορισμένες υπευθυνότητες μέσα στην τάξη

Φροντίστε να επέμβετε με θετικό τρόπο όταν κάποιο παιδί προσελκύσει την επιθετικότητα των άλλων παιδιών

Διατηρήστε καλή επικοινωνία με την οικογένεια του παιδιού

Μέσα από την συζήτηση με τους γονείς, προσπαθήστε να διαπιστώσετε εάν υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που κάνουν το παιδί να αισθάνεται έτσι (π.χ. συχνοί οικογενειακοί καυγάδες, δυσκολίες στις σχέσεις με τα αδέρφια του, κ.λ.π.)

Διευκρινίστε εάν το παιδί ήταν πάντα δειλό, ή φοβισμένο, ή εάν το πρόβλημα εκδηλώθηκε μετά από κάποιο συγκεκριμένο γεγονός (π.χ. τη γέννηση ενός αδερφού, την αρρώστια ενός μέλους μέσα στην οικογένεια, κ.λ.π.).

Προσπαθήστε να πείσετε τους γονείς να μην ανησυχούν και να μην είναι απαιτητικοί και αυστηροί με το παιδί

Βοηθήστε τους να αναλάβουν υπευθυνότητα για τη δυσκολία του παιδιού τους, με το να είναι οι ίδιοι ενθαρρυντικοί μαζί του, και να το βοηθούν να ξεπερνά σιγά-σιγά τους φόβους του.



Παράδειγμα:

Στην περίπτωση της φοβίας, το παιδί μπορεί στην αρχή να συνοδεύεται από τη μητέρα του, ή και τον πατέρα του. Όταν αρχίσει, μ’αυτόν το τρόπο, να νιώθει πιο άνετα, μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο μ’έναν συμμαθητή του, που θα συστήσετε εσείς, αφού πρώτα το συζητήσετε μαζί του.



Αποθάρρυνση



Ένα από τα βασικά κίνητρα του παιδιού για να κάνει τη σχολική του δουλειά και να πετύχει, είναι να ευχαριστήσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και τους γονείς και τους δασκάλους του, αποφεύγοντας παράλληλα την αποδοκιμασία και την τιμωρία.



Αν οι μεγάλοι, αντί να επαινούν τις προσπάθειες του παιδιού, κατακρίνουν μόνο τις αποτυχίες του, τότε αυτό μπορεί να πιστέψει πως ότι κι αν κάνει δεν μπορεί να τους ευχαριστήσει. Το αποτέλεσμα θα είναι να απελπιστεί και να αποσυρθεί από τον αγώνα.



Συνήθως οι γονείς αυτών των παιδιών προσπαθούν να ικανοποιήσουν δικές τους εσωτερικές ανάγκες, ζητώντας από τα παιδιά τους πολλά, χωρίς να μπορούν να δεχτούν οποιαδήποτε αδυναμία τους. Τα παιδιά αυτά γίνονται πολύ ανασφαλή, δεν έχουν αρκετή εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, παρουσιάζουν αδυναμία συγκέντρωσης και προσοχής, είναι αγχώδη κι έχουν δυσκολίες στη μάθηση.



Πώς εμφανίζεται;

Συνήθως τα παιδιά αυτά μπορεί να γίνουν εξαιρετικά επιθετικά, ή αντίθετα, μπορεί να στρέψουν την επιθετικότητα στον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να αισθάνονται ότι είναι άχρηστα και ότι δεν αξίζουν καθόλου την επιδοκιμασία και την προσοχή των μεγάλων.

Τα παιδιά αυτά που αισθάνονται ότι τα έχουν απορρίψει, εμφανίζουν υπερβολικό άγχος, μεγάλη ανασφάλεια, είναι δυσπροσάρμοστα και παρουσιάζουν έντονες μαθησιακές δυσκολίες

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να συνυπάρχουν με ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως αδυναμία, πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά, κ.λ.π.



Τι μπορείτε να κάνετε;

Ενθαρρύνετε ολόψυχα το παιδί, επαινώντας κάθε του προσπάθεια, αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα

Συνηθίστε να τονίζετε όλα τα θετικά στοιχεία της συμπεριφοράς και της προσωπικότητάς του

Μιλήστε με τους γονείς και εξηγήστε τους πόσο μεγάλη ανάγκη έχει το παιδί τους για επιβράβευση και αποδοχή

Έχετε υπόψη σας ότι συχνά χρειάζεται θεραπευτική παρέμβαση σ’όλη την οικογένεια, για να αλλάξουν οι στάσεις των γονιών προς το παιδί, και μερικές φορές επιπλέον ψυχοθεραπεία με το παιδί.



Παραμέληση ή αδιαφορία από την οικογένεια



Το παιδί που απουσιάζει συχνά, και δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις σχολικές απαιτήσεις μπορεί να προέρχεται και από οικογένεια με διάφορα ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Καμιά φορά και οι δυο οι γονείς είναι αγράμματοι, και μπορεί να μην έχουν –αν και σπάνια- ιδιαίτερη εκτίμηση για τα 'γράμματα', να μη θεωρούν την πρόοδο του παιδιού τους στο σχολείο σημαντική, και να μην επιβλέπουν τη μελέτη του παιδιού στο σπίτι. Συχνά, αναθέτουν στο παιδί την φροντίδα άλλων, μικρότερων αδερφών τους, ή διάφορες δουλειές στο σπίτι.



Πώς εμφανίζεται;

Συνήθως τα παιδιά φαίνονται κουρασμένα, καταπονημένα, και δεν προσέχουν στο μάθημα

Η έκφρασή τους φαίνεται μελαγχολική

Κάνουν ελάχιστες παρέες, είναι συνεσταλμένα, και κλεισμένα στον εαυτό τους

Αν τα ρωτήσετε γιατί δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις δυσκολίες του σχολείου, κι αν κερδίσετε την εμπιστοσύνη τους, ίσως να σας μιλήσουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο σπίτι.



Τι μπορείτε να κάνετε;

Χρειάζεται αρκετή προσπάθεια από μέρους σας για να πλησιάσετε το παιδί

Ενθαρρύνετε το παιδί, και φροντίσετε να τονώσετε την εμπιστοσύνη στον εαυτό του

Φροντίστε να ενθαρρύνετε την ένταξή του στην ομάδα της τάξης, κι ενισχύστε τη συμμετοχή του στις ομαδικές δραστηριότητες

Ίσως θα χρειαστεί να του αφιερώσετε λίγο παραπάνω χρόνο

Θα είναι χρήσιμη και η επαφή σας με την οικογένειά του

Μια επίσκεψη στο σπίτι από το δάσκαλο, ή από μια κοινωνική λειτουργό στην περιοχή σας, μπορεί να αποβεί αρκετά διαφωτιστική και αποδοτική. Στην τελευταία περίπτωση, θα πρέπει να έχει προηγηθεί η δική σας συνεργασία με την κοινωνική λειτουργό

Στην επαφή σας με την οικογένεια δείξτε ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μη θεωρήσουν τα μέλη της οικογένειας ότι τους επικρίνετε. Εξηγήστε στους γονείς ότι το παιδί τους χρειάζεται ενθάρρυνση και φροντίδα. Φυσικά, και οι ίδιοι οι γονείς χρειάζονται ενθάρρυνση και κατανόηση από σας.



Πηγή: iatronet.gr

Read More [...]

Posted in εκπαίδευση, παιδιά, σχολείο

"Όχι" γραφή και ανάγνωση πριν από τα έξι χρόνια!

Για τα παιδιά 4 έως 6 ετών γνώση είναι το παιχνίδι. SOS για σοβαρά προβλήματα σχολικής προσαρμογής όταν ο «βομβαρδισμός» με μαθησιακές γνώσεις ξεκινά πρόωρα



Ο «βομβαρδισμός» των παιδιών με μαθησιακές γνώσεις πριν από την ηλικία των έξι ετών μπορεί να επιφέρει σοβαρά προβλήματα στην ομαλή προσαρμογή τους στο σχολείο, υποστηρίζει η μεγαλύτερη έκθεση για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση των τελευταίων σαράντα ετών που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.



Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, καθηγητή Ρόμπιν Αλεξάντερ, τα προκαταρκτικά μαθήματα γραφής και ανάγνωσης που διδάσκονται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν έχουν τα αναμενόμενα οφέλη για τους λιλιπούτειους μαθητές. Ενα παιδί στη ηλικία των 4 έως 6 ετών δεν μπορεί να παρακολουθήσει μία μίνι «διδασκαλία», να «μάθει». Για τα παιδιά αυτής της ηλικίας γνώση είναι το παιχνίδι, γι αυτό θα πρέπει να έχει κυρίαρχο ρόλο στην προσχολική ζωή, υπογραμμίζει η έκθεση του Κέιμπριτζ, που διήρκεσε έξι χρόνια.





Μετάβαση

Κατά τη μετάβαση από την προσχολική στη σχολική ζωή επικρατούν νέες συνθήκες και απαιτήσεις, στις οποίες πρέπει να προσαρμοστεί το παιδί και οι οποίες απαιτήσεις μπορούν να δημιουργήσουν ψυχικές εντάσεις όπως και συγκρούσεις στις σχέσεις του παιδιού με το σχολείο, επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η υποχρεωτική εκπαίδευση στη Βρετανία ξεκινά έναν χρόνο νωρίτερα, από την ηλικία των πέντε ετών. Η σχετική νομοθεσία έχει θεσπιστεί από το 1870, ωστόσο πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν ζητήσει την αναθεώρησή της, την ώρα που κυβέρνηση και αντιπολίτευση τηρούν σιγήν ιχθύος για το θέμα.



«Οταν εκθέτεις ένα παιδί σε γνώσεις και πληροφορίες για τις οποίες δεν είναι έτοιμο, είναι δηλαδή συναισθηματικά ανώριμο να τις δεχτεί και να τις επεξεργαστεί, αυτό έχει επιπτώσεις στην ομαλή μετάβασή του στο δημοτικό σχολείο», τονίζει ο καθηγητής Ρόμπιν Αλεξάντερ.



Εξαίροντας τον ρόλο της οικογένειάς στην ένταξη του παιδιού στη σχολική ζωή, ο επικεφαλής της έκθεσης καλεί τους γονείς να επαγρυπνούν και να παρατηρούν σε καθημερινή βάση τις αντιδράσεις των τέκνων τους.



Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, η προσαρμογή των παιδιών από την προσχολική στη σχολική ζωή εντάσσεται στις κρίσιμες μεταβατικές φάσεις ανάπτυξης και αγωγής τους. Είναι ένα πέρασμα καθοριστικό για την πνευματική ολοκλήρωση και ευτυχία του παιδιού. Αυτές οι δύο σχολικές βαθμίδες παρουσιάζουν -και πρέπει να παρουσιάζουν- μεγάλες διαφορές, λόγω των διαφορετικών επιδιωκόμενων σκοπών, όπως και του διαφορετικού τρόπου οργάνωσής τους.



Την 600σέλιδη έκθεση του Κέιμπριτζ χαιρέτισε η Διδασκαλική Ενωση της Βρετανίας, χαρακτηρίζοντάς την «καινοτόμα ιδέα».



Πηγή: inout.gr

Read More [...]

Posted in εκπαίδευση, νηπιαγωγείο, παιδιά