Δίψα για μάθηση!!!!

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των μεγάλων αλλαγών! Και τι αλλαγών.... Το μικρό σας ετοιμάζεται να φύγει πρώτη φορά από την αγκαλιά σας για να βρεθεί σε ένα καινούργιο χώρο: το πρώτο του σχολείο! Ένα νέο κεφάλαιο ξεκινά στη ζωή του (και τη δική σας!) γεμάτο από καινούργια ερεθίσματα που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί πολύπλευρα.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ
Ο παιδικός σταθμός είναι ο νέος χώρος που θα φιλοξενεί το παιδάκι σας κάποιες ώρες της ημέρας απασχολώντας το δημιουργικά, φροντίζοντας παράλληλα και για την επιτυχή κοινωνικοποιήση του. Όσο εσείς θα είστε στη δουλειά σας, το μικρό σας θα βρίσκεται σε ένα φιλικό και ζεστό περιβάλλον που θα του εξασφαλίσει ασφάλεια σε όλες του τις δραστηριότητες, δίνοντας του την ίδια στιγμή κίνητρα για να ανακαλύψει τις δυνατότητες του. Πιο συγκεκριμένα:

• Θα συναναστραφεί με νέα άτομα εκτός οικογένειας και θα εξοικειωθεί με την ιδέα πως δεν θα βρίσκεται συνέχεια μαζί με πρόσωπα που έχει συνηθίσει να βλέπει και αγαπά (γονείς, παππούς, γιαγιά). Θα γνωρίσει παιδάκια που θα έχουν κοινά ενδιαφέροντα και μέσα από την καθημερινή επαφή θα δημιουργήσει τους πρώτους του φίλους.
• Θα μάθει να ανήκει σε μια ομάδα, να συμπεριφέρεται και να λειτουργεί μαζί με το σύνολο (ομαδικό παιχνίδι). Θα αρχίζει να μοιράζεται τα παιχνίδια του και να συνεργάζεται με τα άλλα παιδάκια.
• Θα συμμορφώνεται με τους κανόνες που θα θέσει η δασκάλα και θα κατανοήσει πως δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει (πχ να φωνάζει). Θα αντιληφθεί λοιπόν πως είναι αναγκαίο να βάζει κάποια όρια στη συμπεριφορά του.
• Θα εμπλουτίζει το λεξιλόγιο του με όλο και περισσότερες λέξεις και φράσεις, εξαιτίας των ερεθισμάτων που θα δέχεται καθημερινά από τις δραστηριότητες του σταθμού (συζητήσεις, παραμύθια κλπ).
• Θα μάθει να ξεχωρίζει τα χρώματα και τα σχήματα.
• Θα καταφέρει με απλές λέξεις να περιγράψει μια εικόνα πλάθοντας έτσι μια μικρή ιστορία.
• Θα συνειδητοποιήσει πόσα πράγματα μπορεί να κάνει με τα χεράκια του! Στα χέρια του οι μαρκαδόροι θα "παίρνουν ζωή" και θα δίνουν χρώμα σε κάθε αριστούργημα του. Τα έντονα και φωτεινά κυρίως χρώματα μαγεύουν τον μικρό καλλιτέχνη και μπορεί να κάθεται με τις ώρες να ζωγραφίζει. Επιπλέον, θα χρησιμοποιήσει το ψαλίδι με το οποίο θα κόβει πολύχρωμα χαρτιά για τις χειροτεχνίες του. Η διάθεση για δημιουργία θα αναπτυχθεί με επιτυχία στον παιδικό σταθμό, οπωσδήποτε υπό την επίβλεψη της κυρίας.
• Θα ανεξαρτητοποιηθεί μαθαίνοντας να αυτοεξυπηρετείται. Όταν φτάνει στον παιδικό σταθμό, θα βγάζει το μπουφάν του και θα το κρεμάει στις ειδικές κρεμάστρες που διαθέτει ο χώρος, θα αποθηκεύει το φαγητό της μαμάς στο συρτάρι ή στο ντουλάπι που του ανήκει, ενώ θα εξασκηθεί στο να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ: ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ή ΓΡΑΜΜΑΤΑ;

Σκοπός του νηπιαγωγείου είναι η, κατά κάποιο τρόπο, προετοιμασία του παιδιού για την ένταξη του στο εκπαιδευτικό σύστημα. Εδώ το παιχνίδι και η ανεμελιά συνδυάζονται με τη στοιχειώδη (για ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας) μάθηση, με αποτέλεσμα να αφομοιώνει ευκολότερα τις πρώτες του γνώσεις. Είναι γεγονός πως αν τα παιδιά ξεκινήσουν την εκπαιδευτική τους πορεία με παιχνίδια και ευχάριστες δραστηριότητες, υιοθετούν την πεποίθηση ότι το σχολείο αποτελεί ένα περιβάλλον φροντίδας και σεβασμού από όπου μπορούν να αντλήσουν ευχαρίστηση μέσα από την ανακάλυψη καινούργιων γνώσεων. Στο νηπιαγωγείο το παιδάκι σας:

• Θα μάθει τα πρώτα του γράμματα και μέχρι το τέλος του χρόνου θα μπορεί να γράφει το όνομα του. Πολλοί νηπιαγωγοί μαθαίνουν στα παιδιά την αλφαβήτα μέσα από ένα τραγουδάκι.
• Θα έρθει σε επαφή με τους αριθμούς μαθαίνοντας να μετρά μέχρι το 10, ενώ θα ξέρει να απαντά σε ερωτήσεις όπως "Πόσα δάχτυλα έχεις;", "Πόσες μέρες έχεις η εβδομάδα;"
• Θα καταλάβει την έννοια της πειθαρχίας: δεν πρέπει να μιλά όταν η κυρία διηγείται ένα παραμύθι αν δεν σηκώσει το χέρι του, και δεν είναι σωστό να παίρνει τη σειρά του άλλου παιδιού σε ένα ομαδικό παιχνίδι.
• Θα αναπτύσσει όλο και πιο πολύ την εκφραστική του ικανότητα. Θα διαπιστώσετε πως όταν το ρωτάτε για τις δραστηριότητες του στο νηπιαγωγείο, θα μιλάει και θα διατυπώνει τις προτάσεις όλο και πιο σωστά.
• Θα ελέγχει το σώμα και τις κινήσεις του. Σ' αυτό βοηθούν δραστηριότητες όπως το βάδισμα των παιδιών σε γραμμή μέχρι να φτάσουν στον κήπο, η δημιουργία κύκλων με το πιάσιμο των χεριών, το τρέξιμο σε κύκλο.
• Θα ενισχυθεί η κοινωνικότητα του καθώς θα γνωρίσει καινούργια παιδάκια που δεν ήταν μαζί στον παιδικό σταθμό.Αν ωστόσο το μικρό σας δεν γεύτηκε την εμπειρία του παιδικού σταθμού, το νηπιαγωγείο είναι ο ιδανικός χώρος για να αναπτύξει την κοινωνικότητα του και, φυσικά, να κάνει τις πρώτες του φιλίες.
• Θα μάθει να συγκεντρώνεται σε αυτά που λέει η δασκάλα, να δίνει προσοχή στις οδηγίες της, να παρακολουθεί την ιστοριούλα που τους διηγείται.
• Θα κατανοήσει τη σημασία της τάξης, αφού στο τέλος της ημέρας όλα τα παιδιά με τη συνεργασία της δασκάλας μαζεύουν τα παιχνίδια από το πάτωμα, ξεχωρίζουν τις ξυλομπογιές από τους μαρκαδόρους και τα μολύβια τακτοποιώντας το χώρο. 
• Θα γνωρίσει κανούργια και ενδιαφέροντα παιχνίδια όπως το κουκλοθέατρο και το μπακάλικο (ή άλλο μαγαζί). Στο κουκλοθέατρο μαθαίνει να αυτοσχεδιάζει μια μικρή ιστορία σε συνεργασία με 2-3 άλλα παιδάκια και να την παρουσιάζει στα υπόλοιπα περιμένοντας το χειροκρότημα, ενώ στο μπακάλικο μαθαίνει την έννοια της ευγένειας (ευχαριστώ, παρακαλώ, τι θα θέλατε), τη σημασία του πουλώ-αγοράζω και οπωσδήποτε των χρημάτων.

ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Η πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου σηματοδοτεί την είσοδο του μικρού σας στο μυστηριώδη κόσμο των γνώσεων. Έχοντας πάρει μια μικρή γεύση στο νηπιαγωγείο για όσα το περιμένουν, ξεκινά να κατακτήσει το χώρο της εκπαίδευσης μαθαίνοντας κάθε μέρα και κάτι καινούργιο. 

