Το ηθικό παιδί

Αν υπήρχε μόνο μία ικανότητα που θα θέλαμε να έχει το παιδί μας, θα ήταν να μπορεί να διακρίνει το «καλό» από το «κακό». Αυτό, όμως , προϋποθέτει ότι εμείς θα του διδάξουμε τις ηθικές αξίες.

της Ελένης Χαδιαράκου 

Η ηθική διδάσκεται, έλεγε ο Σωκράτης, και προφανώς είχε δίκιο. Βέβαια, η έννοια της ηθικής για κάποιους είναι ταυτισμένη με συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς, με τον καθωσπρεπισμό και τη σεμνοτυφία. Λάθος! Ηθική είναι και η φωνή της συνείδησης και της καρδιάς μας, και εκείνη που θα μας πληροφορήσει πότε αυτό που κάνουμε είναι σωστό ή λάθος. Η οικογένεια αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της ηθικής ανάπτυξης του παιδιού. Εκείνη που θα το «εκπαιδεύσει» να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του, να ενταχθεί ομαλά σε ομάδες και, τέλος, να αναπτυχθεί ψυχοσωματικά, γνωστικά και ψυχοπνευματικά.

Τι είναι η ηθική ανάπτυξη; 
Ηθική ανάπτυξη είναι ο τρόπος που ο άνθρωπος φτάνει στην ικανότητα να επιλύει τις αντιθέσεις ανάμεσα στις εγωκεντρικές ανάγκες και τάσεις του και στις υποχρεώσεις του να ενεργεί θετικά ως προς τις ανάγκες και τα δικαιώματα των άλλων. Με τον όρο ηθικότητα εννοούμε την ικανότητα του ατόμου να ξεχωρίζει το «καλό» από το «κακό». Μπορούμε, όμως, να διδάξουμε την ηθική στα παιδιά μας, και ποιος είναι ο τρόπος;

Τα τέσσερα «κλειδιά» της ηθικής προσωπικότητας 
Οικογένεια: Είναι ο βασικός πυρήνας για την ηθική του ανάπτυξη. Όταν ένα παιδί έχει την τύχη να περιστοιχίζεται από μια υγιή οικογένεια, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχει να αποκτήσει έναν ηθικό κώδικα ζωής. Αν πάλι μεγαλώσει σε μια οικογένεια που ελάχιστα ενδιαφέρεται για τις συναισθηματικές του ανάγκες, θα αποκτήσει μια προσωπικότητα που θα δυσκολεύεται να εκφραστεί συναισθηματικά και θα αδιαφορεί για τους γύρω του.
Φίλοι: Είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουν τα παιδιά σε αυτή τη ζωή, γι’ αυτό και θα πρέπει να τα ενθαρρύνουμε να δημιουργούν φιλίες. Οι φίλοι τα βοηθούν να ακούν και να μιλάνε, να νοιάζονται και να νιώθουν. Είναι απλώς αναντικατάστατοι.
Αξίες: Σεβασμός, δικαιοσύνη, καλοσύνη, εμπιστοσύνη, αξιοπρέπεια. Αν τους δείξετε τι σημαίνει κάθε αξία από αυτές, τότε να είστε σίγουροι πως το κέρδος θα τους «επιστραφεί».
Μάθηση: Ενθαρρύνετέ το να σέβεται το σχολείο και να αγαπά το διάβασμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από τη γνώση και τη μάθηση.

Διδάξτε στο παιδί σας το «ηθικό» λεξιλόγιο 
Το παιδί σήμερα είναι εκτεθειμένο σε χιλιάδες ερεθίσματα που εμείς δεν μπορούμε να ελέγξουμε: Τηλεόραση, διαφημίσεις, προϊόντα ύποπτης προέλευσης, γκάτζετ, κινητά τηλέφωνα, βίαια κινούμενα σχέδια και βέβαια το ίντερνετ. Τα ερεθίσματα αυτά επηρεάζουν τόσο την προσωπικότητα όσο και το λεξιλόγιό του, το οποίο -σύμφωνα με τους ειδικούς- μπορεί να εμπλουτίζεται όσον αφορά την τεχνολογική ορολογία, αλλά γίνεται όλο και φτωχότερο όσον αφορά την καθημερινή του γλώσσα. Τα βιβλία θα το βοηθήσουν να εξοικειωθεί με λέξεις με θετική σημασία, αλλά και θα αναπτύξουν τη συναισθηματική και την ηθική του νοημοσύνη.

Σεβαστείτε τις φιλίες του
Τα παιδιά έχουν ανάγκη από συναισθηματική ασφάλεια, και βέβαια οι φιλίες τούς προσφέρουν μεγάλες δόσεις από αυτό. Από τα δύο κιόλας τους χρόνια, τα νήπια νιώθουν μεγάλη ανάγκη να συναναστραφούν, να αγγίξουν, να χαϊδέψουν ή να φιλήσουν άλλα παιδάκια. Οι ειδικοί, μάλιστα, υποστηρίζουν πως η ανάγκη τους αυτή είναι εξίσου δυνατή με την ανάγκη τους για γονεϊκή ασφάλεια. Κι αυτό φαίνεται από το πόσο υποφέρουν όταν χάνουν ένα φίλο επειδή μετακόμισε ή άλλαξε σχολείο. Οι γονείς οφείλουμε να ενθαρρύνουμε τις φιλίες τους, κρατώντας όμως πάντα μια διακριτική απόσταση. Είναι εντελώς λανθασμένο να τα υποχρεώνουμε να συναναστραφούν με παιδιά που εμείς θέλουμε επειδή εξυπηρετούν κάποιους δικούς μας σκοπούς. Όπως συμβαίνει και με τους ενηλίκους, έτσι και με τα παιδιά καμία φιλία δεν θα ανθίσει αν δεν υπάρχει η αντίστοιχη «χημεία».

Δώστε το καλό παράδειγμα 
Τα παιδιά είναι οι άγρυπνοι φρουροί της ηθικής των μεγάλων ή της έλλειψής της, έλεγε ο καθηγητής Ρόμπερτ Κόουλς. Από εσάς, λοιπόν, θα μάθει τι είναι ηθικό και πώς θα το εφαρμόσει στην καθημερινότητά του. Αν εσείς του διδάσκετε μεν, αλλά δεν τηρείτε τους αντίστοιχους ηθικούς κώδικες, τότε θα μπερδευτεί και -το χειρότερο- θα σας αμφισβητήσει!

Μάθετέ του να σέβεται τα δικαιώματα και τα αισθήματα των άλλων 
Κι αυτό μπορεί να το καταφέρει με το να μάθει από μικρό πόση δύναμη κρύβεται στην έννοια «αυτοέλεγχος». Ο αυτοέλεχος θα το βοηθήσει να επιλύσει ειρηνικά τις διαφορές του, να σέβεται τις απόψεις των άλλων και, φυσικά, να ενταχθεί ευκολότερα στο κοινωνικό σύνολο.

Μάθετέ του να συμμετέχει και να προσπαθεί 
Όταν ένα παιδί συμμετέχει, σημαίνει πως δοκιμάζει νέες και πρωτόγνωρες εμπειρίες, αλλά και μαθαίνει ποιες είναι οι δυνατότητές του. Τόσο η επιτυχία όσο και η αποτυχία θα το βοηθήσουν μακροπρόθεσμα να αναπτύξει τη δική του προσωπική άποψη για τη ζωή.

Ενθαρρύνετέ το να είναι ανεξάρτητο 
Και, βέβαια, πάντα με όρια. Ανεξαρτησία δεν σημαίνει «ασυδοσία».

Ενδυναμώστε την πνευματικότητά του 
Αν το παιδί έχει πνευματικά ενδιαφέροντα, νιώθει πληρότητα. Η μουσική, το θέατρο, ο χορός, η λογοτεχνία, οι επιστήμες, η αγάπη για τη φύση, μπορούν να γίνουν τα καλύτερα ερεθίσματα γι’ αυτό. Ενθαρρύνετέ το να διαβάσει, να χορέψει, να ακούσει μουσική, συνοδέψτε το σε ένα θέατρο ή σινεμά.

Φρόυντ και ηθική 
Η ψυχαναλυτική θεωρία του Freud υποστηρίζει ότι η ηθικότητα παρουσιάζεται στον άνθρωπο ως συναίσθημα. Η ηθικότητα παρουσιάζεται, κυρίως, στην ηλικία των 5 ετών ως συναίσθημα της ενοχής. Το παιδί υφίσταται πολλές απαγορεύσεις και ματαιώσεις, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αναπτύσσει το συναίσθημα της ενοχής σε διάφορες απαγορευμένες πράξεις. Οι ψυχαναλυτικοί εκπρόσωποι της θεωρίας υποστηρίζουν ότι οι βασικές διεργασίες της δημιουργίας της ηθικής συνείδησης ξεκινούν από την ηλικία των 5-6 ετών, αφού αυτή τη χρονική περίοδο αρχίζει η αλληλεπίδραση των τριών στοιχείων της προσωπικότητας: το Εκείνο, το Εγώ και το Υπερεγώ.

Σε ποια ηλικία αναπτύσσεται ηθικά το παιδί;
Σύμφωνα με τον Kohlberg, το πρώτο επίπεδο ηθικότητας είναι το προηθικό, που κυριαρχεί στην προσχολική ηλικία, και περιλαμβάνει τα δύο ακόλουθα στάδια: α) την ηθική που είναι εστιασμένη στην τιμωρία και την υπακοή και β) την ηθική του αφελούς συντελεστικού ηδονισμού. Το δεύτερο επίπεδο της κατηγοριοποίησης της ηθικότητας, σύμφωνα με τον Kohlberg, είναι η συμβατική ηθική, που κυριαρχεί στη σχολική ηλικία, και περιλαμβάνει τα δύο ακόλουθα στάδια: α) την ηθική του «καλού παιδιού» και β) την ηθική της «έννομης τάξης». Τέλος, το τρίτο επίπεδο της ηθικότητας είναι η αυτόνομη ηθική, που εμφανίζεται στην εφηβική ηλικία, και περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια: α) την ηθική του κοινωνικού συμβολαίου και β) την ηθική των προσωπικών αξιών.

Τα ηρωικά πρότυπα και η ηθική εκπαίδευση 
Πόσο ηθικός είναι ο Σούπερμαν και πόση καλοσύνη κρύβεται πίσω από τους δώδεκα άθλους του Ηρακλή; Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, ένας τρόπος για να μάθουμε περισσότερα για το τι σκέφτονται τα παιδιά για την ηθική είναι να μελετήσουμε τις αντιλήψεις τους για την έννοια του ήρωα και τα ηρωικά πρότυπα με τα οποία ταυτίζονται σε κάθε ηλικία. Σε κάθε κοινωνικό σύστημα, η έννοια της ηθικής συνδέεται με τα ηρωικά πρότυπα που επικρατούν σε κάθε εποχή. Η αντίληψη για την έννοια και τα χαρακτηριστικά του ήρωα αλλάζει με το πέρασμα της ηλικίας. Τα παιδιά της προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας (5-6 ετών) θεωρούν ως ήρωα κάποιον με εξαιρετικές φυσικές ή υπερφυσικές δυνάμεις, ή κάποιον που είναι όμορφος και ελκυστικός. Για τα παιδιά των 8-9 χρόνων, ήρωας είναι κάποιος που βοηθά τους συνανθρώπους του και, γενικά, κάνει το καλό. Κατέχει χαρακτηριστικά όπως γενναιότητα, καλοσύνη, αξιοπιστία. Στην πρώτη εφηβική ηλικία (11-13 ετών), τα παιδιά θεωρούν ήρωα κάποιον που έχει εξαίσιες ψυχολογικές ιδιότητες (θάρρος, σοφία, καλοσύνη) και προκαλεί το θαυμασμό όλων εξαιτίας μιας σημαντικής ενέργειάς του ή ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού του. Τέλος, στα 15-16 τους χρόνια, οι έφηβοι εκτιμούν ότι ο ήρωας είναι ένα πρόσωπο που κάνει κάτι εξαιρετικό, δείχνοντας γενναιότητα, πίστη στις ηθικές αξίες και αυτοθυσία. Επιπλέον, περιλαμβάνουν μια νέα διάσταση στην έννοια του ήρωα, τις προσωπικές πεποιθήσεις. Ήρωας θεωρείται εκείνος που μένει σταθερός και συνεπής στις προσωπικές του αξίες, παρά τις όποιες γι’ αυτόν αρνητικές συνέπειες. Ένα κοινό εύρημα σε παρόμοιες έρευνες είναι ότι τα παιδιά σε κάθε ηλικία θεωρούν ως ήρωες τα μέλη της οικογένειάς τους, κυρίως τους γονείς, και πρόσωπα που ανήκουν στο φιλικό και συγγενικό τους περίγυρο. Πιο συγκεκριμένα, τα ηρωικά πρότυπα που αφορούν την οικογένεια τα εκτιμούν ως βοηθούς, προστάτες και σπουδαίους χαρακτήρες, και τους προσδίδουν χαρακτηριστικά όπως καλοσύνη, γενναιότητα, αξιοπιστία και εντιμότητα.

