Ευφυής γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Της Ελένης Χαδιαράκου

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η ευφυΐα δεν είναι μόνο γραμμένη στο DNA, αλλά είναι και μια επίκτητη δεξιότητα.

Όλοι έχουμε παρατηρήσει ότι κάθε παιδί, εκτός από ξεχωριστή προσωπικότητα, έχει και διαφορετικές ικανότητες από κάποιο αντίστοιχο της ηλικίας του. Άλλα συμπεριφέρονται ακριβώς όπως θα άρμοζε στο ηλικιακό διάστημα που διανύουν, άλλα δείχνουν πολύ πιο... προχωρημένα. Πέρα, όμως, από τις έμφυτες ικανότητες, τι είναι εκείνο που κάνει τα παιδιά να ξεχωρίζουν και να διακρίνονται αυτές οι διαφορές ανάμεσά τους; Ο εγκέφαλος ενός νεογέννητου ζυγίζει μόλις το 1/4 του βάρους του εγκεφάλου ενός ενηλίκου, γι’ αυτό και είναι ικανό να ελέγξει μόνο τις απολύτως απαραίτητες για τη ζωή λειτουργίες του οργανισμού του, δηλαδή την αναπνοή, το κλάμα, τον ύπνο και το φαγητό. Μέχρι το τέλος του πρώτου χρόνου, ο εγκέφαλος έχει τριπλασιαστεί σε μέγεθος. Έτσι, το παιδί αποθηκεύει πληροφορίες ανάλογα με τις εμπειρίες που βιώνει, και αρχίζει να τις χρησιμοποιεί κατά τη διαδικασία της μάθησης. Σύμφωνα με τους επιστήμονες και τις μελέτες που έχουν γίνει κατά καιρούς, σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του εγκεφάλου ενός παιδιού έχει και το περιβάλλον. Η ενεργός συμμετοχή των γονιών στη ζωή του παιδιού, και το κοινό τους ταξίδι στην ανακάλυψη του εαυτού του είναι τα καλύτερα που έχετε να κάνετε για να εξασφαλίσετε την προσωπική ευφυΐα του παιδιού σας. Σύμφωνα με έρευνες, τα μωρά που στερούνται την αγκαλιά και το παιχνίδι παρουσιάζουν «αδυναμία» στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, ενώ η αγάπη, το αγκάλιασμα και το παιχνίδι έχουν μια ισχυρή επίδραση στην ανάπτυξη της νοημοσύνης τους. Τι ονειρεύεστε για το παιδί σας; Να είναι χαρούμενο; Αισιόδοξο; Να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του; Να νιώθει ότι το αγαπάνε; Τότε, θα έχετε ήδη ένα έξυπνο παιδί. 

Παιχνίδια για έξυπνα μωρά 

Ο εγκέφαλος του μωρού σας διαμορφώνεται από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του και αποτελείται από δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα, που ονομάζονται νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί διασυνδέονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα όσο πιο στέρεες και σωστές «συνδέσεις» δημιουργούνται, τόσο εξυπνότερο να γίνεται το παιδί. Ο σχηματισμός αυτών των συνδέσεων ενεργοποιείται όταν το μωρό σας είναι εκτεθειμένο σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε χρώματα, ήχους, μυρωδιές, πρόσωπα, καθώς και στο άγγιγμά σας. 

Ανεξαρτησία και αυτοπεποίθηση 

Άλλες μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που λαμβάνουν περισσότερα ερεθίσματα, αναπτύσσουν πιο γρήγορα την ανεξαρτησία τους, ενώ έχουν καλύτερο συντονισμό των μυών τους και αποκτούν νωρίς μια ασφαλή εικόνα του εαυτού τους. Αντιθέτως, εκείνα που μεγαλώνουν με λιγότερα ερεθίσματα, βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση, κάτι που μπορεί να γίνει εμφανές αρκετά αργότερα, όπως π.χ. στην Α΄ τάξη του σχολείου, ενώ μπορεί να διαρκέσει και για πολλά χρόνια μετά. 

Ευφυΐα και κληρονομικότητα 

Οι επιστήμονες συμφωνούν σχεδόν ομόφωνα ότι η κληρονομικότητα αφορά περίπου το 50% της ευφυΐας ενός παιδιού, ενώ για το υπόλοιπο 50% σημαντικό ρόλο παίζουν περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η διατροφή, τα ερεθίσματα από το περιβάλλον, ακόμα και η αγάπη που δίνετε στο παιδί σας. Δεν μπορείς να αλλάξεις το γενετικό υλικό του εγκεφάλου, όμως με τα ερεθίσματα μπορείς να επηρεάσεις τη λειτουργία του. Και παρόλο που το γενετικό υλικό μπορεί να είναι άριστο, ρόλο παίζει και η συναρμολόγηση. Έτσι, ένα παιδί που γεννιέται έξυπνο, μπορεί να μην εξελιχθεί σε έξυπνο αν παραμεληθεί, ενώ ένα παιδί που δεν έχει γεννηθεί πολύ έξυπνο, μπορεί πραγματικά να λάμψει αν δεχτεί την κατάλληλη υποστήριξη από το περιβάλλον όπου μεγαλώνει. 

Μιλήστε στη δική τους γλώσσα 

Η Άλισον Γκόπνικ, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Μπέρκλεϊ, συγγραφέας του βιβλίου «Τhe Ρhilosophical Βaby» και ειδικευμένη στη Γνωστική Επιστήμη, μας λέει πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας υπολογιστής πολύ διαφορετικός και πολύ πιο ισχυρός από τους υπολογιστές που χειριζόμαστε. Και συνεχίζει: «Ως εκ τούτου, ο εγκέφαλος των μωρών είναι εξίσου ικανός για υπολογισμούς με τους ενήλικους εγκεφάλους, έστω κι αν τα μωρά ίσως να μην μπορούν να πούνε συνειδητά τι κάνει ο εγκέφαλός τους. Αν θέσουμε σε ένα 3χρονο παιδί μια ευθεία ερώτηση όπως: ''Πώς λειτουργεί αυτή η μηχανή;'', το πιθανότερο είναι να πάρουμε για απάντηση ασυναρτησίες. Αν, όμως, το ρωτήσουμε: ''Παίρνει μπροστά με τον κύβο ή με το κίτρινο κουμπί;'', θα μας δώσει τη σωστή απάντηση. Πρέπει να ρωτάς τα μωρά και τα παιδιά στη ''γλώσσα'' τους, όχι στη δική μας. Μας πήρε 30 χρόνια για να φανταστούμε πώς να το κάνουμε, και ακόμη μαθαίνουμε». 

Κάντε εξάσκηση 

Ο αμερικανός γενετιστής Ντέιβιντ Σενκ, στο βιβλίο του «Τhe Genius in all of us» (Η μεγαλοφυΐα μέσα μας), υποστηρίζει πως η ευφυΐα θέλει την εξάσκησή της. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι οι μεγαλοφυΐες γεννιούνται, δεν γίνονται, και ότι το ταλέντο είναι χάρισμα εκ φύσεως που δεν διδάσκεται, γιατί είναι συνυφασμένο με τα γονίδιά μας. Ο δόκτωρ τα ανατρέπει όλα αυτά, υποστηρίζοντας πως η μετριότητα δεν αποτελεί αμετάκλητη καταδίκη. Ο γνωστός γενετιστής ισχυρίζεται ότι, ελέγχοντας τις επιδράσεις του περιβάλλοντος, μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όρια που πιστεύουμε ότι μας έχει θέσει η φύση. Φέρνει, για παράδειγμα, το μουσικό ταλέντο: «Πολλοί πιστεύουν ότι δεν είναι προικισμένοι με μουσικό αυτί, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κλίση στη μουσική». Συμπέρασμα: Πολλές ικανότητες είναι επίκτητες, και η ευφυΐα σε κάποιο βαθμό μπορεί να διδαχτεί. Βέβαια, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι άλλο είναι η ευφυΐα και άλλο η ιδιοφυΐα! 

Η συνταγή της ευφυΐας 

Πέρα από τις ειδικές συνθήκες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, υπάρχουν και κάποιοι γενικοί παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν πως ενισχύουν τη νοημοσύνη και οξύνουν το νου. 

Η μουσική. Η επιστήμη έχει αποφανθεί ότι τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν από νωρίς τον κόσμο των ήχων. Τα μαθήματα μουσικής είναι ένας πολύ ευχάριστος τρόπος για να εξασκήσει σωστά ένα παιδί τον εγκέφαλό του και, όπως φαίνεται, τα οργανωμένα μαθήματα όχι μόνο ενισχύουν το δείκτη νοημοσύνης, αλλά συμβάλλουν και στη μετέπειτα ακαδημαϊκή απόδοση τού παιδιού. Πρόσφατη, μάλιστα, έρευνα του Πανεπιστημίου του Τορόντο έδειξε ότι τα παιδιά που διδάσκονται μουσική έχουν πολύ υψηλότερο IQ στην ενήλικη ζωή τους. 