• Το πρωτάκι σας θα μάθει να γράφει τα γράμματα του αλφάβητου (μικρά και κεφαλαία) με τη σωστή σειρά, ενώ παράλληλα θα γνωρίσει τους δίφθογγους.
• Θα αρχίσει να σχηματίζει λέξεις ενώνοντας όπως πρέπει τα γραμματάκια μεταξύ τους (αργότερα προτάσεις) και να τις τονίζει σωστά. Με τη βοήθεια της δασκάλας (και τη δική σας στο σπίτι) θα εξασκηθεί στην ορθογραφία.
• Όσον αφορά τη γραμματική, το παιδί έρχεται σε επαφή με την έννοια του ρήματος και μαθαίνει να το κλίνει (μη φανταστείτε σε όλους τους χρόνους).
• Στην αρχή συλλαβίζοντας, το μικρό σας θα μάθει να διαβάζει.... και όχι μόνο τα κείμενα του σχολικού βιβλίου! Τα περισσότερα παιδιά στη φάση αυτή δεν αφήνουν τίποτα αδιάβαστο: διαφημιστικά φυλλάδια, λογαριασμοί, ακόμα και τα γράμματα στην τηλεόραση λειτουργούν σαν πρόκληση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως καταλαβαίνουν πάντα αυτό που διαβάζουν.
• Οι αριθμοί μπαίνουν για τα καλά στη ζωή του παιδιού και το καλούν σε παιχνίδια! Αφού μάθει να γράφει μέχρι το 10, θα έρθει αντιμέτωπο με την πρόσθεση αρχικά και στη συνέχεια με την αφαίρεση.
• Το πιτσιρίκι σας εξασκείται στην πειθαρχία πολύ περισσότερο τώρα. Στην αίθουσα θα βρίσκεται μαζί με άλλα 20-25 παιδάκια και θα μάθει πως πρέπει να σέβεται κάποιους κανόνες: να μη μιλά με τον διπλανό του την ώρα του μαθήματος, να μην πετάγεται αλλά να σηκώνει το χέρι του για να απαντήσει στην ερώτηση της κυρίας, να τρώει και να πηγαίνει στην τουαλέτα στο διάλειμμα.
• Μαθαίνει να συγκεντρώνεται σε όσα παραδίδει η δασκάλα και να συγκρατεί στο μυαλό του όσα πρέπει να κάνει για την επόμενη μέρα. Έτσι οργανώνει τη σκέψη του, εξασκεί τη μνήμη του και ταυτόχρονα γίνεται υπεύθυνο.
• Πολλά από τα παιδάκια που πήγαιναν μαζί στο νηπιαγωγείο (αν προτιμήσατε δημόσιο) θα είναι σίγουρα και εκείνα στην πρώτη τάξη. Όπως καταλαβαίνετε, το μικρό σας θα αισθάνεται οικεία με τους "παλιούς" του φίλους, ενώ παράλληλα του δίνεται η ευκαιρία να συνάψει φιλίες με τα καινούργια παιδάκια, ενισχύοντας έτσι περισσότερο την κοινωνικότητα του.
• Φυσικά η πρώτη δημοτικού δεν περιλαμβάνει μόνο γλώσσα και αριθμητική! Οι εκπαιδευτικές εκδρομές που προγραμματίζονται κατά τη διάρκεια του χρόνου (ειδικά για την Α΄ τάξη) δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν καινούργια πράγματα και να ξεφύγουν λίγο από τα μαθήματα.

Ο πολύτιμος ρόλος του δασκάλου

Για να είναι αποτελεσματικός ένας δάσκαλος  θα πρέπει να φροντίζει τα εξής:

• Να δίνει ερεθίσματα για να ανακαλύψουν τα παιδιά τις δυνατότητες τους.
• Να παρέχει συναισθηματική ασφάλεια, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες.
• Να δουλεύει στο πλευρό των παιδιών και όχι για λογαριασμό τους.
• Να τους δίνει δυνατότητα επιλογών και όχι να επιβάλλει τη δική του επιλογή.
• Να προσφέρει τη βοήθεια και τη συμπαράσταση του όπου χρειάζεται.
• Να ασχολείται με το κάθε παιδί ξεχωριστά φροντίζοντας για τη δική του προσωπική ανάπτυξη και, παράλληλα, να μεριμνά για την καλή σχέση των παιδιών μεταξύ τους.
• Να μη χρησιμοποιεί την ανταμοιβή ή τη στέρηση σαν παιδαγωγικές μεθόδους.
• Να μην κρίνει ή να συγκρίνει τις ικανότητες των παιδιών και τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Read More [...]

Posted in αριθμοί, γράμματα, δημοτικό, νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός, πρώτη τάξη, πρώτο σχολείο, Σεπτέμβριος

Παιδικός σταθμός: πότε και πού πρέπει να πάει το παιδί μου;

Της Ιωάννας Αντωνιάδου-Κουμάτου,

Αναπτυξιακή Παιδίατρος

Διευθύντρια Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, συνεργάτης Ευρωκλινικής Παίδων

Ο παιδικός σταθμός αποτελεί μια πραγματικότητα και ένα πολύ σημαντικό βήμα στη ζωή του παιδιού και όλης της οικογένειας. Είναι η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού από το σπίτι και η στιγμή της ένταξης στο πρώτο κοινωνικό πλαίσιο. Ενημερωθείτε για όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε, ώστε να επιλέξετε τον καταλληλότερο παιδικό σταθμό για το δικό σας παιδί.

Οι γονείς σχεδόν πάντα είναι ανήσυχοι και προβληματισμένοι και θέτουν μια σειρά από ερωτήματα και σκέψεις που αφορούν αυτή την απόφαση:

"Παιδικός σταθμός ή σπίτι; Μήπως πρέπει να αφήσω τη δουλειά μου; Πότε είναι καλύτερα; Τι θα κάνω με τις ασθένειες; Ποια είναι τα πλεονεκτήματά του; Σε ποιο σταθμό να πάει; Έχει γιατρό; Θα τρώει καλά; Πώς θα προσαρμοσθεί; Τι πληροφορίες πρέπει να δώσω για το παιδί μου ή την οικογένειά μου και σε ποιον;"

Αυτά είναι μόνον κάποια από τα ερωτήματα που ακούω να θέτουν οι γονείς στον παιδίατρο τους. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να προτείνω λύσεις και να διευρύνω τη σκέψη σας ώστε να βρείτε την καλύτερη λύση για εσάς. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτα σωστό ή απόλυτα λάθος. Υπάρχει το δικό μας σωστό, με βάση τις απόψεις μας για την ανατροφή, τις οικονομικές δυνατότητες, τις συνθήκες δουλειάς, τις εμπειρίες μας, τις αντοχές μας, την υγεία των μελών της οικογένειας ή του παιδιού, τις οικογενειακές σχέσεις, την ωριμότητα του παιδιού.

Όποια λύση και αν ακολουθηθεί όμως, πρέπει να ξέρουμε γιατί και πώς θα τη στηρίξουμε με σταθερότητα ώστε να αποβεί καλύτερη για το παιδί μας. Γιατί συχνά οι γονείς έχουν μια αμφιθυμία για την απόφασή τους και στην πρώτη δυσκολία παλινδρομούν, με συνήθως αρνητικό αποτέλεσμα για το παιδί.

Τι είδους παιδικοί σταθμοί υπάρχουν;

Υπάρχουν σταθμοί που δέχονται νήπια μεγαλύτερα των 2,5 ετών, οι λεγόμενοι παιδικοί σταθμοί, και σταθμοί που δέχονται βρέφη από 8 μηνών και άνω, οι λεγόμενοι βρεφονηπιακοί. Υπάρχουν ελάχιστοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, κυρίως ιδιωτικοί ή κάποιων οργανισμών, που δέχονται μωρά από 2 μηνών, όταν συνήθως λήγει η άδεια μητρότητας. Τόσο οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, όσο και οι παιδικοί σταθμοί, μπορεί να είναι:

Κρατικοί

Δημοτικοί

Ιδιωτικοί

Συλλόγων (αλλοδαπών, εργαζομένων σε συγκεκριμένο χώρο κ.ά.)

Οργανισμών (π.χ., τράπεζες, ΟΤΕ, ΔΕΗ).

Το ύψος των διδάκτρων

Εκτός από τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, και τους σταθμούς των εργαζομένων, όπου συνήθως δεν υπάρχουν δίδακτρα, και τους ιδιωτικούς όπου υπάρχουν, στους άλλους η οικονομική συμμετοχή ποικίλλει και μάλιστα πολύ.

Ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία ή θέσεις εργασίας καλύπτουν ένα χρηματικό ποσό και ορισμένοι ιδιωτικοί σταθμοί είναι συμβεβλημένοι με ταμεία.

Το ύψος των διδάκτρων άλλες φορές αντανακλά στην ποιότητα παροχής και άλλες όχι. Υπάρχουν μικροί παιδικοί σταθμοί με χαμηλά δίδακτρα και πολυ μεράκι απο την πλευρά των υπευθύνων και, ορισμένες φορές παιδικοί σταθμοί με ακριβά δίδακτρα που μπορεί να είναι μόνο κατ΄επιφάνεια καλοί.