Πηγή: kids.in.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, ηθικές αξίες, οικογένεια, παιδιά

Οι φίλοι μας τα ζώα

Ποιος σας είπε ότι τα παιδιά δεν πρέπει να συμβιώνουν με ζώα; Αντίθετα, ένα χνουδωτό και τρυφερό κατοικίδιο μπορεί να προσφέρει ασύγκριτη χαρά τόσο σε εσάς όσο και στο μωρό σας, αρκεί να μην ξεχνάτε κάποιους βασικούς κανόνες υγιεινής.

Μόλις ανακαλύψατε ότι είστε έγκυος. Πάνω που ξεκινάτε να ανακοινώσετε τα χαρμόσυνα νέα στην οικογένεια, το βλέμμα σας πέφτει πάνω σε ένα ζευγάρι θλιμμένα, υγρά ματάκια που σας κοιτάνε από την άκρη του δωματίου; Και τώρα τι γίνεται; Πρέπει να αποχωριστείτε το αγαπημένο σας ζωάκι;

Να μείνω ή να φύγω;
Οι ειδικοί συμφωνούν ότι η επαφή με ένα κατοικίδιο μειώνει σημαντικά τα επίπεδα του άγχους. Ωστόσο, οι δυναμικές όταν αποκτάτε παιδί αλλάζουν: Οι απαιτήσεις της φροντίδας ενός μωρού, σε συνδυασμό με τις κρίσεις ζήλιας ή ενός παραμελημένου ζώου, σίγουρα δεν πρόκειται να κάνουν τη ζωή σας ευκολότερη. Αν λοιπόν πιστεύετε ότι δεν θα τα βγάλετε πέρα με ένα παιδί κι ένα σκυλί (ή γατί), ή αν απλώς δεν θέλετε να εκθέσετε το μωρό σας στους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει η συμβίωση με ένα ζώο, καλύτερα να αρχίσετε από τώρα να σκέφτεστε τι θα κάνετε με το κατοικίδιο σας. Δεν είναι λύση να το εγκαταλείψετε κάπου και να το αφήσετε αβοήθητο στους πέντε δρόμους. Μην ξεχνάτε ότι ειδικά τα ζώα που έχουν ζήσει κοντά σε ανθρώπους και στην ασφάλεια ενός σπιτιού, δεν επιβιώνουν εύκολα στο δρόμο. Προσπαθήστε να το δώσετε σε κάποιο σπίτι, ή επικοινωνήστε με την Εταιρεία Προστασίας Ζώων. Αν τώρα το ζωάκι σας αποτελεί πραγματικά μέλος της οικογένειας και δεν αντέχετε στη σκέψη να το αποχωριστείτε, μην ανησυχείτε άδικα. Μπορείτε κάλλιστα να μεγαλώσετε το παιδί σας σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχουν ζώα, υπό την προϋπόθεση πάντα ότι θα τηρήσετε κάποιους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.

Ασπίδα προστασίας
Αν είστε έγκυος, πρέπει να προφυλαχθείτε από την τοξοπλάσμωση, ένα μικρόβιο που πιθανόν να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες στο έμβρυο. Η τοξοπλάσμωση προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένου, ωμού κρέατος ή ανεπαρκώς μαγειρεμένου κρέατος, καθώς και από την επαφή με τα κόπρανα της γάτας. Φροντίστε να ψήνετε διεξοδικά όλα τα κρέατα και μην ξεχνάτε να φοράτε γάντια κάθε φορά που αλλάζετε την άμμο της γάτας ή ασχολείστε με δουλειές στο κήπο (το μικρόβιο της τοξοπλάσμωσης μπορεί να βρίσκεται στο χώμα, αν στο σημείο εκείνο έχει αφοδεύσει κάποια γάτα). Δεν κινδυνεύετε από την επαφή με το τρίχωμα του ζώου, εφόσον φυσικά δεν αντιμετωπίζει κάποιο δερματικό πρόβλημα. Φροντίστε να ενημερώσετε τον κτηνίατρο με το παραμικρό σημάδι ασθένειας που ενδεχομένως να παρατηρήσετε στο κατοικίδιο σας.

Που είναι η μαμά μου;
Στο μαιευτήριο, που αλλού; Σε περίπτωση που χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο για κάποιο διάστημα, είτε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είτε μετά τον τοκετό, μην αμελήσετε να αναθέσετε σε κάποιον τη φροντίδα του κατοικίδιου σας. Είναι πολύ σημαντικό να μην αλλάξετε το καθημερινό τους πρόγραμμα διατροφής ή άσκησης, καθώς τα ζώα είναι πλάσματα της συνήθειας και η παραμικρή παρέκκλιση από τη ρουτίνα που έχουν μάθει, μπορεί να σας δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα προσαρμογής όταν επιστρέψετε στο σπίτι με το μωρό.

Το παιδί και το..... δελφίνι!
Θα έχετε δει παιδιά να χαζεύουν μαγεμένα ένα ενυδρείο με ψάρια, να γελάνε βλέποντας ένα γατάκι ή να προσπαθούν να μιμηθούν το γάβγισμα ενός σκύλου. Όλα τα παιδιά νιώθουν μια ενστικτώδη περιέργεια για τα ζώα και θέλουν να τα πλησιάσουν. Μην αποθαρρύνετε το παιδί σας από την επαφή με τα ζώα, αρκεί να μην παίρνετε τα μάτια σας από πάνω του. Γενικά, τα παιδιά χαίρονται τη συντροφιά των ζώων και αν μεγαλώσουν μαζί με ένα κατοικίδιο, μαθαίνουν από νωρίς να αναλαμβάνουν τις ευθύνες της φροντίδας τους. Για να έχετε όμως το κεφάλι σας σίγουρο, φροντίστε να:

• Κάνετε αποπαρασίτωση στο σκύλο σας σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς στα κόπρανα του μπορεί να υπάρχουν αβγά σκουληκιών, που είναι πιθανόν να προκαλέσουν προβλήματα όρασης στο παιδί, αν έρθουν σε επαφή με τα μάτια του.
• Καλύπτετε με ένα σκέπασμα την άμμο της γάτας, ώστε να μην κινδυνεύετε να τη χρησιμοποιήσει το παιδί σας σαν.... τουαλέτα!
• Πλένετε καλά τα χέρια του κάθε φορά που έρχεται σε επαφή με τα ζώα.
• Διατηρείτε τα ενυδρεία και τα κλουβιά των πουλιών σε σημείο που να μην φτάνει το παιδί.
• Μην ταϊζετε το παιδί μπροστά στο κατοικίδιο σας και μην το αφήνετε να παίρνει φαγητό από το πιάτο του ζώου.

Εξωτική γοητεία

Τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει η μόδα  των... εξωτικών ζώων στα σπίτια. Ιγκουάνας, τροπικές σαύρες, ταραντούλες, ακόμα και φίδια έχουν γεμίσει σπίτια και διαμερίσματα, ως και στο κέντρο της πόλης! Το χειρότερο βέβαια είναι ότι οι ενθουσιώδεις ιδιοκτήτες τους πολλές φορές τα βαριούνται μετά από λίγο, ή συνειδητοποιούν ότι η φροντίδα τους είναι δύσκολη και πολυδάπανη και έτσι τα παρατάνε ή τα εγκαταλείπουν στην φροντίδα της Εταιρείας Προστασίας Ζώων. Αν δεν νιώθετε πολύ ασφαλής στην σκέψη ότι το παιδί σας θα μεγαλώσει σε ένα σπίτι παρέα με αράχνες και σκορπιούς (που μπορεί μεν να είναι συμπαθέστατα κατά κάποιους, αλλά είναι συνάμα κι επικίνδυνα ή τουλάχιστον μπορούν να γίνουν!) κι αν πιστεύετε ότι τα άγρια ζώα είναι καλύτερα να ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον, τότε αντισταθείτε στον πειρασμό να μετατρέψετε το σπίτι σας σε ζωολογικό κήπο!

Σπίτι μου, σπιτάκι μου....

Όπως ακριβώς και τα μεγαλύτερα αδέρφια, έτσι και τα ζώα, μπορεί να εκδηλώσουν ζήλια, όταν αντιληφθούν ότι ασχολείστε περισσότερο με το νεογέννητο. Φροντίστε να μην αγνοείτε το ζωάκι σας γιατί έτσι θα νιώσει παραμελημένο. Χαϊδεψτε το και αφιερώστε λίγη ώρα κάθε μέρα για να παίξετε μαζί του, μέχρι να προσαρμοστεί απόλυτα στη.... νέα τάξη πραγμάτων. Σιγά σιγά θα συνηθίσει στην παρουσία του μωρού και δεν είναι απίθανο σε λίγο χρόνο να γίνουν αχώριστοι φίλοι!

Παιδική ασφάλεια

Ακολουθήστε μερικές απλές συμβουλές για να διασφαλίσετε την άνετη και ακίνδυνη συμβίωση του παιδιού με το κατοικίδιο σας:

• Ποτέ μην αφήνετε ένα μωρό ή μικρό παιδί μόνο του με ένα κατοικίδιο, ακόμα και για ένα λεπτό, όσο φιλικό κι αν δείχνει το ζώο.
• Οι γάτες ελκύονται από τη ζεστασιά της κούνιας του μωρού οπότε φροντίστε να προστατεύετε το χώρο που κοιμάται το παιδί σας από τις.... αναπάντεχες επισκέψεις! Τα καλοκαίρια το παιδί μπορεί να έρθει σε επαφή με αδέσποτες γάτες, οπότε μην το αφήνετε μόνο του στον κήπο ή στις παιδικές χαρές.
• Ποτέ μην ταϊζετε το παιδί σας μπροστά σε ένα πεινασμένο ζώο.

Εταιρεία Προστασίας Ζώων

Τηλ: 210 8833583

Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων

(Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία)

Τ.Θ. 75072, Καλλιθές, 176 10

www.ekpaz.gr

Τηλ:  Αίγινα: 22970 31337-8

Αθήνα: 210 9520117 (και fax)

Θεσσαλονίκη: 2310 724969

Πηγή: περιοδικό 9 Μήνες Plus

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, κατοικίδια, παιδιά, πρόληψη, συμβίωση

Κηπουρική και παιδιά

Αναδημοσίευση από το: fytosymvoules.blogspot.com

Δώστε στα παιδιά σας την δυνατότητα να αγαπήσουν την φύση και το περιβάλλον. Ένας εύκολος τρόπος είναι να τους δώσετε την ευθύνη για ένα φυτό να το ποτίζουν ώστε να νιώσουν υπερήφανα πωςβοηθούν και αυτά στο περιβάλλον. Πείτε τους λοιπόν κάθε πότε θα πρέπει να το ποτίζουν αλλά σε καμία περίπτωση να μην ασχοληθούν με λίπασμα. Υπάρχουν έρευνες που λένε πως όταν ο άνθρωπος ασχολείται από μικρή ηλικία με τα φυτά , όταν θα μεγαλώσει θα επιδιώξει μια πιο όμορφη ζωή για αυτόν και την οικογένειά του. Καλό είναι να τους δίνετε  πολυετή ανθοφόρα φυτά ώστε να έχουν την χαρά να δούν να βγαίνουν τα όμορφα λουλούδια. 

Read More [...]

Posted in κηπουρική, παιδιά

8 τρόποι για να το πείσετε να φάει!

Πολύ συχνά οι γονείς χρειάζεται να ασκήσουν τρομερή πειθώ στο παιδί τους για να δεχτεί να φάει λαχανικά, φρούτα ή και πρωινό. Σας παρουσιάζουμε μερικούς έξυπνους τρόπους για να το πείσετε!

1.Δώστε του να φάει όταν πεινάει.

Τη στιγμή που η πείνα φέρνει το παιδί σας στην κουζίνα είναι η κατάλληλη ώρα να του δώσετε να δοκιμάσει νέες γεύσεις ή ότι έχετε μαγειρέψει, χωρίς να φέρει πολλές αντιστάσεις. Είναι άλλωστε ανώφελο να πιέζετε ένα χορτάτο παιδί να φάει μπάμιες και ειδικά αν έχει χορτάσει με ανθυγιεινά σνακ σαν κι αυτά που λατρεύουν τα παιδιά.