Ο θηλασμός. Το μητρικό γάλα αποτελεί βασική τροφή του εγκεφάλου, και η σημασία του είναι τεράστια σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής του μωρού. Δανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο θηλασμός κάνει τα μωρά όχι υγιέστερα, αλλά και πιο έξυπνα: Μωρά που θήλασαν για εννέα μήνες είχαν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης. 

Η άσκηση. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησαν καθηγητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόις σε παιδιά Δημοτικού, οι αθλητικές επιδόσεις σχετίζονται άμεσα με την ακαδημαϊκή απόδοση. Η συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα ενισχύει την αυτοπεποίθηση, το ομαδικό πνεύμα και τις ηγετικές ικανότητες. 

Η περιέργεια. Οι ειδικοί λένε ότι γονείς που δείχνουν την περιέργειά τους για πράγματα, γεγονότα και καταστάσεις, μαθαίνουν στα παιδιά τους να αναζητούν νέες ιδέες, δηλαδή τη γνώση και τη σημασία της. 

Η σωστή διατροφή. Ως μηχανή, και μάλιστα η τελειότερη της φύσης, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει σε πλήρη απόδοση χωρίς σωστά καύσιμα. Η σωστή διατροφή μπορεί να επηρεάσει την πνευματική και διανοητική ανάπτυξη, ειδικά στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους. Σε πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από γιατρούς του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, σε 191 παιδιά που τα παρακολούθησαν από τη βρεφική ηλικία μέχρι την εφηβεία, διαπίστωσαν ότι όσα κατά τη βρεφική ηλικία είχαν σοβαρή έλλειψη σιδήρου, είχαν χαμηλότερες επιδόσεις στα τεστ που αξιολογούσαν τις γνωστικές, μαθησιακές και νοητικές ικανότητες στις ηλικίες των 5 ετών, 11-14 ετών και 15-17 ετών. 

Το παιχνίδι. Κι όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορούν να οξύνουν το πνεύμα, όχι βέβαια τα βίαια που κάνουν το παιδί μοναχικό και αφηρημένο, αλλά εκείνα που απαιτούν στρατηγική σκέψη, αναπτύσσουν οργανωτικές ικανότητες και ενισχύουν το ομαδικό πνεύμα και τη δημιουργικότητα. Αντίστοιχα, τα εγκεφαλικά παιχνίδια, όπως το σκάκι, το sudoku ή τα σταυρόλεξα, αποτελούν μια πολύ καλή γυμναστική του εγκεφάλου, αφού ο παίκτης λύνει προβλήματα και παίρνει αποφάσεις. 

Ευφυΐα και σκληρή δουλειά 

Ο Ρόμπερτ Σίγκλερ, καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon και ειδικευμένος στην εκπαίδευση των παιδιών, μας λέει πως τα γονίδια με τα οποία γεννιέται κανείς παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, όμως εξίσου σημαντικό είναι να δουλέψει κανείς σκληρά. Ο καθηγητής λέει χαρακτηριστικά: «Τα παιδιά της μεσαίας τάξης, πριν ξεκινήσουν το Νηπιαγωγείο, προηγούνται σε πολλές, διαφορετικές μορφές γνώσεων από τα παιδιά φτωχών οικογενειών, γιατί οι γονείς τους τους αφιερώνουν περισσότερο χρόνο. Μιλούν περισσότερο στα παιδιά τους, χρησιμοποιούν ευρύτερο λεξιλόγιο, τους διαβάζουν περισσότερα βιβλία πριν πέσουν για ύπνο, συζητούν μαζί τους θέματα που σχετίζονται με αριθμούς συχνότερα, παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια που τα βοηθούν να κατανοήσουν τους αριθμούς». Επίσης, ο Σίγκλερ μάς λέει πως οι μαθηματικές γνώσεις είναι δείκτης της εξυπνάδας του παιδιού. Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι το πόσο καλά Μαθηματικά ξέρει ένα παιδί, όταν ξεκινά το Νηπιαγωγείο -στα 5 του χρόνια-, αποτελεί πρόβλεψη για τις επιδόσεις του κατά την επόμενη οκταετία. Ακόμη και τα πιο απλά, κλασικά παιχνίδια, όπως το «φιδάκι», που περιλαμβάνουν αριθμούς, είναι πολύ βοηθητικά για τα παιδιά, όπως επίσης κάθε επιτραπέζιο. 

Η τυραννία της ευφυΐας 

Στο βιβλίο «Η Μαφία των Μαμάδων», το οποίο έγινε best seller στη Γερμανία, η συγγραφέας Κέρστιν Γκίερ παρουσιάζει ένα σύλλογο «τέλειων μητέρων» όπου, με σκοπό να μεγαλώσουν «διάνοιες», αναγκάζουν τα παιδιά από βρεφική σχεδόν ηλικία να ακούνε Μότσαρτ και να μαθαίνουν Κινέζικα, προσπαθώντας ταυτόχρονα να επιβάλλουν τις μεθόδους τους στο Νηπιαγωγείο που τα στέλνουν και να δημιουργήσουν τρομερές τύψεις στις υπόλοιπες, φυσιολογικές μαμάδες. Όσο τρομακτικό κι αν ακούγεται, η ιστορία δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο η τάση, από πολλούς σύγχρονους, σκληρά εργαζόμενους γονείς που πιστεύουν πως γνωρίζουν καλά το παιχνίδι του ανταγωνισμού, να ωθούν τα παιδιά τους σε ασχολίες που θα τα κάνουν ακόμα πιο έξυπνα, ακόμα πιο ικανά, και -αν είναι δυνατόν- τέλεια. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να εγγυηθεί σε αυτούς τους γονείς ότι η ευφυΐα στην οποία ποντάρουν μπορεί να γίνει δυσλειτουργική για το παιδί, και εντέλει να το εμποδίσει να ενταχθεί στο κοινωνικό πλαίσιο του σχολείου. Πάντως, όλοι οι γενετιστές συμφωνούν σε ένα πράγμα: Τα παιδιά που γεννιούνται έξυπνα, δεν εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς, ενώ εξίσου συχνά συμβαίνει τα παιδιά που δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνα, να επιτυγχάνουν πολλά στη ζωή τους. 

Με τη συνεργασία της Λωρέττας Θωμαΐδου (καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών).

Πηγή: kids.in.gr

Read More [...]

Posted in γέννηση, γλώσσα, εξυπνάδα, επιστήμονες, ευφυϊα, θηλασμός, κληρονομικότητα, μωρά, παιδιά, συνταγή

Δίψα για μάθηση!!!!

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των μεγάλων αλλαγών! Και τι αλλαγών.... Το μικρό σας ετοιμάζεται να φύγει πρώτη φορά από την αγκαλιά σας για να βρεθεί σε ένα καινούργιο χώρο: το πρώτο του σχολείο! Ένα νέο κεφάλαιο ξεκινά στη ζωή του (και τη δική σας!) γεμάτο από καινούργια ερεθίσματα που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί πολύπλευρα.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ
Ο παιδικός σταθμός είναι ο νέος χώρος που θα φιλοξενεί το παιδάκι σας κάποιες ώρες της ημέρας απασχολώντας το δημιουργικά, φροντίζοντας παράλληλα και για την επιτυχή κοινωνικοποιήση του. Όσο εσείς θα είστε στη δουλειά σας, το μικρό σας θα βρίσκεται σε ένα φιλικό και ζεστό περιβάλλον που θα του εξασφαλίσει ασφάλεια σε όλες του τις δραστηριότητες, δίνοντας του την ίδια στιγμή κίνητρα για να ανακαλύψει τις δυνατότητες του. Πιο συγκεκριμένα:

• Θα συναναστραφεί με νέα άτομα εκτός οικογένειας και θα εξοικειωθεί με την ιδέα πως δεν θα βρίσκεται συνέχεια μαζί με πρόσωπα που έχει συνηθίσει να βλέπει και αγαπά (γονείς, παππούς, γιαγιά). Θα γνωρίσει παιδάκια που θα έχουν κοινά ενδιαφέροντα και μέσα από την καθημερινή επαφή θα δημιουργήσει τους πρώτους του φίλους.
• Θα μάθει να ανήκει σε μια ομάδα, να συμπεριφέρεται και να λειτουργεί μαζί με το σύνολο (ομαδικό παιχνίδι). Θα αρχίζει να μοιράζεται τα παιχνίδια του και να συνεργάζεται με τα άλλα παιδάκια.
• Θα συμμορφώνεται με τους κανόνες που θα θέσει η δασκάλα και θα κατανοήσει πως δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει (πχ να φωνάζει). Θα αντιληφθεί λοιπόν πως είναι αναγκαίο να βάζει κάποια όρια στη συμπεριφορά του.
• Θα εμπλουτίζει το λεξιλόγιο του με όλο και περισσότερες λέξεις και φράσεις, εξαιτίας των ερεθισμάτων που θα δέχεται καθημερινά από τις δραστηριότητες του σταθμού (συζητήσεις, παραμύθια κλπ).
• Θα μάθει να ξεχωρίζει τα χρώματα και τα σχήματα.
• Θα καταφέρει με απλές λέξεις να περιγράψει μια εικόνα πλάθοντας έτσι μια μικρή ιστορία.
• Θα συνειδητοποιήσει πόσα πράγματα μπορεί να κάνει με τα χεράκια του! Στα χέρια του οι μαρκαδόροι θα "παίρνουν ζωή" και θα δίνουν χρώμα σε κάθε αριστούργημα του. Τα έντονα και φωτεινά κυρίως χρώματα μαγεύουν τον μικρό καλλιτέχνη και μπορεί να κάθεται με τις ώρες να ζωγραφίζει. Επιπλέον, θα χρησιμοποιήσει το ψαλίδι με το οποίο θα κόβει πολύχρωμα χαρτιά για τις χειροτεχνίες του. Η διάθεση για δημιουργία θα αναπτυχθεί με επιτυχία στον παιδικό σταθμό, οπωσδήποτε υπό την επίβλεψη της κυρίας.
• Θα ανεξαρτητοποιηθεί μαθαίνοντας να αυτοεξυπηρετείται. Όταν φτάνει στον παιδικό σταθμό, θα βγάζει το μπουφάν του και θα το κρεμάει στις ειδικές κρεμάστρες που διαθέτει ο χώρος, θα αποθηκεύει το φαγητό της μαμάς στο συρτάρι ή στο ντουλάπι που του ανήκει, ενώ θα εξασκηθεί στο να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ: ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ή ΓΡΑΜΜΑΤΑ;

