26 Νοε 2009

Ραγάδες στην εγκυμοσύνη







Γιατί δημιουργούνται ραγάδες στην κοιλιά στην εγκυμοσύνη;



Από τη διάταση του δέρματος. Η έντονη διάταση δημιουργεί πολλαπλές μικρές ρήξεις στο δέρμα. Οι ρήξεις αυτές συνοδεύονται από ρήξεις μικρών αγγείων. Έτσι δημιουργούνται μικρά αιματώματα, τα οποία δημιουργούν μακρόστενες κηλίδες, τις ραγάδες. Με την πάροδο του χρόνου οι κηλίδες αυτές αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό. Ο ουλώδης ιστός δεν απορροφάται και έτσι οι ραγάδες γίνονται μόνιμες.



Τι ποσοστό εγκύων αναπτύσσει τελικά ραγάδες;



Μικρού βαθμού ραγάδες αναπτύσσει το 80%. Μεγάλες και έντονες ραγάδες αναπτύσσει το 25%.



Από τι εξαρτάται το αν θα αναπτύξω ραγάδες;



Το αν θα κάνεις ραγάδες στην περιοχή της κοιλιάς εξαρτάται από τη σύσταση του δέρματος, την έως τώρα διατροφή σου, το βαθμό στον οποίο μεγαλώνει η μήτρα (πχ δίδυμα-μεγαλύτερη μήτρα) και την περιποίηση που θα κάνεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.



Σε τι επηρεάζει η σύσταση του δέρματος;



To δέρμα είναι η εξωτερική στιβάδα του σώματος. Επιφανειακά αποτελείται από πολλαπλές στιβάδες κυττάρων και πιο βαθειά περιέχει συνδετικό ιστό. Ο συνδετικός ιστός είναι πλούσιος σε κολλαγόνο και ελαστίνη. Το κολλαγόνο προσδίδει ισχύ και στιβαρότητα στο δέρμα, ενώ η ελαστίνη προσδίδει ελαστικότητα. Όσο περισσότερο κολλαγόνο και ελαστίνη περιέχει το δέρμα, τόσο περισσότερο δυνατό και ελαστικό είναι. Αν το δέρμα είναι πλούσιο σε ελαστίνη αναπτύσσει πιο σπάνια ραγάδες, διότι είναι πιο ευένδοτο και ελαστικό. Η σύσταση του δέρματος έχει σε γενικές γραμμές γονιδιακές βάσεις. Έτσι μερικές γυναίκες εχουν πιο ελαστικό και πιο δυνατό δέρμα σε σχέση με άλλες. Ωστόσο υπάρχουν και εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν τη σύσταση, όπως η ηλικία, η διατροφή, ο ύπνος, το κάπνισμα, η έκθεση στον ήλιο και γενικότερα η έκθεση σε stress.



Πως επηρεάζει η διατροφή μου τη σύσταση του δέρματος;



Μέσω της διατροφής γίνεται η πρόσληψη όλων των απαραίτητων συστατικών στοιχείων για την οικοδόμηση του δέρματος. Αν η έως τώρα διατροφή σου είναι ισορροπημένη και πλούσια σε καλής ποιότητας πρωτεΐνες (που χτίζουν το σώμα και το δέρμα), βιταμίνες (κυρίως η C που καθορίζει τη σύσταση του κολλαγόνου) και αντιοξειδωτικούς παράγοντες, έχεις πολύ περισσότερες πιθανότητες να διατηρείς ένα καλό δέρμα και να μην κάνεις ραγάδες.



Πως επηρεάζει ο ύπνος τη σύσταση του δέρματος και τη δημιουργία ραγάδων;



Ύπνος: Κατά τη διάρκεια του ύπνου παράγεται αυξητική ορμόνη. Η αυξητική ορμόνη ενισχύει τη σύνθεση πρωτεϊνών όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη και άρα ένα άτομο που σε γενικές γραμμές κοιμάται καλά και δεν ξενυχτάει δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα καλό δέρμα.



Το κάπνισμα πως επηρρεάζει τη σύσταση του δέρματος και τη δημιουργία ραγάδων;



Κατ αρχάς το κάπνισμα απαγορεύεται για την έγκυο. Επιπρόσθετα, το κάπνισμα και γενικότερα η μόλυνση της ατμόσφαιρας (πχ με καυσαέρια) τροφοδοτούν γενναία τον οργανισμό με τοξικές ουσίες και ελεύθερες ρίζες που προκαλούν γήρανση των ιστών και του δέρματος. Ένα μη υγιές δέρμα σπάει ευκολότερα και αναπτύσσει πιο εύκολα ραγάδες.



Η έκθεση στον ήλιο επηρρεάζει τη σύσταση του δέρματος;



Η ηλιακή ακτινοβολία περιέχει υπεριώδεις ακτίνες που αλληλεπιδρούν με τους ιστούς και τροποποιούν τη σύσταση του δέρματος.Οι γυναίκες που υποβάλλονται συστηματικά σε ηλιοθεραπεία υφίστανται πρόωρες αλλαγές στο δέρμα παρόμοιες με αυτές της γήρανσης. Οι γυναίκες αυτές κάνουν πιο εύκολα ραγάδες στην εγκυμοσύνη.



Το καθημερινό stress πως επηρεάζει τη σύσταση του δέρματος;



Οι στρεσσογόνοι παράγοντες του περιβάλλοντος (είτε ψυχικοί, είτε όχι) συμβάλλουν στην παραγωγή αδρεναλίνης και κορτιζόλης από τα επινεφρίδια. H κορτιζόλη προκαλεί διάσπαση των πρωτεϊνών του δέρματος (κολλαγόνο-ελαστίνη) και έτσι το δέρμα γερνάει πιο γρήγορα και αναπτύσσει ευκολότερα ραγάδες.



Τι θα πρέπει να κάνω προκειμένου να μειώσω τις ραγάδες στο δέρμα μου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;



Αρχικά θα πρέπει να ξέρεις ότι οι ραγάδες είναι μόνιμες. Δηλαδή αν δημιουργηθούν δεν εξαφανίζονται. Επομένως οτιδήποτε γίνει θα έχει την έννοια της πρόληψης και όχι της αντιμετώπισης. Τι θα πρέπει να κάνεις; Θα πρέπει να πάρεις μια καλή ενυδατική κρέμα από αυτές που υπάρχουν στο εμπόριο, η οποία θα είναι κατάλληλη για εγκυμοσύνη. Επιπλέον θα επιλέξεις να τρως ποιοτικές τροφές με καλής ποιότητας πρωτεΐνες (πχ ασπράδι αβγού), βιταμίνη C (πορτοκάλια, λεμόνια) και πολλά λαχανικά, ενώ θα κόψεις το κάπνισμα. Οι πράξεις αυτές δεν είναι αποτελεσματικές σε ένα ταλαιπωρημένο δέρμα, ωστόσο είναι οι μόνες διαθέσιμες λύσεις.



Πηγή: femme.gr

Πρέπει ή όχι να βγουν οι αμυγδαλές μου;





Μπορεί οι αμυγδαλές να θεωρούνται οι "φύλακες" του οργανισμού, όμως μερικές φορές δημιουργούν σοβαρά προβλήματα υγείας. Διαβάστε σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να αφαιρούνται αλλά και τι πρέπει να κάνουμε τις πρώτες μέρες μετά την επέμβαση.



Πότε η αφαίρεση είναι απαραίτητη

Όπως εξηγεί η χειρούργος-ωτορινολαρυγγολόγος κ. Ανατολή Παταρίδου: "Η κλασικότερη ένδειξη για να προχωρήσουμε στην επέμβαση των αμυγδαλών είναι οι συχνές αμυγδαλίτιδες (4-6 το χρόνο) με πυρετό, οι οποίες χρειάζονται αγωγή με αντιβίωση για να υποχωρήσουν. Επίσης, σοβαρή αιτία αφαίρεσης των αμυγδαλών είναι όταν οι αμυγδαλίτιδες οφείλονται στο μικρόβιο του στρεπτόκοκκου, το οποίο μπορεί να "φωλιάσει" στον οργανισμό και να δημιουργήσει πρόβλημα στα νεφρά, στην καρδιά και τις αρθρώσεις. Μια ακόμα πολύ βασική ένδειξη είναι η υπερτροφία, όταν δηλαδή οι αμυγδαλές δημιουργούν πρόβλημα λόγω του μεγέθους τους. Το πιο συνηθισμένο και σοβαρό πρόβλημα που προκύπτει από την υπερτροφία των αμυγδαλών είναι τα αναπνευστικά προβλήματα και κυρίως η άπνοια κατά τη διάρκεια του ύπνου: ροχαλητό έντονο που κατά διαστήματα διακόπτεται για μερικά δευτερόλεπτα ο ρυθμός της αναπνοής".



Γιατί θεωρούνται "φύλακες" του οργανισμού;

Ασφαλώς και γνωρίζετε ότι οι αμυγδαλές βρίσκονται στο βάθος του λαιμού. Εάν ανοίξετε καλά το στόμα σας και υπάρχει καλός φωτισμός, εύκολα μπορείτε να τις δείτε στα πλάγια (δεξιά και αριστερά) του φάρυγγα. Ωστόσο, ίσως να μη γνωρίζετε τι ακριβώς κάνουν. Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα άχρηστο όργανο που με την πρώτη ευκαιρία πρέπει να αφαιρείται. Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική. Οι αμυγδαλές θεωρούνται "φύλακες" του οργανισμού, αφού έχουν την αποστολή να φιλτράρουν όλα τα ξένα σώματα που μπαίνουν από τη μύτη και το στόμα. Αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα όλοι οι γιατροί συμφωνούν πως δεν πρέπει να αφαιρούνται, παρά μόνο όταν υπάρχει ειδικός λόγος. Ευτυχώς, όμως, σε περίπτωση που προκύψει πρόβλημα, ο οργανισμός φιλτράρεται και από το σύνολο των λεμφαδένων του λαιμού καθώς και όλου του σώματος. Έτσι, υπάρχει η εναλλακτική λύση, όταν κριθεί αναγκαίο ότι οι αμυγδαλές, όπως και τα κρεατάκια (που βρίσκονται στο πίσω μέρος της μύτης και χρησιμεύουν επίσης σαν φίλτρα) πρέπει να αφαιρεθούν.



Πως γίνεται η αφαίρεση;

Σύμφωνα με την κ. Παταρίδου, για την αφαίρεση των αμυγδαλών οι γιατροί θεωρούν προτιμότερη την κλασική συμβατική μέθοδο (μέσα από το στόμα χωρίς εξωτερικές τομές), με γενική νάρκωση. Τελευταία χρησιμοποιούνται και ραδιοσυχνότητες, χωρίς να υπάρχουν ακόμα στοιχεία που να δείχνουν ότι η μέθοδος αυτή υπερτερεί έναντι της συμβατικής. Αντίθετα, η μέθοδος με ακτίνες laser, που είχε δοκιμαστεί πριν από μερικά χρόνια, σήμερα αποφεύγεται, γιατί τελικά αποδείχτηκε ότι μετεγχειρητικά προκαλεί πολύ πόνο στον ουλώδη συνδετικό ιστό.



Οι λεπτομέρειες μετά την επέμβαση.

Η αφαίρεση των αμυγδαλών είναι μια απλή επέμβαση ρουτίνας, ωστόσο τις πρώτες δέκα μέρες χρειάζεστε μια σχετική παρακολούθηση. Καλό είναι επίσης να γνωρίζετε τις εξής λεπτομέρειες:

  • Αμέσως μετά την επέμβαση, η οποία διαρκεί γύρω στη μισή ώρα, η ενόχληση που υπάρχει αντιμετωπίζεται με απλό παυσίπονο, ενώ από την επόμενη μέρα όλα είναι μια χαρά.



  • Σε πολλές περιπτώσεις οι γιατροί επιτρέπουν να επιστρέψετε στο σπίτι το βράδυ της ίδιας μέρας. Όμως προτιμότερο είναι να παραμείνετε ένα βράδυ στο νοσοκομείο, για την περίπτωση που παρουσιαστεί αιμορραγία.



  • Για περίπου δέκα μέρες θα χρειαστεί επίσης να πάρετε αντιβίωση, ώστε να αποφευχθεί κάποια μόλυνση στο σημείο της επέμβασης.



  • Ακόμα, τις πρώτες μέρες μέρες πρέπει να τρώτε χλιαρές ή κρύες μαλακές τροφές, για να μην ανοίξει η πληγή.



  • Κάτι που ευχαριστεί πολλούς, και κυρίως τα χειρουργημένα παιδιά, είναι η σχεδόν υποχρεωτική κατανάλωση παγωτού. Κι αυτό γιατί με το παγωτό συστέλλονται τα αγγεία και μειώνεται η πιθανότητα αιμορραγίας.





Τι επιπλοκές μπορεί να έχω μετά το χειρουργείο;

Σε ένα πολύ μικρό ποσοστό παρατηρείται μετεγχειρητική αιμορραγία (συνήθως το πρώτο 24ωρο μετά την επέμβαση). Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγονται οι πολύ ζεστές τροφές. Επίσης, μπορεί να υπάρχει πυρετός, αφυδάτωση και μικρή απώλεια βάρους (εάν δεν πίνετε και δεν τρώτε, γιατί φοβάστε τον πόνο). Ένα ακόμα συνηθισμένο "πρόβλημα" είνια ο επίμονος πόνος στο ένα ή και στα δύο αφτιά, ο οποίος είναι αντανακλαστικός λόγω της επέμβασης και αντιμετωπίζεται με παυσίπονα. Μην ανησυχείτε, δεν είναι ωτίτιδα.



Πότε πρέπει να αφαιρούνται οι αμυγδαλές στα παιδιά.

  • Είναι λάθος να βγαίνουν οι αμυγδαλές χωρίς λόγο, αφού αφαιρείται ένας υγιής ιστός, αλλά είναι επίσης λάθος να μην αφαιρούνται όταν δημιουργούν πρόβλημα. Εξάλλου, το παιδικό ανοσοποιητικό σύστημα έχει πολλά ακόμη όργανα που το προστατεύουν. Εάν λοιπόν ένα παιδί εμφανίζει επανειλημμένως μικροβιακές αμυγδαλίτιδες και οι αμυγδαλές του κατά κάποιον τρόπο καταστραφούν λειτουργικά, μπορεί οι ίδιες να αποτελέσουν πηγή λοιμώξεων.



  • Εάν οι αμυγδαλές είναι μεγαλύτερες από το κανονικό, δημιουργούν επίσης προβλήματα αναπνοής από το στόμα. Καμιά φορα μάλιστα, αν είναι πολύ μεγάλες το παιδί δυσκολεύεται ακόμα και να φάει.



  • Τα παιδιά που έχουν διογκωμένες αμυγδαλές υποφέρουν συχνά και από στρεπτοκοκκικές αμυγδαλίτιδες (3-4 φορές κατά τη διάρκεια του χειμώνα), οι οποίες εκδηλώνονται με υψηλό πυρετό, ερυθρότητα στο λαιμό και δυσκολία στην κατάποση.



  • Επιπλέον, και τα κρεατάκια, αν μεγαλώσουν περισσότερο από όσο πρέπει, γίνουν δηλαδή υπερτροφικά, αρχίζουν να δημιουργούν αναπνευστικές λοιμώξεις, ωτίτιδες, ιγμορίτιδες κλπ. Ακόμα, εμποδίζουν το παιδί να αναπνεύσει από τη μύτη, κοιμάται τη νύχτα με ανοιχτό στόμα και ροχαλίζει έντονα. Πολλές φορές τα κρεατάκια και οι αμυγδαλές αφαιρούνται μαζί.





4 λόγοι για να βγουν:

Οι αμυγδαλές πρέπει να αφαιρεθούν από το παιδί ή τον ενήλικο, όταν υπάρχουν ένας ή περισσότεροι από τους παρακάτω λόγους:



1. Κοιμάται με ανοιχτό στόμα, έχει ανήσυχο ύπνο και ροχαλίζει.

2. Αναπνέει με δυσκολία κατά τη διάρκεια της ημέρας ή σταματά να αναπνεει για περισσότερα από 10 δευτερόλεπτα όταν κοιμάται.

3. Οι διογκωμένες αμυγδαλές αλλοιώνουν τη φωνή του, η οποία έχει μια έντονη ένρινη χροιά.

4. Εμφανίζει συχνά ωτίτιδες, αμυγδαλίτιδες που υποτροπιάζουν.



Πηγή: περιοδικό Αρμονία.

25 Νοε 2009

Μια μασεζ στο παιδικό παρακαλώ





Το μωράκι σας σίγουρα καταλαβαίνει πόσο το αγαπάτε και γι' αυτό φροντίζει να σας ανταμείβει με τα πιο γλυκά του χαμόγελα. Αν θελήσετε πάντως να ενισχύσετε το συναισθηματικό δεσμό μεταξύ σας, υπάρχει ένας τρόπος που σίγουρα θα ενθουσιάσει το μωρό σας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να διαθέσετε μερικά λεπτά από το χρόνο σας και να του κάνετε πολύ τρυφερά και με προσοχή μασάζ.



