24 Μαΐ 2010

Μαμά, πονάει η κοιλιά μου!

Τα αίτια των κοιλιακών αλγών στα παιδιά είναι ποικίλα και συνήθως αφορούν το γαστρεντερικό τους σύστημα. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που το αίτιο των κοιλιακών αλγών βρίσκεται σε κάποιο άλλο σύστημα του οργανισμού τους. Πάρα πολύ συχνά, σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας εμφανίζονται υποτροπιάζοντα κοιλιακά άλγη που δεν έχουν κάποια προφανή αιτία και ο πλήρης εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος δεν καταλήγει σε κάποιο οργανικό πρόβλημα. Αυτά τα κοιλιακά άλγη είναι ψυχογενούς αιτιολογίας.

Το μεγαλύτερο από μια εβδομάδα χρονικό διάστημα  υποτροπών, η απουσία άλλων συμπτωμάτων ή ευρημάτων (πυρετός, διάρροια, εμετός, πονόλαιμος), η εμφάνισή τους κάποια σταθερή ώρα, η σύντομη διάρκεια και η αυτόματη υποχώρησή τους είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που συνηγορούν σε τέτοιου είδους άλγη. Είναι πολύ πιθανό να αναφέρονται παρόμοιες εκδηλώσεις και σε άλλα μέλη ή στο ιστορικό της οικογένειας.


Οι αιτίες εκδήλωσης υποτροπιαζόντων κοιλιακών αλγών είναι ποικίλες όπως το σχολείο, οι σχέσεις του παιδιού με την δασκάλα και τους συμμαθητές, οι σχέσεις του με τα αδέλφια και τους γονείς του, πιθανές εντάσεις μέσα στην οικογένεια, ο χωρισμός ή το διαζύγιο των γονιών και ο αποχωρισμός ή ο θάνατος αγαπημένου ανθρώπου ή ζώου. Πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί να εκφράζει τις ανησυχίες του και να εξωτερικεύει τα προβλήματά του. Μερικές φορές θα χρειαστούμε τη συνδρομή από παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο.





Μετά τα άλγη ψυχογενούς αιτιολογίας, ηδυσκοιλιότητα είναι η πιο συχνή αιτία κοιλιακών αλγών. Τα παιδιά απορροφημένα συχνά από το παιχνίδι τους αναβάλουν τις κενώσεις τους ή κάνουν μικρές κενώσεις προσπαθώντας να μη καθυστερήσουν από κάποια άλλη δραστηριότητα τους, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται μεγάλες ποσότητες κοπράνων στο έντερό τους που, σταδιακά, σκληραίνουν και τελικά το αποφράσουν. Το παιδί παραπονιέται για πόνο χαμηλά στην κοιλιά του, δυσκολεύεται και πονάει κατά την αφόδευση. Στην συνέχεια, έχοντας αυτή τη δυσάρεστη εμπειρία, αναβάλει τις κενώσεις, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη συσσώρευση κοπράνων στο έντερό του και την επιδείνωση των κοιλιακών αλγών. Έχουμε, δηλαδή, ένα φαύλο κύκλο που κάποτε πρέπει να διακοπεί.

Τα παιδιά που δεν σιτίζονται σωστά και δεν τρώνε λαχανικά, φρούτα και όσπρια είναι πιο επιρρεπή να εμφανίσουν δυσκοιλιότητα. Η σωστή διατροφή μαζί με την εκπαίδευση του παιδιού στην υγιεινή του, δηλαδή να μάθει να αφοδεύει κάποια σταθερή ώρα της ημέρας συνήθως μετά από κάποιο γεύμα και να αφιερώνει επαρκή χρόνο στην αφόδευσή του, θα συμβάλουν σημαντικά στην αποκατάσταση της λειτουργίας του εντέρου του και την υποχώρηση των κοιλιακών αλγών.

Οι ουρολοιμώξεις είναι πολύ συνηθισμένες σε κορίτσια 3 – 5 χρονών που εκδηλώνονται με ενοχλήσεις στην περιοχή της ουροδόχου κύστης και με τσούξιμο κατά την ούρηση. Μπορεί επίσης να συνοδεύονται από συχνουρία ή ενούρηση και συνήθως δεν εμφανίζουν πυρετό. Χρειάζεται να γίνουν εξετάσεις και με ιατρική παρέμβαση υποχωρούν και σταματούν και τα κοιλιακά άλγη.

Η στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι μία μικροβιακή λοίμωξη του φάρυγγα και τον αμυγδαλών που συνήθως προκαλεί πυρετό και πονόλαιμο. Μερικές φορές εμφανίζεται και κοιλιακό άλγος στο δεξί κάτω μέρος της κοιλιάς ή περιομφαλικά που μοιάζει πάρα πολύ με αυτό της σκωληκοειδίτιδας και ανησυχεί τους γονείς. Χρειάζεται οπωσδήποτε να εξεταστεί το παιδί από παιδίατρο για να γίνει η διαφορική διάγνωση και να αντιμετωπιστεί άμεσα, γιατί κάποιες φορές προκαλεί επιπλοκές.

Η σκωληκοειδίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά σχολικής ηλικίας και είναι σπάνια κάτω των 3 χρόνων. Το πρώτο σύμπτωμα της είναι ο έντονος και συνεχής πόνος στο κέντρο της κοιλιάς του παιδιού, γύρω από τον ομφαλό του, που στη συνέχεια μετακινείται προς τα κάτω και δεξιά. Συνήθως ο πόνος συνοδεύεται από ναυτία, εμετό και μέτριο πυρετό (θερμοκρασία κάτω από 38.4οC). Απαιτείται άμεση ιατρική παρέμβαση και εργαστηριακός έλεγχος. Αν τεθεί η διάγνωση οξεία σκωληκοειδίτις πρέπει να γίνει άμεσα χειρουργική αφαίρεση της σκωληκοειδούς υπόφυσης.

Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται συνήθως σε ιούς, όμως μπορεί να την προκαλέσουν και μικρόβια  ή παράσιτα. Η μετάδοση γίνεται εντεροστοματικά, δηλαδή βάζοντας στο στόμα μας μολυσμένα χέρια, είτε τρώγοντας τρόφιμα που πιάσαμε με τα μολυσμένα χέρια μας. Σε κάποιες περιπτώσεις ιογενών γαστρεντερίτιδων η μετάδοση μπορεί να γίνει και με τον αέρα. Εκδηλώνεται με κοιλιακά άλγη, εμέτους και διάρροια. Διαρκεί συνήθως 2-3 ημέρες και υποχωρεί αυτόματα χωρίς φαρμακευτική αγωγή, μόνο με δίαιτα και ενυδάτωση. Σε παιδιά που κάνουν πάρα πολλούς εμέτους και διάρροιες υπάρχει ο κίνδυνος αφυδάτωσης, γι' αυτό και σε μερικές περιπτώσεις θα απαιτηθεί η χορήγηση ενδοφλεβίως υγρών (ορός). Οι παρασιτώσεις συνήθως προκαλούν υποτροπιάζοντα κοιλιακά άλγη, ανορεξία, απώλεια βάρους και αναιμία. Χρειάζεται να γίνουν ειδικές εξετάσεις και να δοθεί κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. 

Η πρόληψη με την τήρηση των κανόνων υγιεινής (τακτικό πλύσιμο των χεριών, δεν βάζουμε ποτέ τα χέρια στο στόμα) συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της και τον περιορισμό της μετάδοσής της.

Η αλλεργία ή δυσανεξία στο γάλα και η αλακτασία είναι αιτίες εμφάνισης υποτροπιαζόντων κοιλιακών αλγών, που ακολουθούν όμως συνήθως τη λήψη γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων.

Μια πιο σπάνια στις μέρες μας αιτία εμφάνισης κοιλιακών αλγών είναι η δηλητηρίαση με μόλυβδο που εμφανίζεται συνήθως σε μικρά παιδιά που κατοικούν σε παλιά σπίτια, που έχουν βαφεί με χρώματα που περιέχουν μόλυβδο. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας μπορεί να βάλουν στο στόμα τους και να καταπιούν μικρά φύλλα ξεφλουδισμένης μπογιάς, με αποτέλεσμα, επειδή ο μόλυβδος δεν αποβάλλεται από τον οργανισμό τους και συσσωρεύεται αθροιστικά, να εμφανίζουν τελικά συμπτώματα δηλητηρίασης (κοιλιακά άλγη, δυσκοιλιότητα, ευερεθιστότητα, λήθαργο, σπασμούς). Αν το παιδί σας συνηθίζει να τρώει φλούδες μπογιάς και εμφανίσει συμπτώματα, απευθυνθείτε άμεσα στο παιδίατρο σας για να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις και να αντιμετωπιστεί άμεσα. Σήμερα πλέον υπάρχουν και βαφές χωρίς μόλυβδο (οικολογικές) που τείνουν να καθιερωθούν, οπότε και η πιθανότητα δηλητηρίασης από μόλυβδο να περιορίζεται σημαντικά.






Πηγή: www.mammycool.gr

23 Μαΐ 2010

Ο θηλασμός είναι η καλύτερη αρχή



Το μητρικό γάλα αποτελεί την ιδανικότερη διατροφή για το νεογέννητο βρέφος καθώς μέρα με τη μέρα, τάϊσμα με το τάϊσμα, προσαρμόζεται στις ανάγκες του μωρού. Ξεκινώντας με το πύαρ, γάλα κιτρινωπό με υψηλά επίπεδα λεμφοκυττάρων και πρωτεϊνών, προχωρά μετά από λίγες μέρες στο ώριμο μητρικό γάλα του οποίου η σύνθεση συνίσταται σε λακτόζη, λιπίδια, υδατάνθρακες αλλά και πρωτεΐνες.


Πρωτεΐνες: Οι πρωτεΐνες του μητρικού γάλατος είναι τέτοιας σύστασης ώστε να μπορούν να απορροφηθούν από το ανώριμο πεπτικό σύστημα του μωρού σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ' ότι αυτές του ξένου γάλατος. Με αποτέλεσμα τα μωρά που θηλάζουν να κερδίζουν βάρος παίρνοντας μικρότερες ποσότητες γάλατος και χωρίς να επιβαρύνονται τα νεφρά και το συκώτι τους, λόγω πάντα της ιδιαίτερης σύστασης του μητρικού γάλατος. Στις πρωτεΐνες συνυπολογίζονται και τα αντισώματα που μέσω του μητρικού γάλατος περνούν στο μωρό ενισχύοντάς την άμυνα του. Μαζί με τα αντισώματα, η μοναδικότητα του μητρικού γάλατος οφείλεται και στα ένζυμα που διευκολύνουν την πέψη του μωρού, καθιστώντας το γάλα που λαμβάνει από τη μητέρα ιδιαίτερα εύπεπτο.


Νουκλεοτίδια:  Τα νουκλεοτίδια αποτελούν ένα εξαιρετικά σημαντικό συστατικό του γάλατος που βοηθά στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού αλλά και στην ανάπτυξη του εντέρου του μωρού.



