Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σχολείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σχολείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11 Σεπ 2012

Ψείρες!!!! Και τώρα;

Με τη νέα σχολική χρονιά αυξάνονται και οι πιθανότητες τα πιτσιρίκια μας να κολλήσουν ψείρες. Πως μπορούμε να το αποτρέψουμε αυτό;

Πως κάνω έλεγχο για ψείρες;


Αν δεν βρεθεί έστω και μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα. δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί έγκυρη διάγνωση για ψείρες– ανεξάρτητα από το πόσες κόνιδες υπάρχουν, πόσες περιπτώσεις φθειρίασης αναφέρονται σε ένα σχολείο ή πόσο έντονη είναι η φαγούρα.
  • Αν κάποιος έχει κόνιδες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει και ψείρες – όταν απαλλαγείτε από όλες τις ψείρες, οι κόνιδες θα παραμείνουν κολλημένες στην τρίχα μέχρι να μεγαλώσουν ή μέχρι να απομακρυνθούν με το χτένισμα.

  • Τα μαλλιά θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά, ιδανικά, μια φορά την εβδομάδα.

  • Να θυμάστε ότι η παρουσία ψειρών δεν προκαλεί φαγούρα αμέσως σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί να περάσει πάνω από ένας μήνας πριν εμφανιστεί αυτό το σύμπτωμα.

  • Το χτένισμα σε βρεγμένα μαλλιά, ή μετά την εφαρμογή μαλακτικού, μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο άνετη.

  • Ο καλός φωτισμός είναι σημαντικός. Το ίδιο και η άνεση.

  • Ο έλεγχος για ψείρες της κεφαλής δεν θα πρέπει να θεωρείται σπουδαία υπόθεση. Είναι απλώς ένα φυσιολογικό κομμάτι της προσωπικής υγιεινής της οικογένειας, όπως το βούρτσισμα των δοντιών ή το λούσιμο των μαλλιών.
Αντιμετώπιση

Αν βρείτε ζωντανές ψείρες, πρώτον, μην ανησυχήσετε. Οι ψείρες της κεφαλής είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μας και δεν πρέπει να μας προκαλεί αμηχανία, πανικό ή ντροπή.

Πώς να ξεφορτωθείτε τις ψείρες της κεφαλής

Υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΙΣ βασικοί τρόποι αντιμετώπισης των ψειρών της κεφαλής:
1. Μηχανικός τρόπος
2. Χρήση εντομοκτόνων
3. Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό
4. Εναλλακτικοί τρόποι

Μηχανικός τρόπος

Οι λοσιόν που δεν περιέχουν εντομοκτόνα λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο από τις συμβατικές θεραπείες με εντομοκτόνα. Δεν λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα αλλά της επιτίθενται μηχανικά. Αυτός ο μηχανικός τρόπος δράσης σημαίνει ότι δεν μπορεί η ψείρα να αποκτήσει ανθεκτικότητα.

Χρήση εντομοκτόνων

Οι θεραπείες με εντομοκτόνα λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ψείρες της κεφαλής έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα σε μερικά εντομοκτόνα. Εν μέρει, αυτό είναι αποτέλεσμα της ακατάλληλης και υπερβολικής χρήσης αυτών των εντομοκτόνων για μεγάλο χρονικό διάστημα *.
*Downs, AMR, Stafford, K.A., Hunt, C.P. et al (2002) Widespread insecticide resistance in head lice to over-the-counter pediculocides in England and the emergence of carbaryl resistance. British Journal of Dermatology 146 (1) , 88-93

Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό

Μερικοί άνθρωποι ενδέχεται να επιθυμούν την απομάκρυνση των ψειρών με φυσικούς τρόπους. Μια από τις πιο καθιερωμένες μεθόδους είναι το χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό. Υπάρχουν επίσης πολλές συσκευές διαθέσιμες για χρήση σε στεγνά μαλλιά μόνο, οι οποίες υποστηρίζουν ότι βοηθούν την απομάκρυνση των ψείρών ηλεκτρονικά αλλά είναι περιορισμένες οι αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών.

Εναλλακτικοί τρόποι

Συχνά υπάρχουν ανησυχίες για τη χρήση χημικών σκευασμάτων στην αντιμετώπιση των ψειρών και υπάρχουν στο εμπόριο πολλά σκευάσματα που βασίζονται σε εναλλακτικούς τρόπους. Δυστυχώς, πολλά από αυτά τα προϊόντα, π.χ. έλαιο δέντρου τσαγιού, υστερούν σε δημοσιευμένες αποδείξεις ή σε άδεια προϊόντος έτσι ώστε να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

Εφαρμόζοντας το αντιφθειρικό προϊόν

  • Χρήση αντιφθειρικού γίνεται μόνο αν έχει βρεθεί μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα – ποτέ απλά «έτσι, για να υπάρχει».
  • Ακολουθήστε τις οδηγίες του κατασκευαστή και διασφαλίστε ότι η θεραπεία θα παραμείνει στο κεφάλι για τον προτεινόμενο χρόνο.
  • Όταν εφαρμόζετε το αντιφθειρικό προϊόν, καλύψτε όλο το μήκος της τρίχας αν καθορίζεται από τις οδηγίες χρήσης.
  • Κρατήστε τη λοσιόν μακριά από τα μάτια και το πρόσωπο – μην χρησιμοποιείτε σεσουάρ εκτός αν οι οδηγίες λένε ότι μπορείτε, και μείνετε μακριά από φλόγες, σόμπες, τσιγάρα και άλλες πηγές θερμότητας
  • Οι περισσότερες θεραπείες χρειάζονται επανάληψη επτά μέρες μετά την πρώτη θεραπεία ώστε να σκοτωθούν πιθανές νύμφες που έχουν εκκολαφθεί από την ημέρα της πρώτης θεραπείας. Η διαδικασία ελέγχου πρέπει να επαναλαμβάνεται μερικές μέρες μετά τη θεραπεία ώστε να διασφαλίσετε ότι έχουν εξαλειφθεί όλες οι ψείρες.
Ολοκλήρωση

Αφού ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν ψείρες και αφού εφαρμόσουμε το αντιφθειρικό προϊόν, ακολουθεί ένα τελευταίο, αλλά σημαντικό βήμα. Είναι ώρα να επαναλάβουμε τη διαδικασία ελέγχου.
  • Ελέγξτε ότι όλες οι ψείρες της κεφαλής έχουν φύγει σε διάστημα 2-3 ημερών μετά την τελευταία εφαρμογή ώστε να ολοκληρωθεί η αγωγή.
  • Εάν οι οδηγίες του προϊόντος ορίζουν ότι χρειάζεται δεύτερη εφαρμογή, επαναλάβετε τη διαδικασία για δεύτερη φορά, επτά ημέρες μετά την πρώτη, προκειμένου να σκοτώσετε τυχόν ψείρες που έχουν εκκολαφθεί στο μεσοδιάστημα.
  • Συνεχίζετε να ελέγχετε για ψείρες σε τακτά διαστήματα μιας εβδομάδας.

Τι κάνουμε αν οι ψείρες είναι ακόμα εκεί;
Εάν εξακολουθείτε να βρίσκετε ζωντανές ψείρες μετά το τέλος της εφαρμογής του αντιφθειρικού προϊόντος, τότε είτε η αγωγή έχει αποτύχει είτε υπάρχει νέα μόλυνση. Εάν η αγωγή έχει αποτύχει, συνήθως θα βρείτε ψείρες σε όλα τα στάδια της ζωής τους, ενώ αν υπάρχει νέα μόλυνση θα βρείτε συνήθως μερικές ενήλικες ψείρες.

Θα χρειαστεί να εφαρμόσετε ξανά αντιφθειρικό προϊόν, επομένως σιγουρευτείτε ότι:
  • Αν χρησιμοποιήσατε εντομοκτόνο την πρώτη φορά, αλλάξτε προϊόν και επιλέξτε κάποιο με φυσικό μηχανισμό δράσης.
  • Έχετε διαβάσει τις οδηγίες προσεκτικά και τις ακολουθείτε επακριβώς
  • Χρησιμοποιείτε αρκετή ποσότητα προϊόντος για να καλύψετε ολόκληρο το κεφάλι και όλο το μήκος των μαλλιών.
  • Αφήνετε το προϊόν να δράσει για αρκετή ώρα.
  • Ολοκληρώνετε τον κύκλο της θεραπείας.