Η ανάγκη που νιώθετε συχνά να αγκαλιάσετε και να χαϊδέψετε το μωρό σας είναι ένα ευφυές τέχνασμα της φύσης για να σας οδηγήσει στη σωστή κατεύθυνση. Το άγγιγμα και η σωματική επαφή για τα μωρά είναι μεγάλης σημασίας για την συναισθηματική τους ανάπτυξη, για την επιβεβαίωση της αγάπης σας αλλά και για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης τους στις ανθρώπινες σχέσεις. Γι' αυτό δεν είναι λίγες οι φορές που το μωρό αποζητά την αγκαλιά σας και την διεκδικεί κάποτε με έντονο τρόπο.



ΤΟ ΜΑΣΑΖ ΕΧΕΙ ΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΜΩΡΟ



Για το παιδικό μασάζ υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις, πως συνεισφέρει στην καλή υγεία του παιδιού, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και με τους ενήλικες. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στους μύες και στα μαλακά μέρη του σώματος. Επίσης, το άγγιγμα επηρεάζει θετικά το νευρικό σύστημα προσφέροντας ηρεμία, κάτι που μπορεί να σας φανεί χρήσιμο αν το μωρό σας είναι ανήσυχο. Ιδιαίτερα σημαντικό, παράλληλα, είναι πως με το μασάζ ενισχύετε η έκκριση της ενδορφίνης, μια ουσία η οποία λειτουργεί σαν παυσίπονο.



ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΧΡΟΝΟ



Επιλέξτε, λοιπόν, κάποια στιγμή που θα σας φανεί κατάλληλη και κατά την οποία θα έχετε χρόνο στη διάθεσή σας να δοκιμάσετε τις δυνατότητές σας. Φροντίστε πάντως να είναι ευνοϊκές οι συνθήκες, ώστε να αποκτήσει το μωρό σας μια θετική πρώτη επαφή με αυτή την ενασχόληση. Να μην είναι δηλαδή πεινασμένο και να μην το διακόψετε από κάτι άλλο που το ευχαριστεί. Να έχετε φυσικά υπόψη σας, πως τα μωρά κουράζονται εύκολα, οπότε υπολογίστε τη διάρκεια του μασάζ από δέκα έως είκοσι λεπτά και μόνο αν το βλέπετε να είναι ευχαριστημένο, διαφορετικά δοκιμάστε κάποια άλλη φορά. Μην ξεχνάτε πως στο μωράκι σας αρέσει πολύ να το αγγίζετε, πόσο μάλλον αν φροντίσετε να το χαϊδέψετε σε όλο του το σωματάκι.



ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ



Όταν ξεκινήσετε την επιχείρηση «χαρούμενο μωρό» δε χρειάζεται να έχετε άγχος για το τι να κάνετε. Αφήστε το ένστικτό σας να σας κατευθύνει και σαν μυστικό επιτυχίας επιλέξτε ένα καλό baby oil. Δώστε πάντως σε όλη τη διαδικασία μια αίσθηση παιχνιδιού και δημιουργήστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Επιλέξτε χαλαρωτική μουσική και εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία της επαφής για να επικοινωνήσετε με το μωρό σας. Εκφράστε την αγάπη που του έχετε με λόγια και με χάδια και θα δείτε πως και εσείς θα ευχαριστηθείτε εξίσου το μασάζ του μωρού.



ΤΟ ΜΑΣΑΖ ΒΗΜΑ - ΒΗΜΑ



1Ο ΒΗΜΑ: Αρχίστε τα χάδια σας από το πρόσωπο του μωρού, χαϊδεύοντας απαλά τα μάγουλά του και φτάνοντας μέχρι το πηγούνι του. Τα πρώτα αυτά χάδια θα το ηρεμήσουν και θα του δώσουν ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Μπορείτε να του χαϊδέψετε και το κεφαλάκι του με πολύ απαλές κινήσεις και να διανθίσετε το πρόγραμμά σας με μερικά φιλιά για να το ενθουσιάσετε.



2ο ΒΗΜΑ: Συνεχίστε με τους μύες που βρίσκονται ανάμεσα στην ωμοπλάτες, με απαλές κυκλικές κινήσεις. Με προσοχή πάντα, γιατί δεν πρέπει να αγγίζετε τα κόκαλα της πλάτης και κυρίως τη σπονδυλική στήλη. Το μασάζ προορίζεται για τους μύες και όχι για τα οστά.



3ο ΒΗΜΑ: Έπειτα, με απαλές κινήσεις ακουμπήστε τα χέρια σας στις μασχάλες του και προχωρήστε τα προς το στήθος του. Κατεβάστε σιγά - σιγά τα χέρια προς τα κάτω και κάνοντας κυκλικές κινήσεις, επικεντρωθείτε στο σημείο γύρω από το στήθος του.



4ο ΒΗΜΑ: Μπορείτε να προχωρήσετε τα χάδια σας σταδιακά στην κοιλίτσα του, κάνοντας πάλι κυκλικές κινήσεις. Θυμηθείτε, πως όλες οι κινήσεις πρέπει να είναι τρυφερά χάδια. Δεν πρέπει να πιέζουμε το μωράκι με δύναμη. Μόνο αν κάνετε μασάζ σε μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να έχετε κάποια ένταση στο άγγιγμα.



5ο ΒΗΜΑ: Πάρτε τις πατούσες του μωρού στα χέρια σας και αρχίστε να κάνετε επαναλαμβανόμενες κυκλικές κινήσεις σε όλο του το πέλμα. Μην αμελήσετε να χαϊδέψετε όλα τα δαχτυλάκια του και ύστερα μπορείτε να συνεχίσετε τα χάδια στη γάμπα και σταδιακά κατά μήκος σε όλο το πόδι του μωρού.



6ο ΒΗΜΑ: Τις ίδιες κινήσεις θα κάνετε και στα άνω άκρα του μωρού φροντίζοντας να νιώσει το χάδι σας σε όλο του το σωματάκι. Καλό είναι να μην βιάζεστε, ώστε να νιώθει το μωρό ότι σας ευχαριστεί που ασχολείστε μαζί του. Σκοπός του μασάζ δεν είναι μόνο να τονώσετε τους μύες, αλλά και να του μεταδώσετε την αγάπη σας μέσα από το χάδι σας.



7ο ΒΗΜΑ: Όταν θα έχετε ολοκληρώσει το μασάζ στα μπροστινά μέρη του σώματος γυρίστε το μωρό μπρούμυτα, για να το χαϊδέψετε και στην πλάτη του. Μπορείτε να κάνετε είτε κυκλικές κινήσεις στα πλαϊνά μέρη της πλάτης, είτε κάθετες τρυφερές κινήσεις, αρκεί να μην αγγίζετε την σπονδυλική στήλη. Διατρέξτε όλο του το σώμα και στα πίσω μέρη συνεχίζοντας τα χάδια για όση ώρα βλέπετε πως το μωράκι απολαμβάνει το άγγιγμά σας.



ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Φροντίστε το δωμάτιο να είναι ζεστό, γιατί τα μωρά χάνουν γρήγορα τη θερμοκρασία του σώματός τους με αποτέλεσμα να σφίγγουν από το κρύο οι μύες τους.

Προσέξτε να μην έχετε μακριά νύχια και να έχετε βγάλει τα κοσμήματά σας, για να αποφευχθούν μικροτραυματισμοί.

Προτού αγγίξετε το μωράκι να έχετε ζεστάνει τα δάχτυλά σας, αλλά και το λαδάκι τρίβοντας τα χέρια σας μεταξύ τους.

Κάντε συμμετρικό μασάζ αγγίζοντας σταδιακά όλο το σώμα του μωρού.

Αποφύγετε το μασάζ σε ερεθισμένες περιοχές του σώματός του.

Κατά τη διάρκεια του μασάζ προσέξτε να μην πάει λάδι στα μάτια του μωρού και φυσικά εμποδίστε το αν επιχειρήσει να το δοκιμάσει.

Απολαύστε κάθε στιγμή του μασάζ και μην κάνετε βιαστικές κινήσεις. Μεταδώστε την ηρεμία σας και στο μωράκι.



Μόλις ολοκληρώσετε το μασάζ του μωρού σας, ταΐστε το και εκείνο θα κοιμηθεί ήρεμο και ευχαριστημένο.



Πηγή: mynewbaby.gr

Νήπιο-Στο πανούργο μυαλό του







Η ευφυΐα και η συμπεριφορά ενός πεντάχρονου μπορεί να σας αφήσει κατάπληκτους, αλλά και να σας βγάλει εύκολα νοκ άουτ. Αποκωδικοποιήστε τη συμπεριφορά του και μάθετε πώς να διαχειρίζεστε τις πανούργες συμπεριφορές του.



Είναι γεγονός πως τα βρέφη είναι πολύ γλυκά, ιδιαίτερα όταν γελάνε ή ανοίγουν διάπλατα τα μάτια τους «ανιχνεύοντας» τον καινούργιο κόσμο. Όμως ποιος μπορεί να αντισταθεί στο γάργαρο γέλιο, στα τσαπατσούλικα φιλιά και στα υπέροχα ποδοβολητά ενός νηπίου; Για έναν ενήλικο το νήπιο είναι μια αληθινή αποκάλυψη. Ο σουρεαλιστικός τρόπος που βλέπει τον κόσμο, οι ζωγραφιές του, οι ευφυείς απαντήσεις του, ακόμη και ο τρόπος που σταυρώνει τα χέρια του όταν θυμώνει είναι αξιολάτρευτος. Τα δύσκολα βέβαια ξεκινούν από τη στιγμή που το καθ’ όλα ζηλευτό μας νήπιο αποκτά προσωπικότητα και αρχίζει να διεκδικεί, να απαιτεί, να πεισμώνει και συχνά να ξεσπάει βίαια. Κάποιες φορές που η συμπεριφορά του μοιάζει ανυπόφορη και λέει «όχι!» σε όλα, εσείς νιώθετε τα τελευταία αποθέματα της υπομονής σας να εξαντλούνται.



Όχι, μην αρχίσετε να σκέφτεστε ανώδυνους ή επώδυνους τρόπους τιμωρίας. Απλώς θυμηθείτε πως όπως οι ενήλικοι έτσι και τα νήπια έχουν τους δικούς τους κώδικες. Το θέμα δεν είναι λοιπόν πώς θα τιθασεύσετε το «άγριο άλογο», αλλά να κατανοήσετε πώς λειτουργεί το μυαλό του. Το σπάσιμο του συγκεκριμένου κωδικού απαιτεί χρόνο και υπομονή, αλλά τα οφέλη είναι τεράστια. Γιατί, από τη στιγμή που θα τον σπάσετε, θα τσακώνεστε λιγότερο για τα πέδιλα που θέλει να φορέσει μέσα στο χειμώνα και θα ακούτε περισσότερο το γέλιο του για τα δέντρα από λουκάνικα. Όπως χαρακτηριστικά μας λέει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Θεοδωρίδου «για να μεγαλώσετε ένα ευτυχισμένο και κοινωνικό παιδί, γεμάτο αυτοπεποίθηση, θα πρέπει να μάθετε να σκέφτεστε όπως εκείνο. Μην ξεχνάτε πως εμείς ως ενήλικοι έχουμε πια εμπεδώσει πως πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι, να μην αργούμε ποτέ στη δουλειά ή στα ραντεβού μας, να μην πιέζουμε το σερβιτόρο να μας φέρει άμεσα τον καφέ μας. Όμως για τα νήπια ο χρόνος δεν σημαίνει τίποτα. Τα όνειρα και τα φανταστικά τους παιχνίδια είναι γι’ αυτά τόσο αληθινά όσο και η πραγματικότητα. Το ενδεχόμενο να αναβάλλουν την ψυχαγωγία τους για μια υποχρέωση δεν υπάρχει».



Ας μην ξεχνάμε πως το νήπιο περνάει από διάφορα στάδια ανάπτυξης: το σωματικό, το κινητικό, το γνωστικό και κυρίως το συναισθηματικό. Η νηπιακή ηλικία –όσον αφορά το συναισθηματικό επίπεδο– αποκαλείται και πρώτη εφηβεία. Κι αυτό γιατί οι τάσεις αυτονομίας που τη χαρακτηρίζουν θυμίζουν εκείνες της εφηβείας. Το παιδί, στην προσπάθειά του να αυτονομηθεί και να χειριστεί τις δεξιότητες που απέκτησε, ξεπερνά πολλές φορές τα όρια. Από τη βρεφική παιδικότητα περνά σε μια απίστευτη ενεργητικότητα με εκρήξεις θυμού, ζήλιας, πείσματος, ανυπακοής. Κι όλα αυτά στον υπερθετικό βαθμό.





Ανακαλύπτοντας τον κόσμο



Η πρώτη μεγάλη ανακάλυψη των νηπίων είναι πως αυτά και οι γονείς τους είναι ξεχωριστά άτομα. «Για τα μωρά δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα σε αυτά και στη μητέρα τους», μας λέει η κυρία Θεοδωρίδου. «Η πρώτη τους αποστολή είναι να διαχωρίσουν τον κόσμο σε εγώ και οι άλλοι». Αυτή η διαδικασία διαρκεί κατά μέσο όρο ένα χρόνο. Στους δεκαπέντε περίπου μήνες της ζωής του το παιδί έχει καταλάβει ότι είναι ξεχωριστό άτομο, ικανό να εκφράσει τις ανάγκες του. Έτσι, πολύ συχνά το ακούμε να φωνάζει διεκδικώντας τη θέση του στο μπροστινό κάθισμα του αυτοκινήτου ή να τραβάει το χέρι του όταν προσπαθούμε να του φορέσουμε το μπουφάν του. Παράλληλα, οι γλωσσικές του ικανότητες αναπτύσσονται και αρχίζει να συνειδητοποιεί την έννοια της λέξης «όχι!». Αντιμέτωποι με τη συνεχή άρνηση, ακόμα και οι πιο υπομονετικοί γονείς μπορεί να εκνευριστούν. Όμως αυτή η προφανής άρνηση στην πραγματικότητα είναι ένα σημαντικό στάδιο της ανάπτυξης του παιδιού σας. «Εκτός απ’ το ότι μαθαίνει να εκφράζει λεκτικά τις ανάγκες του, τα “όχι”, “εγώ” και “δικό μου” είναι οι πιο ισχυρές ενδείξεις ότι βλέπει τον εαυτό του ως ξεχωριστό άτομο», μας λέει η ψυχολόγος. Το «όχι» είναι το πιο βασικό βήμα του παιδιού προς την ανεξαρτησία.



Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα των περισσότερων γονιών, στο να αντιμετωπίσουν με θάρρος την ανεξαρτησία του. Για σκεφτείτε το λίγο. Από τη μια θέλετε να τρώει μόνο του και από την άλλη θέλει να το ταΐζετε. Από τη μια θέλετε να περπατάει μόνο του, από την άλλη απαιτεί την αγκαλιά σας όταν κουράζεται. Αν αποστασιοποιηθείτε λίγο και το αντιμετωπίσετε σαν μικρό προέφηβο, θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε τις αντιδράσεις του. «Αυτό το ενδιάμεσο στάδιο είναι δύσκολο για εσάς, αλλά ακόμα πιο δύσκολο για το ίδιο το παιδί, γιατί θέλει να κάνει πράγματα μόνο του, αλλά του είναι πρακτικά δύσκολο. Έχει παρορμητικές αντιδράσεις, αλλά δεν μπορεί να εκφράσει λεκτικά τις επιθυμίες του. Αν μπορέσετε να καταλάβετε τι πραγματικά σημαίνει η “δύσκολη” συμπεριφορά του, θα χαίρεστε ακόμα περισσότερο το χρόνο που περνάτε μαζί του». Αν το συνειδητοποιήσετε αυτό, θα έχετε μια τελείως διαφορετική οπτική της σχέσης σας και θα είστε πολύ πιο ήρεμοι. Το κλειδί της επιτυχίας είναι να αρχίσετε να σκέφτεστε σαν εκείνο. Για να το καταφέρετε αυτό, πρέπει επίσης να θυμάστε ότι τα νήπια ζουν αποκλειστικά τη στιγμή. «Αν το παιδί σας θέλει παγωτό, το θέλει εκείνη ακριβώς την ώρα. Μπορεί να του βγάζετε την πιτζάμα όσο πιο γρήγορα μπορείτε και εκείνο να πιστεύει ότι καθυστερείτε πάρα πολύ». Τα νήπια δεν έχουν την υπομονή να περιμένουν κάτι που θα τα ευχαριστήσει και δεν μπορούν να συνδέσουν το παρόν με το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι θα πέσουν –ουρλιάζοντας έτσι ώστε να σας κόψουν το αίμα– από την καρέκλα που τους είπατε να μη σκαρφαλώσουν και μετά από πέντε λεπτά θα ξανανέβουν. Μπορεί να σας φαίνεται ότι είναι πεισματάρικα και ανυπάκουα όταν δεν ακούν τις προειδοποιήσεις σας, «αλλά ο μόνος τρόπος για να μάθουν τα παιδιά είναι η επανάληψη. Μόνο αυτό γνωρίζουν· μαθαίνουν επαναλαμβάνοντας κάτι μέχρι να το εμπεδώσουν».





Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως



Η πειθαρχία είναι ακόμα ένα θέμα που προκαλεί προστριβές. «Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα από την πλευρά του παιδιού σας», λέει η Κατερίνα Θεοδωρίδου. «Αυτές οι εμπειρίες και όσα τις συνοδεύουν είναι πρωτόγνωρα γι’ αυτό. Δεν ξέρει τι είναι σωστό και λάθος και πρέπει να μάθει τα πάντα από το μηδέν». Και μην περιμένετε ότι θα τα μάθει αμέσως: η εκμάθηση των κανόνων «καλής συμπεριφοράς» σε ένα νήπιο απαιτεί επανάληψη, υπομονή και χρόνο. Επομένως, αν του έχετε πει εκατό φορές να μην πατάει τα πλήκτρα του υπολογιστή σας κι εκείνο τα πατάει για 101η φορά, πάρτε μια βαθιά ανάσα πριν του θυμίσετε ευγενικά αλλά αυστηρά ότι ο υπολογιστής της μαμάς δεν είναι παιχνίδι. Κάποια στιγμή θα το καταλάβει. Ένα από τα πλεονεκτήματα του να μπαίνετε στη θέση του παιδιού σας και να κατανοείτε την αυθόρμητη ανεξαρτησία και εξάρτησή του από εσάς είναι ότι θα αποφύγετε τις φωνές και τα κλάματα. Σχεδόν όλα τα παιδιά έχουν έντονο θυμό και ξεσπάσματα που μπορεί να είναι από ήπια και περιστασιακά μέχρι συχνά και βίαια. Μπορεί να προκαλούνται από δυσφορία (το παιδί σας θέλει να κουβαλήσει το καλάθι του σούπερ μάρκετ, αλλά είναι πολύ βαρύ), από σύγκρουση συμφερόντων (ο μικρός σας θέλει να περάσει όλο το πρωί εξερευνώντας τους σωλήνες του σπιτιού κι εσείς βιάζεστε να πάτε στη δουλειά). Αν σας αρέσει η ιδέα να ζήσετε μια ζωή όπου το παιδί σας δεν θα φωνάζει και δεν θα θυμώνει –και ποιανού δεν του αρέσει;– πρέπει να γίνετε κάτι σαν ντετέκτιβ. «Το παιδί ζητάει την προσοχή σας;», λέει η ειδικός. «Του ζητάτε να διακόψει μια αγαπημένη ασχολία του; Δυσκολεύεστε να το ντύσετε; Αν απαντήσετε σε αυτές τις ερωτήσεις, μπορεί να το καταφέρετε να κάνει αυτό που θέλετε πριν θυμώσει».





Επιλογές: ναι μεν, αλλά...



Μια άλλη παγίδα στην οποία οι γονείς μπορεί να πέσουν πολύ εύκολα είναι να δώσουν πολλές επιλογές στο παιδί τους. «Ευτυχώς, έχουμε σημειώσει πρόοδο από την εποχή που οι γονείς δεν έδιναν σημασία στα παιδιά τους», λέει η κυρία Θεοδωρίδου. «Αλλά μάλλον το έχουμε παρακάνει και τα βομβαρδίζουμε με υπερβολικά πολλές επιλογές: “Τι θα ήθελες να φορέσεις σήμερα;” ή “Τι χυμό θέλεις;”. Όσο έξυπνο κι αν είναι, όσο καθαρά κι αν μιλάει, έχει ανάγκη να ξέρει ότι έχετε τον έλεγχο», λέει η ψυχολόγος. «Αν του προσφέρετε πολλές επιλογές, το αποτέλεσμα θα είναι να πανικοβληθεί, να αγχωθεί και τέλος να φωνάξει. Γι’ αυτό, δώστε του λίγες επιλογές (μπλε ή κόκκινο παντελόνι, για να του αφήσετε κάποια περιθώρια ανεξαρτησίας, ενώ ταυτόχρονα το καθησυχάζετε ότι τα πάντα είναι υπό τον έλεγχό σας. Και βέβαια, αποφύγετε τις διαπραγματεύσεις. «Μέχρι την ηλικία των τριών ετών, ακόμα και τα παιδιά που μιλάνε πολύ και έχουν πλούσιο λεξιλόγιο δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτούν. Είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με τις απαιτήσεις τους, πρέπει να τα πείσετε. Είναι πιο ευτυχισμένα όταν νιώθουν ότι οι γονείς τους έχουν τον έλεγχο».





Αφιερώστε του χρόνο



Παρόλο που όλα τα παιδιά περνούν από τις ίδιες αναπτυξιακές διαδικασίες, αν και με διαφορετικούς ρυθμούς, υπάρχει ένας ακόμα σημαντικός κανόνας: γνωρίστε το παιδί σας. «Αν θέλετε να γίνει ανεξάρτητο, κοινωνικό και γεμάτο αυτοπεποίθηση, πρέπει να περνάτε χρόνο μαζί του για να το γνωρίσετε και να του τονίζετε ότι το αγαπάτε γι’ αυτό που είναι. Αν είστε συντονισμένοι με τα παιδιά σας, θα καταλάβετε τις προσπάθειές τους και θα μπορέσετε να τα βοηθήσετε να τα βγάλουν πέρα στις δύσκολες στιγμές». Φυσικά, αυτό μπορεί να είναι δύσκολο με τις οικογενειακές σας υποχρεώσεις. «Βρείτε χρόνο μια μέρα για να πάτε στον παιδικό σταθμό με τους ρυθμούς του παιδιού σας», λέει η κυρία Θεοδωρίδου. Ή αφήστε ελεύθερο ένα απόγευμα για να φτιάξετε κέικ μαζί. Αν ηρεμήσετε λίγο, θα γνωριστείτε καλύτερα και θα μάθετε τι του αρέσει και τι όχι –και τότε θα ανακαλύψετε ότι οι καλές στιγμές είναι σημαντικότερες από τις κακές. Η Χριστίνα είναι μητέρα δίδυμων κοριτσιών, της Μαρίας και της Έλενας, και μόλις πρόσφατα άρχισε να συνειδητοποιεί τους ρυθμούς τους. «Ενθουσιάστηκα πολύ όταν άρχισαν να περπατάνε, αλλά είναι τόσο αργές», λέει η Χριστίνα. «Απλά δεν μπορούσα να συνηθίσω στην ιδέα ότι θα έπρεπε να περάσω όλη τη μέρα κυνηγώντας τις από πίσω». Δοκίμασε τις συνήθεις γονεϊκές στρατηγικές (να τις καλοπιάνει, να τις δωροδοκεί, να τους γκρινιάζει), μέχρι που μια μέρα συνειδητοποίησε ότι υπάρχει κι ένας ακόμα τρόπος. «Λειτουργούσα ακόμα με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Κατάλαβα ότι αν ήθελα να ευχαριστηθώ το χρόνο που έχω με τις κόρες μου έπρεπε να αλλάξω ρυθμούς και να προσαρμοστώ στο χρόνο τους. Στην αρχή ήταν περίεργα, αλλά τώρα το συνήθισα και είναι σίγουρα καλύτερα. Τα κορίτσια μπορούν να εξερευνήσουν όλα τα μικροπράγματα που τα ενδιαφέρουν και κάνουμε απολαυστικές συζητήσεις για τις... κότες –όπως λένε οτιδήποτε πετάει. Η ζωή μου έχει αλλάξει· αυτό που πριν ήταν αγγαρεία τώρα είναι απλά απόλαυση».





Αγάπη και μίσος:



Ο κόσμος μέσα από τα μάτια του παιδιού



Τα παιδιά αγαπούν



Την εξερεύνηση: Τα καλάθια σκουπιδιών, τους σωλήνες, τα ντουλάπια της κουζίνας… οτιδήποτε κρύβει μέσα κάποιο θησαυρό. Και βέβαια, αυτές οι ανακαλύψεις είναι πάντα στο πλαίσιο της γνωστικής τους ανάπτυξης.



Το θόρυβο και τη φασαρία: Τι θα γίνει αν πετάξω τα μακαρόνια στον τοίχο, χτυπήσω το πιρούνι στο τραπέζι και βάλω τα δάχτυλά μου μέσα στο χυμό μου; Ναι, είναι όλα θέμα πειραματισμού και γνωστικής ανάπτυξης.



Την επανάληψη: Μπορεί μετά την εικοστή συνεχόμενη ανάγνωση της Κοκκινοσκουφίτσας να βαρεθείτε, αλλά τα παιδιά μαθαίνουν μέσω της επανάληψης. Όσο πιο πολλές φορές ακούσουν κάτι, τόσο καλύτερα θα το θυμούνται.



Τη ρουτίνα: Τα μικρά παιδιά έχουν βραχεία μνήμη και δεν μπορούν να σκεφτούν μακροπρόθεσμα. Έχουν ανάγκη από τη ρουτίνα για να ξέρουν τι να περιμένουν.



Τις ερωτήσεις: Μπορεί να δοκιμάζουν την υπομονή σας με τα συνεχή «τι», «γιατί» και «πού», αλλά η περιέργεια για τον κόσμο σημαίνει ότι ο εγκέφαλος του παιδιού σας μεγαλώνει γρήγορα. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται την αιτία και το αποτέλεσμα: ένα μεγάλο βήμα για έναν τόσο μικρό άνθρωπο.



Τη φροντίδα: Όσο περισσότερη τόσο το καλύτερο.



Τα παιδιά μισούν



Να τα πιέζουν: Πώς να ευχαριστηθείς τη ζωή αν σε κυνηγούν συνεχώς και σου λένε να προχωρήσεις;



Τις διορίες: Πρέπει να ζούμε τη ζωή μας σύμφωνα με προκαθορισμένα ωράρια που λένε ότι πρέπει να είμαστε στον παιδικό σταθμό συγκεκριμένη ώρα;



Την αντίσταση: Όταν έχεις σιδερένια θέληση εκνευρίζεσαι άμα κάποιος άλλος θέλει να σου επιβάλλει τη γνώμη του. Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν ότι εσείς είστε το αφεντικό.



Τις επιταγές της μόδας: Ποιος λέει ότι δεν μπορεί να φορέσει μποτάκια την πιο ζεστή μέρα του καλοκαιριού ή τα αγαπημένα του σανδάλια μια βροχερή μέρα; Οι ειδικοί της μόδας; Ναι καλά.



Τη λέξη «όχι!»: Εκτός κι αν τη λένε τα ίδια.





Τα «όχι», «εγώ» και «δικό μου» είναι οι πιο ισχυρές ενδείξεις ότι το νήπιο βλέπει τον εαυτό του ως ξεχωριστό άτομο.



Πηγή: news.trikki.gr

24 Νοε 2009

Συμβόλαιο συμπεριφοράς στο ιντερνετ





Ορια και κανόνες στη χρήση του Internet



Πριν επιτρέψετε στο παιδί σας να μπαίνει στο internet χωρίς την δική σας επίβλεψη, πρέπει να κουβεντιάσετε αρκετά μαζί του. Να θέσετε κάποιους κανόνες τους οποίους πρέπει να ακολουθεί και κάποια όρια. Πρέπει λοιπόν να γνωρίζει ότι μπορεί να ασχοληθεί με το internet μόνο όταν έχει τελειώσει τις λοιπές υποχρεώσεις του, μόνο κάποιες φορές την εβδομάδα και για συγκεκριμένη διάρκεια, ώστε να εκμεταλλεύεται καλύτερα την ώρα που θα σερφάρει ή θα παίζει.



Πολύ σημαντικό είναι να κάνετε το παιδί σας να αισθάνεται άνετα ώστε να μοιράζεται τις εμπειρίες του και τους προβληματισμούς του μαζί σας, χωρίς ενδοιασμούς ότι θα το μαλώσετε, θα το τιμωρήσετε ή θα το κρίνετε.



Τονίστε τους ότι στο internet, αν μπαίνουν σε προγράμματα συνομιλιών, δεν πρέπει να εμπιστεύονται ανθρώπους που δεν γνωρίζουν. Ο χώρος του internet, είναι μια μικρογραφία του έξω κόσμου, μια και όλα μπορείς να τα κάνεις εκεί μέσα απλά με διαφορετικό τρόπο. Όπως και στην κανονική ζωή έξω από τον υπολογιστή, έτσι και μέσα στο internet πρέπει να ακολουθούμε τους ίδιους κανόνες συμπεριφοράς όπως και έξω από αυτόν, δεν πρέπει να μιλάμε με άσχημο τρόπο, πρέπει να σεβόμαστε τους άλλους, δεν πρέπει να μοιραζόμαστε προσωπικά στοιχεία δικά μας ή της οικογένειάς μας ούτε και φωτογραφίες μας με ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε ή που δεν τους εγκρίνουν οι γονείς μας και το πιο βασικό δεν συναντάμε ανθρώπους που γνωρίσαμε στα προγράμματα συνομιλιών χωρίς την παρουσία κάποιου ενήλικα που έχουν εγκρίνει οι γονείς μας. Επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό να σας ενημερώνουν για τυχόν συνομιλίες που τα κάνουν να νιώσουν άβολα, για οποιονδήποτε λόγο.



Ο τελικός σας στόχος θα πρέπει να είναι να βοηθήσετε το παιδί σας να αναπτύξει αυτοέλεγχο, πειθαρχία και υπευθυνότητα στη χρήση του Internet, μιας και στην εποχή που ζούμε η εξοικείωση με τον κόσμο του internet είναι απαραίτητη.



Συνοψίζοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω, δημιουργούμε το ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΤΟ INTERNET. Μέσα σε αυτό θέτουμε συνήθως 10 κανόνες συμπεριφοράς και χρήσης του Internet, τους συζητάμε με το παιδί μας και αφού συμφωνήσει πρέπει να υπογράψει. Στη συνέχεια το τοποθετούμε σε κάποιο εμφανές μέρος δίπλα στον υπολογιστή και το κάνουμε να φαίνεται σαν παιχνίδι με σκληρούς όρους.



Οι κανόνες των Συμβολαίων αυτών δεν είναι αυστηρά καθορισμένοι, εξαρτώνται από την ηλικία του κάθε παιδιού, την προσωπικότητά του και τις γνώσεις του πάνω στους υπολογιστές, οπότε προσαρμόζεται ανάλογα. Ένα τέτοιο δείγμα φαίνεται εδώ:

http://www.mammycool.gr/misc/Contract.pdf





Πηγή: mammycool.gr/
Ένα πρωτόγνωρο γεγονός στα ελληνικά δεδομένα είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας. Εγκυμονούσα γυναίκα, εργαζόμενη σε εταιρία επώνυμων καλλυντικών, μετά από ιατρικό έλεγχο διαπίστωσε πως το έμβρυο που κυοφορούσε ήταν νεκρό.  Οχτώ εβδομάδες μετά το τραγικό γεγονός κι όντας  σε κατάσταση λοχείας ακόμη, επέστρεψε στην εργασία της. Όμως κι εκεί την περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι ανώτεροί της τής ανακοίνωσαν την απόλυσή της, δίνοντας της την νόμιμη αποζημίωση, χωρίς όμως να έχουν ακολουθήσει όλα όσα ορίζει η Εργατική Νομοθεσία.

Η συγκεκριμένη γυναίκα όμως προσέφυγε στη δικαιοσύνη προκειμένου να διεκδικήσει τα δικαιώματά της. Κι ευτυχώς, με ομόφωνη απόφαση οι δικαστές του Εργατικού Τμήματος του Αρείου Πάγου τάχθηκαν υπέρ της.

Σύμφωνα με την απόφαση που εξέδωσαν οι Αρεοπαγίτες είναι παράνομη και άκυρη η καταγγελία σχέσεως εργασίας, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και για το χρονικό διάστημα του ενός έτους μετά ακόμη κι αν το έμβρυο γεννηθεί νεκρό. Οι δικαστές τη δικαίωσαν αποφασίζοντας πως στερήθηκε την προστασία που έπρεπε να έχει ως έγκυος, σύμφωνα με την Εργατική Νομοθεσία, αλλά και την ειδική μεταχείριση την οποία έπρεπε να έχει μετά από ένα τόσο επίπονο γεγονός.

Έτσι λοιπόν υπάρχει πλέον απόφαση, η οποία προστατεύει τις λεχώνες ακόμη κι αν το μωρό τους γεννηθεί νεκρό.  