Υδατάνθρακες: Για το μωρό η μεγαλύτερη πηγή ενέργειας είναι η λακτόζη, την οποία περιέχει σε μεγάλες ποσότητες το μητρικό γάλα. Για την καλύτερη μάλιστα αποδοχή  του από το βρέφος, το μητρικό γάλα περιέχει και το ένζυμο λακτάση που βοηθά στη διάσπαση της λακτόζης. Επιπλέον, οι υδατάνθρακες του μητρικού γάλατος συμβάλουν στην δημιουργία καλών βακτηρίων στο έντερο του μωρού ώστε να προστατεύεται από βλαβερά βακτήρια που προκαλούν κολικούς και διάρροιες.


Λίπη:  Μια ακόμη σημαντική πηγή ενέργειας για το μωρό είναι τα λίπη, που έχουν όμως και άλλες ευεργετικές δράσεις για το βρέφος. Με την ύπαρξη των λιπών γίνεται δυνατή η απορρόφηση από τον οργανισμό του βρέφους λιποδιαλυτών βιταμινών. Παράλληλα, τα λίπη συνεισφέρουν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου αλλά και της όρασης.  


Αξίζει να αναφερθεί πως το μητρικό γάλα περιέχει μεγάλη ποσότητα νερού, έτσι ώστε το βρέφος που θηλάζει, ακόμη και τις μέρες που κάνει πολύ ζέστη να μην χρειάζεται νερό. Μάλιστα, στο μητρικό γάλα περιέχονται βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, ορμόνες και κάθε είδους συστατικό που χρειάζεται το μωρό για να αναπτυχθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.


21 Μαΐ 2010

Όσα πρέπει να ξέρετε για τα δοντάκια του.

Προστατέψτε το χαμόγελο του παιδιού σας και κάντε την καθιερωμένη επίσκεψη στον οδοντίατρο..... παιχνίδι.



Ξέρετε ότι τα κάτασπρα δοντάκια του μωρού σας κάποια μέρα θα τα πάρει.... η καλή νεράϊδα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εσείς θα προσπεράσετε τόσο εύκολα το ζήτημα της καλής υγείας τους. Τα υγιή δοντάκια είναι θα λέγαμε απαραίτητο "προσόν" για το μωρό σας, γιατί το βοηθούν να μασάει σωστά, να μιλάει καθαρά και να χαμογελάει με αυτοπεποίθηση. Μην ξεχνάτε ότι τα πρώτα δοντάκια του (νεογιλά) είναι εκείνα που εξασφαλίζουν ότι τα επόμενα, που είναι και τα μόνιμα, θα αναπτυχθούν σωστά.





Παρόλο που οι γονείς προσέχουν την υγεία του "θησαυρού"  τους και τρέχουν στο γιατρό με το παραμικρό πρόβλημα υγείας που παρουσιάζει, συχνά παραβλέπουν τη στοματική υγιεινή του. Μεγάλος λάθος! Οι παθήσεις των δοντιών είναι πολύ συχνές. Σύμφωνα με αναφορά του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, κατά το 2008 παρουσιάστηκε αύξηση σε παθήσεις δοντιών για τα μικρά παιδιά, ενώ το 28% των παιδιών αυτών έχει χαλασμένα δόντια από τη βρεφική ηλικία. Για το δικό σας παιδί αυτό μπορεί να σημαίνει μια..... τρομακτική επίσκεψη και εμπειρία στον οδοντίατρο. Ηρεμήστε, υπάρχει και η θετική πλευρά. Μπορείτε να φροντίσετε να μη χαλάσουν τα δοντάκια του, με την προϋπόθεση να τα προσέχετε σαν τα μάτια σας.



Ώρα για εξέταση.

Αν το μωρό σας είναι 1 έτους και δεν έχει πάει ακόμη στον οδοντίατρο, κλείστε αμέσως ένα ραντεβού. Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, τονίζουν ότι η πρώτη επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο πρέπει να γίνεται αμέσως μόλις βγει το πρώτο δόντι του. Δεν θα κρατήσει πολλή ώρα, αλλά ο παιδοδοντίατρος μπορεί πολύ εύκολα να ανακαλύψει οποιαδήποτε σημάδια οδοντικής πλάκας ή άλλα προβλήματα. Θα επιβεβαιώσει επίσης ότι η οδοντοστοιχία (αν έχουν αρχίσει να βγαίνουν και τα υπόλοιπα νεογιλά), το στόμα, ο λαιμός και η αναπνευστική δίοδος αναπτύσσονται σωστά. Προτιμήστε έναν ειδικευμένο παιδοδοντίατρο αντί για το δικό σας οδοντίατρο. Η φιλική προς τα παιδιά ατμόσφαιρα που επικρατεί στο παιδοδοντιατρείο, τα παιχνίδια, τα βίντεο και τα μικροσκοπικά καρεκλάκια θα μετριάσουν το φόβο του κάνοντας την επίσκεψη μια πιο ευχάριστη εμπειρία.



Ο παιδοδοντίατρος θα αφιερώσει περισσότερο χρόνο να σας εξηγήσει για τη στοματική υγιεινή του μωρού σας και θα καταπιαστεί με κάθε ανησυχία σας (πρησμένα ούλα ή την ταχύτητα που βγαίνουν τα δοντάκια του). Αν το παιδί σας χρησιμοποιεί πιπίλα, ο οδοντίατρος πιθανότατα θα σας συμβουλεύσει να τη σταματήσει μέχρι την ηλικία των δύο ετών, για να μην έχει πρόβλημα στο μάσημα των τροφών.



Μην περιμένετε το παιδί σας να συμπεριφερθεί σαν αγγελούδι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης. "Η πλειοψηφία των παιδιών χάνει την υπομονή του, οπότε ο οδοντίατρος πρέπει ουσιαστικά να ξεκλέψει γρήγορες ματιές καθώς το παιδί κάνει τον κόσμο άνω κάτω με τις φωνές του" υποστηρίζει η Jamie Johnson, D.D.S, δημιουργός του DVD Smiles for a lifetime (Χαμόγελα για μια ζωή), το οποίο έχει σχεδιαστεί για να μετριάζει τους φόβους των παιδιών όταν επισκέπτονται τον οδοντίατρο. Αν κάνετε μαζί εξάσκηση πως να ανοίγει το στόμα του πριν από την εξέταση, τότε ο φόβος του μπορεί να μετριαστεί, ενώ τα πράγματα σίγουρα θα είναι πιο εύκολα κατά την επόμενη επίσκεψη.



Βούρτσισμα: Τα βασικά

Κάντε συνήθεια το βούρτσισμα των δοντιών του δύο φορές την ημέρα, μια μετά το πρωινό και άλλη μια πριν κοιμηθεί.Αν δεν έχει βγάλει ακόμη δοντάκια (μερικά παιδιά βγάζουν το πρώτο του δοντάκι ακόμη και σε ηλικία 17 μηνών), τυλίξτε μια βρεγμένη πετσέτα στο δάχτυλο σας και απαλά σκουπίστε τα ούλα του. Έτσι θα απομακρύνετε την πλάκα και το παιδί σας θα συνηθίσει στην ιδέα να έχει κάποιο ξένο αντικείμενο στο στόμα του. Όταν ξεπροβάλλουν τα δοντάκια του, χρησιμοποιήστε μια ειδική οδοντόβουρτσα για βρέφη. Βρέξτε τη, αλλά μη χρησιμοποιείτε οδοντόκρεμα μέχρι να κλείσει τα δύο.



Έχετε ξεμείνει από ιδέες και δεν ξέρετε πως να κάνετε το παιδί σας πιο συνεργάσιμο; Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας. Αφήστε το μωρό σας να διαλέξει μόνο του μια οδοντόβουρτσα από το φαρμακείο. Τραγουδήστε του κάτι για να του αποσπάσετε την προσοχή την ώρα του βουρτσίσματος ή ρωτήστε το μωρό σας αν θέλει να τα "βουρτσίσει" πρώτα μόνο του. Όταν αφήνετε το παιδί σας να παίξει με την οδοντόβουρτσα για κάποιο διάστημα, μετά του φαίνεται παιχνίδι και μάλιστα θα σας επιτρέπει πιο εύκολα να αναλάβετε εσείς το βούρτσισμα του. Ασχοληθείτε τουλάχιστον για ένα λεπτό με τις εσωτερικές και εξωτερικές επιφάνειες των δοντιών και των ούλων.



Και, ναι, όσο κι αν δυσκολεύεστε να το πιστέψετε, καλό θα ήταν να αρχίσετε και τη χρήση οδοντικού νήματος. Ξεκινήστε μόλις διαπιστώσετε ότι δύο δοντάκια του ενώνονται ακουμπώντας το ένα πλάϊ στο άλλο. Οι τραπεζίτες είναι πολύ δύσκολο να καθαριστούν και για αυτό διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν τερηδόνα.



Ύπουλοι εχθροί για τα παιδικά δοντάκια.

Είναι γνωστό ότι μειώνοντας την ποσότητα ζάχαρης που καταναλώνει το μωρό σας προστατεύετε τα δοντάκια του. Και κάτι που μπορεί να σας εκπλήξει: αν το μωρό σας πίνει γάλα από το μπιμπερό επί μία ώρα, η φθορά στα δόντια είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα σημειωνόταν αν έτρωγε ένα μπαλάκι παγωτό! Γιατί συμβαίνει αυτό; Κάθε φορά που το παιδί σας καταναλώνει μια τροφή που περιέχει ζάχαρη ή άμυλο, τα βακτηρίδια που αναπτύσσονται εκκρίνουν οξέα που καταστρέφουν το σμάλτο των δοντιών. Όσο περισσότερο παραμένει η τροφή στα δοντάκια του, τόσο περισσότερη ζημιά γίνεται. Αυτός είναι και ο λόγος που η Αμερικανική Ένωση Παιδοδοντιάτρων συμβουλεύει τις μαμάδες να μη θηλάζουν το βράδυ με δική τους πρωτοβουλία (τα δόντια εκτίθενται σε επίθεση από ζυμώσιμους υδατάνθρακες).



Για να μειώσετε τον κίνδυνο διάφορων παθήσεων, δίνετε στο παιδί σας θρεπτικά σνακ (φρούτα ή λαχανικά) αντί για γλυκά. Αν διψάει ανάμεσα στα γεύματα, προτιμήστε νερό αντί για κάποιο χυμό. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε τα ίδια κουτάλια με το παιδί σας καθώς μπορεί να του μεταδώσετε βακτηρίδια με το σάλιο σας. Αν χρειάζεται να δοκιμάσετε το φαγητό του-ή αν θέλετε το παιδί σας να δοκιμάσει το δικό σας φαγητό-χρησιμοποιήστε ξεχωριστά κουτάλια.



Οδοντόκρεμα: Η σωστή ποσότητα.

Πιθανότατα γνωρίζετε ότι η οδοντόκρεμα δυναμώνει και προστατεύει τα δόντια. Οπότε γιατί να μην την χρησιμοποιεί και το μωρό σας; Είναι απλό. Γιατί οτιδήποτε "καλό", σε μεγάλη ποσότητα αποδεικνύεται "κακό". Τα περισσότερα μωρά 1 έτους καταπίνουν την οδοντόκρεμα και η κατάποση μεγάλης ποσότητας μπορεί να οδηγήσει σε φθορίαση, μια κατάσταση που βλάπτει το σμάλτο (αποχρωματισμός και δημιουργία ανομοιογενούς επιφάνειας) των μόνιμων δοντιών και τα καθιστά πιο ευάλωτα στην τερηδόνα.

