Οι γονείς ως Παιδαγωγοί

Του Ιάκωβου Μυστακίδη-ikidcenters.com

Ενδεχομένως να είναι η λιγότερο αμφιλεγόμενη θέση στον τομέα της εκπαίδευσης: Η ενεργή συμμετοχή των γονέων στην εκπαίδευση του παιδιού τους μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ερωτήσεις εγείρονται, ωστόσο, ως το κατά πως μπορεί να προσδιοριστεί η γονική συμμετοχή. Το Κέντρο για τη Δημόσια Εκπαίδευση (Center for Public Education ) στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής σταχυολόγησε τις έρευνες που έχουν γίνει πάνω σε αυτόν το τομέα και εξήγαγε το συμπέρασμα ότι η δημιουργία ουσιαστικών δεσμών αγαστής συνεργασίας μεταξύ των γονέων και του σχολείου (ή των υπολοίπων εκπαιδευτικών που δουλεύουν με το παιδί) δύναται να επιφέρει θετικά αποτελέσματα στην σχολική πρόοδο των μαθητών.

Έρευνες έχουν προ πολλού αποδείξει ότι τα παιδιά των οποίων οι γονείς ή κάποιοι άλλοι στενοί συγγενείς (π.χ.: παππούδες) έχουν ενεργό συμμετοχή στην εκπαίδευσή τους, τείνουν να παρουσιάζουν καλύτερη πρόοδο στη σχολική τους ζωή. Μερικοί μόνο από τους δείκτες που υποστηρίζουν την θεωρία αυτή είναι οι ακόλουθοι:

• Υψηλότερη βαθμολογία στους ελέγχους επίδοσης και στα τεστ.
• Μακροχρόνια επιτυχία στις σχολικές υποχρεώσεις.
• Θετική στάση των παιδιών για το σχολείο και την εκπαίδευση.
• Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των σχολείων και κατ’ επέκταση ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος.

Κάθε γονέας επιθυμεί να δει το παιδί του να επιτυγχάνει στη σχολική του ζωή ώστε αργότερα να εξελιχθεί σε έναν επιτυχημένο, ανεξάρτητο και γνωστικό ενήλικα. Για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι γονείς εκφράζουν από νωρίς την επιθυμία να εμπλακούν στη σχολική ζωή του παιδιού τους. Τις περισσότερες φορές όμως, οι γονείς δεν ξέρουν με ποιον τρόπο να βοηθήσουν το παιδί τους να μάθει και οι εκπαιδευτικοί δεν μπαίνουν στον κόπο να τους δώσουν τις απαραίτητες κατευθύνσεις. Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το εκπαιδευτικό ταξίδι του παιδιού τους δείχνοντάς του, πόσο οι ίδιοι εκτιμούν την εκπαιδευτική διαδικασία και τη γνώση.

Ενσταλάξτε στο παιδί σας την αγάπη για τη μάθηση

Τα παιδιά που έχουν γερές γνωστικές βάσεις σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, θα βρουν το σχολείο και την εκπαιδευτική διαδικασία πιο εύκολη σε σχέση με εκείνα που έχουν γνώσεις μικρότερης κλίμακας. Οι γονείς έχουν το προνόμιο αλλά και την ευθύνη να μοιραστούν το κόσμο με τα παιδιά τους.

Οι γονείς όχι μόνο πρέπει να μιλάνε και να αλληλεπιδρούν με τα παιδιά τους σχετικά με τις καθημερινές εμπειρίες της ζωής, αλλά πρέπει και να τα ακούνε προσεχτικά. Με τον τρόπο αυτό, ίσως μπορέσουν να αφουγκρασθούν τις απόψεις του παιδιού τους, τις αξίες του, τα όνειρά του, τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά του. Απαντώντας στις ερωτήσεις τους ή βοηθώντας τα παιδιά να βρούνε μόνα την απάντηση που ζητούν, οι γονείς τα βοηθούν να αναπτύξουν αισθήματα αυταξίας, αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού.

Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν ότι με το να επισκεφθούν με το παιδί τους ένα ζωολογικό κήπο ή ένα μουσείο, αντικαθιστούν τον χαμένο χρόνο. Όμως,υπάρχει μεγάλη εκπαιδευτική αξία και σε καθημερινές δραστηριότητεςόπως το να πάει κανείς με το παιδί του στο μανάβικο, στην υπερ- αγορά ή στη τράπεζα. Οι γονείς οφείλουν να είναι οι εμψυχωτές του παιδιού στην προσπάθειά του να ανακαλύψει το κόσμο. Η σημαντικότερη ίσως παράμετρος, που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν οι γονείς, είναι ότι οι ίδιοι αποτελούν τους σημαντικότερους δασκάλους για τα παιδιά τους. Τα παιδιά γεννιούνται με μια έμφυτη έφεση προς τη μάθηση, αλλά είναι δουλειά των γονέων να τα καθοδηγήσουν στο μονοπάτι της γνώσης. Επικοινωνώντας με το παιδί τους πριν, κατά τη διάρκεια και ύστερα από κάθε δραστηριότητα, τα βοηθούν να κατανοήσουν καλύτερα τα στάδια της μάθησης. Εξάλλου, με τη συνεχή αυτή αλληλεπίδραση γονέα- παιδιού, βελτιώνεται και η μεταξύ τους σχέση και επικοινωνία.

Τύποι κατάκτησης της γνώσης

Ο τρόπος που ο καθένας από μας αντιδρά στα περιβαλλοντικά, κοινωνικά, συναισθηματικά και φυσικά ερεθίσματα, με λίγα λόγια το πως απορροφούμε και κατανοούμε καινούριες πληροφορίες, αντανακλά και τον τύπο κατάκτησης της γνώσης που μας αντιπροσωπεύει . Συνήθως, κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο να επεξεργάζεται καινούριες πληροφορίες και να μαθαίνει, γι’ αυτό και δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος μάθησης και κατάκτησης καινούριων γνώσεων. Τα περισσότερα παιδιά εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες- τύπους κατάκτησης της γνώσης :

α) Οπτικός τύπος

β) Ακουστικός τύπος

γ) Κιναισθητικός/ Χειριστικός τύπος.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι πολλές φορές ο τρόπος που το παιδί αντιλαμβάνεται και επεξεργάζεται καινούρια ερεθίσματα διαφέρει από τον τρόπο που προτιμάει ο γονέας του. Προκειμένου να βοηθήσετε την εκπαιδευτική ανάπτυξη του παιδιού σας, οφείλετε εκτός από το να ανακαλύψετε σε ποιο τύπο κατάκτησης της γνώσης εμπίπτει, να είστε σίγουροι για τον δικό σας.

α) Οπτικός τύπος: Οι οπτικοί τύποι αφομοιώνουν τις καινούριες πληροφορίες μέσω της όρασης. Ανακαλούν μέσω της οπτικής μνήμης τις πληροφορίες που έχουν ήδη μάθει. Φέρνουν δηλαδή στο μυαλό τους την εικόνα της πληροφορίας που τους ζητείται και έτσι την θυμούνται. Περίπου το 40% των παιδιών εμπίπτουν στη κατηγορία αυτή.

β) Ακουστικός τύπος: Οι ακουστικοί τύποι χρησιμοποιούν την ακοή τους για να επεξεργαστούν καινούρια ερεθίσματα. Πολλά παιδιά που εμπίπτουν σε αυτή τη κατηγορία συλλαβίζουν αναφέροντας τα φωνήματα και όχι τα γράμματα ( δηλαδή τον ήχο που βγάζουν τα γράμματα όταν τα εκφέρουμε). Συνήθως τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζουν προβλήματα στην ανάγνωση, ακριβώς γιατί δυσκολεύονται να συνδέσουν την οπτική εκφορά των γραμμάτων με την ακουστική τους. Τα παιδιά που εμπίπτουν στη συγκεκριμένη κατηγορία μάθησης, διευκολύνονται πολύ αν τα νέα ερεθίσματα τους παρέχονται σε μορφή ποιημάτων, τραγουδιών ή μελωδίας.

γ) Κιναισθητικός/ Χειριστικός τύπος: Οι κιναισθητικοί τύποι μαθαίνουν καλύτερα μέσα από τη φυσική αλληλεπίδραση, την εξερεύνηση και το χειρισμό των νέων ερεθισμάτων. Έχουν περιέργεια να μάθουν πως λειτουργεί κάτι, να το αποδομήσουν και να το επανασυνθέσουν. Οι μαθητές αυτοί δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας.

Η έρευνα αποδεικνύει την αναγκαιότητα και τη σημασία του να ξέρουν οι γονείς σε τι τύπο μάθησης εμπίπτει το παιδί τους. Επειδή η γνώση αυτή δίνει στους γονείς δύο συγκριτικά πλεονεκτήματα : Αρχικά, τους δίνει τη δυνατότητα να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του παιδιού για τη μάθηση. Ακόμα, τους δίνει τον απαραίτητο χρόνο να αναπτύξουν στο παιδί τους μέσω συγκεκριμένης μεθοδολογίας τους υπόλοιπους τύπους μάθησης, έτσι ώστε αργότερα το παιδί να μην αισθάνεται μειονεκτικά στο παραδοσιακό σχολικό περιβάλλον, που οι αλλαγές στο τρόπο διδασκαλίας προς όφελος του κάθε μαθητή δεν είναι διαδεδομένες . Ακόμα και τότε όμως, οι γονείς θα ξέρουν ποιο τρόπο θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν στο σπίτι, ώστε το παιδί να εμπεδώσει την διδακτέα ύλη και να μην μείνει πίσω στις σχολικές του υποχρεώσεις.

