31 Ιαν 2012


Ο σίδηρος είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Εκτός από τον κύριο ρόλο που παίζει στη μεταφορά και αποθήκευση του οξυγόνου συμμετέχει επίσης σ' ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών βιοχημικών διαδικασιών και τη σύνθεση DNA.

Το οξυγόνο φθάνει από τους πνεύμονες στους διάφορους ιστούς μέσω της αιμοσφαιρίνης για τη σύνθεση της οποίας απαιτείται σίδηρος. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου εξαντληθούν μειώνεται η παραγωγή της αιμοσφαιρίνης και εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία με συμπτώματα έλλειψης οξυγόνου στους ιστούς. Επηρεάζεται ο μεταβολισμός υδατανθράκων και λιπών άρα και η παραγωγή ενέργειας, η κατάσταση των μυών, η εγκεφαλική και νοητική λειτουργία. Πρόσφατες μελέτες συσχετίζουν την έλλειψη σιδήρου με διαταραχές ύπνου, τη νοητική και ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών. Φαίνεται ότι σε βρέφη και παιδιά μέχρι την ηλικία των 5 χρονών η σιδηροπενική αναιμία και πιθανόν και η σιδηροπενία μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαναπτυξιακές διαταραχές και διανοητική καθυστέρηση που μπορεί να να είναι και μη αναστρέψιμες.

Η ακεραιότητα του επιθηλίου που καλύπτει τους διάφορους βλεννογόνους και η λειτουργία του αμυντικού συστήματος διασφαλίζονται από την επάρκεια του σιδήρου. Έτσι η έλλειψη σιδήρου προκαλεί βλάβες στους βλεννογόνους (πχ χειλίτιδα-γλωσσίτιδα) και συχνές λοιμώξεις στα παιδιά.

Ο οργανισμός μας προκειμένου να διασφαλίσει τα απαραίτητα επίπεδα σιδήρου αλλά και αν αποφύγει την τοξική δράση του σε περίσσεια έχει αναπτύξει έναν πολύπλοκο μηχανισμό. Μελέτες τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες έδειξαν ότι ο εντερικός βλεννογόνος παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου είναι άφθονα η απορρόφηση ελαττώνεται ενώ αντίθετα όταν τα αποθέματα είναι περιορισμένα αυξάνεται. Τους πρώτους μήνες της ζωής που τα βρέφη έχουν άφθονα αποθέματα σιδήρου το ποσοστό που απορροφάται από το έντερο είναι μικρό ενώ ένα μεγαλύτερο ποσοστό απορροφάται κατά τους επόμενους μήνες που τα αποθέματα έχουν ελαττωθεί. Για αυτό κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας ο συμπληρωματικός σίδηρος χρησιμοποιείται καλύτερα όταν χορηγείται για αποδεδειγμένη έλλειψη του παρά για την πρόληψη της σιδηροπενίας.

Η απέκκριση του σιδήρου γίνεται κυρίως από την πεπτική οδό με την απολέπιση των κυττάρων του εντερικού βλεννογόνου ενώ μικρή ποσότητα αποβάλλεται επίσης από τον ιδρώτα και το ουροποιητικό σύστημα.

Ο σίδηρος αποθηκεύεται στον οργανισμό με μορφή μη τοξική και χρήσιμη σε περιόδους έλλειψης. Όταν η πρόσληψη σιδήρου δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του αρχικά αδειάζουν οι αποθήκες του (σιδηροπενία) και σε δεύτερη φάση προκύπτει αναιμία (σιδηροπενική αναιμία).

Η έλλειψη σιδήρου είναι η πιο συχνή αιτία αναιμίας στα παιδιά.

Πόσο συχνή είναι η έλλειψη σιδήρου;
Η σιδηροπενία και η σιδηροπενική αναιμία είναι συχνότερη στις περιόδους που έχουμε γρήγορη σωματική ανάπτυξη όπως είναι τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής αλλά και η εφηβεία. Από μελέτες που έχουν γίνει και στη χώρα μας φαίνεται ότι η συχνότητα της σιδηροπενικής αναιμίας στις ηλικίες που προαναφέρθηκε κυμαίνεται στο 2-3% και της σιδηροπενίας στο 15-30% περίπου ή περισσότερο (ανάλογα με την ηλικία και την περιοχή).

Ο βασικός βιολογικός δείκτης που χρησιμοποιείται στη διάγνωση της σιδηροπενίας είναι η φερριτίνη ορού. Είναι ένας αξιόπιστος δείκτης των αποθηκών σιδήρου. Ο σίδηρος ορού αν και συχνά χρησιμοποιούμενος δεν είναι αξιόπιστος δείκτης διότι επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία, η λήψη τροφής και άλλοι.

Αίτια σιδηροπενίας στην παιδική ηλικία

  • Αυξημένος ρυθμός ανάπτυξης (βρεφική ηλικία-προ-εφηβεία)
  • Αυξημένες ανάγκες (πρόωρα-έμμηνος ρύση)
  • Διαιτητικοί παράγοντες (πρόωρη έναρξη αγελαδινού γάλακτος, μη εμπλουτισμένες τροφές, έλλειψη βιταμίνης C, σιδηροδεσμευτικές ουσίες-τσάι).
  • Καταστάσεις δυσαπορρόφησης.
  • Αιμορραγία από το πεπτικό
  • Αιμορραγία από το ουροποιητικό
  • Ιδιοπαθής πνευμονική αιμοσιδήρωση
  • Έντονη άσκηση
Ποια παιδιά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σιδηροπενίας;
  • Βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα, με χαμηλό βάρος γέννησης ή μετά από πολύδυμη κύηση
  • Βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά χωρίς να παίρνουν άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο και μετά τον 6ο μήνα
  • Βρέφη που ξεκινούν φρέσκο, μη εμπλουτισμένο γάλα πριν το 1ο έτος
  • Νήπια που πίνουν καθημερινά πάνω από 700ml γάλα.
  • Παιδιά με ειδικά νοσήματα ή σε ειδική χρόνια φαρμακευτική αγωγή.
  • Παιδιά οικογενειών χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου και μεταναστών
Εργαστηριακός έλεγχος
Προληπτικός έλεγχος απαιτείται σε όλα τα παιδιά 1-2 χρόνων και στα παιδιά υψηλού κινδύνου σε τακτικά διαστήματα (τουλάχιστον μέχρι το 5ο έτος ηλικίας). Μαζικός έλεγχος συνιστάται ανά έτος σε εφήβους με κακές διαιτητικές συνήθειες, στα κορίτσια μετά την έναρξη της εμμήνου ρύσης και σε εφήβους που αθλούνται συστηματικά. Ο έλεγχος περιλαμβάνει Γενική αίματος και Φερριτίνη ορού μακριά από εμπύρετο νόσημα (ένα μήνα μετά).

Πρόληψη-Θεραπεία
Η αντιμετώπιση του προβλήματος της σιδηροπενίας πρέπει να επικεντρωθεί στην πρωτογενή πρόληψη η οποία επιτυγχάνεται με την αποκλειστική χρήση μητρικού γάλακτος ή εμπλουτισμένων βρεφικών γαλάκτων, την εξασφάλιση διαιτολογίου πλούσιου σε τροφές με σίδηρο και βέβαια την ανάπτυξη σωστών διαιτητικών συνηθειών στα παιδιά και τους εφήβους όπως κόκκινο κρέας, φυτικές τροφές πλούσιες σε σίδηρο (φακές-σπανάκι) σε συνδυασμό με βιταμίνη C (φυσικός χυμός πορτοκαλιού). Αποφυγή ακραίων διαιτητικών συνηθειών (χορτοφαγία, ακραίες δίαιτες αδυνατίσματος).