Σκοπός του νηπιαγωγείου είναι η, κατά κάποιο τρόπο, προετοιμασία του παιδιού για την ένταξη του στο εκπαιδευτικό σύστημα. Εδώ το παιχνίδι και η ανεμελιά συνδυάζονται με τη στοιχειώδη (για ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας) μάθηση, με αποτέλεσμα να αφομοιώνει ευκολότερα τις πρώτες του γνώσεις. Είναι γεγονός πως αν τα παιδιά ξεκινήσουν την εκπαιδευτική τους πορεία με παιχνίδια και ευχάριστες δραστηριότητες, υιοθετούν την πεποίθηση ότι το σχολείο αποτελεί ένα περιβάλλον φροντίδας και σεβασμού από όπου μπορούν να αντλήσουν ευχαρίστηση μέσα από την ανακάλυψη καινούργιων γνώσεων. Στο νηπιαγωγείο το παιδάκι σας:

• Θα μάθει τα πρώτα του γράμματα και μέχρι το τέλος του χρόνου θα μπορεί να γράφει το όνομα του. Πολλοί νηπιαγωγοί μαθαίνουν στα παιδιά την αλφαβήτα μέσα από ένα τραγουδάκι.
• Θα έρθει σε επαφή με τους αριθμούς μαθαίνοντας να μετρά μέχρι το 10, ενώ θα ξέρει να απαντά σε ερωτήσεις όπως "Πόσα δάχτυλα έχεις;", "Πόσες μέρες έχεις η εβδομάδα;"
• Θα καταλάβει την έννοια της πειθαρχίας: δεν πρέπει να μιλά όταν η κυρία διηγείται ένα παραμύθι αν δεν σηκώσει το χέρι του, και δεν είναι σωστό να παίρνει τη σειρά του άλλου παιδιού σε ένα ομαδικό παιχνίδι.
• Θα αναπτύσσει όλο και πιο πολύ την εκφραστική του ικανότητα. Θα διαπιστώσετε πως όταν το ρωτάτε για τις δραστηριότητες του στο νηπιαγωγείο, θα μιλάει και θα διατυπώνει τις προτάσεις όλο και πιο σωστά.
• Θα ελέγχει το σώμα και τις κινήσεις του. Σ' αυτό βοηθούν δραστηριότητες όπως το βάδισμα των παιδιών σε γραμμή μέχρι να φτάσουν στον κήπο, η δημιουργία κύκλων με το πιάσιμο των χεριών, το τρέξιμο σε κύκλο.
• Θα ενισχυθεί η κοινωνικότητα του καθώς θα γνωρίσει καινούργια παιδάκια που δεν ήταν μαζί στον παιδικό σταθμό.Αν ωστόσο το μικρό σας δεν γεύτηκε την εμπειρία του παιδικού σταθμού, το νηπιαγωγείο είναι ο ιδανικός χώρος για να αναπτύξει την κοινωνικότητα του και, φυσικά, να κάνει τις πρώτες του φιλίες.
• Θα μάθει να συγκεντρώνεται σε αυτά που λέει η δασκάλα, να δίνει προσοχή στις οδηγίες της, να παρακολουθεί την ιστοριούλα που τους διηγείται.
• Θα κατανοήσει τη σημασία της τάξης, αφού στο τέλος της ημέρας όλα τα παιδιά με τη συνεργασία της δασκάλας μαζεύουν τα παιχνίδια από το πάτωμα, ξεχωρίζουν τις ξυλομπογιές από τους μαρκαδόρους και τα μολύβια τακτοποιώντας το χώρο. 
• Θα γνωρίσει κανούργια και ενδιαφέροντα παιχνίδια όπως το κουκλοθέατρο και το μπακάλικο (ή άλλο μαγαζί). Στο κουκλοθέατρο μαθαίνει να αυτοσχεδιάζει μια μικρή ιστορία σε συνεργασία με 2-3 άλλα παιδάκια και να την παρουσιάζει στα υπόλοιπα περιμένοντας το χειροκρότημα, ενώ στο μπακάλικο μαθαίνει την έννοια της ευγένειας (ευχαριστώ, παρακαλώ, τι θα θέλατε), τη σημασία του πουλώ-αγοράζω και οπωσδήποτε των χρημάτων.

ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Η πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου σηματοδοτεί την είσοδο του μικρού σας στο μυστηριώδη κόσμο των γνώσεων. Έχοντας πάρει μια μικρή γεύση στο νηπιαγωγείο για όσα το περιμένουν, ξεκινά να κατακτήσει το χώρο της εκπαίδευσης μαθαίνοντας κάθε μέρα και κάτι καινούργιο. 

• Το πρωτάκι σας θα μάθει να γράφει τα γράμματα του αλφάβητου (μικρά και κεφαλαία) με τη σωστή σειρά, ενώ παράλληλα θα γνωρίσει τους δίφθογγους.
• Θα αρχίσει να σχηματίζει λέξεις ενώνοντας όπως πρέπει τα γραμματάκια μεταξύ τους (αργότερα προτάσεις) και να τις τονίζει σωστά. Με τη βοήθεια της δασκάλας (και τη δική σας στο σπίτι) θα εξασκηθεί στην ορθογραφία.
• Όσον αφορά τη γραμματική, το παιδί έρχεται σε επαφή με την έννοια του ρήματος και μαθαίνει να το κλίνει (μη φανταστείτε σε όλους τους χρόνους).
• Στην αρχή συλλαβίζοντας, το μικρό σας θα μάθει να διαβάζει.... και όχι μόνο τα κείμενα του σχολικού βιβλίου! Τα περισσότερα παιδιά στη φάση αυτή δεν αφήνουν τίποτα αδιάβαστο: διαφημιστικά φυλλάδια, λογαριασμοί, ακόμα και τα γράμματα στην τηλεόραση λειτουργούν σαν πρόκληση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως καταλαβαίνουν πάντα αυτό που διαβάζουν.
• Οι αριθμοί μπαίνουν για τα καλά στη ζωή του παιδιού και το καλούν σε παιχνίδια! Αφού μάθει να γράφει μέχρι το 10, θα έρθει αντιμέτωπο με την πρόσθεση αρχικά και στη συνέχεια με την αφαίρεση.
• Το πιτσιρίκι σας εξασκείται στην πειθαρχία πολύ περισσότερο τώρα. Στην αίθουσα θα βρίσκεται μαζί με άλλα 20-25 παιδάκια και θα μάθει πως πρέπει να σέβεται κάποιους κανόνες: να μη μιλά με τον διπλανό του την ώρα του μαθήματος, να μην πετάγεται αλλά να σηκώνει το χέρι του για να απαντήσει στην ερώτηση της κυρίας, να τρώει και να πηγαίνει στην τουαλέτα στο διάλειμμα.
• Μαθαίνει να συγκεντρώνεται σε όσα παραδίδει η δασκάλα και να συγκρατεί στο μυαλό του όσα πρέπει να κάνει για την επόμενη μέρα. Έτσι οργανώνει τη σκέψη του, εξασκεί τη μνήμη του και ταυτόχρονα γίνεται υπεύθυνο.
• Πολλά από τα παιδάκια που πήγαιναν μαζί στο νηπιαγωγείο (αν προτιμήσατε δημόσιο) θα είναι σίγουρα και εκείνα στην πρώτη τάξη. Όπως καταλαβαίνετε, το μικρό σας θα αισθάνεται οικεία με τους "παλιούς" του φίλους, ενώ παράλληλα του δίνεται η ευκαιρία να συνάψει φιλίες με τα καινούργια παιδάκια, ενισχύοντας έτσι περισσότερο την κοινωνικότητα του.
• Φυσικά η πρώτη δημοτικού δεν περιλαμβάνει μόνο γλώσσα και αριθμητική! Οι εκπαιδευτικές εκδρομές που προγραμματίζονται κατά τη διάρκεια του χρόνου (ειδικά για την Α΄ τάξη) δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν καινούργια πράγματα και να ξεφύγουν λίγο από τα μαθήματα.