2. "Παραμυθίαστε" το!

Θέλετε να το πείσετε να φάει μπρόκολο, αλλά δεν τα καταφέρνετε; Απλά πείτε του ότι ο αγαπημένος του ήρωας χάρη στο μπρόκολο είναι τόσο δυνατός ή όμορφος κοκ. Δώστε μαγικό χαρακτήρα στο φαγητό για να το δει θετικά. Αν, για παράδειγμα, πειστεί η κόρη σας ότι μόνο χάρη στα λαχανικά η Barbie έχει τόσο όμορφα μαλλιά, τότε κερδίσατε μια μάχη. Φροντίστε, όμως, για να είστε πειστικοί, να διαλέξετε έναν πραγματικά αγαπημένο του ήρωα αλλά να μην υπερβάλλετε. Μα άλλα λόγια, δεν γίνεται ο Μπάτμαν και να τρώει λαχανικά και να μαζεύει το δωμάτιο του και να ακούει τους μεγάλους και να παραμείνει αγαπητός στο παιδί σας!

3. Βουτιές στη σάλτσα!

Πολλά πιτσιρίκια δέχονται να φάνε ακόμη και το "δύσκολο" φαγητό, αρκεί στο πιάτο τους να υπάρχει κάποια έντονου χρώματος σάλτσα, όπως μουστάρδα ή κέτσαπ. Εκμεταλλευτείτε το ή προτείνετε στο παιδί να βουτάει κομμάτια λαχανικών ή κρέατος σε κάποια σάλτσα για να φάει. Προσοχή, όμως, στην ποσότητα! Η κέτσαπ έχει πολλή ζάχαρη, για αυτό δίνετε την με φειδώ! Μπορείτε να φτιάχνετε δικές σας σάλτσες με βάση το γιαούρτι και όχι τη μαγιονέζα. Έτσι, βάζετε στο τραπέζι ένα δροσερό και υγιεινότερο ντιπ! Αντίστοιχα για τα φρούτα μπορείτε να φτιάξετε ντιπ από κρέμα τυριού, λίγη σπιτική μαρμελάδα, μέλι ή σε έκτακτες περιπτώσεις σως σοκολάτας.

4. Τριμμένη απόλαυση!

Επειδή συχνά για τα παιδιά το σχήμα και η εμφάνιση μετράει, τι θα λέγατε να του δώσετε καρότα, μήλα, ακόμη και ψημένο κρέας περασμένο στο τρίφτη, σαν να είναι νιφάδες; Θα σας παίρνει λίγη ώρα, εάν όμως διαπιστώσετε ότι το παιδί σας (ειδικά αν είναι 2-3 ετών) φοβάται για κάποιο λόγο το πιάτο του (του φαίνονται όλα πολύ μεγάλα) τότε αυτός είναι ένας έξυπνος τρόπος να φέρετε το φαγητό.... στα μέτρα του! Γενικότερα θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι ένα πιάτο που ξεχειλίζει με μεγάλα κομμάτια φαγητού συχνά δημιουργεί άγχος ή αποστροφή στα παιδιά, που χορταίνουν πολύ εύκολα με το μάτι πριν καν φτάσει το πιρούνι στο στόμα τους. Για αυτό φροντίστε οι μερίδες τους να είναι λογικές και τα τρόφιμα κομμένα σε μικρά κομμάτια.

5. Χαρούμενα πιάτα!

Για κάποια παιδιά το φαγητό είναι θέμα στιλ! Δεν έχει το πιάτο του τον Μπομπ Σφουγγαράκη; Το φαγητό γίνεται βαρετό. Ένα χαρούμενο, χρωματιστό πιάτο, ένα πιρούνι για παιδικά χεράκια και ένα παιδικό ποτήρι κάνουν το φαγητό πιο ευχάριστο, ακόμη και αν το μενού της ημέρας είναι αρακάς. Και πάλι, όμως, προσέξτε μην πέσετε στην παγίδα του να βάλετε στο τραπέζι ένα σερβίτσιο που να κάνει το παιδί να ασχολείται μόνο με αυτό, αντί με το περιεχόμενο του πιάτου!

6. Το κυνήγι του θησαυρού! 

Για πολλά παιδιά το φαγητό πρέπει να είναι η συνέχεια του παιχνιδιού. Επειδή όμως γιατροί και ψυχολόγοι συνιστούν να μαθαίνουν τα παιδιά από νωρίς ότι το φαγητό δεν είναι παιχνίδι (για να τρώνε ενσυνείδητα) κάντε παιχνίδι το σνακ τους. Κρύψτε σε διάφορα μέρη της κουζίνας που επιτρέπετε να έχουν πρόσβαση τα παιδιά διάφορα "μυστικά" τρόφιμα και βάλτε τα να τα ανακαλύψουν. Ο θησαυρός θα είναι ότι θα φάνε ένα υγιεινό σνακ, ότι θα παίξουν αλλά και ότι για παράδειγμα στο βραδινό τραπέζι θα υπάρχει μια αγαπημένη τους λιχουδιά. Έτσι, βάλτε σε ένα συρτάρι κρακεράκια, σε διάφορα μέρη στο ψυγείο, σε χαρούμενες συσκευασίες κομμένα φρούτα, σε όμορφα μπουκαλάκια φρέσκο χυμό κοκ. Επίσης, δημιουργήστε μια μυστική κρύπτη στο ψυγείο σας και αποκαλύψτε στο παιδί ότι κάθε μέρα σε αυτήν την κρύπτη θα βρίσκει κάτι καλό για να τρώει.

7. Βάλτε το παιδί στην κουζίνα!

Καθώς οι εκπομπές μαγειρικής για παιδιά θα αρχίσουν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, θα παρατηρήσετε και μόνοι σας πως όταν τα παιδιά γνωρίσουν τα τρόφιμα, μαθαίνουν πως μαγειρεύονται μαθαίνουν να αγαπούν τη διαφορετικότητα των τροφίμων και να εκτιμούν το μαγειρεμένο φαγητό. Όμως, μην έχετε υπερβολικές προσδοκίες. Μην περιμένετε ότι βάζοντας το παιδί σας μια φορά στην κουζίνα για να μαγειρέψετε μαζί, θα δεχτεί αμέσως να φάει και ότι του δώσετε. Αυτή η μέθοδος απαιτεί επανάληψη, καλή διάθεση, υπομονή από μέρους σας και θα αποδώσει τους καλύτερους καρπούς για μια ζωή!

8. Αλλάξτε τις λέξεις!

Πολύ συχνά αυτό που κάνει τα παιδιά να αποστρέφονται συγκεκριμένα τρόφιμα είναι το όνομα τους. Για ελάτε στη θέση τους! Θα τρώγατε κάτι που λέγεται "μπρόκολο";  Μπορείτε λοιπόν να γίνετε λίγο πιο ευρηματικοί. Πείτε το μπρόκολο μεγάλο πράσινο δέντρο, την ντομάτα κόκκινη ζουμερή μπίλια, τα μακαρόνια σπάγγους και φτιάξτε νόστιμες ιστορίες που θα συναρπάσουν τα παιδιά σας!

Πηγή: περιοδικό Γονείς εν δράσει!

Read More [...]

Posted in γονείς, διατροφή, παιδιά, συμβουλές

Γονική επιθετικότητα: το αυγό του φιδιού;

Λέγεται πως η αγάπη είναι το μόνο μέγεθος που όταν διαιρείται, πολλαπλασιάζεται. Φαίνεται όμως πως κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την επιθετικότητα. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους ήταν κακοποιημένοι στην παιδική τους ηλικία. Το μοίρασμα της επιθετικότητας στα παιδιά πολλαπλασιάζει το πρόβλημα.

Μιλάμε πάντα για την καταστροφική επιθετικότητα που είναι ‘προνόμιο’ δυστυχώς μόνο του ανθρωπίνου είδους. Η επιβιωτική επιθετικότητα που χαρακτηρίζει όλα τα έμβια όντα είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του είδους και απολύτως κατανοητή στο σύστημα ζωής του πλανήτη μας.

Η καταστροφική επιθετικότητα των γονέων προς τα παιδιά είναι μια πολύ παλιά ιστορία. Στην ελληνική μυθολογία ο Κρόνος καταπίνει τα παιδιά του για να μην του πάρουν την εξουσία. Ο Tάνταλος τεμαχίζει τον γιο του Πέλοπα και τον προσφέρει γεύμα στους Θεούς. Μια γυναίκα, η Μήδεια, τα θανατώνει από ερωτικό πάθος. Επίσης, τα παραμύθια ‘Κοντορεβυθούλης’ καθώς και ‘Ο Χάνσελ και η Γκσρέττελ’, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Στο σήμερα, μόνο στις ΗΠΑ, αναφέρονται κάθε χρόνο 100.000 - 200.000 περιπτώσεις σωματικής κακοποίησης παιδιών, 700.000 παραμελήσεις, 2.000 θάνατοι. Το 30% παγκοσμίως των καταγμάτων των παιδιών, εάν εξαιρεθούν τα τροχαία, οφείλονται σε κακοποίηση.

Ο From πρώτος φώτισε την καταστροφική επιθετικότητα του ανθρώπου σαν αποτέλεσμα της κοινωνικοπολιτισμικής εξέλιξης, με την κυριαρχία του καταναλωτισμού, των καταχρήσεων και εξαρτήσεων, την κοινωνική απομόνωση, την εμπορευματοποίηση των πάντων.

Η καταστροφική επιθετικότητα που οδήγησε την ανθρωπότητα σε γενοκτονίες αλλά και σε προσωπικά δράματα στην καθημερινή ζωή πρέπει να φωτισθεί από την σκοπιά μιας αμυντικής λειτουργίας για την προστασία των εσωτερικών μας αδυναμιών και μειονεκτημάτων. Ο λαός μας σοφά λέει πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Η προβολή, μας λέει η ψυχανάλυση, είναι ένας μηχανισμός του εγώ, που αποδίδει στους άλλους την επιθετικότητα που αρνείται πως έχει το ίδιο. Έτσι ο ναζισμός απέδωσε πρώτα στους Εβραίους την καταστροφή της Γερμανίας και μετά ‘δικαιολογημένα’ θέλησε να τους εξαφανίσει. Η συναισθηματική αναπηρία του Χίτλερ και των Es-Es προσωρινά είχε καλυφθεί.

Ο φθόνος και η κακία είναι δύο ακραίες καταστάσεις επιθετικότητας, εντελώς αντίθετες με τον συναγωνισμό και τη δημιουργική ζήλεια. Οι τελευταίες οδηγούν τους ανθρώπους να ξεπερνούν αδυναμίες και μειονεκτήματα. Τα παραδείγματα δημιουργίας και επιτυχίας των συνανθρώπων μας, μας κάνουν καλύτερους.

‘Ως καθεύδειν αυτόν ουκ εώη το Μιλτιάδου τρόπαιον’ έλεγε ο Θεμιστοκλής πριν τη ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Τι οδηγεί λοιπόν κάποιους να ζηλεύουν δημιουργικά και κάποιους να καταστρέφουν; Και εφ’ όσον οι ρίζες του καλού και του κακού βρίσκονται πάντα μέσα μας και διαμορφώνονται κυρίως στην παιδική μας ηλικία, τι οδηγεί παιδιά που μεγαλώνουν σε διαταραγμένες οικογένειες να αποκτούν ισορροπία, ήθος, καλοσύνη όπως μας λέει και η παροιμία ‘Από το αγκάθι βγαίνει ρόδο…’ και άλλα να ακολουθούν πιστά το μοντέλο της παιδικής τους ζωής και να αναπαράγουν τα οικογενειακά πρότυπα; Άλλωστε ο λαός μας λέει επίσης ‘το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει’. Πότε όμως ισχύει η μία παροιμία και πότε η άλλη; Γιατί προφανώς και οι δυο είναι σωστές.

Η απάντηση στο ερώτημα είναι πολύ σημαντική γιατί, κάθε διαταραγμένη καταστροφική προσωπικότητα δεν βλάπτει μόνο το παρόν του κοινωνικού μας ιστού, αλλά υπονομεύει και το μέλλον με τον τρόπο που μεγαλώνει τα παιδιά της.

Η καταστροφική λοιπόν επιθετικότητα των γονέων προς τα παιδιά’ που εφεξής για συντομία θα την ονομάζουμε γονική επιθετικότητα, μοιάζει να είναι πολλές φορές η αφετηρία για την αναπαραγωγή των διαταραγμένων προσωπικοτήτων. ‘Με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις’, λέει ο λαός μας.