Πηγή: Το Βήμα 

20 Νοε 2009

Τοκετός στο σπίτι;







Κάποτε οι γυναίκες δεν είχαν άλλη επιλογή από το να γεννήσουν στο σπίτι τους, στην καλύτερη περίπτωση, ή στο χωράφι, στη χειρότερη. Οι περισσότερες τα κατάφερναν μια χαρά, άλλες όμως εμφάνιζαν σοβαρές επιπλοκές, που μπορεί να στοίχιζαν τη ζωή των ίδιων ή του μωρού τους. Κάπως έτσι συνδέθηκε ο τοκετός, μια κατά τα άλλα απολύτως φυσιολογική κατάσταση, με το νοσοκομείο. Για την πρόληψη τυχόν επιπλοκών....





Μια φυσιολογική διαδικασία.

"Ο τοκετός, μια φυσιολογική διαδικασία, αντιμετωπίζεται σαν αρρώστια. Η εγκυμονούσα παίρνει φάρμακα και αντιμετωπίζεται σαν ασθενής." λέει η κ. Δάφνη Αραμπατζόγλου, μέλος του συλλόγου Εγκυμονώ-Γεννώ-Επιλέγω που προωθεί το φυσικό τοκετό. Αυτή η νοοτροπία αποδυναμώνει τη γυναίκα και την απομακρύνει από τη φύση της και από αυτό που το σώμα της γνωρίζει να κάνει καλά, χωρίς να χρειάζεται νοσηλεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.



Θα γεννήσω στην αγαπημένη μου γωνιά.

"Βασικό πλεονέκτημα του τοκετού στο σπίτι είναι ότι η γυναίκα μπορεί να επιλέξει το χώρο όπου θα φέρει στον κόσμο το μωρό της, την αγαπημένη της γωνιά, ανάμεσα σε οικεία και αγαπημένα πρόσωπα που θέλει να βρίσκονται κοντά της εκείνη την ώρα", τονίζει η κ. Ελευθερία Δημοπούλου, ανεξάρτητη μαία και πρόεδρος του Συλλόγου για την Προαγωγή του Φυσικού Τοκετού Ευτοκία.



Οι απαραίτητες προϋποθέσεις.

Για να μπορεσει μια γυναίκα να γεννήσει στο σπίτι, όμως, πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Η κ. Δημοπούλου επισημαίνει: "Κατ' αρχάς πρέπει να έχουμε παρακολουθήσει και εμείς την εγκυμοσύνη, παράλληλα με το γιατρό, αν είναι δυνατόν μάλιστα από την αρχή της. Και πρέπει η πορεία της κύησης να είναι φυσιολογική, να μην παρουσιάσει η μητέρα κάποια παθολογική κατάσταση, όπως πίεση ή σάκχαρο. Επίσης, το παιδί πρέπει να κατεβαίνει φυσιολογικά, με το κεφάλι προς τα κάτω, ο τοκετός να μην έχει ξεπεράσει τις 42 εβδομάδες και να ξεκινήσει αυτόματα, να μη χρειάζεται δηλαδή φαρμακευτική βοήθεια για να τον επιταχύνουμε ή να τον διευκολύνουμε."



Χωρίς βιασύνη.

Σύμφωνα με την κ. Δημοπούλου, η γυναίκα που επιλέγει να γεννήσει στο σπίτι ακολουθεί τους δικούς της ρυθμούς, χωρίς να βιάζεται: "Όταν την πιάνουν οι πόνοι, είναι στο σπίτι της, στο χώρο της. Μπορεί να κάνει ότι θέλει εκεί, ακόμα και να μαγειρέψει, να κάνει δουλειές του σπιτιού.... Έχει τα δικά της πράγματα, τις δικές της μυρωδιές..."



Κι αν υπάρξουν επιπλοκές;

Ο τοκετός στο σπίτι, στη χώρα μας γίνεται αποκλειστικά από εξειδικευμένες μαίες, χωρίς την παρουσία γιατρού. Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε που η πλειοψηφία των γυναικών διστάζει να επιλέξει, φοβούμενη πιθανές επιπλοκές. Η κ. Δημοπούλου είναι καθησυχαστική: "Όταν ξεκινάει ο τοκετός, είμαστε σε επιφυλακή, μήπως χρειαστεί να μεταβούμε στο νοσοκομείο. Για αυτό βασική προϋπόθεση για να γεννήσει μια γυναίκα στο σπίτι είναι να έχουμε συνεργασία με γιατρό και νοσοκομείο". Και βέβαια ούτε κουβέντα για επισκληρίδιο ή φάρμακα. "Πόνος υπάρχει, αλλά τον αντέχεις και μετά τα ξεχνάς όλα. Είσαι μέσα στο σπίτι σου. Δεν είσαι ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι για να περιμένεις πότε θα γεννήσεις", λέει η Μαριλένα Χ., μια νέα μητέρα που έφερε στον κόσμο πριν από λίγες μέρες ένα υγιές κοριτσάκι στον καναπέ του σπιτιού της.



Και ο μπαμπάς;

Είναι σημαντικό, όπως λέει η κ Δημοπούλου, "ο τοκετός στο σπίτι να είναι επιλογή και των δύο γονιών. Γιατί η μητέρα έχει ανάγκη τη στήριξη του άντρα της, ο οποίος αναλαμβάνει ενεργό ρόλο σε όλη τη διαδικασία: Βοηθάει κατά την προετοιμασία της γέννας, ψυχολογικά κυρίως αλλά και πρακτικά. Και όταν πια γεννηθεί το μωρό, κόβει τον ομφάλιο λώρο, πλένει το παιδί με τη βοήθεια της μαίας και το παραδίδει στη μητέρα για να το θηλάσει. Είναι μια διαδικασία που δένει περισσότερο την οικογένεια."



Τι λένε οι γιατροί;

Ποια είναι γνώμη των γιατρών όμως; Ο κ. Μάριος Καλογερόπουλος, μαιευτήρας, χειρουργός-γυναικολόγος, δίνει την απάντηση: "Σίγουρα ο τοκετός είναι μια φυσιολογική διαδικασία για το γυναικείο σώμα. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση των επιπλοκών. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παλαιότερα χρόνια, σημειώνονταν πολλές φορές επιπλοκές, που οδηγούσαν ακόμα και στο θάνατο της μητέρας ή του παιδιού ή και των δύο. Ένας τοκετός μπορεί να φαίνεται εντελώς φυσιολογικός, αλλά παρ' όλα αυτά να παρουσιάσει ιδιαίτερα σοβαρές επιπλοκές που να απαιτούν άμεση νοσοκομειακή περίθαλψη."



Ο τοκετός στο σπίτι με αριθμούς.

Στην Ολλανδία το 35% των τοκετών γίνονται στο σπίτι. Στη Μεγάλη Βρετανία το 15%, στη Γερμανία το 10% και στην Ελλάδα το 0,6%



Προϋποθέσεις.

Για να γεννήσει μια γυναίκα στο σπίτι πρέπει:

  • Να είναι υγιής, να έχει φυσιολογική πορεία εγκυμοσύνης και να μην είναι σε πολύδυμη κύηση.



  • Το παιδί να κατεβαίνει φυσιολογικά.



  • Να μην έχει ξεπεράσει τις 42 εβδομάδες κύησης και η απόσταση του σπιτιού από το νοσοκομείο να μην είναι πάνω από μια ώρα.



  • Να υπάρχει ειδικός που θα αναλάβει τον τοκετό και ο τοκετός να ξεκινήσει αυτόματα και να εξελιχθεί φυσιολογικά.





Πηγή: περιοδικό Αρμονία.

19 Νοε 2009

Μωρό ξανά!









Πάνω που το παιδί σας άρχισε να φέρεται σαν μεγάλο, φαίνεται πως άλλαξε γνώμη και άρχισε να συμπεριφέρεται σαν μωρό. Γιατί;



Μερικά παιδιά νιώθουν άγχος μεγαλώνοντας. Όσα μάλιστα είναι πολύ μικρά και έχουν μεγαλύτερα αδερφάκια προσπαθούν πάντα να παίζουν με τα παιχνίδια των μεγαλυτέρων και πεισμώνουν με την πρώτη ευκαιρία όταν τους αρνούνται κάτι λέγοντας "Δεν είμαι μωρό!". Για αυτό και η έκπληξη των γονιών είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν το μικρό τους αρχίζει ξαφνικά να φέρεται σαν μωρό. Κατσουφιάσματα, παρακάλια για να το πάρουν αγκαλιά, ξαφνική προσκόλληση στον έναν ή και τους δύο γονείς, όλα δείχνουν ότι εκεί που το μικρό σας αγωνιζόταν να σας πείσει ότι ξανάγινε μωρό. Ωστόσο, είναι φυσιολογικό το να επιστρέφει ένα παιδάκι στις μωρουδιακές του συνήθειες-και εντελώς υγιές, μάλιστα. Μια προσωρινή οπισθοδρόμηση βοηθά τα παιδιά να προσαρμοστούν στις τεράστιες αλλαγές που συνεπάγεται η μετάβαση από τη νηπιακή στην καθαρά παιδική ηλικία. Γύρω στα τρία του χρόνια, τα παιδιά γίνονται πιο ανεξάρτητα, εξακολουθούν όμως να έχουν έντονη την ανάγκη να νιώθουν δεμένα με τους γονείς τους. Είναι κάτι σαν συναισθηματική διελκυστίνδα για τα ίδια. Η παλλινδρόμηση του παιδιού σε συνήθειες όπως το να μην ξεκολλά από κοντά σας ή να επιμένει να το ταϊσετε οφείλεται στην προσπάθεια του να διαχειριστεί το άγχος που αισθάνεται επειδή μεγαλώνει. Μπορεί να σας τρελαίνει η αλλαγή αυτή, είναι όμως μάλλον εύκολο το να κατανοήσετε τη συναισθηματική αβεβαιότητα του στην περίοδο αυτή και να το βοηθήσετε να αντεπεξέλθει.





Τι πυροδοτεί αυτή την παλινδρόμηση;

Οποιοδήποτε μεταβατικό στάδιο-πρώτη φορά στο σχολείο, αλλαγή κατοικίας, αλλαγή νταντάς-μπορεί να γίνει αγκάθι στην αίσθηση ελέγχου που έχει το ίδιο το παιδί για τη ζωή του. Κατά συνέπεια, θα νιώσει ευάλωτο και θα αγχωθεί. Ακόμη και αφορμές που δείχνουν ασήμαντες, όπως το να πάει διακοπές, μπορεί να δώσουν το έναυσμα για μια παλινδρόμηση. Ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να διατυπώσει με λέξεις τι αισθάνεται και γιατί. Επιπλέον, δεν έχει προλάβει να αποκτήσει ικανότητες που θα το βοηθούσαν να διαχειριστεί τα συναισθήματα του. Η επιστροφή του λοιπόν σε αντικείμενα που το ανακουφίζουν από το άγχος-όπως μια κουβερτούλα ή μια πιπίλα-είναι το πρώτο βήμα μιας στρατηγικής "επιβίωσης" στη νέα κατάσταση.



Η σημαντικότερη αλλαγή όμως στη ζωή ενός παιδιού είναι η γέννηση ενός άλλου στην οικογένεια. Και μόνο η σκέψη ότι θα πρέπει να ανταγωνιστεί ένα μωρό για να κερδίσει την προσοχή σας αρκεί για να κάνει το παιδί να επιστρέψει σε μωρουδιακές συνήθειες. Άλλες φορές δεν είναι προφανής η αφορμή της παλινδρόμησης του παιδιού. Το ότι προσπαθεί απλώς και μόνο να προσαρμοστεί στο ότι μεγάλωσε μπορεί να το κάνει να οπισθοδρομήσει για ένα διάστημα. Κι ενώ εσείς, ως γονιός, μόνο περηφάνια νιώθετε για τις νέες ικανότητες  που αναπτύσσει μέρα με τη μέρα το αγγελούδι σας, το ίδιο αισθάνεται εντελώς αποπροσανατολισμένο με όλες αυτές τις πρωτόγνωρες, για το ίδιο, δεξιότητες και γνώσεις.



Το καλό στην όλη κατάσταση είναι ότι η συμπεριφορά αυτή σημαίνει πως οι ικανότητες του παιδιού έχουν ήδη εξελιχθεί σημαντικά. Όσο αναπτύσσεται ένα παιδί, τοσο αναπτύσσεται και η φαντασία του. Για αυτό κι ένα παιδί που ως τώρα περνούσε πολύ ωραία με την baby sitter του, ξαφνικά κρεμιέται από το πόδι σας μόλις δει ότι είστε έτοιμη να φύγετε από το σπίτι και να το αφήσετε μαζί της. Το παιδί είναι τώρα σε θέση να αντιληφθεί ότι πρόκειται στο εξής να είστε δύο "χωριστά" πλάσματα και αρχίζει να φαντάζεται τρομακτικά σενάρια με αφορμή αυτό τον προσωρινό χωρισμό σας, όπως και το τι θα συμβεί αν, ενδεχομένως, δεν επιστρέψετε κοντά του.



Πως θα ξαναγίνει "μεγάλο παιδί";

  • Μιλήστε για τα συναισθήματα. Μόλις καταλάβετε τι βρίσκεται πίσω από αυτή την αλλαγή συμπεριφοράς του παιδιού, μιλήστε του με ειλικρίνεια, ώστε να γνωρίζει ότι ξέρετε πως νιώθει (πχ "Φυσικό είναι να φοβάσαι επειδή θα πας σχολείο για πρώτη φορά").

  • Παίξτε το παιχνίδι του (λιγάκι). Αφήστε το παιδί να παίξει παριστάνοντας για λίγο το μωρό, έστω για μερικά λεπτά τη μέρα. Τα παιδιά θέλουν να νιώσουν ασφάλεια, ότι θα εξακολουθήσετε να τα φροντίζετε ακόμη και τώρα που δεν είναι πια μωρά.

  • Φροντίστε το λίγο περισσότερο. Αν το παιδί σας προσπαθεί συνεχώς να σκαρφαλώσει στην αγκαλιά σας ή επιμένει να παίξετε μαζί του, δείξτε του την αγάπη και την προσοχή που έχει ανάγκη κάνοντας του το χατήρι. Αυτό είναι ακόμη σημαντικότερο όταν το παιδί ζηλεύει το νεογέννητο αδερφάκι του. Το παιδί σας χρειάζεται να νιώθει τη σιγουριά ότι μπορεί να σας έχει μερικές φορές εντελώς δική του.

  • Μην το κριτικάρετε. Δεδομένου ότι αυτές οι μικρές παλινδρομήσεις του παιδιού αποσκοπούν στο να τραβήξουν την προσοχή σας, αν δείξετε ότι σας ενοχλούν, το πιθανότερο είναι να ενισχύσετε τη μωρούδιστικη συμπεριφορά του. Αν τιμωρήσετε το παιδί επειδή φέρεται σαν μωρό, θα νιώσει ακόμη πιο αγχωμένο και θα παλινδρομήσει εντονότερα. Η καλύτερη λύση είναι να του δώσετε κάποια κίνητρα για να ενεργήσει σύμφωνα με την ηλικία του. (πχ "Αν φας μόνη σου το φαγητό σου, θα διαβάσουμε ένα παραμύθι μετά") και οπωσδήποτε, να το επαινέσετε μόλις το κάνει.

  • Παινέψτε το που μεγάλωσε. Το να φέρεται το παιδί σας μωρουδίστικα δεν θα του αρέσει και τόσο αν του υπενθυμίσετε όλα όσα έχει κερδίσει πλέον επειδή έχει μεγαλώσει (πχ αντίθετα με τα μωρά, εκείνο μπορεί πια να τρώει πίτσα και να παίζει στο πάρκο με τους φίλους του). Αν η αιτία της παλινδρόμησης είναι η ζήλια του για το μικρότερο αδερφάκι του, αναθέστε του κάποια καθήκοντα. Ας αναλάβει να σας ειδοποιήσει για το αν ρεύτηκε το μωρό μετά το γεύμα του και να σας βοηθήσει να καθαρίσετε το στοματάκι του ή να κρατά την πετσέτα του μωρού για να το τυλίξετε μετά από το μπάνιο του. Μην παραλείψετε να το επαινέσετε για τη σημαντική βοήθεια που σας πρόσφερε. Όλα αυτά θα του δώσουν την αίσθηση ότι παραμένει στο επίκεντρο της προσοχής σας με θετικό τρόπο.

Γρήγορες απαντήσεις σε μωρουδίστικες απαιτήσεις.

  • Το παιδί θέλει να το πάρετε αγκαλιά. Προσπαθήστε να μετατρέψετε την κατάσταση σε παιχνίδι. "Για να δούμε, μπορείς να περπατήσεις μέχρι το επόμενο κατάστημα; Ωραία, τώρα που τα κατάφερες ας πάμε παρακάτω".

  • Το παιδί μιλάει μωρουδιακά. "Λυπάμαι, αλλά μου είναι αδύνατον να καταλάβω τι λες, αγάπη μου, όταν μιλάς έτσι. Μακάρι να ήξερα τι θέλεις".