Οι εναλλαγές των εκπαιδευτικών μεθόδων μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά που δυσκολεύονται στο σχολείο να μην απογοητευθούν και να μην αισθανθούν μειονεκτικά που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις σχολικές τους υποχρεώσεις.

Επικοινωνία γονέων- δασκάλου

Οι έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα στις σχολικές τους υποχρεώσεις όταν οι γονείς τους επικοινωνούν συχνά με το δάσκαλο και όταν εμπλέκονται με το σχολείο και την εκπαιδευτική διαδικασία. Εκτός από τις συνηθισμένες προγραμματισμένες ακροάσεις, υπάρχουν διάφοροι εναλλακτικοί ή επιπρόσθετοι τρόποι επικοινωνίας γονέων και δασκάλου, που ενισχύουν την δημιουργία μιας στενότερης επαφής και την ύπαρξη ουσιαστικότερης επικοινωνίας, τα αποτελέσματα της οποίας συχνά αντανακλώνται στη πρόοδο και εξέλιξη των παιδιών.

Οι γονείς που συμμετέχουν σε διάφορες σχολικές δραστηριότητες θα έχουν αυξημένες δυνατότητες να επικοινωνήσουν, να συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις με το δάσκαλο εκτός της τάξης. Παραδείγματος χάριν, η ενεργός συμμετοχή ενός γονέα στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μπορεί να έχει για τον ίδιο διττό χαρακτήρα. Αφενός θα έχει την ευκαιρία να επικοινωνεί τακτικά με το δάσκαλο του παιδιού του αλλά και με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου, αφετέρου θα έχει και ο ίδιος την ικανοποίηση ότι συμμετέχει και συναποφασίζει για κατευθύνσεις που επηρεάζουν την εκπαίδευση του παιδιού του.

Οι εκπαιδευτικοί συνήθως στην αρχή της χρονιάς διοργανώνουν μια πρώτη- αναγνωριστική συνάντηση με τους γονείς των παιδιών που έχουν στη τάξη τους. Η συνάντηση αυτή δίνει την δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να κατανοήσουν καλύτερα εσάς, το παιδί σας και το κατά πόσο προτίθεστε να στηρίξετε την εκπαίδευση του. Η παρουσία σας σε αυτές τις συναντήσεις καθιστά σαφές ότι ενδιαφέρεστε για την πρόοδο του παιδιού σας και ότι παίζετε ενεργό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτού του είδους η στάση εκτιμάται βαθύτατα από τους εκπαιδευτικούς και ανοίγει πιο καθαρούς διαύλους επικοινωνίας μεταξύ σας.

Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, ο εκπαιδευτικός συνήθως δίνει την δυνατότητα συνάντησης στους γονείς για μια ενώπιος- ενωπίω συζήτηση για την πρόοδο του παιδιού. Αυτές οι συναντήσεις είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εγκαθιδρυθεί μια σχέση συνεργασίας μεταξύ εκπαιδευτικού και γονέα που θα διατηρηθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Read More [...]

Posted in γονείς, εκπαιδευτικές μέθοδοι, εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί, παιδιά, σχολικές δραστηριότητες

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού

Με την ευκαιρία της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Δικαιωμάτων του Παιδιού, Τρίτη 20 Νοεμβρίου, η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF ανακοινώνει τα Βραβεία UNICEF 2012 σε ειδική εκδήλωση στη Στοά του Βιβλίου. Βραβεύονται σχολεία και μαθητές από όλη τη χώρα και το εξωτερικό που διακρίθηκαν σε σχετικό πρόγραμμα ευαισθητοποίησης για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υλοποιείται σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας.

Οι μαθητές ζητούν από τους μεγάλους περισσότερη ψυχαγωγία, σχολεία, φιλία και απλώνουν το χέρι σε όλα τα παιδιά της γης. Μεταξύ των βραβευομένων είναι και ο μαθητής Χάρης Ιωάννου που δημιούργησε ένα τεχνητό γάντι που θα δώσει λύση στο πρόβλημα της δυσκινησίας των άνω άκρων στα άτομα με αναπηρία.

Ελλάδα

Η Ελληνική Εθνική Επιτροπή μέσα από την έκθεσή της για την κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα, έχει κάνει πρόσφατα κρίσιμες επισημάνσεις για την κατάσταση των δικαιωμάτων των παιδιών στη χώρα μας, όπως:

• Τα παιδιά στην Ελλάδα σήμερα αποτελούν μια ηλικιακή μειονότητα σε ένα πληθυσμό που διαρκώς γερνάει (μειώθηκαν από 32% του συνολικού πληθυσμού το 1961 σε 17,4% το 2011).
• Οι ανήλικοι κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 439.000 (Eurostat, 2010).
• Μεταξύ των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά, το 21,6% είναι οικονομικά αδύναμα για διατροφή με κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας και το 37,1% δεν έχει ικανοποιητική θέρμανση.
• Το 81,5% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά έχουν αδυναμία πληρωμής μιας εβδομάδας διακοπών (Eurostat, 2010). Στα νοικοκυριά με παιδιά έως 16 ετών το 16,8% του εισοδήματος πηγαίνει στα είδη διατροφής, το 13% στις μεταφορές, το 10,4% στη στέγαση, ύδρευση κ.λπ. της κατοικίας, το 6,1% σε αναψυχή πολιτισμό και το 5,9% στην εκπαίδευση.
• Η αποτελεσματικότητα των δαπανών για την κοινωνική προστασία στην αντιμετώπιση της φτώχειας και του αποκλεισμού δεν είναι ικανοποιητική. Ενώ οι δαπάνες αυξάνονταν (15% τα τελευταία 15 χρόνια), το ποσοστό των Ελλήνων που ζούσαν κάτω από το όριο φτώχειας παρέμεινε σταθερό.
• Τα παιδιά στην Ελλάδα ζουν σε ένα περισσότερο βίαιο περιβάλλον. Από το 2008 μέχρι το 2010, η εγκληματικότητα στην χώρα αυξήθηκε πάνω από 40%, ενώ και για το 2011 αναμένεται περαιτέρω αύξηση. Ο σχολικός εκφοβισμός έχει αυξηθεί 74% από 2002 μέχρι το 2010. Ταυτόχρονα, έχει σημειωθεί και αύξηση της εγκληματικότητας ανηλίκων.

Κόσμος

Με την ευκαιρία της ημέρας αυτής, Έκθεση της UNICEF με τίτλο «Η γενιά του 2025 και μετέπειτα» επισημαίνει:

• Το ποσοστό και ο αριθμός των παιδιών που ζουν στις φτωχότερες χώρες και περιοχές του κόσμου θα συνεχίσουν να αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς
• Μεταξύ των χωρών, θα εξακολουθήσει να υπάρχει μια αυξανόμενη συγκέντρωση των θανάτων παιδιών κάτω των 5 ετών στην υποσαχάρια Αφρική, σε θύλακες φτώχειας και περιθωριοποίησης σε πυκνοκατοικημένες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες και στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.
• Εντός των χωρών, είναι πιθανό να υπάρχει μία αυξανόμενη συγκέντρωση θανάτων παιδιών κάτω των 5 ετών στις φτωχές και περιθωριοποιημένες επαρχίες, νοικοκυριά και κοινωνικές ομάδες.

Τα στοιχεία της UNICEF από όλο τον κόσμο δείχνουν επίσης σημαντικές προόδους που έχουν επιτευχθεί για την προστασία των Δικαιωμάτων των Παιδιών:

• Ο αριθμός των παιδιών κάτω των 5 ετών που πεθαίνουν κάθε χρόνο μειώθηκε από 12 εκατομμύρια το 1990 σε 6,9 εκατομμύρια το 2011.
• Η ανοσοποίηση των παιδιών με το τριπλό εμβόλιο διφθερίτιδας-κοκίτη-τέτανου (DPT3) αυξήθηκε από 75% το 1990 σε 83% το 2011.
• Ο αριθμός των παιδιών που δεν πηγαίνουν σχολείο μειώθηκε από 115 εκατομμύρια το 2002 σε 61 εκατομμύρια το 2011.
• Η παροχή θεραπευτικής αγωγής για το AIDS σε παιδιά κάτω των 15 ετών αυξήθηκε θεαματικά από το 2005 και μετά, κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική.
• Ο αποκλειστικός Μητρικός Θηλασμός των βρεφών κάτω των έξι μηνών αυξήθηκε σχεδόν σε όλες τις περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Παρά τις αξιοσημείωτες προόδους, παραμένουν όμως ακόμα σημαντικές προκλήσεις και ανισότητες:

• Σχεδόν 2,5 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από μόλις τρεις αιτίες: Πνευμονία, διάρροια και ελονοσία.
• 165 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών ήσαν καχεκτικά το 2011.
• 18 εκατομμύρια βρέφη στις αναπτυσσόμενες χώρες γεννιούνται λιπόβαρα.
• 22,4 εκατομμύρια βρέφη δεν προστατεύονται από τις ασθένειες με τακτικούς εμβολιασμούς.
• Πάνω από 70 εκατομμύρια γυναίκες 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν τα 18 τους χρόνια.
• 50.000 νεαρά κορίτσια πεθαίνουν κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού.
• Περίπου 150 εκατομμύρια παιδιά 5-14 ετών εμπλέκονται στην παιδική εργασία.
• Εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά είναι άμεσα ή έμμεσα θύματα βίας.
• 3,4 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 15 ετών σε όλο τον κόσμο ζουν με AIDS.
• 16,6 εκατομμύρια παιδιά έχουν χάσει τον ένα ή και τους δύο γονείς τους εξ αιτίας του AIDS.