Χρειάζεται να δούμε από κοντά τις ιδιότητες της γονικής επιθετικότητας, για να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Πρώτα – πρώτα θα πρέπει να τη διαχωρίσουμε σε άμεση και έμμεση.

Άμεση γονική επιθετικότητα είναι εκείνη που καταστρέφει ανοικτά τη σωματική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, απειλές, εκφοβισμός, ερημιά από αγάπη και συναισθήματα, ακραία υποτίμηση κ.ά. Η κατάσταση αυτή προκαλεί συνειδητοποιημένα τραύματα στα παιδιά που παραμένουν ενεργά σε όλη την υπόλοιπη ζωή του και τα οδηγούν τις περισσότερες φορές σε διορθωτική στάση ζωής. Αγαπούν και φροντίζουν (μερικές φορές και υπερβολικά) τα παιδιά τους, νοιάζονται για τα προβλήματά τους, ‘θεραπεύουν’ με τον τρόπο αυτό τις πληγές τους, προσέχοντας ιδιαίτερα να μην μεταφέρουν το κακό που τους έγινε. Εδώ αναφέρεται η παροιμία για το αγκάθι και το ρόδο.

Μερικές φορές βέβαια όταν τα βιώματα της άμεσης επιθετικότητας είναι πολύ έντονα και βασανιστικά, αδυνατεί να τα συνειδητοποιήσει και ατόφια τα επαναλαμβάνει. Είναι συνηθισμένο, γονιός μετά από κακοποίηση του παιδιού του, να λέει: ‘Έπρεπε να το τιμωρήσω, έτσι μου έκανε και ο πατέρας μου και έγινα άνθρωπος’.

Η πιο ενδιαφέρουσα όμως γονική επιθετικότητα είναι η έμμεση ή κρυφή. Για να γίνει κατανοητή η έκταση του προβλήματος σημειώνουμε ότι κάθε δυσλειτουργική συναισθηματική πληροφορία που δίδεται σε ένα παιδί, αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στην οικοδόμηση του ψυχισμού του και της δυνατότητας να προσαρμόζεται και να αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες της ζωής.

Συναισθηματική πληροφορία είναι κάθε πληροφορία που συνοδεύεται με ευο δωτικά ή ανασταλτικά συναισθήματα, όπως: αγάπη, έγκριση, υποστήριξη, επιβράβευση και αντίθετα θυμό, οργή, φόβο, απόρριψη, υποτίμηση κ.ά. Αυτές οι πληροφορίες όταν ειδικά επαναλαμβάνονται δημιουργούν τις ιδιότητες του χαρακτήρα μας και έντονα κίνητρα για τις συμπεριφορές στην καθημερινότητά μας. Η δυσλειτουργία των πληροφοριών αυτών είναι πάντα σύμφωνα με τα δεδομένα (τοπικά και χρονικά) κάθε κοινωνίας και πολιτισμού.

Έτσι ο γονιός στην Ασία που δίδει την πληροφορία στην κόρη του να προσθέτει συνεχώς κρίκους στο λαιμό της με αποτέλεσμα να προκαλεί επώδυνη και υπερβολική επιμήκυνση τoυ δίδει λειτουργική πληροφορία. Το κριτήριο της γυναικείας ομορφιάς στην περιοχή αυτή έχει βασική προτεραιότητα το μήκος του λαιμού των γυναικών.

Όταν όμως επιστρέψουμε στη δική μας ανταγωνιστική κοινωνία θα διαπιστώσουμε πως ένα παιδί που υπερπροστατεύεται και είναι εξαρτημένο από τους γονείς, υπονομεύεται σοβαρά η προσαρμοστικότητά του στη ζωή. Όταν λοιπόν ενηλικιωθεί και θα κληθεί ‘να τα βγάζει πέρα στη ζωή αυτόνομο’ δεν θα τα καταφέρει. Η ιστορία του θα επαναληφθεί στα δικά του παιδιά γιατί η λανθασμένη συναισθηματική πληροφορία που δεν προκαλεί συνειδητό ψυχοτραυματισμό στην παιδική ηλικία αποτελεί σταθερό κίνητρο για να αναπαραχθεί στην επόμενη γενιά. Είναι ήδη μια μαθημένη συμπεριφορά.

Σαν παράδειγμα, είναι πολύ συνηθισμένο υπέρβαρες μητέρες να μεγαλώνουν υπέρβαρα παιδιά.

Γίνεται έτσι κατανοητό ότι οι δυσλειτουργικές, λανθασμένες συναισθηματικές πληροφορίες που δεν ξυπνούν την αντίδραση και τη συνειδητοποίηση της παιδικής ψυχής αποτελούν την έμμεση, κρυφή γονική επιθετικότητα.

Η έκταση της έμμεσης επιθετικότητας αποτελεί τεράστιο πρόβλημα με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στον ψυχισμό μας. Είμαστε πιθανόν όλοι θύματα και θύτες λόγω της ύπαρξής της.

Όταν λοιπόν ο γονιός υπερτιμά και αδικαιολόγητα επιβραβεύει το παιδί με κάθε είδους υλικά αγαθά γιατί ‘απλώς είναι γιός του ή κόρη του’ ή αντίθετα, το υποτιμά και δεν το επιβραβεύει στις επιτυχίες του, δεν παρέχει έμμεση επιθετικότητα; Έχω ακούσει στην καριέρα μου ότι μητέρα που η κόρη της έφερε άριστα στους βαθμούς με 19 και 20, να κάνει το σχόλιο ‘μπορούσες και καλύτερα’. Τι να πει κανείς γι’ αυτό. Όταν πάλι η μάνα κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι με τον 12χρονο γιο της για να ‘ησυχάσει υποτίθεται τους φόβους του’ πώς θα βοηθήσει τη μετάβαση του αγοριού στην εφηβεία και τη διαδικασία ωρίμανσης των σχέσεων με το άλλο φύλο;

Όταν οι γονείς χωρίζονται σε ‘στρατόπεδα’ και υπάρχει το ‘κόμμα’ του μπαμπά με την κόρη και από την άλλη της μαμάς με τον γιό, πώς θα αναπτυχθεί ομαλά η έννοια της ένταξης του παιδιού στην ομάδα των συνομηλίκων; Η κόρη λοιπόν αιώνια δεμένη και πιθανώς ‘ερωτευμένη’ με τον μπαμπά και αντίστοιχα ο γιος με τη μαμά, πώς θα έχουν τις δυνάμεις ελεύθερες να δοθούν, να αγαπήσουν στο μέλλον τους συντρόφους τους;

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα στο ψέμα και τη διαστροφή, πώς θα καταφέρουν να ξεφύγουν από αυτό;

Όταν στο παιδί δίδεται η πληροφορία ότι στη ζωή δεν έχει σημασία τι είσαι, αλλά τι φαίνεται ότι είσαι, γιατί να μη γίνει μετά και εκείνο ψεύτικο; Ο μηχανισμός αυτός της εξομοίωσης (χαμαιλεοντισμός) που αλλάζει μόνο την εξωτερική μας συμπεριφορά και όχι το βάθος της ψυχής μας, είναι ο κύριος καταστρεπτικός μηχανισμός ιδεολογιών, πολιτισμών, κοινωνικών συστημάτων, των καθημερινών μας σχέσεων κα. Έτσι, μόλις ο Χριστιανισμός έγινε κυρίαρχη πίστη, υιοθετήθηκε από άτομα που στο όνομά του έκαναν την ιερά εξέταση, θρησκευτικούς πολέμους, γενοκτονίες. Ο κομουνισμός επίσης γέννησε τον Στάλιν και τον Τσαουσέσκου. Η γαλλική επανάσταση κατέρρευσε από την ‘υπερεπαναστατικότητα’ κάποιων πρωτοπόρων της εξέγερσης. Τέλος, πόσοι από ‘εμάς’ καθημερινοί καθωσπρέπει άνθρωποι, είναι ‘γραμματείς και φαρισαίοι’, όπως σοφά λέει το ευαγγέλιο; Γιατί μας εκπλήσσει όταν ‘άνθρωποι της διπλανής πόρτας’ αποδεικνύονται παιδεραστές, δολοφόνοι, διεφθαρμένοι, καταχραστές; 2000 χρόνια πριν ο Ιησούς γνώριζε καλά την εξομοίωση. ‘Πρόσεχε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισί λύκοι άρπαγες.’ Γι αυτό και δεν έκανε απολογία στον Άννα και τον Καϊάφα. Ήξερε με ποιους είχε να κάνει.

Έτσι δεν έγινε σιγά-σιγά η μεταστροφή του βασικού κινήτρου κοινωνικής επιβράβευσης στην εποχή μας;

Η γενιά του πολέμου είχε σαν τιμή της να ‘έχει το κούτελο καθαρό’. Η δική μας να έχει πλούτο και υψηλή κοινωνική θέση. Έγινε μάλλον πολύ σύντομα μια μεγάλη κοινωνική μεταστροφή. Δεν μπορεί παρά αυτό να οφείλεται στην αύξηση της έμμεσης επιθετικότητας. Δεν δίνουμε πια ξύλο στα παιδιά μας, αλλά τους σακατεύουμε την ψυχή.

Οι κοινωνίες συχνά ακολουθούν αυτήν την καθοδική πορεία. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατέρρευσε από εσωτερικούς εχθρούς και τον εκφυλισμό της κοινωνίας της. Οι βάρβαροι, όπως λέει και ο μεγάλος Καβάφης, με τον πρωτόγονο δυναμισμό των ενστίκτων, είναι μια κάποια λύση.

Μια άλλη πολύ επώδυνη λύση έρχεται με περίεργο τρόπο. Οι εκφυλισμένες από την έμμεση γονική επιθετικότητα κοινωνίες οδηγούνται σιγά – σιγά στην αύξηση της βαρβαρότητας και της άμεσης επιθετικότητας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μεσαίωνας που θεωρείτο φυσικό να δουλεύουν και να τιμωρούνται μικρά παιδιά, όπως και να καίγονται ζωντανοί στην πυρά άνθρωποι, με την υπόνοια της μαγείας. Η άμεση επιθετικότητα όμως φέρνει τη συνειδητοποίηση των ψυχοτραυματισμών και έρχεται σιγά – σιγά η Αναγέννηση. Κάτι τέτοιο πήγε δειλά και για λίγο να γίνει την δεκαετία του 60 αμέσως μετά τον φασισμό και τις γενοκτονίες του 2^ου Παγκόσμιου πολέμου. Όμως, δυστυχώς δεν κράτησε πολύ.

Ποια τελικά μπορεί να είναι μια τρίτη λύση γι’ αυτό το ‘αυγό του φιδιού’; Πώς μπορεί να σκοτωθεί το φίδι που φαίνεται να έχει ήδη γεννηθεί στη δυτική μας κοινωνία;

Δύσκολα να σωθούμε από τον ασιατικό ή τον αφρικανικό πολιτισμό. Έχουν οι ίδιοι τεράστιες αδυναμίες και έχουν δυστυχώς πιστέψει στο ‘παραμύθι’ της ανωτερότητας του δυτικού πολιτισμού. Όσο βλέπουμε να ενσωματώνουν τον τρόπο ζωής, την ενδυμασία, την κουλτούρα της δυτικής κοινωνίας, το παιχνίδι κινδυνεύει να χαθεί και γι’ αυτούς.

Οι απίστευτες βαρβαρότητες των ενδοαφρικανικών συγκρούσεων είναι ένα οδυνηρό μήνυμα μόλυνσης.

Η λύση πάντως δεν μπορεί να προέλθει από την πολιτική, το κοινωνικό σύστημα, τη θρησκεία, την οικονομική ανάπτυξη. Αυτά αποδεδειγμένα έχουν αποτύχει.

Ίσως η απόλυτη γνώση της διεργασίας της γονικής επιθετικότητας είναι η λύση.

Ίσως ….και μακάρι.

Πηγή: www.iatronet.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, επιθετικότητα, παιδιά

Φτιάξτε μόνη σας μια αποκριάτικη στολή!

Φτιάξτε μόνη σας μια πρωτότυπη αποκριάτικη στολή για το παιδί σας!

Ακόμα και αν δεν έχετε ιδέα τι θα πει υψηλή ραπτική, βάλτε τη φαντασία σας να δημιουργήσει μια ωραία αποκριάτικη στολή για το πάρτι μασκέ του μικρού σας.

Μπορείτε να αντλήσετε τα θέματά σας από τα παραμύθια, το χώρο της σοουμπίζ ή από όπου αλλού θέλετε. Άλλωστε αυτό που έχει σημασία είναι να φτιάξετε μια στολή εύκολα, γρήγορα και οικονομικά. Ακολουθήστε πιστά τις παρακάτω συμβουλές και κερδίστε το θαυμασμό του στο πρόσωπό σας μαζί με το πιο ευτυχισμένο χαμόγελό του. 