Αν για οποιονδήποτε λόγο το πρόβλημα επιμείνει, συμβουλευτείτε το φαρμακοποιό ή το γιατρό σας.

Πηγή: hedrin.gr

30 Αυγ 2012

13 συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρες


13 συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρες. Πρωτού ξεκινήσουμε, για το πώς να διδάξετε δεξιότητες γραφής στο παιδί σας, θα πρέπει καταρχήν να γνωρίζετε εάν το παιδί σας είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας. Είναι πολύ απλό να το προσδιορίσετε. Απλώς παρατηρήστε το παιδί σας όταν ξεκινά να μαζεύει πράγματα. Το χέρι που χρησιμοποιεί για το σκοπό αυτό θα σας δείξει εάν είναι αριστερόχειρας ή όχι. Τα αριστερόχειρα παιδιά διαφέρουν λιγάκι από τα συνηθισμένα παιδιά.
Υπάρχουν κάποια σημεία τα οποία θα πρέπει να έχετε κατά νου όταν θα ξεκινήσετε να τους διδάσκετε να γράφουν:
  1. Αφήστε το παιδί σας να κατανοήσει ότι παρόλο που γράφει με το αριστερό χέρι, αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση ελάττωμα.
  2. Κάντε το να καταλάβει ότι υπάρχουν πολλά ακόμη παιδιά σαν και αυτό, αν και μπορεί να μην είναι κοντά του.
  3. Βεβαιωθείτε ότι μπορεί να γράψει την κάθε λέξη με καλή γραφή και με όμορφα γράμματα.
  4. Μην το εξαναγκάζετε ποτέ να χρησιμοποιεί το δεξί χέρι, αυτό μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πίεση, και μπορεί να μην καταφέρει να γράψει καλά.
  5. Το παιδί θα πρέπει να κρατάει τις σημειώσεις κοντά στο “αριστερό του χέρι” δημιουργώντας την κατάλληλη γωνία σύμφωνα με τη θέση του χεριού του.
  6. Το σημειωματάριο θα πρέπει, επίσης, να έχει την κατάλληλη απόσταση, και να τοποθετείται στο κατάλληλο ύψος με σκοπό να κάνει το παιδί να αισθάνεται άνετα κατά τη διάρκεια του γραψίματος.
  7. Διδάξτε του πώς να κρατάει/πιάνει με τον κατάλληλο τρόπο ένα μολύβι μεταξύ του δείκτη, του μεσαίου δακτύλου και του αντίχειρα.
  8. Να προσπαθείτε πάντα να κινητοποιείτε και να εκτιμάτε το παιδί σας όταν γράφει και χρησιμοποιεί το αριστερό του χέρι.
  9. Δώστε του να κρατήσει χρωματιστά μολύβια/στυλό που να ελκύουν την προσοχή του, και να διατηρούν το ενδιαφέρον του στο γράψιμο.
  10. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε την ικανότητα κατανόησης και μάθησης του παιδιού σας ενώ το διδάσκετε. Αυτό θα σας βοηθήσει να το διδάξετε με τον κατάλληλο τρόπο.
  11. Προσπαθήστε να κατανοήσετε την υπομονή του παιδιού σας, και ακόμη και όταν απογοητεύεται παραμείνετε ψύχραιμοι. Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια από τη δική σας πλευρά.
  12. Προσπαθήστε να το διδάξετε εικονικά – μέσω εικόνων, και πείτε του να γράψει για αυτό που βλέπει. Αυτό θα βελτιώσει τον τρόπο χειρισμού του χεριού του.
  13. Μην ανησυχείτε στην αρχή για τα κακογραμμένα κείμενα και τα ορθογραφικά λάθη. Βοηθήστε το παιδί σας να βελτιωθεί σταδιακά.
Τέλος, κάθε παιδί με αριστερή πλευρίωση θα πρέπει να ακολουθεί κάποιες τεχνικές κατά την εμπλοκή του σε γραφοκινητικές δραστηριότητες καθώς η φορά της γραφής, αλλά και η κατεύθυνση έχει αναπτυχθεί από δεξιόχειρες για δεξιόχειρες!!!

Ουσιαστικά προσπαθούμε να κάνουμε το παιδί να γράψει αντίθετα από τον φυσικό του τρόπο…


Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να κάνουμε λίγο ποιο εύκολη τη ζωή του…

  • Οι αριστερόχειρες θα πρέπει να κάθονται ελάχιστα ποιο ψηλά στην καρέκλα από τους δεξιόχειρες. Έτσι η οπτική επαφή με αυτό που γράφουν θα είναι καλύτερη. Ένα μαξιλαράκι στο κάθισμα θα βοηθήσει αρκετά.
  • Επίσης, με την ίδια ακριβώς λογική θα πρέπει να πιάνει το όργανο πιο ψηλά (περίπου 3,5 εκατοστά από την μύτη του μολυβιού).
  • Η δύναμη που βάζουμε στο μολύβι θα πρέπει να είναι ίση σε κάθε δάκτυλο (αντίχειρας, μέσος και δείκτης) ώστε η θέση να μην χαλάει.
  • Η θέση του χαρτιού είναι εξαιρετικά σημαντική!!! Ποτέ το χαρτί παράλληλο με το σώμα του παιδιού αλλά παράλληλο με το χέρι που γράφει!! (Στην περίπτωση μας σκεφτείτε ότι η αριστερή πάνω γωνία θα πρέπει περίπου να «δείχνει» την πάνω πλευρά του γραφείου / θρανίου).
  • Επίσης, καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε αρχικά μολυβί με μαλακή μύτη ώστε η ροή πάνω στο χαρτί να είναι πιο ομαλή.
  • Στα γράμματα που απαιτούν οριζόντιες γραμμές δεν θα πρέπει να είμαστε αυστηροί με την φορά (αριστερά προς δεξιά) αλλά θα πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να διαλέξουν ό,τι τα βολεύει!
Επίσης, αν είναι δυνατό στο σχολείο καλό θα ήταν να μην κάθεται στο ίδιο θρανίο ένας αριστερόχειρας με έναν δεξιόχειρα!!!
Πηγή: ikidcenters.com

31 Οκτ 2011

Ο πιο καλός ο μαθητής

Οι καλές επιδόσεις στο σχολείο πετυχαίνονται με το σωστό διάβασμα. Και αυτό ισχύει για όλους, μικρούς και μεγάλους μαθητές. Είναι ένας σχολικός κανόνας, τον οποίο τα πιτσιρίκια καμιά φορά..... παραβαίνουν. Πως, λοιπόν, θα κάνετε το μικρό σας να αγαπήσει το διάβασμα, να γίνει μελετηρό και να αποκτήσει με τα μαθήματα του σχολείου την καλύτερη σχέση;
Σίγουρα αν ρωτήσετε το μικρό σας τι προτιμά, το παιχνίδι ή το διάβασμα, έχει έτοιμη την απάντηση: "Μα.... το παιχνίδι!" και μάλιστα όσο πιο μικρός είναι ο μαθητής τόσο πιο δύσκολο είναι για τη μαμά να τον πιέσει να προετοιμάσει τα μαθήματα του και να μην έχει το νου του στην παιδική χαρά. Από τη μία, λοιπόν, το μικρό σας έχει τη δασκάλα του και τις.... απαιτήσεις της, και από την άλλη έχει τη μαμά και το μπαμπά που του μιλούν για τα πλεονεκτήματα της μόρφωσης και για το σπουδαίο ρόλο που παίζει το σχολείο στη ζωή του, και μάλιστα στενοχωριούνται όταν οι επιδόσεις του δεν είναι πολύ καλές. Η σχέση του παιδιού όμως με το διάβασμα επηρεάζεται και διαμορφώνεται από διάφορους παράγοντες.