Δείτε περισσότερα:

- Έκθεση UNICEF: «Η γενιά του 2025 και μετέπειτα» (Αρχείο pdf 2,42Mb, Αγγλικά)

- Στοιχεία για τα δικαιώματα των παιδιών στην Ελλάδα και τον κόσμο

- Έκθεση «Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2012» και προτάσεις της UNICEF για τη βελτίωση της θέσης των παιδιών στην Ελλάδα

- Στοιχεία για τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Πηγή: unicef.gr

Read More [...]

Posted in δελτίο τύπου, παγκόσμια ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού, unicef

10 σημάδια που δείχνουν ότι τα παιδιά σας δεν αντέχουν άλλες δραστηριότητες

Υπάρχει η τάση τελευταία τα παιδιά να φορτώνονται μ’ ένα σωρό εξωσχολικές δραστηριότητες. Μήπως όμως είναι κουραστικό;

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά με γονείς υψηλού μορφωτικού επιπέδου -και κυρίως τα κορίτσια- έχουν καθημερινά ένα γεμάτο πρόγραμμα που δεν περιλαμβάνει παιχνίδι και ξεκούραση. Είναι σημαντικό λοιπόν να καταλάβετε ως γονείς πότε τα παιδί σας δεν αντέχει άλλες δραστηριότητες και χρειάζεται ξεκούραση. Το παιδί σας έχει φτάσει τα όριά του όταν:

1. Δεν το βλέπετε ποτέ να κάθεται και να μην κάνει τίποτα. Αν λοιπόν το παιδί σας είναι συνεχώς απασχολημένο με κάτι μάλλον το πρόγραμμά του πρέπει να ελαφρύνει.

2. Το παιδί σας έχει τη συμπεριφορά ενήλικα. Παράπονα για πονοκέφαλο ή κούραση είναι κυρίως συνήθεια των μεγάλων. Όταν το παιδί σας έχει τέτοια συμπτώματα μάλλον κάτι δεν πάει καλά.

3. Το παιδί σας δεν ξετρελαίνεται με τις αγαπημένες του λιχουδιές. Όταν δείτε το παιδί σας να μην βρίσκει χαρά στις απλές καθημερινές συνήθειες που παλαιότερα το ξετρέλαιναν, είναι σημάδι εξάντλησης από την καθημερινότητα.

4. Οι βαθμοί του πέφτουν απότομα. Μπορεί να το βλέπετε όλη μέρα να πασχίζει με τα βιβλία του, να είστε όμως σίγουροι ότι η απόδοσή του δεν θα είναι η αναμενόμενη αν είναι υπερ απασχολημένο με μια ντουζίνα επιπλέον δραστηριότητες.

5. Το αυτοκίνητο είναι το δεύτερο σπίτι του. Αν περνάει περισσότερη ώρα στο πίσω κάθισμα απ’ ότι στο σπίτι τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα. Το παιδί χρειάζεται μία ανάσα!

6. Αν δείτε ότι είναι συνεχώς κακόκεφο ή αγχωμένο, τότε μάλλον έχετε φορτώσει το παιδικό του μυαλουδάκι με έννοιες που δεν αρμόζουν στη ξεγνοιασιά της ηλικίας του.

7. Οι φίλοι του έχουν να εμφανιστούν καιρό. Ειδικά από μία ηλικία και μετά, όταν το παιδί αρχίζει να κοινωνικοποιείται, οι φίλοι του είναι βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς του. Αν λοιπόν έχετε να τους δείτε καιρό μάλλον πρέπει να αντικαταστήσετε μία δραστηριότητα με το ‘παιχνίδι με φίλους’.

8. Το οικογενειακά γεύματα είναι πλέον σπάνια. Αν το παιδί σας λείπει τις περισσότερες φορές από το τραπέζι την ώρα του φαγητού, τότε καταλαβαίνετε ότι δεν του μένει χρόνος ούτε για τα βασικές καθημερινές συνήθειες.

9. Σας ρωτάει συνέχεια τη γνώμη σας και δεν χρησιμοποιεί τη φαντασία του. Η φαντασία είναι χαρακτηριστικό της παιδικής ηλικίας. Όταν λοιπόν εξαφανίζεται, πρέπει να ανησυχήσετε.

10. Είστε κι εσείς το ίδιο κουρασμένοι με το παιδί σας, αφού συνεχώς τρέχετε μαζί του. Είναι ένα βασικό σημάδι που σας κάνει να καταλάβετε ότι το παιδί σας κουράζεται περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Χαλαρώστε μαζί!

Πηγή: jenny.gr

Read More [...]

Posted in αγχωμένο, βαθμοί, γονείς, δραστηριότητες, κακόκεφο, παιδιά, σημάδια, συμπεριφορά, φαντασία

Μεγαλώνοντας ένα παιδί με επιληψία.

Στην Ελλάδα κάθε χρόνο παρουσιάζονται 3.000-5.000 νέα περιστατικά, εκ των οποίων τα 1.500 είναι περιπτώσεις με εστιακή επιληψία. Πρόκειται για μια διαταραχή που μπορεί να εμφανιστεί από τη νεογνική κιόλας ηλικία.

Ακούγεται σκληρό, όμως υπάρχουν ανάμεσά μας παιδιά που πάσχουν από επιληψία. Παιδιά χαρούμενα, έξυπνα, ζωηρά και μοναδικά, όπως όλα τα άλλα, με τη διαφορά ότι αυτά και οι οικογένειές τους μαθαίνουν να ζουν με αυτή τη διαταραχή. Γιατί αυτό ακριβώς είναι η επιληψία. Μια χρόνια διαταραχή του εγκεφάλου, η οποία χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζοντες, δηλαδή επαναλαμβανόμενους επιληπτικούς σπασμούς. Όλα ξεκινούν από τον εγκέφαλο, ο οποίος αποτελείται από εκατομμύρια νευρικά κύτταρα η λειτουργία και η επικοινωνία των οποίων γίνεται με μικρές ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος και με τη βοήθεια μιας πολύ ευαίσθητης χημικής ισορροπίας. Ένας σπασμός συμβαίνει όταν η φυσιολογική αυτή χημική ισορροπία διαταράσσεται, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα μιας βραχυχρόνιας ηλεκτρικής «θύελλας». Η επιληψία εμφανίζεται όταν παρουσιαστούν τέτοια επαναλαμβανόμενα επεισόδια σπασμών. Η διαταραχή αυτή δεν είναι κληρονομική, αλλά όταν ένας από τους γονείς ή στενούς συγγενείς έχει επιληψία, τότε το παιδί έχει λίγο μεγαλύτερη πιθανότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να την παρουσιάσει.

Τα είδη της επιληψίας

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, ένα στα εκατό παιδιά σχολικής ηλικίας παρουσιάζει επιληψία. Η αιτία των σπασμών συνήθως είναι άγνωστη και τότε η πάθηση χαρακτηρίζεται ιδιοπαθής. Όταν οφείλεται σε κάποιον συγκεκριμένο παράγοντα (σοβαρό τραύμα στο κεφάλι, υπογλυκαιμία, όγκο στον εγκέφαλο, δηλητηρίαση, μηνιγγίτιδα), τότε λέγεται συμπτωματική. Όταν πιθανολογείται κάποιο νόσημα, αλλά, παρά τις εξετάσεις που γίνονται, δεν διαπιστώνεται, τότε η επιληψία λέγεται κρυπτογενής. Η ιατρική, βασισμένη σε συγκεκριμένα κριτήρια (αίτιο, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, το μέρος του σώματος που προσβάλλει) χωρίζει την επιληψία σε διάφορες μορφές:

Α. Γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί (μεγάλη κρίση-Grand mal):

Αφορά ολόκληρο το σώμα και το παιδί, εκτός από τους σπασμούς (απότομες, επαναλαμβανόμενες, ρυθμικές συσπάσεις όλων των μυών του σώματος), μπορεί να παρουσιάσει και τα ακόλουθα συμπτώματα: απότομο κλάμα, απώλεια συνείδησης, απώλεια ούρων ή κοπράνων, πολλά σάλια στο στόμα, ταχυκαρδία. Συνήθως τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα μετά το τέλος της κρίσης κοιμούνται.

Β. Αφαιρέσεις (μικρή κρίση-Petit mal): 

Τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτού του είδους την επιληψία, ξαφνικά σταματούν αυτό που κάνουν και παρουσιάζουν βλέμμα απλανές και καθηλωμένο (καρφώνουν τα μάτια τους σε συγκεκριμένο σημείο). Κάποιες φορές μπορεί τα μάτια να γυρίσουν προς τα πάνω και να φαίνεται το ασπράδι του ματιού ή να ανοιγοκλείνουν πολύ γρήγορα. Τέτοια επεισόδια μπορεί το παιδί να εμφανίζει μέχρι και 100 την ημέρα. Η συνηθισμένη ηλικία εμφάνισης αυτής της μορφής επιληψίας είναι 5-8 ετών.