ΠΟΠ ΚΟΡΝ 
Υλικά: Ένα χαρτόκουτο, μία κόλλα στικ, 2 κόλλες γλασέ (λευκή και κόκκινη), δύο μεγάλα πακέτα ποπ κορν και ένα χάρτινο ή υφασμάτινο καπέλο. 

Εκτέλεση: Ανοίγετε δύο τρύπες στα πλάγια μιας ανοιχτής κούτας υπολογίζοντας να περνάνε από μέσα άνετα τα χέρια του παιδιού. Το υπόλοιπο το ντύνετε με τη λευκή κόλλα. Στη συνέχεια κόβετε την κόκκινη κόλλα σε φαρδιές λωρίδες τις οποίες κολλάτε κάθετα πάνω στην κούτα από τη μία άκρη στην άλλη. Με ένα χοντρό μαρκαδόρο γράφετε πάνω τη λέξη POP CORN. Κλείνετε το χαρτόκουτο καλά στο πάνω μέρος του και ανοίγετε στη μέση μια μεγάλη τρύπα για να περνάει το κεφάλι του άνετα. Σε όλη την επιφάνεια του πάνω μέρους κολλάτε μεγάλη ποσότητα από το αληθινό ποπ κορν για να φαίνεται πλούσιο. Το κάτω μέρος της κούτας μένει ανοιχτό για να μπορεί το παιδί να περπατάει άνετα.
Τέλος κολλάτε αρκετό ποπ κορν και στο καπέλο και η στολή είναι έτοιμη.

Πηγή: www.epithimies.gr

Read More [...]

Posted in απόκριες, παιδιά, στολή

Τα μυστικά της δημιουργικότητας!

Η δημιουργικότητα είναι μια βαλβίδα λύτρωσης, που κρατάει τα παιδιά μας μακριά από την κούραση και το άγχος, αφού πάντα μπορούν να πάνε κάπου αλλού, αν έχουν κάτι ωραίο στο μυαλό τους!

Της Κατερίνας Παπαγεωργίου
Με τη συνεργασία της ψυχολόγου Κικής Φιλιππίδη

Διάβασα ξανά την.... κακογραμμένη χρωματιστή πρόσκληση: "Ελάτε να δείτε την παράσταση μας, "Η μάγισσα Φούρκα και τα μελομακάρονα του τρόμου", στο θέατρο "δεξιά αυλή μετά το τρίτο σκαλοπάτι!" Τρεις ώρες αργότερα βρισκόμουν στο θέατρο που έλεγε η πρόσκληση, δηλαδή στον κήπο της καλύτερης μου φίλης. Τα τρία παιδιά της 4, 6 και 8 χρονών ανέβαζαν την παράσταση καλώντας συγγενείς και φίλους. Στην πρώτη κιόλας σκηνή οι ήρωες μας συστήθηκαν: "Είμαι η μάγισσα Φούρκα", είπε η μεγάλη κόρη ντυμένη με σεντόνια και κλωστές πλεξίματος, μπλεγμένες με τα μαλλιά της, "και εμείς", συμπλήρωσαν οι μικρότερες αδερφές της, "είμαστε τα μελομακάρονα που της κάνουμε τη ζωή δύσκολη γιατί δεν καθόμαστε να μας φάει! Ξεφεύγουμε πάντα την τελευταία στιγμή".

Το "κοινό" άρχισε να γελάει και να ξεσπάει σε χειροκροτήματα, καθώς η μάγισσα, μετά τα τελευταία λόγια, άρχισε να κυνηγάει τα μελομακάρονα, ενώ παιδάκια περίπου δύο χρόνων που παρακολουθούσαν με τη μαμά τους ξέφυγαν από την αγκαλιά της και έτρεχαν να αγκαλιάσουν τα.... μελομακάρονα!
"Και τώρα, στο δεύτερο μέρος, θα δείτε ένα χορευτικό", ξανάπε η.... δημιουργική ομάδα, ακούστηκε μουσική και η μεγάλη κόρη άρχισε να τραγουδάει τραγούδια δικής της έμπνευσης, προσπαθώντας κάπου να δείξει πως είναι μια καλύτερη Μπρίτνεϊ Σπίαρς.

Κάπως έτσι, η καλλιτεχνική βραδιά στο σπίτι της φίλης πέρασε υπέροχα, ενώ μετά την παράσταση, εκείνη, μας εξήγησε πως οι κόρες της τους τελευταίους δύο μήνες, προσπαθούσαν να γράψουν το έργο, να το παίξουν, να βρουν κατάλληλα κοστούμια. Κι όλο αυτό μέσα σε ένα απίστευτο κλίμα ευδαιμονίας και χαράς-πάντα βέβαια έπειτα από το σχολείο, το ωδείο, το κολυμβητήριο και τα αγγλικά.
"Η κούραση και η υπερένταση έφευγαν από πάνω τους λες και με το που ξεκίναγαν την παράσταση έμπαιναν σε έναν άλλο, δικό τους κόσμο", εξηγούσε η μαμά των παιδιών, που όπως μας ενημέρωσε, θα συμμετέχει και η ίδια στην επόμενη παράσταση τους κάνοντας την "καρέκλα" αλλά και βοηθώντας στους διαλόγους.

Σε μια εποχή που τα παιδιά μας  είναι υπεραπασχολημένα με δραστηριότητες, κουρασμένα και συχνά επιθετικά, η δημιουργικότητα γίνεται μια βαλβίδα λύτρωσης, που τα κρατάει μακριά από το να είναι υπερβολικά αγχωμένα, αφού πάντα μπορούν να πάνε κάπου αλλού, αν έχουν κάτι ωραίο στο μυαλό τους...

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ
Προσπαθήστε να μην καλλιεργείτε μονόπλευρα μόνο τις γνωστικές ικανότητες των παιδιών, αλλά φροντίστε παράλληλα για την ελεύθερη δημιουργικότητα τους. Δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι το ιδιαίτερο για αυτό. Για παράδειγμα, δώστε σε ένα παιδί που αγαπάει τις κατασκευές και την ζωγραφική, μπογιές, στρογγυλές πετρούλες και ξυλαράκια και είναι σαν να του έχετε χαρίσει τον ουρανό. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να εκφράσει τη δημιουργικότητα του. Πως;

• Δημιουργήστε μια μοναδική γωνιά δράσης.

Φροντίστε το παιδί σας να έχει ένα σημείο του σπιτιού κατάδικο του, ένα δωμάτιο, ένα γραφειάκι, μία αποθηκούλα, όπου θα μπορεί να φανταστεί και να φτιάξει πράγματα για τον εαυτό του. Αν έχετε δύο παιδιά μπορείτε να στήσετε από δύο σκηνές μέσα στο δωμάτιο, μία για το καθένα, ώστε να τους επιτρέψετε να αυτοσυγκεντρωθούν και να νιώσουν ασφαλή. Στην ανάγκη μετακινήστε τον καναπέ προς τα εμπρός και φτιάξτε μια υπέροχη φωλιά ανάμεσα στο έπιπλο και τον τοίχο, όπου το παιδί θα μπορεί να κάθεται για να γράφει παραμύθια, να ακούει μουσική ή να ζωγραφίζει τους ήρωες του. Θυμηθείτε πως ο προσωπικός χώρος του παιδιού σας είναι ιερός για εκείνο, όπως ιερό είναι και το δωμάτιο του. Πολλές φορές θέλει να κάθεται εκεί μέσα εντελώς μόνο του, γιατί έτσι συνειδητοποιεί την ατομικότητα. Καλό είναι να χτυπάτε την πόρτα πριν μπείτε στο δωμάτιο, ρωτώντας: "Μπορώ να μπω;" Είναι μια χειρονομία που απολαμβάνουν τα παιδιά, γιατί δείχνει σεβασμό απέναντι τους. 

• Προσφέρετε στο παιδί σας ένα περιβάλλον χαλάρωσης και στιγμές ηρεμίας.

Η θορυβώδης ατμόσφαιρα, ο έντονος φωτισμός, η ένταση και ο εκνευρισμός επηρεάζουν τα παιδιά και δεν τους επιτρέπουν να ασχοληθούν με κάτι δημιουργικό. Μειώστε τα ερεθίσματα κλείνοντας τηλεόραση και κινητά, φτιάξτε τους ένα καταπραϋντικό ρόφημα όπως μια ζεστή σοκολάτα ή γάλα με μέλι, προτρέψτε τα να κάνουν ένα χαλαρωτικό μπάνιο και στη συνέχεια τυλίξτε τα με ένα ζεστό μπουρνούζι και καθίστε μαζί τους, τραγουδώντας ή διαβάζοντας παραμύθια. Αυτή η ώρα δεν είναι για βόλτες, ούτε για κυνηγητό μέσα στο σπίτι. Πείτε τους στη συνέχεια να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν πως βρίσκονται παρέα με τους ήρωες της ιστορίας που τους είπατε. Πως θα τη συνέχιζαν αν ήταν δικιά τους ιστορία; Δώστε τους μαρκαδόρους, κιμωλίες, μεγάλα μπλοκ και μπογιές. Πως φαντάζονται ότι μπορεί να δείχνουν οι ήρωες του παραμυθιού; Μπορούν να τους ζωγραφίσουν; Αυτές είναι οι πιο δημιουργικές ασχολίες που διαλέγουν τα περισσότερα παιδιά να εκφραστούν στον ελεύθερο χρόνο τους. Είναι η ώρα που δεν τα αποπαίρνουμε θυμίζοντας τους ξαφνικά πόσα μαθήματα έχουν να κάνουν. Πως άλλωστε θα βρουν το χρόνο να σκεφτούν, όταν πρέπει πάντα να κάνουν κάτι;

ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

• Προσπαθήστε να καταλάβετε τις επιθυμίες του παιδιού σας
• Να το ακούτε, να το παρατηρείτε, να το αφήνετε να βρίσκει νέες προκλήσεις, να κάνει λάθη και να μαθαίνει από αυτά
• Να θυμόσαστε πως η δημιουργικότητα είναι σημαντική, γιατί σε αφήνει να βρεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Μην επεμβαίνετε σε ό,τι φτιάχνει το παιδί, επιβάλλοντας τις δικές σας ιδέες.
• Μην το φορτώνετε πάρα πολύ με υποχρεώσεις. Αφήνετε το όσο το δυνατό πιο ελεύθερο για να κάνει αυτό που επιθυμεί.
• Να μένετε μαζί του όσο πιο πολύ μπορείτε, είναι πολύ σημαντικό να βρίσκετε χρόνο για το παιδί σας.
• Να μοιράζεστε τα ενδιαφέροντα του και τις εμπειρίες του.
• Να το βοηθάτε να πειραματίζεται με πολλές δραστηριότητες δοκιμάζοντας κι εσείς μαζί του τις ιδέες του.
• Να το επαινείτε με ενθουσιασμό, τονίζοντας πόσο καλά τα έχει καταφέρει σε αυτό που διάλεξε να κάνει.
• Μάθετε στο παιδί πως μέσα στην οικογένεια ο ένας βοηθάει τον άλλον και δείξτε προθυμία αν σας ζητήσει να πάρετε μέρος στο project που έχει στο μυαλό του (ακόμα κι αν σας ζητήσει να κάνετε τον κακό λύκο).
• Θυμηθείτε να κρατάτε τις ισορροπίες ανάμεσα στις δραστηριότητες του παιδιού και στα ενδιαφέροντα του έτσι ώστε να έχουν σωστή διέξοδο τα πάθη τους.

ΛΙΓΑΚΙ ΝΕΡΟ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ!