Οι ρυθμοί με τους οποίους μεγαλώνει το παιδί είναι πολύ γρήγοροι. Δεν προλάβατε να το καμαρώσετε στο νηπιαγωγείο και να, το μικρό σας με τη σχολική σάκα να.... ανεβαίνει μία μία τις τάξεις του Δημοτικού. Καθήκον του είναι τώρα να διαβάζει τα μαθήματα του και να πηγαίνει καλά προετοιμασμένο στο σχολείο. Τα απογεύματα του πρέπει να τα αφιερώνει στα βιβλία και στη μελέτη του, ώστε να μην αφήνει κενά και, βέβαια, να μη μένει πίσω και να μην παίρνει κακούς βαθμούς. Αυτή είναι η ιδανική εικόνα για κάθε μαμά! Όμως δεν συμβαίνει πάντα έτσι. Τα πιτσιρίκια δεν είναι πάντα μελετηρά και μερικές φορές δεν δείχνουν ιδιαίτερη προθυμία να ετοιμάσουν τα μαθήματα τους, με αποτέλεσμα η απόδοση τους στο σχολείο να μην είναι αυτή που περιμένετε. Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν τη σχέση του παιδιού με τη μελέτη των μαθημάτων του σχολείου. Ένας από αυτούς είναι η σχέση του με τους συμμαθητές του και η εικόνα που θέλει να παρουσιάζει στην τάξη. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να δείτε το μικρό σας να βελτιώνει την απόδοση του στα μαθήματα και αυτή η μεταστροφή να οφείλεται στην ευεργετική επίδραση της παρέας του και στην καλή πλευρά του ανταγωνισμού. Αν οι φίλοι του έχουν έναν έλεγχο γεμάτο με Άριστα, τότε το παιδί σας σίγουρα θα βάλει τα δυνατά του για να τους αποδείξει την υπεροχή του.

Καμιά φορά όμως η γνώμη της ομάδας δεν λειτουργεί τόσο θετικά. Μην ξαφνιαστείτε, λοιπόν, αν το μπομπιράκι σας, που στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού ήξερε το μάθημα του.... νεράκι και έσπευδε να σηκώνει το χέρι για να απαντήσει στις ερωτήσεις της δασκάλας, αποφασίσει να αλλάξει το μαθητικό.... ίματζ του. Τώρα προτιμάει την αποδοχή των φίλων του από τα Μπράβο και τα Άριστα. Πάλι θα προετοιμάζεται για το σχολείο και θα κάνει τα μαθήματα του, αλλά χωρίς τον παλιότερο ζήλο. Σίγουρα όμως θα ξαναβρεί την όρεξη του για το διάβασμα και μάλιστα πολύ σύντομα, γιατί οι καλοί μαθητές, αυτοί που.... "τα παίρνουν τα γράμματα", μπορεί κάποια στιγμή να παρουσιάζουν σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους, αλλά ξαναβρίσκουν το ρυθμό τους. Το μελετηρό παιδί, το παιδί που του αρέσει να διαβάζει, είναι το όνειρο κάθε μαμάς. Όμως, εκτός από τα πιτσιρίκια που έχουν έφεση στα γράμματα-όπως κάποια άλλα έχουν ταλέντο στη μουσική, το χορό ή τη ζωγραφική-και για αυτό κρατούν, άλλωστε, με συνέπεια την πρωτιά στην τάξη τους, υπάρχουν και τα παιδιά που μελετάνε πολύ, όχι όμως γιατί είναι ενθουσιασμένα με το σχολείο αλλά επειδή πιέζονται από τη μαμά και τον μπαμπά και δεν θέλουν να τους χαλάσουν το χατίρι.

Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση η απόδοση του παιδιού δεν είναι σταθερή σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού, διότι υπάρχει πιθανότητα το παιδί να "επαναστατήσει" μεγαλώνοντας και να σταματήσει να διαβάζει με τον ίδιο ρυθμό. Για αυτό λοιπόν μην πιέζετε το μικρό σας! Προσπαθήστε να το πείσετε για την ωφέλεια της μελέτης, αλλά ποτέ μην το κάνετε με έντονο τρόπο. Και, βέβαια, ποτέ μην συγκρίνετε τις επιδόσεις του με αυτές των συμμαθητών του ή ακόμα και των μεγαλύτερων αδερφών του προσπαθώντας έτσι να το κάνετε να διαβάσει.


Συμβαίνει και στους καλύτερους γονείς!
Είναι πιθανό να επισκεφθείτε το σχολείο του παιδιού σας για να ρωτήστε πως τα πηγαίνει στα μαθήματα του και ακούσετε τη δασκάλα του να σας λέει ότι δεν είναι πολύ ευχαριστημένη από τις επιδόσεις του, επειδή δεν "ανοίγει" βιβλίο και δεν καταβάλλει προσπάθειες, κάτι που άλλωστε θα διαπιστώνετε και από τον έλεγχο του. Συζητήστε με τη δασκάλα του λόγους. Ζητήστε περισσότερες πληροφορίες για την εικόνα του παιδιού στην τάξη, καθώς και συμβουλές ώστε να κεντρίσετε το ενδιαφέρον του για μελέτη. Θα ήταν μεγάλο λάθος να αρχίσετε τις παρατηρήσεις και τα κηρύγματα στο παιδί. Αντίθετα, καθίστε και κουβεντιάστε με το μικρό σας. Ζητήστε του να σας πει αν το ενοχλεί κάτι στο σχολείο ή αν δεν καταλαβαίνει πολύ καλά όσα παραδίδει η δασκάλα στο μάθημα.


Χρειάζεται κίνητρα.
Μην ξεχνάτε ότι, τελικά, την απόφαση για να..... στρωθεί στο διάβασμα των μαθημάτων του θα πάρει το πιτσιρίκι σας μόνο του. Ωστόσο έχει ανάγκη και από θετικές επιρροές!

  • Σημαντικό ρόλο παίζει το σχολικό περιβάλλον. Το επίπεδο των παιδιών της τάξης του αποτελεί για τον μικρό μαθητή ένα γερό κίνητρο. Θα είναι πιο εύκολο για το παιδί να μελετάει, αν οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριες του ενδιαφέρονται για τα μαθήματα τους και είναι επιμελείς.
  • Η φιλία του με έναν μελετηρό και καλό μαθητή είναι βέβαιο ότι θα το παρασύρει στη μελέτη. Αν μάλιστα διαβάζουν και παρέα, θα μπορεί το ένα παιδί να βοηθά το άλλο.
  • Ο φόβος της αποτυχίας και του κακού ελέγχου δεν λειτουργεί πάντα ως κίνητρο και δεν συμβάλλει αποτελεσματικά στον τρόπο που διαβάζει το παιδί σας.