Αρκετοί σταθμοί «τάζουν» πάρα πολλές και πολύ εξεζητημένες δραστηριότητες για τα παιδιά (ιππασία, πληροφορική, αγγλικά, παντομίμα), οι οποίες –άδικα πιστεύω-επηρεάζουν θετικά τους γονείς.

Σε ελάχιστους σταθμούς μπορεί να υπάρχει γονική συμμετοχή στη διοίκηση και τη λειτουργία ή γονικός έλεγχος. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα για την λειτουργία του σταθμού και για την παροχή του αισθήματος ασφάλειας στους γονείς. 

Λειτουργία των παιδικών σταθμών

Σε όλους τους παιδικούς σταθμούς τα παιδιά είναι χωρισμένα σε μικρές ομάδες, με ηλικιακά κριτήρια συνήθως. Έτσι, υπάρχουν:

Βρεφικά τμήματα

Μεταβρεφικά τμήματα

Προ-προνηπιακά τμήματα

Προνηπιακά τμήματα

Νηπιακά τμήματα

Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική και μερικοί  παιδικοί σταθμοί δεν έχουν την άδεια να την παρέχουν. Έτσι πρέπει να ενημερωθείτε γι΄ αυτό πριν εγγράψετε το παιδί σας κάπου. Καμιά φορά μπορεί να κριθεί ότι ένα παιδί θα βοηθηθεί περισσότερο σε μια ομάδα μικρότερων παιδιών, οπότε και το θέμα συζητιέται με τους γονείς ή τους ειδικούς, εξηγώντας με ακρίβεια τους λόγους.

Το παιδαγωγικό προσωπικό συνήθως είναι απόφοιτοι Δημοσίων ή Ιδιωτικών οργανισμών με φοίτηση τουλάχιστον διετή. Στους περισσότερους σταθμούς οι παιδαγωγοί δεν είναι απόφοιτοι ΤΕΙ ή Πανεπιστημίου ή υπάρχει μόνο ένας σε κεντρική θέση. Σε μερικούς το προσωπικό έχει πολύ μικρή προϋπηρεσία και σε άλλους αλλάζει συνέχεια. Ετσι καλό είναι να ενημερωθείτε για την εκπαίδευση , την προϋπηρεσία και την σταθερότητα των παιδαγωγών.

Συνήθως σε κάθε τάξη υπάρχουν περισσότερα από 10 παιδιά με μια κύρια παιδαγωγό και μια βοηθό. Υπάρχει πρόγραμμα εκπαίδευσης, φαγητού, σωματικής δραστηριότητας, ξεκούρασης. Οι δραστηριότητες είναι ατομικές ή ομαδικές, ανάλογα με την ηλικία.

Οι περισσότεροι σταθμοί εφαρμόζουν καθημερινά οργανωμένα προγράμματα που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές ανάγκες κάθε ηλικίας.  Τα προγράμματα μερικές φορές είναι άκαμπτα και  άλλες φορές δεν τηρούνται.

Καλό είναι να επιμείνετε σ’ αυτό. Κάθε ηλικία χρειάζεται πρόγραμμα, με παιδαγωγικό στόχο, σταθερό και ευέλικτο συγχρόνως. Η ακαμψία ή το χάος δεν βοηθούν τα παιδιά.

Στους καλά οργανωμένους σταθμούς υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ο οποίος γνωστοποιείται στους γονείς, με πληροφορίες για:

Τα ωράρια λειτουργίας

Τις συνθήκες μεταφοράς των παιδιών

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Τις εκπαιδευτικές εκδρομές

Το διαιτολόγιο

Τις αργίες

Τον τρόπο επικοινωνίας γονιών-παιδαγωγών

Την αντιμετώπιση ασθενειών

Αν δεν υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ζητήστε πληροφορίες για όλα τα παραπάνω. Στους περισσότερους – ιδίως βρεφονηπιακούς – σταθμούς, υπάρχει (και σύμφωνα με τον νόμο) ένας παιδίατρος, ο οποίος επισκέπτεται κάθε εβδομάδα ή και αραιότερα τον σταθμό και φροντίζει διάφορα θέματα  υγείας και ασφάλειας των παιδιών ή και το διαιτολόγιό τους. Είναι σκόπιμο όταν παίρνετε πληροφορίες για κάποιο προσχολικό πλαίσιο να ενδιαφερθείτε για την ασφάλεια του κτιρίου και του εξοπλισμού (σκάλες, τζάμια, αυλή, τουαλέτες, έπιπλα, παιδαγωγικό υλικό, πυρασφάλεια, αντισεισμική προστασία).

Το μεγάλο δίλημμα: σταθμός ή σπίτι;

Πολλές φορές το δίλημμα αυτό δεν έχει θέση γιατί οι συνθήκες της οικογένειας –εργασιακές, οικονομικές, συναισθηματικές, ανυπαρξία βοήθειας – κάνουν τη λύση του σταθμού μοναδική. Και τότε πρέπει να βρούμε ένα πλαίσιο, στον οποίο θα εμπιστευθούμε το παιδί μας και όλα θα πάνε καλά. Αν όμως το δίλημμα το θέτει η ανάγκη για εκπαίδευση ή η συνύπαρξη με άλλα παιδιά, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι για κάθε παιδί έως την ηλικία των 2,5 ετών είναι καλύτερο το σπίτι. Μέχρι τα 2,5 χρόνια τόσο από σωματική, όσο και από συναισθηματική άποψη, είναι καλύτερα ένα παιδί να μένει σε σταθερό, ασφαλές περιβάλλον με ένα πρόσωπο «δικό του» (γιαγιά ή μπέιμπυ σίτερ). Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά προτιμούν την ατομική ενασχόληση μαζί τους. Προτιμούν τον χώρο τους και τον σεβασμό στις δικές τους ανάγκες και ρυθμούς περισσότερο από ποτέ. Από εκπαιδευτικής πλευράς σε ένα σπίτι που του απευθύνονται, του μιλούν και σέβονται τους βιορυθμούς του, το παιδί τα έχει όλα. Όσο για το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, τις πιο πολλές φορές τού είναι αδιάφορο γιατί δεν ξέρει ακόμη να συνεργάζεται και να μοιράζεται. Η κοινωνικότητά του δεν το βοηθάει παρά να υπάρχει σχεδόν μόνο του ή να χαίρεται την συνύπαρξη με παιδιά παρουσία των γονιών του. Εξάλλου η καθημερινή βόλτα στην παιδική χαρά και η συναναστροφή με τους συγγενείς αρκούν.

Μετά τα 2,5 χρόνια το παιδί είναι έτοιμο, αλλά όχι υποχρεωμένο να παρακολουθήσει πρόγραμμα παιδικού σταθμού. Μετά τα 3-3,5 χρόνια, ο σταθμός αρχίζει να γίνεται απαραίτητος. Βοηθιέται στο να αποκτήσει με δομημένο τρόπο γνώσεις και να αναπτύξει νοητικές δεξιότητες. Να μάθει και να χαρεί μέσα από τις δραστηριότητες του παιδικού σταθμού και το ελεύθερο παιχνίδι. Περισσότερο απ’ όλα όμως, μαθαίνει να συναναστρέφεται, να συνυπάρχει, να μοιράζεται, να συνεργάζεται, να χαίρεται. Μαθαίνει να ακολουθεί τους κανόνες και τα όρια της ομάδας, να πειθαρχεί σ’ αυτά, να κοινωνικοποιηθεί. Γιατί το βασικότερο στοιχείο της κοινωνικοποίησης είναι η εκμάθηση και η αποδοχή των κανόνων συναλλαγής μέσα σε μια ομάδα και ο σεβασμός των άλλων αλλά και του εαυτού μας.

Το παιδί είναι και ηλικιακά  έτοιμο για όλα αυτά μετά τα 3 χρόνια. Οι αναπτυξιακές του ικανότητες μόνο τότε το βοηθούν. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ποιότητα του παιδικού σταθμού. Φροντίστε γι’ αυτήν, γιατί ιδίως στις μικρές ηλικίες το παιδί είναι ευάλωτο. Έχω δει οικογένειες να ανατέμνουν με λεπτομέρεια την κάθε κυρία που φροντίζει το παιδί τους – και καλά κάνουν – και να εμπιστεύονται με μιας τον παιδικό σταθμό.