Γ. Εστιακές κρίσεις: 

Αυτές είναι αποτέλεσμα υπερβολικής ηλεκτρικής εκφόρτισης που περιορίζεται σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Έτσι, το παιδί μπορεί να παρουσιάζει σπασμούς σε ένα μέρος του σώματος (για παράδειγμα, στο δεξί χέρι και πόδι) ή να παρουσιάζει διαταραχές της όρασης, της ακοής ή των άλλων αισθήσεων. Τα παιδιά αυτά δεν χάνουν τις αισθήσεις τους. Υπάρχει όμως περίπτωση οι σπασμοί στη συνέχεια να γενικευτούν και να ακολουθήσει ακόμη και απώλεια συνείδησης. Τότε λέγονται σύνθετοι σπασμοί.

Δ. Επιληπτικά σύνδρομα: 

Υπάρχουν επιληπτικές καταστάσεις που δεν μπορούν να ταξινομηθούν σε μια από τις πιο πάνω κατηγορίες. Ανάλογα με τα συμπτώματα, την αιτιολογία και τα ηλεκτροεγκεφαλικά ευρήματα κατατάσσονται σε πιο μικρές κατηγορίες. Αυτό γίνεται για λόγους συνεννόησης μεταξύ των γιατρών, για τον καθορισμό κοινής θεραπείας και για να γνωρίζουν οι γονείς την πρόγνωση της συγκεκριμένης μορφής επιληψίας.

Τη μεγαλύτερη σημασία για τη διάγνωση της επιληψίας έχει το ιστορικό, πληροφορίες δηλαδή που θα ζητήσει ο παιδίατρος σε σχέση με το επεισόδιο που είχε το παιδί και γενικότερα οτιδήποτε αφορά το παιδί. Αν οι γονείς δεν ήταν κοντά του όταν είχε το επεισόδιο, τότε είναι χρήσιμο να μιλήσει με το γιατρό οποιοςδήποτε ήταν μάρτυρας του επεισοδίου. Ο γιατρός θα ζητήσει πληροφορίες για την ώρα του επεισοδίου, πόσο διήρκεσε, τις ακριβείς αντιδράσεις του παιδιού, ποια η σειρά των συμπτωμάτων, τι έκανε μετά το τέλος της κρίσης κ.λπ.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Η βασική εξέταση σε περίπτωση επιληψίας είναι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Ο γιατρός θα αξιολογήσει το αποτέλεσμα σε σχέση με το ιστορικό και τα ευρήματα από την εξέταση που θα κάνει στο παιδί. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Είναι μια ανώδυνη και ακίνδυνη εξέταση. Το παιδί ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι και τοποθετούνται σε συγκεκριμένα σημεία πάνω στο κεφάλι ηλεκτρόδια τα οποία συνδέονται με τον ηλεκτροεγκεφαλογράφο. Κατά την εξέταση δεν αισθάνεται τίποτε, απλώς γίνεται η καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου σε ένα χαρτί. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να επιβεβαιώσει ότι το παιδί έχει επιληψία, να προσδιορίσει τη μορφή της (όχι πάντα) και παράγοντες που την προκαλούν ( π.χ. φωτεινά ερεθίσματα). Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει να γίνει και αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Οι εξετάσεις αυτές σκοπό έχουν να απεικονίσουν τον εγκέφαλο για να διαπιστώσει ο γιατρός αν υπάρχει κάποια αιτία για την επιληψία.

Η φαρμακευτική αγωγή

Δεν υπάρχει μαγικό φάρμακο που να θεραπεύει την επιληψία. Τα φάρμακα που παίρνουν τα παιδιά με επιληψία στόχο έχουν να εμποδίσουν την εμφάνιση των σπασμών και να αποφευχθούν κατά τη διάρκεια μιας κρίσης σοβαροί τραυματισμοί, ατυχήματα που μπορεί να είναι και θανατηφόρα. Οι συχνές επιληπτικές κρίσεις μπορεί να μειώσουν τη μνήμη και τη συγκέντρωση. Επίσης, οι ανεξέλεγκτες κρίσεις δημιουργούν προβλήματα στην ένταξη του παιδιού στο κοινωνικό σύνολο. Τα φάρμακα λοιπόν έχουν σκοπό να ελέγξουν τις κρίσεις. Σήμερα, διατίθεται πληθώρα σκευασμάτων και σχεδόν πάντοτε βρίσκεται το κατάλληλο φάρμακο ή ο κατάλληλος συνδυασμός που θα ελέγξει τους σπασμούς του παιδιού. Η φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να ακολουθηθεί για περίπου δύο χρόνια και στη συνέχεια γίνεται σταδιακή διακοπή της. Υπάρχουν όμως μορφές επιληψίας που χρειάζονται θεραπεία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα -σε κάποιες περιπτώσεις το παιδί είναι υποχρεωμένο να παίρνει το φάρμακο και για ολόκληρη τη ζωή του. Αυτό είναι κάτι που θα το κρίνει ο γιατρός. Ευθύνη του παιδιού ή των γονιών του είναι η πιστή εφαρμογή των οδηγιών του γιατρού, η ενημέρωσή του για κάθε εξέλιξη και, γενικά, η σταθερή συνεργασία μαζί του. Πολύ χρήσιμη είναι επίσης η τήρηση εκ μέρους του παιδιού ενός «ημερολογίου» των κρίσεων, στο οποίο απεικονίζεται με ακρίβεια η πορεία του προβλήματος.

Άλλα είδη θεραπείας

Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα φάρμακα αδυνατούν να ελέγξουν τους σπασμούς, υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιηθεί άλλος τρόπος θεραπείας, όπως χειρουργική επέμβαση ή ειδική δίαιτα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολύ δύσκολες και γίνονται μόνο σε πολύ λίγα εξειδικευμένα κέντρα. Η δίαιτα που συνιστάται περιέχει πολλά λίπη και έλαια, με αποτέλεσμα να δημιουργείται στον οργανισμό μια κατάσταση που λέγεται κέτωση. Αυτή η αλλαγή σε μερικά άτομα μπορεί να μειώσει την τάση για εκδήλωση επιληπτικών κρίσεων.

Πρώτες βοήθειες σε επεισόδιο σπασμών

Παραμένουμε ψύχραιμοι. Κοιτάμε την ώρα ώστε να ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει το επεισόδιο. Στη συνέχεια, τοποθετούμε το παιδί στη σωστή θέση, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η αναπνοή του. Το σώμα του πρέπει να είναι γυρισμένο στο πλάι με το πρόσωπο στραμμένο ελαφρά προς τα κάτω. Εναλλακτικά, μπορούμε να φέρουμε το σώμα μπρούμυτα, με το κεφάλι πάλι στραμμένο προς το ένα ή το άλλο πλάι, ποτέ ανάσκελα, γιατί έτσι δυσχεραίνεται η αναπνοή του. Παραμένουμε δίπλα του χωρίς να προσπαθούμε να ακινητοποιήσουμε το σώμα και τα άκρα, που συνήθως τινάζονται. Απομακρύνουμε από κοντά του διάφορα αντικείμενα στα οποία θα μπορούσε να χτυπήσει και, για να διευκολυνθεί η αναπνοή, χαλαρώνουμε εάν χρειάζεται τα ρούχα στην περιοχή του λαιμού και εάν υπάρχει σιελόρροια καθαρίζουμε με ένα ύφασμα το στόμα. Δεν προσπαθούμε να βάλουμε τα δάχτυλά μας ή κάποιο άλλο σκληρό αντικείμενο στο στόμα του παιδιού για να αναπνέει καλύτερα (η πολύ διαδεδομένη ιδέα ότι τη στιγμή των σπασμών ο ασθενής μπορεί να καταπιεί τη γλώσσα του και συνεπώς πρέπει να την τραβήξουμε έξω είναι απλώς μύθος). Μόλις το παιδί αρχίσει να συνέρχεται εάν θέλει να κοιμηθεί το αφήνουμε να το κάνει, διαφορετικά προσπαθούμε με ήπιο τρόπο να το ηρεμήσουμε.

Ξέρατε ότι...

αρκετοί διάσημοι έπασχαν (τουλάχιστον έτσι φημολογείται) από επιληψία; Ανάμεσά τους, ο φιλόσοφος Σωκράτης, ο Μέγας Ναπολέων, ο ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκι, ο Άλφρεντ Νομπέλ. Είναι μερικοί μόνο επιληπτικοί ασθενείς που η ασθένεια τους δεν τους εμπόδισε να μεγαλουργήσουν.

Πηγή: imommy.gr

Read More [...]

Posted in αγωγή, γονείς, είδη, επιληψία, θεραπεία, παιδιά, πρώτες βοήθειες, φάρμακα

Ευφυής γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Της Ελένης Χαδιαράκου

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η ευφυΐα δεν είναι μόνο γραμμένη στο DNA, αλλά είναι και μια επίκτητη δεξιότητα.