Μπορείτε να βοηθήσετε. 
Οι μέτριες μαθητικές επιδόσεις του παιδιού δεν πρέπει να σας γεμίζουν ενοχές. Μπορείτε να σταθείτε στο πλευρό του και να του κεντρίσετε το ενδιαφέρον για τη μελέτη. Η παρέμβαση σας ωστόσο θα πρέπει να περιορίζεται στο να του "ανοίγετε πόρτες" και να του προσφέρετε δυνατότητες. Θα κάνετε λοιπόν λάθος αν κάθεστε πιεστικά πάνω από το κεφάλι του παιδιού για να διαβάσει. Και, φυσικά, πρέπει να αποφεύγετε να το ελέγχετε. Σταθείτε δίπλα του με αγάπη και με υπομονή και όχι με το ύφος της αυθεντίας. Πάνω από όλα όμως για να "συνεργαστείτε" σωστά με το μικρό στα μαθήματα του σχολείου και για να βελτιωθεί η απόδοση του, πρέπει να λάβετε υπόψη σας κάποια πράγματα που ισχύουν για όλα τα παιδάκια αυτής της ηλικίας:
  • Το μπομπιράκι σας μπορεί να καταλαβαίνει σχετικά καλά τις αφηρημένες έννοιες. Όταν ήταν μικρότερο, καταλάβαινε τις έννοιες μέσα από τις αισθήσεις του. Μάθαινε, για παράδειγμα, αριθμητική με ξυλάκια. Τώρα μπορεί να κάνει υποθέσεις, καταλαβαίνει καλύτερα τους νόμους της φυσικής, δίνει μεγαλύτερη σημασία στο ζητούμενο ενός προβλήματος και λιγότερο στις πράξεις αυτές καθεαυτές. Αν θέλετε, λοιπόν, να συζητήσετε μαζί του για ένα πρόβλημα αριθμητικής, θα δώσετε έμφαση στο γιατί πρέπει πχ να κάνει διαίρεση, κι όχι στο αποτέλεσμα που θα έχει η συγκεκριμένη αριθμητική πράξη.
  • Το παιδί έχει πια την ικανότητα, όταν διαβάζει ένα κείμενο, να καταλαβαίνει την πρόθεση του συγγραφέα. Αν κουβεντιάσετε μαζί του το πρώτο κεφάλαιο ενός βιβλίου, μπορείτε να το ρωτήσετε: "Γιατί το λέει αυτό ο συγγραφέας;" Μπορείτε όμως να προχωρήσετε και να του ζητήσετε να σας πει: "Τι νομίζεις ότι θα γίνει παρακάτω;" ή "Τι θα συνέβαινε αν δεν είχε γίνει αυτό;"
  • Τα πιο μικρά παιδιά έχουν την ικανότητα να δίνουν μόνο μία απάντηση στην ερώτηση σας (αυτό ονομάζεται "συγκλίνουσα σκέψη"). Αν το ρωτήσετε πχ "Τι έκανε ο Ηρακλής στη λίμνη Στυμφαλία;" θα σας περιγράψει το περιστατικό. Όταν το παιδί μεγαλώσει θα έχετε τη δυνατότητα να του κάνετε ερωτήσεις που απαιτούν πιο σύνθετες απαντήσεις και δίνουν την ευκαιρία στο παιδί να κάνει υποθέσεις (αυτό ονομάζεται "αποκλίνουσα σκέψη").

Κάντε το διάβασμα χόμπι.
Το εξωσχολικό διάβασμα είναι μια συνήθεια που καλό θα ήταν να φροντίσετε να αποκτήσει το παιδί από αυτή την ηλικία. Κεντρίστε, λοιπόν, το ενδιαφέρον του παιδιού για τη λογοτεχνία και ανοίξτε του τις πύλες ενός υπέροχου κόσμου, του κόσμου των βιβλίων. Όμως αυτό πρέπει να γίνει με προσοχή. Καμιά φορά οι μαμάδες αγοράζουν βιβλία και τα προσφέρουν για να κινήσουν το ενδιαφέρον των παιδιών, αλλά το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό, γιατί εκείνα δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τα ξεφυλλίσουν. Από την επιθυμία τους να αποκαλύψουν στο μικρό τους την ομορφιά ενός συγγραφέα που κάποτε ενθουσίαζε τις ίδιες, προσπαθούν να του τον επιβάλουν. Διαλέγουν λοιπόν για λογαριασμό του αναγνώσματα που αγάπησαν εκείνες, σε μια εποχή καθόλου μακρινή αλλά πολύ διαφορετική από αυτή που ζει σήμερα το μικρό τους. Τότε η τηλεόραση δεν ήταν ακόμα τόσο ελκυστική, ενώ το κομπιούτερ και το ίντερνετ ανήκαν στη σφαίρα της φαντασίας.

Δώστε λοιπόν στο παιδί την ευκαιρία να ανακαλύψει μόνο του ότι το εξωσχολικό διάβασμα είναι μια απόλαυση, αλλά μην το υποχρεώνετε να διαβάσει συγκεκριμένα βιβλία. Χαρείτε μαζί του μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία και διαλέξτε μαζί αυτά που θα διαβάσει. Τα εξωσχολικά βιβλία πλουτίζουν τις γνώσεις του, και είναι ο καλύτερος τρόπος για να αγαπήσει και τα σχολικά βιβλία.

...Άριστες συμβουλές.
  • Φροντίστε να μην αποσπάται η προσοχή του την ώρα που μελετά. Στο σπίτι δεν πρέπει να ακούγονται ενοχλητικοί θόρυβοι.
  • Η γωνιά της μελέτης και το γραφείο του πρέπει να είναι τακτοποιημένα.
  • Φροντίστε να υπάρχει ο σωστός φωτισμός ώστε να μην κουράζεται το παιδί όταν μελετά.
  • Μη δείχνετε στο παιδί πως να διαβάζει και μην το ελέγχετε. Μπορείτε να διαπιστώνετε τις γνώσεις του διακριτικά.
  • Να είστε δίπλα του όταν σας χρειάζεται και έχει δυσκολίες.
  • Προτρέψτε το να δίνει έμφαση στις κεντρικές ιδέες και όχι στις λεπτομέρειες.
  • Μη χάνετε ευκαιρία να διευρύνετε τους ορίζοντες του. Μια είδηση στην τηλεόραση, ένα άρθρο στην εφημερίδα ή μια επίσκεψη σε μουσείο μπορούν να γίνουν  αφορμή για να συνδέσει όσα μαθαίνει μέσα στην τάξη με τον έξω κόσμο. Έτσι, αφομοιώνει καλύτερα τα σχολικά μαθήματα και εμπλουτίζει διαρκώς τις γνώσεις του.
  • Αποφεύγετε να του κάνετε συνεχώς παρατηρήσεις σχετικά με τις επιδόσεις του στα μαθήματα. Αντίθετα, προσπαθείτε να το επιβραβεύετε και να το ενθαρρύνετε.
Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Διαβάστε επίσης:

25 Οκτ 2011

Μαμά, τα άλλα παιδιά με κοροϊδεύουν...



Πολλά παιδιά βρίσκονται σε δύσκολη θέση όταν τα άλλα παιδιά τα κοροϊδεύουν. Επειδή φοράει γυαλιά; Επειδή είναι παχουλό; Όπως και να έχει πρόκεται για μια δυσάρεστη κατάσταση κι εσύ ως γονιός πρέπει κάτι να κάνεις. 
 
Είναι ένα σοβαρό πρόβλημα και μπορεί να δημιουργήσει στο παιδί αμφιβολίες για τον εαυτό του. 
 
“Μπαμπά, ο Φώτης με κοροϊδεύει, μου λέει συνέχεια ότι είμαι γυαλάκιας, δε με θέλει στην παρέα... Στενοχωριέμαι πολύ, δεν έχω με ποιον να παίξω.”

Γιατί συμβαίνει αυτό;
 
Οι αιτίες που βρίσκουν τα παιδιά για να αποκλείουν κάποιους συμμαθητές από την παρέα τους είναι πάρα πολλές. Μερικές από αυτές είναι όταν έχουν μαλώσει ή διαφωνήσει, όταν κάποιος είναι επιθετικός ή εριστικός, όταν βλέπουν ένα παιδί δειλό, εσωστρεφές, που δεν αντιδρά στα πειράγματα, ή όταν ένα παιδί έχει κάποια ιδιαιτερότητα, δηλαδή είναι παχουλό ή φορά γυαλιά ή έχει πεταχτά αυτιά κι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στα πειράγματα.

Συνήθως ένας είναι ο αρχηγός στα πειράγματα και οι άλλοι ακολουθούν. Τα παιδιά που δέχονται αυτά τα πειράγματα δυσκολεύονται πολύ να δεχτούν την απόρριψη αυτή. Συχνά, θυμώνουν, κλαίνε ή αρχίζουν να έχουν αμφιβολίες για τον εαυτό τους. 

Πως μπορείτε να βοηθήσετε:

- Είναι καλύτερα να βοηθήσετε το παιδί σας να αντιμετωπίσει ευθέως την απογοήτευσή του.

- Προσπαθήστε να μάθετε γιατί έχει αποκλειστεί από τους φίλους του. Μάλιστα, ακόμη κι αν διαφωνείτε με αυτά που σας λέει, μάθετε να είστε υπομονετικός συνομιλητής, χωρίς να το κρίνετε.

- Βεβαιώστε το πώς, έστω κι αν δεν γίνεται δεκτό από την παρέα, είναι μια χαρά.