Ο πολύτιμος ρόλος του δασκάλου

Για να είναι αποτελεσματικός ένας δάσκαλος  θα πρέπει να φροντίζει τα εξής:

• Να δίνει ερεθίσματα για να ανακαλύψουν τα παιδιά τις δυνατότητες τους.
• Να παρέχει συναισθηματική ασφάλεια, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες.
• Να δουλεύει στο πλευρό των παιδιών και όχι για λογαριασμό τους.
• Να τους δίνει δυνατότητα επιλογών και όχι να επιβάλλει τη δική του επιλογή.
• Να προσφέρει τη βοήθεια και τη συμπαράσταση του όπου χρειάζεται.
• Να ασχολείται με το κάθε παιδί ξεχωριστά φροντίζοντας για τη δική του προσωπική ανάπτυξη και, παράλληλα, να μεριμνά για την καλή σχέση των παιδιών μεταξύ τους.
• Να μη χρησιμοποιεί την ανταμοιβή ή τη στέρηση σαν παιδαγωγικές μεθόδους.
• Να μην κρίνει ή να συγκρίνει τις ικανότητες των παιδιών και τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Read More [...]

Posted in αριθμοί, γράμματα, δημοτικό, νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός, πρώτη τάξη, πρώτο σχολείο, Σεπτέμβριος

Ψείρες!!!! Και τώρα;

Με τη νέα σχολική χρονιά αυξάνονται και οι πιθανότητες τα πιτσιρίκια μας να κολλήσουν ψείρες. Πως μπορούμε να το αποτρέψουμε αυτό;

Πως κάνω έλεγχο για ψείρες;

Αν δεν βρεθεί έστω και μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα. δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί έγκυρη διάγνωση για ψείρες– ανεξάρτητα από το πόσες κόνιδες υπάρχουν, πόσες περιπτώσεις φθειρίασης αναφέρονται σε ένα σχολείο ή πόσο έντονη είναι η φαγούρα.

• Αν κάποιος έχει κόνιδες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει και ψείρες – όταν απαλλαγείτε από όλες τις ψείρες, οι κόνιδες θα παραμείνουν κολλημένες στην τρίχα μέχρι να μεγαλώσουν ή μέχρι να απομακρυνθούν με το χτένισμα.


• Τα μαλλιά θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά, ιδανικά, μια φορά την εβδομάδα.


• Να θυμάστε ότι η παρουσία ψειρών δεν προκαλεί φαγούρα αμέσως σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί να περάσει πάνω από ένας μήνας πριν εμφανιστεί αυτό το σύμπτωμα.


• Το χτένισμα σε βρεγμένα μαλλιά, ή μετά την εφαρμογή μαλακτικού, μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο άνετη.


• Ο καλός φωτισμός είναι σημαντικός. Το ίδιο και η άνεση.


• Ο έλεγχος για ψείρες της κεφαλής δεν θα πρέπει να θεωρείται σπουδαία υπόθεση. Είναι απλώς ένα φυσιολογικό κομμάτι της προσωπικής υγιεινής της οικογένειας, όπως το βούρτσισμα των δοντιών ή το λούσιμο των μαλλιών.

Αντιμετώπιση

Αν βρείτε ζωντανές ψείρες, πρώτον, μην ανησυχήσετε. Οι ψείρες της κεφαλής είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μας και δεν πρέπει να μας προκαλεί αμηχανία, πανικό ή ντροπή.

Πώς να ξεφορτωθείτε τις ψείρες της κεφαλής

Υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΙΣ βασικοί τρόποι αντιμετώπισης των ψειρών της κεφαλής:

1. Μηχανικός τρόπος
2. Χρήση εντομοκτόνων
3. Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό
4. Εναλλακτικοί τρόποι

Μηχανικός τρόπος

Οι λοσιόν που δεν περιέχουν εντομοκτόνα λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο από τις συμβατικές θεραπείες με εντομοκτόνα. Δεν λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα αλλά της επιτίθενται μηχανικά. Αυτός ο μηχανικός τρόπος δράσης σημαίνει ότι δεν μπορεί η ψείρα να αποκτήσει ανθεκτικότητα.

Χρήση εντομοκτόνων

Οι θεραπείες με εντομοκτόνα λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ψείρες της κεφαλής έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα σε μερικά εντομοκτόνα. Εν μέρει, αυτό είναι αποτέλεσμα της ακατάλληλης και υπερβολικής χρήσης αυτών των εντομοκτόνων για μεγάλο χρονικό διάστημα *.

*Downs, AMR, Stafford, K.A., Hunt, C.P. et al (2002) Widespread insecticide resistance in head lice to over-the-counter pediculocides in England and the emergence of carbaryl resistance. British Journal of Dermatology 146 (1) , 88-93

Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό

Μερικοί άνθρωποι ενδέχεται να επιθυμούν την απομάκρυνση των ψειρών με φυσικούς τρόπους. Μια από τις πιο καθιερωμένες μεθόδους είναι το χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό. Υπάρχουν επίσης πολλές συσκευές διαθέσιμες για χρήση σε στεγνά μαλλιά μόνο, οι οποίες υποστηρίζουν ότι βοηθούν την απομάκρυνση των ψείρών ηλεκτρονικά αλλά είναι περιορισμένες οι αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών.

Εναλλακτικοί τρόποι

Συχνά υπάρχουν ανησυχίες για τη χρήση χημικών σκευασμάτων στην αντιμετώπιση των ψειρών και υπάρχουν στο εμπόριο πολλά σκευάσματα που βασίζονται σε εναλλακτικούς τρόπους. Δυστυχώς, πολλά από αυτά τα προϊόντα, π.χ. έλαιο δέντρου τσαγιού, υστερούν σε δημοσιευμένες αποδείξεις ή σε άδεια προϊόντος έτσι ώστε να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

Εφαρμόζοντας το αντιφθειρικό προϊόν

• Χρήση αντιφθειρικού γίνεται μόνο αν έχει βρεθεί μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα – ποτέ απλά «έτσι, για να υπάρχει».
• Ακολουθήστε τις οδηγίες του κατασκευαστή και διασφαλίστε ότι η θεραπεία θα παραμείνει στο κεφάλι για τον προτεινόμενο χρόνο.
• Όταν εφαρμόζετε το αντιφθειρικό προϊόν, καλύψτε όλο το μήκος της τρίχας αν καθορίζεται από τις οδηγίες χρήσης.
• Κρατήστε τη λοσιόν μακριά από τα μάτια και το πρόσωπο – μην χρησιμοποιείτε σεσουάρ εκτός αν οι οδηγίες λένε ότι μπορείτε, και μείνετε μακριά από φλόγες, σόμπες, τσιγάρα και άλλες πηγές θερμότητας
• Οι περισσότερες θεραπείες χρειάζονται επανάληψη επτά μέρες μετά την πρώτη θεραπεία ώστε να σκοτωθούν πιθανές νύμφες που έχουν εκκολαφθεί από την ημέρα της πρώτης θεραπείας. Η διαδικασία ελέγχου πρέπει να επαναλαμβάνεται μερικές μέρες μετά τη θεραπεία ώστε να διασφαλίσετε ότι έχουν εξαλειφθεί όλες οι ψείρες.

Ολοκλήρωση

Αφού ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν ψείρες και αφού εφαρμόσουμε το αντιφθειρικό προϊόν, ακολουθεί ένα τελευταίο, αλλά σημαντικό βήμα. Είναι ώρα να επαναλάβουμε τη διαδικασία ελέγχου.

• Ελέγξτε ότι όλες οι ψείρες της κεφαλής έχουν φύγει σε διάστημα 2-3 ημερών μετά την τελευταία εφαρμογή ώστε να ολοκληρωθεί η αγωγή.
• Εάν οι οδηγίες του προϊόντος ορίζουν ότι χρειάζεται δεύτερη εφαρμογή, επαναλάβετε τη διαδικασία για δεύτερη φορά, επτά ημέρες μετά την πρώτη, προκειμένου να σκοτώσετε τυχόν ψείρες που έχουν εκκολαφθεί στο μεσοδιάστημα.
• Συνεχίζετε να ελέγχετε για ψείρες σε τακτά διαστήματα μιας εβδομάδας.

Τι κάνουμε αν οι ψείρες είναι ακόμα εκεί;

Εάν εξακολουθείτε να βρίσκετε ζωντανές ψείρες μετά το τέλος της εφαρμογής του αντιφθειρικού προϊόντος, τότε είτε η αγωγή έχει αποτύχει είτε υπάρχει νέα μόλυνση. Εάν η αγωγή έχει αποτύχει, συνήθως θα βρείτε ψείρες σε όλα τα στάδια της ζωής τους, ενώ αν υπάρχει νέα μόλυνση θα βρείτε συνήθως μερικές ενήλικες ψείρες.

Θα χρειαστεί να εφαρμόσετε ξανά αντιφθειρικό προϊόν, επομένως σιγουρευτείτε ότι:

• Αν χρησιμοποιήσατε εντομοκτόνο την πρώτη φορά, αλλάξτε προϊόν και επιλέξτε κάποιο με φυσικό μηχανισμό δράσης.
• Έχετε διαβάσει τις οδηγίες προσεκτικά και τις ακολουθείτε επακριβώς
• Χρησιμοποιείτε αρκετή ποσότητα προϊόντος για να καλύψετε ολόκληρο το κεφάλι και όλο το μήκος των μαλλιών.
• Αφήνετε το προϊόν να δράσει για αρκετή ώρα.
• Ολοκληρώνετε τον κύκλο της θεραπείας.

Αν για οποιονδήποτε λόγο το πρόβλημα επιμείνει, συμβουλευτείτε το φαρμακοποιό ή το γιατρό σας.

Πηγή: hedrin.gr

Read More [...]

Posted in αντιμετώπιση, αντιφθειρικό, έλεγχος, κεφάλι, μαλλιά, παιδιά, σχολείο, τριχωτό κεφαλής, φάρμακο, ψείρες

Παιδικός σταθμός: πότε και πού πρέπει να πάει το παιδί μου;

Της Ιωάννας Αντωνιάδου-Κουμάτου,

Αναπτυξιακή Παιδίατρος

Διευθύντρια Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, συνεργάτης Ευρωκλινικής Παίδων

Ο παιδικός σταθμός αποτελεί μια πραγματικότητα και ένα πολύ σημαντικό βήμα στη ζωή του παιδιού και όλης της οικογένειας. Είναι η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού από το σπίτι και η στιγμή της ένταξης στο πρώτο κοινωνικό πλαίσιο. Ενημερωθείτε για όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε, ώστε να επιλέξετε τον καταλληλότερο παιδικό σταθμό για το δικό σας παιδί.

Οι γονείς σχεδόν πάντα είναι ανήσυχοι και προβληματισμένοι και θέτουν μια σειρά από ερωτήματα και σκέψεις που αφορούν αυτή την απόφαση:

"Παιδικός σταθμός ή σπίτι; Μήπως πρέπει να αφήσω τη δουλειά μου; Πότε είναι καλύτερα; Τι θα κάνω με τις ασθένειες; Ποια είναι τα πλεονεκτήματά του; Σε ποιο σταθμό να πάει; Έχει γιατρό; Θα τρώει καλά; Πώς θα προσαρμοσθεί; Τι πληροφορίες πρέπει να δώσω για το παιδί μου ή την οικογένειά μου και σε ποιον;"

Αυτά είναι μόνον κάποια από τα ερωτήματα που ακούω να θέτουν οι γονείς στον παιδίατρο τους. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να προτείνω λύσεις και να διευρύνω τη σκέψη σας ώστε να βρείτε την καλύτερη λύση για εσάς. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτα σωστό ή απόλυτα λάθος. Υπάρχει το δικό μας σωστό, με βάση τις απόψεις μας για την ανατροφή, τις οικονομικές δυνατότητες, τις συνθήκες δουλειάς, τις εμπειρίες μας, τις αντοχές μας, την υγεία των μελών της οικογένειας ή του παιδιού, τις οικογενειακές σχέσεις, την ωριμότητα του παιδιού.

Όποια λύση και αν ακολουθηθεί όμως, πρέπει να ξέρουμε γιατί και πώς θα τη στηρίξουμε με σταθερότητα ώστε να αποβεί καλύτερη για το παιδί μας. Γιατί συχνά οι γονείς έχουν μια αμφιθυμία για την απόφασή τους και στην πρώτη δυσκολία παλινδρομούν, με συνήθως αρνητικό αποτέλεσμα για το παιδί.

Τι είδους παιδικοί σταθμοί υπάρχουν;

Υπάρχουν σταθμοί που δέχονται νήπια μεγαλύτερα των 2,5 ετών, οι λεγόμενοι παιδικοί σταθμοί, και σταθμοί που δέχονται βρέφη από 8 μηνών και άνω, οι λεγόμενοι βρεφονηπιακοί. Υπάρχουν ελάχιστοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, κυρίως ιδιωτικοί ή κάποιων οργανισμών, που δέχονται μωρά από 2 μηνών, όταν συνήθως λήγει η άδεια μητρότητας. Τόσο οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, όσο και οι παιδικοί σταθμοί, μπορεί να είναι:

Κρατικοί

Δημοτικοί

Ιδιωτικοί

Συλλόγων (αλλοδαπών, εργαζομένων σε συγκεκριμένο χώρο κ.ά.)

Οργανισμών (π.χ., τράπεζες, ΟΤΕ, ΔΕΗ).

Το ύψος των διδάκτρων

Εκτός από τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, και τους σταθμούς των εργαζομένων, όπου συνήθως δεν υπάρχουν δίδακτρα, και τους ιδιωτικούς όπου υπάρχουν, στους άλλους η οικονομική συμμετοχή ποικίλλει και μάλιστα πολύ.

Ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία ή θέσεις εργασίας καλύπτουν ένα χρηματικό ποσό και ορισμένοι ιδιωτικοί σταθμοί είναι συμβεβλημένοι με ταμεία.

Το ύψος των διδάκτρων άλλες φορές αντανακλά στην ποιότητα παροχής και άλλες όχι. Υπάρχουν μικροί παιδικοί σταθμοί με χαμηλά δίδακτρα και πολυ μεράκι απο την πλευρά των υπευθύνων και, ορισμένες φορές παιδικοί σταθμοί με ακριβά δίδακτρα που μπορεί να είναι μόνο κατ΄επιφάνεια καλοί.

Αρκετοί σταθμοί «τάζουν» πάρα πολλές και πολύ εξεζητημένες δραστηριότητες για τα παιδιά (ιππασία, πληροφορική, αγγλικά, παντομίμα), οι οποίες –άδικα πιστεύω-επηρεάζουν θετικά τους γονείς.

Σε ελάχιστους σταθμούς μπορεί να υπάρχει γονική συμμετοχή στη διοίκηση και τη λειτουργία ή γονικός έλεγχος. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα για την λειτουργία του σταθμού και για την παροχή του αισθήματος ασφάλειας στους γονείς. 

Λειτουργία των παιδικών σταθμών

Σε όλους τους παιδικούς σταθμούς τα παιδιά είναι χωρισμένα σε μικρές ομάδες, με ηλικιακά κριτήρια συνήθως. Έτσι, υπάρχουν:

Βρεφικά τμήματα

Μεταβρεφικά τμήματα

Προ-προνηπιακά τμήματα

Προνηπιακά τμήματα

Νηπιακά τμήματα

Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική και μερικοί  παιδικοί σταθμοί δεν έχουν την άδεια να την παρέχουν. Έτσι πρέπει να ενημερωθείτε γι΄ αυτό πριν εγγράψετε το παιδί σας κάπου. Καμιά φορά μπορεί να κριθεί ότι ένα παιδί θα βοηθηθεί περισσότερο σε μια ομάδα μικρότερων παιδιών, οπότε και το θέμα συζητιέται με τους γονείς ή τους ειδικούς, εξηγώντας με ακρίβεια τους λόγους.

Το παιδαγωγικό προσωπικό συνήθως είναι απόφοιτοι Δημοσίων ή Ιδιωτικών οργανισμών με φοίτηση τουλάχιστον διετή. Στους περισσότερους σταθμούς οι παιδαγωγοί δεν είναι απόφοιτοι ΤΕΙ ή Πανεπιστημίου ή υπάρχει μόνο ένας σε κεντρική θέση. Σε μερικούς το προσωπικό έχει πολύ μικρή προϋπηρεσία και σε άλλους αλλάζει συνέχεια. Ετσι καλό είναι να ενημερωθείτε για την εκπαίδευση , την προϋπηρεσία και την σταθερότητα των παιδαγωγών.

Συνήθως σε κάθε τάξη υπάρχουν περισσότερα από 10 παιδιά με μια κύρια παιδαγωγό και μια βοηθό. Υπάρχει πρόγραμμα εκπαίδευσης, φαγητού, σωματικής δραστηριότητας, ξεκούρασης. Οι δραστηριότητες είναι ατομικές ή ομαδικές, ανάλογα με την ηλικία.

Οι περισσότεροι σταθμοί εφαρμόζουν καθημερινά οργανωμένα προγράμματα που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές ανάγκες κάθε ηλικίας.  Τα προγράμματα μερικές φορές είναι άκαμπτα και  άλλες φορές δεν τηρούνται.

Καλό είναι να επιμείνετε σ’ αυτό. Κάθε ηλικία χρειάζεται πρόγραμμα, με παιδαγωγικό στόχο, σταθερό και ευέλικτο συγχρόνως. Η ακαμψία ή το χάος δεν βοηθούν τα παιδιά.