Το παιδί σας θα είναι έτοιμο να τη χρησιμοποιήσει σε ηλικία 2 ή 3 ετών (όταν μάθει να μην την καταπίνει). Εν τω μεταξύ, σιγουρευτείτε ότι λαμβάνει αρκετό φθόριο από άλλες τροφές. Συμβουλευτείτε τον παιδοδοντίατρο για την πιθανή χορήγηση κάποιου συμπληρωματικού φθορίου.



Πηγή: περιοδικό Parents

19 Μαΐ 2010

Η ζάχαρη κάνει πιο γλυκό το εμβόλιο




Ένα κουτάλι ζάχαρη πριν το προγραμματισμένο εμβόλιο θα απαλύνει τον πόνο του μωρού, σύμφωνα με νέα έρευνα.









Τα μωρά θα κλάψουν και θα πονέσουν λιγότερο αν λίγο πριν το εμβόλιο τούς δώσουμε λίγες σταγόνες διαλύματος με λίγη ζάχαρη. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τορόντο υπό τη Dr Denish Harrison. Η δοκιμή έγινε σε περίπου 1000 νήπια ηλικίας μέχρι ενός έτους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η ζάχαρη μείωσε κατά 20% τον πόνο και το κλάμα τους. Οι ερευνητές συνιστούν στους γιατρούς να δίνουν στα παιδιά σακχαρόζη ή γλυκόζη πριν τον εμβολιασμό. Έτσι η όλη διαδικασία θα γίνει λιγότερο οδυνηρή και επώδυνη για τα μικρά παιδιά. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό παιδιατρικής «Archives of Disease in Childhood»





ΠΗΓΗ http://www.babyspace.gr/

 

18 Μαΐ 2010

Είναι απλώς ζιζάνιο ή υπερκινητικό;

Αν το μικρό σας µοιάζει στην κίνηση ή στις αντιδράσεις µε το γνωστό καρτούν, τον Ταζ, το τέρας της Ταζμανίας, µην πανικοβάλλεστε. ∆εν σηµαίνει ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα, επειδή απλώς τρέχει σαν τη σβούρα ή ορισµένες φορές είναι ανεξήγητα επιθετικό. Ενδέχεται να αντιδρά µε αυτό τον τρόπο γιατί κάτι του προκαλεί άγχος ή ακόµη γιατί µιµείται εσάς που τρέχετε αγχωµένοι να τα προλάβετε όλα. Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ένα παιδί πάσχει από το Σύνδρομο Υπερκινητικότητας-Παρορµητικότητας. Σύµφωνα µε επιδηµιολογικά στοιχεία, µόλις το 3-5% των παιδιών σχολικής ηλικίας αντιµετωπίζουν τέτοιου είδους διαταραχή, µολονότι πολύς λόγος γίνεται για το σύνδρομο.

 

Οι περιπτώσεις που αναφέρουµε δεν θα πρέπει να σας ανησυχήσουν, γιατί δεν πρόκειται για σύνδροµο. Όπως, ωστόσο, υποστηρίζουν οι ειδικοί, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε τέτοιες συμπεριφορές, ώστε να βοηθήσετε το παιδί να ισορροπήσει. Tο παιδί μπορεί να είναι υπερδραστήριο επειδή:

● Μιμείται εσάς.
 Αν και δεν είναι εύκολο να αλλάξετε, τουλάχιστον θα πρέπει να προσπαθήσετε να ελέγξετε το άγχος σας. Θα κάνει καλό και σε εσάς και στο µικρό σας.

● Είναι υπερβολικά δεμένο συναισθηµατικά µαζί σας και δεν µπορεί να συνηθίσει την καινούργια πραγµατικότητα του παιδικού σταθµού ή του σχολείου.
 Θα το βοηθήσετε να προσαρµοστεί πιο εύκολα στη νέα κατάσταση, αν το πείσετε ότι θα συνεχίσετε να είστε δίπλα του, σε όποια οµάδα κι αν ενταχθεί.

● Νιώθει ότι το παραµελείτε και θέλει να τραβήξει την προσοχή σας.
 : Αφιερώστε στο παιδί περισσότερο χρόνο.

● Στενοχωριέται επειδή καυγαδίζετε συνέχεια µε το/τη σύντροφό σας και εκδηλώνεται με αυτό τον τρόπο.
 Η λύση δεν είναι εύκολη, πρέπει όμως να προσπαθήσετε τουλάχιστον να αποφεύγετε κατά το δυνατόν τις συγκρούσεις μπροστά του.

 

Υπάρχουν συμπεριφορές που µπορεί να μαρτυρούν την ύπαρξη μιας παθολογίας, γεγονός που σημαίνει ότι, αν υποπέσουν στην αντίληψή σας, θα πρέπει να πάτε το παιδί σας στο γιατρό. Ανάλογα µε την ηλικία του παιδιού, δώστε προσοχή και συμβουλευτείτε ειδικό όταν:

● 
 Είναι πολύ ζωηρό, περπατά και κινείται άτσαλα (έλλειψη συντονισµού).  Πρέπει φυσικά να έχει αποκλειστεί η περίπτωση να αντιδρά µε αυτό τον τρόπο επειδή είναι κακοµαθημένο ή νιώθει ανασφάλεια.

● 
 ∆εν μπορεί να ενταχθεί στη λογική της ομάδας, με αποτέλεσμα να έχει προβλήµατα στις σχέσεις του µε τους συµµαθητές του και τους εκπαιδευτικούς. Ειδικότερα, μπορεί: › Να είναι επιθετικό. › Να μην μπορεί να καθίσει όση ώρα απαιτείται στο θρανίο. › Να µην υπακούει σε κανόνες και να είναι πολύ παρορμητικό. › Να µη συμμετέχει σε σχολικές δραστηριότητες εκτός μαθήματος. › Να αντιμετωπίζει δυσκολίες στο σχολείο. Σε αυτή την περίπτωση, είτε παρουσιάζει αδυναμία συγκέντρωσης, με αποτέλεσµα να μην μπορεί να παρακολουθήσει το μάθηµα και να μελετήσει, είτε δυσκολεύεται να διαβάσει ή να γράψει. › Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι ορισµένα υπερκινητικά παιδιά, στην ηλικία του ενός-ενάμισι έτους, κοιμούνται λίγο, αντιδρούν και κινούν τα πόδια και τα χέρια τους νευρικά, έχουν πολλούς κολικούς και αυτά τα συμπτώματα δεν υποχωρούν όσο μεγαλώνουν.

 

Προκειµένου ο ειδικός -αρχικά ο παιδίατρος και στη συνέχεια ο παιδοψυχίατρος ή ο παιδοψυχολόγος- να καταλήξει στο εάν το παιδί πάσχει ή όχι από το Σύνδροµο Ελλειµµατικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, θα πρέπει:
 › Να πάρει λεπτοµερές ιατρικό ιστορικό του παιδιού. › Να συνθέσει πληροφορίες που προέρχονται από τους γονείς και τους δασκάλους. › Να εξακριβώσει αν τα συγκεκριµένα συµπτώµατα οφείλονται σε προβλήµατα όπως: επιληψία, διαταραχές λόγου (δυσαρθρία, τραυλισµός) ή αυτισµό. › Να «χτίσει» µια καλή πρoσωπική επικoινωνία µε τo παιδί. › Να εξετάσει, αν το παιδί παρου-σιάζει συµπτώµατα του συνδρόµου, µε βάση καθορισµένα διαγνωστικά κριτήρια.

 

Μέχρι σήμερα δεν έχουν αποσαφηνιστεί οι ακριβείς αιτίες του Συνδρόµου Ελλειµµατικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Ορισµένοι επιστήµονες υποστηρίζουν ότι οφείλεται σε νευρολογική διαταραχή (οι νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου δεν µεταβιβάζουν µηνύµατα από το ένα κύτταρο στο άλλο, µε αποτέλεσµα το παιδί να µην µπορεί να ελέγξει τις παρορµήσεις του, να έχει προβλήµατα συγκέντρωσης και να είναι υπερκινητικό). Άλλοι ειδικοί θεωρούν ότι προκαλείται από ψυχολογικούς παράγοντες. ∆ηλαδή, µπορεί κάποιος να σωµατοποιεί άσχηµα συναισθήµατα, επειδή έχει βιώσει δυσάρεστες εµπειρίες (ασθένεια, χωρισμό) ή γενικά νιώθει πολύ άγχος και εκδηλώνεται µε νευρικότητα. Υπάρχει, όµως, και η άποψη ότι το σύνδροµο είναι αποτέλεσμα συνδυασµού παραγόντων που µπορεί και να διαφέρουν κατά περίπτωση. Έχει πάντως παρατηρηθεί ότι το σύνδροµο έχει κληρονοµική βάση. Όταν, δηλαδή, ο ένας γονέας πάσχει από το σύνδροµο, το παιδί έχει περισσότερες πιθανότητες να νοσήσει.

 

Θα πρέπει να απευθυνθείτε σε παιδο-ψυχίατρο ή παιδοψυχολόγο, ο οποίος θα σας ενηµερώσει για τη φύση του προβλήµατος. Επιπλέον, θα σας κατευθύνει (συμβουλευτική γονέων), ώστε να βοηθήσετε το παιδί σας να λειτουργεί καλύτερα και να γίνει πιο υπεύθυνο. Επίσης, θα εκπαιδεύσει το παιδί, προκειµένου να αποκτήσει την αίσθηση του μέτρου και της οργάνωσης και να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του προς το καλύτερο.

 

Μόνο όταν το παιδί αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβληµα. ∆ηλαδή, όταν εµφανίζει συµπτώµατα όπως: συνεχείς κρίσεις πανικού, έντονη νευρικότητα, κατάθλιψη, τα οποία δεν υποχωρούν αισθητά και επιπλέον δηµιουργούν προβλήματα στην καθηµερινότητά του, παρά το γεγονός ότι τόσο εκείνο όσο και οι γονείς του παρακολουθούνται από ειδικό.

 

Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως όχι. Ωστόσο, εάν πρόκειται για ένα σχετικά ήπιο πρόβληµα, µε την κατάλληλη θεραπεία και τη βοήθεια της οικογένειας τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν σηµαντικά και το άτοµο θα μάθει να λειτουργεί καλύτερα και να διαχειρίζεται τις αδυναμίες και τα προβλήματά του αποτελεσματικότερα.

 

Τα αγόρια εµφανίζουν συχνότερα συµπτώµατα υπερκινητικότητας και µάλιστα κατά την προσχολική ηλικία, επειδή, σύµφωνα µε τους ειδικούς, από τη φύση τους είναι πιο δραστήρια. Τα κορίτσια, επειδή είναι πιο «κλειστά» και λιγότερο δραστήρια, εκδηλώνουν κυρίως συµπτώµατα διάσπασης προσοχής στη σχολική και την προεφηβική ηλικία.

 

Τα διαγνωστικά κριτήρια που χρησιµοποιούνται διεθνώς και έχει καθορίσει η Αµερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία για το Σύνδροµο Υπερκινητικότητας-Παρορµητικότητας είναι τα εξής:1 Το παιδί κινεί συνέχεια νευρικά τα άκρα τoυ ή στριφoγυρίζει στη θέση τoυ.2 Πηγαινοέρχεται ασταµάτητα.3 ∆εν κάθεται πολλή ώρα σε µια καρέκλα ή στο θρανίο.4 Τρέχει και πηδά χωρίς λόγo και µάλιστα όταν δεν επιτρέπεται.5 Συχνά δεν µπορεί να παίζει ήσυχα ή µόνο του.6 Μιλά ασταµάτητα.7 Είναι ανυπόµονο, διακόπτει συνέχεια τη συζήτηση ή το παιχνίδι και απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση που του κάνουν.



Σε αρκετές περιπτώσεις, τα παιδιά που πάσχουν από το Σύνδροµο Υπερκινητικότητας-Παρορµητικότητας, πάσχουν ταυτόχρονα και από το λεγόµενο Σύνδροµο Έλλειψης Προσοχής Συγκέντρωσης, για αυτό και ιατρικά το σύνδροµο είναι γνωστό ως Σύνδροµο Ελλειµµατικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Επίσης, υπάρχει ενδεχόµενο το παιδί να πάσχει µόνο από το Σύνδροµο Ελλειµµατικής Προσοχής. Για να διαπιστώσει ο γιατρός εάν το παιδί πάσχει από τη συγκεκριµένη διαταραχή, θα εξετάσει, µεταξύ άλλων, αν το παιδί εµφανίζει συµπτώµατα, όπως:
α ∆εν πρoσέχει τις λεπτoµέρειες.β ∆υσκoλεύεται να ακολουθήσει ή δεν ακολουθεί καν κανόνες-οδηγίες εργασίας ή παιχνιδιoύ.γ Φαίνεται ότι δεν ακoύει όταν του µιλούν. δ Χάνει συχνά αντικείµενα. ε ∆εν συγκεντρώνεται, ξεχνά τις καθηµερινές του υπoχρεώσεις.

 



› 
Μόνο όταν παρουσιάζει τουλάχιστον έξι από τα παραπάνω συµπτώµατα.› Όταν παρουσιάζει τα συµπτώµατα για τουλάχιστον 6 µήνες και η γενικότερη συµπεριφορά του δεν συµβαδίζει µε την ηλικία του.› Όταν τα συµπτώµατα εκδηλώνονται σε δύο ή περισσότερους χώρους, όπως: στο σχολείο, στο σπίτι, στην κατασκήνωση.





  

Επιστήµονες από το Πανεπιστήµιο UCLA της Καλιφόρνιας και του Aarhus της ∆ανίας υποστηρίζουν ότι οι έγκυοι που χρησιµοποιούν το κινητό 2-3 φορές την ηµέρα αυξάνουν τις πιθανότητες το παιδί τους να παρουσιάσει µέχρι την ηλικία των 7 ετών υπερκινητικότητα, δυσκολίες στην έκφραση των συναισθηµάτων και στις σχέσεις του. Στο συµπέρασµα αυτό κατέληξαν αφού ρώτησαν τις µητέρες 13.159 παιδιών για το εάν χρησιµο-ποιούσαν κινητό κατά την περίοδο της εγκυµοσύνης τους, καθώς και για τη συµπεριφορά των παιδιών τους. Παρατήρησαν, λοιπόν, ότι τα παιδιά των οποίων οι µητέρες χρησι-µοποιούσαν σπάνια ή καθόλου το κινητό είχαν πολύ λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν υπερκινητικότητα.

 

Ορισµένες χρωστικές ουσίες που περιέχουν τα τρόφιµα µπορούν να επιδεινώσουν τα συµπτώµατα υπερκινητικότητας στα παιδιά, όπως προκύπτει από έρευνα του βρετανικού Πανεπιστηµίου του Southampton, που δηµοσιεύτηκε πρόσφατα στην επιστηµονική επιθεώρηση «The Lancet». Μελέτες σε περισσότερα από 300 παιδιά, ηλικίας 3-9 ετών, έδειξαν σηµαντικές διαφορές στη συµπεριφορά τους µετά την κατανάλωση φρουτοποτών στα οποία οι ερευνητές είχαν προσθέσει συνήθεις χρωστικές ουσίες και ένα συντηρητικό. Η µελέτη, που έγινε για λογαριασµό της βρετανικής Υπηρεσίας Ασφάλειας Τροφίµων, επιβεβαιώνει τα αποτελέσµατα παλαιότερων σχετικών ερευνών.


Πηγή: www.vita.gr

Πως επηρεάζουν τη ζωή μας οι 9 μήνες μέσα στην κοιλιά;



Έως αρκετά πρόσφατα η ζωή μέσα στην κοιλιά, αλλά και οι πρώτοι μήνες μετά τη γέννηση ενός βρέφους θεωρούνταν, από επιστήμονες και μη, άνευ σημασίας για τη μετέπειτα ζωή. Eπικρατούσε η άποψη πως τα αγέννητα έμβρυα αλλά και τα βρέφη δεν καταλαβαίνουν, δεν αισθάνονται, δεν μαθαίνουν τίποτε και πως οτιδήποτε συμβαίνει κατά την πρώτη αυτή περίοδο της ζωής δεν έχει την παραμικρή συνέπεια για την κατοπινή εξέλιξη του κάθε ανθρώπου. Oι νεότερες όμως έρευνες της ιατρικής και της ψυχολογίας επιβεβαιώνουν, με όλο πιο σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι αυτό που από διαίσθηση καταλάβαιναν οι έγκυοι γυναίκες και οι μητέρες, και το οποίο αντιμετωπιζόταν ως γυναικείος συναισθηματισμός, δεν είναι καθόλου λάθος. Ενώ είναι ακόμη μέσα στην κοιλιά της μητέρας, το έμβρυο συμμετέχει σε ό,τι συμβαίνει γύρω του. Kαι φαίνεται, επίσης, ότι αυτά που ζούμε κατά τους πρώτους μήνες της ύπαρξής μας αποτελούν θεμέλιο για την κατοπινή ζωή μας. 
Mήτρα, ο χαμένος παράδεισος 

Aρχαίοι μύθοι, παραμύθια και έθιμα πολλών λαών αποδεικνύουν ότι οι παλιότεροι πολιτισμοί με την αρχέγονη σοφία που τους χαρακτήριζε αναγνώριζαν πολύ καλύτερα από τους πολιτισμούς νεότερων και πιο εξελιγμένων εποχών τη σπουδαιότητα της ζωής μέσα στο σώμα της μητέρας. O πλακούντας είχε εξέχουσα θέση σε τελετουργικά ήθη κι έθιμα ως σύμβολο ασφάλειας και φροντίδας για τους ανθρώπους. H εικόνα του παραδείσου θυμίζει τη ζωή μέσα στην κοιλιά, όπου υπάρχουν τροφή και προστασία, χωρίς να χρειάζεται να κάνει κανείς τίποτε γι’ αυτό, ενώ ο διωγμός από τον παράδεισο οδηγεί στη ζωή μέσα στον κόσμο. Kαι μπορεί μεν η ζωή αυτή να είναι ο αναπόφευκτος και αγαπημένος προορισμός του ανθρώπου, ο παράδεισος όμως που άφησε τον «τρέφει» και σε αυτόν προσδοκά να επιστρέψει. Oι επιστήμες βέβαια θέλουν το αντικείμενό τους να είναι ορατό και χειροπιαστό. Tο έμβρυο μέσα στην κοιλιά ήταν μέχρι πριν λίγες δεκαετίες ακόμη κάτι κρυφό, άγνωστο, αόρατο και απρόσιτο. Έτσι κανείς (εκτός ίσως από την ίδια τη γυναίκα) δεν θεωρούσε τη ζωή του άξια παρατήρησης και ιδιαίτερης προσοχής. Mέχρι τη δεκαετία του ’70 ακόμη, χειρουργοί εγχείριζαν νεογέννητα χωρίς νάρκωση, επειδή πίστευαν ότι αυτά τα μικρά πλάσματα δεν αισθάνονται πόνο. Όμως αυτό έχει αλλάξει πια. 




Tα έμβρυα καταλαβαίνουν τα πάντα 

Το έμβρυο είναι με πολύ σύνθετο τρόπο συνδεδεμένο με τη μητέρα και το περιβάλλον του Eίναι πια δυνατό να παρακολουθούν και να καταγράφουν οι γιατροί βήμα-βήμα το μεγάλωμα του μωρού πριν τη γέννησή του, τις κινήσεις του, τις αντιδράσεις του, να ακούνε τους χτύπους της καρδιάς του. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι, όχι μόνο αμέσως μετά τη γέννα επικοινωνεί το βρέφος ενεργά, αλλά ότι και το αγέννητο ακόμη έμβρυο είναι με πολύ σύνθετο τρόπο συνδεδεμένο με τη μητέρα και το περιβάλλον του και επηρεάζεται άμεσα από όσα συμβαίνουν γύρω του.

● Mπόρεσαν να παρατηρήσουν ότι, όταν μία έγκυος μητέρα γελάει, το έμβρυο λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κινείται. 

● Ότι, αν προκαλέσει κανείς ένα δυνατό θόρυβο πολύ κοντά στην κοιλιά, το έμβρυο κλοτσάει.

● Ότι, αν τραγουδάει κανείς σε έμβρυα μεταξύ της 33ης και 37ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης, αυτά αντιδρούν αργότερα στο άκουσμα των ίδιων τραγουδιών με επιβράδυνση των χτύπων της καρδιάς. 

● Ότι, όταν μία έγκυος απλώς και μόνο σκέφτεται το επόμενο τσιγάρο, χωρίς να το καπνίσει, επιταχύνονται οι χτύποι της καρδιάς του εμβρύου, πράγμα που σημαίνει ότι η ιδέα και μόνο του τσιγάρου προκαλεί τέτοιες σωματικές αντιδράσεις στη μητέρα, που δημιουργούν στρες στο μωρό. 

● Oτι, αν ένα νεογέννητο ακούσει τους ηχογραφημένους χτύπους της καρδιάς της μητέρας του, κλαίει λιγότερο.

● Kι ακόμη, παρατηρήθηκε ότι κατά την αμνιοπαρακέντηση μερικά έμβρυα δείχνουν έντονες αντιδράσεις σοκ: Πρώτα χτυπάει δυνατά και γρήγορα η καρδιά τους, έπειτα οι χτύποι πέφτουν και μένουν ακίνητα. 

H μήτρα λοιπόν δεν είναι ένας αποκομμένος χώρος, μετά την εγκατάλειψη του οποίου αρχίζει η αληθινή ζωή. Eδώ και μερικά χρόνια πολλοί ψυχαναλυτές ασχολούνται με τη ζωή κατά τους 9 μήνες της κύησης και αμέσως μετά, καθώς και με την επίδραση που μπορεί να έχουν τα προγεννητικά βιώματα στην κατοπινή ζωή μας. 








Aπό τους 9 πρώτους μήνες τίποτα δεν ξεχνιέται 

Όσο πιο αγχωμένη είναι μία γυναίκα στην εγκυμοσύνη, τόσο πιο «νευρικά» είναι και τα μωρά μέσα στην κοιλιά Πολλοί από τους ψυχοθεραπευτές και τους ψυχιάτρους αυτούς καταλήγουν στη διαπίστωση ότι καμία εμπειρία και κανένα βίωμά μας, ακόμη και αν προέρχεται από αυτούς τους πρώτους «κρυφούς» 9 μήνες, δεν ξεχνιέται, αλλά μπορεί -αν ήταν ιδιαίτερα οδυνηρό- να προκαλέσει αργότερα ψυχικές διαταραχές.



● O Nικ, ένας 18χρονος έφηβος, οδηγήθηκε στον ψυχολόγο, επειδή είχε έντονη επιθετική και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Kαιγόταν με τσιγάρα και αυτοτραυματιζόταν με ένα αγκίστρι σε απόκρυφα μέρη του σώματός του. Eπίσης, βασάνιζε άλλα παιδιά με το γάντζο μίας συρμάτινης κρεμάστρας. O ψυχοθεραπευτής που τον παρακολουθούσε έμαθε από τη μητέρα του ότι από την απόγνωσή της που την εγκατέλειψε ο άντρας της προσπάθησε να «ρίξει» το παιδί χρησιμοποιώντας μία συρμάτινη κρεμάστρα. 

● Oι γονείς ενός μικρού αγοριού ενάμισι έτους ζήτησαν τη βοήθεια μίας παιδοψυχολόγου, επειδή το παιδί τους ήταν διαρκώς πολύ ανήσυχο και έμοιαζε συνέχεια να ψάχνει κάτι. Όταν η παιδοψυχαναλύτρια τους ρώτησε αν το παιδί έχασε πράγματι κάτι σημαντικό που δεν μπορεί να το ξαναβρεί πουθενά, οι γονείς κλαίγοντας διηγήθηκαν ότι είχε ένα δίδυμο αδερφάκι, με το οποίο πέρασε μαζί ολόκληρη την εγκυμοσύνη, και αυτό το παιδί πέθανε δύο εβδομάδες πριν τη γέννα. Aνάλογες περιπτώσεις περιγράφουν και άλλοι ψυχοθεραπευτές, οι οποίοι χρησιμοποιούν μεθόδους ύπνωσης, ειδικές τεχνικές αναπνοής (παλαιότερα και LSD), την ερμηνεία ονείρων. 

● Ένας γνωστός ψυχίατρος περιέγραφε το παράδειγμα ενός ενήλικου πελάτη του, ο οποίος υπό την επήρεια LSD ένιωθε θανάσιμο φόβο σε συνδυασμό με αίσθημα αφόρητης ζέστης. Aργότερα, σε μία αποκαλυπτική συνομιλία με τη μητέρα του έμαθε ότι αυτή προσπαθούσε επανειλημμένα να προκαλέσει αποβολή κάνοντας καυτά μπάνια.

● Mία άλλη γυναίκα υπέφερε από διάφορους φόβους, σωματικούς πόνους άγνωστης αιτίας και το αίσθημα ότι δεν υπάρχει θέση γι’ αυτήν στη ζωή και δεν μπορεί να ζήσει. Tις νύχτες ξυπνούσε από φοβερούς εφιάλτες. Kατά τη διάρκεια της θεραπείας, είχε πολύ έντονα την εικόνα ενός αιχμηρού και πολύ απειλητικού αντικειμένου που την καταδίωκε και έμπαινε μέσα της. Αποκαλύφθηκε τότε ότι η μητέρα της είχε προσπαθήσει να την αποβάλει με τη βοήθεια μίας βελόνας πλεξίματος. Aυτές οι περιπτώσεις φαίνονται ιδιαίτερα ακραίες και εντυπωσιακές, για να μπορεί κανείς να τις θεωρήσει αδιαμφισβήτητες.
Eίναι βέβαιο ότι η ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει το παιδί της και έχει αντίκτυπο στη συμπεριφορά και την ομαλή ανάπτυξή του. Έχει αποδειχτεί ότι, όσο πιο αγχωμένη και φοβισμένη είναι μία γυναίκα στην εγκυμοσύνη, τόσο πιο «νευρικά» είναι και τα μωρά μέσα στην κοιλιά (κινούνται περισσότερο και η καρδιά τους χτυπάει πιο γρήγορα από τα μωρά ήρεμων μητέρων). Kαι αργότερα όμως παρουσίαζουν συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς, όπως δυσκολία στην προσοχή και συγκέντρωση και πιο αργή ψυχοκινητική ανάπτυξη. Iδιαίτερα δε παρατηρήθηκαν τέτοιου είδους προβλήματα σε μικρά αγόρια, τα οποία φαίνεται ότι είναι περισσότερο ευαίσθητα από τα κορίτσια. Άλλωστε, είναι πιο συχνές οι αποβολές αρσενικών εμβρύων.



Πότε αρχίζει το ψυχικό «δέσιμο» με τη μητέρα 

Σε μία έρευνα που έγινε στην Πράγα αποδείχτηκε ότι ανάμεσα σε νέους με τάσεις αυτοκτονίας ήταν εντυπωσιακά μεγάλο το ποσοστό αυτών που οι μητέρες τους τους είχαν αποκτήσει «κατά λάθος», αλλά δεν είχαν καταφέρει να κάνουν έκτρωση. Πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη ότι, όταν η ψυχολογική κατάσταση της μητέρας είναι κακή κατά την εγκυμοσύνη, είναι πολύ πιθανό ότι θα είναι και μετά. Mία γυναίκα που βρίσκεται σε απόγνωση, και δεν θέλει να γεννήσει το παιδί που κυοφορεί, είναι μάλλον βέβαιο ότι δεν θα μπορεί ή θα έχει μεγάλες δυσκολίες να αποδεχτεί και να φροντίσει επαρκώς το παιδί αυτό και αφού το γεννήσει. Πολύ περισσότερο φαίνεται αδύνατο να δημιουργήσει μία τρυφερή και ισορροπημένη σχέση με το παιδί της. Kάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με γυναίκες που είναι ιδιαίτερα νευρικές, αγχωμένες, φοβισμένες κατά την εγκυμοσύνη: το πιθανότερο είναι ότι θα είναι περισσότερο νευρικές και φοβισμένες από άλλες μητέρες και στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Oι εξελικτικοί ψυχολόγοι, πάντως, που ασχολούνται με το «δέσιμο», την ανάπτυξη δηλαδή και την ποιότητα της σχέσης μεταξύ μητέρας και παιδιού, ισχυρίζονται ότι αυτή έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται από το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ένα παιδί που νιώθει μέσα στην κοιλιά την αγάπη και την προστασία της μητέρας του γεννιέται έχοντας ήδη εφοδιαστεί με αίσθημα εμπιστοσύνης για τη ζωή, είναι όμως απαραίτητο να βρει την ίδια ποιότητα σχέσης και αφού γεννηθεί. Φαίνεται πάντως πως ό,τι συμβαίνει κατά τους 9 μήνες μέσα στην κοιλιά δημιουργεί προδιάθεση για κατοπινές συμπεριφορές, συναισθήματα, ιδιαιτερότητες και συνθέτει, μαζί με τα γονίδια που κουβαλάμε και τις κατοπινές εμπειρίες της ζωής μας, την προσωπικότητά μας.
Ένα παιδί που νιώθει μέσα στην κοιλιά την αγάπη της μητέρας του γεννιέται με αίσθημα εμπιστοσύνης για τη ζωή.


Πώς λειτουργεί ο μητρικός θηλασμός;



Ακούμε συχνά μητέρες που σταματούν το θηλασμό να λένε ότι δεν είχαν άλλο γάλα ή ότι το γάλα τους δε ήταν καλό για το παιδί τους. Πόσο αληθεύουν αυτά επιστημονικά; Πως λειτουργεί τελικά ο μητρικός θηλασμός;
Σε γενικές γραμμές για τη γαλουχία απαραίτητα είναι τρία πράγματα: οι ορμόνες, το στήθος και η απομάκρυνση του γάλακτος από αυτό.

Η πρώτη προυπόθεση, οι ορμόνες – προλακτίνη, ωκυτοκίνη – παράγονται από το ορμονικό κέντρο του εγκεφάλου που λέγεται υπόφυση. Σοβαρές διαταραχές στις ορμόνες της γαλουχίας είναι σπανιότατες και αφορούν λιγότερο από το 1% των γυναικών. Άρα, στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, το γάλα της μαμάς δεν σταματάει ξαφνικά και ανεξήγητα γιατί κάτι συνέβη με τις ορμόνες της.


Η δεύτερη προυπόθεση είναι το στήθος της μαμάς. Αυτό περιέχει λίπος και τον αδένα που εκκρίνει το γάλα. Η τεράστια πλειοψηφία των γυναικών έχουν φυσιολογικό όγκο του αδένα και έχουν την ικανότητα να θηλάσουν το μικρό τους. Το μέγεθος του στήθους έχει κυρίως να κάνει με την ποσότητα λίπους που περιέχεται σε αυτό. Άλλωστε ο αδένας αναπτύσσεται συνεχώς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ με τη γαλουχία ωριμάζει και γίνεται ολοένα και πιο παραγωγικός.

Άρα το μικρό μέγεθος του στήθους πολλών γυναικών πριν την εγκυμοσύνη ή και πριν τον τοκετό δεν σημαίνει συνήθως και ανικανότητα να παράγουν γάλα. Ακόμα και γυναίκες με ιδιαίτερα μικρό στήθος μπορούν να θρέψουν, μερικώς ή πλήρως, το μωρό τους, εφόσον αφήσουν από τη γέννηση ελεύθερη την πρόσβαση του παιδιού σε αυτό και το θηλάσουν συχνά και με σωστή τεχνική.

Η γαλουχία αποτυγχάνει στη μεγάλη πλειονότητα των γυναικών γιατί δεν απομακρύνεται το μητρικό γάλα από το στήθος. Η τρίτη προυπόθεση για την παραγωγή του μητρικού γάλακτος είναι και η πιο σημαντική.
Όσο πιο πολύ γάλα βγάλει το παιδί – ή το θήλαστρο – τόσο πιο πολύ γάλα θα παραχθεί.

Το στήθος δεν είναι απλή αποθήκη γάλακτος αλλά ζωντανός αδένας που υπακούει στο νόμο της ζήτησης και της προσφοράς. Όταν το μωρό αδειάζει τακτικά τον αδένα, τα κύτταρα που παράγουν το γάλα παίρνουν εντολή να δουλέψουν περισσότερο. Αντίθετα, όταν το στήθος δεν αδειάζει και το γάλα λιμνάζει μέσα στον αδένα, τα κύτταρα αυτά παίρνουν εντολή να σταματήσουν τη λειτουργία τους.
Όσο περισσότερο γάλα απομακρύνεται από το στήθος τόσο περισσότερο γάλα παράγεται. Ο μαστός της γυναίκας δεν είναι ουροδόχος κύστη για να γεμίζει απλώς και να αδειάζει, αλλά αδένας, εργοστάσιο που φτιάχνει κάθε στιγμή γάλα ανάλογα με τη ζήτηση από το μωρό. Όποτε το στήθος είναι γεμάτο γάλα, ο ρυθμός παραγωγής του μειώνεται; Όποτε αδειάζει πλήρως ο ρυθμός παραγωγής γίνεται μέγιστος!
Στην αρχή, υπό την επίδραση των ορμονών, η μητέρα προσφέρει στο παιδί μικρές ποσότητες από το πολύτιμο πρωτόγαλα, καμία σταγόνα του οποίου δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένη. Έπειτα, τρεις με τέσσερις ημέρες από τη γέννηση του παιδιού, οι ίδιες ορμόνες οδηγούν το στήθος της μαμάς σε διόγκωση, πρήξιμο. Από εκεί και έπειτα, ο κύριος ρυθμιστής είναι το παιδί. Αν αυτό θηλάσει συχνά και αποτελεσματικά, η γαλουχία θα συνεχιστεί.Οι ορμόνες παίζουν πλέον δευτερεύοντα ρόλο.
Κατά τις πρώτες έξι εβδομάδες της ζωής του μωρού εδραιώνεται η γαλουχία και συντονίζεται η παράγωγη γάλακτος της μητέρας με τις ανάγκες του μωρού. Από τη μια βρίσκεται η παραγωγή της μαμάς σε γάλα, από την άλλη οι ανάγκες του μωρού. Αν το μωρό είναι λαίμαργο, θα απαιτήσει περισσότερο: θα κλαίει από πείνα, θα θέλει να βρίσκεται πολλές ώρες στο στήθος. Αν δεν επιβληθούν εμπόδια σε αυτήν τη ζήτηση – με αυθαίρετα ωράρια φαγητού, συγκεκριμένη ώρα σε κάθε στήθος κλπ - , το μωρό τελικά θα πάρει περισσότερο γάλα γιατί το στήθος της μαμάς θα προσαρμοστεί στις ανάγκες του.
Σε άλλες περιπτώσεις, η παραγωγή της μαμάς είναι μεγάλη, περισσότερη από αυτή που χρειάζεται το παιδί. Με τον καιρό το στήθος της μαμάς «υπακούει» στις λιγότερες ανάγκες του μωρού, μειώνει την παραγωγή γάλακτος και επέρχεται μια ισορροπία. Ο θηλασμός κατά την κρίσιμη πρώτη περίοδο πρέπει να είναι ανεμπόδιστος, χωρίς πρόγραμμα, με το μωρό εάν χρειάζεται «κολλημένο στο στήθος», σύμφωνα με τις απαιτήσεις του, με μόνη προυπόθεση ότι το παιδί τοποθετείται και πιάνει σωστά τη θηλή, καταπίνει γάλα και το απομακρύνει.
Μετά τις πρώτες έξι εβδομάδες, εφόσον όλα έχουν γίνει σωστά, φυσικά, χωρίς επιβαλλόμενες παρεμβολές και εμπόδια, μαμά και βρέφος καταλήγουν σε ένα θαυμαστό συντονισμό: η μαμά προσφέρει ακριβώς τόσο γάλα όσο το παιδί χρειάζεται. Σε αυτήν τη φάση πολλές μητέρες ανησυχούν ότι το γάλα τους μειώθηκε. «Μα το στήθος μου μοιάζει άδειο..». Στην πραγματικότητα το στήθος πρέπει να είναι άδειο από εδώ και στο εξής, να μην εμφανίζει αναίτια πρηξίματα που δεν συμβαδίζουν με την όρεξη του παιδιού. Όσο πιο άδειο είναι μετά το φαγητό του παιδιού τόσο το καλύτερο: τα κύτταρα θα λάβουν το σήμα να το ξαναγεμίσουν γρηγορότερα.
Πόσο βοηθάει να γνωρίζουμε πως λειτουργεί ο θηλασμός; Πάρα πολύ. Καθ’όλη τη διάρκεια της γαλουχίας είναι πιθανό να πέσουμε ξαφνικά σε παγίδες και κακοτοπιές. Μόνο με βαθιά επίγνωση του νόμου της ζήτησης και προσφοράς μπορούμε να αντιδράσουμε σωστά σε αυτές. Για παράδειγμα, το τριών μηνών μωρό σας τις τελευταίες μέρες δείχνει ότι πεινάει περισσότερο, θέλει να θηλάζει κάθε δύο ώρες από κάθε τρεις ώρες που ήταν την προηγούμενη εβδομάδα και πιο συχνά τη νύχτα. Τι κάνετε; Αν δε γνωρίζετε τα παραπάνω, συμπεραίνετε ότι το γάλα σας δε φτάνει και του δίνετε συμπλήρωμα.
Το μωρό σας έχει μια φυσιολογική έκρηξη ανάπτυξης, θέλει απλώς να μεγαλώσει απότομα, χορταίνει την έξτρα πείνα του με το συμπλήρωμα που του δίνετε. Το στήθος όμως δεν ερεθίζεται επιπλέον, μένει στην προηγούμενη κατάσταση, δεν συντονίζεται με τις αυξημένες ανάγκες του μωρού. Μια εβδομάδα αργότερα το συμπλήρωμα ξένου γάλακτος έχει πλέον κυρίαρχο ρόλο και η δική σας παραγωγή σε γάλα έχει μείνει σημαντικά πίσω. Χωρίς λόγο και αιτία θα αποθηλάσετε σύντομα, μόνο και μόνο γιατί δεν ακολουθήσατε τη ζήτηση του μωρού σας.
Ας δούμε ένα αντίθετο παράδειγμα. Το μωρό σας έπαθε βρογχιολίτιδα και δεν τρώει καλά. Η ανάσα του είναι βαριά και χρειάζεται νοσηλεία με ορό στο νοσοκομείο για δύο ημέρες. Τι κάνετε; Το μωρό πρέπει για όσο μπορεί να πηγαίνει στο στήθος. Η παραγωγή σας σε γάλα πρέπει να διατηρηθεί με χρήση θηλάστρου. Αν δεν το κάνετε, το στήθος σας θα μείνει ανερέθιστο για μέρες, θα μαζευτεί γάλα και θα δοθεί σήμα να μη φτιάχνεται άλλο. Τρεις ημέρες αργότερα το μωρό σας είναι και πάλι ζωηρό, ζητάει το γάλα σας που είναι όμως λίγο πια. Κάθεται όλη μέρα στο στήθος χωρίς να χορταίνει, εσείς δεν αντέχετε, του δίνετε συμπλήρωμα και σύντομα αποθηλάζετε.
Τις περισσότερες φορές η απάντηση στη λανθασμένη διαπίστωση «δεν είχα γάλα» είναι «δεν είχες γιατί δεν έβαλες, όσο και όταν έπρεπε, το παιδί σου στο στήθος, ή γιατί δε ζήτησες κατάλληλη βοήθεια όταν το μωρό σου δεν ήξερε ή δε μπορούσε να το απομακρύνει αποτελεσματικά από το μαστό».





Πηγή: www.healthierworld.gr


Κάθε χρόνο αυτή την εποχή, αρκετοί γονείς και νέοι σπεύδουν στο ιατρείο αναζητώντας την ιατρική ενίσχυση του οργανισμού κατά την διάρκεια των εξετάσεων και της σχετικής με αυτές προετοιμασίας. Παρά το γεγονός ότι σήμερα σχεδιάζονται εξατομικευμένα ιατρικά προγράμματα ανάλογα και με το είδος πιθανών συνοδών παθολογικών προβλημάτων, συχνών στον εφηβικό – νεανικό πληθυσμό (π.χ. υπόταση, αναιμία, έντονοι πόνοι περιόδου, δυσανεξία στην λακτόζη, σπαστική κολίτιδα) υπάρχουν γενικές ιατρικές συστάσεις, κοινές για όλα τα άτομα.

Κατά τη δοκιμασία των σχολικών και πανεπιστημιακών εξετάσεων αξιολόγησης είναι σημαντικό ο εγκέφαλος να είναι ξεκούραστος και να είναι σε θέση να συγκεντρώνεται και να κινητοποιεί στον μέγιστο βαθμό την κρίση, την μνήμη, την φαντασία. Λόγω των πολλαπλών συνδέσεων του εγκεφάλου με ποικίλα οργανικά συστήματα είναι σημαντικό, να λειτουργεί με επάρκεια ένα σύνολο οργάνων.

Η σωστή λειτουργία της πέψης είναι απαραίτητη για την απρόσκοπτη απορρόφηση ζωτικών βιταμινών και στοιχείων. Η σωστή λειτουργία των αδένων είναι σημαντική για την παροχή ισορροπημένου ορμονικού περιβάλλοντος. Το καλό αγγειακό αιμοποιητικό σύστημα και η καλή αρτηριακή πίεση είναι σημαντικά για την παροχή επαρκούς και υψηλής ποιότητας αίματος στο νευρικό σύστημα. Η σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού έχει ζωτική σημασία για την αποφυγή εμφάνισης ορισμένων νοσημάτων, που μειώνουν σημαντικά την απόδοση κατά την εξεταστική περίοδο, όπως είναι οι αλλεργίες, οι λοιμώξεις, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Η λήψη γενικών μέτρων κατά την καθημερινότητα του εξεταζόμενου έχει ως στόχο τόσο την φυσική τόνωση του οργανισμού, όσο και την πρόληψη παθολογικών προβλημάτων που είναι ιδιαίτερα συχνά κατά την εξεταστική περίοδο.



Κατά την διάρκεια της εξεταστικής περιόδου, το άτομο πρέπει να κοιμάται επαρκώς, να μην εκτίθεται σε καπνό, να μην έρχεται σε επαφή με άτομα που πάσχουν από λοιμώδη νοσήματα, να αποφεύγει τα κρύα ρεύματα και τις ακραίες θερμοκρασίες, να απέχει από συναισθηματικές εντάσεις. Η επίπονη άσκηση καλό είναι να αποφεύγεται κατά τις ημέρες των εξετάσεων. Αντιθέτως επιστημονικές μελέτες έχουν αναδείξει την αξία της ήπιας κίνησης στην βελτιστοποίηση της απόδοσης (π.χ. γρήγορος περίπατος).

Ο εξεταζόμενος πρέπει να μεριμνά για την ομαλή πρόσληψη υγρών με την μορφή φρέσκων χυμών ή νερού καθημερινά κυρίως ενδιαμέσως των γευμάτων για να μην ‘φορτώνεται’ το στομάχι με υπερβολικά υγρά κατά τη διάρκεια του φαγητού.

Το πρωί της εξέτασης αλλά και σε όλη την διάρκεια της προετοιμασίας, καλό είναι να αρχίσετε την ημέρα σας με καλό πρωινό, αποφεύγοντας όμως το βαρύ πρωινό γεύμα.

Τα γεύματα πρέπει να μαγειρεύονται επαρκώς χωρίς προσθήκη υπερβολικών μπαχαρικών ή τσιγάρισμα. Τα φρούτα και οι σαλάτες πρέπει να πλένονται καλά. Ο πνευματικά εργαζόμενος πρέπει να πλένει καλά τα χέρια του πριν τα γεύματα, να μην τρώει γρήγορα και ακατάστατα, να αποφεύγει τα τυποποιημένα γεύματα( fast food), να μην υποβάλλεται σε δίαιτες με δραστική περικοπή θερμίδων, να απέχει από νυχτερινά γεύματα, να μην χρησιμοποιεί τοξικές ουσίες όπως το αλκοόλ, να αποφεύγει τα ποτά τύπου cola, να μην λαμβάνει άσκοπα φάρμακα και να καταναλώνει με σύνεση τον καφέ. Καλό είναι να κοιμάται μία δύο ώρες μετά το δείπνο και όχι αμέσως μετά, για να μην παρακωλύεται η διαδικασία της πέψης.

Η σύγχρονη διατροφή περιέχει μεγάλη ποσότητα λιπών, κυρίως με την μορφή βλαπτικού κορεσμένου λίπους (ζωικά λίπη – βούτυρο).Η διατροφή του εξεταζόμενου καλό είναι να περιέχει επαρκή ποσότητα του πολυακόρεστου λινολεικού λιπαρού οξέος, αλλά η υπερβολική ποσότητα λιπαρών ιδιαίτερα κορεσμένων πρέπει να αποφεύγεται.

Κατά τη διάρκεια του μεταβολισμού των πρωτεϊνών, κάθε ημέρα, βασικά αμινοξέα χάνονται και πρέπει οπωσδήποτε να αναπληρώνονται με την διατροφή. Τα βασικά αμινοξέα είναι η λευκίνη, η ισολευκίνη, η λυσίνη, η μεθειονίνη, η φαινυλαλανίνη, η θρεονίνη, η τρυπτοφάνη, η βαλίνη, η ιστιδίνη και είναι σημαντικά για την υψηλή απόδοση του οργανισμού. Η βιολογική αξία είναι υψηλότερη στις ζωικές πρωτεΐνες και ακολουθούν οι πρωτεΐνες των οσπρίων (π.χ. φασόλια), των δημητριακών (ρύζι σιτάρι καλαμπόκι) και των ριζών. Η στέρηση των πρωτεϊνών επηρεάζει δυσμενώς πρακτικά όλα τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος και ιδιαίτερα το ανοσοποιητικό σύστημα, το κυκλοφορικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σύστημα. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας είναι το κρέας, το ψάρι, τα τυριά, το γάλα, το γιαούρτι. Συνδυασμοί πρωτεϊνών φυτικής προέλευσης αυξάνουν την βιολογική αξία των επιμέρους φυτικών τροφίμων. Προσθέστε τρία κεσεδάκια αποβουτυρωμένο γιαούρτι καθημερινώς στη συνήθη διατροφή σας κατά την διάρκεια της εξεταστικής περιόδου.

Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί καθημερινώς γλυκόζη για την λειτουργία του. Στην περίπτωση που αποσυρθούν οι υδατάνθρακες από την διατροφή προκαλείται μία σοβαρή κατάσταση, η κέτωση, κατά την οποία διαταράσσεται σημαντικά η λειτουργία του εγκεφάλου. Τα ωφέλιμα για την λειτουργία του νευρικού συστήματος σάκχαρα, ευρίσκονται συνδεδεμένα με ζωτικά ιχνοστοιχεία στα φρούτα και στο μέλι, ενώ η ζάχαρη και οι κατεργασμένοι υδατάνθρακες παρέχουν ‘κενές θερμίδες’. Καλό είναι να αντικαταστήσετε την ζάχαρη με το μέλι, να τρώτε τουλάχιστον τέσσερα φρούτα και να πίνετε ένα ποτήρι φρέσκο χυμό φρούτων καθημερινώς κατά την περίοδο των εξετάσεων.

Οι ζωτικές βιταμίνες και τα άλατα είναι πολύ σημαντικά για την αύξηση της απόδοσης του οργανισμού. Τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά περιέχουν βιταμίνες και άλατα σε αφθονία. Τρώτε καθημερινώς φρέσκα φρούτα και λαχανικά κατά την διάρκεια των εξετάσεων. Ιδιαίτερα σημαντικά παράγοντες για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού κατά την διάρκεια των εξετάσεων και της σχετικής με αυτές προετοιμασία είναι:

  • Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Είναι σημαντικές για την λειτουργία του εγκεφάλου. Αυξημένες συγκεντρώσεις υπάρχουν στο σταρένιο ψωμί ολικής άλεσης, στα πλήρη δημητριακά πρωινού, στο αυγό, στο κρέας, στη μαγιά μπύρας, στη ζύμη, στους ξηρούς καρπούς, στα λαχανικά, στα όσπρια.

  • Η Β12 είναι σημαντική και για την σωστή αιμοποίηση και ευρίσκεται μόνο σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

  • Η βιοτίνη, το παντοθενικό οξύ. Εξαιρετικές διαιτητικές πηγές βιοτίνης είναι το συκώτι, η σόγια, η μαγιά, ο κρόκος αυγού. Το συκώτι, η μαγιά μπύρας, ο κρόκος αυγού είναι αρκετά καλές πηγές παντοθενικού οξέος. Η βιταμίνη C. Eίναι σημαντική για την ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Αυξημένες συγκεντρώσεις ευρίσκονται στις ντομάτες, στα εσπεριδοειδή, μαϊντανό, πράσινες πιπεριές, πράσινα ωμά λαχανικά, πεπόνια, φράουλες, λάχανο, πατάτες, κίτρα, ραπανάκια.

  • Βιταμίνη Α. Η έλλειψή της έχει ως αποτέλεσμα τν κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Αυξημένες συγκεντρώσεις ευρίσκονται στο γάλα, γαλακτοκομικά προϊόντα, βούτυρο, καρότα, στις γλυκοπατάτες, στα βερίκοκα, στα κίτρινα λαχανικά, στο συκώτι, στο αυγό.

  • Βιταμίνη Ε. Η βιταμίνη Ε είναι απαραίτητη για την προστασία των κυτταρικών μεμβρανών ενάντια στην υπεροξείδωση λιπιδίων που συνιστά ανοσοκατασταλτική διεργασία και τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Αυξημένες συγκεντρώσεις ευρίσκονται στο φρέσκο φυτικό λάδι, στο ελαιόλαδο, στο φύτρο σταριού, στα πλήρη δημητριακά, στους ξηρούς καρπούς – φιστίκια.

  • Το φυλλικό οξύ και ο σίδηρος. Είναι σημαντικά για την για τον σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, την αύξηση του αιματοκρίτη και τη σωστή οξυγόνωση του οργανισμού. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι οι βασικές διαιτητικές πηγές φυλλικού οξέος. Τρόφιμα πλούσια σε αφομοιώσιμο σίδηρο είναι το κόκκινο κρέας, το συκώτι, η σπλήνα, τα οστρακοειδή, τα αυγά. Φυτικές πηγές σιδήρου είναι τα όσπρια, η σόγια, το πιτυρούχο ψωμί, το σπανάκι, το κουνουπίδι, οι ελιές, οι ξηροί καρποί, οι σπόροι, το φύτρο σταριού. Ο σίδηρος των φυτικών τροφών μεταβολίζεται πιο δύσκολα, η ικανότητα όμως του οργανισμού σας να τον επεξεργάζεται μπορεί να αυξηθεί εάν πιείτε ταυτόχρονα ένα φρέσκο χυμό πορτοκάλι, που μόλις στύψατε.

  • Ο φώσφορος, το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, το σελήνιο είναι σημαντικά για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου και γενικότερα του νευρικού συστήματος. Αυξημένες συγκεντρώσεις ασβεστίου υπάρχουν στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Αυξημένες συγκεντρώσεις φωσφόρου περιέχονται στα γαλακτοκομικά προϊόντα, στα πλήρη δημητριακά, στα αυγά, στο κρέας, στα ψάρια, στους ξηρούς καρπούς. Αυξημένες συγκεντρώσεις μαγνησίου ευρίσκονται στις μπανάνες, στα πλήρη δημητριακά, στα όσπρια, στα γαλακτοκομικά, στους ξηρούς καρπούς, στα πράσινα λαχανικά. Το κρέας, τα οστρακόδερμα, οι ξηροί καρποί και τα όσπρια είναι καλές πηγές βιοδιαθέσιμου ψευδαργύρου. Αυξημένες συγκεντρώσεις σεληνίου ευρίσκονται σε κρέατα, θαλασσινά, αυγά, ξηρούς καρπούς, πράσινα λαχανικά, πλήρη δημητριακά, φρούτα, όσπρια.

Ιατρικά προβλήματα που παρουσιάζονται κατά την διάρκεια των εξεταστικών περιόδων και γενικά προληπτικά μέτρα είναι:



Καούρες, ναυτίες, ρέψιμο, φούσκωμα

Η καούρα, η ναυτία, το ρέψιμο, το φούσκωμα είναι συμπτώματα που εμφανίζονται συχνά κατά την διάρκεια των εξετάσεων. Σύμφωνα με μελέτες το stress προκαλεί αυξημένη έκκριση γαστρικών υγρών, ερεθισμό ορισμένων εγκεφαλικών κέντρων που συμμετέχουν στην ρύθμιση της λειτουργίας της πέψης, αύξηση της επίπτωσης της ναυτίας και των δυσπεπτικών ενοχλημάτων στους εξεταζόμενους. Η πρόληψη των δυσάρεστων αυτών καταστάσεων γίνεται με την αποφυγή των μεγάλων λιπαρών γευμάτων (συνιστώνται μικρότερα και συχνά γεύματα), την αποφυγή τηγανητών, την αποφυγή αλκοόλ καπνού και κατάχρησης καφέ, την αποφυγή νυχτερινών γευμάτων. Οι εξεταζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι ορισμένα φάρμακα ερεθίζουν το στομάχι. Τέτοια φάρμακα που η κλινική εμπειρία αποδεικνύει καθημερινώς ότι χρησιμοποιούνται αρκετές φορές από τους εξεταζόμενους συχνά χωρίς συνταγή, είναι η ασπιρίνη και γενικά τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ο σίδηρος, συμπληρώματα ασβεστίου, ορισμένα αντιβιοτικά και ψυχοτρόπα.



Διαταραχές κενώσεων (διάρροια – δυσκοιλιότητα)

Το stress προκαλεί αρκετές φορές διαταραχή των αντανακλαστικών της αφόδευσης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση δυσκοιλιότητας ή διάρροιας κατά την εξεταστική περίοδο. Η πρόληψη του συμπτώματος είναι δυσχερής. Ορισμένα άτομα επωφελούνται από την αποφυγή της υπερβολικής κατανάλωσης οσπρίων, τυποποιημένων τροφών, μπαχαρικών, αλκοόλ και καφέ. Το νερό είναι ωφέλιμο, αλλά πρέπει να καταναλώνεται μακριά από τα γεύματα και τον ύπνο (όχι υγρά μισή ώρα πριν έως και δύο ώρες μετά το γεύμα), για να μην επιβαρύνεται η διαδικασία της πέψης.

Η χρήση καθαρτικών και φαρμάκων επιδεινώνει τα συμπτώματα από το έντερο. Υιοθετείστε καθημερινώς την συνήθεια, να πηγαίνετε καθημερινά στην τουαλέτα συγκεκριμένη ώρα, ακόμη και εάν δεν έχετε τάση προς αφόδευση. Κάθε φορά που αισθάνεστε τάση για αφόδευση, πηγαίνετε άμεσα στην τουαλέτα χωρίς αναβολή. Η ήπια άσκηση (πχ. περπάτημα), παράγει ενδορφίνες και έχει ωφέλιμη δράση στην λειτουργία του εντέρου.



Πονοκέφαλος

Η κρίση του πονοκεφάλου μπορεί να είναι αμφοτερόπλευρη ή ετερόπλευρη. Η συχνότητα εμφάνισής του ποικίλλει. Οι κρίσεις μπορεί να συνοδεύονται από ανορεξία, ναυτία ή εμετό, συμπτώματα από τους οφθαλμούς, ψυχολογικές εκδηλώσεις, δυσκολία συγκέντρωσης και αιμωδίες (‘μυρμηκιάσματα’). Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες ο πονοκέφαλος είναι συχνός κατά την περίοδο των εξετάσεων και οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως αϋπνία, αγγειακή υπεραντιδραστικότητα του νευρικού συστήματος, διαταραχές που αφορούν τη σεροτονίνη, έκκριση ορμονών του stress. H πρόληψη επιτυγχάνεται με ήπια άσκηση που περιλαμβάνει και ειδικές τεχνικές χαλάρωσης όπως το μασάζ, αποφυγή κατανάλωσης καφέ, τσαγιού, αλκοόλ και προϊόντων που περιέχουν καφεΐνη, αποφυγή χώρων με θόρυβο και φως, αποφυγή υπερκόπωσης και αϋπνίας.



Ταχυκαρδία και αίσθημα παλμών

Η συγκίνηση και το άγχος προκαλούν συχνότερη παραγωγή διεγέρσεων από τον φυσιολογικό καρδιακό βηματοδότη. Το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση ταχυκαρδίας. Η πρόληψη περιλαμβάνει την διακοπή αλκοόλ και καφεΐνης που δύνανται να προκαλέσουν αύξηση της καρδιακής συχνότητας, την αποφυγή ‘βαρέων’ γευμάτων που λόγω κακής πέψης μπορεί να επιδεινώσουν το φαινόμενο, την επαρκή ανάπαυση.



Τριχόπτωση

Η τρίχα αποτελεί κερατινοποιημένο προϊόν της ρίζας η οποία συνέχεται με την επιδερμίδα. Η ύπαρξη φυσιολογικής ποσότητας και στιλπνότητας του τριχωτού της κεφαλής, οφείλεται σε μία ευαίσθητη ισορροπία κατά την οποία υπάρχει επάρκεια αναγεννητικών ριζών και φυσιολογική δομή της τρίχας στο μικροσκόπιο από την ρίζα έως στην άκρη. Η ισορροπία αυτή συχνά διαταράσσεται κατά την εξεταστική περίοδο και την περίοδο προετοιμασίας από παθολογικούς παράγοντες όπως είναι το stress, η ανεπαρκής λήψη με την διατροφή σιδήρου βιταμίνης Α λινολεικού οξέος πρωτεϊνών, η λήψη ορισμένων φαρμάκων(π.χ. ορισμένα αναλγητικά), οι κακοί κοσμητικοί χειρισμοί (πχ. βίαιο βούρτσισμα, ακατάλληλα σαμπουάν, σφιχτές αλογοουρές) και η διαταραχή ορμονών.



Νυχτερινή ούρηση

Η νυχτερινή ούρηση είναι σύνηθες σύμπτωμα των εξετάσεων. Συνδέεται με αυξημένη δραστηριοποίηση του αντανακλαστικού λόγω άγχους και επιδεινώνεται από τα ακατάστατα ωράρια, την υπερβολική λήψη αλκοόλ – καφέ-ποτών cola- αφεψημάτων, τη μεταβολή του ωραρίου των γευμάτων (π.χ. μετακίνηση των γευμάτων κατά τις απογευματινές ώρες), την λήψη υγρών κατά τη νύχτα ή αργά το απόγευμα, συνήθειες που πρέπει να αποφεύγονται.

Όταν τα παθολογικά προβλήματα κατά την διάρκεια των εξετάσεων και της σχετικής προετοιμασίας είναι έντονα ή επίμονα, η ιατρική εξέταση και θεραπεία επιβάλλονται.



Η αϋπνία

Η αϋπνία κατά την εξεταστική περίοδο ή κατά την περίοδο της εξεταστικής προετοιμασίας, μπορεί να εμφανιστεί είτε με τη μορφή της δυσχέρειας κατά την επέλευση του ύπνου, είτε με την μορφή των συχνών αφυπνίσεων κατά την νύχτα, είτε με την μορφή της πολύ πρωινής αφύπνισης, είτε με την μορφή του μη ικανοποιητικού ύπνου.

Η σωστή λειτουργία του δικτυωτού συστήματος του εγκεφάλου και η ομαλή αλληλεπίδρασή του με τα υπόλοιπα όργανα του σώματος είναι πολύ σημαντικά για τον επαρκή ύπνο. Στο δικτυωτό σύστημα του υποθαλάμου εδράζεται ένας κεντρικός νευρωνικός βηματοδότης που έχει σημαντικό ρόλο στον κύκλο ύπνου εγρήγορσης. Η κατανάλωση αλκοόλ, η κακή πέψη, η επίπονη μελέτη κατά τις ώρες που προηγούνται του ύπνου, το κάπνισμα ιδιαίτερα μετά το μεσημέρι, η κατανάλωση καφέ- τσάι – ποτών τύπου cola σε υπερβολικές ποσότητες ή μετά το μεσημέρι, το stress, ο πόνος, ο θόρυβος, το έντονο φως, είναι παράγοντες, ιδιαίτερα συχνοί κατά τις εξετάσεις. που επηρεάζουν την σωστή λειτουργία του δικτυωτού συστήματος. Ο εξεταζόμενος πρέπει να μην καταναλώνει φαγητό και να χαλαρώνει κατά το δίωρο - τρίωρο που προηγείται της νυχτερινής κατάκλισης, να αποφεύγει το έντονο φώς και τον θόρυβο, να ξαπλώνει την ίδια περίπου ώρα κάθε βράδυ, να μην κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με άτομα που θορυβούν κατά την νύχτα (π.χ. άτομα που ροχαλίζουν), να απομακρύνει τα ρολόγια από τα υπνοδωμάτια, να αποφύγει τα κρύα ή καυτά μπάνια προ του ύπνου, να ξυπνάει την ίδια περίπου ώρα κάθε πρωί. Πρέπει να περιορίσει την λήψη υγρών το βράδυ.





Λιποθυμική τάση

Λόγω του αυξημένου άγχους των εξετάσεων, σε υπερευαίσθητα άτομα το αυτόνομο νευρικό σύστημα μπορεί να εμφανίσει παροδικά δυσλειτουργίες οι οποίες προκαλούν λιποθυμική τάση, σπάνια όμως εμφανίζεται πραγματική λιποθυμία. Η πρόληψη περιλαμβάνει καλό ύπνο με ξεκούραση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, σωστή διατροφή, σταδιακή έγερση από το κρεβάτι μετά την κατάκλιση και τον ύπνο και μέριμνα για επαρκή πρόσληψη νερού και αλατιού στα άτομα που δεν έχουν πρόβλημα αυξημένης πίεσης κατά την διάρκεια της εξεταστικής περιόδου.



Ζάλη, ατονία, αδυναμία συγκέντρωσης

Η κατάσταση αυτή κατά την διάρκεια των εξετάσεων προκαλείται κυρίως από την αϋπνία, την υπερκόπωση, την κακή διατροφή. Είναι σημαντικό λοιπόν ο εξεταζόμενος να κοιμάται και να ξεκουράζεται επαρκώς και να χρησιμοποιεί υψηλής βιολογικής αξίας τρόφιμα που τροφοδοτούν τον οργανισμό με ενέργεια. To αυγό, το κρέας, το ψάρι, τα τυριά, το γάλα, το γιαούρτι, το μέλι, τα δημητριακά, το ψωμί ολικής άλεσης, η μαγιά μπύρας, οι ξηροί καρποί, το φύτρο σιταριού, ο φρέσκος βασιλικός πολτός, το μη αποφλοιωμένο ρύζι, τα φρούτα, τα φρέσκα λαχανικά, οι φρέσκοι χυμοί φρούτων προσφέρουν στον εγκέφαλο σημαντικά στοιχεία για την λειτουργία του. Η ζάχαρη που συχνά χρησιμοποιεί ο εξεταζόμενος ως άμεση πηγή γλυκόζης και οι κατεργασμένοι υδατάνθρακες παρέχουν «κενές θερμίδες». Τα σακχαρούχα αναψυκτικά δεν συνιστώνται.



Αυξημένη εφίδρωση – κοκκίνισμα

H έκκριση του ιδρώτα στο ανθρώπινο σώμα γίνεται από τους ιδρωτοποιούς αδένες, μετά από επίδραση ποικίλων ερεθισμάτων, τα οποία προκαλούν έκκριση ειδικών ορμονών, όπως αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης, που επενεργούν στους ιδρωτοποιούς αδένες. Σημαντικός είναι ο ρόλος των συμπαθητικών νευρικών ινών που απολήγουν στους αδένες και έχουν ειδικές συνδέσεις με εγκεφαλικά κέντρα του υποθαλάμου. Η εφίδρωση μπορεί να συνοδεύεται από κοκκίνισμα ή αίσθημα έξαψης. Στον οργανισμό κατά την διάρκεια των εξετάσεων εκκρίνονται αυξημένα επίπεδα αδρεναλίνης - νοραδρεναλίνης, ενώ το συμπαθητικό νευρικό σύστημα παρουσιάζει αυξημένη δραστηριοποίηση.

Έτσι συχνά προκαλείται αυξημένη εφίδρωση, γεγονός που παρακωλύει ορισμένες φορές σημαντικά το γράψιμο, λόγω της αυξημένης εφίδρωσης των παλαμών. Παρά το ό, τι σήμερα το φαινόμενο αντιμετωπίζεται με ειδικά διαλύματα, αλοιφές και φάρμακα, ο εξεταζόμενος πρέπει να γνωρίζει ότι η εφίδρωση γενικότερα του σώματος και ειδικότερα των παλαμών επιδεινώνεται με την κατάχρηση ορισμένων φαρμάκων και την χρήση τοξικών ουσιών (π.χ. αλκοόλ). Ο εξεταζόμενος δεν πρέπει να εκτίθεται σε καυτά λουτρά, να κάνει κατάχρηση καθαριστικών και να χρησιμοποιεί αντιιδρωτικά spray αμφιβόλου ποιότητας ή ερεθιστικά καθαριστικά σώματος.



Πηγή: iatronet.gr