- Προτρέψτε το να αρχίσει να συναναστρέφεται και άλλα παιδιά.

- Αν υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι λόγοι, για τους οποίους το αποφεύγουν κάποια παιδιά στο σχολείο, όπως η εμφάνισή του, η συμπεριφορά του και οι επιδόσεις του στο σχολείο, η κοινωνική ή οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του, βοηθήστε το να αποδεχθεί τις διαφορές αυτές και, αντίστοιχα, να εντοπίσει τα δυνατά του σημεία και να νιώθει γι’ αυτά χαρά και υπερηφάνεια.

- Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να βοηθήσετε το παιδί σας στην κατεύθυνση αυτή, είναι να ανακαλέσετε μια δική σας παρόμοια εμπειρία απόρριψης από το παρελθόν. Εξηγήστε του τι κάνατε εσείς σ’ αυτή την περίπτωση. Πως αντιδράσατε, πως νιώσατε και πως διαχειριστήκατε τα αισθήματα απόρριψης.

- Βρείτε εναλλακτική λύση, όπως π.χ. να γραφτεί σε κάποιον αθλητικό σύλλογο ή να εξασκήσει κάποιο χόμπι.

- Να κάνει παρέα με παιδιά της γειτονιάς ή και με παιδιά δικών σας φίλων και συγγενών.

- Μην πιέζετε, πάντως, τις καταστάσεις. Μην παίρνετε το μέρος του, μην το κανακεύετε γιατί έτσι δεν το βοηθάτε. Αντίθετα, προτρέψτε το να αντιδράσει, να κάνει παρέα με κάποιο άλλο παιδί που σίγουρα υπάρχει.

- Τέλος, αν το παιδί συνεχίσει να έχει δυσκολίες, ζητήστε βοήθεια ψυχολόγου.



Όταν το παιδί γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας στο σχολείο...

Για κάποιους ανθρώπους, τα σχολικά χρόνια δεν στέφονται με τις καλύτερες αναμνήσεις. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί, τα μαθήματα, οι δάσκαλοι ακόμα και οι συμμαθητές, και αυτό γιατί πολλά παιδιά πέφτουν θύματα γελοιοποίησης, χλευασμού και κοροϊδίας από συμμαθητές τους. Το σχολείο είναι η πρώτη επαφή του παιδιού με το κοινωνικό σύνολο, στο οποίο συχνά διαπιστώνει με οδυνηρό τρόπο ότι τα υπόλοιπα παιδιά είναι αυστηρά και ιδιαιτέρως σκληρά.

 
Γιατί τα παιδιά είναι σκληρά;

 "Η κοινωνική ωρίμανση του ατόμου ουσιαστικά ξεκινάει στην εφηβεία. Είναι η ηλικία που τα παιδιά θέλουν να είναι κοινωνικά αρεστά, να αναπτύσσουν φιλίες και επιδιώκουν να ανήκουν σε ομάδες. Πριν όμως τα παιδιά φτάσουν στην εφηβεία η κοινωνική τους συμπεριφορά βρίσκεται σε πολύ αρχικά στάδια και πολλές φορές περιορίζεται στο σημείο του ενστίκτου. Ναι, τα παιδιά είναι σκληρά και αυστηρά αλλά αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο γιατί ακόμη οι σκέψεις τους και η κρίση τους περιορίζονται απλοϊκά στο άσπρο ή μαύρο, στο καλό ή το κακό... Τα γκρι σημεία της κοινωνίας μας είναι άγνωστα σε αυτά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ανήκουν συνήθως και οι άνθρωποι που έχουν συναντήσει μέχρι τότε", λέει η Ψυχολόγος, Ανδρομάχη Χιωτίνη.

Ο φόβος του διαφορετικού 

Όταν τα παιδιά ξεκινούν να πηγαίνουν στο σχολείο είναι μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια της συμπεριφοράς τους να κοροϊδεύουν τους συμμαθητές τους εκείνους που θεωρούν ότι δεν ανήκουν στο σύνολο (πχ, αν κάποιο παιδί κεκεδίζει, φοράει γυαλιά, είναι υπέρβαρο κ.α.).

 Αυτό συμβαίνει γιατί το παιδί που κοροϊδεύει μπορεί να μην έχει ξαναβρεθεί με άτομο που έχει παρόμοια ή ίδια διαφορετικότητα. Στη φύση, το κοπάδι συμβαίνει να απομονώνει το ζώο που δεν είναι υγιές και δυνατό ή που για οποιοδήποτε άλλο λόγο διαφοροποιείται από την ομοιομορφία του σύνολου. Το ένστικτό αυτό όπως και πολλά άλλα ένστικτα είναι ακόμα ιδιαίτερα ισχυρό στα παιδιά.

 
Ποια παιδιά γίνονται θύματα χλευασμού

 Το κριτήριο είναι απλό, θύματα χλευασμού πέφτουν τα παιδιά που δεν έχουν ενταχθεί επαρκώς στο κοινωνικό σύνολο του σχολείου, που για κάποιο λόγο ξεχωρίζουν από την ομοιομορφία που η πλειοψηφία των συνομηλίκων τους έχει μάθει να αναγνωρίζει ως "φυσιολογική". Όσο μεγαλώνουμε, γνωρίζουμε περισσότερους ανθρώπους και μαθαίνουμε να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα. Για τα παιδιά αυτής της ηλικίας όμως ένα παιδί που είναι έστω και λίγο πιο διαφορετικό από τα άλλα, ειδικά αν "ανέχεται" τέτοιες συμπεριφορές και έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση, είναι ένα εύκολο θύμα. 
 
Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;

Στην περίπτωση που το παιδί τους κοροϊδεύει κάποιο άλλο παιδί, είναι πρωταρχικό τους καθήκον να του δώσουν και το πιο ουσιαστικό μάθημα,  να το διδάξουν τις κοινωνικά αρεστές συμπεριφορές. Να το μάθουν να σέβεται το διαφορετικό και να συμπεριφέρεται με ευγένεια στους συνανθρώπους του.  Γιατί αυτό που κάνουν οι γονείς είναι να φέρνουν ένα παιδί στον κόσμο, όχι στα σπίτι τους, οπότε τα παιδιά πρέπει να τα μεγαλώνουμε προετοιμάζοντας τα να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο και όχι στο στενό οικογενειακό κύκλο.

 Στην αντίθετή περίπτωση, που το παιδί πέφτει θύμα χλευασμού, οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν πραγματικά το παιδί:

 
Πρώτον, οι γονείς πρέπει να κατανοήσουν το πρόβλημα του παιδιού και να μην εθελοτυφλούν.

 Δεύτερον, να δείξουν στο παιδί ότι επειδή κάποιοι συμμαθητές του το κοροϊδεύουν αυτό δεν σημαίνει ότι και το πρόβλημα που έχει είναι μεγάλο ή ότι πρέπει να το επηρεάζει.

 Τρίτον, να αναπτύξουν την αυτοπεποίθηση του δίνοντας του κίνητρο να ασχοληθεί με κάτι στο οποίο είναι πολύ καλό και να του το υπενθυμίζουν όταν το παιδί είναι στεναχωρημένο (πχ σε ένα υπέρβαρο παιδί που οι συμμαθητές του το λένε χοντρό και στεναχωριέται οι γονείς χωρίς να αρνούνται το γεγονός του πάχους καλό θα είναι να του επισημαίνουν τα αρεστά του προσόντα πχ μπορεί να είσαι παχουλός αλλά είσαι και πολύ δυνατός).

 Τέταρτον όταν οι γονείς διαπιστώσουν το λόγο για τον οποίο τα άλλα παιδιά κοροϊδεύουν το παιδί τους -όπου είναι δυνατόν- να προσπαθήσουν να διορθώσουν αυτό το ελάττωμα, πχ αν το παιδί κεκεδίζει να συμβουλευτούν το γιατρό του, αν είναι παχύσαρκο να εφαρμόσουν μια πιο υγιεινή διατροφή κ.ο.κ.