Όλοι έχουμε παρατηρήσει ότι κάθε παιδί, εκτός από ξεχωριστή προσωπικότητα, έχει και διαφορετικές ικανότητες από κάποιο αντίστοιχο της ηλικίας του. Άλλα συμπεριφέρονται ακριβώς όπως θα άρμοζε στο ηλικιακό διάστημα που διανύουν, άλλα δείχνουν πολύ πιο... προχωρημένα. Πέρα, όμως, από τις έμφυτες ικανότητες, τι είναι εκείνο που κάνει τα παιδιά να ξεχωρίζουν και να διακρίνονται αυτές οι διαφορές ανάμεσά τους; Ο εγκέφαλος ενός νεογέννητου ζυγίζει μόλις το 1/4 του βάρους του εγκεφάλου ενός ενηλίκου, γι’ αυτό και είναι ικανό να ελέγξει μόνο τις απολύτως απαραίτητες για τη ζωή λειτουργίες του οργανισμού του, δηλαδή την αναπνοή, το κλάμα, τον ύπνο και το φαγητό. Μέχρι το τέλος του πρώτου χρόνου, ο εγκέφαλος έχει τριπλασιαστεί σε μέγεθος. Έτσι, το παιδί αποθηκεύει πληροφορίες ανάλογα με τις εμπειρίες που βιώνει, και αρχίζει να τις χρησιμοποιεί κατά τη διαδικασία της μάθησης. Σύμφωνα με τους επιστήμονες και τις μελέτες που έχουν γίνει κατά καιρούς, σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του εγκεφάλου ενός παιδιού έχει και το περιβάλλον. Η ενεργός συμμετοχή των γονιών στη ζωή του παιδιού, και το κοινό τους ταξίδι στην ανακάλυψη του εαυτού του είναι τα καλύτερα που έχετε να κάνετε για να εξασφαλίσετε την προσωπική ευφυΐα του παιδιού σας. Σύμφωνα με έρευνες, τα μωρά που στερούνται την αγκαλιά και το παιχνίδι παρουσιάζουν «αδυναμία» στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, ενώ η αγάπη, το αγκάλιασμα και το παιχνίδι έχουν μια ισχυρή επίδραση στην ανάπτυξη της νοημοσύνης τους. Τι ονειρεύεστε για το παιδί σας; Να είναι χαρούμενο; Αισιόδοξο; Να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του; Να νιώθει ότι το αγαπάνε; Τότε, θα έχετε ήδη ένα έξυπνο παιδί. 

Παιχνίδια για έξυπνα μωρά 

Ο εγκέφαλος του μωρού σας διαμορφώνεται από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του και αποτελείται από δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα, που ονομάζονται νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί διασυνδέονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα όσο πιο στέρεες και σωστές «συνδέσεις» δημιουργούνται, τόσο εξυπνότερο να γίνεται το παιδί. Ο σχηματισμός αυτών των συνδέσεων ενεργοποιείται όταν το μωρό σας είναι εκτεθειμένο σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε χρώματα, ήχους, μυρωδιές, πρόσωπα, καθώς και στο άγγιγμά σας. 

Ανεξαρτησία και αυτοπεποίθηση 

Άλλες μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που λαμβάνουν περισσότερα ερεθίσματα, αναπτύσσουν πιο γρήγορα την ανεξαρτησία τους, ενώ έχουν καλύτερο συντονισμό των μυών τους και αποκτούν νωρίς μια ασφαλή εικόνα του εαυτού τους. Αντιθέτως, εκείνα που μεγαλώνουν με λιγότερα ερεθίσματα, βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση, κάτι που μπορεί να γίνει εμφανές αρκετά αργότερα, όπως π.χ. στην Α΄ τάξη του σχολείου, ενώ μπορεί να διαρκέσει και για πολλά χρόνια μετά. 

Ευφυΐα και κληρονομικότητα 

Οι επιστήμονες συμφωνούν σχεδόν ομόφωνα ότι η κληρονομικότητα αφορά περίπου το 50% της ευφυΐας ενός παιδιού, ενώ για το υπόλοιπο 50% σημαντικό ρόλο παίζουν περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η διατροφή, τα ερεθίσματα από το περιβάλλον, ακόμα και η αγάπη που δίνετε στο παιδί σας. Δεν μπορείς να αλλάξεις το γενετικό υλικό του εγκεφάλου, όμως με τα ερεθίσματα μπορείς να επηρεάσεις τη λειτουργία του. Και παρόλο που το γενετικό υλικό μπορεί να είναι άριστο, ρόλο παίζει και η συναρμολόγηση. Έτσι, ένα παιδί που γεννιέται έξυπνο, μπορεί να μην εξελιχθεί σε έξυπνο αν παραμεληθεί, ενώ ένα παιδί που δεν έχει γεννηθεί πολύ έξυπνο, μπορεί πραγματικά να λάμψει αν δεχτεί την κατάλληλη υποστήριξη από το περιβάλλον όπου μεγαλώνει. 

Μιλήστε στη δική τους γλώσσα 

Η Άλισον Γκόπνικ, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Μπέρκλεϊ, συγγραφέας του βιβλίου «Τhe Ρhilosophical Βaby» και ειδικευμένη στη Γνωστική Επιστήμη, μας λέει πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας υπολογιστής πολύ διαφορετικός και πολύ πιο ισχυρός από τους υπολογιστές που χειριζόμαστε. Και συνεχίζει: «Ως εκ τούτου, ο εγκέφαλος των μωρών είναι εξίσου ικανός για υπολογισμούς με τους ενήλικους εγκεφάλους, έστω κι αν τα μωρά ίσως να μην μπορούν να πούνε συνειδητά τι κάνει ο εγκέφαλός τους. Αν θέσουμε σε ένα 3χρονο παιδί μια ευθεία ερώτηση όπως: ''Πώς λειτουργεί αυτή η μηχανή;'', το πιθανότερο είναι να πάρουμε για απάντηση ασυναρτησίες. Αν, όμως, το ρωτήσουμε: ''Παίρνει μπροστά με τον κύβο ή με το κίτρινο κουμπί;'', θα μας δώσει τη σωστή απάντηση. Πρέπει να ρωτάς τα μωρά και τα παιδιά στη ''γλώσσα'' τους, όχι στη δική μας. Μας πήρε 30 χρόνια για να φανταστούμε πώς να το κάνουμε, και ακόμη μαθαίνουμε». 

Κάντε εξάσκηση 

Ο αμερικανός γενετιστής Ντέιβιντ Σενκ, στο βιβλίο του «Τhe Genius in all of us» (Η μεγαλοφυΐα μέσα μας), υποστηρίζει πως η ευφυΐα θέλει την εξάσκησή της. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι οι μεγαλοφυΐες γεννιούνται, δεν γίνονται, και ότι το ταλέντο είναι χάρισμα εκ φύσεως που δεν διδάσκεται, γιατί είναι συνυφασμένο με τα γονίδιά μας. Ο δόκτωρ τα ανατρέπει όλα αυτά, υποστηρίζοντας πως η μετριότητα δεν αποτελεί αμετάκλητη καταδίκη. Ο γνωστός γενετιστής ισχυρίζεται ότι, ελέγχοντας τις επιδράσεις του περιβάλλοντος, μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όρια που πιστεύουμε ότι μας έχει θέσει η φύση. Φέρνει, για παράδειγμα, το μουσικό ταλέντο: «Πολλοί πιστεύουν ότι δεν είναι προικισμένοι με μουσικό αυτί, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κλίση στη μουσική». Συμπέρασμα: Πολλές ικανότητες είναι επίκτητες, και η ευφυΐα σε κάποιο βαθμό μπορεί να διδαχτεί. Βέβαια, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι άλλο είναι η ευφυΐα και άλλο η ιδιοφυΐα! 

Η συνταγή της ευφυΐας 

Πέρα από τις ειδικές συνθήκες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, υπάρχουν και κάποιοι γενικοί παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν πως ενισχύουν τη νοημοσύνη και οξύνουν το νου. 

Η μουσική. Η επιστήμη έχει αποφανθεί ότι τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν από νωρίς τον κόσμο των ήχων. Τα μαθήματα μουσικής είναι ένας πολύ ευχάριστος τρόπος για να εξασκήσει σωστά ένα παιδί τον εγκέφαλό του και, όπως φαίνεται, τα οργανωμένα μαθήματα όχι μόνο ενισχύουν το δείκτη νοημοσύνης, αλλά συμβάλλουν και στη μετέπειτα ακαδημαϊκή απόδοση τού παιδιού. Πρόσφατη, μάλιστα, έρευνα του Πανεπιστημίου του Τορόντο έδειξε ότι τα παιδιά που διδάσκονται μουσική έχουν πολύ υψηλότερο IQ στην ενήλικη ζωή τους. 

Ο θηλασμός. Το μητρικό γάλα αποτελεί βασική τροφή του εγκεφάλου, και η σημασία του είναι τεράστια σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής του μωρού. Δανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο θηλασμός κάνει τα μωρά όχι υγιέστερα, αλλά και πιο έξυπνα: Μωρά που θήλασαν για εννέα μήνες είχαν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης. 

Η άσκηση. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησαν καθηγητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόις σε παιδιά Δημοτικού, οι αθλητικές επιδόσεις σχετίζονται άμεσα με την ακαδημαϊκή απόδοση. Η συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα ενισχύει την αυτοπεποίθηση, το ομαδικό πνεύμα και τις ηγετικές ικανότητες. 