  • Το παιδί ζητάει να το ταϊσετε. Προσπαθήστε να το κάνετε σαν παιχνίδι. "Εντάξει, θα σου δώσω εγώ μια μπουκιά, μετά όμως θα φας δύο μόνος σου". Μην παραλείψετε να το επαινέσετε όταν το κάνει.

Πηγή: περιοδικό Parents

Γιορτές με ασφάλεια



Οι κίνδυνοι των Χριστουγέννων. Μερικές λεπτομέρειες που θα μας εξασφαλίσουν ξέγνοιαστες γιορτές! Προφυλάξτε το μικρό σας από τις παρακάτω συνηθισμένες απειλές. 





Σπασμένα στολίδια.

Αν το μικρό σας πατήσει ξυπόλητο κάποιο γυάλινο στολίδι, αφαιρέστε όλα τα θραύσματα από την πληγή με ένα αποστειρωμένο τσιμπιδάκι φρυδιών ή με τα χέρια σας, αφού τα έχετε πλύνει πρώτα πολύ καλά. Ανασηκώστε το ποδαράκι και πιέστε με δύναμη την τραυματισμένη περιοχή. Αφού σταματήσει η αιμορραγία, πλύντε καλά το τραυματισμένο σημείο με νερό και σαπούνι, απλώστε κάποιο αντιβιοτικό, κατά προτίμηση σε κρέμα και βάλτε επίδεσμο. Αν δεν μπορείτε να αφαιρέσετε κάποια θραύσματα ή αν η αιμορραγία δεν σταματά, αλλά και στην περίπτωση που μερικές ώρες αργότερα παρουσιάζονται κάποιες ενδείξεις μόλυνσης του τραύματος (πχ πύον, φλεγμονή, κοκκινίλα), επικοινωνήστε με τον παιδίατρο σας.



Λιωμένο κερί.

Αν κάποιο κερί αναποδογυρίσει και χυθεί πάνω στο δέρμα του παιδιού, ξεβγάλτε για αρκετά λεπτά με δροσερό νερό (όχι παγωμένο) την περιοχή του εγκαύματος. Κατόπιν, καλύψτε τη με μια αποστειρωμένη γάζα. Μπορείτε επίσης να δώσετε κάποιο παυσίπονο στο παιδί, ώστε να μειώσετε τον πόνο και τον τοπικό ερεθισμό. Αν το έγκαυμα δείχνει να μολύνθηκε, επικοινωνήστε με τον παιδίατρο.



Ηλεκτροπληξία.

Οφείλεται συνήθως στο ότι τα μικρά πιάνουν τα φωτάκια του δέντρου. Επιφανειακά εγκαύματα, δυσκολία στην αναπνοή, σπασμοί και λιποθυμία είναι τα συμπτώματα που θα αντιμετωπίσετε. Βγάλτε αμέσως τα φωτάκια από την πρίζα ή κατεβάστε το γενικό, αν δεν έχει ήδη πέσει. Αν όμως δεν μπορείτε να κλείσετε την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος μέσα στο σπίτι, μην αγγίξετε το παιδί με τα χέρια σας, αλλά χρησιμοποιώντας ένα ξύλινο αντικείμενο (ή από καουτσουκ) σπρώξτε το για να απομακρυνθεί από την ηλεκτρική πηγή. Αν δεν αναπνέει κανονικά, καλέστε τις πρώτες βοήθειες και, στο μεταξύ, κάντε του τεχνητή αναπνοή. Πάντως, ακόμη και στην περίπτωση που το παιδί δείχνει καλά, επισκεφτείτε το γιατρό.



Υλικά συσκευασίας.

Αν το παιδί τυλίξει γύρω από το λαιμό του μια κορδέλα, κόψτε την προσεκτικά με ένα ψαλίδι και πάρτε το σφυγμό του παιδιού. Αν δεν τον βρίσκετε, αρχίστε να του κάνετε τεχνητή αναπνοή και καλέστε τις πρώτες βοήθειες. Για να προλάβετε τέτοια περιστατικά, φυλάξτε όλα τα υλικά για συσκευασίες δώρων (πχ ψαλίδι, σελοτέιπ, κορδέλες, χαρτιά, σακούλες) σε σημεία που να μην είναι προσιτά στα παιδιά αμέσως μόλις τα αφαιρέσετε από τα δώρα.



Προσοχή, καίει!

Σύμφωνα με έρευνες, τα αναμμένα κεριά ευθύνονται για τις περισσότερες πυρκαγιές στην περίοδο των γιορτών. Επίσης, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα μπορούν να γίνουν εξαιρετικά επικίνδυν, αφού εμπλέκονται με κάποιο τρόπο σε περισσότερες από 360 "οικιακες" πυρκαγιές κάθε χρόνο.



Ασφαλή παιχνίδια.

Η επιλογή παιχνιδιών κατάλληλων για την ηλικία του παιδιού είναι πολύ σημαντική. Δείτε τι θα πρέπει να προσέξετε.

  1. Βεβαιωθείτε ότι κανένα από τα παιχνίδια των παιδιών δεν έχει αποσπώμενα κομματάκια που αν τα καταπιούν μπορούν να τους προκαλέσουν ασφυξία. Αυτά ευθύνονται για το ένα τρίτο των θανάτων ετησίως από ασφυξία εξαιτίας παιχνιδιών.

  2. Τα παιδιά κάτω των 8 ετών παθαίνουν συχνά ασφυξία από μπαλόνια, είτε στην προσπάθεια τους να τα φουσκώσουν είτε καπίνοντας κομματάκια από σκασμένα μπαλόνια. Καλό είναι να πετάτε αμέσως όσα ξεφούσκωσαν ή έσκασαν και να φυλάτε τις συσκευασίες με τα μπαλόνια σε σημεία όπου τα παιδιά να μην μπορούν να τα φτάσουν.

  3. Δείξτε μεγάλη προσοχή με παιχνίδια που έχουν κορδόνια μήκους πάνω από 35 εκ. Μπορούν να προκαλέσουν πνιγμό αν τυλιχτούν γύρω από το λαιμό του παιδιού.

  4. Μην αφήνετε ένα μικρό παιδί να παίζει με τα παιχνίδια ενός μεγαλύτερου.

  5. Παιδιά κάτω των 8 ετών δεν θα πρέπει να παίζουν με παιχνίδια που μπαίνουν σε πρίζα. Όσο για τα παιχνίδια που λειτουργούν με μπαταρίες, φροντίστε ώστε η θήκη τους να κλείνει ερμητικά με μικροσκοπικές βίδες, για να μην μπορεί να τις ανοίξει ένα παιδί.

Ένα ασφαλές χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Φροντίστε να:

  • έχει το δέντρο μεγάλη και σταθερή βάση, ώστε να μην πέσει εύκολα κάτω, αν τα παιδιά το τραβήξουν.

  • κρεμάστε στα ψηλότερα κλαδιά του τα στολίδια που σπάνε εύκολα ή που έχουν αιχμηρά ή μυτερά σημεία, για να μην τα φτάνουν τα παιδιά.

  • τοποθετήστε το δέντρο τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά από τζάκι, καλοριφέρ, σόμπα κλπ. Αν είναι τεχνητό, προτιμήστε κάποιο που η ετικέτα του να αναφέρει ότι αποτελείται από υλικά που αργούν να καούν.

  • κόψτε τα χαμηλότερα κλαδιά του δέντρου που είναι στο ύψος των παιδιών, ώστε να μην κινδυνεύουν τα μάτια των μικρών.

Αποφύγετε να:

  • ρίχνετε χημικά μέσα στο νερό που ποτίζετε το δέντρο, αν αυτό είναι φυσικό, για να μην κινδυνεύσει το παιδί αν βάλει το χώμα στα δόντια του.

  • βάλετε παλιά οικογενειακά στολίδια σε σημεία όπου θα μπορούσε να τα φτάσει ένα μικρό παιδί. Συχνά περιέχουν μόλυβδο στα χρώματα τους.

  • βάλετε μικρά στολίδια, ζαχαρωτά και γκι στα χαμηλότερα κλαδιά, γιατί μπορεί να προκαλέσουν ασφυξία αν τα καταπιούν τα μικρά παιδιά.

  • τοποθετήστε το δέντρο σε ένα δωμάτιο έτσι ώστε να εμποδίζει την έξοδο από αυτό.

Προσοχή στις λιχουδιές.

Προτού τα παιδιά σας βοηθήσουν να ετοιμάσετε τα κουλουράκια ή τη γαλοπούλα, βεβαιωθείτε ότι δεν θα κινδυνεύσουν στην κουζίνα.

  • Απαραίτητος είναι ένας πυροσβεστήρας κοντά στη συσκευή της κουζίνας, καθώς και ένα χαρτί με τα τηλέφωνα πρώτης ανάγκης, κολλημένο σε εμφανές σημείο.

  • Μην αφήνετε ποτέ ένα μικρό παιδί μόνο του στην κουζίνα. Θα μπορούσε να καεί ή να τραυματιστεί σοβαρά μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

  • Μην κρατάτε ποτέ ένα παιδί στην αγκαλιά σας ενώ μαγειρεύετε.

  • Να χρησιμοποιείτε τα πίσω μάτια της κουζίνας όταν μαγειρεύετε με παιδιά και να γυρίζετε όλα τα χερούλια των μαγειρικών σκευών προς τη μέσα πλευρά της κουζίνας.

  • Μην αφήνετε ένα παιδί κάτω των 10 ετών να βγάζει μόνο του ζεστά σκεύη από το φούρνο μικροκυμάτων.

  • Μην αφήνετε καυτά φαγητά ή σκεύη κοντά στις άκρες του τραπεζιού ή του πάγκου της κουζίνας.

  • Μην αφήνετε το παιδί να χρησιμοποιεί μόνο του μαχαίρια ούτε και ηλεκτρικές συσκευές (πχ μίξερ κλπ).

  • Τοποθετήστε ανιχνευτή καπνού στην κουζίνα και σιγουρευτείτε ότι λειτουργεί σωστά.

Τα σωστά φωτάκια.

  • Όλα τα γιορτινά φωτάκια θα πρέπει να φέρουν ετικέτα ότι είναι εγκεκριμένα για τη σωστή και ασφαλή λειτουργία τους.

  • Προτού τα χρησιμοποιήσετε, ελέξτε τα καλώδια τους (μήπως πχ υπάρχουν ακάλυπτα σύρματα) και τα λαμπάκια τους. 

  • Πετάξτε όσα είναι χαλασμένα και μην τοποθετείτε στην πρίζα πάνω από τρεις σειρές φωτάκια.

  • Μην τα αφήνετε ποτέ αναμμένα όταν πηγαίνετε για ύπνο ή λείπετε από το σπίτι.

Πηγή: περιοδικό Parents








Η πολυγλωσσία αυξάνει την οξυδέρκεια των ανθρώπων και βοηθά στην πρόληψη του Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που ανέθεσε η Κομισιόν σε διεθνή ομάδα επιστημόνων.



Πιο συγκεκριμένα, ο ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πολυγλωσσία βοηθά στην ανάλυση περίπλοκων σκέψεων, ενώ αυξάνει την οξυδέρκεια, τη δημιουργικότητα και την επικοινωνιακή ικανότητα.



Παράλληλα, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η εκμάθηση διαφορετικών γλωσσών έχει θετικά οφέλη για την ανθρώπινη μνήμη.



«Είναι προφανές ότι η ενδυνάμωση της μνήμης μέσω της πολυγλωσσίας βοηθά σε μεγάλο βαθμό τη νοητική ανάπτυξη», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας, David Marsh, από το πανεπιστήμιο Jyväskylä της Φινλανδίας.



Επιπλέον, ο ερευνητής υποστήριξε ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίοι οι άνθρωποι που μιλούν πολλές γλώσσες τείνουν να χειρίζονται αποτελεσματικότερα δύσκολες καταστάσεις και να λύνουν δύσκολα προβλήματα.



Αρχικά, οι επιστήμονες πίστευαν ότι από τα οφέλη που προαναφέρθηκαν ευνοούνταν κυρίως οι άνθρωποι που μιλούν σε καλό επίπεδο δύο ή τρείς γλώσσες.



Ωστόσο, τα ευρήματα της πρόσφατης έρευνας δείχνουν ότι οι διαδικασίες που μεταβάλλουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου ενεργοποιούνται ακόμα και όταν κάποιος ξεκινήσει να μαθαίνει μια γλώσσα.



«Αν η πολυγλωσσία έχει θετικά οφέλη για την κατανόηση και τη συμπεριφορά, τότε πρέπει να βρούμε τρόπους για τη μεγιστοποίηση αυτού του πλεονεκτήματος», αναφέρεται στη μελέτη που συνέταξαν οι ερευνητές για να παρουσιάσουν τα ευρήματά τους.



Η έρευνα, που ξεκίνησε τον Μάιο του 2008 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2009, διεξήχθη στα κράτη μέλη της ΕΕ, την Τουρκία και τη Νορβηγία.



Η Κομισιόν ανέθεσε σε διεθνή ομάδα επιστημόνων τη διεξαγωγή της έρευνας προκειμένου να επιβεβαιωθεί αν η πολυγλωσσία αυξάνει τη δημιουργικότητα, άποψη που στο παρελθόν έχουν εκφράσει επίσημα πολλοί αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.



Όπως τελικά αποδείχτηκε, η πολυγλωσσία διευκολύνει την πρόσβαση στην πληροφορία, προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους οργάνωσης της σκέψης και αυξάνει την ικανότητα να αντιληφθεί τι συμβαίνει σε άλλες χώρες.



Πηγή: i-live.gr

Καισαρική τομή





 




Τι είναι;



Η καισαρική τομή είναι μια τεχνική τεχνητού τοκετού κατά την οποία πραγματοποιείται χειρουργική τομή στην κοιλιακή χώρα (λαπαροτομία) της εγκύου και στη μήτρα της (κολπική υστεροτομία) για να γεννηθεί ένα ή και περισσότερα μωρά. Παλαιότερα, είθιστο ο μαιευτήρας να καταφεύγει σε αυτή την έσχατη λύση στην περίπτωση που κατά το φυσιολογικό τοκετό παρουσιαζόταν κάποιος κίνδυνος για την υγεία και τη ζωή της εγκύου ή του κυοφορούμενου. Ωστόσο, στις μέρες μας πολλές γυναίκες αποφασίζουν να γεννήσουν με καισαρική τομή, ακόμα και αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος για να μη γεννήσουν φυσιολογικά, με συνηθέστερη δικαιολογία την αποφυγή του πολύωρου πόνου κατά τον τοκετό. Όταν μια έγκυος επιλέξει να γεννήσει με καισαρική τομή, οι μαιευτήρες, συνήθως, προτείνουν να πραγματοποιείται περίπου δέκα μέρες πριν την ολοκλήρωση των 9 μηνών κύησης, ανάλογα με το βάρος του μωρού.



Τι συμβαίνει κατά την καισαρική τομή;

Σε μια διαδικασία καισαρικής τομής, παρίστανται ο χειρουργός (μαιευτήρας) και ο βοηθός του, ο αναισθησιολόγος και ο βοηθός του, η νοσοκόμα χειρουργείου, δύο επιπλέον νοσοκόμες ή μαίες και ένας παιδίατρος.

Ο σύντροφός σας δεν μπορεί να παρευρεθεί κατά το τελικό στάδιο επέμβασης.

Μια τομή περίπου 20 εκατοστών γίνεται κατά μήκος της κάτω κοιλίας. Το μωρό έρχεται στον κόσμο από την τομή στη μήτρα. Η μήτρα ανοίγει εύκολα και σε λίγα μόνο λεπτά το μωρό γεννιέται.

Αφού αφαιρείται και ο πλακούντας, ο μαιευτήρας ράβει την τομή. Χρησιμοποιούνται ράμματα διαλυόμενα ή ειδικοί συνδετήρες για το κλείσιμο της τομής. Από την αρχή μέχρι το τέλος της, μια καισαρική -χωρίς εκδήλωση περιπλοκών- διαρκεί μεταξύ 20 και 30 λεπτών.



Τι θα αισθανθώ κατά την καισαρική;

Οι περισσότεροι αναισθησιολόγοι εφαρμόζουν επισκληρίδιο αναισθησία μέσω μιας λεπτής βελόνας στο μέσο της σπονδυλικής στήλης.

Θα αισθανθείτε κάποια πίεση κατά την Καισαρική αλλά όχι πόνο. Θα αισθανθείτε κανονικά τις κινήσεις του μωρού κατά την έξοδό του, ίσως και την αφαίρεση του πλακούντα, αλλά δεν θα πονάτε. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, συμβουλεύεται η χρήση γενικής αναισθησίας. Σε αυτήν την περίπτωση, είσαστε προσωρινά αναίσθητη.



Και μετά την καισαρική;

Οι περισσότερες γυναίκες σηκώνονται μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά την υποβολή τους σε καισαρική τομή. Ο πόνος από την τομή καταπολεμάται επιτυχώς με τη χορήγηση κατάλληλων αναλγητικών χαπιών. Μάλιστα, στην περίπτωση που έχει γίνει επισκληρίδιος αναισθησία, τότε συνεχίζεται μερικώς η έγχυσή της για τη μείωση του πόνου. Οι πιο πολλές μαμάδες φεύγουν από το μαιευτήριο 4 με 5 μέρες μετά τον τοκετό.