Πολλοί γονείς, προκειμένου να διδάξουν την πειθαρχία στο παιδί τους, χάνουν την αίσθηση του μέτρου. Σίγουρα το παιδί πρέπει να έχει όρια στη ζωή του, ποτέ όμως δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε αυτά. Αντίθετα, πρέπει να τα βλέπει σαν πρόκληση προσπαθώντας να βρει ένα πιο δημιουργικό τρόπο για να κάνει το δικό του. Αν το παιδί μας έχει βρει ως δημιουργική διέξοδο το πιάνο, αλλά ξαφνικά ονειρεύεται την κιθάρα, δεν έχει νόημα να το εξαναγκάζουμε να συνεχίζει το πιάνο επειδή κάποτε του άρεσε. Οποιαδήποτε άλλωστε ενασχόληση βασίζεται στην πειθαρχία και στον εξαναγκασμό είναι μοιραίο στο τέλος να πάψει να υφίσταται. Βέβαια, στην περίπτωση που το παιδί αλλάζει κατεύθυνση δημιουργικότητας στην πρώτη δυσκολία, του εξηγούμε πως η επανάληψη σίγουρα μας κάνει καλύτερους.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ

• Τα βράδια θα γίνουν πολύ όμορφα αν αρχίσετε να χορεύετε στο καθιστικό με τα παιδιά σας τουλάχιστον για δέκα λεπτά.
• Ερεθίστε τη φαντασία τους με διάφορες απροσδόκητες κινήσεις. Φτιάχνοντας πράσινα αυγά ή κόβοντας την πίτσα σε σχήμα καρδιάς.
• Αφιερώστε πολύ χρόνο μαζί τους αυτοσχεδιάζοντας ακόμα και μέχρι... δακρύων από τα γέλια, έχει πολύ πλάκα για τα παιδιά όταν γινόμαστε αστείοι στο όνομα της δημιουργίας.
• Φροντίστε ώστε να υπάρχουν στο δωμάτιο τους σε αφθονία μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές, δακτυλομπογιές, νερομπογιές, κυβάκια, χάντρες, μολύβια, φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσεως, βιβλία, είδη ξυλογλυπτικής, μικρόφωνα, κασετόφωνα και ότι τα ίδια θεωρούν πως χρειάζονται για να υλοποιήσουν τα σχέδια που έχουν στο μυαλό τους.
• Μπορείτε επίσης να ζυμώσετε κουλουράκια ή μελομακάρονα, να δημιουργήσετε κούκλες από παλιά ρούχα, να φτιάξετε αποκριάτικες στολές, να δείτε παρέα ταινίες και στη συνέχεια να τις συζητήσετε, να φυτέψετε φυτά που θα διαλέξετε μαζί με τα παιδιά ή να γράψετε όλοι μαζί ιστορίες για το δικό σας καταπληκτικό βιβλίο.

ΤΙ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ

Ποιες είναι όμως οι παγίδες στις οποίες πέφτουν ακόμα και οι καλύτεροι γονείς;

• Μην αποπαίρνετε το παιδί σας στην πιο δημιουργική του φάση λέγοντας του τι μπορεί να κάνει και τι όχι.
• Μην το προτρέπετε να ακολουθήσει ένα πιο πρακτικό δρόμο παραβλέποντας την κλίση που θα το κάνει δημιουργικό και μην το αγχώνετε, δείχνοντας του συνεχώς δρόμους ώστε η δημιουργικότητα του να γίνεται ολοένα και καλύτερη. Το παιδί πρέπει να διασκεδάζει μέσα από τη δημιουργικότητα και όχι να νιώθει ότι βαθμολογείται.
• Δεν το κρίνουμε ποτέ για τις επιδόσεις του ενώ ποτέ δεν χαρακτηρίζουμε σαν χάσιμο χρόνου την αφοσίωση του σε κάτι που του αρέσει. Στην περίπτωση δυσκολιών υπογραμμίζουμε ότι τα δύσκολα μας πάνε ένα βήμα μπροστά.
• Δεν προσπαθούμε να του αλλάξουμε μυαλά αν ο τρόπος που έχει βρει για να εκφραστεί διαφέρει από τους τρόπους άλλων παιδιών, αντίθετα το ενθαρρύνουμε να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι. Η συνταγή της δημιουργικότητας απαιτεί χρόνο για να σκέφτεσαι, μοναχικότητα και πολύ.... βαριεστιμάρα.

Θυμηθείτε να βεβαιώνετε το παιδί σας να μην φοβάται να εκδηλώνει τη δημιουργικότητα του από άγχος μήπως δεν είναι πολύ καλό αυτό που κάνει ή μήπως δεν το δουν οι άλλοι με καλό μάτι. Θα είναι σαν να κρατάει ένα δώρο μακριά από τον εαυτό του και τους άλλους ανθρώπους. Μην ξεχνάτε να του δείχνετε πόσο καλά περνάτε μαζί του κάνοντας δημιουργικά πράγματα. Φανταστείτε πόσο τυχερό θα είναι αν αργότερα καταφέρει ως ενήλικος να δουλέψει πάνω σε μία από τις δημιουργικές απασχολήσεις, που τον απορροφούσαν όταν ήταν μικρός.

Πηγή: περιοδικό Παιδί & Νέοι Γονείς

Read More [...]

Posted in γονείς, δημιουργικότητα, παιδί

Μάθετε πως να λέτε ΟΧΙ!

Είναι μια από τις πρώτες λεξούλες που θα πει το παιδί σας μαθαίνοντας να μιλάει και μια από τις τελευταίες που θα μάθει να υπακούει! Αν λοιπόν δεν παίρνει από λόγια, πως μπορείτε να του διδάξετε την απαραίτητη πειθαρχία;

Φανταστείτε την εξής σκηνή: Βρίσκεστε στο σπίτι με τον μικρό Γιαννάκη (ή τη μικρή Μαιρούλα, δεν θα κολλήσουμε στο φύλο τώρα!) και προσπαθείτε να κάνετε δημιουργικό διάλογο μαζί του: "Γιαννάκη, μην αλείφεις τη μαρμελάδα στην τηλεόραση", "Μαιρούλα μην πετάς το κραγιόν μου πίσω από το καλοριφέρ" ή ακόμα "Χρυσό μου, μην ταϊζεις την αδελφούλα σου το χώμα από τις γλάστρες, είναι σίγουρη ότι προτιμάει φρουτόκρεμα". Ποια πιστεύετε ότι θα είναι τα αποτελέσματα; Να σας πω εγώ (με την εμπειρία τόσων χρόνων και τόσων.... άρθρων!).
Θα το πείτε, θα το ξαναπείτε, θα μαλλιάσει η γλώσσα σας και στο τέλος θα χάσετε την υπομονή σας και θα καταφύγετε σε παλιότερες, πιο παραδοσιακές μεθόδους, όπως "Σταμάτα τώρα αμέσως", "Μη το ξανακάνεις αυτό" ή απλώς ένα ηρωικό "Όχι" (σαν το Όχι του '40)

Δείξτε του ποιος έχει το πάνω χέρι.
Τα παιδιά, όχι μόνο το δικό σας, αλλά όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας, έχουν την τάση να δοκιμάζουν τις αντοχές των γονιών τους. Δείτε το σαν ένα απαραίτητο στάδιο στην πορεία της ανάπτυξης τους. Ανακαλύπτουν σιγά-σιγά τα όρια και τις δυνατότητες τους, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα το περιβάλλον τους. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά είναι παρορμητικά, αυθόρμητα, περίεργα και ότι χαρακτηρίζονται από διάθεση για εξερευνήσεις. Μπορεί εσείς να νιώθετε άσχημα αν αναγκάζεστε να του λέτε συνέχεια "όχι", αλλά το γεγονός παραμένει ότι τα παιδιά χρειάζονται κανόνες και πειθαρχεία στο περιβάλλον όπου ζουν. Χωρίς αυτά δεν νιώθουν ασφάλεια και δεν μαθαίνουν ποτέ ποια είναι η θέση τους στην οικογενειακή ιεραρχία. Η Βιρτζίνια Μάλιν συγκεκριμένα, συμβουλευτική ψυχολόγος που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, λέει: "Το παιδί σας δεν ξέρει ακόμα πως πρέπει να συμπεριφέρεται, επομένως είναι δική σας ευθύνη να το καθοδηγήσετε σωστά. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να είστε σταθεροί και αποφασιστικοί, χωρίς όμως να γίνεστε υπερβολικά αυστηροί. Αν υποχωρείτε πάντα και του κάνετε όλα τα χατίρια, τότε δεν του κάνετε καλό και σίγουρα δεν του μαθαίνετε σωστή κοινωνική συμπεριφορά".

"Όχι" θα πει "όχι"
Δεν είναι κακό να λέτε στο παιδί σας "όχι", αρκεί να του εξηγήσετε γιατί και να παραμείνετε σταθεροί στην απόφαση σας. Από την άλλη πλευρά, αν του λέτε συνέχεια "όχι" και "μη" μπορεί να έχετε εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. "Το να λέμε συνέχεια "όχι" και μάλιστα φωνάζοντας, μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο" λέει η Βιρτζίνια Μάλιν. "Η πειθαρχία πρέπει να έχει τη μορφή της τρυφερής καθοδήγησης κι όχι της αστυνομικής απαγόρευσης, ώστε το παιδί να νιώθει καλά με τον εαυτό του και να μη χάσει την εμπιστοσύνη στην κρίση των γονιών του. Αντί λοιπόν να του πείτε "Κακό παιδί!", δοκιμάστε κάτι λιγότερο μειωτικό, όπως "Αυτό που έκανες δεν ήταν καθόλου ωραίο-ήταν πολύ κακό". Μην ξεχνάτε ότι εκείνο που επικρίνετε δεν είναι το ίδιο το παιδί, αλλά η συμπεριφορά του τη συγκεκριμένη στιγμή. Αν του τονίζετε συνέχεια ότι είναι κακό παιδί, άτακτο, ανυπάκουο ή οτιδήποτε άλλο, του δημιουργείτε αρνητική εικόνα για τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να αρχίσει να φέρεται ανάλογα".

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο
Υπάρχουν κι άλλοι, πιο έμμεσοι τρόποι να πειθαρχήσετε ένα ανυπάκουο και ζωηρό παιδί-κι εδώ που τα λέμε, πολύ πιο αποτελεσματικοί από ένα συνεχή καταιγισμό από "όχι" και "μη".
"Η τεχνική "μια στο καρφί και μια στο πέταλο" είναι προτιμότερη" λέει η ψυχολόγος Ντόροθι Έινον. "Με πιο απλά λόγια, μάθετε να αγνοείτε το παιδί όταν κάνει αταξίες, ενώ αντίθετα επιβραβεύστε την καλή συμπεριφορά". Οι ειδικοί συμβουλεύουν να αποσπάσετε την προσοχή του όταν το πιάνει το πείσμα. "Όλα τα παιδιά θέλουν να συμμετέχουν σε οτιδήποτε κάνουν οι γονείς, οπότε αν δεν θέλει να μαζέψει τα παιχνίδια του από το πάτωμα, καθίστε μαζί του και μετατρέψετε το συμμάζεμα σε παιχνίδι, όπου κερδίζει όποιος συγκεντρώσει τα περισσότερα παιχνίδια στο κουτί. Αυτή η μέθοδος είναι εξίσου αποτελεσματική όταν σας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και νιώθετε την ακατάσχετη επιθυμία να του δώσετε μερικές ξυλιές". Πολλοί γονείς δηλώνουν ότι καταφεύγουν στο ξύλο, όταν απελπιστούν και δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Παρ' όλα αυτά, όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι το ξύλο δεν διδάσκει απολύτως τίποτε στα παιδιά. Το μόνο που καταλαβαίνουν είναι ότι η μαμά και ο μπαμπάς τα πόνεσε. Η καλύτερη λύση είναι να μην του δίνετε σημασία όταν κάνει σκηνές ή πεισμώνει και να το επαινείτε όταν φέρεται όμορφα. Το παιδί σας θα μάθει πολύ γρήγορα ότι προτιμάει να το προσέχετε παρά να το αγνοείτε και προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα.

Ανταμοιβή ή δωροδοκία;
Πολλοί γονείς υπόσχονται στα παιδιά γλυκά ή άλλες λιχουδιές αν είναι φρόνιμα. Είναι όμως σωστό αυτό; Ναι, απαντά απερίφραστα η παιδοψυχολόγος Τζάκι Γουώλς. Αν θέλετε να αλλάξετε τη συμπεριφορά του παιδιού σας, καλό είναι να τονίζετε και να ανταμείβετε την υπακοή του. Απλώς προτιμήστε κάτι διαφορετικό από τα γλυκά. Δείξτε του περισσότερη προσοχή όταν είναι φρόνιμο. Ασχοληθείτε μαζί του, διαβάστε του ένα παραμύθι, παίξτε κάποιο παιχνίδι, πηγαίντε το στην παιδική χαρά ή απλώς δείτε μαζί το αγαπημένο του πρόγραμμα στην τηλεόραση. Τα παιδιά κάνουν τους δικούς τους συσχετισμούς. Αν ασχολείστε περισσότερο μαζί του όταν κλαίει, φωνάζει ή κάνει ζημιές, θα μάθει γρήγορα ότι ο πιο σίγουρος τρόπος να τραβήξει την προσοχή σας είναι να κάνει φασαρία.