Η περιέργεια. Οι ειδικοί λένε ότι γονείς που δείχνουν την περιέργειά τους για πράγματα, γεγονότα και καταστάσεις, μαθαίνουν στα παιδιά τους να αναζητούν νέες ιδέες, δηλαδή τη γνώση και τη σημασία της. 

Η σωστή διατροφή. Ως μηχανή, και μάλιστα η τελειότερη της φύσης, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει σε πλήρη απόδοση χωρίς σωστά καύσιμα. Η σωστή διατροφή μπορεί να επηρεάσει την πνευματική και διανοητική ανάπτυξη, ειδικά στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους. Σε πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από γιατρούς του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, σε 191 παιδιά που τα παρακολούθησαν από τη βρεφική ηλικία μέχρι την εφηβεία, διαπίστωσαν ότι όσα κατά τη βρεφική ηλικία είχαν σοβαρή έλλειψη σιδήρου, είχαν χαμηλότερες επιδόσεις στα τεστ που αξιολογούσαν τις γνωστικές, μαθησιακές και νοητικές ικανότητες στις ηλικίες των 5 ετών, 11-14 ετών και 15-17 ετών. 

Το παιχνίδι. Κι όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορούν να οξύνουν το πνεύμα, όχι βέβαια τα βίαια που κάνουν το παιδί μοναχικό και αφηρημένο, αλλά εκείνα που απαιτούν στρατηγική σκέψη, αναπτύσσουν οργανωτικές ικανότητες και ενισχύουν το ομαδικό πνεύμα και τη δημιουργικότητα. Αντίστοιχα, τα εγκεφαλικά παιχνίδια, όπως το σκάκι, το sudoku ή τα σταυρόλεξα, αποτελούν μια πολύ καλή γυμναστική του εγκεφάλου, αφού ο παίκτης λύνει προβλήματα και παίρνει αποφάσεις. 

Ευφυΐα και σκληρή δουλειά 

Ο Ρόμπερτ Σίγκλερ, καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon και ειδικευμένος στην εκπαίδευση των παιδιών, μας λέει πως τα γονίδια με τα οποία γεννιέται κανείς παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, όμως εξίσου σημαντικό είναι να δουλέψει κανείς σκληρά. Ο καθηγητής λέει χαρακτηριστικά: «Τα παιδιά της μεσαίας τάξης, πριν ξεκινήσουν το Νηπιαγωγείο, προηγούνται σε πολλές, διαφορετικές μορφές γνώσεων από τα παιδιά φτωχών οικογενειών, γιατί οι γονείς τους τους αφιερώνουν περισσότερο χρόνο. Μιλούν περισσότερο στα παιδιά τους, χρησιμοποιούν ευρύτερο λεξιλόγιο, τους διαβάζουν περισσότερα βιβλία πριν πέσουν για ύπνο, συζητούν μαζί τους θέματα που σχετίζονται με αριθμούς συχνότερα, παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια που τα βοηθούν να κατανοήσουν τους αριθμούς». Επίσης, ο Σίγκλερ μάς λέει πως οι μαθηματικές γνώσεις είναι δείκτης της εξυπνάδας του παιδιού. Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι το πόσο καλά Μαθηματικά ξέρει ένα παιδί, όταν ξεκινά το Νηπιαγωγείο -στα 5 του χρόνια-, αποτελεί πρόβλεψη για τις επιδόσεις του κατά την επόμενη οκταετία. Ακόμη και τα πιο απλά, κλασικά παιχνίδια, όπως το «φιδάκι», που περιλαμβάνουν αριθμούς, είναι πολύ βοηθητικά για τα παιδιά, όπως επίσης κάθε επιτραπέζιο. 

Η τυραννία της ευφυΐας 

Στο βιβλίο «Η Μαφία των Μαμάδων», το οποίο έγινε best seller στη Γερμανία, η συγγραφέας Κέρστιν Γκίερ παρουσιάζει ένα σύλλογο «τέλειων μητέρων» όπου, με σκοπό να μεγαλώσουν «διάνοιες», αναγκάζουν τα παιδιά από βρεφική σχεδόν ηλικία να ακούνε Μότσαρτ και να μαθαίνουν Κινέζικα, προσπαθώντας ταυτόχρονα να επιβάλλουν τις μεθόδους τους στο Νηπιαγωγείο που τα στέλνουν και να δημιουργήσουν τρομερές τύψεις στις υπόλοιπες, φυσιολογικές μαμάδες. Όσο τρομακτικό κι αν ακούγεται, η ιστορία δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο η τάση, από πολλούς σύγχρονους, σκληρά εργαζόμενους γονείς που πιστεύουν πως γνωρίζουν καλά το παιχνίδι του ανταγωνισμού, να ωθούν τα παιδιά τους σε ασχολίες που θα τα κάνουν ακόμα πιο έξυπνα, ακόμα πιο ικανά, και -αν είναι δυνατόν- τέλεια. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να εγγυηθεί σε αυτούς τους γονείς ότι η ευφυΐα στην οποία ποντάρουν μπορεί να γίνει δυσλειτουργική για το παιδί, και εντέλει να το εμποδίσει να ενταχθεί στο κοινωνικό πλαίσιο του σχολείου. Πάντως, όλοι οι γενετιστές συμφωνούν σε ένα πράγμα: Τα παιδιά που γεννιούνται έξυπνα, δεν εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς, ενώ εξίσου συχνά συμβαίνει τα παιδιά που δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνα, να επιτυγχάνουν πολλά στη ζωή τους. 

Με τη συνεργασία της Λωρέττας Θωμαΐδου (καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών).

Πηγή: kids.in.gr

Read More [...]

Posted in γέννηση, γλώσσα, εξυπνάδα, επιστήμονες, ευφυϊα, θηλασμός, κληρονομικότητα, μωρά, παιδιά, συνταγή

Δίψα για μάθηση!!!!

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των μεγάλων αλλαγών! Και τι αλλαγών.... Το μικρό σας ετοιμάζεται να φύγει πρώτη φορά από την αγκαλιά σας για να βρεθεί σε ένα καινούργιο χώρο: το πρώτο του σχολείο! Ένα νέο κεφάλαιο ξεκινά στη ζωή του (και τη δική σας!) γεμάτο από καινούργια ερεθίσματα που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί πολύπλευρα.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ
Ο παιδικός σταθμός είναι ο νέος χώρος που θα φιλοξενεί το παιδάκι σας κάποιες ώρες της ημέρας απασχολώντας το δημιουργικά, φροντίζοντας παράλληλα και για την επιτυχή κοινωνικοποιήση του. Όσο εσείς θα είστε στη δουλειά σας, το μικρό σας θα βρίσκεται σε ένα φιλικό και ζεστό περιβάλλον που θα του εξασφαλίσει ασφάλεια σε όλες του τις δραστηριότητες, δίνοντας του την ίδια στιγμή κίνητρα για να ανακαλύψει τις δυνατότητες του. Πιο συγκεκριμένα:

• Θα συναναστραφεί με νέα άτομα εκτός οικογένειας και θα εξοικειωθεί με την ιδέα πως δεν θα βρίσκεται συνέχεια μαζί με πρόσωπα που έχει συνηθίσει να βλέπει και αγαπά (γονείς, παππούς, γιαγιά). Θα γνωρίσει παιδάκια που θα έχουν κοινά ενδιαφέροντα και μέσα από την καθημερινή επαφή θα δημιουργήσει τους πρώτους του φίλους.
• Θα μάθει να ανήκει σε μια ομάδα, να συμπεριφέρεται και να λειτουργεί μαζί με το σύνολο (ομαδικό παιχνίδι). Θα αρχίζει να μοιράζεται τα παιχνίδια του και να συνεργάζεται με τα άλλα παιδάκια.
• Θα συμμορφώνεται με τους κανόνες που θα θέσει η δασκάλα και θα κατανοήσει πως δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει (πχ να φωνάζει). Θα αντιληφθεί λοιπόν πως είναι αναγκαίο να βάζει κάποια όρια στη συμπεριφορά του.
• Θα εμπλουτίζει το λεξιλόγιο του με όλο και περισσότερες λέξεις και φράσεις, εξαιτίας των ερεθισμάτων που θα δέχεται καθημερινά από τις δραστηριότητες του σταθμού (συζητήσεις, παραμύθια κλπ).
• Θα μάθει να ξεχωρίζει τα χρώματα και τα σχήματα.
• Θα καταφέρει με απλές λέξεις να περιγράψει μια εικόνα πλάθοντας έτσι μια μικρή ιστορία.
• Θα συνειδητοποιήσει πόσα πράγματα μπορεί να κάνει με τα χεράκια του! Στα χέρια του οι μαρκαδόροι θα "παίρνουν ζωή" και θα δίνουν χρώμα σε κάθε αριστούργημα του. Τα έντονα και φωτεινά κυρίως χρώματα μαγεύουν τον μικρό καλλιτέχνη και μπορεί να κάθεται με τις ώρες να ζωγραφίζει. Επιπλέον, θα χρησιμοποιήσει το ψαλίδι με το οποίο θα κόβει πολύχρωμα χαρτιά για τις χειροτεχνίες του. Η διάθεση για δημιουργία θα αναπτυχθεί με επιτυχία στον παιδικό σταθμό, οπωσδήποτε υπό την επίβλεψη της κυρίας.
• Θα ανεξαρτητοποιηθεί μαθαίνοντας να αυτοεξυπηρετείται. Όταν φτάνει στον παιδικό σταθμό, θα βγάζει το μπουφάν του και θα το κρεμάει στις ειδικές κρεμάστρες που διαθέτει ο χώρος, θα αποθηκεύει το φαγητό της μαμάς στο συρτάρι ή στο ντουλάπι που του ανήκει, ενώ θα εξασκηθεί στο να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ: ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ή ΓΡΑΜΜΑΤΑ;