Στους καλά οργανωμένους σταθμούς υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ο οποίος γνωστοποιείται στους γονείς, με πληροφορίες για:

Τα ωράρια λειτουργίας

Τις συνθήκες μεταφοράς των παιδιών

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Τις εκπαιδευτικές εκδρομές

Το διαιτολόγιο

Τις αργίες

Τον τρόπο επικοινωνίας γονιών-παιδαγωγών

Την αντιμετώπιση ασθενειών

Αν δεν υπάρχει κανονισμός λειτουργίας, ζητήστε πληροφορίες για όλα τα παραπάνω. Στους περισσότερους – ιδίως βρεφονηπιακούς – σταθμούς, υπάρχει (και σύμφωνα με τον νόμο) ένας παιδίατρος, ο οποίος επισκέπτεται κάθε εβδομάδα ή και αραιότερα τον σταθμό και φροντίζει διάφορα θέματα  υγείας και ασφάλειας των παιδιών ή και το διαιτολόγιό τους. Είναι σκόπιμο όταν παίρνετε πληροφορίες για κάποιο προσχολικό πλαίσιο να ενδιαφερθείτε για την ασφάλεια του κτιρίου και του εξοπλισμού (σκάλες, τζάμια, αυλή, τουαλέτες, έπιπλα, παιδαγωγικό υλικό, πυρασφάλεια, αντισεισμική προστασία).

Το μεγάλο δίλημμα: σταθμός ή σπίτι;

Πολλές φορές το δίλημμα αυτό δεν έχει θέση γιατί οι συνθήκες της οικογένειας –εργασιακές, οικονομικές, συναισθηματικές, ανυπαρξία βοήθειας – κάνουν τη λύση του σταθμού μοναδική. Και τότε πρέπει να βρούμε ένα πλαίσιο, στον οποίο θα εμπιστευθούμε το παιδί μας και όλα θα πάνε καλά. Αν όμως το δίλημμα το θέτει η ανάγκη για εκπαίδευση ή η συνύπαρξη με άλλα παιδιά, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι για κάθε παιδί έως την ηλικία των 2,5 ετών είναι καλύτερο το σπίτι. Μέχρι τα 2,5 χρόνια τόσο από σωματική, όσο και από συναισθηματική άποψη, είναι καλύτερα ένα παιδί να μένει σε σταθερό, ασφαλές περιβάλλον με ένα πρόσωπο «δικό του» (γιαγιά ή μπέιμπυ σίτερ). Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά προτιμούν την ατομική ενασχόληση μαζί τους. Προτιμούν τον χώρο τους και τον σεβασμό στις δικές τους ανάγκες και ρυθμούς περισσότερο από ποτέ. Από εκπαιδευτικής πλευράς σε ένα σπίτι που του απευθύνονται, του μιλούν και σέβονται τους βιορυθμούς του, το παιδί τα έχει όλα. Όσο για το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, τις πιο πολλές φορές τού είναι αδιάφορο γιατί δεν ξέρει ακόμη να συνεργάζεται και να μοιράζεται. Η κοινωνικότητά του δεν το βοηθάει παρά να υπάρχει σχεδόν μόνο του ή να χαίρεται την συνύπαρξη με παιδιά παρουσία των γονιών του. Εξάλλου η καθημερινή βόλτα στην παιδική χαρά και η συναναστροφή με τους συγγενείς αρκούν.

Μετά τα 2,5 χρόνια το παιδί είναι έτοιμο, αλλά όχι υποχρεωμένο να παρακολουθήσει πρόγραμμα παιδικού σταθμού. Μετά τα 3-3,5 χρόνια, ο σταθμός αρχίζει να γίνεται απαραίτητος. Βοηθιέται στο να αποκτήσει με δομημένο τρόπο γνώσεις και να αναπτύξει νοητικές δεξιότητες. Να μάθει και να χαρεί μέσα από τις δραστηριότητες του παιδικού σταθμού και το ελεύθερο παιχνίδι. Περισσότερο απ’ όλα όμως, μαθαίνει να συναναστρέφεται, να συνυπάρχει, να μοιράζεται, να συνεργάζεται, να χαίρεται. Μαθαίνει να ακολουθεί τους κανόνες και τα όρια της ομάδας, να πειθαρχεί σ’ αυτά, να κοινωνικοποιηθεί. Γιατί το βασικότερο στοιχείο της κοινωνικοποίησης είναι η εκμάθηση και η αποδοχή των κανόνων συναλλαγής μέσα σε μια ομάδα και ο σεβασμός των άλλων αλλά και του εαυτού μας.

Το παιδί είναι και ηλικιακά  έτοιμο για όλα αυτά μετά τα 3 χρόνια. Οι αναπτυξιακές του ικανότητες μόνο τότε το βοηθούν. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ποιότητα του παιδικού σταθμού. Φροντίστε γι’ αυτήν, γιατί ιδίως στις μικρές ηλικίες το παιδί είναι ευάλωτο. Έχω δει οικογένειες να ανατέμνουν με λεπτομέρεια την κάθε κυρία που φροντίζει το παιδί τους – και καλά κάνουν – και να εμπιστεύονται με μιας τον παιδικό σταθμό.

Ο παιδικός σταθμός και οι ασθένειες

Οι ασθένειες είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα. Σε όποια ηλικία και αν αρχίσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό θα αρρωσταίνει συχνά για τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο. Οι ρινικές εκκρίσεις και ο βήχας όμως, θα είναι μαζί σας για μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό γίνεται γιατί το παιδί με το να εκτίθεται σε ιούς και μικρόβια χτίζει σταδιακά την ανοσία του, αποκτά ανοσολογική  μνήμη και μόνο έτσι δεν αρρωσταίνει συχνά μετά. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνει για να είναι ένα παιδί γερό. Το να μεγαλώσει σε γυάλινη προστασία δεν το βοηθάει. Έτσι, μη φοβάστε τις συχνές λοιμώξεις –γιατί ουσιαστικά είναι προστασία- εκτός αν ο παιδίατρός σας γνωρίζοντας πιθανές ιδιαιτερότητες του παιδιού σας έχει άλλη γνώμη. Είναι αλήθεια, όμως, πως μετά τα 3 χρόνια το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πιο έτοιμο να αντιμετωπίσει τις αρρώστιες και το παιδί επηρεάζεται λιγότερο από αυτές. Έτσι και από αυτή την οπτική, η ηλικία μετά τα 2,5 χρόνια  είναι καταλληλότερη για την έναρξη της φοίτησης σε παιδικό σταθμό.

Τι πρέπει να δει ο γονιός πριν αποφασίσει;

Όταν επισκεφθείτε τον βρεφονηπιακό σταθμό όπου προτίθεστε να στείλετε το παιδί σας, πρέπει να έχετε εικόνα όλων των χώρων. Έχει μεγάλη σημασία:

Να δείτε τις κτιριακές εγκαταστάσεις, καθώς και το παιδαγωγικό υλικό.

Να εκτιμήσετε την ασφάλεια και την καθαριότητα.

Να αξιολογήσετε την τάξη και την ευπρέπεια.

Να παρατηρήσετε τα προσωπικό και τις εκφράσεις τους.

Να βιώσετε κάπως το κλίμα: υπάρχει στοργή και αγάπη ή μήπως αδιαφορία;

Υπάρχει ένταση στον χώρο ή ίσως βία και πώς αντιμετωπίζεται;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα ή δύσθυμα;

Να δείτε την αναλογία παιδιών-προσωπικού. Αυτή είναι διαφορετική ανά ηλικία παιδιού γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες. Ωστόσο μια ιδανική αναλογία, όπως την ορίζει η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, είναι η εξής:

έως 2 ετών, 3 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 2-3 ετών, 4 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 3-4 ετών, 7-8 παιδιά ανά 1 ενήλικα

έως 4-5 ετών, 9 παιδιά ανά 1 ενήλικα

Επίσης, οι ομάδες των παιδιών ανά τάξη πρέπει να είναι πολύ μικρές στις μικρές ηλικίες και να μεγαλώνουν αργότερα. Έτσι ενδείκνυται να είναι 6 παιδιά στην ομάδα μέχρι την ηλικία των 2 χρονών και να φτάσει να γίνει το πολύ 20 παιδιά στην ηλικία των 5 χρονών. Οι μεγαλύτερες ομάδες δεν μπορούν να λειτουργήσουν καλά και γεμίζουν ένταση τα παιδιά. Γνωρίζω πως αυτά υπάρχουν σε πολύ λίγους παιδικούς σταθμούς. Σας δίνω όμως την πληροφορία, ώστε να έχετε ένα μέτρο.

Επιβεβαιώστε και αξιολογήστε τα εξής:

Είναι σε καλή κατάσταση τα παιχνίδια;

Επιβλέπονται τα παιδιά, ιδίως στο ελεύθερο παιχνίδι;

Είναι ασφαλής ο υπαιθριος χώρος;

Ο χώρος προετοιμασίας του φαγητού είναι μακριά από τις τουαλέτες;

Ο χώρος αλλαγής των μωρών ή οι τουαλέτες και οι νιπτήρες είναι καθαροί;

Τα μικρά επιβλέπονται στον ύπνο;

Αισθάνεστε άνετα στο χώρο αυτό;

Τα παιδιά έχουν κίνητρα για δράση;

Πώς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις;

Η φροντίδα των παιδιών είναι τόσο ατομική όσο και ομαδική;

Πώς τηρείται το πρόγραμμα;

Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι κάθε σταθμός καλός και εσείς πρέπει να αποφασίσετε γι’ αυτό με βάση τις προδιαγραφές, αλλά και τα προσωπικά σας κριτήρια. Γιατί, αν δεν νιώσετε εσείς άνετα, δεν θα νιώσει και το παιδί σας. Οι «αξίες» επίσης των υπευθύνων του σταθμού πρέπει να ταιριάζουν με τις αξίες της οικογένειας. Αυτό διασφαλίζει το ευκολότερη  ανατροφή  του παιδιού σας. Ξέρω κάποιους προσχολικούς χώρους που έχουν για λόγους ελέγχου, κλειστό σύστημα παρακολούθησης, με κάμερες, στις τάξεις. H προσωπική μου στάση είναι εντελώς αντίθετη, ενώ άλλοι γονείς είναι ασφαλείς με την «παρακολούθηση». Να είστε σίγουροι ότι το παιδί μου θα ήταν δυστυχισμένο σ’ αυτό τον χώρο γιατί θα ήταν σε σύγκρουση με ένα ολόκληρο σύστημα αξιών μου ενώ χαρούμενο για κάποιους άλλους γονείς που δεν αντίκεινται σε αυτό.

Παρακολουθήστε και νιώσετε το κλίμα του σταθμού. Είναι ήρεμο, χαλαρό και συμπαθητικό, ή παιδιά και παιδαγωγοί τρέχουν για να προφτάσουν;

Τα παιδιά είναι χαρούμενα;

Έχουν κίνητρο για τις δραστηριότητες;

Κοιτάξτε τους χώρους όπου κινούνται τα παιδιά, τους χώρους όπου τρώνε και την καθαριότητά τους, τους χώρους που αλλάζουν και κοιμούνται. Είναι απαραίτητο να ξέρετε που βρίσκονται τα παιδιά σας.

Πηγή: nextdeal.gr

Read More [...]

Posted in γονείς, δημοτικός, εκπαίδευση, ηλικία, ιδιωτικός, κρατικός, νηπιαγωγός, παιδιά, παιδικός σταθμός

13 συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρες

13 συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρες. Πρωτού ξεκινήσουμε, για το πώς να διδάξετε δεξιότητες γραφής στο παιδί σας, θα πρέπει καταρχήν να γνωρίζετε εάν το παιδί σας είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας. Είναι πολύ απλό να το προσδιορίσετε. Απλώς παρατηρήστε το παιδί σας όταν ξεκινά να μαζεύει πράγματα. Το χέρι που χρησιμοποιεί για το σκοπό αυτό θα σας δείξει εάν είναι αριστερόχειρας ή όχι. Τα αριστερόχειρα παιδιά διαφέρουν λιγάκι από τα συνηθισμένα παιδιά.

Υπάρχουν κάποια σημεία τα οποία θα πρέπει να έχετε κατά νου όταν θα ξεκινήσετε να τους διδάσκετε να γράφουν:

1. Αφήστε το παιδί σας να κατανοήσει ότι παρόλο που γράφει με το αριστερό χέρι, αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση ελάττωμα.
2. Κάντε το να καταλάβει ότι υπάρχουν πολλά ακόμη παιδιά σαν και αυτό, αν και μπορεί να μην είναι κοντά του.
3. Βεβαιωθείτε ότι μπορεί να γράψει την κάθε λέξη με καλή γραφή και με όμορφα γράμματα.
4. Μην το εξαναγκάζετε ποτέ να χρησιμοποιεί το δεξί χέρι, αυτό μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πίεση, και μπορεί να μην καταφέρει να γράψει καλά.
5. Το παιδί θα πρέπει να κρατάει τις σημειώσεις κοντά στο “αριστερό του χέρι” δημιουργώντας την κατάλληλη γωνία σύμφωνα με τη θέση του χεριού του.
6. Το σημειωματάριο θα πρέπει, επίσης, να έχει την κατάλληλη απόσταση, και να τοποθετείται στο κατάλληλο ύψος με σκοπό να κάνει το παιδί να αισθάνεται άνετα κατά τη διάρκεια του γραψίματος.
7. Διδάξτε του πώς να κρατάει/πιάνει με τον κατάλληλο τρόπο ένα μολύβι μεταξύ του δείκτη, του μεσαίου δακτύλου και του αντίχειρα.
8. Να προσπαθείτε πάντα να κινητοποιείτε και να εκτιμάτε το παιδί σας όταν γράφει και χρησιμοποιεί το αριστερό του χέρι.
9. Δώστε του να κρατήσει χρωματιστά μολύβια/στυλό που να ελκύουν την προσοχή του, και να διατηρούν το ενδιαφέρον του στο γράψιμο.
10. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε την ικανότητα κατανόησης και μάθησης του παιδιού σας ενώ το διδάσκετε. Αυτό θα σας βοηθήσει να το διδάξετε με τον κατάλληλο τρόπο.
11. Προσπαθήστε να κατανοήσετε την υπομονή του παιδιού σας, και ακόμη και όταν απογοητεύεται παραμείνετε ψύχραιμοι. Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια από τη δική σας πλευρά.
12. Προσπαθήστε να το διδάξετε εικονικά – μέσω εικόνων, και πείτε του να γράψει για αυτό που βλέπει. Αυτό θα βελτιώσει τον τρόπο χειρισμού του χεριού του.
13. Μην ανησυχείτε στην αρχή για τα κακογραμμένα κείμενα και τα ορθογραφικά λάθη. Βοηθήστε το παιδί σας να βελτιωθεί σταδιακά.

Τέλος, κάθε παιδί με αριστερή πλευρίωση θα πρέπει να ακολουθεί κάποιες τεχνικές κατά την εμπλοκή του σε γραφοκινητικές δραστηριότητες καθώς η φορά της γραφής, αλλά και η κατεύθυνση έχει αναπτυχθεί από δεξιόχειρες για δεξιόχειρες!!!

Ουσιαστικά προσπαθούμε να κάνουμε το παιδί να γράψει αντίθετα από τον φυσικό του τρόπο…

Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να κάνουμε λίγο ποιο εύκολη τη ζωή του…

• Οι αριστερόχειρες θα πρέπει να κάθονται ελάχιστα ποιο ψηλά στην καρέκλα από τους δεξιόχειρες. Έτσι η οπτική επαφή με αυτό που γράφουν θα είναι καλύτερη. Ένα μαξιλαράκι στο κάθισμα θα βοηθήσει αρκετά.
• Επίσης, με την ίδια ακριβώς λογική θα πρέπει να πιάνει το όργανο πιο ψηλά (περίπου 3,5 εκατοστά από την μύτη του μολυβιού).
• Η δύναμη που βάζουμε στο μολύβι θα πρέπει να είναι ίση σε κάθε δάκτυλο (αντίχειρας, μέσος και δείκτης) ώστε η θέση να μην χαλάει.
• Η θέση του χαρτιού είναι εξαιρετικά σημαντική!!! Ποτέ το χαρτί παράλληλο με το σώμα του παιδιού αλλά παράλληλο με το χέρι που γράφει!! (Στην περίπτωση μας σκεφτείτε ότι η αριστερή πάνω γωνία θα πρέπει περίπου να «δείχνει» την πάνω πλευρά του γραφείου / θρανίου).
• Επίσης, καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε αρχικά μολυβί με μαλακή μύτη ώστε η ροή πάνω στο χαρτί να είναι πιο ομαλή.
• Στα γράμματα που απαιτούν οριζόντιες γραμμές δεν θα πρέπει να είμαστε αυστηροί με την φορά (αριστερά προς δεξιά) αλλά θα πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να διαλέξουν ό,τι τα βολεύει!

Επίσης, αν είναι δυνατό στο σχολείο καλό θα ήταν να μην κάθεται στο ίδιο θρανίο ένας αριστερόχειρας με έναν δεξιόχειρα!!!

Πηγή: ikidcenters.com

Read More [...]

Posted in αριστεροχειρία, παιδιά, συμβουλές, σχολείο

Η χρόνια δυσκοιλιότητα στα παιδιά

Τι είναι δυσκοιλιότητα

Καθυστέρηση ή δυσκολία στη λειτουργία της αφόδευσης ικανή να προκαλέσει σημαντική δυσφορία στο παιδί. Βρέφη που θηλάζουν μπορεί να έχουν από 7 κρεμώδεις κενώσεις την ημέρα έως 1 την εβδομάδα. Παιδιά ηλικίας 1-2 ετών έχουν κατά μέσον όρο 1-2 κενώσεις την ημέρα, ενώ περίπου στα 4 χρόνια, τα παιδιά αποκτούν παρόμοιες συνήθειες με τον ενήλικα, έχουν δηλαδή από 3 κενώσεις την ημέρα έως 3 την εβδομάδα.

Πόσο συχνή είναι στα παιδιά;

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσκοιλιότητα αφορά ποσοστό 5-10% των παιδιών και αποτελεί την αιτία για το 3% των επισκέψεων στον παιδίατρο και για το 25-35% των παραπομπών στον παιδογαστρεντερολόγο.

Πώς προκαλείται;

Γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ψυχολογικοί και διαιτητικοί παράγοντες ευθύνονται για την εμφάνιση της δυσκοιλιότητας στα παιδιά. Στην πλειονότητα των παιδιών η δυσκοιλιότητα είναι λειτουργική, δεν οφείλεται δηλαδή σε οργανική βλάβη.

Στους πρώτους έξη μήνες της ζωής, η δυσκολία στην αφόδευση συνήθως οφείλεται σε ανωριμότητα του μυϊκού συστήματος της πυέλου και υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου.

Μετά τους έξη μήνες της ζωής, η επώδυνη αφόδευση λόγω σκληρών κοπράνων μπορεί να προκαλέσει αναστολή, κατακράτηση κοπράνων και εκδήλωση δυσκοιλιότητας. Αυτό κυρίως συμβαίνει στα μεταβατικά στάδια της διατροφής, δηλαδή κατά τη μετάβαση από το μητρικό γάλα στο γάλα πρώτης βρεφικής ηλικίας ή αμέσως μετά την έναρξη των στερεών τροφών.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, η ηθελημένη κατακράτηση κοπράνων αποτελεί την κυριότερη αιτία της δυσκοιλιότητας. Η επώδυνη αφόδευση ή ο φόβος της τουαλέτας οδηγούν σε δυσκοιλιότητα, η οποία χρονικά παρουσιάζει δυο αιχμές: την περίοδο εκμάθησης της τουαλέτας και την έναρξη της σχολικής ηλικίας. Η κατακράτηση κοπράνων οδηγεί σε διάταση του εντέρου, ανησυχία και κοιλιακό άλγος, ευερεθιστότητα και ανορεξία, καθώς και σε διάρροια από υπερπλήρωση του εντέρου (εγκόπριση).

ΠΡΟΣΟΧΗ

Όταν η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται κατά τον 1ο μήνα της ζωής, όταν συνδυάζεται με εμετούς, ελλιπή πρόσληψη βάρους ή διάταση της κοιλιάς απευθυνθείτε αμέσως στον παιδίατρό σας.

Θεραπεία της δυσκοιλιότητας

Η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού, καθώς και από τη βαρύτητα και τη χρονιότητα των συμπτωμάτων. Σε γενικές γραμμές ακολουθούνται τα παρακάτω:

Κένωση του εντέρου

Στις περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, όπου κοπρανώδεις μάζες ψηλαφώνται στην κοιλιά ή σκληρά κόπρανα έχουν συσσωρευτεί στο ορθό, είναι απαραίτητο να προηγηθεί η πλήρης κένωση του εντέρου με τη χρήση καθαρτικών φαρμάκων ή υποκλυσμών (οι οποίοι όμως είναι καλύτερο να αποφεύγονται στο ήδη φοβισμένο παιδί), πριν ακολουθηθεί οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη θεραπεία.

Διαιτητική αγωγή

Μετά την επιτυχή κένωση του εντέρου, ακολουθεί η επί μακρόν διατήρηση μαλακών κενώσεων (συνήθως για διάστημα μερικών μηνών).

Το παραπάνω επιτυγχάνεται

• με την υιοθέτηση διατροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες (όσπρια, φρούτα και λαχανικά), ή την προσωρινή χρήση σκευασμάτων φυτικών ινών
• με την αύξηση της χορήγησης υγρών και
• με την τακτική κένωση του εντέρου σε σταθερές ώρες της ημέρας.

Η επίτευξη του τελευταίου είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Οι πλέον κατάλληλες ώρες μετά το πρόγευμα ή μετά το γέυμα/δείπνο. Η δημιουργία ευχάριστης, χαλαρωτικής ατμόσφαιρας είναι απαραίτητη. Ένα ζεστό ρόφημα μπορεί να βοηθήσει, ενώ ένα ραδιόφωνο μπορεί να κάνει την όλη διαδικασία λιγότερο βαρετή για το παιδί, αρκεί να μην αποσπά την προσοχή του από την προσπάθεια για αφόδευση.

Φαρμακευτική αγωγή

Στις περιπτώσεις όπου η διαιτητική αντιμετώπιση δεν επαρκεί, είναι επιβεβλημένη η προσθήκη υπακτικών φάρμακων όπως είναι τα παρακάτω:

• Τα οσμωτικά δρώντα φάρμακα που συγκρατούν νερό στον αυλό του εντέρου (λακτουλόζη, λακτιτόλη, γάλα μαγνησίας, πολυαιθυλενογλυκόλη κ.α).
• Τα διεγερτικά φάρμακα του εντέρου (σέννα, βισακοδύλη, πικοθεϊικό νάτριο κ.α)
• Τα μαλακτικά των κοπράνων (παραφινέλαιο).

Δόσεις των φαρμάκων

Η επιλογή του φαρμάκου και της δοσολογίας του εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού καθώς και από τη βαρύτητα και τη χρονιότητα της δυσκοιλιότητας. Στις βαριές περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να συστήσει το συνδυασμό δυο φαρμάκων με διαφορετική δράση το καθένα, για καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στόχος της θεραπείας

Ο στόχος είναι η επίτευξη μαλακής κένωσης ανά 1 ή 2 ημέρες. Η επιμονή της δυσκοιλιότητας υποδηλώνει χορήγηση ανεπαρκούς δόσης υπακτικού φαρμάκου, ενώ η εμφάνιση διάρροιας, χορήγησης υπερβολικής δόσης. Στην πρώτη περίπτωση η αρχική δόση αυξάνεται ανάλογα, ενώ στη δεύτερη μειώνεται, ώστε να βρεθεί η ‘χρυσή τομή’ που εγγυάται το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Διάρκεια της θεραπείας

Η επίτευξη του θεραπευτικού αποτελέσματος δεν συνεπάγεται την ανάγκη διακοπής του φαρμάκου, γιατί υπάρχει κίνδυνος υποτροπής της δυσκοιλιότητας. Η χορήγηση των υπακτικών φαρμάκων είναι συνήθως απαραίτητη για διάστημα που κυμαίνεται από 2 έως 6 μήνες, ενώ στις βαρύτερες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο. Κατά το διάστημα αυτό, δοκιμάζεται η σταδιακή μείωση της χορηγούμενης δόσης, σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού, εφόσον η μείωση δεν επηρεάζει αρνητικά το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Στην περίπτωση που χορηγούνται δυο φάρμακα, ένα εκ των οπίων είναι διεγέρτης του εντέρου, η μείωση αρχίζει από αυτό, ενώ το οσμωτικά δρων φάρμακο ή το μαλακτικό του εντέρου συνεχίζει να χορηγείται.

Αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας στα βρέφη

Στα βρέφη κάτω του έτους ΔΕΝ χορηγούνται διεγερτικά του εντέρου, παραφινέλαιο ή υποκλισμοί άλλοι από μικροκλύσματα γλυκερίνης.

Αυξημένη χορήγηση υγρών μετά τους 2 πρώτους μήνες της ζωής (νερού ή χυμού φρούτων) και φυτικών ινών μετά τους 5-6 μήνες στα βρέφη που τρώνε στερεές τροφές, είναι συνήθως αρκετά για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Επί επιμονής των συμπτωμάτων είναι δυνατή η χορήγηση μικρής δόσης λακτουλόζης ή λακτιτόλης μετά τους έξι μήνες της ζωής, σύμφωνα με τις συστάσεις του γιατρού.

Πότε χρειάζεται έλεγχο ένα παιδί με δυσκοιλιότητα

Η διερεύνηση ενός παιδιού που παρουσιάζει χρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί να βασιστεί και στις περισσότερες περιπτώσεις να περιοριστεί, στο λεπτομερές ιστορικό και στην κλινική εξέταση, καθώς οργανικό πρόβλημα διαπιστώνεται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό παιδιών.

Εργαστηριακός έλεγχος ενδείκνυται στις περιπτώσεις εκείνες που από το ιστορικό και την κλινική εξέταση γεννάται υποψία οργανικής νόσου ή στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει η αναμενόμενη ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή. Αιματολογικές ή ορμονικές εξετάσεις, ακτινολογικός έλεγχος ή έλεγχος της κινητικότητας του εντέρου γίνονται μόνον όταν κριθεί απαραίτητο από τον θεράποντα ιατρό.

Σε όλες τις περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, είναι αναγκαία η ψυχολογική ενθάρρυνση του παιδιού και της οικογένειας και η ενημέρωσή τους για τις αιτίες της δυσκοιλιότητας. Σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας παίζει ο συνδυασμός του σωστού τρόπου διατροφής με την τακτική κένωση του εντέρου και τη φαρμακευτική αγωγή, η δοσολογία της οποίας εξατομικεύεται στην κάθε περίπτωση και αυξομειώνεται ανάλογα με το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πηγή: iatronet.gr

Read More [...]

Posted in αντιμετώπιση, διαιτητική αγωγή, δυσκοιλιότητα, έλεγχος, έντερο, θεραπεία, κένωση, παιδιά, φάρμακα, χρόνια