Σε ομάδες παιδιών με ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σιδηροπενίας χορηγείται προληπτικά ποσότητα σιδήρου σε καθημερινή βάση. Σε περίπτωση αναιμίας χορηγείται σίδηρος σε δοσολογία που εξαρτάται από τη βαρύτητα και την ανεκτικότητα του φαρμάκου, τουλάχιστον για 2 μήνες και πάντα με συνταγή παιδιάτρου. Συμπερασματικά η σιδηροπενία παραμένει μια συχνή στερητική κατάσταση και είναι ιδιαίτερα εμφανής στη βρεφική και την εφηβική ηλικία, λόγω των σημαντικών απαιτήσεων που δημιουργεί η ταχεία ανάπτυξη του οργανισμού. Η πρόληψη με κατάλληλες διαιτητικές παρεμβάσεις ή και χορήγηση σιδηρούχων σκευασμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της σωστής ιατρικής παρακολούθησης.

Θεοδώτα Λιακοπούλου-Τσιτσιπή
Διευθύντρια Παιδιατρικού Τμήματος Ιασώ Παίδων, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Πηγή: περιοδικό "Ευεξία & Διατροφή"

30 Ιαν 2012

Τα παιδιά μας & οι φίλοι τους

Με αυτούς παίζουν, διασκεδάζουν, συζητάνε, τσακώνονται, βρίσκουν κοινά ενδιαφέροντα και ανακαλύπτουν τη ζωή. Χάρη σε αυτούς, τα παιδιά κοινωνικοποιούνται και γίνονται πιο ανεξάρτητα. Οι φίλες και οι φίλοι είναι απαραίτητοι και για τα παιδιά μας. Τι γίνεται όμως αν δεν τους εγκρίνουμε;

Φιλία.... μία σχέση ζωής;
Όλοι γνωρίζετε την σημαντικότητα της φιλίας. Οι περισσότεροι μάλιστα διατηρείτε κάποιες φιλίες από τα παιδικά σας χρόνια και γνωρίζετε πόσο ανεκτίμητες είναι. Η ζωή χωρίς φίλους θα ήταν πραγματικά άδεια. Υπάρχουν πολλοί μυθικοί αλλά και ιστορικοί φίλοι, όπως ο Αχιλλέας και ο Πάτροκλος, ο Ορέστης και ο Πυλάδης, ο Δάμων και ο Φειδίας, ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ και πολλοί άλλοι.
Η φιλία είναι αναγκαία για να αναπτυχθεί σωστά ένα παιδί. Οι φίλοι είναι η πρώτη επαφή των παιδιών με την κοινωνία, άλλωστε είναι τα πρώτα μη οικογενειακά πρόσωπα που έρχονται σε επαφή. Είτε είναι οι πρώτες γνωριμίες στους βρεφονηπιακούς ή παιδικούς σταθμούς. Μέσω των φίλων, τα παιδιά κοινωνικοποιούνται, αυξάνουν την αυτοπεποίθηση τους μαθαίνουν τον εαυτό τους εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους. Έτσι μπορούν να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους και να βελτιωθούν.

Εύκολα ή δύσκολα;
Κάθε παιδί ανάλογα με την προσωπικότητα και το χαρακτήρα του, δημιουργεί τις παρέες και τις φιλίες του εύκολα ή δύσκολα. Είναι φυσιολογικό να μην είναι τα παιδιά ίδια. Υπάρχουν παιδιά που πλησιάζουν άμεσα ένα άλλο παιδί και επιζητούν τη φιλία του ενώ άλλα που είναι πιο κλειστά και θέλουν το χρόνο τους για να ανοιχτούν και να δημιουργήσουν τις φιλίες και τις παρέες τους. Κάποια θέλουν ειδικές αφορμές όπως την επικοινωνία μέσα από ανταλλαγές παιχνιδιών. Ακόμη υπάρχουν παιδιά που περιμένουν κάποιο άλλο παιδί να κάνει το πρώτο βήμα για την πρώτη επαφή, την πρώτη κουβέντα ή το πρώτο παιχνίδι. Είναι παιδιά διαθέσιμα να μιλήσουν, να παίξουν και να κάνουν φίλους, όμως τα ίδια δεν παίρνουν ποτέ την πρωτοβουλία. Και υπάρχουν άλλα που όπου βρεθούν πρώτα ξεκινούν τις επαφές. Σε όποια κατηγορία και αν ανήκει το παιδί σας να είστε δίπλα του και να το βοηθάτε σε κάθε βήμα φιλίας ή παρέας.

"Πες μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι"
Η λαϊκή παράδοση λέει: "Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι" και ίσως να έχει κάποια βάση.
Άλλωστε με τους φίλους μεγαλώνουμε και αυτούς έχουν σαν αφορμές για να βελτιώνουμε τον εαυτό μας.

Η γειτονιά: τα παιδιά κρατούν πιο εύκολα φιλίες που μπορούν να συναντήσουν εύκολα.
Δυστυχώς, στις μεγαλουπόλεις η έννοια της γειτονιάς έχει σχεδόν εξαφανιστεί και οι φίλοι απέχουν μεταξύ τους αρκετά.

Η ομοιότητα: τα παιδιά που έχουν κοινές αντιλήψεις και ιδέες, όπως το αν τους αρέσει το διάβασμα ή ένα συγκεκριμένο παιχνίδι, μια εκπομπή στην τηλεόραση κλπ.

Οι κοινές δραστηριότητες: τα παιδιά που μπορούν να κάνουν πράγματα μαζί με άλλα άτομα είτε είναι ετερόφυλα είτε ομόφυλα-για παράδειγμα, δύσκολα θα συναφθεί μια φιλία ανάμεσα σε έναν πολύ καλό "αθλητή" και ένα πολύ καλό "πληροφοριακό".

Καλή επικοινωνία: τα παιδιά που μπορούν να συνεννοηθούν και να ανταλλάξουν πληροφορίες μεταξύ τους θα κάνουν εύκολα δυνατές φιλίες, καθώς θα μοιραστούν μυστικά και απόψεις.

Κι αν δεν σας αρέσουν οι φίλοι του;
Όλοι οι γονείς προβληματίζονται και ανησυχούν για τις παρέες των παιδιών τους και είναι φυσιολογικό. Έχουν την αγωνία με ποιους κάνει παρέα και μήπως παρασυρθούν σε κάτι μη σωστό μέσα από τις συνήθειες των παιδιών που κάνει παρέα. Είναι λογική η ανησυχία όμως θέλει προσοχή στο χειρισμό-όταν διαφωνούμε με τις φιλίες-για να μην έρθουμε σε κόντρα με το παιδί. Μην ξεχνάτε ότι το να απορρίψουμε ή να κατηγορήσουμε τους φίλους μπορεί να μεταφραστεί από το παιδί μας ότι κατηγορούμε ή απορρίπτουμε το ίδιο. Πρέπει να δώσετε στο παιδί να προβληματιστεί και να καταλάβει, τι δεν είναι σωστό στην παρέα του, χωρίς φωνές και απαγορεύσεις. Αν για παράδειγμα ξέρετε πως κάποιος φίλος ή η φίλη του παιδιού σας μιλάει άσχημα, μπορείτε με τον τρόπο σας να του δώσετε να το καταλάβει το ίδιο το παιδί. Δημιουργήστε τις προϋποθέσεις να κρίνει και να δει τα καλά και τα στραβά των φίλων του και πως μπορούν ο ένας να βοηθάει τον άλλο. Παρακολουθείστε την εξέλιξη της παρέας, και να είστε σε εγρήγορση χωρίς να δημιουργείτε εντάσεις.

Μην ξεχνάτε:

  • Παρέχετε στο παιδί σας ευκαιρίες κοινωνικοποίησης και αλληλεπίδρασης με συνομηλίκους.
  • Είναι σημαντικό να μη φορτώνετε τα παιδιά με καθημερινές υποχρεώσεις, αλλά να τους αφήνετε χρόνο να βρίσκονται με τους φίλους τους και να παίζουν.
  • Σεβαστείτε την ατομικότητα του παιδιού σας. Κάποια παιδιά συνάπτουν πολύ γρήγορα φιλικές σχέσεις, ενώ κάποια άλλα χρειάζονται χρόνο.
  • Συζητάτε με το παιδί σας τα συναισθήματα και τις εμπειρίες του σε σχέση με τις φιλίες του.
  • Να αποτελείτε εσείς οι ίδιοι υπόδειγμα κοινωνικής συμπεριφοράς.
  • Γνωρίζετε τους φίλους των παιδιών σας. Όσο είναι σε σχετικά μικρή ηλικία, δείχνετε ενδιαφέρον για την κοινωνική τους ζωή.
Πηγή: περιοδικό "Μαμά Δες!"

27 Ιαν 2012

"Δεν ξεκολλάει από πάνω μου!"


Το μικρό μπομπιράκι σας ακολουθεί σε κάθε βήμα; Ακόμα και στην.... τουαλέτα; Όσο γλυκό κι αν ακούγεται, υπάρχουν στιγμές που και τι δεν θα δίνατε για να το δείτε να παίζει έστω και για λίγα λεπτά μόνο του!

Και να σας το λέγανε δεν θα το πιστεύατε! Πάνω που είχατε βαρεθεί να τρέχετε από πίσω του αμέσως μόλις ξεκίνησε να περπατάει και αρκετό καιρό μετά, ο καιρός πέρασε κι οι όροι αντιστράφηκαν. Τώρα είναι συνέχεια το μικρό σας από πίσω σας. "Είναι η ουρά μου!", θα έχετε ακούσει να αναφέρουν χαρακτηριστικά για το φαινόμενο γονείς παιδιών ηλικίας 2 έως 3 χρόνων, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ενδεικτικό της ηλικίας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία φάση που ακολουθεί αυτήν την εξερεύνησης. Μετά τα δύο χρόνια υποχωρεί ελαφρώς η παρόρμηση του παιδιού να εξερευνήσει μόνο του τον κόσμο. Εξακολουθεί να θέλει να το κάνει, αλλά σας θέλει συνήθως μαζί για να αισθάνεται πιο ασφαλές. Οι λόγοι; Πολλοί!

Άγχος αποχωρισμού
Τα μικρά παιδιά δένονται στενά με τα σημαντικά ενήλικα πρόσωπα της ζωής τους, κυρίως τη μαμά και τον μπαμπά. Θέλουν όχι μόνο την προσοχή αυτών των προσώπων στραμμένη πάνω τους, αλλά και να κερδίζουν διαρκώς την αποδοχή τους για ότι κι αν κάνουν. Το άγχος αποχωρισμού εξάλλου-που συνήθως ξεκινά από μικρότερη ηλικία-μπορεί να μην έχει ακόμα λυθεί, ιδιαίτερα αν το παιδάκι δεν έχει πάει παιδικό σταθμό ή δεν έχει αδερφάκι. Για αυτό το παιδάκι θέλει να είναι διαρκώς κοντά σας, γιατί έτσι αισθάνεται περισσότερο ασφαλές.

Ανάγκη για μίμηση
Είτε φυσάτε τη μύτη σας είτε διαβάζετε το περιοδικό σας, το μικρό σας-λες και είναι η σκιά σας-κάνει ακριβώς το ίδιο, καθώς επιδιώκει να σας μιμηθεί. Όταν το μικρό σας σκουπίζει με το χαρτομάντιλο τα παράθυρα, φέρνει στη μνήμη του κάτι που εσείς κάνετε κι αρχίζει να μιμείται ρόλους. Δεν είναι όμως θέμα απλής μίμησης. Πρόκειται για ένα αναπτυξιακό στάδιο κι αυτή είναι μόνο η αρχή του. Το μικρό σας θέλει να είναι διαρκώς κοντά σας όχι μόνο γιατί σας θαυμάζει και είστε το πρότυπο του, αλλά γιατί μέσα από τη μίμηση μαθαίνει πράγματα. Το παιδάκι μπορεί να επιμένει να σκουπίσει με την ηλεκτρική σκούπα, επειδή το κάνετε εσείς. Όμως δεν το κάνει μόνο επειδή θέλει απλώς να σας μιμηθεί, αλλά επειδή προσπαθεί να δει πως να το κάνει και πως ακριβώς θα κατακτήσει τη συγκεκριμένη τεχνική. Όταν τα μικρά παιδιά μιμούνται κάτι, σημαίνει ότι θέτουν σε ενεργοποίηση το μηχανισμό της εφαρμογής.

Ενίσχυση της κοινωνικότητας
Όταν το μικρό σας θέλει οπωσδήποτε να πλύνει τα πιάτα μαζί σας, μπορεί να νομίζετε ότι το κάνει επειδή ενθουσιάζεται με το νερό και τη σαπουνάδα. Μπορεί να είναι κι έτσι, όμως ταυτόχρονα εξασκεί τις κοινωνικές του δεξιότητες, καθώς προσπαθεί να δει ποια είναι η θέση του μέσα στην οικογένεια και τι ρόλο παίζει μέσα σε αυτή. Αφήνοντας το να σας βοηθήσει στις δουλειές που κάνετε-ακόμα κι αν κάποιες φορές σας εκνευρίζει ή σας βάζει σε μπελάδες, ιδιαίτερα όταν προσπαθείτε βιαστικά να σημειώσετε το νούμερο ενός τηλεφώνου και το μικρό σας θέλει να κάνει το ίδιο με το στυλό που ήδη γράφετε-το μικρό σας αισθάνεται ενεργό μέλος της οικογένειας. Θέλει να αποκτήσει κι αυτό μια θέση μέσα στην οικογένεια, πράγμα σημαντικό για την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης του.

Εκμεταλλευτείτε σωστά την αυτοκόλλητη φάση
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείτε να κάνετε πολλά για να ξεκολλήσετε το μικρό σας από πάνω σας. Το καλύτερο λοιπόν που μπορείτε να κάνετε είναι να δείτε αυτή τη φάση σαν την καλύτερη για διδασκαλία. Τώρα είναι η κατάλληλη περίοδος για να το μάθετε να χτενίζεται, να πλένει τα δόντια του, να μαζεύει τα παιχνίδια του και να μάθει ότι κάθε πράγμα έχει τη θέση του. Οι συνήθειες σε αυτή την ηλικία εδραιώνονται πιο εύκολα, γιατί στηρίζονται στην απλή μίμηση. Μπορεί το μικρό σας να μην τα καταφέρνει και τόσο καλά, αλλά τουλάχιστον καθιερώνονται από νωρίς σωστές συνήθειες. Εκμεταλλευθείτε το γεγονός ότι είναι συνέχεια από πίσω σας για να κάνετε το μάθημα σας, πχ πλένουμε τα χέρια πριν το φαγητό, πετάμε το χαρτάκι στον σκουπιδοτενεκέ, σκουπίζουμε τα πόδια στο χαλάκι πριν μπούμε στο σπίτι. Επίσης είναι πολύ καλή φάση για να μάθετε στο μικρό σας καλούς τρόπους συμπεριφοράς, πχ σκουπίζουμε τα χεράκια στην χαρτοπετσέτα όταν είναι λερωμένα κι όχι πάνω μας, τους οποίους θα είναι δύσκολο να αλλάξετε αν δεν τους συνηθίσει από τώρα. Εκμεταλλευθείτε λοιπόν την ευκαιρία τώρα που είναι δεκτικό, γιατί μετά από αυτή τη φάση κι όσο η προσωπικότητα ενισχύεται να είστε προετοιμασμένοι για αντιδράσεις.

Ιδέα!
Δώστε στο παιδί να παίξει με ευμεγέθη πλαστικά τούβλα ή υλικά όπως τάπερ, πλαστικά πιατάκια, μπολάκια ή ποτηράκια. Μπορείτε μάλιστα να το αφήσετε να ανοίγει ένα χαμηλό ντουλάπι στην κουζίνα, το οποίο θα έχετε γεμάτο με τέτοιου είδους αντικείμενα, ώστε να τα βγάζει και να παίζει όταν εσείς είστε απασχολημένη. Με αυτά μπορεί να επιχειρήσει να κάνει τις πρώτες μικρές κατασκευές. Συνήθως σε αυτή την ηλικία του αρέσει να βάζει πράγματα το ένα πάνω στο άλλο.


Τι να κάνετε εσείς; Δείξτε του πως να βάζει τα τεμάχια το ένα πάνω στο άλλο χτίζοντας κατασκευές τις οποίες εύκολα μπορεί μετά να γκρεμίσει, κάτι που το συναρπάζει. Φροντίστε να του εξηγήσετε ότι θα πρέπει να σας φωνάζει να δείτε τι έφτιαξε πριν το γκρεμίσει ανανεώνοντας κάθε φορά το ενδιαφέρον του.

"Σε απόσταση αναπνοής".... αλλά με το δικό του ρόλο
Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι μπορεί να είναι από πίσω σας, αλλά πρέπει να παίζει το δικό του συγκεκριμένο ρόλο, πολλές φορές διαφορετικό από το δικό σας. Δηλαδή να λειτουργείτε παράλληλα. Αυτό συχνά θυμίζει το παράλληλο παιχνίδι που είναι χαρακτηριστικό στα παιδιά αυτής της ηλικίας. Το παιδάκι, δηλαδή, μπορεί να είναι στον ίδιο χώρο με τη μητέρα αλλά να παίζει ή να ασχολείται με κάτι ενώ εκείνη κάνει κάτι άλλο. Για να το βοηθήσετε να τα καταφέρει:

  • Συνηθίστε το παιδάκι κατά τη διάρκεια της ημέρας να εκτελεί εντολές και μικρές εργασίες στα πλαίσια των δυνατοτήτων του.
  • Να περιγράφετε κάθε φορά τις ρουτίνες. Πχ πρώτα θα γράψουμε σε ένα χαρτί τα πράγματα που θέλουμε (μπορεί να θέλει να κάνει κι αυτό το ίδιο κι ας μουτζουρώνει), μετά θα πάρουμε την τσάντα και μετά θα πάμε στο σούπερ-μάρκετ.
  • Βάλτε ένα αγαπημένο τραγούδι και χορέψτε. Προτρέψτε το μικρό σας να μιμηθεί τις κινήσεις σας.
  • Όσα περισσότερα μαθαίνει το παιδί να κάνει μόνο του, τόσο περισσότερο διαχωρίζεται και ανεξαρτητοποιείται.
  • Θυμηθείτε ότι το μικρό σας δεν θα είναι από πίσω σας για πάντα, γιατί θα έρθει κι ο καιρός που θα σας πει: μαμά, βγες έξω από το δωμάτιο του!
Πως θα το κάνετε να παίζει μόνο του
Υπάρχουν στιγμές που εκ των πραγμάτων χρειαζόμαστε λίγο χρόνο για την άμεση διευθέτηση υποχρεώσεων, όπως να μιλήσουμε στο τηλέφωνο με το γιατρό ή τον προϊστάμενο ή να ασχοληθούμε με την προετοιμασία του φαγητού. Αυτές οι στιγμές ισοδυναμούν με πραγματική πρόκληση με ένα δίχρονο πίσω μας, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει κανείς άλλος για να το απασχολήσει. Για αυτό καλό είναι από νωρίς-δηλαδή από τη στιγμή που το παιδάκι ξεκινά να περπατάει-η μητέρα να το ενθαρρύνει να παίζει μόνο του έστω και για λίγο.
Συνήθως ο χρόνος που μπορεί να παίξει μόνο του ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας είναι 15 με 30 λεπτά στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αυτό σημαίνει ότι στην αρχή το παιδί θα παίξει για πολύ λίγα λεπτά μόνο του (περίπου πέντε). Σταδιακά όμως-εφόσον το παροτρύνετε-θα αρχίσει να αυξάνεται η διάρκεια του χρόνου. Αν ωστόσο το παιδί είναι ζωηρό, χρειάζεται μεγαλύτερη επιμονή και ενθάρρυνση. Στην αρχή ενθαρρύνετε το να παίξει μόνο για πέντε λεπτά. Την επόμενη φορά περισσότερο, μέχρι η διάρκεια του χρόνου να αυξηθεί σταδιακά στα 15 με 20 λεπτά περίπου.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να ενθαρρύνουμε το παιδί να μάθει να παίζει μόνο έστω και για λίγο, πράγμα που μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά ευεργετικό όσο αυτό μεγαλώνει, γιατί με αυτόν τον τρόπο καλλιεργείται η φαντασία και η δημιουργική του σκέψη, ενώ παράλληλα ενισχύεται και ο βαθμός συγκέντρωσης.

Για να τα καταφέρετε, φροντίστε να...
  • διαμορφώσετε κατάλληλα το χώρο στον οποίο πρόκειται να αφήσετε το παιδάκι να παίξει. Διαλέξτε ένα σημείο μακριά από πρίζες και ηλεκτρικές συσκευές και αποσύρετε κάθε αντικείμενο που μπορεί να σπάσει ή να αποδειχτεί επικίνδυνο στα χέρια του παιδιού.
  • στρώσετε κάτω στο πάτωμα ένα χαλάκι ή μία κουβέρτα εξηγώντας του ότι πρέπει να παίζει στα όρια της, πράγμα το οποίο το κάνει να νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια στην αρχή.
  • αφιερώσετε λίγα λεπτά για να εισάγετε το παιδί στο νέο παιχνίδι παίζοντας κι εσείς μαζί του και στη συνέχεια εξηγώντας του πως να παίξει μόνο του.
  • το εξοικειώσετε στις μικρές απουσίες. Καθίστε στο πάτωμα και παίξτε με το παιδάκι. Την ώρα που είναι απορροφημένο από το παιχνίδι πείτε του: "Πάω να πιω νερό κι επιστρέφω αμέσως". Κάντε το επιστρέφοντας γρήγορα. Αν το παιδί παραμείνει στη θέση του, αυτό ισοδυναμεί με επιτυχία. Την επόμενη φορά να αργήσετε περισσότερο.
  • μην εξαφανίζεστε από το δωμάτιο αμέσως μόλις ξεκινήσει να παίζει το παιδί. Μείνετε κοντά επιβλέποντας το και απομακρυνθείτε σταδιακά ή πλησιάστε κοντά ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έτσι ώστε να επιβεβαιώνεται στα μάτια του η παρουσία σας και να μη νιώθει ανασφάλεια.
  • εξηγήσετε στο παιδί τι πρόκειται να κάνετε όση ώρα εκείνο θα παίζει, πχ θα στρώσετε το κρεβάτι. Πείτε του ότι μόλις τελειώσετε θα παίξετε μαζί το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει.
Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"


24 Ιαν 2012

Ενημερωθείτε βήμα προς βήμα για το πως να κάνετε μπάνιο το παιδί σας από τις πρώτες ημέρες της γέννησης του μέχρι και τα τρία του χρόνια!

Στο κεφάλαιο της φροντίδας του μικρού σας σημαντική θέση καταλαμβάνουν και οι στιγμές που περνάτε μαζί όταν το κάνετε μπάνιο! Αρκετοί γονείς αγχώνονται ακόμη και στην ιδέα του να κάνουν μπάνιο το μωρό τους και το άγχος αυτό θα προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε με τις πολύτιμες συμβουλές μας! Έτσι κι αλλιώς, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε, δίχως όμως να σας τρομάξουμε, πως όσο μεγαλώνει το παιδί σας τόσο πιο.... ζωηρό και ενίοτε πιο δύσκολο θα φαντάζει το μπανάκι του!

Από 0 έως 1 έτους

Τοπικό... μπανάκι
Ένα μωρό μέχρι 1 έτους μπορεί να κάνει μπάνιο κάθε μέρα ή ανά 2 με 3 ημέρες, αρκεί όμως να το πλένετε καθημερινά τοπικά. Όπως είναι φυσικό, το πρόσωπο, τα χέρια και η περιοχή των γεννητικών οργάνων του χρειάζεται να καθαρίζονται πιο τακτικά, δίχως να πρέπει να αφαιρέσετε από το μωράκι σας όλα του ρούχα. Αρχικά ξαπλώστε το μικρό σας σε μια σταθερή επιφάνεια και με βρεγμένο βαμβάκι καθαρίστε τα ματάκια του, ξεκινώντας από την εσωτερική γωνία του ματιού. Δώστε προσοχή ώστε το βαμβάκι να είναι καθαρό αλλά και να το χρησιμοποιείτε μία μόνο φορά. Δηλαδή χρησιμοποιήστε διαφορετικό κομμάτι για κάθε μάτι. Το ίδιο ισχύει για τα χέρια, αλλά και για την περιοχή της πάνας. Καθαρίστε απαλά και μετά σκουπίστε με μια καθαρή πετσέτα!
Εναλλακτικά, αν το μικρό σας αντιστέκεται στην ιδέα του μπάνιου, καθίστε κάπου άνετα, απλώστε πάνω σας μια πετσέτα, γδύστε το μικρό σας από τη μέση και πάνω, πλύνετε το τοπικά με ένα σφουγγαράκι, καθαρίστε το, ντύστε το και έπειτα γδύστε το από τη μέση και κάτω και συνεχίστε την καθαριόττηα μέχρι και τις πατουσίτσες του!

Μην ξεχάσετε:
Το πρώτο που θα χρειαστεί να φροντίσετε προκειμένου να είστε έτοιμη να κάνετε μπάνιο το μωρό σας είναι φυσικά τα απαραίτητα αξεσουάρ, τα οποία θα αποτελέσουν μια.... χείρα βοηθείας στο εν λόγω εγχείρημα!

  • Προμηθευτείτε ένα πλαστικό μπανάκι και τοποθετήστε το στην μπανιέρα σας ή μια μπανιέρα-αλλαξιέρα, την οποία μπορείτε να τοποθετήσετε σε όποιον χώρο του σπιτιού σας βολεύει, αλλά και να επωφεληθείτε από τα συρτάρια και τα ράφια που σας παρέχει για την τοποθέτηση των απαραίτητων αντικειμένων!
  • Να έχετε κοντά στο σημείο όπου πλένετε το παιδί σας όλα τα απαραίτητα εργαλεία που θα σας βοηθήσουν να καθαρίσετε το μωρό σας, να το σκουπίσετε, αλλά και να το ντύσετε (πχ πετσέτα ή μπουρνούζι με κουκούλα ανάλογα με την ηλικία του μικρού σας, ρούχα, αφρόλουτρο κλπ).
  • Γεμίστε το μπανάκι του με λίγα εκατοστά νερό, έως ότου εξοικειωθείτε με το να κάνετε μπάνιο το παιδί σας. Ένα μωρό από 3 μηνών και μετά έχει τη δυνατότητα να πλυθεί και στην μπανιέρα, αρκεί να φροντίσετε να το κρατάτε γερά από τα μπράτσα και να μην παίρνετε το βλέμμα σας στιγμή από πάνω του.
  • Τους χειμερινούς μήνες φροντίστε, πριν από τη διαδικασία, να έχετε ζεστάνει το σπίτι αλλά και συγκεκριμένα το χώρο που θα πλύνετε το μωρό σας, πχ τοποθετώντας εκεί το καλοριφέρ. Επίσης, επειδή το σώμα ενός μωρού δεν έχει μάθει ακόμα να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του, μην το αφήσετε για πολλή ώρα γυμνό.
Βρεφική μπουγάδα!
Για τους περισσότερους γονείς τα βήματα για τον καθαρισμό του μικρού τους φαίνονται.... βουνό. Διαβάστε, όμως, παρακάτω πιο προσεκτικά και θα δείτε ότι θα αλλάξετε γνώμη. Ακολουθήστε βήμα προς βήμα τις οδηγίες για ένα ευχάριστο μπανάκι, και για εσάς αλλά και για το μωρό σας:
  • Βάλτε νερό στο μπανάκι και ελέγξτε τη θερμοκρασία του βυθίζοντας το εσωτερικό του καρπού σας.
  • Γδύστε το μωράκι σας, καθαρίστε την περιοχή των γεννητικών του οργάνων, το πρόσωπο και τα αφτιά του με ένα κομμάτι βρεγμένο βαμβάκι.
  • Πάρτε το μικρό σας αγκαλιά, κρατώντας το ανάσκελα, πλησιάστε πάνω από το μπανάκι και ξεκινήστε τη διαδικασία του λουσίματος. Μετά.... χτενίστε το!
  • Έπειτα, τοποθετήστε προσεκτικά και με ήρεμες κινήσεις το μωρό σας στο μπανάκι, κρατώντας με το ένα σας χέρι τους ώμους του και με το άλλο σας χέρι απαλά τον ποπό του.
  • Φροντίστε το κάτω μέρος του σώματος του να είναι βυθισμένο στο νερό, ενώ το κεφάλι και οι ώμοι του να βρίσκονται έξω από το νερό. Με λίγα λόγια δεν θα σταματήσετε να κρατάτε το παιδί σας και φυσικά θα το πλένετε με το ελεύθερο χέρι σας.
  • Το δέρμα ενός μωρού δεν χρειάζεται σαπούνι για να καθαρίσει, για αυτό τις πρώτες 6 εβδομάδες της ζωής του πλένετε το παιδί σας μονάχα με νερό.
  • Όταν πλένετε τα γεννητικά όργανα της κορούλας σας, μη δοκιμάσετε ποτέ να ανοίξετε τα χείλη του αιδοίου για να το καθαρίσετε εσωτερικά. Εάν είναι αγοράκι, μην τραβάτε ποτέ την ακροποσθία (πετσάκι) για να καθαρίσετε το πέος του. Καθαρίζετε μονάχα τις περιοχές που καλύπτει η πάνα.
  • Όταν τελειώσετε τη διαδικασία πιάστε το μικρό σας με τον ίδιο τρόπο, πάρτε το αγκαλιά μέσα στην πετσέτα και σκουπίστε το.
  • Μη χρησιμοποιείτε βρεφικό ταλκ αμέσως μετά το μπάνιο, τις περισσότερες φορές προκαλεί ερεθισμούς.
  • Τα μαλλιά του χρειάζεται να τα πλένετε μέχρι τον 3ο μήνα σε καθημερινή βάση, αλλά και μετά τους 3 μήνες, λούστε το μέρα παρά μέρα με νερό και με σαμπουάν μία με δύο φορές την εβδομάδα, προκειμένου να προλάβετε τη νινίδα. Αυτό μπορείτε να το κάνετε χρησιμοποιώντας μια απαλή βρεφική βούρτσα και λίγο βρεφικό σαμπουάν. Κατά τα άλλα το βρεφικό λούσιμο δεν χρειάζεται να κρατάει πολλή ώρα. Μετρήστε μέχρι το 20, κάνοντας σαπουνάδα και μετά ξεβγάλτε. Μπορείτε ακόμη να ξεβγάλετε με μια απαλή πετσέτα, που θα έχετε βουτήξει σε ζεστό νερό προηγουμένως.
  • Χρησιμοποιήστε ένα σαμπουάν που δεν τσούζει όταν πέφτει στα ματάκια του. Βέβαια, καλό θα ήταν πάντα να προσέχετε ώστε να μην πάει καθόλου σαμπουάν στα μάτια του μωρού σας.
1 έως 3 ετών
Όσο θα μεγαλώνει το μικρό σας, τόσο το μπάνιο θα αποτελεί παιχνίδι για εκείνο, ενώ σίγουρα θα θέλει να κάνει και σκανταλιές. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διακατέχεται από το φόβο του μπάνιου ή του λουσίματος, γεγονός που "απαιτεί" από εσάς να έχετε υπομονή, επιμονή, ψυχραιμία, αλλά και όρεξη για παιχνίδι, προκειμένου να το μεταμορφώσετε!
  • Όταν κλείσει το 1ο έτος το μωρό σας, το πιο πιθανό είναι να το πλένετε πλέον στην μπανιέρα, καθώς θα έχει μεγαλώσει. Βασικό, βέβαια, για ένα τέτοιο εγχείρημα είναι να τοποθετήσετε στην μπανιέρα έναν τάπητα, ώστε να μη γλιστράει. Επιπλέον, δεν πρέπει να το αφήσετε μόνο του στην μπανιέρα, καθώς ακόμα δεν έχει μάθει να συντονίζει τις κινήσεις του για να πλυθεί μόνο του και ενδέχεται να γλιστρήσει και να χτυπήσει.
  • Επειδή, οι μικροί μας φίλοι, ιδιαίτερα σε αυτές τις ηλικίες, έχουν την τάση να πειραματίζονται με τα πάντα πάρτε τις προφυλάξεις σας και καλύψτε τη βρύση με μία πετσέτα, καθώς μπορεί να ανοίξει τη βρύση με το ζεστό νερό μόνο και να καεί.
  • Δείξτε του πως να κάνει μπάνιο μόνο του. Αρχικά πάρτε ένα μικρό σφουγγαράκι, βρέξτε το με νερό, κάντε αφρό με το αφρόλουτρο και δείξτε του πως να το κινεί στο σώμα του, πως να μεταφέρει τη σαπουνάδα από το σώμα του στους ώμους, στα μπράτσα κλπ. Δώστε του το σφουγγάρι για να το κάνει μόνο του, αλλά έχετε κι εσείς ένα βοηθητικό σφουγγάρι για να διευκολύνετε την... κατάσταση! Μπορεί να μην είναι σε θέση να τα κάνει όλα μόνο του, αλλά σαφώς είναι σε θέση να αρχίσει να κατανοεί τον τρόπο που μπορεί να πλένεται. Με την επανάληψη των κινήσεων θα του εντυπωθεί η διαδικασία και θα τα καταφέρει μόνο του, κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα, αλλά και νιώσει έτοιμο να φροντίσει τον εαυτό του, χωρίς βοήθεια!
  • Εξοπλιστείτε με παιχνίδια μπάνιου και κάντε το μπανάκι.... παιχνιδάκι! Το νερό μαγεύει και διασκεδάζει τα περισσότερα παιδιά. Προμηθευτείτε βαρκούλες, πλαστικά παιχνίδια, άλλα που πετούν νερό κλπ, τα οποία θα προσφέρουν πολλά χαμόγελα στο μικρό σας.
Πηγή: περιοδικό "Γονείς σε δράση"

11 Ιαν 2012

Η μόδα αγαπάει τα παιδιά

Τα ρούχα των παιδιών από τη βρεφική ηλικία είναι ένα ζήτημα που θέλει σκέψη και μάλιστα και αρκετά χρήματα, καθώς στην αγορά κυκλοφορούν επώνυμα και ακριβά ρούχα για τα παιδιά, τα οποία ακολουθούν τη μόδα, που ταιριάζει πολλές φορές με αυτή των ενηλίκων.

Τα ρούχα του μωρού
Είναι όλα έτοιμα, ρουχαλάκια, επιπλάκια, καλλυντικά.... είστε σίγουρες; Μήπως έχετε ξεχάσει κάτι; Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από έναν καλό προγραμματισμό. Για αυτό, κάντε έναν κατάλογο, με όσα θα χρειαστεί το μωράκι σας τις πρώτες ημέρες της ζωής του, φροντίζοντας να μην κάνετε υπερβολές. Κάποια πράγματα, αναμφισβήτητα, θα τα επωμιστούν οι παππούδες, κάποια άλλα συγγενείς και φίλοι. Σχετικά με την γκαρνταρόμπα του μωρού σας, σας δίνουμε κάποιες απλές συμβουλές:

  • Αποφύγετε να αγοράσετε ρούχα για νεογέννητα (δηλαδή το 0 νούμερο). Η εξέλιξη του μωρού σας, είναι τόσο μεγάλη, που μέσα σε λίγες εβδομάδες τα ολοκαίνουργια ρουχαλάκια του δεν θα το χωράνε. Για αυτό, επιλέξτε από την αρχή ρούχα για μωρά ηλικίας 3-6 μηνών (ανάλογα πάντα το πόσο μεγάλο έχει γεννηθεί το μωράκι σας-εγώ θα σας πρότεινα να πάρετε μισά σε μέγεθος έως 3 μηνών και μισά σε μέγεθος 3-6 μηνών).
  • Αποφύγετε, επίσης, τα πολλά κουμπάκια, κορδόνια και κορδελίτσες, μιας και εκτός από τη δυσκολία που παρουσιάζουν όταν ντύνετε το μικρό σας, είναι και πολύ επικίνδυνα καθώς το μικρό σας μπορεί να τα καταπιεί. Τα ρουχαλάκια του μωρού, πρέπει να είναι από μαλακά υφάσματα, κυρίως βαμβακερά, που θα μπαίνουν στο πλυντήριο και θα σιδερώνονται εύκολα.
Τις πρώτες ημέρες, θα χρειαστείτε κυρίως:
  • 6-10 βαμβακερά φανελάκια. Πιο βολικά είναι αυτό που κλείνουν από κάτω. Προσέξτε όμως, να έχουν μεγάλο άνοιγμα στο κεφάλι, για να μην ταλαιπωρείται το μικρούλι σας όταν το αλλάζετε.
  • 6-10 βαμβακερές φορμίτσες και 6-10 ζευγάρια κάλτσες.
  • 2-3 ζευγάρια χοντρές φόρμες-πυτζάμες και 2-3 ζακέτες (Είναι πολύ βολικές, για να τις φοράει το μωρό πάνω από το φορμάκι του).
  • 5-6 σαλιάρες-επειδή τα νεογέννητα βγάζουν συχνά γουλιές γάλα, όταν τελειώσουν το φαγητό του, καλό είναι να είστε εφοδιασμένη με τις άκρως απαραίτητες σαλιάρες.
  • 10 πανάκια-Βοηθάνε να μην λερώνονται τα ρούχα σας, όταν περιμένετε το μικρούλι σας μετά το γεύμα του να ρευτεί. Ιδιαίτερα, όμως, το προστατεύουν από την επαφή με τα ρούχα σας, που όσο καθαρά κι αν είναι, έχουν εκτεθεί στο εξωτερικό περιβάλλον, με τα λογής-λογής μικρόβια και το καυσαέριο.
Μικρές χρήσιμες συμβουλές
  • Διαλέξτε ρούχα καλής ποιότητας από βαμβάκι ή αγνό παρθένο μαλλί, με υφή μαλακή και άνετη, από άφλεκτο και ανθεκτικό υλικό.
  • Φροντίστε το ντύσιμο του μωρού να σας διευκολύνει όταν το αλλάζετε, ώστε να μην χρειάζεται να το γδύνετε ολόκληρο. Κατάλληλα ρούχα είναι αυτά που ανοίγουν από μπροστά, από πάνω ως κάτω, όπως οι ολόσωμες φόρμες, που ξεκουμπώνουν με σούστες.
  • Προτιμήστε τα ευκολοφόρετα ρούχα που είναι ανοιχτά στο λαιμό και ξεκουμπώνουν στους ώμους.
  • Προσοχή χρειάζεται στα ρούχα που μπαίνουν από το κεφάλι, κάτι που πρέπει να γίνεται με ένα ελαφρύ και προσεκτικό ανασήκωμα του κεφαλιού και γρήγορο πέρασμα του ρούχου, για να μην δυσανασχετήσει το μωρό.
  • Τα ζακετάκια με κουμπιά ή κορδόνια, τα δαντελωτά, με ραφές ή διακοσμητικά στοιχεία ρούχα, είναι καλό να τα αποφύγετε γιατί περιορίζουν τις κινήσεις του παιδιού και μπορεί να καταπιεί κάτι από αυτά.
  • Το καλοκαίρι, είναι απαραίτητο να έχετε ένα καπέλο του οποίου το κορδελάκι δεν πρέπει να εμποδίζει το μωρό αλλά να εφαρμόζει στο πιγουνάκι του χωρίς να του προκαλεί ερεθισμούς.
  • Όταν το μωρό δεν περπατάει, μπορείτε να του βάλετε από βαμβακερά ή μάλλινα καλτσάκια μέχρι υφασμάτινα μποτάκια. Όταν, όμως, αρχίσει το περπάτημα φροντίστε τα παπουτσάκια του να έχουν σκληρή σόλα και καλή εφαρμογή, ιδιαίτερα στη φτέρνα του.
Ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων
Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή ανακοινώνει, σχετικά με την ασφάλεια των παιδικών ενδυμάτων που φέρουν κορδόνια, ότι:
  • Οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παίρνουν μέτρα ενάντια στην ύπαρξη επικίνδυνων κορδονιών και κορδονιών περίσφιξης στα παιδικά ενδύματα.
  • Τα μακριά κορδόνια και τα κορδόνια περίσφιξης μπορούν να θέσουν τα παιδιά σε μεγάλο κίνδυνο. Για το λόγο αυτό, οι ευρωπαϊκές αρχές εποπτείας της αγοράς από 11 χώρες μέλη, ξεκίνησαν ένα πρόγραμμα Κοινής Δράσης, με σκοπό της μείωση της έκθεσης των παιδιών σε τέτοιους κινδύνους, αποσύροντας επικίνδυνα ενδύματα από την αγορά.
Από τον Αύγουστο του 2008, το PROSAFE-Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την Εφαρμογή της Ασφάλειας των Προϊόντων και οι χώρες μέλη-μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα-ενώθηκαν σε μια Κοινή Δράση εποπτείας της αγοράς με θέμα "Κορδόνια και Κορδόνια Περίσφιξης σε Παιδικά Ενδύματα". Κάθε χρόνο, καταγράφονται ανά τον κόσμο, ατυχήματα σε παιδιά εξαιτίας της ύπαρξης κορδονιών και κορδονιών περίσφιξης στα ρούχα. Παρά τις εργασίες των ευρωπαϊκών αρχών εποπτείας της αγοράς, είναι πιθανόν οι καταναλωτές να συναντήσουν στα καταστήματα ή να προμηθευτούν μη-συμμορφούμενα προϊόντα. Επίσης, οι ίδιοι οι γονείς ή συγγενείς αυτών μπορεί να παράγουν παιδικά ενδύματα. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι συμμετέχουσες ευρωπαϊκες αρχές εποπτείας της αγοράς να εκδόσουν τις παρακάτω συστάσεις:

6 συστάσεις για τα παιδικά ενδύματα
  1. Ενδύματα για παιδιά μέχρι 7 ετών (ύψος 1,34μ) δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
  2. Ενδύματα για παιδιά μεταξύ 7 και 14 ετών δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, μακρύτερα των 75mm ή κορδόνια περίσφιξης με ελεύθερες άκρες. Τα κορδόνια στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, δεν πρέπει να είναι ελαστικά, εκτός από τις τιράντες ώμων και τα κορδόνια που δένουν στο πίσω μέρος του λαιμού.
  3. Τα παιδικά ενδύματα δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης με ελεύθερες άκρες μακρύτερες των 140mm, στην περιοχή του θώρακα και της μέσης.
  4. Τα παιδικά ενδύματα που είναι σχεδιασμένα να δένουν στο πίσω μέρος του λαιμού, δεν πρέπει να φέρουν ελεύθερες άκρες στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
  5. Τα παιδικά ενδύματα που είναι σχεδιασμένα να δένουν στο μπροστινό μέρος, δεν πρέπει να φέρουν δεμένες ζώνες ή φαρδιές λωρίδες σαν ζώνες (πάχους 3cm και άνω), μακρύτερες των 360mm σε μήκος, μετρημένες όταν είναι λυτές και από το σημείο που αυτές δένονται.
  6. Κορδόνια ή κορδόνια περίσφιξης σε παιδικά ενδύματα, δεν πρέπει να κρέμονται κάτω από το μανίκι ή το στρίφωμα του ενδύματος. Κορδόνια περίσφιξης, λειτουργικά και διακοσμητικά κορδόνια στο κάτω μέρος του στριφώματος σε μακριού μήκους παντελόνια, θα πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του ενδύματος.
Τα χειροποίητα παιδικά ενδύματα θα πρέπει επίσης να συμμορφώνονται με τις παραπάνω συστάσεις.

Μαθήματα ντυσίματος
  • Βάλτε τα ρούχα που είναι να φορέσει το παιδί δίπλα σε αυτά που είναι να φορέσετε εσείς. Αρχίστε να τα φοράτε ένα ένα με την ίδια σειρά και οι δυο σας. Αυτό βοηθάει το παιδί να αποκτήσει άνεση και ταχύτητα. Θα μπορούσατε να προτείνετε και διαγωνισμό-ποιος θα ντυθεί πιο γρήγορα. Σύντομα ο πρωτάρης θα γίνει πρωταθλητής. Στα πρώτα βήματα βέβαια ο πρωτάρης στο αυτο-ντύσιμο (από τριών μέχρι τεσσάρων) θα χρειάζεται και ένα χεράκι από τη μαμά: "Εσύ θα φορέσεις το πουκάμισο και εγώ θα σου το κουμπώσω".
  • Δείξτε ανοχή στους κακούς συνδυασμούς. Μην ξεχνάτε πως ένα παιδάκι από δύο μέχρι πέντε ετών διαμορφώνει απόψεις στο μυαλό του και αυτό έχει σαν συνέπεια να αντιστέκεται σε εναλλακτικούς τρόπους. Όσο και αν μας φαίνεται περίεργο τα μικρά παιδάκια δεν φημίζονται για το ανοιχτό τους μυαλό. Αυτό δεν είναι ένδειξη πείσματος ή ισχυρογνωμοσύνης, αλλά δείγμα πορείας προς την ανάπτυξη και τη δημιουργία προσωπικής ταυτότητας. Αν το παιδί σας θέλει να φορέσει πορτοκαλί πουκάμισο με μωβ παντελόνι, αφήστε το να το κάνει, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο παραβιάζει τη δική σας αίσθηση γούστου.
  • Δώστε στο παιδί δικαίωμα επιλογής στα ψώνια. Κοντά στην ηλικία των τεσσάρων τα παιδιά έχουν άποψη για το ντύσιμο τους. Παίρνετε τα παιδιά μαζί σας όταν πάτε για ψώνια και παραχωρήστε τους κάποια περιθώρια επιλογής σε ότι τους αφορά. Για παράδειγμα, τα δύο από τα πέντε φορεματάκια και ένα στα τρία παντελόνια να είναι με βάση τις δικές τους προτιμήσεις.
Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί"


10 Ιαν 2012



Στη Γερμανία, η UNICEF βραβεύει ως Φωτογραφία της Χρονιάς μια εικόνα έντονων αντιθέσεων


Μια εικόνα έντονων αντιθέσεων

Η φωτογραφία του Kai Loffelbein που απεικονίζει ένα αγόρι που ψάχνει στα σκουπίδια εξαρτήματα ηλεκτρονικών ειδών σε μια χωματερή στην Γκάνα, ανακηρύχθηκε ως «Φωτογραφία UNICEF της Χρονιάς 2011», σε ειδική τελετή στο Βερολίνο, στις 20 Δεκεμβρίου.

Η βραβευμένη εικόνα του κ. Loffelbein δείχνει ένα αγόρι στην περίφημη χωματερή ηλεκτρονικών ειδών στο Agbogbloshie, καθώς ετοιμάζεται να ρίξει μια οθόνη υπολογιστή στο έδαφος για την εξαγωγή του πολύτιμου περιεχομένου της. Μόνο με την πρώτη ματιά η εικόνα αυτή φαίνεται θριαμβευτική. Με μια πιο προσεκτικότερη εξέταση, βλέπουμε πως στέκεται με φόντο σύννεφα καπνού, περικυκλωμένος από τα επικίνδυνα απόβλητα υψηλής τεχνολογίας των βιομηχανικών χωρών.

Ο κόσμος παράγει εκατομμύρια τόνους ηλεκτρονικών αποβλήτων κάθε χρόνο και ένα μεγάλο μέρος τους μεταφέρεται στις αναπτυσσόμενες χώρες για απόρριψη. Εκεί, άνθρωποι που ζουν από τα σκουπίδια - πολλοί από αυτούς παιδιά - εργάζονται σε χώρους απόθεσης και χωματερές για την εξαγωγή πολύτιμων υλικών από τα απόβλητα. Κατά τη διαδικασία αυτή εκτίθενται σε μόλυβδο, υδράργυρο και άλλες επικίνδυνες ουσίες.

"Υποθέτω ότι περίπου 800 άνθρωποι εργάζονται στα τοξικά της χωματερής Agbogbloshie», είπε ο κ. Loffelbein. "Περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς είναι παιδιά."

Ο κ. Loffelbein συλλαμβάνει την έντονη αντίθεση μεταξύ της ταχείας τεχνολογικής προόδου και των ολέθριων αποτελεσμάτων που έχει για το περιβάλλον και τη φτώχεια. Συμπτωματικά, το αγόρι στη φωτογραφία είναι φοράει τη φανέλα της Μπαρτσελόνα με το λογότυπο της UNICEF.

Ο κ. Loffelbein είναι σπουδαστής του φωτορεπορτάζ στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών και Τεχνών στο Ανόβερο της Γερμανίας. «Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η έντονη επιθυμία των παιδιών για να ζήσουν και η θετική στάση τους», είπε.

Η απεικόνιση της ανισότητας


Τη δεύτερη θέση πήρε η φωτογραφία της σοβαρά υποσιτισμένης 6χρονης Marisela, που ζυγίζει μόλις 9 κιλά, στην ανατολική Γουατεμάλα. Η φωτογραφία, από την Ισπανίδα JM Lopez, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα των συνεπειών της φτώχειας και της συνεχιζόμενης ανισότητας.


Το τρίτο βραβείο κέρδισε μια φωτογραφία της Αμερικανίδας φωτογράφου Mary F. Calvert, παιδιών που εμβολιάζονται κατά της πολιομυελίτιδας στα βόρεια της Νιγηρίας. Εκεί, η ανεπαρκής υποδομή για την υγεία και οι ευρέως διαδεδομένες φήμες για τις παρενέργειες του εμβολίου συνέβαλαν στην εξάπλωση του καταστροφικού ιού. Οι εκστρατείες δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποστηρίζονται από τη UNICEF, έκτοτε έχουν βοηθήσει την αύξηση της κάλυψης εμβολιασμού στη χώρα.

Τιμώντας τη φωτογραφική αφήγηση

Πραγματοποιούμενη από το 2000 από τη UNICEF Γερμανίας, η ετήσια «Φωτογραφία UNICEF της Χρονιάς» είναι ένας διαγωνισμός φωτογραφίας που τιμά τη φωτογραφία για τα παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Οι υποψήφιοι πρέπει να προταθούν από διεθνούς φήμης έμπειρους φωτογράφους. Τη χρονιά αυτή, εμπειρογνώμονες πρότειναν 119 φωτογράφους από 32 χώρες. Οι υποψήφιοι υπέβαλλαν 1.228 φωτογραφίες για εξέταση από μια κριτική επιτροπή από επιφανείς συντάκτες φωτογραφίας, φωτορεπόρτερ και καλλιτεχνικούς διευθυντές.

«Ο διαγωνισμός φωτογραφίας της UNICEF, μας ανοίγει τα μάτια και μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πόσα δεινά αντέχουν τα παιδιά κάτω από αφόρητες και για μας αδιανόητες συνθήκες, τόνισε η Μπετίνα Βουλφ, σύζυγος του προέδρου της Γερμανίας Κρίστιαν Βουλφ και παρουσιάστρια στην τελετή. "Η «Φωτογραφία της Χρονιάς 2011» απευθύνεται στο αίσθημα ευθύνης μας. Μας δείχνει τη σκοτεινή πλευρά της τεχνολογικής προόδου και μας δείχνει πώς τα ηλεκτρονικά απόβλητα μπορεί να είναι μια απειλή για τις ζωές των παιδιών σε άλλες ηπείρους», είπε.

Εκτός από τους τρεις νικητές, η επιτροπή απένειμε επίσης έξι τιμητικές διακρίσεις. Για τη πρωτιά του ο κ. Loffelbein κέρδισε μια φωτογραφική μηχανή Leica και δημοσίευση στο περιοδικό GEO. Ο διαγωνισμός υποστηρίζεται από την Leica Camera AG και το περιοδικό GEO, που εκδίδει η Gruner + Jahr AG & Co KG.

Πηγή: unicef.gr