Η καισαρική τομή δεν εμποδίζει τη μητέρα να θηλάσει το μωρό της. Οι μελλοντικές κυήσεις μπορούν επίσης να καταλήξουν σε καισαρική τομή, εάν και εφόσον συντρέχουν οι ίδιοι λόγοι που οδήγησαν και στην πρώτη καισαρική τομή.



Πάντως, η μεγάλη πλειοψηφία εγκύων (περίπου 6 στις 10 γυναίκες) μπορεί να γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό στην επόμενη εγκυμοσύνη, εάν:



Έχει παρέλθει διάστημα τουλάχιστον δύο ετών από την καισαρική τομή, ώστε να έχει επουλωθεί η μήτρα

Εάν δεν συντρέχει ουσιαστικός ιατρικός λόγος για τη μητέρα ώστε να προβούν σε καισαρική

Εάν το έμβρυο είναι καλά κατά τα αρχικά στάδια του τοκετού (σωστή θέση, δεν έχει κουραστεί, κτλ.)

Ο μαιευτήρας να έχει την απαραίτητη εμπειρία για μια τέτοια διαδικασία.



ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Η καισαρική τομή οφείλει την ονομασία της στον Καισαρικό Νόμο που στα ρωμαϊκά χρόνια όριζε ότι όταν μια μητέρα πέθαινε κατά τη διάρκεια του τοκετού, έπρεπε να βγάλουν από την κοιλιά της το έμβρυο για να προσπαθήσουν να το σώσουν ή τουλάχιστον για να το θάψουν χωριστά.

Παρ’ όλα αυτά η προέλευση του επιθετικού προσδιορισμού "καισαρική" φαίνεται να έχει δύο εκδοχές. Σύμφωνα με τη μια, η λέξη «τεκμαίρεται» την προέλευσή της από τον Ιούλιο Καίσαρα, καθώς λέγεται ότι αυτός ήταν ο πρώτος που γεννήθηκε με παρόμοια επέμβαση, ενώ σύμφωνα με την άλλη εκδοχή -και την επικρατέστερη- η λέξη προήλθε από το λατινικό ρήμα caedere, που σημαίνει κόβω.



Πότε η καισαρική τομή φαίνεται μονόδρομος για μια έγκυο;

Σε ορισμένες περιπτώσεις η Καισαρική Τομή είναι η μόνη ασφαλής λύση τόσο για τη μητέρα όσο και για το μωρό της. Τέτοιες περιπτώσεις είναι και οι ακόλουθες:



Ο πλακούντας βρίσκεται πολύ χαμηλά μέσα στη μήτρα και ουσιαστικά φράζει την έξοδο της μήτρας (τράχηλος). Αυτό καλείται και placenta praevia.

Ο μαιευτήρας αντιλαμβάνεται μετά από ενδελεχή έλεγχο ότι η υγεία του παιδιού απειλείται από κακή οξυγόνωσή του.

Εκδηλώνεται ανεξήγητη κολπική αιμορραγία ή αποκόλλησή του που αποτρέπει τον φυσιολογικό τοκετό.

Ο ομφάλιος λώρος πέφτει προς τα μπρος, προς τον τράχηλο, γεγονός που δυσκολεύει την φυσιολογική έξοδο του μωρού από τον τράχηλο (καλείται πρόπτωση ομφάλιου λώρου).

Εάν το παιδί κατεβαίνει με τα πόδια και όχι με το κεφάλι

Εάν η μητέρα παρουσιάσει υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τον τοκετό.

Εάν ο παλμός και οι λοιπές ζωτικές λειτουργίες του εμβρύου γίνουν πολύ αδύναμες, καταστώντας αδύνατον τον φυσιολογικό τοκετό

Εάν η μητέρα είχε ξανακάνει καισαρική τομή παλαιότερα (ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες μια γυναίκα που είχε γεννήσει στο παρελθόν με Καισαρική τομή να γεννήσει μετά από χρόνια με φυσιολογικό τοκετό)

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις όπου το υπέρμετρο άγχος ή και ο φόβος της μητέρας την καθιστά ανίκανη να φέρει εις πέρας τον φυσιολογικό τοκετό ή τις δημιουργεί δυσκολίες και άρα η μόνη λύση είναι η καισαρική τομή.



Εάν επιθυμείτε και εσείς να γεννήσετε με καισαρική τομή χωρίς να έχετε κάποιο ιατρικό λόγο που να σας αναγκάζει να προσφύγετε σε αυτή την τεχνική, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε το μαιευτήρα γυναικολόγο σας πρώτα και να το συζητήσετε διεξοδικά μαζί του. Εάν και εφόσον, δεν συντρέχει κανένας άλλος λόγος, θα πρέπει να αναθεωρήσετε την ιδέα την καισαρικής. Εξάλλου, από την απαρχή του κόσμου δισεκατομμύρια γυναικών έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους, όταν τα ιατρικά μέσα ήταν ανύπαρκτα, η γνώση ανεπαρκής και η όποια βοήθεια στην έγκυο απλώς ….μηδαμινή.



Πηγή: 0-6.gr

Τώρα γεννιέμαι!









Ύστερα από εννέα μήνες στην κοιλιά της μαμάς, το ωρό είναι έτοιμο να έρθει στον κόσμο. Η γέννηση είναι μια από τις πιο συγκλονιστικές και ξεχωριστές εμπειρίες για το μωρό και απαιτεί από το μικρούλι να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια. Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν αυτή τη μεγάλη... έξοδο του μωρού βήμα-βήμα.



Ακόμα στην κοιλιά της μαμάς.

Μωρό στην αναμονή.



Τι νιώθει το μωρό.

Το μωράκι είναι έτοιμο για το μεγάλο βήμα. Περνάει ήρεμα τις τελευταίες του μέρες στην κοιλιά της μαμάς. Έχει μεγαλώσει αρκετά, είναι πια ψηλό και βαρύ και έτσι δεν μπορεί να κάνει πολλές κινήσεις στον περιορισμένο του χώρο-εκτός βέβαια από το να πιπιλίζει τον αντίχειρα του. Μερικές φορές παθαίνει λόξυγγα, και τότε η μαμά κρατάει σφιχτά την κοιλιά της, που ανεβοκατεβαίνει ρυθμικά. Το μωράκι αισθάνεται πια πολύ καθαρά και πολύ κοντά στο δερματάκι του τα καθησυχαστικά χάδια της μαμάς κάθε φορά που προσπαθεί να τεντωθεί και.... ζορίζεται. Που και που συμβαίνει κάτι που διατάρασσει την ηρεμία του: το σπιτάκι του, δηλαδή τη μήτρα της μαμάς, κινείται (πρόκειται για προπαρασκευαστικές ωδίνες). Δηλαδή τα τοιχώματα της κλίνουν προς τα μέσα, στενεύουν και πιέζουν το μωράκι. Όταν συμβαίνει αυτό, η μαμά σταματάει ότι κάνει, παίρνει βαθιές ανάσες και η καρδιά της χτυπά πιο δυνατά και πιο γρήγορα. Χαϊδεύει την κοιλιά της και μιλά στο μικρούλι της με την απαλή της φωνή-που εκείνο την γνωρίζει πια πολύ καλά. Τα χάδια και τα λόγια της ύστερα από αυτό το παράξενο και ανησυχητικό.... ταρακούνημα.



Η επιστημονική εξήγηση.

Το μωρό τώρα (στις περισσότερες περιπτώσεις) έχει πάρει θέση τοκετού και βρίσκεται με το κεφαλάκι προς τα κάτω. Αυτή η αλλαγή θέσης, η "τούμπα", πρέπει να έχει γίνει μέχρι την 36η εβδομάδα.

Τις τελευταίες εβδομάδες και μέρες της εγκυμοσύνης το σώμα της μαμάς προετοιμάζεται για τον τοκετό με κάποιες συσπάσεις. Κατά τη διάρκεια τους η κοιλιά σκληραίνει. Αν οι συσπάσεις είναι αρκετά έντονες, η μήτρα συρρικνώνεται. Το μωράκι αισθάνεται και ζει πολύ έντονα αυτές τις συσπάσεις. Είναι για εκείνο κάτι σαν άσκηση, σαν "προθέρμασνη" για τον επικείμενο τοκετό, όπως άλλωστε και το πιπίλισμα του αντίχειρα-μια κίνηση με την οποία εξασκεί το αντανακλαστικό "αναζήτηση της θηλής". Τώρα το μωρό καταπίνει πολύ αμνιακό υγρό, μέχρι και τρία λίτρα την ημέρα (για αυτό άλλωστε και παθαίνει λόξυγγα), και το αποβάλλει ξανά με τα ούρα. Αυτή η μεγάλη κατάποση αμνιακού υγρού προετοιμάζει το στομάχι, την κύστη και τα νεφρά για τα νέα καθήκοντα που θα αναλάβουν μετά τη γέννηση. Συνήθως το μωρό είναι πολύ ήσυχο τις τελευταίες μέρες πριν από τον τοκετό. Έτσι συγκεντρώνει ενέργεια και δυνάμεις για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.



Ξεκινάει ο τοκετός.

Ουπς... που είναι η έξοδος;



Τι νιώθει το μωρό.

Οι δονήσεις και οι αναταραχές στην κοιλιά έχουν αρχίσει και γίνονται όλο και πιο έντονες. Ευτυχώς, όμως, το μωράκι αισθάνετα δυνατό, ξεκούραστο και γεμάτο ενέργεια. Όλο και πιο συχνά νιώθει τη φωλίτσα του, που μέχρι πρότινος ήταν το πιο γαλήνιο καταφύγιο του κόσμου, να ταράζεται λες και γίνεται σεισμός. Πραγματική ανακατωσούρα... Πουθενά δεν βρίσκει ησυχία.... Το μικρό αισθάνεται λες και το τραβούν, το σπρώχνουν, το πιέζουν από παντού, σχεδόν νιώθει να συνθλίβεται. Και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αφήνεται σε αυτή την απερίγραπτη και άγνωστη δύναμη που το πιέζει και το μετακινεί προς τα κάτω, προς τις άκρες της σπηλιάς του, εκέι όπου είναι ακόμα πιο στενά. Και κάτι άλλο όμως έχει αλλάξει και το αισθάνεται το μωρό: Μέχρι πρότινος ένιωθε το κεφαλάκι του να ακουμπά προστατευμένο σε κάτι μαλακό, γνώριμο και ασφαλές. Τώρα αισθάνεται από κάτω του ένα ασυνήθιστο κενό και κάτι πολύ σκληρό, σαν κόκκαλο, που του φράζει την έξοδο. Πως λοιπόν θα ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο; Γιατί πρέπει να το ξεπεράσει, νιώθει ότι πρέπει να το ξεπεράσει. Και τι να κάνει; Στην αρχή αποστρέφει το κεφάλι του μακριά από το εμπόδιο, γιατί καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να το περάσει ποτέ με μια... κατά μέτωπο επίθεση. Όχι, αυτό που χρειάζεται, σκέφτεται το μικρούλι, είναι.... στρατηγική, δηλαδή να γίνει ευέλικτο και υποχωρητικό. Έτσι, το μωρό μαζεύει το κεφάλι του πάνω στο στήθος του και προσπαθεί να γίνει μια μικρή μπαλίτσα. Έτσι νιώθει ότι θα πετύχει το στόχο του. Αρχίζει λοιπόν να πιέζει, να περιστρέφει το κεφάλι του σιγά-σιγά προσπερνάει το σκληρό σαν κόκκαλο εμπόδιο που του έφραζε το δρόμο. Ένας πολύ δυνατός "πόνος" σπρώχνει το κεφαλάκι του προς τα εμπρός. Έχει πια αφήσει πίσω του το πιο στενό κομμάτι της στενωπού, από τη στιγμή που προσπέρασε το σκληρό εμπόδιο. Τώρα όμως έχει αρχίσει να αναρωτιέται που ακριβώς οδηγεί αυτός ο δρόμος στον οποίο μπήκε.



Η επιστημονική εξήγηση.

Οι πρώτοι συστηματικοί πόνοι έχουν ξεκινήσει. Χάρη σε αυτούς το άνοιγμα της μήτρας (ο τράχηλος) στις επόμενες ώρες θα αρχίσει να διαστέλλεται και θα φτάνει τα 10 εκατοστά διάμετρο. Για να γίνει όμως αυτό, οι μύες της μήτρας θα τραβήξουν πρώτα ψηλά το "λαιμό" της μήτρας (το μωμήτριο). Έστι δημιουργείται στο πάνω μέρος της μήτρας ένα παχύ στρώμα μυών, που τη βοηθά να σπρώχνει ολοένα και πιο κάτω το μωρό. Από την άλλη, οι μύες στο κάτω μέρος της μήτρας λεπταίνουν και η αντίσταση τους χαλαρώνει. Σύμφωνα με υπερηχογραφήματα που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια τοκετού, το μωρό είναι πολύ ταραγμένο ύστερα από τις πρώτες ωδίνες και την τρομακτική πίεση που ασκείται στη μήτρα. Κουνάει τα χέρια του και τα πόδια του και προσπαθεί να κινηθεί στον περιορισμένο του χώρο. Εξάλλου, το μωράκι τώρα δεν έχει να υπομείνει την πίεση μόνο αλλά αρχίζει να στερείται και το οξυγόνο, αφού κατά τη διάρκεια των πόνων δεν αιματώνεται καλά ο πλακούντας. Ο γιατρός βέβαια ελέγχει κάθε στιγμή του τοκετού την κατάσταση του μωρού.

Σε λίγο το κεφαλάκι του μωρού έχει γλιστρήσει τόσο χαμηλά, ώστε από κάτω του ανοίγεται η είσοδος της λεκάνης. Για να γλιστρήσει εκεί μέσα, το μωράκι πρέπει να βάλει όλη του τη δύναμη και να εργαστεί σκληρά. Αυτό το καταφέρνει το μωρό με το να στρέφει, να σκύβει και να πιέζει το κεφάλι του, να γίνεται δηλαδή σαν μπαλίτσα.



Λίγο πριν τις εξωθήσεις.

Μια τρομερή αναταραχή!



Τι νιώθει το μωρό.

Η ηρεμία κάνει καλό στο μωρό. Οι δονήσεις στο σπιτάκι του δεν το τρομάζουν πια τόσο πολύ, και αυτό γιατί υπάρχουν αυτές οι ανάπαυλες ησυχίας όπου η μαμά αναπνέει κανονικά και ήρεμα. Όμως το μωρό αισθάνεται πολύ. Οι στιγμές γαλήνης ακολουθούν τις έντονες αναταραχές και είναι για το μωρό μόνο μια ευχάριστη ανάπαυλα για τις έντονες στιγμές που περνάει. Να, πάλι ξεκίνησαν οι αναταραχές στο σπιτάκι του. Αυτή τη φορά το διάλειμμα διήρκεσε πιο λίγο, οι ρυθμοί έχουν ανέβει και όλα γίνονται πιο γρήγορα, πιο έντονα και το μικρούλι έχει χάσει πια.... το λογαριασμό: ταρακούνημα, διάλειμμα, ταρακούνημα, μίνι διάλειμμα, βίαιο ταρακούνημα, μεγάλο διάλειμμα. Και από τη μαμά δεν έχει πια κανένα μήνυμα.



Η επιστημονική εξήγηση.

Τα περισσότερα μωρά-και οι μαμάδες φυσικά-ταλαιπωρούνται πολύ στο τελευταίο στάδιο της φάσης της διαστολής. Οι συσπάσεις σε αυτό το μεταβατικό στάδιο, που μεταβάλλονται σε ωδίνες, σε πόνους εξωθήσεων, έρχονται με ακανόνιστο ρυθμό, ενώ η ένταση και η διάρκεια του μεταβάλλονται συνεχώς. Ενώ μέχρι στιγμής ο πόνος ξεδιπλωνόταν σαν κύμα, έφτανε στην κορύφωση του και μετά ηρεμούσε, σε αυτή τη φάση μπορεί να έχει πολλά σημεία κορύφωσης. Οι ανάπαυλες γίνονται τώρα πιο σύντομες. Στο τέλος της φάσης της διαστολής η είσοδος της μήτρας (τράχηλος) είναι ορθάνοιχτη.



Επιτέλους στο φως!

Το τελευταίο στάδιο.



Τι νιώθει το μωρό.

Μοιάζει με θαύμα! Αν και όλα όσα συμβαίνουν τα ζει για πρώτη φορά, ωστόσο το μωράκι ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Η μαμά βοηθάει το μικρό πιέζοντας με όλη της τη δύναμη προς τα κάτω. Το μωρό αισθάνεται πως ανοίγει η σπηλιά. Ακόμα όμως είναι πολύ στενή, κι έτσι όλο και γλιστρά και πάλι πίσω στη φωλίτσα του. Όμως η αντίσταση όλο και χαλαρώνει και τελικά το μωρό, ύστερα απο προσπάθειες και πιέσεις, τα καταφέρνει να περάσει το κεφάλακι του. Η τελευταία δυσκολία είναι να καταφέρει να περάσει και το υπόλοιπο σώμα του. Με λεπτές κινήσεις το μωράκι στριφογυρνά τους ώμους του μέχρι να χωρέσουν στο άνοιγμα και ξαφνικά βγαίνει στον απέραντο κόσμο. Πρώτη σκέψη του; "Μα που είναι η μανούλα;"



Η επιστημονική εξήγηση.

Όταν η είσοδος της μήτρας είναι ορθάνοιχτη, η μαμά μπορεί να σπρώξει το μωρό της προς τα έξω. Τώρα μπορεί να το βοηθήσει ενεργά, να συνεργαστεί μαζί του. Όταν μάλιστα κατά τη διάρκεια των εξωθήσεων κρατά το σώμα της ίσιο, το διευκολύνει, γιατί έτσι δεν ξαναγλιστρά βαθιά πίσω στη μήτρα. Οι τελευταίοι πόνοι σπρώχνουν το μωρό στο άνοιγμα του κόλπου, που έχει τεντωθεί πολύ και έτσι επιτρέπει στο κεφαλάκι του μωρού να γλιστρήσει προς τα έξω. Για άλλη μια φορά το μικρό γίνεται δραστήριο και αναλαμβάνει δράση:στρέφεται προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά. Με αυτό τον τρόπο βοηθά τους ώμους του, τον έναν μετά τον άλλον, να περάσουν από το άνοιγμα και να βγουν έξω. Το υπόλοιπο σώμα του μωρού ακολουθεί χωρίς κόπο. Καλώς ήρθες στον κόσμο μας, μωράκι!



Πηγή: Το παιδί μου κι εγώ.

18 Νοε 2009

Καθιστικό σε μικρούς χώρους



Στη διακόσμηση ένα είναι το μυστικό, ο αυθορμητισμός. Η διαμόρφωση ενός χώρου δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα συναρπαστικό παιχνίδι συνδυασμών. Όπως ανέφερε και ο Martino Zanotta (διεύθυνων σύμβουλος μεγάλου ιταλικού οίκου) "το design, δεν είναι πολυτέλεια αλλά τρόπος ζωής". Έτσι λοιπόν το να σχεδιάσετε το χώρο σας με τη βοήθεια ενός ειδικού δεν είναι πολυτέλεια, αλλα μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε πιο σωστά τις αδυναμίες του, να αξιολογήσετε τις ανάγκες του και να τις ιεραρχήσετε.

Η γλυκιά φθινοπωρινή ατμόσφαιρα μας εμπνέει για ένα ανανεωμένο σκηνικό με απαλά χρώματα αλλά και αποχρώσεις του γκρι, με λάμψεις και λευκές σκιές που προσφέρουν ηρεμία και κομψότητα στη διακόσμηση. Ο ιδανικός χώρος για να ξεκινήσετε την ανανέωση είναι το σαλόνι-καθιστικό, αφού είναι ο χώρος που οι περισσότεροι χρησιμοποιούν όταν θέλουν να χαλαρώσουν ή να υποδεχτούν κόσμο, ειδικά τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές.

Για να μπορέσετε να διευκολυνθείτε θα πρέπει αρχικά να καταγράψετε τις ανάγκες που υπάρχουν για το συγκεκριμένο χώρο και στη συνέχεια να τις ιεραρχήσετε. Για να γίνει αυτό σωστά θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας τη διαμόρφωση όλου του σπιτιού. Σε χώρους μικρούς, πολλές φορές και ενιαίους, όπως είναι κουζίνα-σαλόνι, οι ανάγκες που δημιουργούνται είναι τελείως διαφορετικές από αυτές που υπάρχουν όταν ο χώρος είναι απομονωμένος. Ξεκινήστε έχοντας σαν αρχή να αφήσετε έξω από το χώρο σας οτιδήποτε περιττό και βολευτείτε άνετα σε ένα περιβάλλον που έχει τη δική σας σφραγίδα.

Μη γεμίζετε το χώρο σας με περιττά διακοσμητικά ή έπιπλα, τα οποια δεν έχουν καμιά χρησιμότητα και απλά επιβαρύνουν το χώρο. Για παράδειγμα σε ένα χώρο που η κουζίνα και το σαλόνι είναι ενιαία μη βάζετε και τραπεζαρία και τραπέζι στην κουζίνα! Είναι προτιμότερο να πάρετε μια μικρή αλλά ανοιγόμενη τραπεζαρία και να την χρησιμοποιείτε καθημερινά αλλά και όταν θέλετε να κάνετε ένα τραπέζι.



Το κλειδί στη διακόσμηση είναι το παιχνίδι των συνδυασμών.

Ο συνδυασμός διαφορετικών στιλ, από διαφορετικούς αιώνες, φιλοσοφίες, είδη τέχνης, προσθέτει νέα δημιουργικότητα και πάθος στο χώρο σας.

Η μόδα προστάζει την επιστροφή στη φύση! Τα μοτίβα της φύσης, κλαδιά, φύλλα, φυσικοί κορμοί αποτυπώνονται τόσο στα σχέδια των επίπλων όσο και στα υφάσματα. Τολμήστε να τα χρησιμοποιήσετε για να διακοσμήσετε το χώρο σας!

Αξιοποιήστε την κομψότητα και την εκλεπτυσμένη συμπεριφορά του γκρι, του εκρού, του λευκού και του μπεζ. Προσθέστε γύρω τους μεταλλικές λάμψεις ή ζεστές αποχρώσεις του ξύλου, ανανεώνοντας το χώρο σας με σικ τρόπους.

Να θυμάστε ότι η πρόσμιξη των τονικών διαβαθμίσεων ενός χρώματος αποφέρει πάντοτε θεαματικό αποτέλεσμα. Μπορείτε να το εμπλουτίσετε με ετερόκλητα υλικά και υφάσματα με διαφορετική υφή. Συνδυάστε το ξύλο με το μέταλλο, το δέρμα με το μαλλί, ακόμη και το βαμβακερό με το βελούδο. Βάψτε το σαλόνι σας με αποχρώσεις του γκρι ίετε πιο ζεστές είτε πιο ψυχρές (μην ξεχνάτε ότι ένα χρώμα από μόνο του δεν είναι ποτέ ψυχρό, αλλά εξαρτάται από τον τόνο που θα διαλέξετε, πχ αν θα έχει μέσα κόκκινο ή μαύρο, αυτό το κάνει θερμό ή ψυχρό). Οι αποχρώσεις του χρώματος αυτού αφενός δείχνουν το χώρο σας πιο μεγάλο αλλά επιπλέον συνδυάζονται πολύ όμορφα με τα ξύλινα δάπεδα ή με τα laminate.



Συμβουλές.



Αξιοποιήστε κάθε τοίχο.

Οι γύψινες κατασκευές μπορούν να μεταμορφώσουν έναν τοίχο πολύ εύκολα, γρήγορα και οικονομικά, σε σχέση με μια επιπλοσύνθεση ή μια βιβλιοθήκη. Μια τέτοια κατασκευή σας δίνει τη δυνατότητα ανάλογα, με το σχήμα που θα έχει, να "φιλοξενήσει" πολλά αντικείμενα. Επιπλέον, μπορεί να βαφτεί σε ότι χρώμα επιθυμείτε, να ντυθεί με ταπετσαρία ή με ψηφιακή εκτύπωση, καθώς επίσης να φωτιστεί, πράγμα το οποίο θα μειώσει τον όγκο της κατασκευής.



Επενδύστε σε πολυμορφικά αντικείμενα.

Μπορείτε να επιλέξετε την κατασκευή ενός πολύμορφικού αντικειμένου, για παράδειγμα μπορείτε να δημιουργήσετε μια σύνθεση που να παραπέμπει σε σκάλα. Με το κλιμακωτό αυτό ύψος, κάποια μέρη θα λειτουργούν σαν αποθηκευτικός χώρος (συρτάρια) και άλλα σαν ράφια. Επίσης μπορείτε να δημιουργήσετε μια κατασκευή καναπέ-μπουφέ, ένα έπιπλο δηλαδή που η πλάτη του θα είναι πιο ψηλή και θα έχει ντουλάπια. Ακριβώς μπροστά μπορεί να υπάρχει μια ξύλινη βάση που να λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος με μαξιλάρες στην πλάτη και στη βάση. Με το πολυμορφικό αυτό αντικείμενο από τη μια μπορείτε να διαχωρίσετε νοητά το χώρο του καθιστικού με την τραπεζαρία ή και με την κουζίνα. Παράλληλα, αποκτάτε έναν επιπλέον αποθηκευτικό χώρο.



Αξιοποιήστε σωστά παλιά έπιπλα.

Χρησιμοποιήστε παλιά έπιπλα όπως μια παλιά ντουλάπα ή έναν παλιό μπουφέ σαν καναπέ. Μπορείτε να μειώσετε το ύψος τους, να τα τρίψετε και να τους αλλάξετε χρώμα. Βάλτε πάνω τους μαξιλάρια κι έτσι θα έχετεένα καινούργιο έπιπλο, ανακυκλώνοντας το παλιό σας και προσδίδοντας του καινούργια χρήση!



Ντύστε το δάπεδο σας.

Μια πολύ ωραία, γρήγορη και οικονομική λύση είναι να ντύσετε το σαλόνι σας με laminate δάπεδο. Το δάπεδο αυτό παραπέμπει σε ξύλινο, υπάρχει στο εμπόριο σε διαφορετικές υφές και χρώματα. Ο χώρος δείχνει πολύ μεγαλύτερος, αφού το δάπεδο αυτό δεν έχει ενώσεις, ενώ παράλληλα δεν καταστρέφει το ήδη υπάρχον, αφού τοποθετείται κουμπωτό πάνω από αυτό και μπορεί να αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή!



Φωτίστε το χώρο σας.

Το φωτισμό θα πρέπει να τον λάβετε σοβαρά υπόψη σας! Είναι αυτός που ουσιαστικά αναδεικνύει έναν χώρο. Για να έχετε μια πιο "σκηνογραφική" ατμόσφαιρα στο χώρο σας, θα πρέπει να τοποθετήσετε και επιδαπέδια και επιτραπέζια φωτιστικά σε διάφορα σημεία έτσι ώστε να τονίσετε ή να ατονήσετε μια περιοχή ανάλογα με την περίσταση. Επιλέξτε φωτιστικά που πραγματικά να σας βοηθούν στο σωστό φωτισμό του χώρου και να θυμάστε πως το design δεν πρέπει να κλέβει τα σκήπτρα από το φως.



Συνδυάστε με τόλμη.

Είναι πολύ ωραία τη διακριτική μονόχρωμη να τη "σπάτε" με ένα κομμάτι με εκκεντρικό ντεσέν, συνδυάζοντας έτσι ετερόκλητα στοιχεία που δένουν εκφραστικά και αρμονικά σε κάθε χώρο. Διαλέξτε μια ταπετσαρία για να ντύσετε έναν τοίχο με έντονο χρώμα και τοποθετήστε μπροστά ένα έπιπλο σε παλ απόχρωση για να κάνει αντίθεση. Επάνω στον καναπέ τοποθετήστε ένα μεγάλο μονόχρωμο ριχτάρι και συνδυάστε πολλά μαξιλάρια με διαφορετικά μεγέθη, χρώμα και ντεσέν!

Ο χώρος θα πρέπει πάντα να έχει τη δική σας σφραγίδα για να νιώθετε όμορφα ζώντας σε αυτόν. Ανανεώνοντας ένα χώρο, ανανεώνετε σίγουρα και τη δική σας διάθεση! Οι αλλαγές δεν πρέπει να σας προσθέτουν επιπλέον άγχος, είναι προτιμότερο να τις κάνετε σταδιακά και να τις χαίρεστε, όχι να σας επιβαρύνουν! Άλλωστε, η πιο κατάλληλη στιγμή να αλλάξει κανείς το χώρο του είναι όταν έχουν βρεθεί οι ισορροπίες....



Πηγή: My Home της Χρυσής Ευκαιρίας.

Πάρτε μέτρα για την προστασία του





 Ακόμα και το πιο «αθώο» αντικείμενο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό σ’ ένα μωρό. Για να μη γίνετε υπερπροστατευτικοί, απλά οργανώστε και «οχυρώστε» το χώρο σας παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα ασφάλειας και προφύλαξης πριν ακόμα αρχίσει να μπουσουλάει.



Τα μωρά είναι περίεργα και η έντονη επιθυμία τους να ανακαλύψουν και να δοκιμάσουν τα πάντα γύρω τους τα οδηγεί στο να παίζουν, να πιάνουν και να βάζουν στο στόμα τους οτιδήποτε τραβά το ενδιαφέρον τους, χωρίς φυσικά να μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι επικίνδυνο και τι όχι. Ωστόσο, δεν χρειάζεται ούτε να αγχώνεστε ούτε να πανικοβάλλεστε. Αρκεί να φροντίσετε να τους εξασφαλίσετε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο σπίτι, για να νιώθετε κι εσείς πιο ήρεμοι. Με άλλα λόγια, βοηθήστε τα σε κάθε στάδιο ανάπτυξης να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους χωρίς να τρέχετε συνέχεια από πίσω τους φωνάζοντας «μη!», «πρόσεχε!», χωρίς να τους στερείτε την ελευθερία τους, απλώς περιορίζοντας τους πιθανούς κινδύνους και τις παγίδες. Μερικά απλά μέτρα ασφάλειας, σύμφωνα με το σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος», μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα των οικιακών ατυχημάτων μέχρι και 50%. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, στις ηλικίες 1 έως 4 ετών το μεγαλύτερο ποσοστό ατυχημάτων συμβαίνει μέσα στο σπίτι, κάτι που φανερώνει ότι τελικά είναι ο πιο επικίνδυνος χώρος για τα παιδιά, και αφορά κυρίως πτώσεις, εγκαύματα, ασφυξία, πνίξιμο, δηλητηριάσεις, τραυματισμούς από κοφτερά ή αιχμηρά αντικείμενα. Ας δούμε λοιπόν τα πιο σημαντικά σημεία στα οποία πρέπει να εστιάσετε την προσοχή σας, καθώς ορισμένοι κίνδυνοι μέσα στο σπίτι δεν είναι πάντα προφανείς, γιατί πολύ απλά προέρχονται από πράγματα που δεν περνούν απ’ το μυαλό μας. Ωστόσο, η εξασφάλιση ενός σπιτικού περιβάλλοντος χωρίς κινδύνους είναι μια διαρκής διαδικασία που πρέπει να προσαρμόζεται και να επανεξετάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς το παιδί μεγαλώνει και γίνεται όλο και πιο δραστήριο. Και κάτι ακόμη: Να θυμάστε ότι η δική σας παρουσία και προσοχή ή κάποιου άλλου ενηλίκου είναι πάντα απαραίτητη και πολύτιμη.



Για την αποφυγή τραυματισμών

Εάν τοποθετήσετε κάποιο κρεμαστό παιχνίδι πάνω από την κούνια του μωρού, βεβαιωθείτε ότι το έχετε στερεώσει καλά κι ότι δεν θα μπορεί να το φτάσει όταν θα αρχίσει να κάθεται, γιατί σίγουρα θα είναι η «αδυναμία» του. Όταν πια το μωρό θα μπορεί να σηκώνεται όρθιο (γύρω στον ένατο μήνα), καλό θα είναι να το αφαιρέσετε.

Φυλάτε σε ντουλάπια που δεν τα φτάνει ή που θα κλειδώνετε με ειδικά άγκιστρα (προμηθευτείτε τα από καταστήματα βρεφικών ειδών) τα αιχμηρά αντικείμενα, π.χ. ψαλίδια, μαχαίρια, κατσαβίδια, ακόμα και τα προσωπικά σας αντικείμενα, όπως αναπτήρες, τσιγάρα, πορτοφόλι με κέρματα.

Οι ντουλάπες και τα συρτάρια πρέπει να είναι πάντα καλά κλεισμένα ή κλειδωμένα, ώστε να μην ανοίγουν εύκολα και τύχει να παγιδευτούν εκεί τα παιδικά δαχτυλάκια.

Στις αιχμηρές γωνίες των επίπλων κολλήστε ειδικά πλαστικά καλύμματα.

Καλύψτε τα τζάμια και τις γυάλινες επιφάνειες με ειδικό προστατευτικό διάφανο αυτοκόλλητο υλικό, για να αποφύγετε σοβαρούς τραυματισμούς σε περίπτωση ατυχήματος, και κολλήστε μεγάλα αυτοκόλλητα στα τζάμια, στο ύψος του παιδιού, για να είναι ορατά και να μην πέφτει επάνω τους όταν τρέχει ή παίζει.