Κοινό μέτωπο
Όταν καταλήξετε στον τρόπο που θα διαπαιδαγωγήσετε το παιδί σας, ενημερώστε όλους τους συγγενείς και τους ανθρώπους του στενού οικογενειακού σας κύκλου που έρχονται σε επαφή μαζί του, ώστε να ξέρουν τι επιτρέπεται και τι όχι. Αλλιώς κινδυνεύετε να του δίνετε αντικρουόμενα μηνύματα, με αποτέλεσμα να το μπερδέψετε και να μην πετύχετε το σκοπό σας.

6 τρόποι για να περάσει το δικό σας!

1. Δεν θέλει να βγει από την μπανιέρα. Βγάλτε το πώμα του νερού και όταν αδειάσει πείτε του "Πο-πο κρύο, έλα να σε ζεστάνει η μανούλα" και τυλίξτε το σε μια αφράτη, χνουδωτή πετσέτα.
2. Αρνείται να φάει το φαγητό του. Βάλτε τη μπουκιά του στο δικό σας πηρούνι και πείτε "Όχι, σε παρακαλώ, μη φας το φαϊ της μανούλας". Κλείστε τα μάτια σας και μέχρι να τα ξανανοίξετε, η μπουκιά θα έχει εξαφανιστεί.
3. Δεν θέλει να βάλει το μπουφάν του. Πείτε απλώς: "Καλά, λοιπόν, αφού είναι έτσι τότε θα το βάλω εγώ!" Μετά δεν θα θέλει να το βγάλει από πάνω του.
4. Αρνείται να συμμαζέψει το δωμάτιο του. Μετατρέψτε το συμμάζεμα σε παιχνίδι, πετώντας τα παιχνίδια του στο κουτί σαν μπάλες του μπάσκετ. Πείτε του ότι κερδίζει όποιος βάλει τα περισσότερα καλάθια. (βασική προϋπόθεση.... να μην σπάνε τα παιχνίδια!)
5. Δεν σας αφήνει να του πλύνετε τα χέρια. Δώστε του μια λεκάνη με νερό για να παίξει (χωρίς να το αφήσετε μόνο εννοείται). Όλα τα παιδιά λατρεύουν τα παιχνίδια με το νερό. Τώρα, αν βάλετε και λίγη σαπουνάδα στη λεκάνη, ποιος θα το καταλάβει;
6. Αρνείται να δώσει ένα παιχνίδι σε κάποιο άλλο παιδί ή μικρότερο αδερφάκι. Επαινέστε το, χαϊδέψτε το, χαμογελάστε του και πείτε του πόσο καλό παιδί είναι που μοιράζεται τα παιχνίδια του!

Πηγή: περιοδικό 9 μήνες Plus!

Read More [...]

Posted in γονείς, όχι, παιδιά

Βοηθηστε να σωθει ο μικρος Παναγιωτακης!

Από την ομάδα στο facebook.


O μικρός Παναγιωτάκης, ειναι ενα μωρό 8 μηνών, που βρίσκεται αυτή την στιγμή σ' ένα δωμάτιο του νοσοκομείου ΠΑΙΔΩΝ με ενα βαρύ χολοστατικό σύνδρομο και χρείζει άμεση μεταφορά στο εξωτερικό για να υποβληθεί σε ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ. Τα οικονομικά μέσα των γονίων του & η βοήθεια του κράτους είναι σχεδόν ανύπαρκτη, στο χερι μας ειναι λοιπόν να βοηθήσουμε ενα παιδί να μεγαλώσει φυσιολογικά και να του δώσουμε την ευκαιρία να ΖΗΣΕΙ!!! Οι γονείς του Παναγιωτάκη ζουν στην αγωνία για την ζωη του μικρού τους άγγελου... γεμάτοι κουράγιο και θέληση να πολεμίσουν για να δούνε το παιδί τους να μεγαλώνει. Ειναι ανθρώπινο χρέος μας να προσφέρουμε με όποιο τρόπο μπορούμε, για να χαμογελάσει και πάλι ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ ΜΑΣ.

Για αυτο παρακαλούμε όποιος μπορεί να βοηθήσει είτε οικονομικά είτε γραφειοκρατικά ας επικοινωνήσει στο: 698/89.25.289 (Mαρια μητέρα).

Αριθμός λογαριασμού: ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 340 01 03 6497 11
Όνομα: Scutari Maria

ΙΒΑΝ: GR95 0430 8620 0034 0010 3649 711 bic:ABGRGRAA


Tηλέφωνα επικοινωνίας:
--------------------

*Aγγελική: 693/72.06.950
*Γωγώ: 694/90.05.983
*Δέσποινα: 694/88.31.702
*Tζένη: 698/00.52.342 (Θεία μικρού Παναγιώτη).

OTI XΡEIAΣTEITΕ KAΛEΣTE ΣTA ΠAΡAΠANΩ THΛEΦΩNA!!!

ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΛΕΣΤΕ:

Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία":
Τηλεφωνικό Κέντρο B' ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ - 210 74 67 417



ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!!!!

Read More [...]

Posted in βοηθήστε, Παίδων, Παναγιώτης

Σχολεία συναισθηματικής ανάπτυξης

Με αφορμή μία ανάρτηση στο ιστολόγιο της gaitanaki για το θέμα των παιδικών σταθμών και το που θα αφήσουμε τα παιδιά μας τις ώρες που εργαζόμαστε θα ήθελα να σας γνωρίσω το σύστημα Waldrof. Ένα σύστημα εκπαίδευσης, όχι αποκλειστικά για την προσχολική ηλικία, που θα έπρεπε να υπάρχει και στην Ελλάδα! Και όταν κάνεις συγκρίσεις με το εξωτερικό βλέπεις πόσο πίσω είμαστε. Ευτυχώς υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να εντάξει αυτό το σύστημα στην Ελληνική εκπαίδευση.



Οι παρακάτω πληροφορίες προήλθαν από τη σελίδα 4family.gr

Πηγή Φωτό: www.ecobuilders.com

Τι είναι η  «εκπαίδευση Waldorf»; 

Η εκπαίδευση Waldorf είναι μια μοναδική και με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, προσέγγιση στην εκπαίδευση των παιδιών, η οποία εφαρμόζεται στα σχολεία  Waldorf  σε ολόκληρο τον κόσμο.Όλα τα σχολεία αυτά, διαμορφώνουν συλλογικά, τη μεγαλύτερη ίσως και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα μη κερδοσκοπικών και ανεξάρτητων σχολείων, παγκοσμίως. 

Ποια είναι τα μοναδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της εκπαίδευσης;

H πιο αντιπροσωπευτική φράση της φιλοσοφίας του εκπαιδευτικού συστήματος Waldorf και η οποία συνοψίζει τους στόχους της φοίτησης στο σχολείο είναι η εξής:« Να δημιουργήσουμε άτομα τα οποία είναι ικανά να δίνουν νόημα στις ζωές τους» Ο στόχος του συστήματος αυτού, είναι να εκπαιδεύσει το παιδί ως ολότητα, «κεφάλι, καρδιά και χέρια».  Η διδακτέα ύλη ισορροπεί ακαδημαϊκή ύλη, με καλλιτεχνικές και χειρονακτικές δραστηριότητες. Οι δάσκαλοι της μεθόδου, εστιάζουν στο να δημιουργήσουν στο κάθε  παιδί μια φυσική αγάπη για την μάθηση. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την ελεύθερη έκφραση μέσα από τις τέχνες και τις δραστηριότητες προκειμένου να προσεγγίσουν τα ακαδημαικά μαθήματα  και έτσι δημιουργούν μια εσωτερική παρόρμηση στα παιδιά για μάθηση αχρηστεύοντας κυριολεκτικά  το σύστημα των  ανταγωνιστικών τεστ και των βαθμολογιών.

Μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης Waldorf: Δεν υπάρχουν καθόλου μαθήματα γραφής και ανάγνωσης στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, στα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου και ελάχιστα τέτοια μαθήματα στην πρώτη τάξη. Στη διάρκεια των πρώτων σχολικών χρόνων ( επίπεδο 1 – επίπεδο 8) οι μαθητές έχουν έναν δάσκαλο.  Το ιδανικό είναι ο κάθε δάσκαλος να μένει με την ίδια τάξη για τα 8 πρώτα χρόνια. Για να έχει το χρόνο να γνωρίσει σε βάθος την προσωπικότητα του κάθε παιδιού και να συνδεθεί μαζί του.  Συγκεκριμένες δραστηριότητες, που στα συμβατικά σχολεία πολύ συχνά χαρακτηρίζονται ως δευτερεύουσες ( φρού- φρού ) είναι θεμελιώδεις για τα σχολεία Waldorf.  Μερικές από αυτές είναι:  η ζωγραφική, η μουσική, η κηπουρική και οι ξένες γλώσσες. Στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης όλα τα θέματα δίνονται στα παιδιά μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, γιατί τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα σ αυτό το μέσο, απ ότι στη στεγνή παράδοση και τη μάθηση μέσω της επανάληψης. Στα πρώτα πέντε χρόνια δεν υπάρχουν βιβλία ύλης. Όλα τα παιδιά έχουν το «βασικό βιβλίο μαθήματος»  το οποίο είναι ένα βιβλίο δικών τους εργασιών που το γεμίζουν καθώς προχωρά η χρονιά.  Κατά κύριο λόγο δημιουργούν δικά τους βιβλία στα οποία στη διάρκεια της χρονιάς καταγράφουν τις εμπειρίες τους και τι έχουν μάθει. Σε κάποια σχολεία τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιούν συμπληρωματικά  βιβλία, ιδίως στα μαθηματικά και την γραμματική. Η διαδικασία της μάθησης σε ένα  σχολείο Waldorf  είναι μια μη ανταγωνιστική δραστηριότητα. Δεν υπάρχουν βαθμοί στα πρώτα χρόνια . Ο δάσκαλος γράφει μια λεπτομερή αξιολόγηση για κάθε παιδί στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων, ιδιαίτερα τηλεόρασης από τα μικρά παιδιά, αποθαρρύνεται έντονα στα σχολεία Waldorf.  

Πηγή φωτό: www.mofga.org

Πώς ξεκίνησε η μέθοδος Waldorf;

To 1919, o Rudolf Steiner, Αυστριακός φιλόσοφος,  επιστήμονας και καλλιτέχνης, προσκλήθηκε να δώσει μια σειρά από διαλέξεις στους εργαζόμενους του εργοστασίου τσιγάρων Waldorf- Astoria στην Στουτγάρδη στη Γερμανία. Ως αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, Emil Molt, ζήτησε από τον Steiner να ιδρύσει και να διευθύνει ένα σχολείο για τα παιδιά των εργαζομένων στο εργοστάσιο. Ο Steiner συμφώνησε, θέτοντας κάποιους όρους οι οποίοι έγιναν δεκτοί από τον Molt.Μετά από μια περίοδο εκπαίδευσης των μελλοντικών δασκάλων «το Ελεύθερο Σχολείο Waldorf»  άνοιξε στις 7 Σεπτεμβρίου 1919. Σήμερα υπάρχουν περίπου 900 σχολεία Waldorf σε 60 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από την εκπαίδευση Waldorf;

Συνεπής με την φιλοσοφία του, την επονομαζόμενη ανθρωποσοφία, ο Steiner σχεδίασε ένα πρόγραμμα σπουδών που ανταποκρίνεται στα αναπτυξιακά στάδια της παιδικής ηλικίας και υποβοηθά την παιδική φαντασία.  Πίστευε ότι τα σχολεία θα όφειλαν να καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών και όχι τις απαιτήσεις των κυβερνήσεων και των οικονομικών παραγόντων, έτσι δημιούργησε σχολεία τα οποία θα ενθάρρυναν την δημιουργικότητα και την ελεύθερη σκέψη. 

Ποιος ήταν ο Rudolf Steiner;

O Dr Rudolf Steiner ήταν πολύ γνωστός επιστήμονας, καθηγητής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις εργασίες του πάνω στο έργο του Γκαίτε. Αργότερα ενσωμάτωσε τις επιστημονικές του ανακαλύψεις με το ενδιαφέρον του για την πνευματική ανάπτυξη.  Εγινε πρωτοπόρος στην επιστημονική έρευνα της πνευματικότητας του σύγχρονου  ανθρώπου στον 20^ου αιώνα.Η επιστημονική του υποδομή στους τομείς της ιστορίας και του πολιτισμού, σε συνδυασμό με τις παρατηρήσεις του στη ζωή, έδωσαν στον κόσμο το εκπαιδευτικό σύστημα Waldorf.  