Σκοπός του νηπιαγωγείου είναι η, κατά κάποιο τρόπο, προετοιμασία του παιδιού για την ένταξη του στο εκπαιδευτικό σύστημα. Εδώ το παιχνίδι και η ανεμελιά συνδυάζονται με τη στοιχειώδη (για ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας) μάθηση, με αποτέλεσμα να αφομοιώνει ευκολότερα τις πρώτες του γνώσεις. Είναι γεγονός πως αν τα παιδιά ξεκινήσουν την εκπαιδευτική τους πορεία με παιχνίδια και ευχάριστες δραστηριότητες, υιοθετούν την πεποίθηση ότι το σχολείο αποτελεί ένα περιβάλλον φροντίδας και σεβασμού από όπου μπορούν να αντλήσουν ευχαρίστηση μέσα από την ανακάλυψη καινούργιων γνώσεων. Στο νηπιαγωγείο το παιδάκι σας:

• Θα μάθει τα πρώτα του γράμματα και μέχρι το τέλος του χρόνου θα μπορεί να γράφει το όνομα του. Πολλοί νηπιαγωγοί μαθαίνουν στα παιδιά την αλφαβήτα μέσα από ένα τραγουδάκι.
• Θα έρθει σε επαφή με τους αριθμούς μαθαίνοντας να μετρά μέχρι το 10, ενώ θα ξέρει να απαντά σε ερωτήσεις όπως "Πόσα δάχτυλα έχεις;", "Πόσες μέρες έχεις η εβδομάδα;"
• Θα καταλάβει την έννοια της πειθαρχίας: δεν πρέπει να μιλά όταν η κυρία διηγείται ένα παραμύθι αν δεν σηκώσει το χέρι του, και δεν είναι σωστό να παίρνει τη σειρά του άλλου παιδιού σε ένα ομαδικό παιχνίδι.
• Θα αναπτύσσει όλο και πιο πολύ την εκφραστική του ικανότητα. Θα διαπιστώσετε πως όταν το ρωτάτε για τις δραστηριότητες του στο νηπιαγωγείο, θα μιλάει και θα διατυπώνει τις προτάσεις όλο και πιο σωστά.
• Θα ελέγχει το σώμα και τις κινήσεις του. Σ' αυτό βοηθούν δραστηριότητες όπως το βάδισμα των παιδιών σε γραμμή μέχρι να φτάσουν στον κήπο, η δημιουργία κύκλων με το πιάσιμο των χεριών, το τρέξιμο σε κύκλο.
• Θα ενισχυθεί η κοινωνικότητα του καθώς θα γνωρίσει καινούργια παιδάκια που δεν ήταν μαζί στον παιδικό σταθμό.Αν ωστόσο το μικρό σας δεν γεύτηκε την εμπειρία του παιδικού σταθμού, το νηπιαγωγείο είναι ο ιδανικός χώρος για να αναπτύξει την κοινωνικότητα του και, φυσικά, να κάνει τις πρώτες του φιλίες.
• Θα μάθει να συγκεντρώνεται σε αυτά που λέει η δασκάλα, να δίνει προσοχή στις οδηγίες της, να παρακολουθεί την ιστοριούλα που τους διηγείται.
• Θα κατανοήσει τη σημασία της τάξης, αφού στο τέλος της ημέρας όλα τα παιδιά με τη συνεργασία της δασκάλας μαζεύουν τα παιχνίδια από το πάτωμα, ξεχωρίζουν τις ξυλομπογιές από τους μαρκαδόρους και τα μολύβια τακτοποιώντας το χώρο. 
• Θα γνωρίσει κανούργια και ενδιαφέροντα παιχνίδια όπως το κουκλοθέατρο και το μπακάλικο (ή άλλο μαγαζί). Στο κουκλοθέατρο μαθαίνει να αυτοσχεδιάζει μια μικρή ιστορία σε συνεργασία με 2-3 άλλα παιδάκια και να την παρουσιάζει στα υπόλοιπα περιμένοντας το χειροκρότημα, ενώ στο μπακάλικο μαθαίνει την έννοια της ευγένειας (ευχαριστώ, παρακαλώ, τι θα θέλατε), τη σημασία του πουλώ-αγοράζω και οπωσδήποτε των χρημάτων.

ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Η πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου σηματοδοτεί την είσοδο του μικρού σας στο μυστηριώδη κόσμο των γνώσεων. Έχοντας πάρει μια μικρή γεύση στο νηπιαγωγείο για όσα το περιμένουν, ξεκινά να κατακτήσει το χώρο της εκπαίδευσης μαθαίνοντας κάθε μέρα και κάτι καινούργιο. 

• Το πρωτάκι σας θα μάθει να γράφει τα γράμματα του αλφάβητου (μικρά και κεφαλαία) με τη σωστή σειρά, ενώ παράλληλα θα γνωρίσει τους δίφθογγους.
• Θα αρχίσει να σχηματίζει λέξεις ενώνοντας όπως πρέπει τα γραμματάκια μεταξύ τους (αργότερα προτάσεις) και να τις τονίζει σωστά. Με τη βοήθεια της δασκάλας (και τη δική σας στο σπίτι) θα εξασκηθεί στην ορθογραφία.
• Όσον αφορά τη γραμματική, το παιδί έρχεται σε επαφή με την έννοια του ρήματος και μαθαίνει να το κλίνει (μη φανταστείτε σε όλους τους χρόνους).
• Στην αρχή συλλαβίζοντας, το μικρό σας θα μάθει να διαβάζει.... και όχι μόνο τα κείμενα του σχολικού βιβλίου! Τα περισσότερα παιδιά στη φάση αυτή δεν αφήνουν τίποτα αδιάβαστο: διαφημιστικά φυλλάδια, λογαριασμοί, ακόμα και τα γράμματα στην τηλεόραση λειτουργούν σαν πρόκληση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως καταλαβαίνουν πάντα αυτό που διαβάζουν.
• Οι αριθμοί μπαίνουν για τα καλά στη ζωή του παιδιού και το καλούν σε παιχνίδια! Αφού μάθει να γράφει μέχρι το 10, θα έρθει αντιμέτωπο με την πρόσθεση αρχικά και στη συνέχεια με την αφαίρεση.
• Το πιτσιρίκι σας εξασκείται στην πειθαρχία πολύ περισσότερο τώρα. Στην αίθουσα θα βρίσκεται μαζί με άλλα 20-25 παιδάκια και θα μάθει πως πρέπει να σέβεται κάποιους κανόνες: να μη μιλά με τον διπλανό του την ώρα του μαθήματος, να μην πετάγεται αλλά να σηκώνει το χέρι του για να απαντήσει στην ερώτηση της κυρίας, να τρώει και να πηγαίνει στην τουαλέτα στο διάλειμμα.
• Μαθαίνει να συγκεντρώνεται σε όσα παραδίδει η δασκάλα και να συγκρατεί στο μυαλό του όσα πρέπει να κάνει για την επόμενη μέρα. Έτσι οργανώνει τη σκέψη του, εξασκεί τη μνήμη του και ταυτόχρονα γίνεται υπεύθυνο.
• Πολλά από τα παιδάκια που πήγαιναν μαζί στο νηπιαγωγείο (αν προτιμήσατε δημόσιο) θα είναι σίγουρα και εκείνα στην πρώτη τάξη. Όπως καταλαβαίνετε, το μικρό σας θα αισθάνεται οικεία με τους "παλιούς" του φίλους, ενώ παράλληλα του δίνεται η ευκαιρία να συνάψει φιλίες με τα καινούργια παιδάκια, ενισχύοντας έτσι περισσότερο την κοινωνικότητα του.
• Φυσικά η πρώτη δημοτικού δεν περιλαμβάνει μόνο γλώσσα και αριθμητική! Οι εκπαιδευτικές εκδρομές που προγραμματίζονται κατά τη διάρκεια του χρόνου (ειδικά για την Α΄ τάξη) δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν καινούργια πράγματα και να ξεφύγουν λίγο από τα μαθήματα.

Ο πολύτιμος ρόλος του δασκάλου

Για να είναι αποτελεσματικός ένας δάσκαλος  θα πρέπει να φροντίζει τα εξής:

• Να δίνει ερεθίσματα για να ανακαλύψουν τα παιδιά τις δυνατότητες τους.
• Να παρέχει συναισθηματική ασφάλεια, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες.
• Να δουλεύει στο πλευρό των παιδιών και όχι για λογαριασμό τους.
• Να τους δίνει δυνατότητα επιλογών και όχι να επιβάλλει τη δική του επιλογή.
• Να προσφέρει τη βοήθεια και τη συμπαράσταση του όπου χρειάζεται.
• Να ασχολείται με το κάθε παιδί ξεχωριστά φροντίζοντας για τη δική του προσωπική ανάπτυξη και, παράλληλα, να μεριμνά για την καλή σχέση των παιδιών μεταξύ τους.
• Να μη χρησιμοποιεί την ανταμοιβή ή τη στέρηση σαν παιδαγωγικές μεθόδους.
• Να μην κρίνει ή να συγκρίνει τις ικανότητες των παιδιών και τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"

Read More [...]