 Το συμπέρασμα είναι ότι αν και είναι φυσιολογικό τα παιδιά να κοροϊδεύουν -λόγω της έλλειψης κοινωνικής εμπειρίας-, το κατά πόσο αυτό θα επηρεάσει τα παιδιά που υφίστανται την κοροϊδία, εξαρτάται από την προσωπικότητα του παιδιού και την αντιμετώπιση των γονιών του. 
Η προσοχή των ενηλίκων πρέπει να δίνεται περισσότερο άμα η κοροϊδία συνεχίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες και αν περάσει στα πλαίσια του τραμπουκισμού, της βίας και του εκφοβισμού. Τότε πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή και από τους γονείς και από τους δασκάλους.

Πηγή: tlife.gr

4 Οκτ 2011

Πάλι δεν διάβασες; Τι να κάνουν οι γονείς.



Πάλι δεν διάβασες; Μια ερώτηση- επίκριση, που βασανίζει παιδιά και γονείς και σίγουρα έχει σχέση με την επίδοση και με τη σχέση του μαθητή με το σχολείο.

Ο τρόπος που θα οργανώσει ένα παιδί το διάβασμά του παίζει καταλυτικό ρόλο, όχι μόνο στην επίδοσή του στο σχολείο, αλλά κυρίως στην εικόνα και τη σχέση που θα αναπτύξει με τη μάθηση γενικότερα, αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων η σχολική εξελικτική ψυχολόγος και συνεργάτης του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών Φρόσω Μήτσιου.




"Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε, τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει", τονίζει η κ. Μήτσιου, επικαλούμενη τη Μαρία Μοντεσσόρι (σ.σ. Ιταλίδα παιδαγωγός, που επινόησε το μοντεσσοριανό παιδαγωγικό σύστημα, το οποίο ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του κι εξακολουθεί να εφαρμόζεται και σήμερα σε μοντεσσοριανές σχολές ή σχολεία).

Πολλές φορές, οι συνεχείς επιπλήξεις για το διάβασμα επιδρούν αρνητικά στο παιδί, το οποίο από αντίδραση οδηγείται σε μειωμένη επίδοση ή στη δημιουργία της αίσθησης ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει. "Στην περίπτωση που ένα παιδί έχει μειωμένη από απόδοση στο σχολείο" , επισημαίνει η κ. Μήτσιου, "οι γονείς θα πρέπει να ψάξουν μήπως έχει πρόβλημα όρασης ή ακοής, μαθησιακές δυσκολίες ή ψυχολογικά προβλήματα ή μήπως είναι θύμα παρενόχλησης από άλλα παιδιά. Ακόμη θα πρέπει να φροντίσουν να έχει την κατάλληλη διατροφή, γιατί η διατροφή επηρεάζει την επίδοση και τη μνήμη".

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί να διαβάζει μόνο του; "Είναι σημαντικό να κατανοήσουν οι γονείς ότι δεν 'διαβάζουμε' όλοι μαζί τα μαθήματα της επόμενης μέρας, αλλά στην ουσία βοηθάμε ή καλύτερα μαθαίνουμε το παιδί (ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού) να οργανώνει τη μελέτη του, ώστε να είναι αποδοτική και όσο το δυνατόν λιγότερο κουραστική. Αυτό ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας στο παιδί και του δίνει μια εικόνα για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες του και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται. Στόχος του γονέα είναι να επιτύχει το παιδί αυτό που ονομάζουμε αυτορρύθμιση", απαντά η κ. Μήτσιου.
 

Μερικοί τρόποι που συνιστώνται στους γονείς για να μπορέσει το παιδί να αυτορρυθμιστεί είναι:

► Να προτείνουν στο παιδί να τοποθετήσει το πρόγραμμα της εβδομάδας σε σημείο που να μπορεί να το βλέπει εύκολα, όπως στο γραφείο, στην πόρτα, στην ντουλάπα του δωματίου του, χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζουν συνεχώς.
► Να το βοηθήσουν να οργανώσει το χώρο του δωματίου του με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην επηρεάζεται την ώρα της μελέτης από άλλα ερεθίσματα, όπως από το γραφείο να μην έχει θέα έξω από το παράθυρο, να κλείνει την πόρτα για να μην αποσπάται η προσοχή του από άλλους θορύβους (δικές τους συζητήσεις, τηλεόραση, άλλες ηλεκτρικές συσκευές) και να προσαρμόσουν το φωτισμό, ώστε η μελέτη να είναι πιο ξεκούραστη για τα μάτια.

► Μέρος της οργάνωσης είναι και η έγκαιρη προετοιμασία του σχολικού εξοπλισμού (τσάντα με βιβλία της ανάλογης ημέρας, κασετίνα με όλα τα απαραίτητα)- στην αρχή με βοήθεια από τους γονείς, αλλά στη συνέχεια από το ίδιο το παιδί.
► Να του δείξουν τη σωστή στάση του σώματος στο γραφείο ή ακόμη και στον υπολογιστή προσαρμόζοντας την καρέκλα στην ανάλογη θέση. Να αφήσουν το παιδί να το ακολουθήσει κι αν δουν ότι το ξεχνά, να το υπενθυμίσουν
► Αναφορικά με τις δραστηριότητες εκτός σχολείου, πολλοί γονείς σκέφτονται να στείλουν τα παιδιά για εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων, αθλημάτων. Οι γονείς δεν πρέπει να ξεχνούν ότι αυτό που χρειάζεται το παιδί είναι ξεκούραση και εκφόρτιση από το άγχος των τόσων υποχρεώσεων, συνήθως μέσω παιχνιδιού. Θα πρέπει να ρωτήσουν το παιδί με τι θα ήθελε να ασχοληθεί, προσπαθώντας να περιορίσουν τις δικές τους προσδοκίες ή (ανεκπλήρωτα) όνειρα- για παράδειγμα να μάθει πιάνο, γιατί στους ίδιους αρέσει η κλασική μουσική.
► Να αποφεύγουν να ζητούν από το παιδί να ξεκινήσει το διάβασμα, μόλις επιστρέψει από το σχολείο ή μετά από το παιχνίδι, καθώς αυτό το διάστημα είναι για ξεκούραση ή για να ενισχυθεί η ποιοτική επικοινωνία με το παιδί, μέσω συζήτησης (μοίρασμα σκέψεων και συναισθημάτων της ημέρας).
► Βοηθητικό είναι να ξεκινήσει το παιδί να διαβάζει τα πιο δύσκολα μαθήματα στην αρχή και να μην τα αφήσει στο τέλος που θα είναι πιο κουρασμένο.
► Αντίστοιχα, μπορεί να διαβάσει πρώτα αυτά που βαριέται ή που του προξενούν μειωμένο ενδιαφέρον ώστε να κινητοποιείται στη συνέχεια να διαβάσει κι αυτά που του αρέσουν περισσότερο.
► Να κάνει μικρά και συχνά διαλλείματα, ακόμη κι αν δεν νιώθει ιδιαίτερα κουρασμένο.
► Αν το δυσκολεύουν τα θεωρητικά μαθήματα (π.χ. ιστορία), να του προτείνουν εναλλαγή με πρακτικά μαθήματα (π.χ. μαθηματικά). Στα θεωρητικά θα το βοηθήσει αρκετά, αν οι γονείς του δείξουν τρόπους εκμάθησης όπως, να δίνει μια κεντρική ιδέα- τίτλο, λέξεις - κλειδιά ή να υπογραμμίζει σημαντικά κομμάτια σε κάθε παράγραφο και γενικότερα να παρατηρεί εικόνες. Οι γονείς πρέπει να προτείνουν στο παιδί να κάνει μια επανάληψη το βράδυ, πριν πάει για ύπνο. Να αποφεύγουν να είναι μ' ένα βιβλίο από πίσω του και να του διαβάζουν φωναχτά το μάθημα, γιατί αυτό αποτελεί μεν παθητική διαδικασία μάθησης, αλλά του δίνει την εικόνα ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνο του.
► Να περιορίσουν ή ν' αποφεύγουν, όσο είναι εφικτό, να απευθύνονται στο παιδί, χρησιμοποιώντας προστακτική (όπως: γράψε, διάβασε κ.λπ.) και να επιλέξουν να το παρακινούν με εκφράσεις, όπως: "έλα να διαβάσεις τώρα που είσαι ξεκούραστος".
► Αντίστοιχα, όταν εξαντλούνται τα αποθέματα υπομονής τους, να μην απειλούν το παιδί , λέγοντας "αν δεν διαβάσεις τα μαθήματά σου δεν θα βγεις για παιχνίδι". Αντί γι' αυτό, μπορούν να πουν: "όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου, μπορείς να πας για παιχνίδι".
► Να θυμούνται να ενισχύουν την προσπάθεια που κάνει το παιδί.