Ο παιδικός σταθμός και οι ασθένειες

Οι ασθένειες είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα. Σε όποια ηλικία και αν αρχίσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό θα αρρωσταίνει συχνά για τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο. Οι ρινικές εκκρίσεις και ο βήχας όμως, θα είναι μαζί σας για μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό γίνεται γιατί το παιδί με το να εκτίθεται σε ιούς και μικρόβια χτίζει σταδιακά την ανοσία του, αποκτά ανοσολογική  μνήμη και μόνο έτσι δεν αρρωσταίνει συχνά μετά. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνει για να είναι ένα παιδί γερό. Το να μεγαλώσει σε γυάλινη προστασία δεν το βοηθάει. Έτσι, μη φοβάστε τις συχνές λοιμώξεις –γιατί ουσιαστικά είναι προστασία- εκτός αν ο παιδίατρός σας γνωρίζοντας πιθανές ιδιαιτερότητες του παιδιού σας έχει άλλη γνώμη. Είναι αλήθεια, όμως, πως μετά τα 3 χρόνια το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πιο έτοιμο να αντιμετωπίσει τις αρρώστιες και το παιδί επηρεάζεται λιγότερο από αυτές. Έτσι και από αυτή την οπτική, η ηλικία μετά τα 2,5 χρόνια  είναι καταλληλότερη για την έναρξη της φοίτησης σε παιδικό σταθμό.

Τι πρέπει να δει ο γονιός πριν αποφασίσει;

Όταν επισκεφθείτε τον βρεφονηπιακό σταθμό όπου προτίθεστε να στείλετε το παιδί σας, πρέπει να έχετε εικόνα όλων των χώρων. Έχει μεγάλη σημασία:

Να δείτε τις κτιριακές εγκαταστάσεις, καθώς και το παιδαγωγικό υλικό.

Να εκτιμήσετε την ασφάλεια και την καθαριότητα.

Να αξιολογήσετε την τάξη και την ευπρέπεια.

Να παρατηρήσετε τα προσωπικό και τις εκφράσεις τους.

Να βιώσετε κάπως το κλίμα: υπάρχει στοργή και αγάπη ή μήπως αδιαφορία;

Υπάρχει ένταση στον χώρο ή ίσως βία και πώς αντιμετωπίζεται;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα ή δύσθυμα;

Να δείτε την αναλογία παιδιών-προσωπικού. Αυτή είναι διαφορετική ανά ηλικία παιδιού γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες. Ωστόσο μια ιδανική αναλογία, όπως την ορίζει η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, είναι η εξής:

έως 2 ετών, 3 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 2-3 ετών, 4 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 3-4 ετών, 7-8 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 4-5 ετών, 9 παιδιά ανά 1 ενήλικα

Επίσης, οι ομάδες των παιδιών ανά τάξη πρέπει να είναι πολύ μικρές στις μικρές ηλικίες και να μεγαλώνουν αργότερα. Έτσι ενδείκνυται να είναι 6 παιδιά στην ομάδα μέχρι την ηλικία των 2 χρονών και να φτάσει να γίνει το πολύ 20 παιδιά στην ηλικία των 5 χρονών. Οι μεγαλύτερες ομάδες δεν μπορούν να λειτουργήσουν καλά και γεμίζουν ένταση τα παιδιά. Γνωρίζω πως αυτά υπάρχουν σε πολύ λίγους παιδικούς σταθμούς. Σας δίνω όμως την πληροφορία, ώστε να έχετε ένα μέτρο.

Επιβεβαιώστε και αξιολογήστε τα εξής:

Είναι σε καλή κατάσταση τα παιχνίδια;

Επιβλέπονται τα παιδιά, ιδίως στο ελεύθερο παιχνίδι;

Είναι ασφαλής ο υπαιθριος χώρος;

Ο χώρος προετοιμασίας του φαγητού είναι μακριά από τις τουαλέτες;

Ο χώρος αλλαγής των μωρών ή οι τουαλέτες και οι νιπτήρες είναι καθαροί;

Τα μικρά επιβλέπονται στον ύπνο;

Αισθάνεστε άνετα στο χώρο αυτό;

Τα παιδιά έχουν κίνητρα για δράση;

Πώς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις;

Η φροντίδα των παιδιών είναι τόσο ατομική όσο και ομαδική;

Πώς τηρείται το πρόγραμμα;

Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι κάθε σταθμός καλός και εσείς πρέπει να αποφασίσετε γι’ αυτό με βάση τις προδιαγραφές, αλλά και τα προσωπικά σας κριτήρια. Γιατί, αν δεν νιώσετε εσείς άνετα, δεν θα νιώσει και το παιδί σας. Οι «αξίες» επίσης των υπευθύνων του σταθμού πρέπει να ταιριάζουν με τις αξίες της οικογένειας. Αυτό διασφαλίζει το ευκολότερη  ανατροφή  του παιδιού σας. Ξέρω κάποιους προσχολικούς χώρους που έχουν για λόγους ελέγχου, κλειστό σύστημα παρακολούθησης, με κάμερες, στις τάξεις. H προσωπική μου στάση είναι εντελώς αντίθετη, ενώ άλλοι γονείς είναι ασφαλείς με την «παρακολούθηση». Να είστε σίγουροι ότι το παιδί μου θα ήταν δυστυχισμένο σ’ αυτό τον χώρο γιατί θα ήταν σε σύγκρουση με ένα ολόκληρο σύστημα αξιών μου ενώ χαρούμενο για κάποιους άλλους γονείς που δεν αντίκεινται σε αυτό.

Παρακολουθήστε και νιώσετε το κλίμα του σταθμού. Είναι ήρεμο, χαλαρό και συμπαθητικό, ή παιδιά και παιδαγωγοί τρέχουν για να προφτάσουν;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα;

Έχουν κίνητρο για τις δραστηριότητες;

Κοιτάξτε τους χώρους όπου κινούνται τα παιδιά, τους χώρους όπου τρώνε και την καθαριότητά τους, τους χώρους που αλλάζουν και κοιμούνται. Είναι απαραίτητο να ξέρετε που βρίσκονται τα παιδιά σας.

Πηγή: nextdeal.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, δημοτικός, εκπαίδευση, ηλικία, ιδιωτικός, κρατικός, νηπιαγωγός, παιδιά, παιδικός σταθμός

Γιαγιά, νταντά ή παιδικός σταθμός;

Τι είναι καλύτερο για το παιδί: να μεγαλώνει με την γιαγιά που το αγαπάει, με τη νταντά που είναι επαγγελματίας ή στον παιδικό σταθμό συντροφιά με άλλα παιδάκια και έμπειρους παιδαγωγούς; Ας δούμε τους παράγοντες που θα μας βοηθήσουν να πάρουμε την πρώτη σημαντική απόφαση για την ανατροφή του παιδιού μας.

Αν επιλέξουμε τη λύση της έμπειρης νταντάς baby-sitter
Τα υπέρ
-Το παιδί παραμένει στο οικείο και προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού μας.
-Δεν χρειάζεται να ξυπνάμε το παιδί νωρίς το πρωί για να το πάμε στον παιδικό σταθμό. Έτσι και εκείνο κοιμάται όσο επιθυμεί και εμείς γλιτώνουμε το πρωινό άγχος.
-Η νταντά ακολουθεί αυστηρά το πρόγραμμα που θα της υποδείξουμε. Το παιδί βγαίνει βόλτα καθημερινά την ίδια ώρα, τρώει και κοιμάται χωρίς να ταλαιπωρείται. 
-Η νταντά είναι (ή τουλάχιστον πρέπει να είναι) ολοκληρωτικά αφοσιωμένη στη φροντίδα του παιδιού. Μπορεί να του διαβάζει, να του μαθαίνει πράγματα, να κάνει κατασκευές και γενικά να το απασχολεί δημιουργικά.
-Δεν κολλάει τις ιώσεις τη μια μετά την άλλη. Παραμένει προστατευμένο από τις ασθένειες και εμείς δεν χρειάζεται να εξαντλούμε την καλοκαιρινή μας άδεια από το Φθινόπωρο.

Τα κατά
-Η επιλογή της κατάλληλης νταντάς για το παιδί μας είναι δύσκολη και είναι μόνο δική μας. Απαιτεί χρόνο, έρευνα, «ακονισμένο» ένστικτο και είναι μια διαδικασία που μπορεί να μας δημιουργήσει στρες. 
-Όσο καλή και «τσεκαρισμένη» και αν είναι η νταντά, δεν παύει να είναι ένα νέο πρόσωπο στο σπίτι μας, στην οικογένειά μας, που περνάει χρόνο με το παιδί μας, ενώ εμείς είμαστε μακριά. Αυτό μπορεί να μας δημιουργεί άγχος, αμφιβολίες, ζήλεια, ακόμη και ενοχές. 
-Η λύση της νταντάς κοστίζει περισσότερο από τις άλλες δυο λύσεις. 
-Το παιδί περνάει πολλές ώρες με τη νταντά (ειδικά όταν ο καιρός δεν επιτρέπει τις βόλτες) με αποτέλεσμα να μην έχει τα ερεθίσματα που θα το βοηθήσουν στην εξέλιξή του, να βαριέται, να παραπονιέται, να θέλει παιδάκια για παρέα. 
-Σε αντίθεση με το σχολείο, όπου τα απρόοπτα αντιμετωπίζονται από την ομάδα των εκπαιδευτικών, η νταντά είναι μόνο ένας άνθρωπος που σημαίνει πως θα πρέπει να έχουμε έτοιμη μια λύση έκτακτης ανάγκης αν αρρωστήσει, αν καθυστερήσει στην κίνηση το πρωί, αν πρέπει να λείψει για κάποιο λόγο ή απλά αν αποφασίσει να μας αφήσει.

Tips για καλύτερη προσαρμογή με τη νταντά-Το καλύτερο θα ήταν η baby-sitter να έρχεται στο σπίτι, παρά το παιδί να πηγαίνει στο δικό της. Έτσι, η ανατροπή για το παιδί δεν θα είναι πολύ μεγάλη. Θα νιώθει οικεία, εφόσον θα βρίσκεται στην έδρα του, στο δικό του χώρο, κοντά στα αγαπημένα του παιχνίδια, οπότε η προσαρμογή στη νέα κατάσταση χωρίς τους γονείς θα είναι πιο εύκολη.
-Φροντίζουμε η εξοικείωση με το νέο πρόσωπο στη ζωή του παιδιού να γίνει ομαλά. Δεν μπορούμε να φέρουμε τη νταντά ξαφνικά στο σπίτι και να αφήσουμε το παιδί μόνο του μαζί της από την πρώτη μέρα. Το παιδί θέλει χρόνο και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να του τον εξασφαλίσουμε. Τις πρώτες μέρες καθόμαστε μαζί με τη νταντά και το παιδί, ώστε να νιώσει ασφαλές μαζί της και ταυτόχρονα εξηγούμε στο παιδί (όσο μικρό και να είναι) ότι αυτή η κυρία είναι εδώ για να το φροντίζει και θα μένει μαζί του, όταν η μαμά θα πηγαίνει στη δουλειά. 

Αν η baby-sitter δεν μιλάει ελληνικά
Το να έρθει το παιδί σε επαφή με μια γλώσσα άλλη από τη μητρική του, μόνο καλό μπορεί να του κάνει. Υπάρχουν μόνο δυο περιπτώσεις στις οποίες αυτό μπορεί να αποδειχτεί κακό για το παιδί: 
-Όταν οι δυο γλώσσες ανακατεύονται και εναλλάσσονται σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή όταν στην ίδια πρόταση υπάρχουν λέξεις από κάθε γλώσσα.
-Όταν η νταντά που φροντίζει το παιδί μιλάει σε μια γλώσσα που δεν την γνωρίζει η ίδια καλά, γιατί δεν την είχε μάθει από την παιδική της ηλικία. Πχ σπαστά ελληνικά ή αγγλικά

Αν επιλέξουμε τη λύση του παιδικού σταθμού
Τα υπέρ
-Το παιδί μαθαίνει διαρκώς καινούργια πράγματα, περνάει δημιουργικά τον χρόνο του, καλλιεργεί τις δεξιότητές του μέσα από τα παιχνίδια, τα τραγούδια, τις ζωγραφιές, τις κατασκευές κλπ.
-Το παιδί συναναστρέφεται με άλλα παιδιά και αναπτύσσει την κοινωνικότητά του. 
-Η μαμά εμπιστεύεται πιο εύκολα το οργανωμένο περιβάλλον του παιδικού σταθμού, όπου υπάρχουν και άλλα μωρά εκτός από το δικό της, από μια νταντά που δεν τη γνωρίζει καλά ή δυο μεγάλους στην ηλικία ανθρώπους όπως είναι ο παππούς και η γιαγιά.
-Σε αντίθεση με το ευέλικτο συνήθως περιβάλλον του σπιτιού, στο σχολείο υπάρχουν κανόνες στους οποίους το παιδί πρέπει να υπακούει, πρόγραμμα το οποίο πρέπει να τηρεί, κανονισμοί που οφείλει να σέβεται. 
-Η λύση του παιδικού σταθμού είναι πολύ οικονομική. Για έναν δημοτικό παιδικό σταθμό ενδεικτικά το κόστος είναι 60 ευρώ το δίμηνο.

Τα κατά 
-Αν δεν θέλουμε να πληρώσουμε την επιβάρυνση για το σχολικό λεωφορείο ή αν επιλέξουμε να πηγαινοφέρνουμε εμείς το παιδί στο σχολείο, θα πρέπει πρωί και απόγευμα να είμαστε πάντα στην ώρα μας.
-Το παιδί, ειδικά τον πρώτο χρόνο στον παιδικό σταθμό, καθώς έρχεται σε επαφή με τόσα παιδάκια, κολλάει συνεχώς ιώσεις που σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι: το μεγαλύτερο διάστημα θα το περάσει στο σπίτι, οπότε πρέπει να έχουμε εναλλακτική λύση για τις φορές που θα αρρωσταίνει.
-Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί κλείνουν για μεγάλα διαστήματα στις γιορτές, το καλοκαίρι, στις αργίες και τις...απεργίες. Πρέπει λοιπόν να έχουμε εξασφαλίσει εναλλακτική «φύλαξη» για το παιδί.

Tips 
-Είναι προτιμότερο το παιδί να έχει κατακτήσει την ικανότητα του περπατήματος πριν το πάμε στον παιδικό σταθμό. Η κατάλληλη στιγμή είναι όταν το παιδί γίνει δεκαοχτώ μηνών, όταν δηλαδή έχει κατακτήσει πλήρως την ικανότητα για περπάτημα και...ακροβασίες. 
-Το ιδανικό θα ήταν αρχικά το παιδί να περνάει λίγες ώρες στον σταθμό και σταδιακά να αυξάνουμε την παραμονή του μέχρι το πλήρες ωράριο.
-Ο παιδικός σταθμός, εφόσον ο κανονισμός το επιτρέπει, συνδυάζεται και με τη γιαγιά ή τη νταντά που μπορεί να παίρνει το παιδί στο σπίτι νωρίτερα. 
-Πρέπει πάντα να καθησυχάζουμε το παιδί εξηγώντας του τους λόγους που το στέλνουμε στον παιδικό σταθμό. Για παράδειγμα του λέμε: «Σε πηγαίνω στον παιδικό σταθμό και αργότερα θα έρθω να σε πάρω. Στον παιδικό σταθμό θα συναντήσεις όλους τους φίλους σου και τις δασκάλες». Η επανάληψη χρειάζεται να γίνεται κάθε μέρα, πρέπει να μιλάμε και να προειδοποιούμε το παιδί. 
-Δεν καλοπιάνουμε το παιδί, γιατί έτσι θα φοβηθεί ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί στο ίδιο ή σε εμάς. 
-Αν το παιδί μας είναι μέχρι 6 μηνών, στην επιστροφή από το σχολείο τού δίνουμε χρόνο να μας αναγνωρίσει ξανά, δηλαδή να θυμηθεί και πάλι το άρωμα μας, τη φωνή μας. Μόνο όταν επιστρέφουμε στο σπίτι, το παιδί αυτής της ηλικίας ξαναβρίσκει πραγματικά την μητέρα του. Αυτό δεν συμβαίνει ούτε στον παιδικό σταθμό, ούτε στο δρόμο. Αυτό μπορεί να μας εκπλήσσει, όμως πρέπει να θυμόμαστε ότι το παιδί χρειάζεται το δικό του χώρο, το περιβάλλον που του είναι οικείο, τις φωνές του μπαμπά και της μαμάς, το κρεβάτι, τα παιχνίδια, το δωμάτιό του.
 
Αν επιλέξουμε τη λύση της γιαγιάς
Τα υπέρ
-Το παιδί μένει με τη γιαγιά του, άρα είμαστε βέβαιοι ότι βρίσκεται με κάποιον που το αγαπά και έχει τη διάθεση να το φροντίσει με τον καλύτερο τρόπο.
-Η λύση αυτή είναι η πιο οικονομική! 
-Μπορούμε να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Η γιαγιά όχι μόνο θα κρατήσει το παιδί μας, αλλά θα του μαγειρέψει και θα κάνει και...υπερωρίες αν εμείς χρειαστεί να καθυστερήσουμε στο γραφείο ή αποφασίσουμε να πιούμε ένα γρήγορο καφέ μετά τη δουλειά!