Posted in αριθμοί, γράμματα, δημοτικό, νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός, πρώτη τάξη, πρώτο σχολείο, Σεπτέμβριος

Ψείρες!!!! Και τώρα;

Με τη νέα σχολική χρονιά αυξάνονται και οι πιθανότητες τα πιτσιρίκια μας να κολλήσουν ψείρες. Πως μπορούμε να το αποτρέψουμε αυτό;

Πως κάνω έλεγχο για ψείρες;

Αν δεν βρεθεί έστω και μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα. δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί έγκυρη διάγνωση για ψείρες– ανεξάρτητα από το πόσες κόνιδες υπάρχουν, πόσες περιπτώσεις φθειρίασης αναφέρονται σε ένα σχολείο ή πόσο έντονη είναι η φαγούρα.

• Αν κάποιος έχει κόνιδες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει και ψείρες – όταν απαλλαγείτε από όλες τις ψείρες, οι κόνιδες θα παραμείνουν κολλημένες στην τρίχα μέχρι να μεγαλώσουν ή μέχρι να απομακρυνθούν με το χτένισμα.


• Τα μαλλιά θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά, ιδανικά, μια φορά την εβδομάδα.


• Να θυμάστε ότι η παρουσία ψειρών δεν προκαλεί φαγούρα αμέσως σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί να περάσει πάνω από ένας μήνας πριν εμφανιστεί αυτό το σύμπτωμα.


• Το χτένισμα σε βρεγμένα μαλλιά, ή μετά την εφαρμογή μαλακτικού, μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο άνετη.


• Ο καλός φωτισμός είναι σημαντικός. Το ίδιο και η άνεση.


• Ο έλεγχος για ψείρες της κεφαλής δεν θα πρέπει να θεωρείται σπουδαία υπόθεση. Είναι απλώς ένα φυσιολογικό κομμάτι της προσωπικής υγιεινής της οικογένειας, όπως το βούρτσισμα των δοντιών ή το λούσιμο των μαλλιών.

Αντιμετώπιση

Αν βρείτε ζωντανές ψείρες, πρώτον, μην ανησυχήσετε. Οι ψείρες της κεφαλής είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μας και δεν πρέπει να μας προκαλεί αμηχανία, πανικό ή ντροπή.

Πώς να ξεφορτωθείτε τις ψείρες της κεφαλής

Υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΙΣ βασικοί τρόποι αντιμετώπισης των ψειρών της κεφαλής:

1. Μηχανικός τρόπος
2. Χρήση εντομοκτόνων
3. Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό
4. Εναλλακτικοί τρόποι

Μηχανικός τρόπος

Οι λοσιόν που δεν περιέχουν εντομοκτόνα λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο από τις συμβατικές θεραπείες με εντομοκτόνα. Δεν λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα αλλά της επιτίθενται μηχανικά. Αυτός ο μηχανικός τρόπος δράσης σημαίνει ότι δεν μπορεί η ψείρα να αποκτήσει ανθεκτικότητα.

Χρήση εντομοκτόνων

Οι θεραπείες με εντομοκτόνα λειτουργούν δηλητηριάζοντας την ψείρα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ψείρες της κεφαλής έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα σε μερικά εντομοκτόνα. Εν μέρει, αυτό είναι αποτέλεσμα της ακατάλληλης και υπερβολικής χρήσης αυτών των εντομοκτόνων για μεγάλο χρονικό διάστημα *.

*Downs, AMR, Stafford, K.A., Hunt, C.P. et al (2002) Widespread insecticide resistance in head lice to over-the-counter pediculocides in England and the emergence of carbaryl resistance. British Journal of Dermatology 146 (1) , 88-93

Χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό

Μερικοί άνθρωποι ενδέχεται να επιθυμούν την απομάκρυνση των ψειρών με φυσικούς τρόπους. Μια από τις πιο καθιερωμένες μεθόδους είναι το χτένισμα σε υγρά μαλλιά με μαλακτικό. Υπάρχουν επίσης πολλές συσκευές διαθέσιμες για χρήση σε στεγνά μαλλιά μόνο, οι οποίες υποστηρίζουν ότι βοηθούν την απομάκρυνση των ψείρών ηλεκτρονικά αλλά είναι περιορισμένες οι αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών.

Εναλλακτικοί τρόποι

Συχνά υπάρχουν ανησυχίες για τη χρήση χημικών σκευασμάτων στην αντιμετώπιση των ψειρών και υπάρχουν στο εμπόριο πολλά σκευάσματα που βασίζονται σε εναλλακτικούς τρόπους. Δυστυχώς, πολλά από αυτά τα προϊόντα, π.χ. έλαιο δέντρου τσαγιού, υστερούν σε δημοσιευμένες αποδείξεις ή σε άδεια προϊόντος έτσι ώστε να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

Εφαρμόζοντας το αντιφθειρικό προϊόν

• Χρήση αντιφθειρικού γίνεται μόνο αν έχει βρεθεί μια ζωντανή, κινούμενη ψείρα – ποτέ απλά «έτσι, για να υπάρχει».
• Ακολουθήστε τις οδηγίες του κατασκευαστή και διασφαλίστε ότι η θεραπεία θα παραμείνει στο κεφάλι για τον προτεινόμενο χρόνο.
• Όταν εφαρμόζετε το αντιφθειρικό προϊόν, καλύψτε όλο το μήκος της τρίχας αν καθορίζεται από τις οδηγίες χρήσης.
• Κρατήστε τη λοσιόν μακριά από τα μάτια και το πρόσωπο – μην χρησιμοποιείτε σεσουάρ εκτός αν οι οδηγίες λένε ότι μπορείτε, και μείνετε μακριά από φλόγες, σόμπες, τσιγάρα και άλλες πηγές θερμότητας
• Οι περισσότερες θεραπείες χρειάζονται επανάληψη επτά μέρες μετά την πρώτη θεραπεία ώστε να σκοτωθούν πιθανές νύμφες που έχουν εκκολαφθεί από την ημέρα της πρώτης θεραπείας. Η διαδικασία ελέγχου πρέπει να επαναλαμβάνεται μερικές μέρες μετά τη θεραπεία ώστε να διασφαλίσετε ότι έχουν εξαλειφθεί όλες οι ψείρες.

Ολοκλήρωση

Αφού ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν ψείρες και αφού εφαρμόσουμε το αντιφθειρικό προϊόν, ακολουθεί ένα τελευταίο, αλλά σημαντικό βήμα. Είναι ώρα να επαναλάβουμε τη διαδικασία ελέγχου.

• Ελέγξτε ότι όλες οι ψείρες της κεφαλής έχουν φύγει σε διάστημα 2-3 ημερών μετά την τελευταία εφαρμογή ώστε να ολοκληρωθεί η αγωγή.
• Εάν οι οδηγίες του προϊόντος ορίζουν ότι χρειάζεται δεύτερη εφαρμογή, επαναλάβετε τη διαδικασία για δεύτερη φορά, επτά ημέρες μετά την πρώτη, προκειμένου να σκοτώσετε τυχόν ψείρες που έχουν εκκολαφθεί στο μεσοδιάστημα.
• Συνεχίζετε να ελέγχετε για ψείρες σε τακτά διαστήματα μιας εβδομάδας.

Τι κάνουμε αν οι ψείρες είναι ακόμα εκεί;

Εάν εξακολουθείτε να βρίσκετε ζωντανές ψείρες μετά το τέλος της εφαρμογής του αντιφθειρικού προϊόντος, τότε είτε η αγωγή έχει αποτύχει είτε υπάρχει νέα μόλυνση. Εάν η αγωγή έχει αποτύχει, συνήθως θα βρείτε ψείρες σε όλα τα στάδια της ζωής τους, ενώ αν υπάρχει νέα μόλυνση θα βρείτε συνήθως μερικές ενήλικες ψείρες.

Θα χρειαστεί να εφαρμόσετε ξανά αντιφθειρικό προϊόν, επομένως σιγουρευτείτε ότι:

• Αν χρησιμοποιήσατε εντομοκτόνο την πρώτη φορά, αλλάξτε προϊόν και επιλέξτε κάποιο με φυσικό μηχανισμό δράσης.
• Έχετε διαβάσει τις οδηγίες προσεκτικά και τις ακολουθείτε επακριβώς
• Χρησιμοποιείτε αρκετή ποσότητα προϊόντος για να καλύψετε ολόκληρο το κεφάλι και όλο το μήκος των μαλλιών.
• Αφήνετε το προϊόν να δράσει για αρκετή ώρα.
• Ολοκληρώνετε τον κύκλο της θεραπείας.

Αν για οποιονδήποτε λόγο το πρόβλημα επιμείνει, συμβουλευτείτε το φαρμακοποιό ή το γιατρό σας.

Πηγή: hedrin.gr

Read More [...]

Posted in αντιμετώπιση, αντιφθειρικό, έλεγχος, κεφάλι, μαλλιά, παιδιά, σχολείο, τριχωτό κεφαλής, φάρμακο, ψείρες