Για να επιτευχθούν τα προηγούμενα και να ενισχυθεί η ικανότητα μελέτης είναι απαραίτητα δυο ακόμη στοιχεία: μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή (τρίωρα γεύματα, τριάδες γευμάτων [ενδεικτικά: α) ζωική (όπως, κοτόπουλο, γάλα, γιαούρτι), β) αμυλώδη (δημητριακά, πατάτα, ξηροί καρποί) και γ) φρέσκια (φρούτο, χυμός) τροφή] και επαρκής ύπνος (περίπου 8 ώρες).

Πηγή: fe-mail.gr

29 Σεπ 2011

Το σύνδρομο της μαθητικής αϋπνίας



Ξέρετε πόσες ώρες κοιμούνται τα παιδιά σας και πόσες θα έπρεπε να κοιμούνται; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι πολλά παιδιά του Δημοτικού και τα περισσότερα του Γυμνασίου και του Λυκείου δεν κοιμούνται αρκετά, γεγονός που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, διαταράσσοντας τις επιδόσεις τους στα μαθήματα και αυξάνοντας τον κίνδυνο παχυσαρκίας, κατάθλιψης και άλλων δεινών.

Αν και είναι αλήθεια πως οι ανάγκες σε ύπνο ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, υπάρχουν ορισμένες λογικές βασισμένες στην επιστήμη οδηγίες που μπορούν να σας βοηθήσουν να καταλάβετε εάν το παιδί σας κοιμάται όσο χρειάζεται για να λειτουργεί σωστά εντός και εκτός σχολείου, αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Αν μάλιστα είναι στην εφηβεία, συγκρίνοντας τις ώρες που κοιμάται με τις ώρες που θα έπρεπε να κοιμάται, πιθανώς θα καταλάβετε καλύτερα γιατί δυσκολεύεται κάθε πρωί τόσο πολύ να ξυπνήσει και να ετοιμαστεί για το σχολείο.

Οι αριθμοί
Σύμφωνα με το Εθνικό Ιδρυμα Υπνου (NSF) των ΗΠΑ, τα νεογέννητα μωρά πρέπει να κοιμούνται 12-18 ώρες το 24ωρο με μια σταδιακή μείωση στις 12-14 ώρες για τα νήπια ηλικίας 1-3 ετών. Κατά την προσχολική ηλικία, το παιδί πρέπει να κοιμάται 11-13 ώρες, ενώ στις ηλικίες 5-10 ετών οι ανάγκες σε ύπνο κυμαίνονται από 10 έως 11 ώρες το 24ωρο.
Τα δύσκολα, πάντως, αρχίζουν στην εφηβεία και συνεχίζονται μέχρι την ενηλικίωση. Οι έφηβοι όχι μόνον χρειάζονται περισσότερες ώρες ύπνου απ’ ό, τι οι ενήλικοι (δηλαδή 8.30 - 9 ώρες κάθε βράδυ, σύμφωνα με το NSF), αλλά οι ώρες που νυστάζουν και οι ώρες που μπορούν να ξυπνήσουν μόνοι τους δίχως να… κουτουλάνε, δεν έχουν καμία σχέση με τις ώρες έναρξης των σχολείων.
Η μία μελέτη μετά την άλλη αποκαλύπτει πως ο μέσος έφηβος σπανίως πηγαίνει για ύπνο πριν από τις 11, κι ας έχει να σηκωθεί στις 6 ή στις 6.30' για να ετοιμαστεί για το σχολείο, στο οποίο πρέπει να αρχίσει το μάθημα φρέσκος και σε πλήρη εγρήγορση γύρω στις 8.

Επακόλουθο: την πρώτη ώρα και μερικές φορές τη δεύτερη πολλά κεφάλια γέρνουν από τη νύστα και ακόμα περισσότερα κοιτάζουν απλώς τον πίνακα αδυνατώντας να μάθουν το παραμικρό.
Σε μία από τις μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί, περισσότερο από το 90% των εφήβων είπαν πως κοιμούνται λιγότερο από 9 ώρες κάθε βράδυ ενώ το 10% δήλωσαν πως κατά μέσον όρο κοιμούνται λιγότερες από 6 ώρες.
Οπως θέτει το όλο θέμα ο δρ Τζέιμς Μπ. Μάας, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης και κορυφαίος ερευνητής του ύπνου, «οι περισσότεροι έφηβοι είναι κινούμενα ζόμπι, διότι κοιμούνται υπερβολικά λίγο».

«Παθολογικά κουρασμένοι»
Σε μια άλλη μελέτη, η δρ. Μαίρη Α. Καρσκέιντον, από το Πανεπιστήμιο Μπράουν, διαπίστωσε πως σχεδόν οι μισοί από τους μαθητές που φτάνουν στο σχολείο γύρω στις 7.30 είναι «παθολογικά κουρασμένοι» μία ώρα αργότερα.

Με άλλα λόγια, «αυτά τα παιδιά μπορεί να είναι όρθια και στα θρανία τους στις 8.30, αλλά είμαι απολύτως πεπεισμένη πως ο εγκέφαλός τους βρίσκεται ακόμα στο μαξιλάρι τους», λέει.
Η έλλειψη ύπνου έχει «σοβαρές συνέπειες στη μάθηση», προσθέτει. «Οι μαθητές δεν είναι αρκετά ξύπνιοι ώστε να δεχτούν τις πληροφορίες που υποτίθεται ότι ακούν, η αποθήκευση αυτών των πληροφοριών είναι διαταραγμένη, ενώ η ικανότητά τους να τις θυμηθούν αργότερα είναι μειωμένη».
Το χειρότερο είναι πως ό,τι μαθαίνουμε στη διάρκεια της ημέρας το εμπεδώνουμε όταν κοιμόμαστε – και στην περίπτωση των άυπνων εφήβων απλούστατα δεν υπάρχει χρόνος το βράδυ για να συμβεί η διαδικασία αυτή, κατά τη δρα Καρσκέιντον.
Οσον αφορά την προσπάθεια των εφήβων να αναπληρώνουν τα Σαββατοκύριακα τον ύπνο που τους λείπει, η δρ Καρσκέιντον λέει πως ούτε αυτό είναι λύση, διότι το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διαταράσσουν ακόμα περισσότερο το βιολογικό τους ρολόι και να δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο να ξυπνήσουν εγκαίρως τις καθημερινές.
Μόνη λύση, καταλήγει, είναι ο καλός προγραμματισμός μέσα στη μέρα, ούτως ώστε 10 η ώρα να βρίσκονται στο κρεβάτι τους.