Πώς διδάσκεται η ανάγνωση στα σχολεία Waldorf;

Η εκπαίδευση Waldorf είναι βαθειά συνδεδεμένη με την προφορική παράδοση. Τυπικά ξεκινά με τον δάσκαλο να διηγείται στα παιδιά παραμύθια σε όλη τη διάρκεια του παιδικού σταθμού αλλά και στην πρώτη τάξη του δημοτικού.  Η προφορική προσέγγιση χρησιμοποιείται και χαρακτηρίζει όλα τα χρόνια της εκπαίδευσης Waldorf. Η διδασκαλία της ανάγνωσης διευκολύνεται και η ικανότητα των παιδιών εξελίσσεται φυσικά.  Στη διάρκεια της πρώτης τάξης τα παιδιά εξερευνούν την προέλευση του αλφάβητου, ανακαλύπτοντας όπως έκαναν οι αρχαίοι πρόγονοι, πώς το σχήμα του κάθε γράμματος προήλθε από ένα εικονόγραμμα.  Το γράψιμο, μέσα απ' αυτή τη διαδικασία, εξελίσσει την καλλιτεχνική φύση των παιδιών . Ετσι, σχετικά άκοπα, οργανώνεται η άρτια εκμάθηση της γλώσσας. 

Γιατί δίνεται έμφαση στις γιορτές και τις τελετουργίες;

Οι εποχιακές γιορτές χρησιμεύουν στην σύνδεση του ανθρώπου με τους ρυθμούς της φύσης και του κόσμου. Οι γιορτές προέρχονται από τους αρχαίους πολιτισμούς και συνεχώς προσαρμόζονται στις εποχές.  Η συμμετοχή στην ατμόσφαιρα της κάθε εποχής, με τελετουργικό ( εορταστικό ) τρόπο ευεργετεί τον εσωτερικό κόσμο και την ψυχή του ανθρώπου. Η γιορτή είναι μια τέχνη. Υπάρχει η χαρά της προσμονής, η προετοιμασία, ο εορτασμός καθ’αυτός και οι αναμνήσεις. 

Τι είδους εκπαίδευση πρέπει να έχει ένας δάσκαλος για το σύστημα Waldorf;

Τα απαιτούμενα προσόντα μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των σχολείων, αλλά ο κανόνας είναι ότι πρέπει να έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση και συγχρόνως πιστοποίηση από ένα αναγνωρισμένο κολλέγιο ή ινστιτούτο εκπαίδευσης Waldorf. Κανονικά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των δασκάλων διαρκεί 2-3 χρόνια και περιλαμβάνει πρακτική διδασκαλία σε σχολείο Waldorf, με την επιτήρηση έμπειρων στη μέθοδο δασκάλων . Ο Rudolf Steiner, μιλώντας στην Οξφόρδη το 1922, είχε αποσαφηνίσει «τους τρείς χρυσούς κανόνες» για τους δασκάλους : «να δέχονται το παιδί με ευγνωμοσύνη από τον κόσμο που έρχεται,  να εκπαιδεύουν το παιδί με αγάπη,  και να οδηγούν το παιδί στην πραγματική ελευθερία η οποία ανήκει στον άνθρωπο» 

Πηγή Φωτό: www.brightwaterschool.org

Τι σημαίνει ανθρωποσοφία;

O όρος ανθρωποσοφία  (anthroposophy) προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις « άνρθωπος + σοφία». Ο Steiner επέκτεινε μια συγκεκριμένη επιστημονική μέθοδο μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να ερευνήσει για τον εαυτό του μέσα στους πνευματικούς κόσμους. Ο Steiner και πολλοί άλλοι που συμμερίστηκαν τις απόψεις του, έχουν εφαρμόσει αυτή τη γνώση σε πολλούς πρακτικούς τομείς . Τα σχολεία Waldorf , η θεραπευτική εκπαίδευση για πνευματικά και συναισθηματικά ανάπηρους ανθρώπους, η Βιο-δυναμική γεωργία  και κηπουρική και τέλος η  ανθρωποσοφική  ιατρική και φαρμακευτική. Να σημειωθεί ότι ενώ η ανθρωποσοφία,  έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό, τη θεωρητική βάση της μεθόδου διδασκαλίας στα σχολεία Waldorf , δεν διδάσκεται στους μαθητές. 

Τι είναι η ευρυθμία  (eurythmy);

Σε μια πρώτη προσέγγιση θα λέγαμε ότι η ευρυθμία είναι μια τέχνη που μοιάζει με χορό, στην οποία η μουσική  ή ο λόγος,  εκφράζεται στις κινήσεις του σώματος. Συγκεκριμένες κινήσεις αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες νότες ή ήχους. Αποκαλείται επίσης «οπτικός λόγος» ή «οπτικό τραγούδι». Η ευρυθμία ενισχύει τον συγχρονισμό και βελτιώνει την ικανότητα της ακοής.  Όταν τα παιδιά νοιώθουν ότι είναι μέλη μιας ορχήστρας και έχουν να διατηρήσουν μια ξεκάθαρη σχέση στο χώρο με τα άλλα μέλη, επιτυγχάνεται και η κοινωνική ενδυνάμωση. Η ευρυθμία συνήθως διδάσκεται από δάσκαλο, ειδικευμένο στο αντικείμενο, ο οποίος έχει λάβει τουλάχιστο τετραετή εκπαίδευση.  Επιπλέον της παιδαγωγικής αξίας της ευρυθμίας,  χρησιμοποιείται  επίσης ως θεραπευτική μέθοδος ( curative) αλλά και ως μορφή τέχνης.  Η ευρυθμία είναι βασικό μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών των σχολείων Waldorf.   Τα παιδιά ανταποκρίνονται στους απλούς ρυθμούς και ασκήσεις, διεργασία που τα βοηθά να ενδυναμώσουν και να εναρμονίσουν το σώμα τους με τις ζωτικές δυνάμεις. Σε επόμενα στάδια, τα μεγαλύτερα παιδιά παρουσιάζουν μέσω της ευρυθμίας, ποίηση, δράμα και μουσική, αντλώντας με αυτό τον τρόπο μια βαθύτερη κατανόηση των συνθέσεων και των λογοτεχνικών κειμένων. 

Υπάρχουν στην Ελλάδα σχολεία Waldorf; 

Στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια απο γονείς να οργανώσουν και να λειτουργήσουν νηπιαγωγεία Waldorf. Εαν ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε περισσότερα σχετικά με τα σχολεία Waldorf στην Αθήνα επικοινωνήστε με την κα Ματίνα Αγιοργείτη τηλ: 210 72 53 542  email : waldorf@mail.gr

Δεν βρίσκετε θέση στον παιδικό σταθμό; Ευτυχώς (Ένα εξίσου ενδιαφέρον άρθρο από το 4family.gr )

Read More [...]

Posted in παιδικός σταθμός, προσχολική εκπαίδευση, σύστημα waldrof

Έξι μήνες μετά τις πλημμύρες στο Πακιστάν

Τραγική η διατροφική κατάσταση των παιδιών

Ισλαμαμπάντ / Γενεύη / Νέα Υόρκη, 28 Ιανουαρίου 2011 - Έξι μήνες μετά τις πλημμύρες που έπληξαν το Πακιστάν, η UNICEF και οι συνεργάτες της αντιμετωπίζουν μια άλλη μεγάλη πρόκληση καθώς νέα αποτελέσματα ερευνών από την επαρχία Σιντ, αποκαλύπτουν κρίσιμα επίπεδα υποσιτισμού μεταξύ των παιδιών που επλήγησαν.Τα στοιχεία δίδονται σήμερα στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Υγείας της επαρχίας και δείχνουν μια κρίση διατροφής, καταγράφοντας ποσοστά καθολικού οξέως υποσιτισμού 23,1% μεταξύ των παιδιών ηλικίας 6 έως 59 μηνών στις περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες στο Βόρειο τμήμα της επαρχίας Σιντ και 21,2% στο Νότιο. Τα ποσοστά αυτά υπερβαίνουν κατά πολύ το κρίσιμο όριο του 15% της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που επιφέρει την ενεργοποίηση ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. 





Επιπλέον, τα στοιχεία από τη Βόρεια Σιντ αποκαλύπτουν ποσοστό 6,1% σοβαρού υποσιτισμού οξείας μορφής. Εκτιμάται πως περίπου 90.000 παιδιά ηλικίας 6-59 μηνών υποσιτίζονται.Ο δείκτης καθολικού οξέως υποσιτισμού αποκαλύπτει πόσα παιδιά σε ένα συγκεκριμένο πληθυσμό είναι μέτρια και σοβαρά υποσιτισμένα και δεν έχουν το απαιτούμενο βάρος για το ύψος τους. Ο σοβαρός υποσιτισμός οξείας μορφής είναι ένα προχωρημένο στάδιο του οξέως υποσιτισμού. 





Τα παιδιά που είναι σε αυτό το στάδιο χρειάζονται άμεση θεραπεία και έχουν δέκα φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πριν φτάσουν τα πέντε τους χρόνια από τα υγιή παιδιά. Αν τελικά επιβιώσουν, έχουν φτωχή ανάπτυξη, χαμηλές μαθησιακές ικανότητες και μειωμένες δυνατότητες να κερδίσουν τα προς το ζην ως ενήλικες.Για την αντιμετώπιση της κατάστασης, η UNICEF και συνεργάτες της στον τομέα της διατροφής εργάζονται με τις αρχές της επαρχίας Σιντ για την υλοποίηση ενός αποτελεσματικού σχεδίου αντίδρασης. Θα επικεντρωθεί στην πρόληψη και τη διαχείριση του οξέως υποσιτισμού σε μια περίοδο 18 μηνών. Η UNICEF ηγείται του Τομέα της Διατροφής και παρέχει προμήθειες για τη διατροφή, τεχνική υποστήριξη και εκπαίδευση. Υποστηρίζει επίσης προγράμματα διατροφής για την αποθεραπεία υποσιτισμένων παιδιών και γυναικών.Έξι μήνες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 2010 που προκάλεσαν οι μουσώνες, η UNICEF συνεχίζει να ενεργεί για τις επείγουσες ανάγκες των πληγέντων, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν επιστρέψει πίσω στα σπίτια και τις κοινότητές τους και τα βρήκαν κατεστραμμένα. 





Η πτώση της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του χειμώνα έχει κάνει τη ζωή στους καταυλισμούς και τα κατεστραμμένα σπίτια πιο δύσκολή για τις οικογένειες και έχει εμποδίσει την επιστροφή στις βορειότερες περιοχές. Η παρέμβαση της οργάνωσης συνεχίζει να προσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες των πληγέντων από τις πλημμύρες.Μέσα στους έξι αυτούς μήνες, η UNICEF παρείχε καθαρό νερό στον χωρίς προηγούμενο αριθμό των 3,5 εκατομμυρίων ανθρώπων την ημέρα και εγκαταστάσεις υγιεινής σε πάνω από 1,9 εκατομμύρια.Η UNICEF σε συνεργασία με τους εταίρους της εμβολίασαν περισσότερα από 9 εκατομμύρια παιδιά κατά της ιλαράς και της πολιομυελίτιδας και παρείχαν συμπληρώματα βιταμίνης A σε περίπου 8,5 εκατομμύρια παιδιά. 





Συνολικά, περίπου 120.000 υποσιτισμένες γυναίκες και παιδιά έχουν ενταχθεί σε διάφορα προγράμματα σίτισης. Περίπου 180.000 παιδιά επωφελούνται από Προσωρινά Εκπαιδευτικά Κέντρα. Η UNICEF δημιούργησε 700 χώρους φιλικούς προς τα παιδιά από τους οποίους επωφελούνται 200.000 παιδιά και προστατεύονται από κακομεταχείριση, παραμέληση και εκμετάλλευση. 





Η UNICEF ηγείται επίσης στους Τομείς της Διατροφής, του Νερού, της Εκπαίδευσης και της Προστασίας των παιδιών για να εξασφαλίσει τον καλό συντονισμό των σωτήριων παρεμβάσεων, τη μελέτη των ελλείψεων, τη μεγιστοποίηση των πόρων και τη διάχυση των στρατηγικών πληροφοριών.Μέχρι σήμερα, η UNICEF έχει εξασφαλίσει 198 από τα απαιτούμενα 251 εκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται. 





Η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF έχει απευθύνει έκκληση για βοήθεια στα παιδιά στο Πακιστάν από την αρχή της κρίσης και δέχεται τις δωρεές του κοινού στον αριθμό λογαριασμού της Εθνικής Τράπεζας: 169/505003-02 ενώ δωρεές μπορούν να γίνουν και μέσα από την ιστοσελίδα της στο www.unicef.gr

Read More [...]

Posted in δελτίο τύπου, unicef