Τα κατά- Οι γιαγιάδες έχουν την τάση να κακομαθαίνουν τα εγγόνια. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν το παιδί που παραλαμβάνουμε με την επιστροφή μας στο σπίτι, να είναι ένα...άλλο παιδί.
-Οι γιαγιάδες –και ο κύκλος τους- δύσκολα λένε όχι σε ένα παιδί που παρακαλάει για σοκολάτες, πατατάκια, τηλεόραση, πατάτες τηγανητές! Αν εμείς δεν συμφωνούμε με όλα αυτά, είναι πολύ πιθανό να τα βρούμε σκούρα στην προσπάθεια να πείσουμε τη γιαγιά να συμμορφωθεί
-Οι γιαγιάδες συνήθως είναι μιας κάποιας ηλικίας που σημαίνει ότι μπορεί να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις (για βόλτες και παιχνίδια) του παιδιού. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στο παιδί που θα είναι αναγκασμένο να περνάει τον χρόνο του μέσα στο σπίτι (πιθανότητα με άλλες γιαγιάδες ή μπροστά στην τηλεόραση) αλλά και στην ίδια τη γιαγιά που μπορεί να το παρακάνει, προσπαθώντας να ικανοποιήσει το εγγονάκι της

Tips 
-Εξηγούμε στην γιαγιά ότι υπάρχουν όρια στα θέλω του παιδιού και πως αυτό είναι καλό για όλους - κυρίως όμως για το ίδιο.
-Δίνουμε στη γιαγιά ένα κινητό τηλέφωνο με το οποίο θα μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί της κάθε φορά που χρειάζεται.

Εν κατακλείδι
Όποια από τις τρεις λύσεις και αν επιλέξουμε, είναι σημαντικό το παιδί μας να έχει κατακτήσει τη γνώση ότι πέρα από τη φιγούρα της μητέρας ή του πατέρα, υπάρχουν και άλλα άτομα στο περιβάλλον του, με τα οποία μπορεί να νιώθει ασφαλές. Για την κατάκτηση αυτής της γνώσης, πέρα από την φυσική ωρίμανση που φέρνει το πέρασμα του χρόνου, η δική μας συμβολή είναι σημαντική. Φροντίζουμε λοιπόν το παιδί να έρχεται σε επαφή με άλλα παιδιά στα πάρκα, τις παιδικές χαρές κ.α. Όταν το παιδί από τους πρώτους μήνες της ζωής του συναναστρέφεται με κόσμο, φίλους και συγγενείς, παίζει μαζί τους, το παίρνουν αγκαλιά, του μιλάνε, του λένε τραγούδια κλπ αρχίζει και εξοικειώνεται μαζί τους και καθώς μεγαλώνει μπορεί πιο εύκολα να δεχτεί ότι θα περάσει λίγο χρόνο με άλλους ανθρώπους, εκτός της μητέρας και του πατέρα του. Κάθε φορά που μετακινούμαστε λοιπόν, είναι χρήσιμο να παίρνουμε μαζί και το παιδί για να γνωρίσει όλους τους θείους, τις θείες, τους παππούδες κλπ. Μέσω αυτής της διαδικασίας "συνάντησης" με άλλα αγαπητά πρόσωπα, το παιδί μας αναπτύσσει σιγά-σιγά το αίσθημα της προετοιμασίας, είτε αυτό σημαίνει ότι θα δει νέα πρόσωπα, είτε ότι θα αποχωριστεί το διαρκές βλέμμα της μητέρας και του πατέρα του.

Πηγή: babyspace.gr

Read More [...]

Posted in γιαγιά, γονείς, κατά, νταντά, παιδί, παιδικός σταθμός, υπέρ

Ήρθε η ώρα να στείλετε το παιδί σας παιδικό σταθμό; Μην πανικοβάλλεστε!

Κρανιώτη Μαρίνα Βρεφονηπιοκόμος ΤΕΙΘ

Τελικά πότε ένα παιδί πρέπει να πάει σε κάποιο χώρο προσχολικής αγωγής; Γιατί το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή επιβάλλεται να πάει και οι γονείς αναγνωρίζουν τα αγαθά της προσχολικής παιδείας, αυτό που τους μπερδεύει όμως είναι σε ποιά ηλικία πρέπει να αποχωριστούν τα παιδιά τους.

Το κάθε παιδί έχει το δικό του βαθμό ωρίμανσης και τις δικές του ατομικές διαφορές και ιδιαιτερότητες. Έτσι λοιπόν η ηλικία δεν είναι αυτή που θα καθορίσει το πότε ένα παιδί θα πάει στον παιδικό σταθμό. Στόχος είναι αυτό να μπορέσει να στέκεται μόνο του στο πρώτο κοινωνικό σύνολο του σταθμού, να ωριμάσει, να αρχίσει να παίρνει πρωτοβουλίες, να εξερευνά, να δοκιμάζει, να αποκτά εμπειρίες και γενικά να καταλάβει ότι υπάρχει κόσμος και έξω από το οικογενειακό περιβάλλον με τον οποίο θα μπορέσει να συναναστραφεί και να συνάψει σχέσεις.

Οι ανάγκες λοιπόν της κάθε οικογένειας θα καθορίσουν το πότε ένα παιδί θ'αρχίσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό. Στο βρεφονηπιακό σταθμό όπου οι ανάγκες για φροντίδα και φύλαξη είναι μεγαλύτερες ή σε κέντρο προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης όπου οι ανάγκες για αγωγή είναι καιρός να αρχίζουν να εφαρμόζονται και από επιστημονικά καταρτισμένους ανθρώπους (νηπιαγωγούς και βρεφονηπιοκόμους)

Η ωριμότητα του παιδιού είναι αυτή που θα κάνει πιο εύκολη την προσαρμογή του. Όταν ένα παιδί είναι ανεξάρτητο και δημιουργικό και θέλει να εκφράσει όλη του την ενέργεια, στον παιδικό σταθμό θα βρει διέξοδο, θα δράσει, θα πάρει πρωτοβουλίες θ'αποκτήσει φίλους.

Απ'την άλλη μεριά πάλι όταν ένα παιδί είναι ανώριμο, υπερπροστατευμένο και αναθρεμμένο σ'ένα ασφυκτικό περιβάλλον, που του έχει στερήσει την ευκαιρία να ασκήσει τις φυσικές του ικανότητες και να καλλιεργήσει την έμφυτη ροπή του προς την ανεξαρτησία, το περιβάλλον του παιδικού σταθμού και τα προγράμματα αγωγής του είναι αυτά που θα το βοηθήσουν να ξεπεράσει αυτή τη δύσκολη κατάσταση! Τα απαθή ,δειλά παιδιά που δεν παίρνουν πρωτοβουλίες και δεν έχουν θάρρος, θα πρέπει να χειραφετηθούν και να αυτονομηθούν. Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να πάνε σχολείο.

Ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού είναι πολύτιμος, όμως μην στηρίζεστε μόνο σ'αυτούς για την ανατροφή του παιδιού σας. Στα κέντρα προσχολικής αγωγής εφαρμόζονται προγράμματα σύμφωνα με τις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις (ή τουλάχιστον αυτό οφείλουν να κάνουν), όπου στόχο έχουν την ολόπλευρη ανάπτυξη ενός ισορροπημένου ατόμου. Η περασμένη ηλικία της γιαγιάς και του παππού οδηγεί σε μία υπερ-ανεκτικότητα, αφού δεν μπορούν να θέσουν όρια και κανόνες στα μικρά τους εγγονάκια, με αποτέλεσμα αυτά να γίνονται ατίθασα και απαιτητικά.

Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητείται η σημαντικότητα της ύπαρξης της γιαγιάς και του παππού και η συμμετοχή τους στην ανατροφή του παιδιού. Δεν είναι όμως προτιμότερο ν'ασχολούνται μαζί του λίγες ώρες, όσες τους επιτρέπει και η ηλικία τους, ξεκούραστα, ανέμελα και χωρίς άγχος (γιατί οι ρυθμοί τους είναι πιο βραδείς από αυτούς των παιδιών) προσφέροντάς τους όλη τους την αγάπη και τις εμπειρίες της ζωής τους;

Πάρτε λοιπόν τη γενναία απόφαση και κόψτε τον αόρατο ομφάλιο λώρο που σας ενώνει με το παιδί σας. Το έχει ανάγκη!

Μερικές συμβουλές που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν για την εύκολη προσαρμογή του:

■ Μην αγχώνεστε, έστω κι αν δεν το δείχνετε στο παιδί σας, του μεταδίδετε ενστικτωδώς το άγχος σας.

■ Να είστε σταθεροί στις αποφάσεις σας και να μην αμφιταλαντεύεστε ανάμεσα σε διλήμματα του τύπου «να πάει ή να σταματήσει επειδή κλαίει».

■ Επισκεφτείτε το κέντρο προσχολικής αγωγής συζητείστε με τους υπεύθυνους, ενημερωθείτε για τις παροχές και γνωρίστε το παιδί σας με τους ανθρώπους και τους χώρους που θα φιλοξενείται. Από την επόμενη μέρα αφήστε το μόνο του να κάνει το νέο του ξεκίνημα! Η παρουσία σας εκεί περισσότερο επιβαρύνει παρά διευκολύνει την κατάσταση.

■ Μη λυγίσετε αν το παιδί σας κλαίει. Βρείτε ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος για να πηγαίνει στο σταθμό (τί ώρα, με το σχολικό ή αν θα το πηγαίνετε εσείς) και εμπιστευθείτε τους παιδαγωγούς, ξέρουν τον τρόπο που θα το κάνουν να ηρεμήσει.

■ Μην ξεκινάτε το πρόγραμμά του με εξαντλητικό ωράριο. Τουλάχιστον για τις πρώτες 10 ημέρες, οι ώρες που αυτό θα παραμένει στο σταθμό πρέπει να είναι λίγες (μία με δύο και σταδιακά να αυξάνονται μέχρι αυτό να χαλαρώσει).

■ Μην στέλνετε το παιδί στον παιδικό σταθμό ταυτόχρονα με τη γέννηση μικρότερου αδελφού/ής. Είναι μεγάλο λάθος γιατί αισθάνεται ότι «εμένα με διώχνουν τώρα» και δεν διευκολύνονται οι σχέσεις με το αδελφάκι του. Επιλέξτε αυτό να γίνει τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης σας.

■ Γενικά όταν το παιδί βιώνει δύσκολες καταστάσεις (διαζύγιο, ασθένεια γονέων, θάνατο κ.α.) περιμένετε να ηρεμήσει και μετά στείλτε το σχολείο. Η συναισθηματική του φόρτιση είναι τέτοια που δεν χρειάζεται να του προσθέσουμε νέα μεγαλύτερη.

■ Προσπαθήστε να δεχτεί το παιδί σας το σχολείο ως μία νέα πραγματικότητα, μην το εκβιάζετε και μην το απειλείτε με αυτό και από την άλλη μην το συζητάτε διαρκώς γιατί το αγχώνετε.

Μην ξεχνάτε τον αδιαμφισβήτητα σημαντικό και αναντικατάστατο ρόλο των κέντρων προσχολικής αγωγής. Είναι δικαίωμα των παιδιών να μπορούν να ικανοποιούν την επιθυμία τους, να ωριμάσουν, να κατακτήσουν την αυτονομία τους, να αναπτύξουν τις ικανότητές τους αλληλεπιδρώντας με συνομηλίκους και ενηλίκους!

Μην ξεχνάτε ότι τα φτερά των παιδιών σας μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα ολοένα και περισσότερο. Βοηθείστε τα να αναπτυχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έχοντας πίστη στις δυνάμεις τους και στον εαυτό τους, νιώθοντας ανεξάρτητα και έτοιμα για μία όμορφη ζωή, γεμάτη εμπειρίες. Μην τα αποθαρρύνετε και μην τους τα κόβετε, αφήστε τα να πετάξουν όσο πιο ψηλά μπορούν!

Πηγή: www.omikron.tv


Επίσης:
Παιδικός σταθμός: Δημόσιος ή ιδιωτικός;
Προσχολική αγωγή: Γιατί είναι τόσο σημαντική;
Μαθαίνουν τα παιδιά στο νηπιαγωγείο;
Για την εύκολη προσαρμογή στον παιδικό σταθμό

Read More [...]

Posted in γονείς, παιδιά, παιδίατρος, παιδικός σταθμός

Σχολεία συναισθηματικής ανάπτυξης

Με αφορμή μία ανάρτηση στο ιστολόγιο της gaitanaki για το θέμα των παιδικών σταθμών και το που θα αφήσουμε τα παιδιά μας τις ώρες που εργαζόμαστε θα ήθελα να σας γνωρίσω το σύστημα Waldrof. Ένα σύστημα εκπαίδευσης, όχι αποκλειστικά για την προσχολική ηλικία, που θα έπρεπε να υπάρχει και στην Ελλάδα! Και όταν κάνεις συγκρίσεις με το εξωτερικό βλέπεις πόσο πίσω είμαστε. Ευτυχώς υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να εντάξει αυτό το σύστημα στην Ελληνική εκπαίδευση.



Οι παρακάτω πληροφορίες προήλθαν από τη σελίδα 4family.gr

Πηγή Φωτό: www.ecobuilders.com

Τι είναι η  «εκπαίδευση Waldorf»; 

Η εκπαίδευση Waldorf είναι μια μοναδική και με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, προσέγγιση στην εκπαίδευση των παιδιών, η οποία εφαρμόζεται στα σχολεία  Waldorf  σε ολόκληρο τον κόσμο.Όλα τα σχολεία αυτά, διαμορφώνουν συλλογικά, τη μεγαλύτερη ίσως και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα μη κερδοσκοπικών και ανεξάρτητων σχολείων, παγκοσμίως. 

Ποια είναι τα μοναδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της εκπαίδευσης;

H πιο αντιπροσωπευτική φράση της φιλοσοφίας του εκπαιδευτικού συστήματος Waldorf και η οποία συνοψίζει τους στόχους της φοίτησης στο σχολείο είναι η εξής:« Να δημιουργήσουμε άτομα τα οποία είναι ικανά να δίνουν νόημα στις ζωές τους» Ο στόχος του συστήματος αυτού, είναι να εκπαιδεύσει το παιδί ως ολότητα, «κεφάλι, καρδιά και χέρια».  Η διδακτέα ύλη ισορροπεί ακαδημαϊκή ύλη, με καλλιτεχνικές και χειρονακτικές δραστηριότητες. Οι δάσκαλοι της μεθόδου, εστιάζουν στο να δημιουργήσουν στο κάθε  παιδί μια φυσική αγάπη για την μάθηση. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την ελεύθερη έκφραση μέσα από τις τέχνες και τις δραστηριότητες προκειμένου να προσεγγίσουν τα ακαδημαικά μαθήματα  και έτσι δημιουργούν μια εσωτερική παρόρμηση στα παιδιά για μάθηση αχρηστεύοντας κυριολεκτικά  το σύστημα των  ανταγωνιστικών τεστ και των βαθμολογιών.

Μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης Waldorf: Δεν υπάρχουν καθόλου μαθήματα γραφής και ανάγνωσης στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, στα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου και ελάχιστα τέτοια μαθήματα στην πρώτη τάξη. Στη διάρκεια των πρώτων σχολικών χρόνων ( επίπεδο 1 – επίπεδο 8) οι μαθητές έχουν έναν δάσκαλο.  Το ιδανικό είναι ο κάθε δάσκαλος να μένει με την ίδια τάξη για τα 8 πρώτα χρόνια. Για να έχει το χρόνο να γνωρίσει σε βάθος την προσωπικότητα του κάθε παιδιού και να συνδεθεί μαζί του.  Συγκεκριμένες δραστηριότητες, που στα συμβατικά σχολεία πολύ συχνά χαρακτηρίζονται ως δευτερεύουσες ( φρού- φρού ) είναι θεμελιώδεις για τα σχολεία Waldorf.  Μερικές από αυτές είναι:  η ζωγραφική, η μουσική, η κηπουρική και οι ξένες γλώσσες. Στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης όλα τα θέματα δίνονται στα παιδιά μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, γιατί τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα σ αυτό το μέσο, απ ότι στη στεγνή παράδοση και τη μάθηση μέσω της επανάληψης. Στα πρώτα πέντε χρόνια δεν υπάρχουν βιβλία ύλης. Όλα τα παιδιά έχουν το «βασικό βιβλίο μαθήματος»  το οποίο είναι ένα βιβλίο δικών τους εργασιών που το γεμίζουν καθώς προχωρά η χρονιά.  Κατά κύριο λόγο δημιουργούν δικά τους βιβλία στα οποία στη διάρκεια της χρονιάς καταγράφουν τις εμπειρίες τους και τι έχουν μάθει. Σε κάποια σχολεία τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιούν συμπληρωματικά  βιβλία, ιδίως στα μαθηματικά και την γραμματική. Η διαδικασία της μάθησης σε ένα  σχολείο Waldorf  είναι μια μη ανταγωνιστική δραστηριότητα. Δεν υπάρχουν βαθμοί στα πρώτα χρόνια . Ο δάσκαλος γράφει μια λεπτομερή αξιολόγηση για κάθε παιδί στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων, ιδιαίτερα τηλεόρασης από τα μικρά παιδιά, αποθαρρύνεται έντονα στα σχολεία Waldorf.  