Γενικά, όταν το μικρό αρχίσει να περπατά, ελέγχετε σε κάθε φάση το χώρο στο ύψος του (γονατίζοντας δηλαδή στο πάτωμα), ώστε να εντοπίζετε πιθανές παγίδες που θα μπορεί να φτάσει και να πιάσει με τα χεράκια του.



Για την αποφυγή ηλεκτροπληξίας

Εάν δεν έχετε ήδη ρελέ ασφαλείας στον ηλεκτρικό πίνακα, με το που θα έρθει το μωρό στο σπίτι, φροντίστε άμεσα για την τοποθέτησή του.

Μόλις αρχίσει να μπουσουλάει (γύρω στον δέκατο μήνα), καλύψτε όλες τις πρίζες με ειδικά καλύμματα ασφαλείας ή τοποθετήστε διακόπτες και μαζέψτε προεκτάσεις και καλώδια ηλεκτρικών συσκευών, ώστε να μην μπορεί να τα τραβήξει ή να τυλιχτεί με αυτά.



Για την αποφυγή πτώσεων

Όταν το μωρό κοιμάται, βάζετε το προστατευτικό κάγκελο της κούνιας στην ψηλότερη θέση.

Τα μωρά δεν πρέπει να μένουν μόνα τους στην αλλαξιέρα, στον καναπέ, στο διπλό κρεβάτι ή στην καρέκλα του φαγητού τους, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσουν.

Το μικρό πολύ γρήγορα θα μάθει να σκαρφαλώνει σε καρέκλες, γι’ αυτό μην αφήνετε ποτέ κάποιο έπιπλο, σκαμνάκι, πολυθρόνα κοντά σε παράθυρο ή κοντά σε βιβλιοθήκες με πολλά βιβλία, γιατί μπορεί καθώς πέφτει να τα παρασύρει και να αναποδογυρίσουν.

Τοποθετήστε ασφάλειες ή ειδικά άγκιστρα στα παράθυρα και στις μπαλκονόπορτες για να μην μπορεί να τα ανοίξει.

Τοποθετήστε προστατευτικά, ψηλά κάγκελα στα μπαλκόνια και σιγουρευτείτε ότι το κενό ανάμεσα στα κάγκελα δεν επιτρέπει στο παιδί να περάσει το σώμα του ή το κεφαλάκι του ή να σκαρφαλώσει.

Εάν υπάρχουν στο σπίτι σας εσωτερικές σκάλες, τοποθετήστε προστατευτικό καγκελάκι ή μπάρα στο πάνω και κάτω μέρος τους.



Για την αποφυγή εγκαυμάτων

Τα θερμαντικά σώματα, π.χ. σόμπες, θερμοπομποί, ακόμα και οι υγραντήρες, πρέπει να τοποθετούνται σε μέρος όπου δεν μπορεί να φτάσει το παιδί.

Αν έχετε τζάκι, μην ξεχνάτε να βάζετε το προστατευτικό πλέγμα όταν είναι αναμμένο.

Προτιμάτε να χρησιμοποιείτε τις πίσω εστίες της ηλεκτρικής σας κουζίνας, ώστε οι λαβές από τις κατσαρόλες ή τα τηγάνια να μην προεξέχουν, ή καλύτερα τοποθετήστε το ειδικό προστατευτικό πλέγμα γύρω από τις εστίες.

Ασφαλίστε την πόρτα του φούρνου, ώστε να μην μπορούν να την ανοίξουν τα παιδικά χεράκια.

Όταν μαγειρεύετε ή μεταφέρετε ένα σκεύος με ζεστό περιεχόμενο, έχετε μια απόσταση από το παιδί και μην το κρατάτε στην αγκαλιά σας.

Μην αφήνετε πιάτα με ζεστό φαγητό ή φλιτζάνια με ρόφημα σε σημεία που μπορεί το μικρό να φτάσει εύκολα.



Για την αποφυγή δηλητηριάσεων

Τα απορρυπαντικά, τα φάρμακα, τα εντομοκτόνα, οι μπογιές και τα καλλυντικά πρέπει να φυλάγονται σε ψηλά ντουλάπια, γιατί οι πολύχρωμες συσκευασίες τους ασκούν ακαταμάχητη έλξη στα παιδιά. Μην επαναπαύεστε στη σκέψη ότι αφού δεν τα έχει πειράξει καθόλου μέχρι τώρα δεν θα το κάνει και στο μέλλον.

Τα σταχτοδοχεία πρέπει να καθαρίζονται αμέσως, καθώς η στάχτη σε περίπτωση κατάποσης μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστη κατάληξη.



Για την αποφυγή πνιγμού-ασφυξίας

Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει ποτέ να μένουν μόνα τους ούτε καν για λίγα λεπτά στην μπανιέρα, ακόμα και στο βρεφικό μπανάκι.

Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα η τοποθέτηση ανιχνευτή καπνού στο δωμάτιο του μωρού.

Κρύψτε τις πλαστικές σακούλες σε μέρος που δεν θα μπορεί να τις βρει το παιδί, καθώς αν τις φορέσει στο κεφάλι του μπορεί να πάθει ασφυξία.

Όλα τα μικροαντικείμενα τραβούν το ενδιαφέρον των παιδιών σαν μαγνήτης, γι’ αυτό κρύψτε τα σε απρόσιτο μέρος, καθώς και τα εύθραυστα διακοσμητικά, π.χ. γυάλινα, πορσελάνινα, κεραμικά.



Προσοχή και στα παιχνίδια



Τα παιχνίδια πρέπει πάντα να συμβαδίζουν με την ηλικία και τη διανοητική ανάπτυξη του παιδιού, π.χ. για τα πολύ μικρά να μην έχουν αποσπώμενα κομμάτια, όπως κουμπιά, να μην είναι συναρμολογούμενα, να μην έχουν αιχμηρές γωνίες, να μην είναι βαμμένα με τοξικά χρώματα, γιατί σίγουρα θα τα βάλουν στο στόμα τους. Γι’ αυτό, να ελέγχετε πάντα εάν έχουν την πιστοποίηση CE, δηλαδή ότι τηρούν τις προδιαγραφές ηλικιακής καταλληλότητας που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.



Πηγή: nipio.wordpress.com





17 Νοε 2009

Sex & εγκυμοσύνη



Το σεξ αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου είδους και είναι φυσικό πολλές φορές να δημιουργείται το ερώτημα: «είναι η σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της κύησης ασφαλής η δεν είναι;»



Η απάντηση είναι φυσικά συνθέτη, καθώς «είναι και δεν εί­ναι». Στην πραγματικότητα, η ασφάλεια εξαρτάται από πολ­λούς παράγοντες. Σε μια φυσιολογική αρχόμενη κύηση, όπου η μήτρα βρίσκεται σε πρόσθια θέση, συνήθως δεν υπάρχει πρόβλημα και η συνουσία είναι και παραμένει ευχάριστη και ικανοποιητική και για τα δυο μέλη. Κατά την κύηση η γυναίκα συνήθως βρίσκεται σε καλή ψυχολογική κατάσταση και τα γεννητικά της όργανα έχουν υγρανθεί περισσότερο από το σύνηθες, λόγω της αυξήσεως των ορμονών. Το στήθος της δε αυξάνεται σε μέγεθος, το σώμα της γίνεται πιο καμπυλώδες και η θηλυκότητα της πιο εμφανής. Έτσι η φύσις προ­νοεί ότι η γυναίκα θα αισθάνεται, και θα είναι, ακόμη πιο sexy από πριν. Ο άντρας συνήθως ανταποκρίνεται θετικά στην πρόσκληση αυτή της φύσεως με λαμπρά αισθησιακά και ψυχολογικά αποτελέσματα για το ζευγάρι. Ο οργασμός, ο οποίος επιτυγχάνεται, είναι ασφαλής για το έμβρυο, όταν δεν συντρέχουν άλλοι αρνητικοί παράγοντες ή ανώμαλες συνθήκες. Σε περιπτώσεις όμως επιπεπλεγμένων κυήσεων, η σεξουαλική επαφή δύναται να αποδειχθεί μοιραία για το έμβρυο, και η γυναίκα να καταλήξει με αποβολή.



Όμως ας αντιμετωπίσουμε την κύηση με έναν πιο επιστη­μονικό τρόπο και ας τη διαιρέσουμε σε τρεις φάσεις: το 1° τρίμηνο, το 2° τρίμηνο και το 3° τρίμηνο. Ας εξετάσουμε τη σεξουαλική επαφή και το πόσο ασφαλής είναι ανά τρίμηνο και αναλόγως των υπαρχουσών συνθηκών.



1° τρίμηνο



Εάν η μήτρα βρίσκεται σε πρόσθια θέση χωρίς να υπάρχουν επιπλοκές όπως π.χ. είναι οι ακόλουθες:



* αποκόλληση πλακούντος,

* πόνος,

* περισσότερο από ένα κύημα,

* πρόδρομος πλακούς (ο πλακούντας να είναι χαμηλά),

* ανεπάρκεια του τραχήλου,

* εξωσωματική γονιμοποίηση,

* αιμορραγία κολπική αγνώστου αιτίας,



τότε η επαφή, εάν είναι αποδεκτή και από τους δύο και ευχά­ριστη, δεν υπάρχει λόγος να μην συντελείται. Εάν όμως συντρέχει οποιοσδήποτε από τους παραπάνω λό­γους, υφίσταται απαγορευτική εντολή. Στην περίπτωση που το ζευγάρι δεν γνωρίζει το τι συμβαίνει ή έχει φοβίες, η συζήτηση με τον ιατρό επιβάλλεται και πρέπει να είναι εκτε­ταμένη και αναλυτική, ώστε να υπάρξει σαφής εικόνα για τις δυνατότητες που υπάρχουν για μια ομαλή και ευχάριστη σεξουαλική ζωή. Βεβαίως όλες οι γυναίκες που βρίσκονται σε μια αρχόμενη κύηση δεν είναι απαραίτητο να έχουν και αυξημένη σεξουαλική διάθεση. Το libido πότε βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο και πότε σε χαμηλό. Πάρα πολλές γυναίκες επηρεάζονται αρνητικά από τις σωματικές τους αλλαγές. Νομίζουν ότι το σώμα τους έπαυσε να είναι ερωτικό ή σεξου­αλικά αρεστό στον σύντροφο τους! Στο σημείο αυτό βλέπου­με τη χαρακτηριστική διαφορά με τον αντρικό ψυχισμό, ο οποίος τις περισσότερες φορές βλέπει και αντιμετωπίζει τη γυναίκα πολύ πιο ερωτικά και τη βρίσκει οπτικά σαγηνευτι­κή και «γήινη». Η εικόνα αυτή δημιουργεί πολύ μεγαλύτερη διάθεση στον σύντροφο, ο οποίος επιδιώκει την ερωτική συ­νεύρεση, εάν βεβαίως και η γυναίκα δεν τον αποτρέψει. Η κατάσταση αυτή πρέπει να γίνει αντιληπτή από τη γυναίκα και εφόσον συντρέχουν όλες οι συνθήκες ασφάλειας η αντι­μετώπιση της πρέπει να είναι θετική και απολύτως ερωτική. Το σημείο αυτό είναι πρωταρχικής σημασίας για να υπάρξει το «τελικό δέσιμο» στο ζευγάρι.



2° τρίμηνο



Στο 2° τρίμηνο της κυήσεως υπάρχουν τα ίδια κριτήρια για την επαφή, η οποία μπορεί να συνεχιστεί άφοβα. Το μόνο σημείο προσοχής πρέπει να είναι η επιλογή σεξουαλικών στάσεων οι οποίες να είναι αναπαυτικές και αποδοτικές για το ζευγάρι.



3° τρίμηνο



Στο 3° τρίμηνο υφίστανται τα ίδια πάντα κριτήρια αλλά με­τά τις 36 εβδομάδες η επαφή πρέπει να αποφεύγεται, διότι ο κίνδυνος πρόωρου τοκετού είναι παρών. Δεν είναι μόνο ο μηχανικός ερεθισμός της μήτρας και του γεννητικού γενι­κά συστήματος, που προκαλείται από το πέος, που αποτελεί τον εκκλητικό παράγοντα ενός πρόωρου τοκετού. Υπάρχει μια ουσία που βρίσκεται στο σπέρμα και ονομάζεται προσταγλανδίνη. Η ουσία αυτή προκαλεί πρόωρες συσπάσεις, οι οποίες μπορεί να καταλήξουν σε πρόωρο τοκετό. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ανακεφαλαιώσω με το να θέσω απαντήσεις σε κοινά ερωτήματα τα οποία τίθενται συχνά στον ιατρό.



Το σεξ μπορεί να βλάψει το μωρό μου;



Όχι, εάν δεν συντρέχουν οι συνθήκες που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου. Το μωρό παραμένει τελείως προστατευμένο.



Μπορεί η επαφή ή ο οργασμός να προκαλέσει συσπάσεις ή αποβολή;



Ο οργασμός μπορεί να προκαλέσει συσπάσεις αλλά συνήθως είναι διαφορετικού τύπου και είναι αθώες. Εάν υπάρχουν αρνητικοί παράγοντες και κυρίως στο 1° τρίμηνο, όπως μια μήτρα που βρίσκεται σε οπίσθια κλήση ή άλλοι υψηλού κίνδυνου παράγοντες, τότε ο μηχανικός ερεθισμός και ο οργασμός μπορεί να δημιουργήσουν επιπλοκές, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν μέχρι και σε αποβολή του εμβρύου.



Είναι φυσιολογική η μεταβολή της διάθεσης μου για σεξ κατά την κύηση;



Είναι απολύτως φυσιολογική και πρέπει να είναι σεβαστή από τον σύντροφο. Σημαντικό ρόλο παίζουν οι ορμονικές μεταβολές και οι γενικές συνθήκες ζωής, όπως περιβάλλον, εργασία κ.λπ.



Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι η σεξουαλική επαφή μετά τη γέννα. Η πραγματικότητα είναι ότι η σεξουαλική επαφή με­τά τον τοκετό εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες:



1. Πόσο δύσκολος ήταν ο τοκετός.

2. Τι βλάβες δημιουργήθηκαν στο γεννητικό σύστημα κατά το τοκετό.

3. Πόσα λόχεια υπάρχουν.

4. Πόσος πόνος υπάρχει.

5. Τι διάθεση υπάρχει.



Εάν ο τοκετός ήταν εργώδης και δύσκολος, το οίδημα που προκαλείται στο γεννητικό σύστημα χρειάζεται αρκετό και­ρό για να υποχωρήσει και να επανέλθει το σύστημα στη φυ­σιολογική του κατάσταση. Βλάβες όπως ρήξεις και κοψίμα­τα, μπορεί να έχουν προκληθεί και φυσικό είναι να υπάρχει πόνος. Χρειάζεται συνεπώς η γυναίκα τον ανάλογο χρόνο για να επουλωθούν οι βλάβες και να υποχωρήσει η φοβία, η οποία είναι φυσικό να υπάρχει. Το ίδιο ισχύει και για τις επισιοτομές (κόψιμο) που κάνει ο μαιευτήρας για να διευ­κολύνει την έξοδο του μωρού.



Τα λόχεια, που είναι τα υγρά τα οποία αποβάλλονται από το γεννητικό σύστημα μετά τον τοκετό, αποτελούν μια δυσά­ρεστη κατάσταση για το ζευγάρι, χωρίς να ξεχνούμε πάντα και τον κίνδυνο για τη δημιουργία μολύνσεων. Καλό είναι να αποφεύγεται η επαφή, όσο αυτά υπάρχουν. Στον ψυχολογι­κό τομέα, η διάθεση της γυναίκας μεταβάλλεται ανάλογα με τις αλλαγές των ορμονικών της λειτουργιών, πράγμα το οποίο πρέπει να είναι σεβαστό από τον σύντροφο της.



Η φύση όμως είναι πάντα προνοητική και μέσα σε 40 ημέ­ρες, συνήθως, όλα έχουν έρθει στο φυσιολογικό τους επί­πεδο. Τότε, η σεξουαλική επαφή μπορεί να επανέλθει με ασφάλεια και χαρά, επαναφέροντας τη σχέση στα απολύτως φυσιολογικά της επίπεδα.



Το ζευγάρι πρέπει να γνωρίζει ότι η συζήτηση γύρω από σε­ξουαλικά ζητήματα με τον ιατρό δεν αποτελεί ταμπού, δεν είναι μόνο απαραίτητη αλλά και επιβάλλεται.

Το σεξ αποτελεί μια φυσιολογική εκδήλωση της ζωής και δεν πρέπει να αισθανόμαστε ντροπή. Πάντα να συζητάτε τα ζητήματα που σας απασχολούν με τον ιατρό σας, ώστε να υπάρχει το υψηλό επίπεδο υγείας και ζωής, που είναι συνυφασμένο με τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής του 21ου αιώνα.



Πηγή: nikoloudakis.gr