Πηγή: ygeia.tanea.gr

15 Σεπ 2011

Σχολική Φοβία



Όταν η άρνηση για το σχολείο προχωρά πέρα από την απλή απροθυμία, σκεφτείτε μήπως η σχολική φοβία έχει «τρυπώσει» στην τσάντα του παιδιού σας. Μην ανησυχείτε, υπάρχει λύση!
Είναι Δευτέρα πρωί. «Ώρα για σχολείο», φωνάζετε όσο πιο χαρωπά μπορείτε. Αντί όμως το παιδί σας να σηκωθεί μαχμουρλίδικα και να αρχίσει να ετοιμάζεται, το βλέπετε να κουκουλώνεται ακόμα περισσότερο και να βογκάει. Πονάει το κεφάλι του, η κοιλιά του, νιώθει ζαλάδα, τάση για εμετό ή κάτι παρόμοιο. Είναι άρρωστο ή προσποιείται για να γλιτώσει το σχολείο; Η πρώτη σας αντίδραση φυσικά είναι να ανησυχήσετε (ή να τρομάξετε, ανάλογα με την… ηθοποιία). Κοιτάτε τα συμπτώματα και συμβουλεύεστε τον παιδίατρο. Τι γίνεται όμως όταν ο γιατρός σάς διαβεβαιώνει ότι το παιδί είναι υγιέστατο, αλλά τα συμπτώματα επιμένουν; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ως δια μαγείας εξαφανίζονται μόλις το παιδί μείνει στο σπίτι. Όχι, το παιδί σας δεν υποφέρει από κάποια σοβαρή σωματική ασθένεια, αλλά πάσχει από σχολική φοβία, την πιο γνωστή και πονηρή αιτία απουσιών, αφού παρουσιάζει συμπτώματα που δύσκολα επαληθεύονται.
Άρνηση για σχολείο
Πρώτα απ’ όλα, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η σχολική φοβία δεν έχει να κάνει ούτε με τη φυσιολογικότατη άρνηση που μπορεί να παρουσιάσουν τα παιδιά τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς ούτε με την ακόμα πιο φυσιολογική επιθυμία για μια μέρα κοπάνας. «Με τον όρο σχολική φοβία εννοούμε τον έντονο και συχνά αδικαιολόγητο φόβο που εκφράζεται με τη δυσκολία και την επίμονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο», λέει η Κατερίνα Στρουμπούλη, ψυχολόγος με ειδίκευση στην αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών και τη συμβουλευτική γονέων. «Διαφέρει από το άγχος του αποχωρισμού, το οποίο εμφανίζεται από τον έβδομο μήνα έως το δεύτερο περίπου έτος της ζωής του παιδιού και σχετίζεται με την ανησυχία ότι θα χάσει την προστασία και την ασφάλεια που του παρέχουν τα πολύ οικεία σε αυτό πρόσωπα και κυρίως η μητέρα. Η σχολική φοβία δεν πρέπει να συγχέεται με τη συνειδητή άρνηση του παιδιού για το σχολείο». Είναι κάτι βαθύτερο, η εκδήλωση ενός σοβαρού προβλήματος, μιας διαταραχής με επίμονη ανησυχία του παιδιού να εγκαταλείψει το σπίτι του. Σύμφωνα με έρευνες, μάλιστα, εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά δημοτικού και σε μεγαλύτερο ποσοστό στα κορίτσια απ’ ό,τι στα αγόρια.
Η εικόνα του παιδιού
Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας εμφανίζονται συνήθως το πρωί, την ώρα που το παιδί πρέπει να πάει σχολείο, κι επιδεινώνονται τη στιγμή της αναχώρησης ή την ώρα που φτάνει στη σχολική αυλή. Σε αντίθεση με τις κρίσεις της… καθημερινότητας, ελάχιστα συμπτώματα εμφανίζονται τα Σαββατοκύριακα ή στις διακοπές , ενώ εμφανίζονται συχνότερα την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί.
Το σχολειοφοβικό παιδί βασανίζεται από την ιδέα ότι πρέπει να απομακρυνθεί από το σπίτι του. Για να δικαιολογήσει την απροθυμία του αυτή επικαλείται διάφορες δικαιολογίες, αρκετά λογικοφανείς, που δεν πρέπει όμως να πείσουν τους γονείς. Ένα παιδί που υποφέρει από σχολική φοβία είναι συνήθως ντροπαλό, ιδιαίτερα ευαίσθητο και συνεσταλμένο, με δυσκολία προσαρμογής και αποδοχής μεταβατικών καταστάσεων και αλλαγών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας. Ακόμα και εξωστρεφή και ανεξάρτητα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν σχολική φοβία, όπως και εκείνα που είναι γενικά αγχώδη.
Ποιες είναι οι αιτίες;
«Οι αιτίες που προκαλούν σχολική φοβία είναι αρκετές», τονίζει η κ. Στρουμπούλη. «Τα περισσότερα παιδιά που αρνούνται να πάνε σχολείο κατακλύζονται από έντονο άγχος σχετικά με το πώς θα προσαρμοστούν σ’ ένα χώρο έξω από το σπίτι τους. Πώς θα τους αντιμετωπίσουν οι συμμαθητές τους; Ο δάσκαλος θα είναι αυστηρός μαζί τους; Θα τα καταφέρουν με τα μαθήματα; Μια άλλη πολύ σημαντική αιτία είναι το μόνιμο άγχος του αποχωρισμού. Η προσκόλληση κυρίως στο πρόσωπο της μητέρας και η δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού μαζί της έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση έντονου άγχους όταν το παιδί καλείται να απομακρυνθεί απ’ την προστατευτική αγκαλιά της και να εμπλακεί σε νέες δραστηριότητες έξω από την οικογένεια. Άλλες αιτίες είναι επίσης η δυσλειτουργική δομή της οικογένειας και η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των μελών της, η υπερπροστατευτικότητα της μητέρας και η ταυτόχρονη παθητικότητα του πατέρα, καθώς και η σύνδεση, από την πλευρά του παιδιού, του σχολείου με κάποια δυσάρεστη εμπειρία που ενεργοποίησε το φόβο του». Τι θα κάνετε όταν αντιληφθείτε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μην πανικοβληθείτε. Μην αντιδράσετε δηλαδή σπασμωδικά, με φωνές, μαλώματα ή τιμωρίες. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να επιδεινώσετε το πρόβλημα. Η καλύτερη λύση είναι να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σας ενημερώσει αρχικά για το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, να αναλύσει τα συμπτώματα και να εντοπίσει την πηγή του, ώστε να βοηθήσει στην επίλυσή του. Μην ξεχνάτε ότι το παιδί πρέπει να συνεχίσει το σχολείο. Η δική σας στάση είναι αυτή που θα παίξει κύριο ρόλο ώστε η παρέμβαση να είναι γρήγορη και αποτελεσματική.
Πώς αντιμετωπίζεται;
«Η σχολική φοβία αποτελεί ένα σύνδρομο πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό», λέει η κ. Στρουμπούλη. «Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτείται ανάλυση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φοβία και την έχουν προκαλέσει. Η αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς (ψυχολόγο, παιδοψυχίατρο, κοινωνική λειτουργό) και η συνεργασία με το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον κρίνεται απαραίτητη. Τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοι πρέπει να παρατηρήσουν προσεκτικά το παιδί και να καταγράψουν τη συμπεριφορά του και τα αίτια που την προκαλούν. Στη συνέχεια, ο ειδικός θα εστιάσει την προσοχή του στη μείωση του άγχους και των φοβικών συμπτωμάτων που το βασανίζουν, θα το ενισχύσει θετικά και θα προετοιμάσει τη σταδιακή επάνοδό του στο σχολείο. Χρειάζεται κατανόηση, υπομονή και επιμονή απ’ όλους όσοι συναναστρέφονται με το παιδί, ώστε η προσπάθεια να έχει αποτέλεσμα και η προσαρμογή του στο σχολείο να γίνει ομαλά». Κανόνες για να προλάβετε το πρόβλημα πριν εμφανιστεί δεν υπάρχουν. Δείξτε ενδιαφέρον στην όποια ανησυχία του παιδιού και προσπαθήστε να του παρουσιάσετε το σχολείο με τα φωτεινότερα χρώματα. Άλλωστε, θα περάσει πολλά χρόνια εκεί.
Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας
Η σχολική φοβία εκδηλώνεται με:
  • 1.συστηματική άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο,
  • 2.απροσδιόριστα παράπονα του παιδιού σχετικά με το σχολείο, τους συμμαθητές και το δάσκαλό του,
  • 3.νευρικότητα, ευερεθιστότητα και έντονο θυμό ή κλάμα την ώρα που ετοιμάζεται για το σχολείο,
  • 4.ψυχοσωματικές διαταραχές όπως πονοκέφαλοι, εμετός, κοιλιακοί πόνοι κ.ά.
  • 5.δυσκολία του παιδιού να αποκοιμηθεί το βράδυ ή διαταραγμένος ύπνος κατά τη διάρκεια της νύχτας,
  • 6.δυσκολίες στο φαγητό.

  • Πηγή: kids.in.gr

    Δείτε επίσης: