Μαμά θέλω κινητό!

«Οι συμμαθητές μου έχουν κινητό τηλέφωνο, θέλω κι εγώ!», «Ανησυχούμε με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας! Θα σου πάρουμε κινητό, για να επικοινωνούμε μαζί σου όταν αργείς και να είμαστε ήσυχοι», «Θα με ειδοποιείς με το κινητό τι ώρα τελειώνει το μάθημά σου ή αν άργησε το λεωφορείο σου, για να έρχομαι να σε συνοδεύσω, γιατί δεν έχω χρόνο να περιμένω με τις ώρες».

Πιθανά, να αναγνωρίσατε μερικούς από τους λόγους για τους οποίους έχετε ήδη αγοράσει στο παιδί σας το δικό του κινητό, ή που σας έχουν βάλει σε σκέψεις για το αν πρέπει να το κάνετε πολύ σύντομα. Χρειάζεται, όμως, κινητό τηλέφωνο ένα παιδί; Η απάντηση είναι «Ναι», αλλά με προϋποθέσεις. Τα κινητά έχουν γίνει πια μέρος της ζωής μας και την διευκολύνουν πολύ. Το ίδιο εξυπηρετικά μπορεί να γίνουν και για τα παιδιά, φτάνει μόνο να τους μάθουμε πώς να τα χρησιμοποιούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τη δική τους ασφάλεια και διευκόλυνση!

Αναμφίβολα, δεν υπάρχει σχεδόν κανένας γονιός σήμερα που να μην αισθάνεται ανασφάλεια κι ανησυχία για τα παιδιά του, με όλες τις «κακοτοπιές» που υπάρχουν γύρω μας. Και σίγουρα αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που εμείς οι γονείς αναγκαζόμαστε να αγοράσουμε κινητό τηλέφωνο στο παιδί μας όταν αρχίζει να ανεξαρτητοποιείται, να κυκλοφορεί μόνο του, πιστεύοντας ότι έτσι είναι εκείνο περισσότερο ασφαλές όταν βρίσκεται εκτός σπιτιού κι εμείς πιο ήσυχοι.



Επίσης, τα ιδιαίτερα φορτωμένα ωράριά μας μας δυστυχώς δεν μας επιτρέπουν να μοιραζόμαστε πολλές ώρες με τα παιδιά μας, να είμαστε δίπλα τους στις καθημερινές τους δραστηριότητες και σίγουρα το κινητό τηλέφωνο μας δίνει τη δυνατότητα συχνής επικοινωνίας. Τα μικρά μας μπορούν να μας ενημερώνουν συνέχεια, έτσι ώστε να γνωρίζουμε τι κάνουν κάθε στιγμή.

Από την άλλη πλευρά, τα ίδια τα παιδιά μπορεί να ζητάνε να αποκτήσουν κινητό τηλέφωνο επειδή το έχουν ανάγκη, για παράδειγμα για να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, αφού αυτή η συσκευή τους παρέχει τη δυνατότητα να επικοινωνούν μαζί μας οποιαδήποτε στιγμή, όταν βρίσκονται μακριά μας

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα παιδιά βλέπουν το κινητό και σαν μόδα. Ο τρόπος που παρουσιάζεται το κινητό μέσα από τις διαφημίσεις αλλά και ο τόπος που το αντιμετωπίζουμε εμείς οι μεγάλοι κάνουν τα παιδιά να το βλέπουν σαν ένα μοδάτο αξεσουάρ και να θέλουν να το αποκτήσουν κυρίως για λόγους στυλ. Κι εδώ ακριβώς πρέπει να επέμβουμε εμείς και να εξηγήσουμε στο παιδί ότι το τηλέφωνο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που διευκολύνει τη ζωή μας και έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Δεν είναι ένα αξεσουάρ μόδας, συγκεκριμένης μάρκας, χρώματος και στυλ.



Δεν είναι εργαλείο Παρακολούθησης…

Η κυρία Α. Κουλουβάτου τονίζει « Οι λόγοι που συνήθως, οι ίδιοι οι γονείς θέλουν να αγοράσουν κινητό τηλέφωνο στο παιδί τους, έχουν σχέση με την ανασφάλεια που αισθάνονται με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ή με την ανάγκη τους να είναι συνεπής, π.χ. στην ώρα που θα το πάρουν από το σχολικό του, κ.λπ.. Χρειάζεται όμως, προσοχή από την πλευρά των γονιών, στο να μην καταλήξει να γίνει το κινητό τηλέφωνο ένα ακόμα μέσο υπερπροστασίας του παιδιού τους, μία επιπλέον «εισβολή» στο δικό του «χώρο». Δηλαδή, να μην αισθάνεται το παιδί, ότι οι γονείς του το ελέγχουν συνέχεια, με άλλα λόγια ότι το «ακολουθούν» παντού η αντίθετα, να ξέρει ο μικρός ότι οποιαδήποτε στιγμή έχει τη δυνατότητα να τηλεφωνήσει σε εκείνους για να του λύσουν και το παραμικρό πρόβλημά του, π.χ. «μαμά τσακώθηκα με το φίλο μου, πες μου τι να κάνω ή έλα αμέσως να με πάρεις από το σπίτι του», κ.λπ.. Η τακτική αυτή, δεν θα δώσει τη δυνατότητα στο παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αυτονομία, να πάρει μόνο του πρωτοβουλίες, να μάθει ότι δεν θα υπάρχει πάντα κάποιος κοντά του για να του βρίσκει λύσεις στα προβλήματά του.»



…ούτε και υποκατάσταστο της παρουσίας των γονιών

«¨Ένα άλλο επίσης σημαντικό σημείο, που καλό είναι να δώσουμε προσοχή, είναι ο «κίνδυνος» το κινητό τηλέφωνο να καταλήξει να γίνει υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας των γονιών και του ενδιαφέροντός τους για τα παιδιά», λέει η κυρία Αννίνα Κουλουβάτου κι εξηγεί «Δηλαδή, με δεδομένο σήμερα τα «εξουθενωτικά» ωράρια και των δύο γονιών, είναι πολύ πιθανό, να υποκαταστήσουν τη πραγματική επαφή με την τηλεφωνική επικοινωνία, αντί να προσπαθήσουν να περάσουν, έστω και λίγη ώρα παραπάνω με τα παιδιά τους, έχοντας ήσυχη τη συνείδησή τους ότι μπορούν «να το βρουν και να τους βρει», οποιαδήποτε στιγμή, ότι ξέρουν συνέχεια τι κάνει, τηλεφωνώντας του και ρωτώντας το «έφαγες?», «διάβασες?», «γύρισες?», κ.λπ..»



Συνετή χρήση

Καλό ειναι ,λοιπόν, πριν δώσετε κινητό τηλέφωνο στο παιδί σας να κάνετε μαζί του μια μεγάλη κουβέντα για το πώς θα το χειρίζεται συνετά και σωστά , αλλά και τι συνέπειες θα έχει η τυχόν αλόγιστη χρήση του. Έτσι κι αλλιώς, όπως σε όλα τα θέματα και στο συγκεκριμένο, οι άμεσες, σαφείς, ειλικρινείς εξηγήσεις προς τα παιδιά μας, το ξεκαθάρισμα από την αρχή των ορίων και των περιορισμών, είναι ο καλύτερος τρόπος για να τα προσεγγίσουμε και να επικοινωνήσουμε μαζί τους.

Ωστόσο, καλό είναι να μην παραβλέψουμε, ότι και σε αυτό το ζήτημα, το μέτρο και η συνέπεια από τη δική μας τη πλευρά, έχουν το κύριο ρόλο. Με άλλα λόγια, ακόμα κι ο τρόπος χρήσης του κινητού τηλεφώνου από τα παιδιά μας, είναι επακόλουθο των ζωντανών παραδειγμάτων που βλέπουν στο σπίτι, δηλαδή της τακτικής που ακολουθεί η οικογένειά μας και σε αυτό το θέμα. Πώς μπορούμε λοιπόν, να απαιτήσουμε από ένα παιδί σχολικής ηλικίας, η διάρκεια των συνομιλιών του στο κινητό να μην ξεπερνά τα λίγα λεπτά της ώρας ή να μην παίρνει τηλέφωνο τους φίλους του, να στέλνει μηνύματα, εικονομηνύματα, κ.λπ. με την παραμικρή αφορμή ή να μην χρησιμοποιεί το κινητό, όταν πολύ κοντά του υπάρχει σταθερή συσκευή ή καρτοτηλέφωνο, τη στιγμή που εμείς πιθανά, του προσφέρουμε με τη συμπεριφορά μας ακριβώς τα αντίθετα παραδείγματα.

Μία καλή ιδέα, που μπορεί να φανεί ωφέλιμη στη λογική χρήση του κινητού από το παιδί, είναι να συμφωνήσουμε μαζί του, να αναλάβει να πληρώνει εκείνο, από τα χρήματα που παίρνει για χαρτζιλίκι, αυτό το ατομικό του έξοδο, δηλαδή τις κάρτες για το κινητό του ή το μηνιαίο λογαριασμό των συνδιαλέξεων του. Ώστε, να μπορέσει ίσως, να συνειδητοποιήσει καλύτερα κι ευκολότερα, ότι η αλόγιστη χρήση του κινητού τηλεφώνου, θα του στερεί για ένα χρονικό διάστημα, κάποια άλλα πράγματα, που δεν θα μπορεί να αποκτήσει με το χαρτζιλίκι του.



Η κυρία Κατερίνα Σιώτου επισημαίνει τα οφέλη αυτής της συμφωνίας, αλλά και ποια σημεία είναι καλό να προσέξουμε οι γονείς.

«Πολλές οικογένειες εφαρμόζουν τη τακτική το ίδιο το παιδί να πληρώνει από το χαρτζιλίκι του την κάρτα του κινητού τηλεφώνου του. Γεγονός, που βοηθάει το παιδί, μια που ευθύνεται το ίδιο για τη χρήση της, στο να συνειδητοποιήσει καλύτερα και να σκεφτεί ορισμένα πράγματα, αν τελειώσουν πολύ γρήγορα οι μονάδες της κάρτας του, όπως π.χ. πόσες μέρες είχε υπολογίσει ότι θα περάσει με αυτή, γιατί του τελείωσε σε τόσο σύντομο διάστημα, κ.λπ.. Αντιμετωπίζοντας άμεσα επίσης, τις συνέπειες του ότι ξεπέρασε ορισμένα όρια, δηλαδή ότι δεν μπορεί να κάνει άλλο τηλεφώνημα, να στείλει μήνυμα, κ.λπ., κάτι που ίσως, να μην μπορεί να αντιληφθεί τόσο καλά με ένα «φουσκωμένο» μηνιαίο λογαριασμό, σε ένα συμβόλαιο σύνδεσης που πληρώνουν οι γονείς του κι έχει μόνο σαν επίπτωση την επίπληξή του από εκείνους.



Dr. ΚΕΚΚΟΣ Α. ΜΑΡΚΟΥ  παιδιατρος



Πηγή: healthierworld.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, οικογένεια, παιδιά

Βοηθός μητρότητας

Τι είναι η βοηθός μητρότητας;



Η βοηθός μητρότητας είναι ένας θεσμός ήδη καθιερωμένος σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική, με τον όρο “doula”. Αναφέρεται σε μια γυναικεία παρουσία (αλλού αναφέρεται σαν μια «μητρική φιγούρα») που προσφέρει συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη στη γυναίκα (ή το ζευγάρι), στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας.

Τι κάνει μια βοηθός μητρότητας;



Οι υπηρεσίες της βοηθού μητρότητας διαφοροποιούνται πολύ, ανάλογα με τις ανάγκες της μητέρας/των γονιών. Είναι ευέλικτη ώστε να αναγνωρίσει και να προσφέρει την κατάλληλη βοήθεια σε μια μαμά με το πρώτο της μωρό, ή μια άλλη έμπειρη μητέρα ήδη πολλών παιδιών.

Στην εγκυμοσύνη υπάρχει η δυνατότητα προσωπικής και τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ της εγκύου και της βοηθού μητρότητας, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της συγκεκριμένης γυναίκας. Κατά τη διάρκεια του τοκετού, προσφέρει βοήθεια ή προτείνει κάποιες εναλλακτικές στη γυναίκα που μπορεί να τη βοηθήσουν στη στάση της, την αναπνοή της, την κίνησή της, στην προστασία του χώρου της, κτλ. Μετά τη γέννα, μπορεί να επισκεφτεί τη μητέρα και το μωρό στο σπίτι για μια ή δυο φορές, ή να αποφασίσει η γυναίκα/οι γονείς να προσλάβουν βοηθό μητρότητας για κάποιες ώρες την μέρα, ή την εβδομάδα, για την ευαίσθητη περίοδο της λοχείας.



Η βοηθός μητρότητας μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα βοηθητική στη λοχεία, όπου λειτουργεί σαν «μαμά» της μαμάς, βοηθάει με τον θηλασμό, τη φροντίδα των άλλων παιδιών, τη φροντίδα της μητέρας, ισορροπεί τα καθήκοντα του πατέρα, και προσφέρει ό,τι άλλο μπορεί να χρειαστεί η οικογένεια τον πρώτο καιρό (ένα μασσάζ στην κουρασμένη μητέρα, καθάρισμα του χώρου, μαγείρεμα, πρακτική βοήθεια, ουσιαστική παρέα, μια έμπειρη αγκαλιά για το νεογέννητο μωρό όσο η μητέρα κάνει ένα ντους ή τρώει με ηρεμία, το μπάνιο και άλλαγμα του μωρού, προτάσεις για απλές πρακτικές επιβίωσης τον πρώτο καιρό ...)

Σημ.: Η βοηθός μητρότητας δεν αντικαθιστά την παρουσία & βοήθεια του συντρόφου ή της υπόλοιπης οικογένειας της λεχώνας, αλλά αναγνωρίζει, συμπληρώνει και ισορροπεί τις ανάγκες της.



Ωφέλειες από την παρουσία της βοηθού μητρότητας ~

Τι δείχνουν οι έρευνες

Πολλές επίσημες ιατρικές έρευνες που ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παρουσία της βοηθού μητρότητας στην εγκυμοσύνη, στον τοκετό και την περίοδο της λοχείας έχει συνεισφέρει:



    * σε δραματική μείωση των καισαρικών και χρήση φαρμάκων στον τοκετό

    * στην προώθηση και καθιέρωση του θηλασμού

    * στη μείωση ποσοστού νοσηρότητας της μητέρας και του παιδιού

    * στη μείωση ή πρόληψη της επιλόχειας κατάθλιψης

    * στην καλύτερη έκβαση του τοκετού

    * δυνάμωμα των σχέσεων μέσα στην οικογένεια.



Πηγή: gabi.gr

Read More [...]

Posted in μητέρα, μητρότητα

20 ερωτήσεις που πρέπει να κάνετε πριν μπείτε στην αίθουσα τοκετού.

Είστε ξαπλωμένη στον καναπέ περιμένοντας να περάσετε άλλη μια ήρεμη βραδιά με dvd και πίτσα, όταν ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι έφτασε η ώρα. Εκείνη η επώδυνη σύσπαση που αγνοήσατε νωρίτερα επιστρέφει δριμύτερη και φέρνει μαζί και τις φίλες της. Αυτή τη φορά, επιτέλους, γεννάτε. Σε μια στιγμή, όλα όσα πρέπει να γίνουν σχηματίζουν ένα βουνό στο μυαλό σας και δεν μπορείτε να αποφασίσετε από που να ξεκινήσετε. Να τηλεφωνήσετε στο γιατρό; Να βάλετε κάτι που είχατε ξεχάσει στη βαλίτσα; Να πάρετε τη μαμά σας για να έχετε παρέα στον πανικό; Πριν κάνετε οτιδήποτε, ένας ακόμα πόνος έρχεται για να θολώσει την κρίση σας ακόμα περισσότερο. Καλύτερα να ξεκινήσετε αμέσως για το μαιευτήριο. Ο άντρας σας, στον οποίο είχατε υπολογίσει ότι θα πάρει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες αυτές τις στιγμές, μοιάζει πιο σαστισμένος από εσάς-τουλάχιστον εσείς δεν φύγατε από το σπίτι με τις παντόφλες! Έτσι, με το που ανοίγετε τη βαριά πόρτα του μαιευτηρίου, νιώθετε εντελώς ανέτοιμη και προτιμάτε να το αφήσετε για κάποια άλλη φορά που θα είστε καλύτερα προετοιμασμένη. Όμως αυτό απλώς δεν γίνεται. Πριν, λοιπόν, δείτε τον χειρότερο εφιάλτη σας να γίνεται πραγματικότητα, μάθετε τις απαντήσεις σε είκοσι ερωτήσεις που θα σας βάλουν στο κλίμα.





1. Πως θα καταλάβω ότι έχει πράγματι φτάσει η ώρα του τοκετού;

Η ιδανική στιγμή για να αρχίσετε να ετοιμάζεστε για το μαιευτήριο είναι όταν οι συσπάσεις που μπορεί να έχετε νιώσει περιστασιακά τις προηγούμενες μέρες γίνονται συχνές και τακτικές. Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση που σπάσουν τα νερά ή υπάρχουν αιματηρές εκκρίσεις, ακόμα και χωρίς συσπάσεις.



2. Τι χαρτιά θα χρειαστώ για την εισαγωγή στο μαιευτήριο;

Πριν την εισαγωγή στη γραμματεία θα σας ζητήσουν ταυτότητα (τη δική σας και του πατέρα του παιδιού) και το βιβλιάριο ασφάλισης-εάν πρόκειται για δημόσιο νοσοκομείο. Επίσης, εσείς ή ο σύντροφος σας θα πρέπει να έχετε ληξιαρχική πράξη γάμου (η οποία πρέπει να έχει εκδοθεί μέσα στο προηγούμενο εξάμηνο από την ημερομηνία του τοκετού), το χαρτί προσδιορισμού επωνύμου και το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης. Ωστόσο, ακόμα κι αν τα ξεχάσετε, αυτά τα χαρτιά μπορεί να τα προσκομίσει κάποιος δικός σας μια από τις επόμενες μέρες, μέχρι να βγείτε από το μαιευτήριο.



3. Τι θα μου συμβεί εκεί;

Στο μαιευτήριο θα πάρουν το ιστορικό σας, όπου θα σημειώσουν την ημερομηνία της τελευταίας περιόδου και οτιδήποτε σχετίζεται με τον τοκετό, όπως εάν ακολουθήσατε κάποια φαρμακευτική αγωγή ή είχατε πρόβλημα στην εγκυμοσύνη. Επίσης, θα μετρήσουν την αρτηριακή πίεση, τη θερμοκρασία και το βάρος σας και θα εξετάσουν τη συχνότητα των συσπάσεων, τη θέση και την προβολή του εμβρύου και εάν υπάρχει ρήξη των υμένων, δηλαδή αν έχουν σπάσει τα νερά. Στη συνέχεια, θα ελέγξουν τον τράχηλο, για να διαπιστωθεί το μέγεθος της διαστολής. Θα σας συνδέσουν με τον καρδιοτοκογράφο, ένα μηχάνημα που μετράει την καρδιακή συχνότητα του μωρού και τις συσπάσεις της μήτρας. Για τι γυναίκες που δεν θέλουν να ζήσουν όλη τη διαδικασία του τοκετού, δηλαδή θα προτιμούσαν να περάσουν αυτές τις ώρες ανώδυνα, θα γίνει η επισκληρίδιος αναισθησία, η οποία όμως έχει τις επιπλοκές της.



4. Τι θα φοράω στην αίθουσα τοκετού;

Μόλις ολοκληρωθούν οι τυπικές διαδικασίες της εισαγωγής σας, το προσωπικό του μαιευτηρίου θα σας ζητήσει να βγάλετε τα ρούχα σας και να φορέσετε μια χειρουργική ρόμπα, για να είστε άνετη και να έχουν οι γιατροί εύκολη πρόσβαση στην κοιλιά και στον τράχηλο σας.



5. Θα μου κάνουν κλύσμα;

Ναι. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτή η διαδικασία είναι ότι κόλπος βρίσκεται ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη (μπροστά) και στο ορθό (πίσω). Όταν και τα δύο είναι άδεια, τότε το έμβρυο έχει περισσότερο χώρο και βγαίνει πιο εύκολα. Επιπλέον, εάν για κάποιο λόγο χρειαστεί να γίνει καισαρική τομή, τότε το έντερο θα πρέπει να είναι καθαρό.



6. Να κάνω αποτρίχωση στο σπίτι ή στο μαιευτήριο;

Εξαρτάται. Πολλές μαίες θεωρούν ότι είναι καλύτερο να γίνεται η αποτρίχωση του αιδοίου από το προσωπικό του μαιευτηρίου και με τη χρήση ειδικού αντισηπτικού υγρού για την αποφυγή μολύνσεων. Ωστόσο, αν θέλετε να ζητήσετε να μην ξυρίσουν όλη την περιοχή, αλλά μόνο όσα σημεία είναι απαραίτητο να είναι απολύτως καθαρά, όπως γύρω από το περίνεο (για την περίπτωση περινεοτομής).



7. Μπορώ να κάνω ένα ντους πριν μπω στην αίθουσα τοκετού;

Όχι μόνο μπορείτε, αλλά και πρέπει. Αφενός για λόγους υγιεινής και αφετέρου επειδή το ζεστό νερό βοηθά το σώμα να χαλαρώσει, πράγμα που διευκολύνει τη διαστολή του κόλπου.



8. Ποιος άλλος θα είναι μαζί μου στην αίθουσα;

Εκτός από τη μαία και το γυναικολόγο, η γυναίκα μπορεί να επιλέξει ένα άτομο που θα της κάνει παρέα και θα μοιραστεί μαζί της το θαύμα της γέννησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το άτομο αυτό είναι ο πατέρας του μωρού. Εάν έχετε αποφασίσει από πριν ότι ο σύντροφος σας θα είναι μαζί σας, θα ήταν καλό να έχετε παρακολουθήσει μαζί τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού, για να μπορεί η παρουσία του να σας βοηθήσει και πρακτικά εκτός από ψυχολογικά.



9. Θα είμαι ξαπλωμένη ή ορθια όσο διαρκούν οι συσπάσεις;

Αν δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και όλα βαίνουν φυσιολογικά, τότε μπορείτε να στέκεστε, να σκύβετε με τα χέρια στο κρεβάτι, να ξαπλώνετε ή να περπατάτε-ανάλογα με το τι σας κάνει να νιώθετε πιο άνετα και τι σας βοηθά στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού.



10. Πότε θα μεταφερθώ από την αίθουσα ωδίνων στο χειρουργείο;

Αν πρόκειται για το πρώτο σας παιδί, όταν η διαστολή ολοκληρωθεί και το μωρό βρίσκεται προς το τέλος της γεννητικής οδού, τότε θα μεταφερθείτε από την αίθουσα ωδίνων στο χειρουργείο για το τελευταίο στάδιο του τοκετού. Αν αυτό είναι το δεύτερο ή το τρίτο παιδί σας, θα πάτε λίγο νωρίτερα, αφού στις επόμενες γέννες ο τοκετός διαρκεί λιγότερο.



11. Ποια είναι η καλύτερη στάση για να γεννήσω;

Η καλύτερη θέση που μπορείτε να πάρετε προκειμένου να σπρώξετε πιο σωστά είναι η ημιξαπλωτή. Για να μπορέσετε να παραμείνετε σε αυτή τη στάση, φροντίστε το κρεβάτι σας να είναι ανασηκωμένο.



12. Υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί να κάνω εσπευσμένα καισαρική;

Αυτό είναι μια απόφαση που ίσως χρειαστεί να πάρει ο γιατρός σας αν υπάρχουν ενδείξεις ότι το έμβρυο δυσφορεί, αν για κάποιο λόγο δεν υπάρχει διαστολή ή αν η θέση του παιδιού δεν βοηθά στην εξέλιξη του τοκετού. Οι ενδείξεις της καισαρικής τομής είναι πολύ συγκεκριμένες. Αν προκύψει τέτοιο θέμα, συζητήστε το με το γυναικολόγο σας. Σίγουρα θα θέλει το καλύτερο για εσάς και το παιδί σας και θα επιλέξει την πιο ασφαλή μέθοδο.



13. Θα χρειαστεί εμβρυουλκός;

Ο εμβρυουλκός (ή αλλιώς "βεντούζα") χρησιμοποιείται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις, όταν δηλαδή χρειαστεί να επισπευθεί ο τοκετός γιατί το έμβρυο δυσφορεί.



14. Πότε πρέπει να σπρώχνω; Όταν νομίζω εγώ ή όταν μου πει η μαία;

Ο τοκετός είναι μια φυσιολογική διαδικασία που γίνεται ενστικτωδώς. Όταν το κεφάλι του παιδιού κατέβει πολύ χαμηλά, θα νιώθετε επιτακτική την ανάγκη να σπρώχνετε κάθε φορά που έχετε σύσπαση. Ωστόσο, ενδέχεται αυτό να συμβαίνει χωρίς να υπάρχει ολοκληρωμένη διαστολή. Για αυτό, είναι φρόνιμο να ακολουθείτε το ρυθμό που σας δίνει η μαία, ώστε να μην επιμηκύνετε χωρίς λόγο τη διαδικασία του τοκετού. Αν έχει γίνει επισκληρίδιος, τότε η αίσθηση της ανάγκης για σπρώξιμο είναι μικρή, οπότε είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε τις οδηγίες που σας δίνει ο γιατρός σας.



15. Πόσος χρόνος χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η διαστολή;

Δεν υπάρχει κανόνας. Ακόμα και η ίδια γυναίκα μπορεί να αντιμετωπίσει εντελώς διαφορετικές συνθήκες σε διαφορετικές γέννες της. Αυτό που είναι σχεδόν σίγουρο είναι ότι στο πρώτο παιδί η όλη διαδικασία διαρκεί περισσότερο. Για αυτό το λόγο, άλλωστε, οι γιατροί συστήνουν στις εγκύους που περιμένουν το δεύτερο ή τρίτο παιδί τους να πηγαίνουν στο μαιευτήριο μόλις τους πιάσουν οι πόνοι πιο γρήγορα σε σχέση με την πρώτη τους γέννα.



16. Πότε χρειάζεται περινεοτομή;

Όταν το περίνεο τεντώνεται υπερβολικά, ο γιατρός σας μπορεί να προχωρήσει σε περινεοτομή, να κάνει δηλαδή μια τομή στο δέρμα και στους μυς της περιοχής. Αυτό γίνεται λίγο πριν βγει το κεφάλι του μωρού, προκειμένου να διευκολυνθεί η έξοδος του. Αν δεν έχει προηγηθεί επισκληρίδιος, η τομή θα γίνει με τοπική αναισθησία. Αν και δεν είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί, είναι μια διαδικασία που εφαρμόζεται στους περισσότερους τοκετούς με μοναδικό στόχο την αποφυγή μεγαλύτερων βλαβών στη συγκεκριμένη περιοχή.



17. Πως γίνονται οι τεχνητοί πόνοι;

Αν τα νερά έχουν σπάσει αλλά δεν υπάρχουν συσπάσεις ή αν έχουν περάσει αρκετές ημέρες μετά την πιθανή ημερομηνία τοκετού, τότε ο γιατρός προκαλεί τεχνητούς πόνους για να ξεκινήσει η διαδικασία του τοκετού. Αυτό γίνεται με την εισαγωγή ενός κολπικού υπόθετου ή τζελ στον κόλπο ή με την ενδοφλέβια εισαγωγή ορμονών μέσω ορού. Οι συστολές του τοκετού με τεχνητούς πόνους μπορεί να είναι πιο επίπονες σε σχέση με τους φυσιολογικούς, αλλά σίγουρα επιταχύνουν την όλη διαδικασία.



18. Υποφέρει το μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού;

Είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε πως νιώθει ένα μωρό τη στιγμή που γεννιέται. Αυτό που γνωρίζουμε όμως είναι ότι όσο διαρκούν οι συσπάσεις μειώνεται η παροχή οξυγόνου στον πλακούντα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το μωρό υποφέρει, νιώθει πόνο ή κινδυνεύει.



19. Τι μπορώ να κάνω για να μη νιώθω τον πόνο;

Ο πιο απλός τρόπος είναι να ακολουθήσετε τις συμβουλές που σας έδωσαν στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού για το πως να αναπνέετε και να χαλαρώνετε το σώμα σας.



20. Μπορώ να φάω κάτι πριν τον τοκετό;

Καλό θα ήταν να μην έχετε φάει κάτι βαρύ όταν πάτε να γεννήσετε, αλλά, δεδομένου ότι μιλάμε για φυσιολογικό τοκετό, ο οποίος μπορεί να ξεκινήσει ανα πάσα στιγμή, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό-διαφορετικά θα έπρεπε να ξεκινήσετε αυστηρή δίαιτα μόλις μπείτε στο μήνα σας. Προτιμήστε κάτι ελαφρύ και εύπεπτο, όπως γιαούρτι, κοτόπουλο, πουρέ και χυμούς.



Πηγή: Το παιδί μου κι εγώ.

Read More [...]

Posted in εγκυμοσύνη, μητέρα, τοκετός

Τα Χριστούγεννα του κόσμου

Χριστούγεννα. Μια λέξη, χίλιες εικόνες. Κάθε χρόνο νιώθω την ίδια αδικαιολόγητη ευφορία και χαρά. Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι, όχι και τόσο αδικαιολόγητη: Η αντίθεση του κρύου καιρού και της ζεστής, η γιορτινή ατμόσφαιρα, οι στολισμένοι δρόμοι και τα πολύχρωμα φωτάκια με ξεκολλάνε από τα καθημερινά.

Άσε που οι χριστουγεννιάτικες διακοπές είναι μια άριστη αφορμή για να μαζευτεί ξανά όλη η παρέα που είναι μοιρασμένη σε όλη τη χώρα. Το φαγοπότι που το πας; Τόση σαμπάνια (ή και μαυροδάφνη για τους λιγότερο απαιτητικούς), τόσα σπιτικά κέικ, πίτες, μελομακάρονα, κρέατα και όλο το παρεάκι ζάχαρου-χοληστερίνης-τριγλυκεριδίων- πίεσης κτλ. που θα τα ξαναβρείς; Έτσι την περνάμε εμείς οι Έλληνες. Τι κάνουν όμως και οι υπόλοιποι συνάνθρωποί μας για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα;

Ανατολική Αφρική: Μετά τα συνηθισμένα κάλαντα, ετοιμάζουν τα ρούχα που θα φορέσουν το βράδυ και τα δώρα που θα προσφέρουν στον Χριστό. Το πιο σημαντικό σημείο της λατρείας των Χριστουγέννων είναι η προσφορά αγάπης στο όνομα του Ιησού. Γύρω στις 9 μμ το γλέντι αρχίζει. Αφού αφήσουν τα δώρα τους, οι πιστοί στολίζουν τραπέζια στις αυλές τους και καλούν συγγενείς και γείτονες για να δειπνήσουν όλοι μαζί. Συνήθως όμως προτιμούν το πικ- νικ, μιας και τα Χριστούγεννα βρίσκουν τους Αφρικάνους στις παραλίες, σε ποτάμια και βουνοπλαγιές. Όσον αφορά στα φαγητά τους, έχουν το λεγόμενο fufu, φαγοπότι δηλαδή με ρύζι, πολτό διοσκορέας (;;;), μπάμιες σούπα ή μπάμιες ψητές, χυλό βρώμης και κρέας. Τέλος, στη Νιγηρία αντί για χριστουγεννιάτικα δέντρα στολίζουν φοινικόδεντρα με κουδούνια και το βράδυ σκάνε πυροτεχνήματα.

Βραζιλία: Τα περισσότερα έθιμα της Βραζιλίας προέρχονται από την Πορτογαλία, μιας και οι Βραζιλιάνοι είναι ένα μείγμα από αποικίες Πορτογάλων. Ένα βασικό τοπικό έθιμο είναι η αναβίωση του “ presepio”, από την εβραϊκή λέξη presepium που σημαίνει το αχυρένιο στρώμα πάνω στο οποίο ξάπλωσε ο Ιησούς στη Βηθλεέμ. Ο Άγιος Βασίλης των Βραζιλιάνων είναι ο Papai Noel, χαρακτηριστικό του οποίου είναι τα βελούδινα ρούχα. Ένα άλλο διαδεδομένο έθιμο είναι το “ Missa de Galo”. Ουσιαστικά είναι η επίσημη καθυστέρηση της λειτουργίας και η μεταφορά της στις απογευματινές ώρες. Η αιτία; Μετά το φαγητό οι άνθρωποι βαραίνουν, κουράζονται. Να τρέχουν με το στομάχι τούρλα στην εκκλησία; Λογικό. Επίσης οι εορτασμοί διαρκούν μέχρι τις 6 Ιανουαρίου, μέρα στην οποία οι τρείς Μάγοι επισκέφθηκαν τον Ιησού και του άφησαν τα δώρα τους. Δεν είναι αυτό λόγος για να γιορτάσεις;

Ιαπωνία: Οι Ιάπωνες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα παρόλο που δεν αποτελεί έθιμο της δικής τους θρησκείας. Μόνο το 1% του συνολικού πληθυσμού πιστεύει στο Χριστό. Για την ακρίβεια, τα Χριστούγεννα στην Ιαπωνία αποτελούν καθαρά εμπορικό φαινόμενο και έχουν εμπλουτιστεί με έθιμα τα οποία είναι παντελώς άγνωστα σε εμάς. Δηλαδή η εκδοχή του Άγιου Βασίλη θα φαινόταν σε μας ιδιαίτερα τρομαχτική αφού κυριολεκτικά έχει μάτια πίσω από το κεφάλι του για να βλέπει τα παιδάκια όλο τον χρόνο, για το αν είναι καλά ή όχι. Τα καθήκοντα του Άγιου Βασίλη τα έχει αναλάβει ένας Βουδιστής καλόγερος εν ονόματι Hotei- osho. Τα Χριστούγεννα εκεί δεν αποτελούν οικογενειακή γιορτή, καθώς ο κόσμος εκεί επικεντρώνεται σε καλές πράξεις, όπως φιλανθρωπίες και βοήθεια στους αρρώστους των νοσοκομείων. Επιπλέον τελούν το έθιμο "της ευλογία του κέικ" το οποίο στοχεύει στο να ευλογήσει όλους τους φούρνους για μια πλουσιοπάροχη χρονιά.

Ιρλανδία: Αν και έχουν περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά με τα δικά μας, πάλι έχουν στοιχεία που είναι ξένα σε μας. Για παράδειγμα τα Χριστούγεννα για τους Ιρλανδούς αφορούν την ανάμνηση των νεκρών, έτσι τις μέρες αυτές στολίζουν τους τάφους και τους ευλογούν. Επιπλέον τηρούν το έθιμο του καντηλιού στο παράθυρο. Συμφωνά με αυτό, το καντήλι συμβολίζει την φιλοξενία που παρέχουν στους ξένους και εξού και στην Παναγία που ζητούσε καταφύγιο τη μέρα της γέννησης του Χριστού. Τέλος υπάρχει και το έθιμο όπου αλλάζουν τις άγιες μέρες τις κουρτίνες και τα τραπεζομάντηλα με φρεσκοπλυμένα, συμβολίζοντας έτσι τον καθαρισμό και εξαγιασμό του σπιτιού για το καινούριο χρόνο.

Χαβάη: ακόμα και στην εξωτική Χαβάη γιορτάζονται τα Χριστούγεννα. Αυτό αποτελεί συνέπεια της επέκτασης του Χριστιανισμού. Ωστόσο το έθιμο συνδυάστηκε με μια υπάρχουσα γιορτή νηστείας και έτσι σήμερα γιορτάζονται ως μία κοινή γιορτή. Επιπλέον ο Άγιος Βασίλης δεν έχει έλκηθρο αλλά κανού το οποίο τον φέρνει στη Χαβάη από τη θάλασσα για τη μεγάλη στιγμή που όλοι θα διαλέξουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους. Κάτι που οφείλεται στο γεγονός ότι έλατα δεν υπάρχουν στο νησί και γι' αυτό μεταφέρονται με καράβια.

Περσία: Στο Ιράν τα Χριστούγεννα είναι γνωστά ως “το μικρό φαγοπότι”. Μετά τη νηστεία ακολουθεί γλέντι και προσήλωση στην κρεατοφαγία. Το παράδοξο πάντως είναι πως τα παιδάκια εκεί δεν ξέρουν τι θα πει Άγιος Βασίλης. Ούτε δωράκια παίρνουν. Φοράνε πάντως καινούρια ρούχα.

Πηγή: fititis.gr

Read More [...]

Posted in γιορτές, παιδιά, χριστουγεννα

5 τρόποι για να αντιμετωπίσετε την επιπεφυκίτιδα

1. Αναγνωρίστε τα σημάδια.

Η επιπεφυκίτιδα είναι μια ήπια μόλυνση του ματιού, ιδιαίτερα συνηθισμένη στα μικρά παιδιά. Προκαλεί κοκκίνισμα και παχύρρευστες εκκρίσεις των ματιών, αλλά και πρήξιμο στα βλέφαρα. Επίσης, το παιδί μπορεί να παραπονιέται ότι έχει φαγούρα ή ότι νιώθει να υπάρχει ένα ξένο σώμα μέσα στα μάτια του.



2. Πείτε του να μην τρίβει τα μάτια του.

Η επιπεφυκίτιδα οφείλεται σε βακτήριο ή σε ιό που μπορεί να μεταφερθεί εύκολα από το ένα μάτι στο άλλο, αλλά και από το ένα παιδί στο άλλο μέσω των βρόμικων χεριών.



3. Κάνετε πλύσεις.

Βρέξτε ένα κομμάτι βαμβάκι ή γάζα με φυσιολογικό ορό και σκουπίστε το μάτι από την εσωτερική γωνία προς τα έξω. Με καθαρό βαμβάκι κάντε και το άλλο μάτι.



4. Εμποδίστε τη διάδοση του ιού.

Η επιπεφυκίτιδα μπορεί να είναι μικροβιακή ή ιογενής. Στη δεύτερη περίπτωση είναι ιδιαίτερα κολλητική και για τουλάχιστον 72 ώρες μετά τη μόλυνση. Για να μην κολλήσουν και τα άλλα μέλη της οικογένειας, φροντίστε το παιδί να πλένει τα χέρια του, να μη χρησιμοποιεί ίδιες πετσέτες με τους άλλους και αλλάζετε συχνά τα σεντόνια του.



5. Συμβουλευτείτε τον παιδίατρο.

Εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν μέσα στις επόμενες 24 ώρες, κανονίστε μια επίσκεψη στο γιατρό, ο οποίος ενδέχεται να συνταγογραφήσει οφθαλμικές σταγόνες ή αλοιφές.



Πηγή: Το παιδί μου κι εγώ.

Read More [...]

Posted in βρέφος, ιος, παιδιά

Μαμά πεινάω....

Γιατί να υπάρχει πείνα και στέρηση σε οποιαδήποτε χώρα, σε οποιαδήποτε πόλη, σε οποιοδήποτε τραπέζι, όταν ο άνθρωπος έχει πόρους και γνώση να εξασφαλίσει σε όλη την ανθρωπότητα τα αναγκαία για την επιβίωση;





Δεν υπάρχει έλλειμμα στα υλικά αποθέματα. Το έλλειμμα υπάρχει στην ανθρώπινη θέληση», είχε πει πριν από τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.



Στο ίδιο έγκλημα είμαστε ακόμη και σήμερα θεατές. Και αν οι αγώνες για την εξάλειψή του κατάφεραν να το συμπεριλάβουν στην ατζέντα των ισχυρών αυτού του κόσμου, δεν σημαίνει ότι λύθηκε. Απλώς... εξουδετερώθηκε: σαν να σταμάτησε ο αγώνας για την απελευθέρωση των ανθρώπων από την τυραννία της φτώχειας. Σαν να συγκαλύπτονται οι ευθύνες για αυτήν την αποτυχία...



Ας πάρουμε για παράδειγμα την Αφρική: στα χρόνια της ανεξαρτησίας της ήταν ακόμα μια ήπειρος εξαγωγής τροφίμων. Σήμερα μετρά τις πληγές της στις χώρες με την πιο ακραία μορφή ένδειας. Στη διάρκεια των τελευταίων 30 χρόνων του 20ού αιώνα, οι παρατεταμένες συγκρούσεις τής κόστισαν ανεκτίμητες, αμέτρητες ζωές κι ακόμη, της στέρησαν 120 δισεκατομμύρια δολάρια από τη χαμένη αγροτική παραγωγή. Ομως στην πραγματικότητα είναι η πείνα που σκοτώνει: την τελευταία δεκαετία στο Κονγκό η πλειονότητα των σχεδόν πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν χάσει τη ζωή τους, παρά τη συνεχιζόμενη εμπόλεμη κατάσταση, πέθαναν εξαιτίας των ασθενειών και της πείνας, όχι λόγω βίας. Αν υποθέσουμε ότι η φτώχεια και η πείνα δεν αποτελούν μια δυσβάσταχτη καθημερινή βιαιότητα για εκείνους που τη βιώνουν...



Κι αντί στην αυγή του 21ου αιώνα να έχουμε απαλλαγεί από αυτό το μαζικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, ο πλούσιος Βορράς εξακολουθεί να λυμαίνεται τον φτωχό Νότο.



Τα στοιχεία κατά του εγκλήματος που υπολογίζουν τη φρίκη και ποσοτικοποιούν το όνειδος είναι αμείλικτα:



* Ο ένας στους έξι κατοίκους του πλανήτη -πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι- δεν έχει αρκετή τροφή. Τα τελευταία 170 εκατομμύρια υποσιτισμένων ανθρώπων -ένας πληθυσμός που αντιστοιχεί σ' αυτούς της Γερμανίας, της Γαλλίας και του Καναδά μαζί- σπρώχτηκαν στην πείνα όχι από κάποια έλλειψη στην παραγωγή τροφίμων αλλά από την οικονομική κρίση.



* Τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα: ο υποσιτισμός είναι υπεύθυνος για το 50-60% των παιδικών θανάτων. Σχεδόν ένα στα τρία παιδιά στον κόσμο υποσιτίζεται, με αποτέλεσμα μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία του -σωματική και πνευματική. Η μόνιμη εξασθένηση του ανοσοποιητικού τους συστήματος σημαίνει ότι είναι 12 φορές πιο πιθανό να πεθάνουν από εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες.



* Κι όλα αυτά όταν σε κάθε ζωντανό άνθρωπο σήμερα αντιστοιχούν 17% περισσότερες θερμίδες απ' ό,τι τριάντα χρόνια πριν, παρά το γεγονός ότι ο συνολικός πληθυσμός έχει αυξηθεί κατά 70%. Μόνο που οι φτωχοί δεν επωφελούνται από το επιπλέον φαγητό, καθώς είναι οι πλούσιες χώρες αυτές που καταναλώνουν ολοένα και περισσότερες θερμίδες. Η διαφορά στην πρόσληψη θερμίδων μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών υπολογίζεται σε τρία μεγάλα χάμπουργκερ (Big Mac) το άτομο ημερησίως.



Δεν συνιστούν τα παραπάνω μια σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια; Κι όμως, οι ισχυροί περί άλλα τυρβάζουν. Οι πλούσιες χώρες δεν εκπληρώνουν ούτε στο μισό τις υποσχέσεις τους και η Ελλάδα είναι μια από αυτές τις χώρες, με τις χειρότερες μάλιστα επιδόσεις. Η πλειονότητα των χρόνια υποσιτισμένων άλλωστε ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με τη γεωγραφική κατανομή που υιοθετεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων, στην Ασία και τον Ειρηνικό εκτιμώνται σε 642 εκατομμύρια, 265 εκατομμύρια στην υποσαχάρια Αφρική, 53 εκατομμύρια στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική -η πρόοδος που είχαν πετύχει τα προηγούμενα χρόνια φαίνεται να υποκύπτει μπρος στην κρίση- και 42 εκατομμύρια κοιμούνται νηστικοί στην Εγγύς Ανατολή και τη βόρεια Αφρική. Το μερίδιο των ανεπτυγμένων χωρών στην πίτα των πεινασμένων του κόσμου ανέρχεται σε 15 εκατομμύρια.



Τα πράγματα φαίνεται να χειροτερεύουν στην πορεία για το 2010. Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην κρίση και επηρεάζουν άμεσα τη ζωή των φτωχών ανθρώπων στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι πολλοί. Οι τιμές των βασικών τροφίμων παραμένουν σε δυσπρόσιτα ύψη για πολλές από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Η παγκόσμια ύφεση σημαίνει απώλεια εισοδήματος για εκατοντάδες εκατομμύρια: χώρες με μετανάστες σε αναπτυγμένες χώρες χάνουν εισόδημα από τη μείωση των εμβασμάτων που στέλνουν οι άνθρωποι αυτοί στην πατρίδα τους. Το μείγμα γίνεται εκρηκτικό αν το συνδυάσει κανείς με τις μειώσεις των εξαγωγών ή των επενδύσεων στις χώρες αυτές. Η ανεργία σε χώρες με ανύπαρκτη εργατική νομοθεσία σημαίνει ότι ακόμη και οι άνθρωποι που είχαν καταφέρει να ξεφύγουν από την απόλυτη φτώχεια πεινούν. Οσοι μετανάστες επαναπατρίζονται προστίθενται στους ανέργους, ενισχύοντας τη μαύρη εργασία που ρίχνει τα μεροκάματα.



Το κακό συμπληρώνεται από την κλιματική αλλαγή που ήδη πλήττει αρκετές χώρες.



Σε κάθε περίπτωση, η διεθνής κοινότητα καλείται να αντιμετωπίσει ένα γεγονός: ότι κάθε έξι δευτερόλεπτα ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα, όταν στον κόσμο υπάρχει άφθονη τροφή για όλους μας.

Ποιος φταίει για το 1 δισ. πεινασμένων



Πώς φτάσαμε ώς εδώ; Για ποιο λόγο να πένονται πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι; Ποιοι παράγοντες υποδαυλίζουν την τεράστια ανθρωπιστική κρίση; Η έλλειψη πολιτικής βούλησης και η αποτυχία τής οικονομίας της αγοράς δεν είναι οι μόνες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα... μερικές από αυτές.



ΕΠΙΛΟΓΕΣ Περισσότερα από 15 τρισ. δολάρια προωθήθηκαν προς τον οικονομικό και χρηματιστικό τομέα σε ΗΠΑ και Ευρώπη, μετά την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς και άλλων ιδρυμάτων στα τέλη του 2008. Μόλις το 1% αυτής της χρηματοδότησης θα εξασφάλιζε την ανάπτυξη της αγροτοκαλλιέργειας και την ενδυνάμωση της κοινωνικής προστασίας σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο και μάλιστα για πέντε ολόκληρα χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση της Action Aid «Ποιος στ' αλήθεια μάχεται την πείνα», που την εξέδωσε με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Φτώχειας. Ωστόσο, το ένα δισεκατομμύριο πεινασμένοι δεν φαίνεται να έχουν τα ίδια πολιτικά μέσα που διαθέτουν οι τραπεζίτες. Βλέπετε, οι εφτά στους δέκα υποσιτισμένους είναι είτε αγρότες με πολύ μικρά αγροκτήματα είτε ακτήμονες.



ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ Οι πλούσιες χώρες δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους για ν' αλλάξει η κατάσταση: με την εξαίρεση των Λουξεμβούργου, Σουηδίας και Νορβηγίας, οι περισσότερες χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ δεν καταβάλλουν ούτε το μισό των υποχρεώσεων που έχουν συμφωνήσει σε αναπτυξιακή βοήθεια μέχρι το 2012, ενώ η χώρα μας είναι η μοναδική ανάμεσα στις 22 χώρες που δίνει λιγότερο από το 10% του ποσού που της αντιστοιχεί. Επιπλέον, αν οι ανεπτυγμένες χώρες θέλουν να βοηθήσουν τον αναπτυσσόμενο κόσμο να ορθοποδήσει και να μειώσει την πείνα οφείλουν να αλλάξουν και την πολιτική αρωγής που ακολουθούν: για παράδειγμα, το 65% των χρημάτων που έδωσαν οι ΗΠΑ για διατροφική βοήθεια απορροφήθηκαν από διάφορα έξοδα, διαχείρισης και αποστολής, κι όχι από μακροπρόθεσμα αγροτικά προγράμματα, ώστε να αναπτυχθεί η τοπική παραγωγή τροφίμων.



ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ Η οικονομική κρίση έδωσε τη χαριστική βολή στις φτωχές χώρες, που ήδη υπέφεραν από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που τους επιβλήθηκαν, με πρωτεργάτες την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Οι αγρότες παραδόθηκαν στα καπρίτσια της αγοράς: εγκαταλείφθηκε η επένδυση στις καλλιέργειες, αναδιαρθρώθηκαν οι αγορές, αφαιρέθηκαν οι υπηρεσίες που εγγυώνταν σταθερό εισόδημα και εγγυημένες τιμές, απαγορεύτηκαν οι επιδοτήσεις στα λιπάσματα. Οι εθνικοί πόροι για τους αγρότες κατακρημνίστηκαν: έπεσαν από το 14% στη δεκαετία του 1980 σε λιγότερο από 4% το 2007. Επιπλέον, οι ευάλωτες χώρες αναγκάστηκαν να καταρτίσουν αυστηρούς προϋπολογισμούς, γεγονός που στην ουσία ματαίωσε και κάθε προσπάθεια κοινωνικής πρόνοιας. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο καταστροφικό ώστε στη φετινή σύνοδο της G20 συμφωνήθηκε με την Αφρικανική Ενωση επέκταση στη χρηματοδότηση της κοινωνικής προστασίας, προκειμένου να μετριαστεί λίγο ο αντίκτυπος από την αύξηση στις τιμές των τροφίμων και την ανεργία. Γεγονός όμως είναι ότι το 80% των χωρών στον αναπτυσσόμενο κόσμο στερούνται περιεκτικής κοινωνικής προστασίας.



ΒΙΟΚΑΥΣΙΜΑ Η διατροφική κρίση δεν προκλήθηκε πέρσι από τις ανεπαρκείς σοδειές: αν και παρατηρήθηκε αύξηση της παραγωγής, αυτή καταναλώθηκε όχι για να ταΐσει ανθρώπους αλλά για να τροφοδοτήσει με καύσιμα τα αυτοκίνητα. Για πολλούς ερευνητές, τα βιοκαύσιμα ευθύνονται επίσης για την αύξηση στις τιμές των τροφίμων. Οχι μόνο καίμε σε βιοκαύσιμα το φαγητό των πεινασμένων, αλλά οι αναπτυσσόμενες χώρες στερούνται και σημαντικές καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Σύμφωνα με υπολογισμούς, από το 2006 η απώλεια αυτή έχει φτάσει την έκταση ολόκληρης της Γαλλίας, περίπου 200 εκατομμύρια στρέμματα αγροτικής γης. Σε Τανζανία, Μοζαμβίκη, Γκάνα και Αιθιοπία, μετά την εισβολή Ευρωπαίων παραγωγών, η γη στην οποία πριν καλλιεργούσαν τροφή, τώρα χρησιμοποιείται για να επιτείνει την πείνα. Αυτή η... καλλιέργεια επιδοτείται κιόλας: οι βιομηχανίες βιοκαυσίμων έλαβαν από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ 13 δισ. δολάρια επιχορήγηση μόνο για το 2006, ποσό που αναμένεται να πολλαπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια.



ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ Οι δυσχερείς καιρικές συνθήκες επηρεάζουν ήδη τις 20 από τις 41 αναπτυσσόμενες χώρες που μαστίζονται από την κρίση της πείνας. Η ανομβρία έχει πλήξει τις ανατολικές επαρχίες της Γουατεμάλας, το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Αφρικής, την πεδιάδα του Γάγγη στην Ινδία και τις βορεινές φάρμες στην Κίνα.



«Η τροφή είναι πολυτέλεια. Τρώμε μόνο όταν είναι εντελώς απαραίτητο» αφηγείται ο 80χρονος Κόκουλαμ Τσέμγουιγκ, ο οποίος ζει σε ένα μέρος της Κένυας που αντιμετωπίζει την τέταρτη συνεχή χρονιά έντονης ξηρασίας. Η παρατεταμένη ανομβρία στη χώρα έχει χτυπήσει το σήμα κινδύνου εδώ και καιρό, ενώ σε μερικές άνυδρες περιοχές στα βόρεια της χώρας έχει να βρέξει εδώ και χρόνια.



Η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί: οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η παραγωγή τροφής μπορεί να μειωθεί ακόμη και στο μισό την επόμενη δεκαετία, σε ορισμένες αφρικανικές περιοχές. Μπορεί την κλιματική αλλαγή να την προκαλούν οι πλούσιες χώρες, αλλά είναι οι φτωχές εκείνες που ζημιώνονται: σ' αυτές καταγράφεται το 99% των θανάτων από καιρικές καταστροφές και ταυτόχρονα το 90% των συνολικών οικονομικών απωλειών εξαιτίας τους.



ΚΡΙΣΗ Τα σπασμένα των πλούσιων πληρώνουν οι φτωχοί κι ας μην ευθύνονται ούτε γι' αυτήν. Μόνο στην υποσαχάρια Αφρική οι θάνατοι παιδιών αναμένεται να αυξηθούν μέχρι και κατά 50.000 ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης. Οι χώρες που υφίστανται τις μεγαλύτερες συνέπειες είναι αυτές που συμμορφώθηκαν με την οικονομική φιλελευθεροποίηση και απελευθέρωσαν τομείς της οικονομίας τους. Για παράδειγμα, η Ν. Αφρική, που αποτελούσε «υπόδειγμα» οικονομίας ελεύθερης αγοράς μετά το απαρτχάιντ, είναι αντιμέτωπη με πτώση εισοδήματος της τάξης του 50% και απώλεια οικονομικών εισροών από το εξωτερικό που αντιστοιχούν στο 1/5 του ΑΕΠ της.



Το Δίκτυο Οργανώσεων κατά της Φτώχειας SOLIDAR εκτιμά ότι η χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών θα έχει έλλειμμα που μπορεί να φτάσει τα 700 δισ. δολάρια, οι επενδύσεις ήδη μειώθηκαν κατά 20% σε σχέση με πέρσι, τα ιδιωτικά κεφάλαια που επενδύονται σ' αυτές θα πέσουν κατά 165 δισ. δολάρια λόγω των περιορισμών στα τραπεζικά δάνεια, ενώ περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι.



Μια σημαντική απώλεια εισοδήματος για τις πιο φτωχές χώρες είναι η μείωση των εμβασμάτων που στέλνουν οι μετανάστες στην πατρίδα τους, και για ορισμένες χώρες αποτελούν βασικό στήριγμα. Για παράδειγμα, σε ποσοστό επί του ΑΕΠ, το 45% του Τατζικιστάν, το 38% της Μολδαβίας και το ένα τέταρτο σε Ονδούρα, Λίβανο και Γουιάνα εξαρτάται από τα εμβάσματα που λαμβάνουν. Στην Κένυα τα εμβάσματα ήταν κατά 27% μειωμένα τον Ιανουάριο του 2009 σε σύγκριση με πέρσι.

Πίσω από τις στατιστικές υπάρχουν άνθρωποι και προσωπικές ιστορίες



Ινδία: Η Βικτόρια, 39 ετών, μητέρα ενός αγοριού που πηγαίνει σχολείο, δουλεύει εδώ και χρόνια στην παραγωγή λουλουδιών μαζί με τον άνδρα της.



Η γη δύο στρεμμάτων που καλλιεργούν δεν τους ανήκει. Τη νοικιάζουν για 37.000 ρουπίες το χρόνο. Μέχρι να χτυπήσει η κρίση, ξόδευαν 5.000 ρουπίες το μήνα σε τρόφιμα και τους περίσσευαν αρκετά χρήματα για να καλύψουν κι άλλες ανάγκες. Πέρσι πλημμύρες κατέστρεψαν τα περισσότερα φυτά ενώ αυξήθηκαν οι τιμές στα λιπάσματα, οι τιμές του πετρελαίου και κατά συνέπεια το κόστος μεταφοράς των λουλουδιών στην πόλη. Οι αγοραστές μειώθηκαν τόσο που έπεσαν οι τιμές των λουλουδιών και πια δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν με τα χρήματα που κερδίζουν. Παλιά μπορούσαν να φάνε κρέας μία φορά την εβδομάδα, τώρα ούτε μία φορά το μήνα. Ούτε φτάνουν τα χρήματα για να συνεχίσει το παιδί τους το σχολείο. Η Βικτόρια είναι η εκπρόσωπος του χωριού της στην Ενωση Εργαζομένων Γυναικών και πια δεν της φτάνουν τα χρήματα για το εισιτήριο ώστε να πηγαίνει στις συναντήσεις της Ενωσης.



Νότιος Αφρική: Ο Εφραίμ Μαναμέλα, 43 χρόνων, συντηρεί και τα παιδιά της κόρης του. Πριν από έξι χρόνια έπιασε δουλειά ως οδηγός φορτηγού σε εργολαβική εταιρεία ορυχείων πλατίνας. Η δουλειά ήταν σκληρή, έξι ημέρες την εβδομάδα, για δώδεκα ώρες, πρωί ή βράδυ. Οταν ένας εργάτης αρρώσταινε, δεν πληρωνόταν. Εάν αυτό συνέβαινε το βράδυ, η κλινική του ορυχείου ήταν κλειστή, οπότε ο επόπτης πήγαινε τον εργάτη στην είσοδο της εταιρίας και από εκεί έπρεπε να βρει ο άνθρωπος μόνος του να γυρίσει στο σπίτι. Εχασε τη δουλειά του πέρσι το Δεκέμβριο. Παρ' όλο που είναι μέλος συνδικάτου, το συνδικάτο δεν μπορεί να τον βοηθήσει επειδή υπέγραψε το συμβόλαιο πριν να γίνει μέλος. Φοβάται ότι δεν θα βρει δουλειά και θα αναγκαστεί να πάει στο Γιοχάνεσμπουργκ. Η γυναίκα του δουλεύει ως υπηρέτρια σε ένα σπίτι λευκών. Τώρα έχουν κόψει το μεσημεριανό και το βράδυ τρώνε σπανάκι και χυλό καλαμποκιού.



Στην πόλη του ζουν σχεδόν 22.000 άνθρωποι. Οι εργάτες που απολύθηκαν από τα ορυχεία ξεπερνούν τους 8.000. Καθώς πολλοί είναι πια άνεργοι, έχει αυξηθεί ο αλκοολισμός και η βία: πολλοί στρέφονται κατά των ξένων (από Ζιμπάμπουε, Μοζαμβίκη, Σουαζιλάνδη, Μαλάουι, Λεσότο) γιατί θεωρούν ότι τους παίρνουν τις δουλειές.



Βιετνάμ: Η Νγκουγιέν Τι Λαν, 40 ετών, μητέρα δύο παιδιών, είναι η μόνη που φέρνει χρήματα στο σπίτι. Δουλεύει σκληρά για πολλές ώρες σε εργοστάσιο παπουτσιών. Από τότε που η κρίση χτύπησε το Βιετνάμ, το εισόδημά της έπεσε στο μισό, γεγονός που δυσκολεύει ιδιαίτερα τη ζωή της οικογένειας, ωστόσο νιώθει τυχερή που έχει δουλεια καθώς οι παραγγελίες μειώθηκαν τόσο που οι μισοί από τους συναδέλφους της απολύθηκαν. Ο άνδρας της υποφέρει από αρθριτικά και μπορεί μόνο να καλλιεργήσει λίγο ρύζι, που φτάνει ίσα ίσα για να φάει η οικογένεια. Πριν από την κρίση, η Λαν επέστρεφε στο σπίτι της κάθε δύο εβδομάδες με χρήματα που αρκούσαν για την οικογένεια ενώ και τα δυο της αγόρια πήγαιναν στο σχολείο. Τώρα, με τις τιμές των τροφίμων να ανεβαίνουν συνέχεια τρώει μόνο ένα μικρό γεύμα την ημέρα, δεν έχει χρήματα να αγοράσει καθαρό νερό και νιώθει υποσιτισμένη και αδύναμη. Ο πιο μεγάλος γιος της εγκατέλειψε το σχολείο και ψάχνει για δουλειά. Η Λαν ανησυχεί και για τον μικρότερο, καθώς τα δίδακτρα για το σχολείο έφτασαν να αντιστοιχούν σε πέντε τωρινούς μισθούς της.



ΛΟΡΑ ΣΑΛΙΒΑΝ

«Με το ένα χέρι η Ε.Ε. δίνει βοήθεια, με το άλλο την παίρνει πίσω»



Ανιση κατανομή πόρων, διεθνείς οργανισμοί που δεν έχουν συνάφεια με την καταπολέμηση της φτώχειας, έλλειψη πολιτικής βούλησης για αλλαγή της κατεστημένης κατάστασης και συνακόλουθα ασυνάρτητες πολιτικές είναι οι λόγοι για τους οποίους έχουν αποτύχει οι προσπάθειες για τη μείωση της φτώχειας, σύμφωνα με τη Λόρα Σάλιβαν, διευθύντρια ευρωπαϊκής πολιτικής και εκστρατειών της οργάνωσης ActionAid, με την οποία επιχειρήσαμε να εντοπίσουμε τα εμπόδια που ορθώνονται σ' αυτόν τον αγώνα.



Μας εξηγεί:



«Σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εύκολο να το δει κανείς: με το ένα χέρι η Ε.Ε. δίνει το μεγαλύτερο ποσό σε αναπτυξιακή βοήθεια και με το άλλο χέρι τα παίρνει πίσω με τις εμπορικές συμφωνίες που συνάπτει με τις φτωχές χώρες, οι οποίες καταλήγουν να έχουν καταστρεπτικές συνέπειες. Για παράδειγμα στη Σενεγάλη, υπάρχουν μικρές κοινότητες ψαράδων που κάνουν αυτή τη δουλειά με μικρές βαρκούλες. Φανταστείτε τι έχει να γίνει όταν τεράστια ευρωπαϊκά αλιευτικά αρχίσουν να ψαρεύουν στη Δ. Αφρική, όπως έχει συμφωνηθεί, και ποιο θα είναι το μέλλον όχι μόνο της αλιείας αλλά και του ψαρότοπου από την υπεραλίευση στην περιοχή».



Οσο για την ανισότητα των πόρων;



«Ακόμη και σήμερα είναι πολύ περισσότερα αυτά που παίρνει ο πλούσιος Βορράς από αυτά που δίνει στον φτωχό Νότο. Η αναπτυξιακή βοήθεια από όλες τις πλούσιες χώρες το 2006 ήταν 119 δισεκατομμύρια δολάρια, ωστόσο το ποσό που εξοικονόμησαν είτε μέσω της φοροδιαφυγής είτε με την εισβολή των πολυεθνικών εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 500-800 δισ. δολάρια. Μόνο οι φόροι που γλιτώνουν αυτές οι εταιρείες ετησίως υπολογίζεται ότι αντιστοιχούν σε ποσό 1,5 φορά μεγαλύτερο από τη διεθνή αναπτυξιακή αρωγή».



Δεν φταίνε και οι ανισότητες που υπάρχουν και στις ίδιες τις χώρες που μαστίζονται από φτώχεια;



«Ασφαλώς. Για παράδειγμα στην Ινδία, υπάρχουν 167 εκατομμύρια παρίες που ζουν στην απόλυτη φτώχεια. Οπότε οι στατιστικές, που δείχνουν σχετικά υψηλό ΑΕΠ, είναι παραπλανητικές καθώς μεγάλη μάζα πληθυσμού αποκρύπτεται επειδή δεν έχει δικαιώματα. Ουσιαστικά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους ούτε να αλλάξουν τις δομές της κοινωνίας που τους έχουν παγιδέψει στον αποκλεισμό. Μια τέτοια εντελώς μαζική κατηγορία είναι οι γυναίκες προς τις οποίες ζητάμε να κατευθύνεται η βοήθεια γιατί οι έρευνές μας έχουν τεκμηριώσει ότι όταν επενδύει κάποιος στις γυναίκες, είναι σαν να επενδύει σε όλη την κοινότητα αλλά και το μέλλον της που είναι τα παιδιά. Στην Αφρική οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για το 60-89% όλης της παραγωγής, ενώ τους ανήκει μόλις το 1% της γης. Δεν είναι όμως μόνο η ανισότητα στο δικαίωμα στη γη. Νομίζουμε ότι στις γυναίκες υπάρχει ένα τεράστιο δυναμικό για να αλλάξουν τα πράγματα και γι' αυτό ζητάμε την προστασία τους και την ενεργό συμμετοχή τους στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων».



Μπορεί να γίνει κάτι για να τηρηθούν οι υποσχέσεις που αφειδώς μοιράζουν οι διάφοροι αρχηγοί των πλούσιων χωρών (8 ή 20);



«Πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων να πιέσουν τις κυβερνήσεις ώστε να ασχοληθούν σοβαρά με τη μείωση της φτώχειας. Δεν είναι μόνο το ότι τα χρήματα που διαθέτουν δεν είναι αρκετά. Είναι ότι πολλές φορές μπορεί να καταλήξουν σε λάθος χέρια, στις μεγάλες εταιρείες γεωργικών βοηθημάτων για παράδειγμα και όχι στους μικροκαλλιεργητές και στις γυναίκες. Χρειάζεται ακόμη να αλλάξουν κατεύθυνση οι πολιτικές: να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις αγορές για τα προϊόντα των πιο φτωχών, που θα τους βοηθήσει να χρηματοδοτήσουν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξή τους αλλά και να τους δοθεί η ευκαιρία να συμμετέχουν εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις που τους αφορούν. Δεν μπορεί να υπάρχουν πάνω από 180 χώρες στον κόσμο και τις αποφάσεις να τις παίρνουν συμβούλια των 8 ή 20 ισχυρότερων. Νομίζω ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα παγκόσμιο οικονομικό συμβούλιο υπό την εποπτεία του ΟΗΕ που να εγγυάται την αντιπροσώπευση στις οικονομικές αποφάσεις που λαμβάνονται. Ακόμη, θα μπορούσε να εφαρμοστεί μια νομοθεσία που θα εμποδίζει την τεράστια εκροή κεφαλαίων χάρη στη φοροδιαφυγή και να βρεθούν τρόποι διαχείρισης του δυσβάσταχτου χρέους αυτών των χωρών».



Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Η κ. Σάλιβαν μας εγκαλεί. «Επιπλέον, υπάρχει κάτι που μπορείτε κι εσείς να κάνετε: να πιέσετε την κυβέρνησή σας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, καθώς από το 0,7% του εισοδήματος που οφείλει να συνεισφέρει σε βοήθεια η Ελλάδα, δίνει μόνο το 0,2%».

Εκεί που μια κατσίκα φτάνει



Στη γλώσσα του, «μορ» σημαίνει ευτυχία. Μας θύμισε το αμόρ, την αγάπη. «Μα είναι αδέλφια», μας είπε. Ανάμεσα στην κατάκτηση της πρώτης και τη γενναιόδωρη προσφορά της δεύτερης μεσολαβεί πολύς πόνος αλλά και κόπος. Αυτή είναι η ιστορία του Κενυάτη δασκάλου Τομπίας Νιάμπολα.



Εκπρόσωπος μιας κοινότητας που δημιουργήθηκε από τη συνένωση τεσσάρων χωριών και πήρε το όνομά της, Μπάμα, από τα αρχικά τους.



Συναντηθήκαμε όταν επισκέφτηκε την Ελλάδα για να παραλάβει εκ μέρους της ActionAid το βραβείο για τον αγώνα κατά της φτώχειας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μικρός αναγκαζόταν να διανύει καθημερινά μια απόσταση πολλών χιλιομέτρων με το ποδήλατο για να πηγαινοέρχεται στο μοναδικό σχολείο της περιοχής. Κατάφερε να μορφωθεί και να γίνει δάσκαλος με την υποστήριξη συγγενών και φίλων. Αυτή η βοήθεια ήταν το κίνητρο και η υπόσχεσή του: «Οταν έρθει ο καιρός μου να ξεπληρώσω ό,τι επενδύθηκε πάνω μου». «Επενδύθηκε» είναι η λέξη που χρησιμοποιεί επειδή απαιτούνται δίδακτρα για να πάει ένα παιδί σε σχολείο στην Κένυα.



Πώς ξεκίνησαν τον κοινό αγώνα επιβίωσης;



«Η μύγα αποδεκάτισε τα ζώα που μας έτρεφαν, με αποτέλεσμα η φτώχεια να διώξει όσους μπορούσαν να δουλέψουν, ακόμη και τα μικρά παιδιά. Στο σχολείο μου μειώθηκαν οι εγγραφές: τα κορίτσια που έφευγαν για τις μεγάλες πόλεις για να δουλέψουν σε σπίτια τα στρατολογούσαν στην πορνεία ή στα μπαρ, και τα αγόρια στις σκληρές δουλειές. Το χωριό έμεινε με πολύ λίγα παιδιά, κυρίως ορφανά, και σχεδόν μόνο παππούδες και γιαγιάδες. Ολοι νιώθαμε το ίδιο: είχαμε ένα ορφανό ή έναν άρρωστο συγγενή από AIDS, κάθε σπιτικό είχε έναν φρέσκο τάφο. Το να βρούμε μια λύση μας αφορούσε όλους. Επιτακτικό ήταν να κάνουμε κάτι για τη φτώχεια, γιατί η φτώχεια σπρώχνει στην εκπόρνευση και γίνεται έτσι ο κυριότερος παράγοντας για την εξάπλωση του AIDS. Ομως, πάνω απ' όλα έπρεπε να πολεμήσουμε την πείνα, γιατί με άδειο στομάχι τι να κάνεις; Ετσι ενώσαμε τις δυνάμεις μας και φτιάξαμε την κοινότητα Μπάμα, αρχικά για να καταπολεμήσουμε τη μύγα τσε τσε. Βάλαμε όλα μας τα λεφτά, αγοράσαμε το φάρμακο, μαζέψαμε τα ζώα και τα ψεκάσαμε. Υστερα από λίγο είδαμε ότι όχι μόνο παρέμειναν υγιή αλλά άρχισαν να γεννούν. Ωστόσο δεν αρκούσαν για να μας βοηθήσουν στην παραγωγη ή να μας θρέψουν όλους. Το 2004 η ActionAid, που είδε τις προσπάθειές μας, αποφάσισε να μας βοηθήσει. Ετσι μπορέσαμε να πάρουμε κι άλλα ζώα. Δώσαμε μερικά στις γιαγιάδες που πρόσεχαν τα ορφανά κι επιπλέον δούλευαν στους αγρούς για να βγάζουν τροφή αλλά και τα δίδακτρα για το σχολείο. Μετά εκπαίδευσε μερικούς από μας ώστε να ενημερώσουμε για τους τρόπους μετάδοσης του ιού και πώς μπορούμε να προφυλαχτούμε: στην κοινότητά μας πολλοί είναι οροθετικοί και δεν το γνώριζαν. Μέρος του προβλήματος οφείλεται και σε κάποια έθιμά μας: υπάρχει η συνήθεια όταν μια γυναικα χάνει τον άνδρα της, συνήθως από AIDS, να ακολουθεί έναν συγγενή του εκλιπόντος κι έτσι να μεταδίδεται ο ιός. Σήμερα πάνω από 100 νέες γυναίκες και χήρες αποφάσισαν να βάλουν ένα τέλος στην "κληρονομιά συζύγου", παραμερίζοντας μια επιζήμια παράδοση...».



Στο χωριό ζουν περίπου 2.500 κάτοικοι, σχεδόν οι μισοί είναι παιδιά. Ομως, επειδή λείπουν οι μεσαίες ηλικίες μερικά αντιμετωπίζονται ως ενήλικες και ας μην έχουν κλείσει τα 18. «Στην κοινωνία μας λειτουργούμε σαν εκτεταμένες οικογένειες: τα παιδιά έρχονται στις γιαγιάδες τους είτε επειδή ορφανεύουν είτε επειδή οι γονείς έχουν φύγει για δουλειά και προσπαθούμε να τα στείλουμε σχολείο και να τα βοηθήσουμε, γιατί και αυτά βοηθάνε στις δουλειές.



Η εκπαίδευση είναι το παν, χωρίς αυτήν η ζωή δεν έχει κανένα νόημα και σ' αυτόν τον σκοπό έχω αφιερώσει τη ζωή μου. Δεν έχω κανένα σπουδαίο σπίτι ούτε περιουσία, αλλά όταν βλέπω τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο και να δουλεύουν νιώθω ότι έχω επενδύσει σωστά και μου ανήκουν οι ουρανοί...».



Είναι όμως χαρούμενος και για κάτι ακόμη: «Σήμερα 285 ορφανά έχουν δικές τους κατσίκες και τώρα όχι μόνο έχουν γάλα αλλά και κάποια εισόδημα που τους επιτρέπει να πηγαίνουν σχολείο... Μακάρι όλα τα ορφανά να πάρουν από μια κατσίκα. Δεν είναι μόνο η εξασφάλιση της αυτάρκειάς τους αλλά γι' αυτά τα παιδιά αυτό το ζώο είναι κάτι σαν συγγενής, που μπορούν να λένε ότι είναι δικό τους, επειδή όταν κάποιος πεθαίνει οι συγγενείς του τα παίρνουν όλα κι έτσι τα ορφανά δεν έχουν τίποτα απολύτως. Είναι βλέπετε που έχουμε να παραμερίσουμε και μερικές επιζήμιες παραδόσεις μας για να ελέγξουμε τη διάδοση του ιού και τη φτώχεια. Είναι δύσκολο να απαλλαγούν οι άνθρωποι από τις προκαταλήψεις τους...».



Εγιναν ακόμη κι άλλα βήματα στο χωριό: με τη συνεργασία ενός πανεπιστημίου άρχισαν να παράγουν τοπικές καλλιέργειες με διατροφική αξία που «άρχισαν να αφήνουν και απόθεμα πλέον. Υπήρχαν βρώσιμα φυτά που φύτρωναν δίπλα μας αλλά τα είχαμε ξεχάσει, γιατί καλλιεργούσαμε τα είδη που μας είχαν πει να καλλιεργούμε κι έτσι φτάσαμε να μην έχουμε να φάμε. Οι νέοι έφευγαν να δουλέψουν στις μεγάλες καλλιέργειες και όταν γύριζαν είχε περάσει η εποχή για να δουλέψουν τα χωράφια τους εδώ. Σιγά σιγά, δανείζουμε στους αγρότες την τροφή ώστε να μείνουν εδώ να δουλέψουν και να ζήσουν και μας την επιστρέφουν, και με το παραπάνω, στο τέλος της σοδειάς. Η εξασφάλιση της τροφής είναι πολύ σημαντική για μας: υπάρχουν άνθρωποι στην κοινότητά μας που μπορεί να περάσουν και μέρες χωρίς να έχουν κάτι να φάνε. Σε ένα σπίτι, μια οικογένεια χρειάζεται να έχει φαγητό μέχρι την επόμενη συγκομιδή, αλλά αυτό δεν το έχουμε καταφέρει για όλους ακόμη. Εδώ βρίσκεται και το κλειδί της επιτυχίας: αν όλοι έχουν να φάνε για ένα χρόνο, θα αρχίσουν να δημιουργούν απόθεμα και προμήθειες για πούλημα, θα σταματήσουν να εκδίδονται για να φάνε, οι ασθένειες που σχετίζονται με την έλλειψη τροφής θα γίνουν παρελθόν...».



Ο ίδιος, αν και είναι μόλις 56 χρόνων, θεωρείται ήδη πολύ μεγάλος για την κοινότητά του: «Είναι ζήτημα να φτάσει κάποιος τα 50». Και υπάρχει ένα πράγμα που δεν αντέχει: τις ερωτήσεις των παιδιών που πάσχουν από AIDS για το λόγο που πρέπει να πηγαίνουν στο γιατρό. «Εχετε χάσει κάποιον δικό σας από AIDS;» με ρώτησε, πριν μου μιλήσει για το μεγαλύτερο πρόβλημα στην κοινότητά του. Κι όταν τελειώναμε τη συζήτηση παρακάλεσε: «Πείτε στους ηγέτες σας να σταματήσουν να ξοδεύουν λεφτά για πολέμους και να χρηματοδοτήσουν την έρευνα ώστε να γλιτώσουμε αυτά τα παιδιά από το θάνατο»...



Πηγή: enet.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, παιδιά, πείνα

Μήπως βγάζετε στο παιδί τα απωθημένα σας;

Το παιδί σας το λατρεύετε, όμως αγαπάτε αυτό που πραγματικά είναι και μπορεί να γίνει η αυτό που θα θέλατε να είναι και να γίνει; Ας δούμε πως οι ασυνείδητες προβολές και επιθυμίες μας προς τα παιδιά μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη αλλά και την ψυχολογία τους.



Ο γονιός καθοδηγεί, δεν επιβάλλει.

Υπάρχει ένας λεπτός χώρος μέσα στον οποίο πρέπει να κινηθούν οι γονείς. Στην αρχή της ζωής του παιδιού πρέπει να είναι απόλυτα παρόντες, να δίνουν ένα νόημα στα πρώτα χρόνια του. Είναι αυτοί που καθορίζουν το πλαίσιο για να χτίσει την πρώτη του ταυτότητα. Όσο πιο μικρό είναι ένα παιδί, τόσο πιο πολύ ο γονιός έχει την αποστολή να του δώσει πράγματα με πιο καταφατικό και συγκεκριμένο τρόπο.



Αφήστε το να δοκιμάσει.



Όσο μεγαλώνει, αυτό που χρειάζεται είναι να του παρέχει ο γονιός μια ασφάλεια στην ύπαρξη γύρω του: ότι εγώ σε δέχομαι, δέχομαι να είσαι αυτό που γίνεσαι, αυτό που είσαι, για να αισθανθεί άνετα και, στο πλαίσιο αυτής της ασφάλειας, να του αφήσει ένα πλαίσιο δημιουργίας και αυτοδημιουργίας. Να του πει η μαμά ότι υπάρχει αυτό, αλλά να του δείξει ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα να κάνει, να το αφήσει να δοκιμάσει. Είναι σημαντικό για το παιδί να αισθανθεί ότι δοκιμάζει.



Βάλτε όρια.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, υπερασπιζομένος την ελευθερία της βούλησης, ότι "εγώ δεν λέω τι μου αρέσει, τι θέλω κλπ για να αφήσω το παιδί ανεπηρέαστο να οδηγηθεί κάπου". Πράγμα χαοτικό. Συνήθως η μεγάλη ελευθερία παρέχεται στα παιδιά από γονείς με πολλά προσωπικά ελλείμματα, πχ ταυτότητας, ή επειδή είχαν οι ίδιοι καταπιεστεί από τους δικούς τους γονείς. Τα παιδιά όμως δεν έχουν όρια, δεν μπορούν να "δουν" τις επιλογές στη ζωή τους, να δημιουργήσουν... Και μεγαλώνοντας μπορεί να βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση.



Πολλές γνώσεις, που.... χάνονται.

Τα παιδιά σήμερα είναι εξαιρετικά απασχολημένα με δραστηριότητες που μοιάζει να επιβάλλει η εποχή. Υπάρχει πίεση, απαιτήσεις. Από την άλλη, οι γονείς, σε συνδυασμό και με τα ελλείμματα τους, τα πράγματα που δεν έκαναν, αισθάνονται ότι όσο περισσότερα "προσόντα" δώσει κανείς στο παιδί του, τόσο το καλύτερο για τη ζωή του. Βέβαια, είμαστε και σε μια κοινωνία που δεν τη βοηθά ούτε το εκπαιδευτικό της σύστημα. Υπάρχουν χώρες-λίγες-που θεωρούν αυτονόητο δικαίωμα ενός παιδιού το χρόνο και το παιχνίδι. Τα αποτελέσματα λειτουργούν φυσικά αντίστροφα: Τα παιδιά στην Ελλάδα συσσωρεύοντας τόσες γνώσεις θα έπρεπε να είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Οι έρευνες δείχουν ότι δεν είναι έτσι, οι γνώσεις "πετάνε" με την ταχύτητα που συσσωρεύτηκαν. Κύρια αιτία; Η αποστήθιση, η πίεση, η έλλειψη ανάπτυξης προσωπικής ικανότητας και αναζήτησης.



Πίεση ναι, αλλά όχι υπερβολές.

Η εμμονή των γονιών με μια δραστηριότητα, ένα μάθημα, μια δεξιότητα είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσει αντίστροφα και να απομακρύνει το παιδί από ένα πεδίο που αν το "ανακάλυπτε" μόνο του μπορεί να το αγαπούσε! Τα πιο ευχάριστα πράγματα μετατρέπονται εύκολα σε εφιάλτη όταν τα κάνεις με πίεση και άγχος. Μια πίεση πάντα χρειάζεται από τους γονείς στην παιδική ηλικία, αλλά αν είναι τόσο μεγάλη ή τόσο κατευθυνόμενη και δεν αφήνει περιθώρια επιλογής, τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αντίστροφα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να μην μπορέσει να δει τι θέλει πραγματικά, να "χάσει" τη ζωή του.

Οι γονείς πρέπει να είναι ανοιχτοί σε εναλλακτικές, γιατί η ζωή είναι αναπάντεχη, οι επιλογές αλλάζουν μαζί με τις απαιτήσεις. Να μη μείνουν σε μια ιδέα και να μη βλέπουν καθόλου δίπλα. Όπως με τις πανεπιστημιακές σπουδές, που τόσο λαχταρούν, αλλά δεν είναι πλέον δεδομένο ότι το παιδί θα δουλέψει ακριβώς πάνω σε αυτό που σπούδασε! Η λέξη-κλειδί είναι "προσαρμοστικότητα".



Ο ρόλος της "αποστολής"

Είναι δεδομένο ότι υπάρχει μια διαγενεαλογική μετάδοση διαφόρων στοιχείων: ταυτίσεις, απωθημένα, τραυματικά στοιχεία, αλλά και ιδανικά, μια "αποστολή". Κι όλα αυτά φυσικά γίνονται ασυνείδητα, δεν είναι προγραμματισμένα ούτε από τους γονείς ούτε από τα παιδιά.

Μπορούν λοιπόν όλα αυτά να μεταφέρονται με έναν τρόπο που θεωρείται "μαγικός" αν δεν το καταλάβουμε στην ολότητα του. Από τη μια υπάρχουν τα γονίδια, δεν τα υποτιμάμε, προφανώς μεταφέρουν σημαντικά πράγματα. Σε ό,τι όμως αφορά ψυχικά θέματα, αυτά φαίνεται να διαμορφώνονται με μηνύματα, τόσο λεκτικά όσο και εξωλεκτικά: σωματικά, συμπεριφορές. Τα πράγματα δεν καθορίζονται μόνο από κάτι που υπάρχει. Καθορίζονται και από αποσιωπήσεις και κενά.



Διπλά μηνύματα.

Μπορεί επίσης να δηλώνεται και μια αγωνία: να λέμε δηλαδή κάτι συγκεκριμένο στο παιδί, αλλά ο τρόπος που περνάμε εμείς την υπόλοιπη ζωή μας, ο τρόπος με τον οποίο στο λόγο μας δίνουμε αξία ή απαξία σε κάποια επαγγέλματα να είναι ένα έμμεσο μήνυμα. "Κοίταξε, τα σίγουρα πράγματα είναι αυτά, αλλά κάνε ό,τι θέλεις". Πρόκειται για ένα διπλό μήνυμα, που μάλλον μπερδεύει. Έτσι, το παιδί πιθανόν να μην είναι ποτέ εντάξει ούτε εδώ, ούτε εκεί, αν είναι πολύ προσκολλημένο στην οικογένεια και δεν επιλέξει να ακολουθήσει το δικό του δρόμο.



Δεν με ενδιαφέρει τι θα γίνεις. Εσύ να είσαι καλά.

Το γεγονός ότι βάζει κάποιος ένα θέμα με αρνητικό τρόπο δεν σημαίνει ότι το έχει λύσει και δεν τον αφορά. Λέει ο γονιός: " Δεν με ενδιαφέρει τι θα γίνεις", αλλά ουσιαστικά αυτή η φράση περικλείει άμυνα, που την ονομάζουμε άρνηση. Και λέει ακριβώς το αντίθετο: ότι υπάρχει αυτό το θέμα του να γίνεις φαρμακοποιός, αρχιτέκτονας, αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρει. Όποιος δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για κάτι δεν το αναφέρει καθόλου. Όταν ακούμε γονείς να λένε: "Εγώ δεν ενδιαφέρομαι" ή "δεν με νοιάζει να γίνει επιστήμονας", και το επαναλαμβάνουν συνεχώς, είναι σαν να προσπαθούν έμμεσα να φτάσουν εκεί ακριβώς, σαν να το διαπραγματεύονται.



Ας χαλαρώσουμε.

Η απάντηση σε όλα αυτά είναι η ψυχική υγεία των γονιών. Να μπορέσουν να διαχειριστούν την πραγματικότητα νηφάλια, να μην έχουν πολλά απωθημένα, να τα έχουν καλά με τον εαυτό τους, αλλιώς δεν μπορούν να δουν καθαρά έξω από αυτόν. Πρέπει να βρούμε ως γονείς ένα χώρο επαφής, δημιουργίας, επικοινωνίας με το παιδί που δεν θα έχει σχέση με την κατανάλωση.



Πηγή: περιοδικό Αρμονία.







  

Read More [...]

Posted in γονείς, οικογένεια., παιδιά

Γάλα στην βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία

Σημασία του γάλακτος - Γιατί είναι απαραίτητο

To γάλα είναι ένα βιολογικό προϊόν που αποτελεί την πρώτη και μία από τις σημαντικότερες τροφές του ανθρώπου σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Αν και η ηλικία που άλλες τροφές -ημιστερεές και στερεές-εισάγονται στη δίαιτα του ποικίλει, εντούτοις είναι λίγες οι περιπτώσεις που ένα βρέφος αρχίζει να δέχεται τέτοιες τροφές πριν τον 4ο-6ο μήνα. Έτσι μέχρι αυτό το ηλικιακό στάδιο το βρέφος τρέφεται αποκλειστικά με γάλα, μητρικό ή μη, και παίρνει όλα τα απαραίτητα συστατικά που χρειάζεται από αυτό.

Το γάλα είναι μία τροφή που συνδυάζει τα τρία βασικά θρεπτικά συστατικά-υδατάνθρακες, λίπος πρωτεΐνες-σε συνδυασμό με μία σειρά από βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.

Οι υδατάνθρακες περιλαμβάνουν κυρίως τα σάκχαρα του γάλακτος με βασικότερο εκπρόσωπο τη λακτόζη, γνωστή από τη πάθηση της δυσανεξίας στη λακτόζη, που είναι ένας δισακχαρίτης ο οποίος αποτελείται από ένα μόριο γαλακτόζης και ένα μόριο γλυκόζης. Η πρόσληψη υδατανθράκων πρέπει να καλύπτει το 50% των θερμίδων της ημερήσιας πρόσληψης, και η λακτόζη του γάλακτος αποτελεί στη βρεφική διατροφή το βασικότερο, μια και απορροφάται καλύτερα από το άμυλο σε αυτή την ηλικία. Ανάλογα με τη περιεκτικότητα του γάλακτος, η λακτόζη μπορεί να προσφέρει 30-50% από τη συνολική θερμιδική ενέργεια του γάλακτος, ενώ ένα ποτήρι γάλα δίνει συνολικά περίπου 12 γραμμάρια υδατανθράκων.

Το λίπος του γάλακτος είναι ζωικής προέλευσης και για αυτό και τα περισσότερα λιπαρά οξέα είναι κορεσμένα, ενώ τα ακόρεστα (μονο-και πολυακόρεστα) είναι πολύ λιγότερα. Τα βρέφη και τα παιδιά εμφανίζουν μεγαλύτερες απαιτήσεις σε λίπη από τους ενήλικες και για αυτό το λίπος του γάλακτος είναι απαραίτητο για την σωστή και αρμονική ανάπτυξή τους.

Τέλος οι πρωτεΐνες του γάλακτος είναι πολύ καλής ποιότητας αφού περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα και σε κατάλληλες αναλογίες και συντελούν στην πλήρη κάλυψη των υψηλών πρωτεϊνικών αναγκών.

Παράλληλα, το γάλα περιέχει σίδηρο, ασβέστιο (μισό κιλό γάλα δίνει πάνω από το 60% του ασβεστίου που χρειάζεται ένα παιδί) και βιταμίνες όπως βιταμίνη Α, C , και βιταμίνη D (αν και τα περισσότερα είναι ενισχυμένα με παραπάνω ποσότητα της βιταμίνης για καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου), καθώς και Β1, Β12, νιασίνη.



Κατανάλωση γάλακτος ανάλογα με την ηλικία του παιδιού

Η ποσότητα του γάλακτος που πρέπει να καταναλώσει κάθε παιδί εξαρτάται από την ηλικία του, το ρυθμό ανάπτυξης του καθώς και από την υπόλοιπη διατροφή του. Έτσι σύμφωνα με το Βρετανικό Σύλλογο διαιτολόγων η μέση ποσότητα γάλακτος από την πρώτη εβδομάδα μέχρι την εισαγωγή άλλων στερών τροφών είναι 150 ml / κιλό βάρους / ημέρα. Όταν το παιδί αρχίζει να δέχεται και άλλες τροφές καθώς και άλλα υγρά, η ποσότητα του γάλακτος περιορίζεται.

Γάλα σε σκόνη και όχι αγελαδινό - Μέχρι πότε ειδικό γάλα σε παιδιά

Το ειδικό γάλα σε σκόνη είναι η δεύτερη τροφή που προσλαμβάνει το βρέφος μετά το μητρικό γάλα. Τα γάλατα αυτά έχουν συνήθως ως βάση τους το αγελαδινό γάλα εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις (π.χ. γάλα σόγιας) και είναι κατάλληλα τροποποιημένα ώστε να προσομοιάζουν όσο γίνεται περισσότερο το μητρικό γάλα σε γεύση αλλά κυρίως σε θρεπτικό και ενεργειακό περιεχόμενο. Συνήθως υφίστανται προσθήκη υδατανθράκων (λακτόζης, μαλτοδεξτρίνης ή σουκρόζης), υποκατάσταση του λίπους από φυτικά ή και ζωικά λίπη (κυρίως πολυακόρεστα), αφαλάτωση και αντικατάσταση της πρωτεΐνης με μείγμα πρωτεϊνών (π.χ. ορού του γάλακτος) και προσθήκη βιταμινών και μετάλλων.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου ζωής του παιδιού, όταν το μητρικό ή το ειδικό γάλα σε σκόνη αποτελεί τη βασική τροφή, το κανονικό γάλα αντενδείκνυται, γιατί περιέχει χαμηλή ποσότητα βιταμίνης C και σιδήρου και μεγαλύτερη ποσότητα νατρίου και πρωτεΐνης.



Επιλογή έτοιμου βρεφικού γάλακτος

Όταν η μητέρα δε μπορεί να θηλάσει, για λόγους κοινωνικούς (π.χ. όταν δουλεύει) , για πρακτικούς (δεν έχει επαρκή ποσότητα γάλακτος) ή και άλλους, αναγκάζεται να ταΐσει το βρέφος με ένα από τα ειδικά γάλατα σε σκόνη που υπάρχουν στο εμπόριο. Η επιλογή του γάλακτος γίνεται πάντα σε συνεννόηση με το γιατρό και ανάλογα με τη συγκεκριμένη περίπτωση και τις ανάγκες του βρέφους. Συστήνεται βέβαια το βρέφος να συνεχίζει να τρέφεται με μητρικό γάλα τουλάχιστον μέχρι τον 6ο μήνα, ακόμα και όταν έχει αρχίσει παράλληλα και η προσθήκη ειδικού γάλακτος σε σκόνη.



Είδη που υπάρχουν

Στην αγορά σήμερα υπάρχει μια σειρά από γάλατα σε σκόνη για να μπορέσουν να καλυφθούν όλες οι περιπτώσεις βρεφών. Υπάρχουν ειδικά γάλατα για πρόωρα βρέφη που δε μπορούν να θηλάσουν, γάλατα με βάση το γάλα σόγιας για όσα παιδιά έχουν αλλεργία στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος, γάλατα με διαφορετικές αναλογίες καζεΐνης-ορού γάλακτος, καθώς και γάλατα για παιδιά που παρουσιάζουν δυσανεξία στη λακτόζη. Ακόμα υπάρχουν γάλατα για μετά τον 6ο μήνα (τα λεγόμενα γάλατα "follow-up") που συνήθως περιέχουν περισσότερο σίδηρο και βιταμίνη D, και λιγότερα κορεσμένα λιπαρά οξέα, πρωτεΐνες και νάτριο από το αγελαδινό γάλα. Αυτά τα γάλατα προτιμούνται από τις μητέρες μετά τον 6ο μήνα για να αλλάξουν και να κάνουν πιο ποικίλη τη διατροφή του παιδιού.



Ποσότητα γάλακτος για παιδιά

Κατά μέσο όρο ένα παιδί μετά τον πρώτο χρόνο ηλικίας, αυξάνει με πιο αργό αλλά σταθερό ρυθμό, μέχρι την προεφηβική ηλικία όπου ο ρυθμός γίνεται και πάλι πολύ υψηλός για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της εφηβείας. Σε αυτή την ηλικία μία ικανοποιητική καθημερινή ποσότητα γάλακτος θεωρούνται τα 400-500 ml, που αντιστοιχούν περίπου σε 2 ποτήρια, και τα οποία προσφέρουν πάνω από το 1/3 της απαιτούμενης ποσότητας σε θερμίδες, πρωτεΐνες και ασβέστιο. Η περιεκτικότητα σε λιπαρά ποικίλει και είναι ανάλογη κατά περίπτωση.



Προϊόντα λάϊτ

Τα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο χρόνων δεν πρέπει να πίνουν γάλατα ημι- ή πλήρως αποβουτυρωμένα, επειδή χρειάζονται το λίπος του πλήρους γάλακτος. Ημιαποβουτυρωμένο γάλα μπορεί να εισαχθεί στη δίαιτα ενός παιδιού μόνο μετά το δεύτερο χρόνο ηλικίας και μόνο αν η υπόλοιπη δίαιτα προσφέρει ικανοποιητική ενέργεια ή αν υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας που να υποδεικνύει τη μείωση του λίπους (π.χ. παιδική παχυσαρκία). Εντελώς άπαχο γάλα δεν πρέπει να καταναλώνεται από παιδιά κάτω των πέντε χρόνων. Όσο αφορά τα υπόλοιπα προϊόντα γάλακτος τύπου "light", (π.χ. γιαούρτια, παγωτά), η κατανάλωση τους εξαρτάται από την υπόλοιπη δίαιτα του παιδιού και από το αν υπάρχει πρόβλημα βάρους ή οποιοδήποτε άλλα πρόβλημα που απαιτεί μείωση των λιπαρών. Δε πρέπει να ξεχνάμε ότι η απομάκρυνση του λίπους από τα προϊόντα αυτά συνοδεύεται συχνά και από απομάκρυνση των λιποδιαλυτών βιταμινών (βιταμίνες A,D,K,E), εκτός αν υπάρχει επιπλέον ενίσχυση των προϊόντων από τις κατασκευάστριες εταιρίες με τις βιταμίνες αυτές.



Σοκολατούχο γάλα και τι προσφέρει

Το σοκολατένιο γάλα είναι μία τροφή που περιέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά του άσπρου γάλακτος. Η θρεπτική αξία του σοκολατένιου γάλακτος όμως δεν είναι απόλυτα αποδεκτή και αμφισβητείται από πολλούς επιστήμονες. Βασικότερος λόγος είναι το κύριο συστατικό του σοκολατούχου γάλακτος, που είναι φυσικά το κακάο. Έχει βρεθεί ότι το κακάο λόγω της περιεκτικότητας του σε οξαλικό οξύ μειώνει την απορρόφηση του ασβεστίου, αφού το οξύ αυτό αναστέλλει την απορρόφηση του ασβεστίου λόγω του σχηματισμού μη απορροφήσιμου οξαλικού ασβεστίου. Αυτό θεωρητικά σημαίνει ότι όταν το παιδί πίνει σοκολατούχο γάλα παίρνει πολύ μικρότερη ποσότητα από το απαραίτητο για αυτό και την ανάπτυξή του ασβέστιο. Βέβαια υπάρχουν και ορισμένες άλλες απόψεις που υποστηρίζουν ότι είναι πολύ μικρή η ποσότητα του κακάο για να επηρεάσει την απορρόφηση του ασβεστίου.

Παράλληλα τα γάλατα αυτά στις κανονικές τους εκδόσεις περιέχουν και ζάχαρη, που συμβάλει στην αύξηση τόσο του σωματικού τους βάρους με την εμφάνιση παχυσαρκίας όσο και στην ανάπτυξη τερηδόνας. Έτσι πέρα από την πρόσκαιρη ευχαρίστηση μέσα από τη σοκολατένια και γλυκιά του γεύση, και την ενέργεια που προσφέρει δεν έχει τίποτα ουσιαστικά χρήσιμο να προσφέρει και για αυτό η κατανάλωση του θα πρέπει να είναι περιοδική και όχι καθημερινή.



Πηγή: iatronet.gr

Read More [...]

Posted in βρέφη, γάλα, διατροφή, παιδιά

Ο καφές απομακρύνει τον καρκίνο του ενδομητρίου

Οι γυναίκες που καταναλώνουν τουλάχιστον δυο φλιτζάνια καφέ την ημέρα ενδεχομένως αντιμετωπίζουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του ενδομητρίου, αναφέρει νέα έρευνα. Η κατανάλωση καφέ φάνηκε πως ιδιαίτερα προστατεύει τις υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες, δήλωσε η ερευνήτρια Dr. Emilie Friberg, του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη.

Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε δυο φορές (την περίοδο 1987-1990 και το 1997) στοιχεία 60.634 γυναικών σχετικά με τις συνήθειές τους όσον αφορά την κατανάλωση καφέ. Στη διάρκεια των 17 ετών που διήρκεσε η έρευνα, 677 γυναίκες-περίπου 1%-εμφάνισαν καρκίνο του ενδομητρίου. Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου ήταν τα 67 έτη.



Οι γυναίκες που κατανάλωναν δυο ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του ενδομητρίου σε σύγκριση με αυτές που κατανάλωναν λιγότερα φλιτζάνια. Κάθε επιπλέον καθημερινό φλιτζάνι καφέ φάνηκε να συνδέεται με 10% χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου, έχοντας λάβει οι ερευνητές υπόψη άλλους παράγοντες που ενδεχομένως συνδέονται με τον κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου.

Ωστόσο, οι ερευνητές παρατήρησαν τη μεγαλύτερη επίδραση στις υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες, που σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Κάθε επιπλέον φλιτζάνι καφέ φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου κατά 12% στις υπέρβαρες και κατά 20% στις παχύσαρκες γυναίκες, σημειώνουν οι ερευνητές στο περιοδικό ‘International Journal of Cancer.’

Εικάζουν ότι ο καφές μπορεί ενδεχομένως να επηρεάζει το σάκχαρο αίματος, τα λιπώδη κύτταρα και τα οιστρογόνα. Όλα τα παραπάνω παίζουν ρόλο στον καρκίνο του ενδομητρίου. Ωστόσο, σημειώνουν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν και σε άλλες πληθυσμιακές ομάδες. Συγκεκριμένα, μια έρευνα που θα περιέχει και καφέ χωρίς καφεΐνη θα καθιστούσε εφικτό το διαχωρισμό της επίδρασης του καφέ και της καφεΐνης, δήλωσε ο Friberg.



Πηγή: iatronet.gr

Read More [...]

Posted in γυναίκα, ηλικία, καφές

Εργοθεραπεία: Το παιχνίδι που «απελευθερώνει» το παιδί

Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε ότι για να μάθει το παιδί σας να κάνει «καλά» γράμματα, να συνηθίσει να συγκεντρώνεται σε ό,τι κάνει, να δοκιμάζει νέες γεύσεις, θα μπορούσε να βοηθηθεί από κάποιες συνεδρίες εργοθεραπείας; Πιθανώς όχι. Κι αυτό επειδή, αν και οι περισσότεροι έχουμε ακούσει για την εργοθεραπεία, δεν γνωρίζουμε –όσον αφορά το παιδιατρικό της κομμάτι– ποια παιδιά θα μπορούσε να βοηθήσει, ούτε βέβαια και με ποιον τρόπο. Τι μπορεί να κάνει ένας εργοθεραπευτής; Να εντοπίσει τις δυσκολίες του παιδιού, να διερευνήσει τις αιτίες τους και να το βοηθήσει να αποκτήσει τις απαραίτητες δεξιότητες, ώστε να καταφέρνει ό,τι και τα παιδιά της ηλικίας του.



Oι πιο συνηθισμένες δυσκολίες

Τι θα κάνατε αν το παιδί σας έγραφε τόσο άσχημα γράμματα, ώστε να μην καταλαβαίνει κανείς τι θέλει να πει; Πιθανώς θα του ζητούσατε να γεμίζει σελίδες γράφοντας, ώστε να βελτιώσει το γραφικό του χαρακτήρα. O εργοθεραπευτής σε καμία περίπτωση δεν θα συμφωνήσει μαζί σας. Θα αξιολογήσει γιατί το παιδί δεν γράφει ευανάγνωστα και μέσα από ειδικά επιλεγμένες δραστηριότητες θα το βοηθήσει να αποκτήσει ή να προσαρμόσει τις δεξιότητές του.



Oι δεξιότητες έχουν να κάνουν με:

● Τις αισθήσεις και την επεξεργασία τους. Μπορεί, π.χ., όταν το παιδί πιάνει πράγματα στο χέρι του, να του πέφτουν ή να μην τα αναγνωρίζει χωρίς να τα βλέπει. Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι πιθανό να μην πιάνει σωστά το μολύβι και, επομένως, να μην κάνει καλά γράμματα. Έχει, δηλαδή, δυσκολία στο απτικό σύστημα, επειδή ο εγκέφαλος δεν ερμηνεύει σωστά τα ερεθίσματα που προέρχονται από την αίσθηση της αφής. Σε αυτό το παιδί ο εργοθεραπευτής θα «δουλέψει» την απτική ενημερότητα του χεριού, δηλαδή -μεταξύ άλλων- θα του σχηματίζει γράμματα και σχήματα στην παλάμη ή θα του βάζει πράγματα στο χέρι και θα του ζητάει να τα αναγνωρίσει χωρίς να τα κοιτάει κλπ.

● Τις προσαρμοστικές αντιδράσεις. Το παιδί που δεν έχει καλή λεπτή κίνηση μπορεί να μην κινεί σωστά τα δάχτυλά του και, ως εκ τούτου, να μην κάνει καλά γράμματα. Σε αυτό το παιδί ο εργοθεραπευτής θα δώσει ασκήσεις, ώστε να βελτιώσει την κίνηση των δαχτύλων. Για παράδειγμα, μπορεί να του ζητήσει να κρατάει κέρματα στην παλάμη του και να τα πιάνει ένα-ένα χρησιμοποιώντας μόνο τον αντίχειρα και το δείκτη, να βιδώνει και να ξεβιδώνει, να περνάει κορδόνια σε χάντρες κλπ.

● Tις ψυχογνωστικές λειτουργίες. Το παιδί μπορεί να μην έχει την ικανότητα να συγκεντρωθεί σε ό,τι κάνει ή να αισθάνεται την ανάγκη να κινείται διαρκώς. O εργοθεραπευτής θα προσπαθήσει να το μάθει να συγκεντρώνεται, να οργανώνει το χρόνο του, να κάνει συχνά διαλείμματα ώστε να μην κουράζεται, να ακούει επιλεγμένη μουσική που αυξάνει τη συγκέντρωσή του ή να ικανοποιήσει την ανάγκη του για συνεχή κίνηση (π.χ. βάζοντάς το να κάθεται σε μία μπάλα ώστε να κινείται συνεχώς), έτσι ώστε να μπορεί να συγκεντρωθεί.



ΠΡOΣOΧΗ: Όλα αυτά δεν γίνονται μόνο από τον εργοθεραπευτή. Είναι απαραίτητη και η συνεργασία των γονιών. Έτσι, μετά τη συνεδρία στο θεραπευτήριο, θα πρέπει και οι γονείς, ακολουθώντας τις οδηγίες του εργοθεραπευτή, να συνεχίζουν την πρακτική εξάσκηση και στο σπίτι.







Η εργοθεραπεία ως παιχνίδι

Ακριβώς επειδή η εργοθεραπεία δεν είναι και δεν λειτουργεί ως μάθημα, αρέσει πολύ στα παιδιά που έρχονται σε επαφή μαζί της. Oι εργοθεραπευτές χρησιμοποιούν πολλά παιχνίδια, όπως μπάλες, πλαστελίνη, υλικά για κατασκευές και ζωγραφική, παζλ, κούνιες, σχοινάκια κ.ά. Το παιδί, λοιπόν, που θα παραπεμφθεί σε έναν εργοθεραπευτή θα αξιολογηθεί, όσον αφορά τις ελλείψεις και τις ανάγκες του, μέσα από την παρατήρηση και κάποια ειδικά τεστ δραστηριοτήτων. Στη συνέχεια, ο εργοθεραπευτής θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το παιδί και να του κεντρίσει το ενδιαφέρον για να κάνει τις δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν να συμπληρώσει τις ελλείψεις του.



Τα σημάδια που θα σας οδηγήσουν στον εργοθεραπευτή

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, πρέπει να αναζητήσετε εργοθεραπευτική αξιολόγηση αν το παιδί σας παρουσιάζει τρεις ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες:

●Δεν παίζει με τα παιχνίδια της ηλικίας του. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι το παιδί δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτά (επειδή π.χ. αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα) ή ότι δεν τα καταφέρνει (επειδή π.χ. είναι λίγο πιο πίσω αναπτυξιακά σε σχέση με την ηλικία του).

● Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί. Δεν έχει δηλαδή, ανάλογα με την ηλικία του, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάει μόνο του, να βάλει τα ρούχα ή τα παπούτσια του, να πάει στην τουαλέτα κλπ.

● Μοιάζει αδύναμο, έχει δηλαδή ελαττωμένο μυϊκό τόνο. Πρόκειται για ένα παιδί που φαίνεται να μην έχει αντοχή, που είναι χαλαρό-πλαδαρό.

●Πέφτει εύκολα κάτω.

● «Τρακάρει» πάνω σε άλλους ή σε έπιπλα.

● Χτυπάει εύκολα, επειδή δυσκολεύεται να εκτιμήσει τη θέση του σώματός του στο χώρο.

● Σπάει συχνά τα παιχνίδια του.

●Δεν του αρέσει να πηδάει, να κάνει κούνια.

●Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να κάνει παζλ ή να κόψει με το ψαλίδι στο νηπιαγωγείο.

Παρουσιάζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του.

● Η ομιλία του είναι δυσνόητη και χωρίς σωστή άρθρωση.

● Είναι υπερκινητικό και δεν μπορεί να ησυχάσει.

● Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές, το μπάνιο, το κόψιμο των νυχιών ή το κούρεμα των μαλλιών, ίσως επειδή δεν του αρέσει να το αγγίζουν.

● Είναι πολύ ευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους ή αγγίγματα.

● Αποφεύγει την παιδική χαρά.

● Έχει δυσκολίες στον ύπνο.

● Λερώνεται υπερβολικά, επειδή π.χ. δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει το πιρούνι για να φάει, ή δεν τρώει κάποιες βασικές τροφές.

● Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μεταβεί σε άλλη.

● Χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση από άλλα παιδιά για να μάθει καινούργια πράγματα.

● Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφει, συνήθως στην Α΄ δημοτικού.

● O γραφικός του χαρακτήρας είναι πολύ κακός.

● Κουράζεται εύκολα με τις σχολικές του εργασίες.

● Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες.

●Έχει μειωμένη αυτοπεποίθηση.

● Δεν έχει φίλους της ίδιας ηλικίας και προτιμά να παίζει με μικρότερα ή με μεγαλύτερα παιδιά.



Info

ΠOΣO ΚOΣΤΙΖΕΙ: Συνήθως η κάθε συνεδρία κοστίζει περίπου 35 ευρώ. Τα ασφαλιστικά ταμεία καλύπτουν μέρος της δαπάνης.

ΠOΥ ΓΙΝΕΤΑΙ: Εργοθεραπεία μπορεί να κάνει ένα παιδί σε κάποιο ειδικό κέντρο ή να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα στο σπίτι με εξειδικευμένο εργοθεραπευτή. Μπορείτε να απευθυνθείτε στο Σύλλογο Ελλήνων Εργοθεραπευτών (τηλ.: 210-32.28.979), στο Σύλλογο Εργοθεραπευτών Βορείου Ελλάδος (τηλ.: 2310-989.140-1) και στο Σύλλογο Εργοθεραπευτών Κρήτης (τηλ.: 2810-344.764).

ΣΕ ΠOΙΑ ΗΛΙΚΙΑ: Σε όσο μικρότερη ηλικία (συνήθως από τα τρία του χρόνια) ξεκινήσει ένα παιδί την εργοθεραπεία τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχει να βοηθηθεί επαρκώς, επειδή η πλαστικότητα του εγκεφάλου είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας.

ΓΙΑ ΠOΣO ΔΙΑΣΤΗΜΑ: Κάθε συνεδρία διαρκεί 3/4 της ώρας και τα «μαθήματα» γίνονται μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Η διάρκεια της εργοθεραπείας εξαρτάται από τη δυσκολία που αντιμετωπίζει το παιδί και εκτιμάται κάθε φορά από τον εργοθεραπευτή.



Πηγή: vita.gr

Read More [...]

Posted in παιδιά

Προτεραιότητα στο παιδί και το περιβάλλον

Οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με τα σχέδια διάσωσης του πλανήτη δεν θα είναι ζωντανοί για να διαπιστώσουν αν αυτό είναι αποτελεσματικό ή όχι. Τα παιδιά τους θα είναι όμως.



Αν κάποιος λοιπόν πρέπει να έχει λόγο στην εικόνα που ο κόσμος θα έχει σε 50 χρόνια, δεν θα έπρεπε να είναι αυτά ;



Δυστυχώς, κάθε φορά που οι ηγέτες των επιχειρήσεων, οι οικολόγοι και οι αρχηγοί κρατών καλούνται να συνεργαστούν για να καταλήξουν σε ένα πλαίσιο για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας πρόκλησης, η μέση ηλικία τους κυμαίνεται γύρω στα 55 έτη.





Αν κανείς κρατήσει αποστάσεις από λόγια εντυπωσιασμού και ακούσει τα απλά αλλά ουσιαστικά λόγια ενός παιδιού, τότε δεν θα του είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθεί το πόσο σημαντικό είναι να βρεθεί μια ουσιαστική λύση άμεσα. Όπως ένα παιδί έχει γράψει:

"Αν η Γη δεν επιβιώσει, τότε ποιος άλλος θα επιβιώσει;"







Κανένας απ΄ όσους παρακολούθησαν  την ομιλία της 12χρονης  Severn Suzuki στη Συνάντηση Κορυφής της Γης των Ηνωμένων Εθνών στη Βραζιλία το 1992 δεν πρόκειται να την ξεχάσει.  Η Καναδή μαθήτρια με τη σύντομη ομιλία της τόνισε ότι η απάθεια και η απληστία των ανθρώπων τείνει να καταστρέψει το περιβάλλον και να θέσει σε κίνδυνο το μέλλον του πλανήτη. Το ακροατήριό της, αν και είχε ήδη ακούσει τις ίδιες πληροφορίες ξανά και ξανά, γοητεύτηκε από τη διορατικότητα, την αμεσότητα και την ειλικρίνεια της.







«Αν δεν ξέρετε πώς να το διορθώσετε, σταματήστε να το χαλάτε», τους παρακάλεσε. Και δυστυχώς ήταν το πιο λογικό από όλα όσα ακούστηκαν εκείνη τη βραδιά.



Σήμερα, 17 χρόνια μετά από εκείνη τη Σύνοδο Κορυφής ορόσημο, υπάρχουν στον κόσμο εκατομμύρια παιδιά, που όπως η  Suzuki, ενδιαφέρονται με πάθος για το περιβάλλον. Από νεαρή ηλικία βομβαρδίζονται με ειδήσεις και εικόνες που προβάλλουν τις απειλές και τους κινδύνους που προκύπτουν από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Ανησυχούν για το λιώσιμο των πάγων, την εξαφάνιση των πολικών αρκούδων και των άγριων ζώων, την καταστροφή των τροπικών δασών καθώς και για τις ξηρασίες και τις πλημμύρες.



Έχουν μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι οι πόροι  της γης εξαντλούνται κι ότι η βιώσιμη χρήση τους έχει εκτεταμένες περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Βέβαια εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών έχει παγιωθεί πια στα Εθνικά Προγράμματα Σπουδών η μελέτη του περιβάλλοντος και τα παιδιά πια είναι πολύ πιο ευαισθητοποιημένα από τους γονείς. Έτσι έχετε πολλές περισσότερες πιθανότητες να πάρετε πληροφορίες από μια τάξη 14χρονων για το διοξείδιο του άνθρακα, παρά από τους συνομήλικους φίλους σας.



Την ίδια στιγμή οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα που προέρχονται από τον τρόπο που ζουν και εργάζονται οι γονείς έχει γίνει στόχος για τους ακτιβιστές απόγονους τους.  Στο σπίτι, τα παιδιά αποτελούν την κινητήρια δύναμη για τη στροφή σε έναν πιο φιλικό, για το περιβάλλον τρόπο ζωής, που εμπεριέχει κινήσεις όπως την πιο συντηρητική χρήση του αυτοκινήτου, τη λογική χρήση του νερού, την απενεργοποίηση των ηλεκτρικών συσκευών όταν βρίσκονται σε φάση αναμονής και  την ανακύκλωση των οικιακών απορριμμάτων.



Έτσι όταν 192 χώρες θα συγκεντρωθούν στην Κοπεγχάγη στις αρχές του Δεκέμβρη για την τελευταία μιας σειράς συνόδων κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, οι νέοι όλου του κόσμου θα έχουν πολλά να πουν- εάν φυσικά τους δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουν.

Σκεφτείτε μας



Προστασία του περιβάλλοντος  Η Πράσινη Εβδομάδα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον, στο Κέιπ Τάουν (UNEP) Finance Initiative Roundtable (www.unepfi.org) που έχει ως θέμα τη βιώσιμη χρηματοδότηση, έδωσε στα παιδιά βήμα για να μπορέσουν να εκφραστούν σχετικά με τον καθορισμό του μέλλοντός τους.



Νέοι ηλικίας μεταξύ 6 και 18 κλήθηκαν να εξηγήσουν, σε 20 λέξεις, γιατί οι ηγέτες του κόσμου θα πρέπει να τους λάβουν σοβαρά υπ΄ όψιν τους, κατά την υπογραφή συμφωνιών για την κλιματική αλλαγή, τι είναι σημαντικό για τον κόσμο μας και γιατί αξίζει τον κόπο να γίνει προσπάθεια αναστροφής.



Αυτά τα μηνύματα δημοσιεύτηκαν, στη συνέχεια, σε ειδικό δικτυακό τόπο, ως η φωνή της γενιάς που έχει τα περισσότερα να χάσει. Το αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας είναι η οργάνωση «Σκεφτείτε μας»  (Consider Us). Είναι μια υπενθύμιση για τους ενήλικες για το τι ακριβώς διαπράττουν. Κάποια από τα μηνύματα θα πρέπει να δημοσιοποιηθούν στην Κοπεγχάγη, για να συνοδεύσουν τις πιο μετριοπαθείς δηλώσεις των πολιτικών και των διπλωματών.

Η διάσκεψη της Κοπεγχάγης



Η διάσκεψη της Κοπεγχάγης θα έχει επιτυχία μόνο αν γίνει Hopenhagen , (Hope – Ελπίδα ) εκεί που ο προκάτοχός της, το Κιότο, υπολείπονταν . Για αυτό, οι ηγέτες του κόσμου πρέπει να καταφτάσουν στις 7 Δεκεμβρίου με την υπογραφή ενός σχεδίου που να αναφέρει περισσότερες πράξεις και όχι μόνο μεγάλα λόγια. Αξιοποιώντας  το πάθος και η δέσμευση των παιδιών μας και υπενθυμίζοντας στους ισχυρούς  ποιών το μέλλον κρατούν στα χέρια τους θα μπορέσει ο καθένας από εμάς να επηρεάσει αυτό το μέλλον  και να συμβάλει σε κάποια θετική για το περιβάλλον αλλαγή.



Για πληροφορίες πως μπορούν να συμμετάσχουν τα παιδιά και να στείλουν το δικό τους μήνυμα επισκεφτείτε τo site http://www.considerus.org. Επίσης στο site http://www.hopenhagen.org μπορείτε να συμμετάσχετε και να στείλετε το δικό σας μήνυμα... (Στην αγγλική γλώσσα)



Πηγή: paidorama.com

Read More [...]

Posted in παιδιά, περιβάλλον

Παιδιά: Μικροί νάρκισσοι

Ποιος γονιός δεν θέλει το παιδί του να έχει υψηλή αυτοεκτίμηση και να τοποθετεί τον εαυτό του ψηλά; Ωστόσο, αυτό που θα πρέπει να διακρίνει είναι τα λεπτά όρια μεταξύ της χαριτωμένης ματαιοδοξίας και του άκρατου ναρκισσισμού.

«Η έντονη και παθιασμένη σχέση της κόρης μου με τον καθρέφτη ξεκίνησε πολύ νωρίς, όταν ήταν μόλις ενός έτους», λέει η Λένα, μητέρα της επτάχρονης σήμερα Λίλης. «Ήταν όταν πρωτοδοκίμασε το φόρεμα της βάφτισής της. Θυμάμαι πόσο φιλάρεσκα στριφογύριζε μπροστά στον καθρέφτη, σαν σταρ που κοντοστεκόταν στο κόκκινο χαλί των Όσκαρ πριν αρχίσουν να αστράφτουν τα φλας των παπαράτσι. Αλλά, δυστυχώς, το αυτάρεσκο αυτό παιχνίδι της δεν σταμάτησε εκεί. Στα τρία της, κάθε πρωί που ξυπνούσε στηνόταν μπροστά στον καθρέφτη και κλαψούριζε: «Δεν μου αρέσουν τα μαλλιά μου. Γιατί να είναι σγουρά;». Σήμερα, στα εφτά της χρόνια, η εξάρτησή της από τον καθρέφτη συνεχίζεται. Καθρεφτίζεται σε όλες τις τζαμαρίες και περνάει τουλάχιστον μία ώρα μπροστά στον καθρέφτη πριν φύγει για το σχολείο. Ομολογώ πως πολλές φορές ανησυχώ, δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ, αν και έχω διαβάσει πως μέχρι μια ηλικία αυτό συμβαίνει σε όλα τα παιδιά. Όμως συχνά αναρωτιέμαι αν πρόκειται για ένα πρόσκαιρο παιχνίδι της με τη ματαιοδοξία ή μήπως τελικά μεγαλώνω έναν μικρό νάρκισσο».

Ματαιοδοξία ή ναρκισσισμός;

Ποια είναι τα λεπτά όρια ανάμεσα στη φυσιολογική ματαιοδοξία και στον άκρατο ναρκισσισμό; Σύμφωνα με την ψυχολογία, στη φυσική ανάπτυξη του «εγώ» όλοι οι άνθρωποι περνούν από ναρκισσιστικά στάδια. Τα παιδιά από τη βρεφική τους ηλικία νομίζουν ότι όλος ο κόσμος τούς ανήκει. Η πρώτη σχέση με τον καθρέφτη διαμορφώνεται από την ηλικία του ενός μήνα και στους τρεις μήνες μπορεί πια να ξεχωρίσει διαφορετικά πρόσωπα. Τα παιδικά παιχνίδια που ερεθίζουν την αίσθηση της όρασης συνήθως είναι με καθρέφτη και τα μωρά ανταποκρίνονται στην αντανάκλαση της εικόνας τους με διαφορετικούς τρόπους το καθένα. Αν κρατήσετε το μωρό σας απέναντι από έναν καθρέφτη, μπορεί να του χαμογελάσει, να τον ακουμπήσει ή να προσπαθήσει να γλείψει την αντανάκλασή του. Τα παιδιά αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι αυτό που βλέπουν δεν είναι κάποιο άλλο μωρό, αλλά η δική τους αντανάκλαση στην ηλικία των 15 με 24 μηνών. Οι βρετανοί γιατροί Λιους και Μπρουκς Γκαν, οι οποίοι από το 1979 ερευνούν το θέμα της παιδικής αντίληψης του εαυτού, έκαναν το εξής πείραμα: Έβαλαν κάποιες μητέρες μωρών ηλικίας 15 έως και 24 μηνών να τα κρατήσουν μπροστά στον καθρέφτη. Μετά από λίγο, οι μητέρες απομάκρυναν τα μωρά από τον καθρέφτη και παρίσταναν ότι τους καθάριζαν το πρόσωπο, ενώ στην πραγματικότητα τους έβαζαν λίγο ρουζ. Μετά, ξαναγύριζαν μπροστά στον καθρέφτη για να διαπιστώσουν αν τα μωρά αντιλαμβάνονταν ότι είχαν ρουζ στο πρόσωπο. Εκείνα κάτω των 15 μηνών δεν είχαν καμιά αντίδραση, όσα όμως είχαν κλείσει τους 24 μήνες προσπαθούσαν να βγάλουν το ρουζ από το πρόσωπό τους. Είναι γεγονός πως από τους 15 μήνες και μετά τα μωρά αρχίζουν να αναγνωρίζουν την αντανάκλασή τους, κάτι που τους προκαλεί ενθουσιασμό αλλά και περιέργεια. Αρχίζουν να συνειδητοποιούν πώς φαίνονται. Πριν την ηλικία των τριών ετών, προσπαθούν να συνηθίσουν την ιδέα ότι αυτό που βλέπουν είναι μόνιμο. Μεταξύ τριών και πέντε, το να κοιτάζονται στον καθρέφτη δεν είναι μόνο φυσιολογικό, αλλά και απαραίτητο, μια που τα βοηθάει να σχηματίσουν την πρώτη «καλή» εικόνα για τον εαυτό τους.

Μαμά, εγώ είμαι αυτή!

Η αυτοεκτίμηση είναι από τα πρώτα στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού που προσπαθούν να ενισχύσουν οι παιδαγωγοί. Στους περισσότερους παιδικούς σταθμούς και στις πρώτες τάξεις του σχολείου βλέπουμε κρεμασμένες στους τοίχους φωτογραφίες των παιδιών. Με αυτό τον τρόπο οι δάσκαλοι προσπαθούν να βοηθήσουν το παιδί να ενισχύσει τη θετική εικόνα που έχει για τον εαυτό του, να καταλάβει ποιος είναι, αλλά και σε τι διαφέρει από τους φίλους του. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η ματαιοδοξία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ένας από αυτούς είναι το φύλο. Σε γενικές γραμμές, τα αγόρια δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την εμφάνιση κι αυτό γιατί οι γονείς σπάνια τα επιβραβεύουν γι’ αυτή. Παρ’ όλα αυτά, κάποια είναι πολύ ματαιόδοξα. «Ο πεντάχρονος Γιώργος είναι δίδυμος με την Κατερίνα. Από νήπιο ακόμη δεν έβγαινε από το σπίτι αν δεν φορούσε τζελ. Αντίθετα, η αδερφή του ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την εμφάνισή της. Τον έχω τσακώσει άπειρες φορές να απολαμβάνει την εικόνα του στον καθρέφτη», λέει η Ελένη, μητέρα των διδύμων. Τι είναι αυτό τελικά που κάνει κάποια παιδιά ματαιόδοξα; Οι ειδικοί συμφωνούν ότι η προσωπικότητα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. «Μερικά παιδιά ενθουσιάζονται περισσότερο με την εικόνα τους στον καθρέφτη σε σχέση με άλλα», μας λέει η ψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου. «Αυτά που ενθουσιάζονται με τα οπτικά ερεθίσματα μπορεί μεγαλώνοντας να γίνουν μακιγιέρ, σκηνοθέτες, σχεδιαστές μόδας ή ακόμη και τηλεπαρουσιαστές».

Ένας ματαιόδοξος κόσμος

Ωστόσο, πέρα από την προσωπικότητα κάθε παιδιού, σημαντικό ρόλο για το ματαιόδοξο προφίλ του μπορεί να παίξουν οι γονείς και οι κοινωνικές συνθήκες. Για παράδειγμα, αν οι γονείς δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην εξωτερική εμφάνιση, αυτό θα επηρεάσει σίγουρα και το παιδί. Συνήθως οι γονείς προσφέρουν στα παιδιά το ακριβότερο πιστεύοντας πως είναι το καλύτερο. Αυτό όμως που παραβλέπουν είναι πως ένα παιδί χρειάζεται σωστό χτίσιμο της προσωπικότητας και όχι ακριβά υλικά αγαθά. Μακροπρόθεσμα, λοιπόν, αυτή η λανθασμένη καταναλωτικότητα μπορεί να προκαλέσει ναρκισσιστικό τραύμα στο παιδί, μια που η εμφάνισή του περνάει σε πρώτο πλάνο. Κάποιοι κοινωνιολόγοι επιμένουν πως αυτές οι συνήθειες παράγουν μια γενιά ματαιόδοξων και ρηχών νάρκισσων, που η μοίρα τους είναι να αποζητούν μονίμως την κοινωνική αποδοχή. Τα παιδικά παραμύθια αντιμετώπιζαν τη ματαιοδοξία ως κάτι αποτρόπαιο. Θυμηθείτε πόσο γελοίος καταλήγει ο βασιλιάς στο παραμύθι «Τα ρούχα του βασιλιά» από την ανάγκη του να τον θαυμάζουν. Αλλά τι σημαίνει ματαιοδοξία σήμερα; Μήπως αυτό που οι προηγούμενες γενιές ονόμαζαν ματαιοδοξία έχει μετατραπεί σε υγιή αυτοεκτίμηση; Σε μια κοινωνία όπου πρωταγωνιστεί η εικόνα, τα ριάλιτι και η τέλεια ομορφιά, η ματαιοδοξία των ενηλίκων φαντάζει σαν πταίσμα. Και αν όντως συμβαίνει αυτό, πώς μπορούν οι γονείς να αντιμετωπίσουν τη ματαιοδοξία των παιδιών τους; Οι γονείς του 21ου αιώνα θέλουν να μεγαλώνουν παιδιά με αυτοεκτίμηση. Και αυτό γιατί γνωρίζουν πως ένα ντροπαλό και συνετό παιδί θα δυσκολευτεί να επιβιώσει σ’ έναν σκληρό κόσμο. Σύμφωνα πάντως με τους ψυχολόγους, οι γονείς δεν θα πρέπει να σταματήσουν να επαινούν τα παιδιά από φόβο μήπως γίνουν αυτάρεσκα. Αν χαρακτηρίσουμε ένα παιδί ματαιόδοξο, είναι σαν να αποδίδουμε στις σκέψεις του κίνητρα των ενηλίκων, κάτι που τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν.

Πότε υπάρχει πρόβλημα;

Όταν η ματαιοδοξία εμποδίζει το παιδί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, αν εξαιτίας του ναρκισσισμού του παραμελεί τα μαθήματά του ή έχει προβλήματα με τους φίλους του, τότε οι γονείς πρέπει να το αντιμετωπίσουν. Αυτό που θα πρέπει να αποφύγουν όμως είναι να του δημιουργήσουν ενοχές για τη συμπεριφορά του και να απαιτήσουν να αλλάξει. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει είναι να προσπαθήσουν να του αποσπάσουν την προσοχή. Από την ηλικία των έξι ετών τα παιδιά γίνονται λιγότερο εγωκεντρικά και μπορούν να καταλάβουν τα συναισθήματα των άλλων. Αυτή είναι λοιπόν και η ιδανική ηλικία για να προσπαθήσουν να περιορίσουν την αλαζονεία. Από την άλλη, αν το παιδί δείχνει πως θα εξελιχθεί σε... Μαντόνα, ίσως αυτό που χρειάζεται τελικά είναι να του ενισχύσετε αυτή την τεράστια ιδέα που έχει για τον εαυτό του.

Με τη συνεργασία της Αλεξάνδρας Καππάτου (ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος-συγγραφέας).

Πηγή: in.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, οικογένεια, παιδιά

Εγκυμοσύνη: Διατροφή πριν και μετά

Η αντίληψη που θέλει τις εγκύους να τρώνε διπλά για να εξασφαλίσουν αποθέματα έχει ξεπεραστεί προ πολλού. Όσες θέλουν να προστατέψουν το έμβρυο που αναπτύσσεται μέσα στους, αλλά και να επανέλθουν όσο το δυνατόν συντομότερα στα κιλά τους χωρίς προβλήματα υγείας δεν έχουν παρά να ακολουθήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.



Η διατροφή είναι πολύ σημαντική για τη φυσική εξέλιξη της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας. Γι’ αυτό και ο γυναικολόγος στην πρώτη επίσκεψη επιβεβαίωσης της εγκυμοσύνης θα σας ζυγίσει, ώστε να μπορεί να ελέγχει αν τα κιλά σας πάρουν ανεξέλεγκτα την ανιούσα ή τους λόγους για τους οποίους δεν παίρνετε βάρος. Το ιδανικό είναι να προσλαμβάνετε τη σωστή ποσότητα θερμίδων και να επιλέγετε υψηλής ποιότητας τρόφιμα, που σας είναι τόσο απαραίτητα σε αυτή την περίοδο της ζωής σας. Μια δίαιτα ανεπαρκής ή μη ισορροπημένη μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των οστών και των δοντιών σας καθώς, επίσης, και στο βάρος του παιδιού. Αντί, λοιπόν, να δράξετε την ευκαιρία για να φάτε για δύο –όπως λέγανε παλιά– εκμεταλλευτείτε τη για να φάτε σωστά και καλά.





Το ιδανικό βάρος



Ο έλεγχος του βάρους στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πολύ σημαντικός, καθώς μια ανεξέλεγκτη αύξησή του μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη (διαβήτη κύησης, υπέρταση, τοξιναιμία) και στον τοκετό. Επίσης, αν πάρετε πολλά κιλά, είναι προφανές ότι θα τα χάσετε πιο δύσκολα μετά τη γέννηση του μωρού. Μια γυναίκα –που είχε φυσιολογικό βάρος πριν την εγκυμοσύνη– είναι καλό να πάρει 11,5 έως 16 κιλά. Αν είναι υπέρβαρη, 7 έως 11,5 κιλά, ενώ οι παχύσαρκες γυναίκες δεν θα πρέπει να πάρουν περισσότερα από 7. Αντίστοιχα, είναι προφανές ότι μια πολύ αδύνατη γυναίκα όταν μείνει έγκυος θα πάρει περισσότερα κιλά (ιδανικά 12,5 έως 18). Πόσο όμως πρέπει να τρώμε για να κρατηθούμε σε αυτό το «ιδανικό» βάρος; Κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, οι ενεργειακές ανάγκες δεν αυξάνονται ιδιαίτερα, γι’ αυτό δεν θα πρέπει η καθημερινή πρόσληψη θερμίδων να υπερβαίνει τις 1.800-2.000 θερμίδες –όσες δηλαδή πρέπει να καταναλώνει μια γυναίκα και πριν την εγκυμοσύνη. Στο δεύτερο τρίμηνο οι θερμίδες αυξάνονται κατά περίπου 350 την ημέρα και στο τρίτο κατά 450. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι τους τελευταίους μήνες μπορείτε ελεύθερα να παρεκτραπείτε και να τρώτε ό,τι σας αρέσει. Οι διατροφολόγοι συνιστούν να καλύπτονται οι αυξανόμενες θερμίδες με τρόφιμα υψηλής θρεπτικής αξίας και σχετικά χαμηλά σε θερμίδες, όπως γάλα, γιαούρτι, λαχανικά και φρούτα.



ΓΕΥΜΑΤΑ:



πώς και πότε…



Το κλειδί της επιτυχίας για να διατηρήσετε το ιδανικό βάρος στην εγκυμοσύνη είναι τα συχνά και μικρά γεύματα. Προτιμήστε να τρώτε τουλάχιστον πέντε φορές την ημέρα, δηλαδή τρία κυρίως γεύματα, ένα δεκατιανό κι ένα απογευματινό. Αφιερώστε αρκετό χρόνο στο φαγητό σας, για να αποφύγετε την αίσθηση φουσκώματος. Αν η ανάγκη σας για κάποια ατασθαλία είναι ακατανίκητη, τουλάχιστον κάντε τη στο πρωινό ή στο μεσημεριανό. Επίσης, αποφεύγετε τις αλατισμένες τροφές, αλλά και το να προσθέτετε αλάτι κατά το μαγείρεμα, ειδικά στο τελευταίο τρίμηνο, καθώς προκαλεί κατακράτηση υγρών, με αποτέλεσμα την εμφάνιση οιδημάτων. Τέλος, κάντε το νερό τον καλύτερό σας φίλο και φροντίστε να καταναλώνετε τουλάχιστον δέκα έως δώδεκα ποτήρια την ημέρα.



Τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά



Το έμβρυο, για να αναπτυχθεί φυσιολογικά, πρέπει να προσλαμβάνει όλα τα θρεπτικά συστατικά κάθε μέρα για τη φυσιολογική ανάπτυξή του. Γι’ αυτό, είναι απαραίτητο το καθημερινό διαιτολόγιό σας να περιλαμβάνει τα πάντα αλλά σε ισορροπημένες δόσεις. Περιορίστε τα ακόρεστα λίπη, τη ζάχαρη και το αλάτι και αυξήστε με μέτρο τις πρωτεΐνες, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη, και τους υδατάνθρακες, που χαρίζουν ενέργεια. Με λίγα λόγια, η διατροφή σας θα πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:



Βιταμίνες: Είναι οργανικές ουσίες που περιέχονται στις τροφές. Οι φυσικές πηγές των κυριοτέρων βιταμινών βρίσκονται σε οποιονδήποτε ζωικό ιστό (συκώτι, κρόκο αυγού, γάλα, τυρί), στα λίπη και στα έλαια (φυτικό βούτυρο, λάδι, μουρουνέλαιο), στα φρούτα (μήλα, μπανάνες, σύκα, ροδάκινα, φράουλες, πορτοκάλια), στα δημητριακά και στα λαχανικά. Προτιμήστε τα φρούτα εποχής που είναι πλούσια σε βιταμίνη C. Ιδιαίτερα κάποιες βιταμίνες, όπως αυτές του συμπλέγματος Β και η C, που δεν αποθηκεύονται στον οργανισμό πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνονται καθημερινά μέσω της διατροφής. Από την άλλη, όμως, οι βιταμίνες είναι πολύ ευαίσθητες και καταστρέφονται όταν τα φαγητά μαγειρεύονται σε υψηλές θερμοκρασίες ή υφίστανται βιομηχανική επεξεργασία. Γι’ αυτό, προτιμήστε να τρώτε τα φρούτα και τα λαχανικά ωμά, αλλά πολύ καλά πλυμένα. Όταν τα μαγειρέψετε, είναι καλύτερο να τα βράζετε στον ατμό ή να τα σοτάρετε ελαφρά για να μη χάνουν τη θρεπτική τους αξία. Συμβουλευτείτε το γυναικολόγο σας πριν τη λήψη κάποιου σκευάσματος συμπληρώματος διατροφής. Το φυλλικό οξύ είναι μια βιταμίνη που βρίσκεται σε πολλά τρόφιμα, όπως στα πράσινα λαχανικά, στα δημητριακά, στα πορτοκάλια, στα γκρέιπφρουτ, στις μπανάνες, στο γάλα, στο γιαούρτι κ.α. Οι Ελληνίδες συνήθως καταναλώνουν αρκετές ποσότητες λαχανικών κι έτσι και οι ποσότητες φυλλικού οξέος που προσλαμβάνουν είναι επαρκείς. Ωστόσο, οι σοβαρές παρενέργειες της έλλειψής του στο έμβρυο (όπως η πνευματική καθυστέρηση) αλλά και η μη τοξικότητά του έχουν κάνει πολλούς γιατρούς να συστήνουν τη λήψη του σε μορφή συμπληρώματος.



Υδατάνθρακες: Χρησιμοποιούνται ως άμεση πηγή ενέργειας. Βρίσκονται σε αφθονία στα δημητριακά, στα όσπρια, στους βολβούς (πατάτες, παντζάρια, καρότα), στα φρούτα, στο μέλι, στο γάλα και αλλού. Προτιμήστε τις αμυλούχες τροφές που δεν έχουν υποστεί έντονη επεξεργασία –όπως ψωμί, μακαρόνια και δημητριακά ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι κ.ά.–, γιατί η απορρόφησή τους επιβαρύνει λιγότερο το μεταβολισμό, καθώς η ενέργεια απελευθερώνεται πιο αργά και διαρκεί περισσότερο. Αποφεύγετε τα απλά σάκχαρα, όπως τη ζάχαρη, που περιέχεται σε γλυκά, παγωτά, σοκολάτες κ.α.



Πρωτεΐνες: Βοηθούν στην ανάπτυξη και στο σχηματισμό των ιστών, αλλά και στην παραγωγή ορμονών και αντισωμάτων. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες είναι τα αυγά, το κρέας, το ψάρι, τα τυριά, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί. Προτιμήστε τα λευκά κρέατα και τα ψάρια, κυρίως αυτά που έχουν μικρό μέγεθος. Το γάλα πρέπει να είναι μερικώς αποβουτυρωμένο, ενώ τα τυριά και τα γιαούρτια με λίγα λιπαρά. Δώστε ιδιαίτερη βαρύτητα στις πρωτεΐνες, καθώς είναι σημαντικές για την ανάπτυξη του εμβρύου. Οι ημερήσιες ανάγκες μιας εγκύου είναι σχεδόν διπλάσιες σε σχέση με μια μη έγκυο γυναίκα.



Λίπη: Τα λίπη δημιουργούν τα τοιχώματα των κυττάρων και είναι απαραίτητα για την υγιή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος του εμβρύου. Αν και έχουν υψηλή θερμιδική αξία, δεν πρέπει να τα αποκλείουμε από το διαιτολόγιο. Ωστόσο, τα ζωικά λίπη, καθώς και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, τα αλλαντικά, η σαντιγί, τα παγωτά και τα γλυκά, όπως και τα τηγανητά είναι δύσπεπτα και πολύ πλούσια σε λιπαρά. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιείτε μαργαρίνη αντί για βούτυρο και να αντικαταστήσετε όπου είναι δυνατό τα λιπαρά με παρθένο ελαιόλαδο, που περιέχει μονοακόρεστα λιπαρά οξέα και βιταμίνη Ε.



Σίδηρος: Αποτελεί το κύριο συστατικό της αιμοσφαιρίνης του αίματος. Η μεγάλη αύξηση του όγκου του αίματος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει και τις ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο. Κατά τους τελευταίους μήνες της ενδομήτριας ζωής το έμβρυο παίρνει σίδηρο από τον οργανισμό της μητέρας του και το αποθηκεύει στο συκώτι του. Η έλλειψή του προκαλεί στην έγκυο αναιμία, αδυναμία, ζάλη, ανορεξία, πονοκέφαλο, εύκολη κόπωση. Καλές πηγές σιδήρου είναι το συκώτι, το κρέας, κάποια όσπρια όπως τα φασόλια και η φακή, ορισμένοι ξηροί καρποί και τα λαχανικά με πράσινα φύλλα, όπως το σπανάκι. Επειδή όμως τις περισσότερες φορές διαπιστώνεται έλλειψη σιδήρου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι απαραίτητη η χορήγηση σκευάσματος. Για την καλύτερη απορρόφησή του από τον οργανισμό συνδυάστε τη λήψη του με βιταμίνη C και αποφεύγετε την κατανάλωση γαλακτοκομικών μαζί με πηγές σιδήρου, γιατί το ασβέστιο και ο σίδηρος ανταγωνίζονται στην απορρόφηση από το έντερο, με αποτέλεσμα τη μείωση της απορρόφησης και των δυο. Προτιμήστε να παίρνετε το σίδηρό σας με κάποιο φρούτο και τουλάχιστον δύο ώρες πριν ή μετά την κατανάλωση γαλακτοκομικών.



Ασβέστιο: Είναι απαραίτητο για το σχηματισμό των οστών. Τα οστά και τα δόντια του εμβρύου σχηματίζονται μεταξύ 4ης και 6ης εβδομάδας της κύησης, οπότε κρίνεται αναγκαία η επαρκής λήψη ασβεστίου από τη μητέρα σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αν δεν λαμβάνετε επαρκείς ποσότητες, το έμβρυο θα αντλεί το μερίδιο που του αναλογεί από τα δικά σας αποθέματα. Για να μην «εξαντληθούν», πίνετε τουλάχιστον 250 γρ. γάλα την ημέρα και εξασφαλίστε ασβέστιο κι από άλλες πηγές, όπως από το κρέας, τα αυγά, τα ψάρια (ιδίως αυτά που τρώγονται με το κόκαλο, όπως οι σαρδέλες και οι μαρίδες), τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το σπανάκι, τα όσπρια και τις μπανάνες. Τα συμπληρώματα ασβεστίου κατά την κύηση είναι απαραίτητα κυρίως στις γυναίκες που δεν τρώνε γαλακτοκομικά.



Πηγή: in.gr

Read More [...]

Posted in διατροφή, εγκυμοσύνη, μητέρα