Πηγή φωτό: www.mofga.org

Πώς ξεκίνησε η μέθοδος Waldorf;

To 1919, o Rudolf Steiner, Αυστριακός φιλόσοφος,  επιστήμονας και καλλιτέχνης, προσκλήθηκε να δώσει μια σειρά από διαλέξεις στους εργαζόμενους του εργοστασίου τσιγάρων Waldorf- Astoria στην Στουτγάρδη στη Γερμανία. Ως αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, Emil Molt, ζήτησε από τον Steiner να ιδρύσει και να διευθύνει ένα σχολείο για τα παιδιά των εργαζομένων στο εργοστάσιο. Ο Steiner συμφώνησε, θέτοντας κάποιους όρους οι οποίοι έγιναν δεκτοί από τον Molt.Μετά από μια περίοδο εκπαίδευσης των μελλοντικών δασκάλων «το Ελεύθερο Σχολείο Waldorf»  άνοιξε στις 7 Σεπτεμβρίου 1919. Σήμερα υπάρχουν περίπου 900 σχολεία Waldorf σε 60 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από την εκπαίδευση Waldorf;

Συνεπής με την φιλοσοφία του, την επονομαζόμενη ανθρωποσοφία, ο Steiner σχεδίασε ένα πρόγραμμα σπουδών που ανταποκρίνεται στα αναπτυξιακά στάδια της παιδικής ηλικίας και υποβοηθά την παιδική φαντασία.  Πίστευε ότι τα σχολεία θα όφειλαν να καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών και όχι τις απαιτήσεις των κυβερνήσεων και των οικονομικών παραγόντων, έτσι δημιούργησε σχολεία τα οποία θα ενθάρρυναν την δημιουργικότητα και την ελεύθερη σκέψη. 

Ποιος ήταν ο Rudolf Steiner;

O Dr Rudolf Steiner ήταν πολύ γνωστός επιστήμονας, καθηγητής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις εργασίες του πάνω στο έργο του Γκαίτε. Αργότερα ενσωμάτωσε τις επιστημονικές του ανακαλύψεις με το ενδιαφέρον του για την πνευματική ανάπτυξη.  Εγινε πρωτοπόρος στην επιστημονική έρευνα της πνευματικότητας του σύγχρονου  ανθρώπου στον 20^ου αιώνα.Η επιστημονική του υποδομή στους τομείς της ιστορίας και του πολιτισμού, σε συνδυασμό με τις παρατηρήσεις του στη ζωή, έδωσαν στον κόσμο το εκπαιδευτικό σύστημα Waldorf.  

Πώς διδάσκεται η ανάγνωση στα σχολεία Waldorf;

Η εκπαίδευση Waldorf είναι βαθειά συνδεδεμένη με την προφορική παράδοση. Τυπικά ξεκινά με τον δάσκαλο να διηγείται στα παιδιά παραμύθια σε όλη τη διάρκεια του παιδικού σταθμού αλλά και στην πρώτη τάξη του δημοτικού.  Η προφορική προσέγγιση χρησιμοποιείται και χαρακτηρίζει όλα τα χρόνια της εκπαίδευσης Waldorf. Η διδασκαλία της ανάγνωσης διευκολύνεται και η ικανότητα των παιδιών εξελίσσεται φυσικά.  Στη διάρκεια της πρώτης τάξης τα παιδιά εξερευνούν την προέλευση του αλφάβητου, ανακαλύπτοντας όπως έκαναν οι αρχαίοι πρόγονοι, πώς το σχήμα του κάθε γράμματος προήλθε από ένα εικονόγραμμα.  Το γράψιμο, μέσα απ' αυτή τη διαδικασία, εξελίσσει την καλλιτεχνική φύση των παιδιών . Ετσι, σχετικά άκοπα, οργανώνεται η άρτια εκμάθηση της γλώσσας. 

Γιατί δίνεται έμφαση στις γιορτές και τις τελετουργίες;

Οι εποχιακές γιορτές χρησιμεύουν στην σύνδεση του ανθρώπου με τους ρυθμούς της φύσης και του κόσμου. Οι γιορτές προέρχονται από τους αρχαίους πολιτισμούς και συνεχώς προσαρμόζονται στις εποχές.  Η συμμετοχή στην ατμόσφαιρα της κάθε εποχής, με τελετουργικό ( εορταστικό ) τρόπο ευεργετεί τον εσωτερικό κόσμο και την ψυχή του ανθρώπου. Η γιορτή είναι μια τέχνη. Υπάρχει η χαρά της προσμονής, η προετοιμασία, ο εορτασμός καθ’αυτός και οι αναμνήσεις. 

Τι είδους εκπαίδευση πρέπει να έχει ένας δάσκαλος για το σύστημα Waldorf;

Τα απαιτούμενα προσόντα μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των σχολείων, αλλά ο κανόνας είναι ότι πρέπει να έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση και συγχρόνως πιστοποίηση από ένα αναγνωρισμένο κολλέγιο ή ινστιτούτο εκπαίδευσης Waldorf. Κανονικά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των δασκάλων διαρκεί 2-3 χρόνια και περιλαμβάνει πρακτική διδασκαλία σε σχολείο Waldorf, με την επιτήρηση έμπειρων στη μέθοδο δασκάλων . Ο Rudolf Steiner, μιλώντας στην Οξφόρδη το 1922, είχε αποσαφηνίσει «τους τρείς χρυσούς κανόνες» για τους δασκάλους : «να δέχονται το παιδί με ευγνωμοσύνη από τον κόσμο που έρχεται,  να εκπαιδεύουν το παιδί με αγάπη,  και να οδηγούν το παιδί στην πραγματική ελευθερία η οποία ανήκει στον άνθρωπο» 

Πηγή Φωτό: www.brightwaterschool.org

Τι σημαίνει ανθρωποσοφία;

O όρος ανθρωποσοφία  (anthroposophy) προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις « άνρθωπος + σοφία». Ο Steiner επέκτεινε μια συγκεκριμένη επιστημονική μέθοδο μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να ερευνήσει για τον εαυτό του μέσα στους πνευματικούς κόσμους. Ο Steiner και πολλοί άλλοι που συμμερίστηκαν τις απόψεις του, έχουν εφαρμόσει αυτή τη γνώση σε πολλούς πρακτικούς τομείς . Τα σχολεία Waldorf , η θεραπευτική εκπαίδευση για πνευματικά και συναισθηματικά ανάπηρους ανθρώπους, η Βιο-δυναμική γεωργία  και κηπουρική και τέλος η  ανθρωποσοφική  ιατρική και φαρμακευτική. Να σημειωθεί ότι ενώ η ανθρωποσοφία,  έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό, τη θεωρητική βάση της μεθόδου διδασκαλίας στα σχολεία Waldorf , δεν διδάσκεται στους μαθητές. 

Τι είναι η ευρυθμία  (eurythmy);

Σε μια πρώτη προσέγγιση θα λέγαμε ότι η ευρυθμία είναι μια τέχνη που μοιάζει με χορό, στην οποία η μουσική  ή ο λόγος,  εκφράζεται στις κινήσεις του σώματος. Συγκεκριμένες κινήσεις αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες νότες ή ήχους. Αποκαλείται επίσης «οπτικός λόγος» ή «οπτικό τραγούδι». Η ευρυθμία ενισχύει τον συγχρονισμό και βελτιώνει την ικανότητα της ακοής.  Όταν τα παιδιά νοιώθουν ότι είναι μέλη μιας ορχήστρας και έχουν να διατηρήσουν μια ξεκάθαρη σχέση στο χώρο με τα άλλα μέλη, επιτυγχάνεται και η κοινωνική ενδυνάμωση. Η ευρυθμία συνήθως διδάσκεται από δάσκαλο, ειδικευμένο στο αντικείμενο, ο οποίος έχει λάβει τουλάχιστο τετραετή εκπαίδευση.  Επιπλέον της παιδαγωγικής αξίας της ευρυθμίας,  χρησιμοποιείται  επίσης ως θεραπευτική μέθοδος ( curative) αλλά και ως μορφή τέχνης.  Η ευρυθμία είναι βασικό μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών των σχολείων Waldorf.   Τα παιδιά ανταποκρίνονται στους απλούς ρυθμούς και ασκήσεις, διεργασία που τα βοηθά να ενδυναμώσουν και να εναρμονίσουν το σώμα τους με τις ζωτικές δυνάμεις. Σε επόμενα στάδια, τα μεγαλύτερα παιδιά παρουσιάζουν μέσω της ευρυθμίας, ποίηση, δράμα και μουσική, αντλώντας με αυτό τον τρόπο μια βαθύτερη κατανόηση των συνθέσεων και των λογοτεχνικών κειμένων. 

Υπάρχουν στην Ελλάδα σχολεία Waldorf; 

Στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια απο γονείς να οργανώσουν και να λειτουργήσουν νηπιαγωγεία Waldorf. Εαν ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε περισσότερα σχετικά με τα σχολεία Waldorf στην Αθήνα επικοινωνήστε με την κα Ματίνα Αγιοργείτη τηλ: 210 72 53 542  email : waldorf@mail.gr

Δεν βρίσκετε θέση στον παιδικό σταθμό; Ευτυχώς (Ένα εξίσου ενδιαφέρον άρθρο από το 4family.gr )

Read More [...]

Posted in παιδικός σταθμός, προσχολική εκπαίδευση, σύστημα waldrof